Τα παραπάνω στοιχεία προκύπτουν από την απολογιστική παρουσίαση του προγράμματος παρέμβασης για έφηβους/ες και νέους/ες με προβληματική χρήση νόμιμων και παράνομων ουσιών και εξαρτητικών συμπεριφορών που υλοποιείται από το Πρόγραμμα Εναλλακτικής Θεραπείας ΑΡΓΩ και θα παρουσιαστεί σήμερα στην ημερίδα «Ιχνηλατώντας Νέες Υπηρεσίες στο Πεδίο της Απεξάρτησης», που διοργανώνει το ΑΡΓΩ στο ΚΕΔΕΑ (κόκκινο κτίριο ΑΠΘ).

Όπως τόνισε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ το μέλος της θεραπευτικής ομάδας του προγράμματος Όλγα Κεχαγιά, στο πρόγραμμα παρέμβασης προσέρχονται νέοι και νέες με μέσο όρο ηλικίας τα 17,5 χρόνια και με ηλικία έναρξης χρήσης ουσιών τα 14. «Οι ωφελούμενοι έφηβοι στο πρόγραμμα που ξεκίνησε τον Ιούλιο του 2021 ήταν 14 για εκείνη τη χρονιά, 59 για το 2022 και μέχρι στιγμής φέτος, οι ωφελούμενοι είναι 37», διευκρίνισε, παρατηρώντας ότι αυξάνονται οι ανάγκες για συμβουλευτική από γονείς.

Το πρόγραμμα είναι χρηματοδοτούμενο από το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Κεντρική Μακεδονία 2014 – 2020», Άξονας Προτεραιότητας «Προώθηση της κοινωνικής ένταξης και καταπολέμηση της φτώχειας – ΕΚΤ» και συγχρηματοδοτούμενο από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο. Απευθύνεται σε έφηβους και νεαρούς ενήλικες (12 – 21 ετών) με προβληματική χρήση ουσιών ή εξαρτητικών συμπεριφορών καθώς και τις οικογένειές τους και περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, εξατομικευμένη θεραπευτική παρέμβαση και συμβουλευτική και ψυχοκοινωνική υποστήριξη για μείωση και διακοπή της χρήσης ουσιών ή εξαρτητικών συμπεριφορών.

Μεγάλο κενό στις νέες μορφές εξάρτησης

«Το Πρόγραμμα παρέμβασης για έφηβους και νέους με προβληματική χρήση νόμιμων και παράνομων ουσιών και εξαρτητικών συμπεριφορών, ήρθε κατά τη γνώμη μας να συμπληρώσει ένα μεγάλο κενό που υπήρχε στις υπηρεσίες απεξάρτησης της πόλης ως προς τον εφηβικό και νεανικό πληθυσμό και τις νέες μορφές εξάρτησης, κλείνοντας ένα μεγάλο κεφάλαιο μιας αρνητικής συνθήκης για την πόλη της Θεσσαλονίκης. Η πόλη να έχει ανεπτυγμένες σειρά προτάσεων υποστήριξης και θεραπείας για ενήλικες εξαρτημένους, αλλά να αδυνατεί να λειτουργήσει και να προσφέρει υπηρεσίες για έφηβους και νέους, πλην του Προγράμματος Εφήβων ΑΝΑΔΥΣΗ του ΚΕΘΕΑ που και αυτό υπάρχει, λειτουργεί και επιβιώνει “διά πυρός και σιδήρου”», τόνισε από την πλευρά του, στην εισήγησή του στην ημερίδα, ο επιστημονικά υπεύθυνος του ΠΕΘΕΑ ΑΡΓΩ Στέλιος Γκιουζέπας.

Σχολίασε, μάλιστα, πως όταν απουσιάζουν τέτοιου είδους υπηρεσίες από δημόσιους και αναγνωρισμένους επίσημα θεραπευτικούς φορείς, «το κενό των υπηρεσιών που δημιουργείται έρχεται να καλύψει η κακώς εννοούμενη, προβληματική και παράνομη ιδιωτική πρωτοβουλία, τα περίφημα treatment, που ανθούν στην πόλη της Θεσσαλονίκης και που μετά τον ενήλικο πληθυσμό “άνοιξαν” τις πόρτες τους και στον εφηβικό και νεανικό πληθυσμό “προσφέροντας” αμφιβόλου έως και κακίστης μορφής υπηρεσίες και εμπειρίες απεξάρτησης».

Στην ημερίδα θα παρουσιαστεί και το πρόγραμμα υποστήριξης της απασχολησιμότητας απεξαρτημένων ατόμων ΣΤΗΡΙ-ΖΩ. Σύμφωνα με την ψυχολόγο, διδάκτορα κοινωνικής κλινικής ψυχολογίας του ΑΠΘ, σύμβουλο εκπαίδευσης και εργασίας στο ΠΕΘΕΑ ΑΡΓΩ Ειρήνη Γρηγοριάδου, το ΣΤΗΡΙ-ΖΩ έχει στόχο να σταθεί αρωγός στο πλάι των μελών του Προγράμματος ΑΡΓΩ αλλά και των μελών κάθε άλλου προγράμματος απεξάρτησης στην περιφέρεια της Κεντρικής Μακεδονίας, σε όλη την απεξαρτητική τους διαδρομή. Είναι μια υπηρεσία κοινωνικής και ψυχολογικής υποστήριξης με έμφαση στην εκπαίδευση και στην απασχολησιμότητα των απεξαρτημένων ατόμων και χρηματοδοτείται από το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Κεντρική Μακεδονία 2014 – 2020».

Ασυνόδευτοι ανήλικοι πρόσφυγες-χρήστες ουσιών

Κάνναβη και χάπια -κυρίως ένα συγκεκριμένο ψυχιατρικό-νευρολογικό φάρμακο- είναι ιδιαίτερα διαδεδομένα στους ασυνόδευτους ανήλικους πρόσφυγες, οι οποίοι διαβιούν σε αστεγία ή επισφάλεια και είναι χρήστες ουσιών, όπως προκύπτει από στοιχεία της κοινωνικής μη κυβερνητικής οργάνωσης ΑΡΣΙΣ.

Τα στοιχεία αυτά θα παρουσιάσει στην ημερίδα η Ιωάννα Συμεωνίδου, ψυχολόγος και υπεύθυνη παιδικής προστασίας- Streetworker της ομάδας της ΑΡΣΙΣ, που δραστηριοποιείται από το 2017 με την υποστήριξη της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ.

«Από το 2017 έως το 2021 είχαμε κυρίως ανήλικους χρήστες από το Μαρόκο, την Αλγερία και το Αφγανιστάν, οι οποίοι κινούνταν σε διάφορες περιοχές του κέντρου της Θεσσαλονίκης και έκαναν χρήση κάνναβης και χαπιών. Από το 2021 και μετά διαπιστώσαμε αύξηση των ανήλικων αγοριών- χρηστών από το Αφγανιστάν και γενικότερα, δυσκολία παραμονής στις δομές προστασίας λόγω της χρήσης», ανέφερε η κ. Συμεωνίδου. Όσο για το πώς προμηθεύονται τις ουσίες, η κ. Συμεωνίδου αναφέρει ότι κάποια ανήλικα αγόρια εκδίδονται (sex working), αν και τα ίδια δύσκολα το παραδέχονται στους streetworkers που τα προσεγγίζουν ή κάνουν διακίνηση ουσιών.

Αλλαγή του προφίλ του εξαρτημένου

Για τον επιστημονικά υπεύθυνο του ΠΕΘΕΑ ΑΡΓΩ, όλες οι προτάσεις που εντάσσουν τους εξαρτημένους συνανθρώπους μας στο σύστημα παροχής φροντίδας, υποστήριξης και θεραπείας είναι χρήσιμες και αναγκαίες σε μια ευνομούμενη πολιτεία.

«Οφείλουμε να αρχίσουμε να συζητάμε και στην Ελλάδα ανοιχτά ότι η βεβαιότητα αντιμετώπισης του ζητήματος της εξάρτησης με βάση τις πολιτικές μείωσης της βλάβης και την προσέγγιση της υποκατάστασης φτάνει στο τέλος της και επιστρέφουμε σε μια θολή και ρευστή εποχή αναφορικά με τις υπηρεσίες απεξάρτησης», τόνισε, εξηγώντας ότι οι λόγοι είναι ο ανακυκλώσιμος, στις υπηρεσίες απεξάρτησης, πληθυσμός εξαρτημένων από οπιούχα, η δραματική μείωση του ποσοστού των εξαρτημένων από οπιούχα στην Ευρώπη, η αύξηση του ποσοστού των εξαρτημένων από άλλες ουσίες (κάνναβη, κοκαΐνη, αμφεταμίνες), για τις οποίες δεν υπάρχουν υποκατάστατα, η αύξηση του ποσοστού των ανθρώπων με εξαρτητικές συμπεριφορές, όπως τζόγος, διαδίκτυο, gaming και τέλος η δραματική αλλαγή του προφίλ του εξαρτημένου.

«Έχουμε λοιπόν από τη μια πλευρά, έναν διαρκώς γηράσκων και ανακυκλώσιμο, στις υπηρεσίες απεξάρτησης, πληθυσμό εξαρτημένων από οπιούχα και από την άλλη, μια νέα γενιά εξαρτημένων από άλλες νέες ή μη ουσίες και εξαρτητικές συμπεριφορές, για την οποία οι υπηρεσίες που σήμερα προσφέρουμε είναι -τολμώ να πω- αναχρονιστικές, μη ελκυστικές, μη ενδεδειγμένες και πιθανά μη επωφελείς», κατέληξε ο κ. Γκιουζέπας.

Νατάσα Καραθάνου, ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Εθισμός στα ναρκωτικά: Τι πρέπει να γνωρίζουμε

The post Κάνναβη και αλκοόλ, ψηλά στις προτιμήσεις των εφήβων appeared first on Miss or Madam.

Για τα σημαντικά προβλήματα στην ψυχοκοινωνική υγεία παιδιών και εφήβων, μίλησε στο Πρακτορείο Fm και στην εκπομπή της Τάνιας Η. Μαντουβάλου «104,9 ΜΥΣΤΙΚΑ ΥΓΕΙΑΣ» η αναπλ. καθ. Παιδιατρικής – Εφηβικής Ιατρικής, Επιστημονική Υπεύθυνη της Μονάδας Εφηβικής Υγείας, κ. Άρτεμις Τσίτσικα.

Κατά τη διάρκεια του πρώτου λοκ ντάουν, όπου σημειώθηκε μία αιφνίδια και απότομη μεταβολή της καθημερινότητας αλλά δεν υπήρχε γνώση για το τι ακριβώς συμβαίνει, είδαμε πολλές αλλαγές στη συμπεριφορά των εφήβων, οι οποίες εντάθηκαν στο δεύτερο λοκ ντάουν, αναφέρει η παιδίατρος. «Παρατηρήθηκε ένα υπερβολικό άγχος, κάποιες φοβίες, καταθλιπτικό συναίσθημα που, σχεδόν, διπλασιάστηκε, και το κυριότερο, ένα αίσθημα παραίτησης και έλλειμμα προοπτικής.

Στα κορίτσια είδαμε μία εσωτερίκευση, σε κάποιες περιπτώσεις είδαμε αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές, όπως ο αυτοτραυματισμός, που έφτασε το 10%, σύμφωνα με τις παρατηρήσεις μας, αλλά και από τη διεθνή βιβλιογραφία.

Ενώ τα αγόρια είχαν μία, επιθετικού τύπου, εξωστρεφή συμπεριφορά, και υπήρξαν και επεισόδια ενδοοικογενειακά αλλά και στο ευρύτερο περιβάλλον τους».

Διάβασε επίσης: Η χρήση του ίντερνετ «απογειώθηκε» στην Ελλάδα εν μέσω πανδημίας

Ίσως και σε δύο χρόνια η επιστροφή στην ψυχοκοινωνική κανονικότητα

Τα μικρότερα παιδιά, σύμφωνα με την κ. Τσίτσικα, αντιδρούν περισσότερο με άτυπες συμπεριφορές, π.χ. αντιδρούν υπερβολικά σε μία άσχετη στιγμή, ή δε συνεργάζονται, ειδικά όταν κάποιος δεν τους εξηγεί τι ακριβώς συμβαίνει και ακούν, π.χ. ψιθύρους στο σπίτι. Έτσι νιώθουν ανασφάλεια και γεμίζουν άγχος που εκδηλώνεται σε όλο το φάσμα των δραστηριοτήτων τους, γιατί καταλαβαίνουν ότι κάτι δεν πάει καλά.

«Όσον αφορά στην “ψηφιακή ζωή” των εφήβων, προ πανδημίας σε έρευνα που είχαμε κάνει στην επικράτεια, ήδη, ήταν πολύ ψηλά τα ποσοστά εθισμού, έφταναν στο 30-40% του εφηβικού πληθυσμού, με τη σοβαρή συμπεριφορά εξάρτησης να αγγίζει το 8%. Τώρα, πλέον, φτάνουν στο 50-60% και η σοβαρή συμπεριφορά εξάρτησης αγγίζει έως και το 15%.

Επίσης, παρατηρείται μία αύξηση διαδικτυακών συμπεριφορών υψηλού κινδύνου, όπως ο εκφοβισμός που έφτασε το 50%, ρητορική του μίσους, επιθετικότητα, δηλαδή, ψηφιακά. Είδαμε μία υπερβολή στη χρήση του διαδικτύου.

Η τηλεκπαίδευση που ήταν μία αναγκαία συνθήκη και προσέφερε πολλά, σίγουρα κούρασε και είχε μία μεγάλη επίπτωση στη σχολική τους ζωή, καθώς παρατηρήθηκε σχολική άρνηση, έλλειμμα κινήτρου να βγαίνουν από το σπίτι κ.λπ.».

Σχετικά με το πώς θα εξελιχθούν και πότε θα εξαλειφθούν όλα αυτά τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν στην ψυχοκοινωνική υγεία παιδιών και εφήβων η κ. Τσίτσικα αναφέρει ότι πρόκειται για μία κατάσταση που θα μας ακολουθήσει για μήνες, ίσως ένα ή δύο χρόνια. «Γιατί για να γυρίσουν τα παιδιά στην κανονικότητα χρειάζονται υποστήριξη, και από την οικογένεια αλλά και από προγράμματα που θα εφαρμόσουμε για να τα ενισχύσουμε μέσα στο σχολείο».

*Η κ. Τσίτσικα είναι και Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Εφηβικής Ιατρικής

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Social media: πώς επηρεάζονται οι νεαρές ηλικίες

The post Σχεδόν διπλασιάστηκε ο εθισμός των εφήβων στο διαδίκτυο, λόγω των λοκ ντάουν appeared first on Miss or Madam.

Η Ρίπα, προλογίζοντας το βιβλίο του δρ. Ντάριλ Τζιοφρ «Get Off Your Sugar», το οποίο επικεντρώνεται στις τροφές που πρέπει να εντάξει κάποιος στη διατροφή του και ποιες πρέπει να αποφεύγει, ώστε να απεξαρτηθεί από τη ζάχαρη, λέει ότι η ίδια ήταν εθισμένη στη ζάχαρη και ότι βοηθήθηκε να απεξαρτηθεί ακολουθώντας το πρόγραμμα του δρ. Τζιοφρ.

«Για χρόνια είχα ένα συρτάρι με καραμέλες στο σπίτι και κάθε φορά που ήθελα ζάχαρη βυθιζόμουν σ’ αυτό. Ήξερα ότι η ζάχαρη δε μου κάνει καλό, αλλά καταλάβαινα ότι όλοι έχουν κάποιο είδος εξάρτησης, σωστά; Τι το κακό υπήρχε στο να ανταμείβω τον εαυτό μου με κάτι γλυκό;».

Η ζάχαρη είναι οκτώ φορές πιο εθιστική από την κοκαΐνη

«Αυτό που δεν είχα καταλάβει πλήρως είναι το πόσο, πραγματικά, εθιστική είναι η ζάχαρη» είπε, και πρόσθεσε ότι ο δρ. Τζιοφρ της εξήγησε ότι «η ζάχαρη είναι οκτώ φορές πιο εθιστική από την κοκαΐνη».

«Το ότι το έμαθα με έκανε να νιώσω καλύτερα, αλλά στην αρχή δεν ήξερα πώς να σταματήσω αυτήν την επιθυμία μου», είπε η ηθοποιός.

Η Ρίπα λέει ακόμα ότι ακολούθησε το πρόγραμμα αποτοξίνωσης που προτείνει ο δρ. Τζιοφρ, ωστόσο είπε ότι, αν και κατάφερε να ξεφορτωθεί το συρτάρι με τις καραμέλες, μόλις βρισκόταν σε μία δύσκολη στιγμή της ζωής της η επιθυμία για ζάχαρη επέστρεφε. «Όταν είχα πολλή δουλειά ή ήμουν πολύ απασχολημένη με τα παιδιά ή και τα δύο, η επιθυμία να φάω ζελεδάκια ήταν τόσο μεγάλη, σε σημείο που έστελνα τον άντρα μου για να μου αγοράσει».

Τώρα, όμως, λέει ακολουθώντας το πρόγραμμα του δρ. Τζιοφρ για την απεξάρτηση από ζάχαρη νιώθει πολύ καλύτερα.

«Πέρυσι έγινα 50, ο δρ. Ντάριλ έλεγξε τη βιολογική μου ηλικία και έδειξε ότι είχα τη φυσική υγεία ενός 35χρονου ατόμου», λέει. «Σαφώς, κάνουμε κάτι σωστό!».

Η μέθοδος του δρ. Τζιοφρ συνιστά να ξεκινάει κανείς την ημέρα του πίνοντας έναν χυμό λαχανικών και να συμπεριλάβει στη διατροφή του πιο υγιεινά λιπαρά, όπως αυτά που περιέχονται στο αβοκάντο, ώστε, σταδιακά, να απεξαρτηθεί από τη συνήθεια της κατανάλωσης ζάχαρης. Επίσης, συνιστά να σκεφτεί κανείς τον πραγματικό λόγο που θέλει να απαλλαγεί από την επιθυμία για ζάχαρη.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Ζάχαρη: καλά κρυμμένη στο πιάτο μας

The post Η Κέλι Ρίπα μιλάει για τον εθισμό της στη… ζάχαρη appeared first on Miss or Madam.

«Συνήθως οι άνθρωποι με έβλεπαν νύχτα πριν από μία φωτογράφηση, για να είμαι σίγουρη ότι δεν θα έτρωγα και να είμαι πρησμένη την επόμενη μέρα», είπε η ποπ σταρ. «Τώρα ζω σε έναν τελείως διαφορετικό κόσμο… δεν προετοιμάζομαι για φωτογράφιση, ακόμη. Και μπορώ να φάω πρωινό».

Η Ντέμι Λοβάτο πιστώνει μέρος αυτής της υγιούς αλλαγής στον νέο της μάνατζερ.

«Στο παρελθόν προέβαλλα τα δικά μου ζητήματα εγκατάλειψης στους άλλους ανθρώπους, ειδικά σε ανδρικές φιγούρες, στις οποίες έψαχνα τη φιγούρα του πατέρα», είπε και πρόσθεσε ότι έπρεπε να σκεφτεί τι είδους σχέση θέλει με τον μάνατζέρ της, αποσυνδέοντας την από αυτή με τον πατέρα της.

Στη συνέχεια αναφέρθηκε με λεπτομέρειες στη θεραπεία απεξάρτησης που έκανε μετά την υπερβολική δόση ναρκωτικών το 2018, ενώ αποκάλυψε ότι είχε προγραμματίσει να κυκλοφορήσει το έβδομό της άλμπουμ και να περιοδεύσει εντός του 2020 κάτι το οποίο θα πάει πιο πίσω εξαιτίας της πανδημίας Covid-19.

Διάβασε επίσης: Εξαρτημένος έφηβος : το «μαύρο πρόβατο…»

Ωστόσο, υποστήριξε ότι, τελικά, η καραντίνα, εξαιτίας του νέου κορονοϊού, έκανε καλό στην ίδια και στη σχέση της με τον ηθοποιό Μαξ Ίριχ. «Είναι πολύ συνηθισμένο για τους ανθρώπους, όταν συμβαίνει μία κρίση ή όταν παρατηρούν ότι γλιστρούν σε παλιά μοτίβα ή συμπεριφορές, να δουλεύουν με τον εαυτό τους. Έτσι, για να μπορέσω να τα βγάλω πέρα αυτήν την περίοδο, χωρίς να πάθω κρίση, δούλεψα με τον εαυτό μου, γιατί είχα πολύ χρόνο και ήταν κάτι το πολύ όμορφο», είπε.

Τέλος η ποπ σταρ είπε ότι ξέρει, πια, τι πραγματικά θέλει. «Θέλω μία καριέρα που δε θα έχει σχέση με το σώμα μου. Θέλω να αφορά τη μουσική μου και τους στίχους μου και τα μηνύματα που θέλω να στείλω. Η μουσική μού έφερε τόσο μεγάλη χαρά όταν ήμουν νεότερη και έχασα αυτήν τη χαρά μέσα στη φασαρία της μουσικής βιομηχανίας. Ήταν άθλια. Και δε θέλω ποτέ να είναι ξανά έτσι. Αυτό θέλω», τόνισε.

Λ. Παπαθανασίου

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Η Beyonce αφιέρωσε το Ανθρωπιστικό Βραβείο στους διαδηλωτές του Black Lives Matter

The post Η Ντέμι Λοβάτο μιλάει για τον εθισμό και τα σχέδιά της appeared first on Miss or Madam.

Η εξάρτηση από τον τζόγο ανάγεται στο φάσμα της διαταραχής του ελέγχου, των παρορμήσεων αλλά και της εξάρτησης. Κυρίαρχο χαρακτηριστικό σε αυτού του τύπου τις ψυχολογικές εξαρτήσεις και συμπεριφορές είναι ότι δεν οφείλονται ούτε προκαλούνται από την πρόσληψη κάποιας ψυχοδραστικής ουσίας.

Το αίσθημα ευφορίας και ηδονής που αισθάνεται το εξαρτημένο άτομο προέρχεται από ουσίες που το ίδιο το σώμα και ο εγκέφαλος παράγουν.

Τζόγος – Μελετώντας τα γενικά χαρακτηριστικά των εξαρτημένων, εντοπίζουμε 3 πτυχές:

• την παρορμητικότητα,
• τον ψυχαναγκασμό,
• την εθιστική συμπεριφορά.

Ο εξαρτημένος – παθολογικός τζογαδόρος δεν βιώνει καμία ικανοποίηση από τα συνηθισμένα, καθημερινά πράγματα και καταστάσεις που υπάρχουν στη ζωή του, και αναζητεί τον συναισθηματικό ερεθισμό και την αντιμετώπιση της ανηδονίας μέσα από την ενασχόληση με τον τζόγο.

Προσπαθεί να ζήσει μία έντονη συγκίνηση τζογάροντας, ώστε στιγμιαία να εκφορτιστεί συναισθηματικά. Μέσα σε αυτό, λοιπόν, το ψυχολογικό πλαίσιο, οι αποφάσεις λαμβάνονται αστραπιαία, και οι συμπεριφορές προκύπτουν παρορμητικά, χωρίς ιδιαίτερη σκέψη και χρήση της λογικής, ενώ ο παθολογικός τζογαδόρος βρίσκεται σε μία συνεχή ένταση και ανησυχία που τον εξαντλεί ψυχολογικά.

«Παίζει» ακατάπαυστα, έχοντας στο μυαλό του πως αν δεν βγει από το παιχνίδι, κάποια στιγμή η τύχη του θα αλλάξει, θα του γυρίσει η γρουσουζιά σε καλοτυχία και θα «πιάσει την καλή», θα ρεφάρει, τελικά. Και, έτσι, ζει σε μία συνεχόμενη ψευδαίσθηση.

Διάβασε επίσης: Εθισμός στα ναρκωτικά: Τι πρέπει να γνωρίζουμε

Τζόγος: Πολλοί ειδικοί συγκρίνουν τον εθισμό με τον καρκίνο

Για να κατανοήσουμε όλες τις διαφορετικές μορφές του καρκίνου, πρέπει, πρώτα, να καταλάβουμε το κοινό τους σημείο. Όλοι οι καρκίνοι μοιράζονται μία παρόμοια διαδικασία: τον ανεξέλεγκτο πολλαπλασιασμό των κυττάρων.

Παρομοίως, πρέπει, πρώτα, να κατανοήσουμε το κοινό σημείο όλων των εθισμών και των εθιστικών διαδικασιών: την ανεξέλεγκτη και μάταιη αναζήτηση της πληρότητας, της ευτυχίας και της γαλήνης μέσα από τη σχέση με κάποιο αντικείμενο ή κατάσταση.

Άσχετα με το αντικείμενο του εθισμού, κάθε εθισμένος εμπλέκεται σε μια σχέση με ένα αντικείμενο ή κατάσταση, με στόχο να επιτευχθεί η επιθυμητή αλλαγή της διάθεσης, το επιθυμητό επίπεδο μέθης ή έκστασης.

Τα τυχερά παιχνίδια όσο συναρπάζουν τους οπαδούς τους άλλο τόσο ενοχλούν τους κριτικούς τους. Στηρίζονται στη βαθιά επιθυμία του ανθρώπου να διακινδυνεύσει, και στην ελπίδα του να κερδίσει μεγάλα χρηματικά ποσά.

Τα τυχερά παιχνίδια βασίζονται σε ανεπτυγμένα μαθηματικά και υπάγονται στους Νόμους των Πιθανοτήτων. Είναι, ουσιαστικά, η ανάληψη κινδύνου (ρίσκου), για να κερδίσεις μεγάλα, ως και τεράστιας αξίας, έπαθλα (χρήματα – αντικείμενα).

Τα τυχερά παιχνίδια είναι ιδιαιτέρως δημοφιλή στους Έλληνες, αρκεί να σκεφτεί κανείς το γεγονός ότι αποτελεί, ουσιαστικά, έθιμο η χαρτοπαιξία την Πρωτοχρονιά.

Όπως συμβαίνει και με πολλές άλλες μορφές εθισμού, ο εθισμός στον τζόγο είναι κάτι χρόνιο που κτίζεται σταδιακά

Καθώς αναπτύσσεται, ο τζογαδόρος έχει την ανάγκη να τζογάρει όλο και πιο συχνά και για μεγαλύτερες περιόδους. Χρειάζεται να παίζει όλο και μεγαλύτερα ποσά, για να νιώσει την ίδια διέγερση.

Ο παθολογικός τζόγος, όπως ο αλκοολισμός, προκαλεί πολλά σωματικά προβλήματα.

Οι παθολογικοί τζογαδόροι πάσχουν από χρόνιους πονοκεφάλους ή ημικρανίες, πόνους στο στήθος, καρδιολογικά προβλήματα, στομαχικά προβλήματα, δερματίτιδες και σοβαρή κατάθλιψη.Οι δύο στους τρεις έχουν αυτοκτονικό ιδεασμό, και το 40% των παθολογικών παικτών κάνουν κατάχρηση στο αλκοόλ.

Όταν κάποιος «τζογάρει», αισθάνεται απόλυτη αφοσίωση σε αυτό, ενθουσιάζεται και εμφανίζει διέγερση η οποία βιώνεται με σωματικά συμπτώματα, όπως είναι η ταχυκαρδία και η εφίδρωση.

Από τη μία, όταν κερδίζει αισθάνεται ανακούφιση, ικανοποίηση και ανυπομονεί να ξαναπαίξει. Εκείνη τη στιγμή αναδύονται συναισθήματα ευφορίας, καθώς ερμηνεύει τη νίκη του ως αποτέλεσμα ατομικής ικανότητας.

Από την άλλη, όταν χάνει, και το αποτέλεσμα δεν είναι το επιθυμητό, αισθάνεται ενοχές και φόβο. Ανησυχεί έντονα, καθώς προσπαθεί να βρει τρόπο να εξασφαλίσει τα χρήματα που απαιτούνται για να ξαναπαίζει.

Όταν στοιχηματίζει, και εν αναμονή των αποτελεσμάτων, η πίεσή του ανεβαίνει, η καρδιά του χτυπά πιο γρήγορα, και το επιδιωκόμενο αίσθημα ανάτασης (απομάκρυνσης από την πραγματικότητα) είναι παρόν και σίγουρο. Καθώς πλησιάζει η ώρα να μάθει τα αποτελέσματα του στοιχήματος, το αίσθημα της διέγερσης γίνεται ευφορικό. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα αν πρόκειται να κερδίσει πολλά.

Τα μεγάλα κέρδη δίνουν στον τζογαδόρο τη δυνατότητα να αγοράσει την ίδια αίσθηση την επόμενη μέρα.

Θεραπεία

Κάθε άνθρωπος έχει βασικές συναισθηματικές ανάγκες: για αγάπη, αποδοχή, αναγνώριση και αυτοεκτίμηση.

Όταν οι ανάγκες αυτές δεν ικανοποιούνται, το άτομο βιώνει αισθήματα ανεπάρκειας, απόρριψης, ανημποριάς και αδυναμίας να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις της ζωής. Οι περισσότεροι αναφέρουν ότι μεγάλωσαν με όλα αυτά τα αρνητικά συναισθήματα και ότι όταν έπαιζαν και κέρδιζαν, είχαν τη δυνατότητα να «αγοράσουν» φίλους, αγάπη και αυτο- εκτίμηση. Επιπλέον, τα κέρδη τούς έκαναν να νιώθουν ισχυροί και παντοδύναμοι.

Διάβασε επίσης: Διαφορετικότητα: πώς να την αποδεχτούμε

Πολλοί αναλυτές θεωρούσαν τον τζόγο σαν ένα είδος παιχνιδιού στο οποίο επιδίδονται άνθρωποι που δεν θέλουν να μεγαλώσουν.

Το αποτέλεσμα της ανωριμότητάς τους είναι η έντονη επιθυμία για ευχαρίστηση και άμεση ικανοποίηση στην ενήλικη ζωή.
Ο πρωταρχικός θεραπευτικός στόχος για το άτομο που τζογάρει είναι να καταφέρει να διαχειριστεί την παρόρμησή του και την έντονη επιθυμία του για ικανοποίηση της εξάρτησης. Ο παθολογικός τζόγος συχνά εμφανίζει συννοσηρότητα με διαταραχές της προσωπικότητας και, κυρίως, με τη ναρκισσιστική και την οριακή διαταραχή προσωπικότητας.

Κατά τη διάρκεια της θεραπείας, αναλύονται μοτίβα ζωής και οικογενειακές πεποιθήσεις, όπως η τάση για εύκολο χρήμα. Μέσα στη θεραπευτική σχέση δημιουργείται ένα προστατευτικό περιβάλλον το οποίο αποτρέπει το άτομο να συμμετάσχει σε τυχερά παιχνίδια, και μαθαίνει πώς να διαχειριστεί τις καταστάσεις που εμπλέκονται με τον τζόγο.

Η συμμετοχή των συγγενών ή σημαντικών άλλων στη διαδικασία απεξάρτησης από τον τζόγο είναι πολύ σημαντική, γιατί ενισχύει τη θετική έκβαση της θεραπείας και συμβάλλει στην αποκατάσταση της λειτουργικότητας της οικογένειας και των στενών διαπροσωπικών σχέσεων.

Στις περισσότερες περιπτώσεις οι άνθρωποι του στενού περιβάλλοντος συνειδητοποιούν πολύ πιο νωρίς από τον ίδιο τον εξαρτημένο ότι υπάρχει πρόβλημα, και μπορεί να αναζητήσουν βοήθεια πρώτοι.

Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει κανείς να γνωρίζει ότι η αντιμετώπιση της εξάρτησης από τον τζόγο είναι και πολυεπίπεδη και μακροχρόνια.

Διάβασε επίσης: Εξαρτημένος έφηβος : το «μαύρο πρόβατο…»

Πρώτη δημοσίευση στο apexartisithes.gr

The post Τζόγος: Τα σημάδια εξάρτησης και η θεραπεία appeared first on Miss or Madam.

Με τον όρο «εθισμό» εννοούμε μία συνήθη ψυχολογική ή ψυχοπαθολογική εξάρτηση από μία ουσία ή μία κατάσταση που είναι πέρα από τον έλεγχο του ατόμου.

Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μην μπορεί να ελέγξει την αναζήτηση και τη χρήση της ουσίας ή της κατάστασης αυτής. Παράλληλα, δεν αντιλαμβάνεται τις επιπτώσεις στην υγεία του και στην κοινωνική του ζωή.

Ψυχολογικές επιπτώσεις σε παιδιά και εφήβους

Όσον αφορά στη χρήση του διαδικτύου, έχουν παρατηρηθεί τρεις μορφές εξάρτησης.
Αυτές αφορούν περισσότερο σε παιδιά και εφήβους και λιγότερο σε ενήλικες, και είναι:

Εθισμός στο διαδίκτυο – Internet addiction disorder

Ο εθισμός στο διαδίκτυο αφορά στην υπέρμετρη και αλόγιστη χρήση του, η οποία παρεμποδίζει τη φυσιολογική ζωή του ατόμου. Δημιουργεί, επίσης, άγχος και δυσφορία στο οικογενειακό, φιλικό και σχολικό περιβάλλον.

Εθισμός στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης – Social media addiction

Ο εθισμός αυτός αφορά στην υπερβολική, σε διάρκεια, ενασχόληση του ατόμου με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (Facebook, Instagram, Twitter κ.ά).
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να επηρεάζεται η ποιότητα ζωής του και να παραγκωνίζονται άλλες πτυχές της.

Εθισμός στα ηλεκτρονικά παιχνίδια – Internet gaming disorder

Ο εθισμός αυτός σχετίζεται με την υπέρμετρη χρήση και εξάρτηση από τα διαδικτυακά ηλεκτρονικά παιχνίδια (online gaming).
Το άτομο χάνει τον έλεγχο της ποσότητας και της χρονικής διάρκειας και οδηγείται στη μείωση της λειτουργικότητάς του σε όλους τους τομείς της ζωής του.

Πότε μιλάμε για εθισμό στα διαδικτυακά παιχνίδια;

Όταν μιλάμε για εθισμό στα διαδικτυακά παιχνίδια εννοούμε την επίμονη και επαναλαμβανόμενη χρήση του διαδικτύου για συμμετοχή σε αυτά, συχνά με άλλους παίκτες.
Αυτό οδηγεί σε κλινικά σημαντική βλάβη ή δυσφορία, όπως υποδεικνύουν τα παρακάτω κριτήρια, μετά από διάστημα δώδεκα μηνών:

1. Εμμονή στην ενασχόληση με τα διαδικτυακά παιχνίδια.
2. Συμπτώματα στέρησης όταν το παιχνίδι στο διαδίκτυο σταματά.
3. Ευερεθιστότητα, άγχος, θλίψη, ανοχή.
   4. Ανεπιτυχείς προσπάθειες μείωσης της συμμετοχής σε διαδικτυακά παιχνίδια.
   5. Απώλεια ενδιαφέροντος για προηγούμενες ενασχολήσεις.
   6. Υπερβολική χρήση των διαδικτυακών παιχνιδιών, παρά τη γνώση των ψυχοκοινωνικών επιπτώσεων στο άτομο.
   7. Εξαπάτηση, από μέρους του ατόμου, των μελών της οικογένειας ή άλλων, όσον αφορά στον χρόνο ενασχόλησης με τα διαδικτυακά παιχνίδια.
   8. Χρήση των διαδικτυακών παιχνιδιών για να ξεφύγει ή να ανακουφιστεί από μια αρνητική διάθεση.
   9. Κίνδυνος απώλειας ή απώλεια μίας σημαντικής σχέσης.

Ποια είναι τα συμπτώματα των παιδιών και των εφήβων που μαρτυρούν εξάρτηση από το διαδίκτυο;

Όσον αφορά στη γενικότερη εξάρτηση από το διαδίκτυο τα χαρακτηριστικά των παιδιών και των εφήβων σχετίζονται με:

1. Υπερβολική ενασχόληση με αυτό.
   2. Απομάκρυνση από φίλους και δραστηριότητες.
   3. Ψέματα.
   4. Άρνηση του προβλήματός τους.
   5. Κούραση και σωματικά συμπτώματα.
   6. Μειωμένη ακαδημαϊκή επίδοση.
   7. Συναισθηματικά ξεσπάσματα.
   8. Απώλεια της αίσθησης του χρόνου, όταν βρίσκονται online.

Δείτε παρακάτω το βίντεο: Διαδικτυακό σεμινάριο για τον εθισμό στο διαδίκτυο.

Πώς μπορούμε να προστατεύσουμε τα παιδιά από τον εθισμό;

Ο εθισμός αποτελεί μία αρκετά δύσκολη συνθήκη για το παιδί ή τον έφηβο αλλά και για την οικογένεια.
Είναι σημαντικό οι γονείς να συμβάλλουν στην πρόληψη και στην αντιμετώπισή του, προσέχοντας, πάντα, να μη μετατεθεί αλλού ο εθισμός (αλκοόλ, φαγητό, ναρκωτικά).

Ειδικά για τους εφήβους, οι γονείς είναι αναγκαίο να θέσουν τα όρια χωρίς, όμως, να αποθαρρύνουν την ανεξαρτητοποίηση και τη συναισθηματική ωρίμασή των.
Έτσι ο έφηβος θα μπορέσει να αντιληφθεί την επιθυμητή συμπεριφορά.

Διάβασε επίσης: Σεξουαλική διαπαιδαγώγηση εφήβων : ποιος είναι ο ρόλος των γονέων;

Πώς μπορούμε να προστατεύσουμε τα παιδιά από τον εθισμό;

• Εμπλέξτε το παιδί σας σε ευχάριστες οικογενειακές δραστηριότητες που δεν περιλαμβάνουν τη χρήση οθονών, όπως κινητά, τάμπλετ, υπολογιστές.

• Επιλέξτε να περνάτε ποιοτικό χρόνο με το παιδί σε σταθερή βάση μέσα ή έξω από το σπίτι. Καλό θα ήταν να γίνεται μία φορά εβδομαδιαίως ή συγκεκριμένη ώρα, κάθε μέρα, με τον κάθε γονέα.
Ο γονιός του ίδιου φύλου ας γίνει πρότυπο συμπεριφοράς που δε σχετίζεται με το διαδίκτυο.

• Ενθαρρύνετε την ενασχόληση με άλλες δραστηριότητες που θα το ενθουσιάσουν, χωρίς, όμως, να δημιουργούν επιπλέον κούραση.

• Συνδέστε τη χρήση του διαδικτύου με τις εκπαιδευτικές του δυνατότητες, ώστε να ενισχύσετε την απόδοση στο σχολείο.

• Μιλήστε με το παιδί σας για τα ζητήματα που το απασχολούν χωρίς να επικρίνετε την αντίληψή του στα πράγματα.
Γίνεται ακροατής, προσπαθώντας να κατανοήσετε το πώς αντιλαμβάνεται το πρόβλημα στο μυαλό του, χωρίς να μειώσετε την αξία του. Προσπαθήστε να βρείτε μαζί μια λύση και να ανακουφίσετε τα έντονα συναισθήματα.

• Και οι δύο γονείς να έχετε κοινή στάση απέναντι στο πρόβλημα (του εθισμού). Βάλτε κοινούς στόχους και δείξτε με πράξεις στο παιδί την επιθυμητή συμπεριφορά (απομακρυνθείτε οι ίδιοι από τις οθόνες).

• Μάθετε περισσότερα για το διαδίκτυο και τους υπολογιστές με στόχο την ασφαλέστερη πρόσβαση του παιδιού.

• Θέστε λογικούς και εφαρμόσιμους κανόνες και μείνετε σταθεροί και συνεπείς σε αυτούς. Σε μεγαλύτερα παιδιά, δουλέψτε μαζί τους και θέστε, από κοινού, τα όρια και τους κανόνες διαδικτύου.

• Σε πολύ έντονες καταστάσεις εθισμού μη διστάσετε να απευθυνθείτε σε κάποιον ειδικό.

Προληπτικά μέτρα:

• εκπαίδευση κοινωνικών δεξιοτήτων,
• τόνωση της αυτοεκτίμησης,
• ευαισθητοποίηση σε θέματα που τα απασχολούν,
• εκμάθηση και αναγνώριση των συμπεριφορών που πιθανόν να οδηγήσουν σε εθισμό,
• οριοθέτηση.

 Ο εθισμός μπορεί να οδηγήσει σε συνολική έκπτωση της λειτουργικότητας του ατόμου από την παιδική έως και την ενήλικη ζωή.

Επίσης, μπορεί να δημιουργήσει, μακροπρόθεσμα, μια κακή εικόνα εαυτού με χαμηλά επίπεδα κοινωνικών δεξιοτήτων, χαμηλές επαγγελματικές προοπτικές και χαμηλό αίσθημα αξίας.

Για τον λόγο αυτό, παρατηρήστε περισσότερο τις συμπεριφορές τον παιδιών σας και μείνετε δίπλα τους, με μία, άνευ όρων, αποδοχή. Δώστε τους την ώθηση, ώστε να γίνουν ψυχικά υγιείς και ανεξάρτητοι ενήλικες.

Δουλέψτε ως οικογένεια με τα συναισθήματά σας, βλέποντάς τα ως ευκαιρία για εξέλιξη και ωρίμαση. Ενημερωθείτε ή ζητήστε βοήθεια με στόχο να εξασφαλιστεί η υγιής ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού σας.

Διάβασε επίσης: Δομώντας τα όρια: πώς η οριοθέτηση προάγει ευτυχισμένα παιδιά;

The post Εθισμός στο διαδίκτυο: Προστατέψτε τα παιδιά σας appeared first on Miss or Madam.