Αισθάνθηκα μεγάλο δέος και συγκίνηση, γιατί, ανεβαίνοντας στο ψηλότερο σκαλί του κόσμου, ανεβάσαμε, ταυτόχρονα, και την Ελλάδα! Τιμή μου που εκπροσωπώ τα χρώματα της χώρας μου, και όσο παίζω στην εθνική ομάδα θα υπηρετώ το εθνόσημο και θα προσπαθώ να κάνω περήφανους όλους τους Έλληνες.

Ας τα πάρουμε, όμως, από την αρχή. Πώς ήταν η Αλεξάνδρα Κοτσιάφτη ως παιδί; Πότε αποφάσισες να ασχοληθείς με το μπάσκετ;

Φυσικά, από το Εurobasket ’87…θυμάμαι τον εαυτό μου να πανηγυρίζω σαν τρελή στο μπαλκόνι του σπιτιού μου. Ο Γκάλης, ο Γιαννάκης και τα άλλα παιδιά, όπως λέει και το τραγούδι, σίγουρα, ώθησαν τους πάντες να ασχοληθούν με το μπάσκετ. Το «μικρόβιο» μπήκε για τα καλά μέσα μου και, το 1990, έβγαλα το πρώτο μου δελτίο σε ομάδα, και από τότε δεν έχω σταματήσει.

Ποιος ήταν ο πιο μεγάλος υποστηρικτής σου σε αυτήν την απόφαση;

Οι γονείς μου, φυσικά! Βέβαια, μέχρι να αποφασίσω ότι θέλω να ασχοληθώ με το μπάσκετ, εξολοκλήρου, τους τρέλανα λίγο, γιατί μου άρεσε και το τρέξιμο και το κολύμπι και το βόλεϊ και η ποδηλασία!

Πώς είναι η προπόνηση με την Αθηνά Ζέρβα, και πώς είναι η σχέση σου με τα κορίτσια;

Με την κόουτς Ζέρβα έχουμε μία μοναδική σχέση και πολύ δυνατή, όπως και με τα κορίτσια! Είμαστε μία οικογένεια, δεμένες, που πάντα προστατεύει η μία την άλλη. Στην προπόνηση υπάρχει πειθαρχία, συγκέντρωση, κάνουμε αυτά που θα μας πει η κόουτς, αλλά υπάρχει και η χαλαρή πλευρά της…στιγμές που κάνουμε πλάκα και γελάμε. Το διασκεδάζουμε, κυρίως, και γι’ αυτό η προπόνηση βγαίνει τόσο καλή κι ευχάριστη.

Αν δεν ήσουν παίκτρια μπάσκετ, ποιο άλλο άθλημα θα επέλεγες να κάνεις;

Δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου να ασχολείται με κάποιο άλλο άθλημα, πέραν του μπάσκετ…

Ποια ήταν η πιο δύσκολη στιγμή στην καριέρα σου και ποια ήταν η πιο μαγική;

Οι τραυματισμοί είναι αυτοί που σου κάνουν δύσκολες τις στιγμές, όσον αφορά στον πρωταθλητισμό. Δεν θα ξεχάσω, το 2015, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, είχα πάθει διάστρεμμα 2ου βαθμού, και μέσα σε 3 ημέρες έπαιξα ξανά, για να μπορέσω να βοηθήσω την ομάδα. Η πιο μαγική στιγμή για ‘μένα ήταν, όταν, για πρώτη φορά στην ιστορία της Εθνικής Κωφών, περάσαμε στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, το 2016. Έκλαιγα από χαρά…τόσο δυνατό ήταν αυτό που ένιωθα, και, φυσικά, μετά, στον τελικό, που κατακτήσαμε το Ευρωπαϊκό!

Γνωρίζω ότι ο πρωταθλητισμός θέλει θυσίες. Ποια είναι η μεγαλύτερη θυσία που έχεις κάνει;

Σίγουρα, ο πρωταθλητισμός θέλει θυσίες, για να μπορέσεις να πετύχεις τους στόχους σου. Πολλές ώρες προπόνησης μέσα στο γήπεδο, κάποιες φορές διπλές, όλη τη χρονιά να έχεις αγωνιστικές υποχρεώσεις και το καλοκαίρι με την εθνική ομάδα. Παρ’ όλα αυτά, δεν μπορώ να πω ότι θυσίασα κάτι, γιατί αυτό που έκανα με ευχαριστούσε στο έπακρο!

Αισθάνεσαι ότι πέτυχες όλους τους στόχους και τα όνειρά σου;

Όσο ζω τόσο ονειρεύομαι…όσο κατακτώ μετάλλια άλλα τόσα θέλω να αποκτήσω. Σίγουρα, αυτά που έχουμε πετύχει ούτε στα πιο τρελά μου όνειρα τα φανταζόμουν. Να, όμως, που, τελικά, τα όνειρα υπάρχουν, για να τα κάνουμε πραγματικότητα.

Ποια είναι τα σχέδιά σου για το μέλλον;

Να είμαι καλά στην υγεία μου και να συνεχίσω να δουλεύω και να είμαι πιστή στα ραντεβού μου κάθε φορά που βρίσκομαι με την εθνική ομάδα.

Ποιο είναι το «μότο» σου;

Άδραξε την ημέρα…πρέπει να ζούμε την κάθε ημέρα στο έπακρο και να μη μετανιώνουμε για τίποτα…άλλωστε, όλα, μα όλα, γίνονται για κάποιο λόγο…

Έχουμε το ίδιο μότο! Κάπου εδώ, όμως, φτάσαμε στο τέλος…Θα ήθελες να μοιραστείς με τις αναγνώστριες του Miss Or Madam το μυστικό της δικής σου επιτυχίας;

Μυστικό δεν θα το χαρακτήριζα, απλά όταν κάτι αγαπάς τόσο πολύ και δίνεις όλο σου το «είναι», πιστεύω ότι η επιβράβευση έρχεται, αργά ή γρήγορα.

Αλεξάνδρα σε ευχαριστούμε πολύ! Ευχαριστούμε πολύ και όλη την Εθνική Κωφών Γυναικών που μας έκανε περήφανους για ακόμα μία φορά!

The post Εθνική Κωφών Γυναικών: Συνέντευξη με την Αλεξάνδρα Κοτσιάφτη appeared first on Miss or Madam.