Γνωρίζετε ότι η ψωρίαση μπορεί να εμφανιστεί σε όλο το σώμα, από το τριχωτό του κεφαλιού μέχρι τα νύχια και ότι πάσχει από αυτήν περίπου το 3% του παγκόσμιου πληθυσμού;

Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία, περίπου 125.000.000 άνθρωποι σε όλον τον κόσμο έχουν διαγνωστεί με ψωρίαση, ενώ με δεδομένο ότι η νόσος αφορά στο 2-3% του πληθυσμού υπολογίζεται ότι στη χώρα μας υπάρχουν περίπου 20.000 ασθενείς κάθε ηλικίας. Τα παραπάνω δεδομένα υπογραμμίζουν τη σημασία της έγκυρης ενημέρωσης, ώστε να μην υπάρχουν πια μύθοι, ανακρίβειες και λανθασμένες εντυπώσεις για την ψωρίαση.
Με αφορμή την 29η Οκτωβρίου, Παγκόσμια Ημέρα Ψωρίασης, μία ημέρα με στόχο την ενημέρωση και την εγρήγορση για τη νόσο, συγκεντρώσαμε πληροφορίες που καλό είναι να γνωρίζουμε όλοι για την ψωρίαση, πάσχοντες και μη.

«Η ψωρίαση είναι μία χρόνια και μη μεταδοτική αυτοάνοση πάθηση του δέρματος. Το κύριο χαρακτηριστικό της είναι η τοπική φλεγμονή, με κνησμό, ερεθισμό του δέρματος και εμφάνιση πλακών, αυτό που στην καθομιλουμένη ονομάζουμε «λέπια». Μπορεί να παρουσιαστεί σε άντρες και γυναίκες κάθε ηλικίας, ωστόσο συχνότερα ο αρχικός της εντοπισμός είναι σε δύο ηλικιακές φάσεις, από τα 20 έως τα 30 και μετά από τα 50 έως τα 60 χρόνια», εξηγεί η Δρ. Αμαλία Τσιατούρα, Δερματολόγος-Αφροδισιολόγος και Επιστημονική Διευθύντρια της Cosmetic Derma Medicine.

Σημαντικά facts για την ψωρίαση

• Η ψωρίαση μπορεί να εμφανιστεί σε όλο το σώμα, από το δέρμα του κεφαλιού μέχρι τα νύχια. Συνήθως οι βλάβες εντοπίζονται στο τριχωτό της κεφαλής, τις κλειδώσεις (αγκώνες και γόνατα), τις παλάμες, τα πέλματα και τα νύχια. Μπορεί ωστόσο να εμφανιστεί σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος, όπως για παράδειγμα το πρόσωπο ή τα γεννητικά όργανα.
• Τα κύρια συμπτώματα είναι ο κνησμός, η ερυθρότητα και η φλεγμονή, η απολέπιση του δέρματος, το αίσθημα καύσου και οι εκδορές στα σημεία της βλάβης.
• Η διάγνωση της ψωρίασης γίνεται συνήθως με την κλινική εξέταση. Σε περίπτωση που τα συμπτώματα δεν είναι σαφή, συστήνεται βιοψία δέρματος.
• Οι ασθενείς με ψωρίαση μπορεί να παρουσιάσουν ψωριασική αρθρίτιδα, μία επώδυνη φλεγμονώδη πάθηση των αρθρώσεων. Έχουν επίσης αυξημένο κίνδυνο για καρδιαγγειακά νοσήματα, πιθανόν εξαιτίας της γενικευμένης φλεγμονής στον οργανισμό που προκαλεί η ψωρίαση.
• Η νόσος έχει πολλά «πρόσωπα»: κατά πλάκας, σταγονοειδής, φλυκταινώδης και ερυθροδερμική είναι οι πιο συχνοί τύποι ψωρίασης.
• Παρά την αυξημένη ενημέρωση τα τελευταία χρόνια, η ψωρίαση παραμένει ταμπού και μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την προσωπική, κοινωνική και επαγγελματική ζωή των ασθενών. Αυτός είναι ένας ακόμη λόγος που κάνει σημαντική την έγκαιρη διάγνωση από τον δερματολόγο.
• Παρότι για την ψωρίαση δεν υπάρχει θεραπεία που να προσφέρει ίαση, υπάρχουν πολλές θεραπευτικές επιλογές που μπορούν να εξαφανίσουν εντελώς τα συμπτώματα επιτυγχάνοντας τον στόχο του «καθαρού δέρματος».

Υπάρχει θεραπεία για την ψωρίαση;

«Οι θεραπείες για την ψωρίαση έχουν πληθύνει και εξελιχθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια. Η ψωρίαση είναι μία νόσος που ερευνάται συστηματικά από την επιστημονική κοινότητα καθώς είναι αναγνωρισμένη η επίπτωσή της όχι μόνο στην υγεία αλλά και την ψυχοκοινωνική ζωή των ασθενών. Το πιο σημαντικό βήμα για τη θεραπεία της ψωρίασης είναι η επίσκεψη στον δερματολόγο, ο οποίος θα εκτιμήσει τις βλάβες στο δέρμα και θα συστήσει την κατάλληλη τοπική ή συστηματική θεραπεία.

Σήμερα, υπάρχει μία ακόμη θεραπευτική επιλογή, οι βιολογικοί παράγοντες, που έχουν αλλάξει τα δεδομένα για τους ασθενείς. Ωστόσο δεν είναι όλες οι θεραπείες κατάλληλες για όλους και μόνο ο δερματολόγος μπορεί να σας δώσει εξατομικευμένο θεραπευτικό πλάνο», απαντά η Δρ. Τσιατούρα.

Διάβασε επίσης: ΨΩΡΙΑΣΗ: Μία ζωή χωρίς τους περιορισμούς της είναι, πλέον, εφικτή

The post 7 facts που πρέπει να γνωρίζουμε για την ψωρίαση appeared first on Miss or Madam.

Η παχυσαρκία είναι πλέον ένα παγκόσμιο πρόβλημα υγείας, καθώς πρόκειται για χρόνια νόσο που έχει λάβει διαστάσεις επιδημίας. Το υπερβολικό βάρος και η παχυσαρκία ορίζονται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) ως η μη φυσιολογική ή υπερβολική συσσώρευση λίπους που αποτελεί κίνδυνο για την υγεία.

Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, περίπου το 35% του παγκόσμιου πληθυσμού εκτιμάται ότι είναι υπέρβαρο (δείκτης μάζας σώματος, ΔΜΣ 25-30 kg/m2) ή παχύσαρκο (ΔΜΣ > 30 kg/m2). Ο δείκτης μάζας σώματος (ΔΜΣ) αναγνωρίζεται ως έγκυρο μέτρο του ποσοστού σωματικού λίπους. Το φυσιολογικό βάρος προσδιορίζει η συνθήκη ΔΜΣ < 25Kg/m2.

«Είναι ευρέως γνωστό ότι τα παχύσαρκα άτομα εμφανίζουν μια υποκλινική χρόνια κατάσταση φλεγμονής που οδηγεί σε πολλαπλές μεταβολικές διαταραχές επισημαίνει», η κα Ελένη Κομνηνού Ρευματολόγος Διευθύντρια Κλινικής Αυτοάνοσων Ρευματικών Παθήσεων Μetropolitan General.

«Για αρκετές δεκαετίες, οι βιομηχανικές χώρες αντιμετωπίζουν ιδιαίτερα αυξημένη συχνότητα (επιπολασμό) των αυτοάνοσων νοσημάτων.

Μεταξύ των αιτίων των φλεγμονωδών αυτών νοσημάτων περιλαμβάνεται η αλληλεπίδραση μεταξύ γενετικού υποβάθρου και πολλαπλών περιβαλλοντικών παραγόντων. Δεδομένου ότι η γενετική βάση παρέμεινε σταθερή με την πάροδο του χρόνου, αναγνωρίζεται όλο και περισσότερο ότι οι περιβαλλοντικοί παράγοντες, ειδικά ο δυτικός τρόπος ζωής, έχουν κυρίαρχο ρόλο σε αυτόν τον αυξανόμενο επιπολασμό.

Ο δυτικός τρόπος ζωής συνοδεύεται από βαθιές αλλαγές στις διατροφικές συνήθειες, προωθώντας τροφές με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά, ζάχαρη και αλάτι με υπερβολική πρόσληψη θερμίδων, οδηγώντας σε έξαρση της παχυσαρκίας τα τελευταία 20 χρόνια», συμπληρώνει.

Αυτοάνοσα νοσήματα και παχυσαρκία

«Ως εκ τούτου», συνεχίζει η ειδικός «οι σχέσεις μεταξύ Παχυσαρκίας και Αυτοανοσίας προβλημάτισε την ιατρική κοινότητα και η συμμετοχή της παχυσαρκίας στην αύξηση των αυτοάνοσων καταστάσεων προτάθηκε έντονα. Αυτή η συσχέτιση έγινε ακόμη πιο έντονη τα τελευταία χρόνια μετά την ανακάλυψη των αξιοσημείωτων ιδιοτήτων του λιπώδους ιστού.

Πράγματι, ο λευκός λιπώδης ιστός (White Adipose Tissue:WAT), που θεωρείτο, από καιρό, ως αδρανής ιστός αποθήκευσης ενέργειας, έχει αναγνωριστεί ότι αποτελεί ένα απαραίτητο ενδοκρινικό όργανο, που εκκρίνει μια μεγάλη ποικιλία διαλυτών μεσολαβητών που ονομάζονται αδιποκίνες ή λιποκυτοκίνες.

Αρχικά οι αδιποκίνες αναγνωρίστηκαν για τις μεταβολικές τους δραστηριότητες και τη ρύθμιση της όρεξης, αργότερα διαπιστώθηκε ότι εμπλέκονται σε διάφορες διεργασίες, συμπεριλαμβανομένης της ανοσίας και της φλεγμονής.

Με την προφλεγμονώδη δράση τους, αυτά τα μόρια συμβάλλουν στη λεγόμενη «χαμηλού βαθμού φλεγμονώδη κατάσταση» σε παχύσαρκα άτομα, με αποτέλεσμα την εμφάνιση μιας ομάδας συννοσηροτήτων – όπως το μεταβολικό σύνδρομο, ο διαβήτης ή οι καρδιαγγειακές επιπλοκές.

Παράλληλα διαπιστώθηκε η επίδραση των αδιποκίνων στην εμφάνιση και επιδείνωση πολλών Αυτοάνοσων νοσημάτων, όπως η Ρευματοειδής Αρθρίτιδα, ο Συστηματικός Ερυθηματώδης Λύκος, η Ψωριασική Αρθρίτιδα κ.ά.

Πράγματι, μέθοδοι που επιτρέπουν τον προσδιορισμό της αναλογίας του σωματικού λίπους (π.χ. dual energy x-RAY absorpsiometry-DXA κ.ά.) έδειξαν ότι οι ασθενείς με Ρευματοειδή Αρθρίτιδα έχουν περισσότερο σωματικό λίπος για ένα δεδομένο ΔΜΣ από τους υγιείς μάρτυρες.

Ο λιπώδης ιστός σε άτομα κανονικού βάρους αποτελείται κυρίως από τα ώριμα λιποκύτταρα, τα προλιποκύτταρα, δηλ., τα ανώριμα πρόδρομα λιποκύτταρα, ινοβλάστες, ενδοθηλιακά κύτταρα και ανοσοκύτταρα.

Σχεδόν το πλήρες φάσμα των ανοσοκυττάρων, και ιδιαίτερα τα μακροφάγα, αντιπροσωπεύονται μεταξύ αυτών των ανοσοκυττάρων που κατοικούν στον λιπώδη ιστό και έχουν σημαντικές λειτουργίες.

Η προοδευτική και υπερβολική συσσώρευση λίπους που συμβαίνει στην παχυσαρκία οδηγεί σε ουσιαστικές αλλαγές στην ποσότητα και τον φαινότυπο των ανοσοκυττάρων του λιπώδους ιστού (Adipose Tissue: ΑΤ), με αύξηση του αριθμού και της δραστηριότητας ορισμένων από αυτά (κυρίως μακροφάγα, μαστοκύτταρα, ουδετερόφιλα και Τ και Β λεμφοκύτταρα) ενώ μειώνουν άλλα, συμπεριλαμβανομένων των ηωσινόφιλων και αρκετών υποομάδων Τ λεμφοκυττάρων [Τ βοηθητικά κύτταρα 2 (Th2), Treg, κ.ά.] .

Αυτή η διαταραχή της ισορροπίας συμβάλλει στην ανάπτυξη τοπικής και συστηματικής φλεγμονής που σχετίζεται με την παχυσαρκία και παρόλο που οι περισσότεροι τύποι κυττάρων του ανοσοποιητικού είναι ήδη παρόντες στον λιπώδη ιστό, ο αριθμός τους αυξάνεται σημαντικά με την εξέλιξη της παχυσαρκίας».

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ

«Η παχυσαρκία αποτελεί παράγοντα κινδύνου για πολλές φλεγμονώδεις και αυτοάνοσες ασθένειες ιδιαίτερα της ρευματοειδούς αρθρίτιδας (ΡΑ), της σκλήρυνσης κατά πλάκας (ΣΚΠ), της ψωρίασης, της ψωριασικής αρθρίτιδας (ΨΑ), κ.ά., όσον αφορά τη συχνότητα εμφάνισης, τη σοβαρότητα της νόσου, καθώς και τον συνολικό καρδιαγγειακό κίνδυνο.

Η έρευνα και η γνώση στον τομέα της παχυσαρκίας και των επιπτώσεων της αυξάνεται συνεχώς τα τελευταία χρόνια.
Η ακόμη βαθύτερη κατανόηση των παθοφυσιολογικών μηχανισμών που διέπουν την αλληλεπίδραση μεταξύ της παχυσαρκίας, της φλεγμονής και των παθογενετικών οδών των αυτοάνοσων νοσημάτων φαίνεται να είναι υψίστης σημασίας για τη βελτίωση της θεραπευτικής αντιμετώπισης ασθενών με Αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις», καταλήγει η κα Κομνηνού.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Παίζει ρόλο η κληρονομικότητα στα αυτοάνοσα νοσήματα;

The post Αυτοάνοσα νοσήματα: Ο ρόλος της παχυσαρκίας appeared first on Miss or Madam.

Συνήθως, εκδηλώνεται μεταξύ των 18 και 40 ετών, αν και μπορεί να παρουσιασθεί σε οποιαδήποτε ηλικία. Μπορεί να εμφανισθεί σε άτομα με γενετική προδιάθεση στη νόσο, όταν έρθουν αντιμέτωπα με διάφορους εκλυτικούς παράγοντες, όπως το άγχος, κάποιες φαρμακευτικές αγωγές, λοιμώξεις και τραυματισμούς του δέρματος.

Ψωρίαση: συμπτώματα και μορφές

Η ψωρίαση εμφανίζεται με ποικίλες μορφές και διαφορετικά επίπεδα σοβαρότητας. Ταξινομείται σε ήπια, μέτρια και σοβαρή. Η αξιολόγηση της βαρύτητας της νόσου βασίζεται, κυρίως, σε κλινικούς δείκτες, ανάλογα με τη, συνολικά προσβεβλημένη, επιφάνεια του σώματος.

Η πιο συχνή μορφή της νόσου είναι η ψωρίαση κατά πλάκας, και αφορά, περίπου, στο 80% των ασθενών. Αυτή η μορφή ψωρίασης μπορεί να εντοπίζεται οπουδήποτε στο σώμα, με πιο δύσκολες εντοπίσεις αυτές σε παλάμες – πέλματα, νύχια και τριχωτό κεφαλής.

Εκτός του πόνου και του κνησμού που μπορεί να έχουν ως σύμπτωμα, οι ασθενείς που πάσχουν από ψωρίαση βιώνουν μεγάλη φυσική, συναισθηματική και κοινωνική επιβάρυνση.

Υπάρχουν σοβαρές ψυχικές επιπτώσεις, οι οποίες μπορεί να είναι πολύ σημαντικές και δε θα πρέπει, σε καμία περίπτωση, να τις αφήνουμε και να τις αγνοούμε.

Γενικά, η ποιότητα ζωής, πολλές φορές, επηρεάζεται σημαντικά. Κάποιοι ασθενείς αισθάνονται ντροπή, θυμό ή λύπη. Το άγχος για πιθανή απόρριψη από άτομα του φιλικού και επαγγελματικού τους περιβάλλοντος είναι ένα συχνό φαινόμενο.

Θεραπεία

Η θεραπεία στοχεύει στην αναστολή της φλεγμονής, που έχει ως συνέπεια την επιβράδυνση του πολλαπλασιασμού των κυττάρων. Στις διαθέσιμες θεραπείες περιλαμβάνονται οι τοπικές, οι φωτοθεραπείες, οι, από του στόματος, συστηματικές θεραπείες, και ένας αριθμός βιολογικών παραγόντων που χορηγούνται με υποδόρια ή ενδοφλέβια ένεση.

Παρόλο που οι νεότερες βιολογικές θεραπείες έχουν αυξήσει το ποσοστό των ασθενών που επιτυγχάνουν πλήρη η, σχεδόν, πλήρη κάθαρση του δέρματος, υπάρχει ένα σημαντικό ποσοστό πασχόντων που υποθεραπεύεται.

Αυτό που ζητάνε από τη θεραπεία τους οι ασθενείς με ψωρίαση, είναι να τους δώσει τη δυνατότητα να ζήσουν μία ζωή, χωρίς τους περιορισμούς που τους επιβάλλει η νόσος τους.

Δηλαδή, ένα καθαρό δέρμα και, ως επακόλουθο, βελτίωση στην ποιότητα ζωής τους.

Αυτό έρχονται να το προσφέρουν οι τρεις νέες και καινοτόμες θεραπείες για την αντιμετώπιση της ψωρίασης που κυκλοφόρησαν και στην Ελλάδα μέσα στον Φεβρουάριο του 2021. Οι δύο από αυτές («Risankizumab» και «Guselkumab») είναι αναστολείς της ιντερευκίνης-23 (IL-23), η οποία θεωρείται ότι παίζει κεντρικό ρόλο στην παθογένεια της ψωρίασης.

Ειδικά το «Risankizumab», εγκρίθηκε από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων (ΕΜΑ) τον Απρίλιο 2019 και κυκλοφορεί σε αρκετές χώρες της Ευρώπης αλλά και του υπόλοιπου κόσμου.

Tο κλινικό πρόγραμμα του «Risankizumab» αποτελείται από πέντε μελέτες, στις οποίες συμμετείχαν περισσότεροι από 2.000 ασθενείς με μέτρια έως σοβαρή ψωρίαση, και οι οποίοι παρακολουθήθηκαν για, περίπου, έναν χρόνο. Και στις πέντε μελέτες οι ασθενείς που έλαβαν το «Risankizumab» πέτυχαν σημαντικά υψηλότερα ποσοστά κάθαρσης των ψωριασικών βλαβών τους, σε σχέση με τους βιολογικούς παράγοντες με τους οποίους συγκρίθηκε, και, σχεδόν, 7 στους 10 ασθενείς πέτυχαν πλήρη κάθαρση (απόλυτα καθαρό δέρμα).

Μάλιστα η αποτελεσματικότητα του φαρμάκου δε φαίνεται να επηρεάζεται από τη βαρύτητα της νόσου, το σωματικό βάρος ή την προηγούμενη έκθεση, ή μη, σε βιολογικό παράγοντα.

Ελισάβετ Λαζαρίδου
Αν. Καθηγήτρια, Β’ Πανεπιστημιακή Δερματολογική Κλινική, Ιατρική Σχολή Α.Π.Θ.,
Γ.Ν.Θ. «Παπαγεωργίου», Θεσσαλονίκη

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Tips: Πλένετε το πρόσωπό σας με βάση τον τύπο του δέρματός σας

The post ΨΩΡΙΑΣΗ: Μία ζωή χωρίς τους περιορισμούς της είναι, πλέον, εφικτή appeared first on Miss or Madam.