Διαδραματίζεται στη βικτοριανή εποχή, με την Εμα Στόουν (Emma Stone) να ενσαρκώνει την Μπελ Μπάξτερ, μια γυναίκα η οποία επιστρέφει στη ζωή αφού ο εγκέφαλός της έχει αντικατασταθεί με αυτόν του αγέννητου παιδιού της. Στο πλευρό της ο Γουίλεμ Νταφόε (Willem Dafoe), ο οποίος υποδύεται τον έξυπνο αλλά ανορθόδοξο επιστήμονα που την «επαναφέρει» στη ζωή.

Οπως αναφέρει το Variety το καστ περιλαμβάνει επίσης τους Μαρκ Ραφάλο (Mark Ruffalo), Τζέροντ Καρμάικλ (Jerrod Carmichael) και Ραμού Γιούσεφ(Ramy Youssef).

Εκτός από την σκηνοθεσία ο ταλαντούχος σκηνοθέτης υπογράφει μεταξύ άλλων και την παραγωγή σε συνεργασία με την Εμα Στόουν.

Το «Poor Things» σε σενάριο του Τόνι ΜακΝαμάρα (Tony McNamara) αναμένεται να κάνει πρεμιέρα στους κινηματογράφους στις 8 Σεπτεμβρίου

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Άννα Νικόλ Σμιθ: Το τρέιλερ του ντοκιμαντέρ για τη ζωή της

The post To τρέιλερ της νέας ταινίας του Γιώργου Λάνθιμου με την Εμα Στόουν appeared first on Miss or Madam.

Σύμφωνα με το σενάριο, το πρωταγωνιστικό ζευγάρι είναι κολλητοί φίλοι εδώ και 20 χρόνια μολονότι είναι διαφορετικοί χαρακτήρες. Η λογίστρια (Ρις Γουίδερσπουν) επιζητά τη ρουτίνα και τη σταθερότητα με τον γιο της στο Λος ‘Αντζελες, ενώ ο σύμβουλος (‘Αστον Κούτσερ) ζει στην άλλη άκρη της χώρας στη Νέα Υόρκη. Οταν αποφασίζουν να κάνουν μία προσωρινή αλλαγή στις ζωές τους για μια εβδομάδα, συνειδητοποιούν ότι μπορεί να χρειάζονται κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτό που νόμιζαν.

Χαρακτηρίζοντας την ταινία ως μία «ένδειξη αγάπης προς τις ανύπαντρες μαμάδες», η Ρις Γουίδερσπουν πρόσθεσε ότι «ακόμα κι αν η ζωή σας δεν εξελίχθηκε όπως την ονειρευόσασταν υπάρχει η ελπίδα, υπάρχει η χαρά και ακόμη και η αγάπη, μπορεί να βρεθεί».

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: «My Mother’s Wedding» με τη Σκάρλετ Τζοχάνσον

The post «Your Place or Mine» : Άστον Κούτσερ και Ρις Γουίδερσπουν σε ρομαντική κομεντί appeared first on Miss or Madam.

Η ταινία «Liberté» αφηγείται την αληθινή ιστορία της Νουρ Ιναγιάτ Χαν, της κόρης ιεροκήρυκα των Σούφι και Αμερικανίδας, που έγινε κατάσκοπος και χειρίστρια ασυρμάτου με έδρα τη Γαλλία για τους Βρετανούς κατά τη διάρκεια του πολέμου και τελικά κρατήθηκε αιχμάλωτη από το ναζιστικό καθεστώς και εκτελέστηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Νταχάου.

Το σενάριο της δραματικής ταινίας έχει γράψει η δημοσιογράφος του Sky News, Σαμ Ναζ, η οποία πρωταγωνιστεί επίσης στον ρόλο της Χαν. Η ταινία βασίζεται σε κατάθεση που δόθηκε από τους Γερμανούς απαγωγείς της Χαν μετά τον πόλεμο. «Liberté» (Ελευθερία) πιστεύεται ότι ήταν η τελευταία λέξη που ειπώθηκε από την κατάσκοπο πριν από το θάνατό της.

Φέτος συμπληρώνονται 80 χρόνια από την έναρξη της αποστολής της Χαν.

Στην ταινία που σκηνοθέτησε ο Κρίστοφερ Χάνβεϊ πρωταγωνιστεί επίσης ο Όλιβερ Μπουτ ως αρχηγός της ναζιστικής υπηρεσίας πληροφοριών Χανς Γιόζεφ Κίφερ.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Η ταινία «Τα Πάντα Όλα» θριάμβευσε στα φετινά βραβεία Gotham

The post «Liberté»: Η ιστορία της Βρετανίδας μουσουλμάνας κατασκόπου που έδρασε κατά των Ναζί appeared first on Miss or Madam.

Το Βραβείο Καλύτερου Β’ Ρόλου απέσπασε για την ερμηνεία του ο ηθοποιός Τζόναθαν Κι Κουάν, ένας από τους πρωταγωνιστές του «Indiana Jones» που επέστρεψε στην υποκριτική. «Πέρυσι τέτοια εποχή, το μόνο που ήλπιζα ήταν μια δουλειά», δήλωσε συγκινημένος ο Κουάν, ο οποίος είχε σχεδόν εγκαταλείψει την υποκριτική πριν πάρει το ρόλο του στην ταινία. «Για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό, μου δόθηκε μια δεύτερη ευκαιρία».

Τα βραβεία Gotham που διοργανώνονται κάθε χρόνο και αποτελούν μια γιορτή στο κέντρο της Νέας Υόρκης για τον ανεξάρτητο κινηματογράφο αποτελούν και μια ανεπίσημη έναρξη για τα βραβεία Όσκαρ που πραγματοποιούνται τον Μάρτιο.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: «Corsage», η κορυφαία ταινία για το Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Λονδίνου

The post Η ταινία «Τα Πάντα Όλα» θριάμβευσε στα φετινά βραβεία Gotham appeared first on Miss or Madam.

Οι δύο πιο πρόσφατες ταινίες του σκηνοθέτη, «A Rainy Day in New York», το 2019 και το ισπανικό, «Rifkin’s Festival» το 2021, κυκλοφόρησαν και οι δύο κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Η τελευταία δεν είχε καλή απόδοση και απέφερε μόλις 2,3 εκατομμύρια δολάρια, ενώ το ρομαντικό «A Rainy Day in New York», με πρωταγωνιστές τον Τιμοτέ Σαλαμέ (Timothée Chalamet) και την Ελ Φάνινγκ (Elle Fanning), ήταν στην κορυφή των box office.

Η καριέρα του σκηνοθέτη έχει δεχθεί σημαντικό πλήγμα ειδικά τα τελευταία χρόνια εξαιτίας των κατηγοριών για σεξουαλική κακοποίηση.

Ερωτηθείς από την εφημερίδα αν φοβήθηκε ότι δε θα μπορέσει να συνεχίσει να γυρίζει ταινίες εξαιτίας αυτών των καταγγελιών, ο Άλεν απάντησε: «Είμαι συγγραφέας και κανείς δεν μπορεί να με εμποδίσει να γράψω, και επομένως να δουλέψω. Είναι ο λόγος της ελευθερίας μου και της ανεξαρτησίας μου».

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Νταϊάν Κίτον και Τζέιν Φόντα ξανά μαζί στην ταινία «Book Club 2 The Next Chapter»

The post Η νέα παριζιάνικη ταινία του Γούντι Άλεν appeared first on Miss or Madam.

Ο συνεργάτης του Κάμερον, Τζον Λαντάου, ο οποίος μόλις επέστρεψε από τη Νέα Ζηλανδία, προανήγγειλε τα νέα για την ταινία στην παρουσίαση της «Disney» στο «CineEurope» στη Βαρκελώνη.

Η ταινία είναι βασισμένη στην αληθινή ιστορία του διάσημου πολυτελούς πλοίου που βυθίστηκε το 1912 στα παγωμένα νερά του Ατλαντικού με τους Λεονάρντο Ντι Κάπριο και Κέιτ Γουΐνσλετ, σε σενάριο και σκηνοθεσία του Τζέιμς Κάμερον.

Το 1997, το κοινό την είδε για πρώτη φορά στην μεγάλη οθόνη και στην συνέχεια απέσπασε 11 βραβεία Όσκαρ, μεταξύ των οποίων Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας, Μοντάζ, Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού.

Είναι μια από τις πιο εμπορικά επιτυχημένες ταινίες και συγκεκριμένα η 3η με εισπράξεις στο παγκόσμιο box office 2,2 δις. δολάριων. Από αυτά, τα 659,4 εκατομμύρια δολάρια προέρχονται από τη Βόρεια Αμερική και τα υπόλοιπα από το εξωτερικό.
Σημειωτέον το «Avatar» του Κάμερον θεωρείται η κορυφαία ταινία όλων των εποχών παγκοσμίως.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Η Σάντρα Μπούλοκ παρουσίασε τη νέα της ταινία, «The Lost City», στο Φεστιβάλ SXSW

The post «Τιτανικός»: Το 2023 γιορτάζει τα 25 χρόνια από την προβολή της appeared first on Miss or Madam.

«Η βία είναι… δημοκρατική», αναφέρει στο ντοκιμαντέρ «Femicidio» η ιταλίδα καθηγήτρια Κοινωνιολογίας, Sveva Magaraggia, τονίζοντας ότι η βία δεν έχει να κάνει με χρώμα, οικονομική κατάσταση ή μορφωτικό επίπεδο.

«Βλέπουμε και στις γυναικοκτονίες στην Ελλάδα διάφορες εθνικότητες, ηλικίες και κοινωνικές τάξεις», επισημαίνει στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων η σκηνοθέτρια της ταινίας, Νίνα Μαρία Πασχαλίδου, η οποία με την ταινία της συμμετέχει στο Διεθνές Διαγωνιστικό του 24ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης (10-20 Μαρτίου 2022).

Είναι η τρίτη της ταινία -μετά το «Kismet» και «Snake charmer»- που πραγματεύεται τα δικαιώματα των γυναικών. Πρωταγωνίστρια αυτή τη φορά είναι η Laura Roveri, η οποία στις 12 Απριλίου του 2014 μαχαιρώθηκε 16 φορές από τον πρώην φίλο της.

«Μην πάτε στο “τελευταίο” ραντεβού», συμβουλεύει η δασκάλα γιόγκα, Laura, η οποία συστήνεται ως μία ανεξάρτητη γυναίκα που επέτρεψε έναν άντρα να κυριεύσει την καθημερινότητά της, με μία συμπεριφορά «παγίδα» και την ίδια να ζει φυλακισμένη σε μία αόρατη φυλακή.

Σε αυτό το «τελευταίο» ραντεβού που της ζήτησε ο φίλος της για να «τα βρουν», τη μαχαίρωσε έξω από τη ντισκοτέκ που διασκέδαζε με την παρέα της. Μέσα από το «Femicidio», η Laura τραβάει την κουρτίνα στον σκοτεινό κόσμο της έμφυλης βίας στην Ιταλία και μεταμορφώνεται σ’ ένα ζωντανό παράδειγμα θάρρους.

Θεωρούν τις γυναίκες «κτήμα» τους

Η Νίνα Μαρία Πασχαλίδου άρχισε να δουλεύει την ταινία πριν από τέσσερα χρόνια, όταν έμαθε ότι η Ιταλία είχε τα υψηλότερα ποσοστά γυναικοκτονιών στην Ευρώπη με μία γυναίκα να δολοφονείται κάθε 2,5 μέρες. Βρήκε συμπαραγωγό στην Ιταλία και συνεργάστηκε με μία ιταλίδα δημοσιογράφο, η οποία έχει μελετήσει πολύ το θέμα των γυναικοκτονιών, ενώ, όπως σε όλες τις ταινίες της τα τελευταία χρόνια, έχει τη στήριξη του «Al Jazeera».

Εκτιμά ότι στην Ιταλία, στην Ελλάδα και σε άλλες μεσογειακές χώρες «υπάρχει ένα υπόβαθρο μιας κουλτούρας, η οποία είναι πολύ δύσκολο να αλλάξει. Στην Ιταλία το βασικό πρόβλημα είναι ότι οι άντρες θεωρούν τη γυναίκα «κτήμα» τους και μάλιστα το φαινόμενο δεν περιορίζεται στον Βορρά ή στον Νότο», τονίζει.

Το ντοκιμαντέρ, χωρίς περιττές δραματοποιήσεις -«ήθελα να κρατήσω την ισορροπία», σημειώνει η σκηνοθέτρια- αναφέρεται στην προσπάθεια αντιμετώπισης του φαινομένου της γυναικοκτονίας και σε αυτήν την προσπάθεια συντάσσονται και μιλούν στην ταινία εκτός από τη Laura και οι οικογένειες και φίλοι τριών γυναικών που δολοφονήθηκαν από τους συντρόφους τους, της Nunzia Maiorano, της Alba Chiara Baroni και της Lorena Quaranta.

Τη διεύθυνση φωτογραφίας υπογράφει ο Μιχάλης Αριστομενόπουλος, το μοντάζ ο Σταύρος Συμεωνίδης, τον ήχο ο Francesco Morosini και τη μουσική οι Tiago Benzigho και Εrnesto Nobili. Παραγωγοί είναι οι: Νίνα Μαρία Πασχαλίδου, Forest Troop, Lorenzo Cioffi, ladoc, και Lorenzo Cioffi και συμπαραγωγοί το Al Jazeera, το Sky Italia, το Italian Film Fund και το Veneto Fund.

Η προσέγγιση θυμάτων και οικογενειών

Η Νίνα Μαρία Πασχαλίδου τονίζει ότι η προσέγγιση των ανθρώπων που πρωταγωνιστούν δεν ήταν εύκολη. «Όπως καταλαβαίνετε ένα τέτοιο συμβάν διαλύει μια οικογένεια», εξηγεί. Κέρδισε την εμπιστοσύνη τους σιγά σιγά, πηγαίνοντας πολλές φορές στην Ιταλία.

Η ταινία έπαιξε σε πρώτη παγκόσμια προβολή στις 14 Φεβρουαρίου 2022 από το κανάλι συμπαραγωγής «Sky Italia» και η ανταπόκριση των εμπλεκόμενων ήταν πολύ θετική. Μετά την προβολή επικοινώνησαν μαζί της και «αισθάνθηκαν ότι η ιστορία τους ειπώθηκε σωστά», σημειώνει η κ. Πασχαλίδου.

Ο ρόλος των βραβείων και η πικρία για την Ελλάδα

Οι ταινίες της Νίνας Μαρίας Πασχαλίδου έχουν βραβευτεί με πολλές διακρίσεις μεταξύ των οποίων: Φιναλίστ Picture of the Year Awards, Webby Award (2012) για το «The Prism 2011», www.theprism.tv , υποψήφια IDFA 2013 για το «Kismet» και ένα Χρυσό Μετάλλιο στη Διεθνή Τηλεόραση Βραβεία (2019) και βραβείο κριτικής επιτροπής νέων για το «The Snake Charmer» στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.

«Τα βραβεία έχουν σημασία για όλους τους συνεργάτες, αλλά και για να βρεθούν συμπαραγωγοί», τονίζει και εκφράζει την πικρία της για την έλλειψη στήριξης των ντοκιμαντεριστών στην Ελλάδα. «Νομίζω ότι κάθε Έλληνας που έχει ζήσει στο εξωτερικό έχει τον καημό ότι η πατρίδα του δεν τον στηρίζει. Δυστυχώς, κι εγώ. Πηγαίνω στα ξένα φεστιβάλ, είμαι υποψήφια, βραβεύομαι και δεν έχω τη χώρα μου δίπλα μου, όταν βλέπω τον Γάλλο, τον Ιταλό, τον Γερμανό να έχει πάντα δίπλα τη χώρα του και το κανάλι της χώρας του. Τα ντοκιμαντέρ στηρίζονται κυρίως από τα κρατικά κανάλια και η στήριξη που έχουν στο εξωτερικό είναι μεγάλη σε όλα τα επίπεδα», υπογραμμίζει η κ. Πασχαλίδου.

Μετά το «Femicidio», η Νίνα Μαρία Πασχαλίδου ολοκληρώνει μία σειρά έξι επεισοδίων για την Ευρώπη για το γαλλικό κανάλι «ARTE». Πρόκειται για μία γαλλογερμανική παραγωγή, το «Europe Revealed» που δουλεύεται εδώ και δυόμισι χρόνια και η ίδια είναι μία από τους έξι σκηνοθέτες που εργάστηκαν για αυτήν.

Με καταγωγή από τη Βέροια, η σκηνοθέτρια έχει ζήσει πολλά χρόνια στο εξωτερικό, συνεργάζεται κυρίως με ξένα κανάλια και ο προσανατολισμός της είναι σε διεθνή θέματα. Ακόμα και όταν κάνει κάποια δουλειά στην Ελλάδα, όπως σχεδιάζει για το επόμενο πρότζεκτ της, στοχεύει πάντα σε ένα ευρύτερο κοινό.

Δήμητρα Κεχαγιά, ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Συγκέντρωση για τις γυναικοκτονίες στο Σύνταγμα

The post Μία ταινία για τις γυναικοκτονίες στο Διεθνές Διαγωνιστικό του 24ου ΦΝΘ appeared first on Miss or Madam.

Όταν κάποια στιγμή βυθίζεται στις σκέψεις της και στις πιέσεις που της επιφυλάσσει η ενήλικη ζωή, τότε αναπάντεχα και πρωτόγνωρα πράγματα συμβαίνουν μέσα στο σπίτι της, με την Αμίνα να έρχεται αντιμέτωπη με αόρατους εχθρούς και προσωπικούς δαίμονες.

Κάπως έτσι θα μπορούσε να περιγραφεί το σενάριο της μικρού μήκους animation ταινίας, «Mine», της Δάφνης Ξουράφη που απέσπασε το βραβείο της καλύτερης ταινίας animation στο «Cannes – World film festival». Μέσω της οκτάλεπτης ταινίας κινουμένων σχεδίων, η 28χρονη Δάφνη Ξουράφη επιλέγει να μιλήσει για τα θέματα ψυχικής υγείας που καλούνται να διαχειριστούν οι άνθρωποι, ειδικά όταν αναγκάζονται να είναι έγκλειστοι μέσα στην οικία τους, στέλνοντας στο τέλος, όμως, ένα αισιόδοξο μήνυμα για το πώς αυτά μπορούν να αντιμετωπιστούν.

«Με βάση αυτήν την εικόνα ήθελα να κάνω μια ταινία που να μιλάει γενικότερα για την ψυχική υγεία, για το πώς είναι να νιώθεις εγκλωβισμένος στο κεφάλι σου, το οποίο μπορεί να συμβεί είτε αν έχεις θέματα ψυχικής υγείας, είτε λόγω μοναξιάς, είτε λόγω δουλειάς, είτε λόγω του τρόπου ζωής μας. Ήθελα να δείξω πώς είναι να φτιάχνεις μόνος σου μια φυλακή στο κεφάλι σου και να μην καταλαβαίνεις ότι αυτό το πράγμα σε βαλτώνει και σε βουλιάζει, μέχρι να είναι πολύ αργά. Αυτή ήταν η πρώτη ιδέα για την ταινία. Εμπνεύστηκα από δικούς μου αγώνες πάνω σε αυτό το ζήτημα αλλά και από αγώνες φίλων μου, και συγκεκριμένα μιας φίλης μου που ζει στην Αμερική», εξηγεί στο Αθηναϊκό- Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων η κ. Ξουράφη.

Δουλεύοντας τουλάχιστον για 12 ώρες την ημέρα μέχρι να ολοκληρωθεί η ταινία της, η κ. Ξουράφη όσο περνούσε ο καιρός είχε μπει τελείως στη θέση της πρωταγωνίστριαςν ζώντας ουσιαστικά το ίδιο το σενάριο που είχε γράψει.

Το ταξίδι του «Mine» ξεκίνησε πριν περίπου 2 χρόνια, όταν η πρόταση της κ. Ξουράφη ήταν μία από τις νικήτριες του Ειδικού Προγράμματος Ενίσχυσης της Κινηματογραφικής Κοινότητας από το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου και το ΥΠΠΟΑ, ωστόσο στη συνέχεια άλλαξε το σενάριο της ταινίας της διατηρώνταςν όμωςν στο επίκεντρο, την ψυχική υγεία των ανθρώπων. «Έκανα την ταινία μόνη μου, έπρεπε να λέω όχι σε δουλειές και να ζω με πολύ λίγα χρήματα για να μπορέσω να τη βγάλω και με βοήθησε πολύ η χρηματοδότηση, χωρίς αυτήν δε θα μπορούσε να ‘χε γίνει η ταινία», αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η κ. Ξουράφη.

Φτιάχνοντας ιστορίες από παιδί, γράφοντας και ζωγραφίζοντας οτιδήποτε έκανε την καρδιά της να χτυπά πιο γρήγορα, γοητευμένη από τους μεγαλύτερους δημιουργούς κινουμένων σχεδίων και εμπνευσμένη από τη δύναμη μιας καλής ιστορίας, που μπορεί να κάνει τον κόσμο καλύτερο, η Δάφνη Ξουράφη, παρ’ότι αποφοίτησε από το τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών, αποφάσισε να μην χρησιμοποιήσει το χαρτί και το μολύβι για να αρθρογραφεί αλλά για να ζωγραφίζει.

Έτσι, μετά τις σπουδές της και αφού διαπίστωσε ότι δε θέλει να ακολουθήσει τον δρόμο της δημοσιογραφίας, έφτιαξε το δικό της κόμικ και έλαβε μέρος στο «Comicdom», το φεστιβάλ για τα κόμικς που πραγματοποιείται στη χώρα. Λίγο αργότερα ξεκίνησε τις μεταπτυχιακές της σπουδές πάνω στο animation στο πανεπιστήμιο του Dundee, ενώ όταν επέστρεψε στην Αθήνα δημιούργησε κινούμενα σχέδια, storyboards και εικονογραφήσεις για πελάτες, όπως η «Google», το Μουσείο της Ακρόπολης, ο δήμος Αθηναίων, η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες.

«Το animation στην Ελλάδα περιορίζεται σε μεγάλο βαθμό στο κομμάτι της διαφήμισης, στο εμπορικό κομμάτι. Αυτό που με θλίβει και πιστεύω μπορεί να αλλάξει είναι ότι βλέπω πολλά παιδιά να είχαν τα ίδια όνειρα που είχα κι εγώ και να νιώθουν ότι δεν έχουν τρόπο να τα πραγματοποιήσουν, δεν έχουν τρόπο να βγάλουν το ψωμί τους κάνοντας animation και θα περιοριστούν σε ένα κομμάτι που μπορεί να μην τους αρέσει για να επιβιώσουν. Οι περισσότεροι έλληνες animators είμαστε αυτοδίδακτοι. Είμαστε δυσεύρετοι, σπάνιοι και πρέπει να λάμψουμε, ακριβώς επειδή είμαστε λίγοι κι επειδή μαθαίνουμε μόνοι μας αυτή την τέχνη. Δίνουμε έναν μεγάλο αγώνα καθώς αν θέλει κάποιος να φτιάξει μια ταινία animation πρέπει να βρει χρηματοδότηση. Χρειάζεται, δηλαδή, χρήματα και χρόνο και να μην κάνει τίποτα άλλο, να μη χρειάζεται να βιοποριστεί παράλληλα, για να μπορεί να αφοσιωθεί στην ταινία του, εκτός, βέβαια, αν τον πλαισιώνει μία ομάδα 20 ατόμων», εξηγεί.

Έχοντας ως πρότυπο και θαυμάζοντας τον Hayao Miyazaki, τον Sylvain Chomet, τον Satoshi Kon αλλά και τα κινούμενα σχέδια της Disney την εποχή των 90’s, η κ. Ξουράφη θεωρεί ότι το animation μπορεί να σπάσει τη φόρμα και να αναδείξει τον ψυχισμό ενός ανθρώπου με έναν πιο σουρεαλιστικό τρόπο.

«Θα κάνεις animation για να σπάσεις τελείως τη φόρμα γιατί φτιάχνεις κόσμους από το μηδέν, μπορείς να πεις ιστορίες χωρίς να σε περιορίζει, να μπεις στον ψυχισμό του ανθρώπου και να δημιουργήσεις ιστορίες από εκεί.

Μπορείς να φέρεις στην “ζωή” οποιονδήποτε κόσμο φανταστείς κι αυτός είναι ένας τρόπος να πεις ιστορίες από την άλλη πλευρά», σημειώνει.

Σημειώνεται ότι η ταινία κατέκτησε το βραβείο καλύτερης ταινίας animation για τον μήνα Δεκέμβριο και πήρε το εισιτήριο για να διαγωνιστεί για την καλύτερη ταινία animation της χρονιάς. Ακόμα, οι υπόλοιποι συντελεστές της ήταν: Μουσική- Χάρης Κάτσιλης, Ήχος Paul Drauz-Brown και Supervising: Stefanos Pletsis.

Ιωάννα Καρδάρα, ΑΠΕ-ΜΠΕ

*Τις φωτογραφίες τις παραχώρησε η Δάφνη Ξουράφη στο ΑΠΕ-ΜΠΕ

Δες επίσης: Η τρυφερή ταινία animation «A Bite of Bone» της Honami Yano

«THE BROKEN DOLL»: ταινία μικρού μήκους αφιερωμένη στα παιδιά που πάσχουν από τη νόσο του «Huntington»

The post Ταινία animation από την Ελλάδα διακρίθηκε σε διαγωνισμό στις Κάννες – Τι λέει η δημιουργός της, Δάφνη Ξουράφη appeared first on Miss or Madam.

Ο σπόρος για το έργο φυτεύτηκε όταν ο Halldórsson περιέγραφε το «já» στους ιρλανδούς φίλους του, εξηγώντας την ικανότητά του να περιέχει μυριάδες σημασίες ανάλογα με τον τόνο και την έκφραση. «Αυτό με οδήγησε να σκεφτώ την ιδέα μίας ημι-βωβής ταινίας, η οποία με ενθουσίασε πολύ», είπε ο Halldórsson.

Τρία νοικοκυριά σε μία πολυκατοικία περνούν καθημερινά τη ρουτίνα τους αναγνωρίζοντας, αγνοώντας ή ενοχλώντας, τόσο τους γείτονές τους όσο και τους οικείους τους. «Οι ρουτίνες και οι συνήθειες μπορούν να είναι μία συνταγή για μεγάλα επιτεύγματα και ανάπτυξη, αλλά και τρομερή λύπη», είπε ο Halldórsson.

Η αίσθηση του εγκλωβισμού σε καθορισμένα μοτίβα ενισχύεται με τη χρήση ενός μόνο τραγουδιού στην ταινία: «Sveitin Milli Sanda» («The Country Between the Sands»).

Δες επίσης: UMBRELLA: Η κίτρινη Ομπρέλα (βίντεο)

The post «Yes-People»: Μία γοητευτική και συγκινητική ταινία κινουμένων σχεδίων appeared first on Miss or Madam.

Η ταινία είναι μία ανανεωτική ματιά στις μουσουλμάνες του αραβικού κόσμου, γυναίκες με φιλοδοξίες, γυναίκες ευφυείς και απίστευτα παθιασμένες με την καριέρα τους στον κόσμο της μόδας ή της τέχνης, ενώ διατηρούν την πίστη τους και τιμούν την κουλτούρα τους. «Με προσκάλεσαν στην Τζέντα στη Σαουδική Αραβία και συνάντησα όλες αυτές τις γυναίκες που είναι τόσο ταλαντούχες, έχουν τέτοια ευχέρεια λόγου και καλή μόρφωση», λέει η Khelfa, μιλώντας στο «AnOther». «Ο τρόπος που τα δυτικά μέσα ενημέρωσης παρουσιάζουν τις γυναίκες αυτής της περιοχής είναι τόσο παρωχημένος και ανακριβής που, πραγματικά, ήθελα να κάνω κάτι για αυτό».

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας: Γυναίκες θύματα κακοποίησης μιλούν

The post Tαινία-ύμνος στις γυναίκες της Μέσης Ανατολής από την Farida Khelfa appeared first on Miss or Madam.