Ο ερχομός ενός δεύτερου παιδιού αλλάζει, σαφώς, τις ισορροπίες στην οικογενειακή δομή. Οι μεγαλύτεροι εκφραστές αυτής της αλλαγής είναι, συνήθως, τα μεγαλύτερα αδέρφια. Τα πρωτότοκα, δηλαδή, παιδιά της οικογένειας τα οποία νιώθουν πως εκθρονίζονται ξαφνικά από το βασίλειό τους.

Γιατί, όμως, συμβαίνει αυτό;

Αυτό συμβαίνει γιατί το πρώτο παιδί:

• Αισθάνεται, με τον ερχομό του νέου μέλους, ότι οι γονείς του το εγκαταλείπουν.
• Χάνει την αμέριστη προσοχή που είχε έως τώρα.
• Είναι αναγκασμένο να μοιράζεται τη μητέρα του με κάποιον άλλο.
• Πολλές φορές νιώθει περισσότερο υπεύθυνο απ’ ό,τι θα έπρεπε να είναι.
• Σε πολλές περιπτώσεις γίνεται μέρος συγκρίσεων με το νέο μέλος.
• Σε μικρές ηλικίες δεν μπορεί να κατανοήσει την έννοια του αδερφού/αδερφής.
• Αναγκάζεται να μοιραστεί όσα είχε κατακτήσει έως τώρα.

Όλα αυτά οδηγούν σ’ έναν αγώνα, ανάμεσα στα αδέρφια, για επικράτηση. Και κάπως έτσι ξεκινά ο ανταγωνισμός. Η αδερφική ζήλια αποτελεί ένα στάδιο της τυπικής ανάπτυξης των παιδιών.

Παράλληλα, προάγει τη συναισθηματική ωρίμασή τους, την εξέλιξη των κοινωνικών δεξιοτήτων και την προσαρμοστικότητα. Ωστόσο, κάποιες φορές γιγαντώνεται και μετατρέπεται σε χρόνια αντιπαλότητα ή μίσος.

Διάβασε επίσης: Η συμπεριφορά σου ως γονιός προκαθορίζει τη ζωή των παιδιών σου

Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς για να ΜΗ μετατραπεί ο απλός ανταγωνισμός σε χρόνια αντιπαλότητα ή μίσος;

Πριν τον ερχομό του μικρότερου παιδιού είναι σημαντικό να δοθεί η προσοχή που χρειάζεται στο μεγαλύτερο παιδί. Να δοθούν εξηγήσεις για τη σχέση και την αλλαγή στη δομή και στις ισορροπίες της οικογένειας. Συγκεκριμένα:

• Δώστε χρόνο στο παιδί με τον κάθε γονέα ξεχωριστά, για να διαχειριστεί το μοίρασμα της προσοχής.
• Μην μπαίνετε σε συγκρίσεις σε σχέση με τη συμπεριφορά των παιδιών.
• Δώστε στο μεγαλύτερο παιδί τη δυνατότητα να γίνει μέλος της φροντίδας του βρέφους.
• Δώστε του τη δυνατότητα να εκφράσει αυτό που νιώθει και βρείτε μαζί πιθανές λύσεις.
• Μετατρέψτε την αρνητική συμπεριφορά του παιδιού σε θετική.
• Δείξτε ότι κατανοείτε κι αντιλαμβάνεστε τα συναισθήματά του.
• Μη χρησιμοποιείτε εκφράσεις όπως: «είσαι μεγαλύτερος», «πρέπει να είσαι πιο προσεκτικός», «αυτό είναι μωρό και δεν καταλαβαίνει».

Και να θυμάστε:

Δείξτε την αγάπη σας χωρίς συγκρίσεις.

Γίνεται παράδειγμα μίμησης μίας συμπεριφοράς και δομήστε τα όρια που είναι απαραίτητα. Τέλος, απαλύνετε τον πόνο, μετά από έναν τσακωμό, με την ανάπτυξη θετικών συμπεριφορών ανάμεσα σε όλα τα μέλη της οικογένειας.

Διάβασε επίσης: Γιατί ένα παιδί χρειάζεται εργοθεραπευτική παρέμβαση και πώς θα ωφεληθεί;

The post Αδερφική αντιζηλία: Βοηθήστε τα μεγαλύτερα παιδιά να συμφιλιωθούν με τον «εκθρονισμό» τους appeared first on Miss or Madam.