Αυξητική τάση των αυτοκτονιών από το 2020 έως το 2022, της τάξεως του σχεδόν 25%, καταγράφεται στη χώρα μας, σύμφωνα με τα ετήσια στοιχεία αυτοκτονιών που αναλύθηκαν και επεξεργάστηκαν από το Παρατηρητήριο Αυτοκτονιών και το ερευνητικό δίκτυο καταγραφής του Κέντρου Ημέρας για την Πρόληψη της Αυτοκτονίας της οργάνωσης «ΚΛΙΜΑΚΑ».

Πιο συγκεκριμένα, ο συνολικός αριθμός των αυτοκτονιών που καταγράφηκε το 2022 αγγίζει τις 600, που αντιστοιχεί σε τουλάχιστον δύο αυτοκτονίες καθημερινά.

Όπως αναφέρεται στην έκθεση που συνέταξαν οι Κυριάκος Κατσαδώρος, ψυχίατρος, επιστημονικός διευθυντής της ΚΛΙΜΑΚΑ, Δήμητρα Ζαφειροπούλου, ψυχολόγος στο Κέντρο Ημέρας για την Πρόληψη της Αυτοκτονίας της ΚΛΙΜΑΚΑ και Βασιλική Πλουμή, στατιστικολόγος στο Κέντρο Ημέρας για την Πρόληψη της Αυτοκτονίας της ΚΛΙΜΑΚΑ, ο συνολικός αριθμός των αυτοκτονιών που καταγράφονται αποτελεί την κορυφή του παγόβουνου και σε καμιά περίπτωση δεν αντικατοπτρίζει την συνολική διάσταση του προβλήματος, καθώς για διάφορους λόγους η υποκαταγραφή των αυτοκτονιών είναι δεδομένη σε παγκόσμιο επίπεδο, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας.

Αύξηση τω αυτοκτονιών κατά 25%: Αναλυτικότερα, τα στοιχεία διαμορφώθηκαν ως εξής:

• Η συντριπτική πλειονότητα των αυτοχείρων ήταν άντρες (78%) και ακολούθησαν οι γυναίκες σε ποσοστό 22%.
• Αναφορικά με την ηλικιακή ομάδα, τα άτομα άνω των 60 ήταν εκείνα που σημείωσαν τις περισσότερες αυτοκτονίες σε σύγκριση με τις υπόλοιπες ηλικιακές ομάδες του πληθυσμού. Σε επίπεδο φύλου, οι περισσότεροι θάνατοι για τους άντρες συγκεντρώθηκαν στις ηλικίες 60-64, ενώ εν αντιθέσει, στις γυναίκες οι θάνατοι συγκεντρώθηκαν στις νεαρές ηλικίες των 35-39 ετών.
• Αυξητικές τάσεις παρουσιάζει ο αριθμός των αυτοκτονιών στις νεαρές ηλικίες εν γένει (ηλικίες άνω των 20) σε σύγκριση με τα στοιχεία του 2021.
• Σε επίπεδο διοικητικών περιφερειών, ο υψηλότερος αριθμός αυτοκτονιών για το 2022 καταγράφηκε στην Κρήτη (το 17% του συνολικού αριθμού των θανάτων) και ακολούθησε η Κεντρική Μακεδονία. Η Κρήτη, σύμφωνα με τους ειδικούς, αποτελεί μία περιφέρεια με διαχρονικά υψηλούς δείκτες αυτοκτονίας πάνω από μία δεκαετία. Το ζήτημα της υψηλής αυτοκτονικότητας στην Κρήτη είναι κρίσιμης σημασίας και αποτελεί από ετών ένα πεδίο ερευνητικού ενδιαφέροντος του Παρατηρηρίου Αυτοκτονιών της ΚΛΙΜΑΚΑ.
• Η πιο συχνή μέθοδος αυτοκτονίας σε επίπεδο πληθυσμού αποτέλεσε ο απαγχονισμός και ακολούθησαν η πτώση και ο αυτοπυροβολισμός.
• Το μεγαλύτερο μέρος των αυτοχείρων άνηκε στον οικονομικά ενεργό πληθυσμό της χώρας και βρισκόταν εντός γάμου.
• Το 55% των θανάτων έλαβε χώρα εντός της οικίας του θανόντα.

Η πλειονότητα των αυτοκτονιών σημειώθηκε κατά τους καλοκαιρινούς μήνες (Ιούνιος – Ιούλιος – Αύγουστος), ενώ οι ημέρες στις οποίες καταγράφηκε ο υψηλότερος αριθμός αυτοκτονιών ήταν η Δευτέρα και η Τρίτη. Οι περισσότεροι θάνατοι έλαβαν χώρα τα ξημερώματα.

Ακόμη, εντός του 2022 καταγράφηκαν 18 αυτοκτονίες σε σημεία υψηλής επικινδυνότητας της χώρας (suicide hotspots), 11 σε καταστήματα κράτησης, 7 εντός σταθμών Μέσων Μαζικής Μεταφοράς, 8 εντός μονάδων υγείας και 3 εντός στρατοπέδων της χώρας.

Επιπρόσθετα, καταγράφηκαν τουλάχιστον 11 αυτοκτονίες εργαζομένων σε επαγγέλματα υψηλού κινδύνου για αυτοκτονία, όπως τα σώματα ασφαλείας και 3 αυτοκτονίες στρατιωτικών. Επιπλέον, έλαβαν χώρα 4 επεκτεινόμενες αυτοκτονίες (ανθρωποκτονίες οι οποίες ακολουθήθηκαν από την αυτοκτονία του θύτη).

Εντός των πηγών βάσει του Παρατηρητηρίου εντάσσονται και οι ψυχολογικές αυτοψίες σε επιζώντες αυτοκτονίας που απευθύνονται αναζητώντας βοήθεια στο Κέντρο για την Πρόληψη της Αυτοκτονίας της ΚΛΙΜΑΚΑ.

Εντός του τελευταίου χρόνου πραγματοποιήθηκαν ένας μεγάλος αριθμός ψυχολογικών αυτοψιών στις οποίες διαπιστώθηκε ότι τα άτομα που έβαλαν τέλος στην ζωή τους είχαν εκδηλώσει άμεσα ή έμμεσα την πρόθεσή τους να αυτοκτονήσουν, ενώ διαπιστώθηκε η ύπαρξη προηγούμενων αποπειρών αυτοκτονίας ή «πρόβας» για κάποια απόπειρα στο παρελθόν, καθώς και η ύπαρξη οικογενειακού ιστορικού αυτοκτονίας ή/και ψυχικής ασθένειας, σημεία τα οποία δεν έτυχαν της ανάλογης προσοχής είτε από τους επαγγελματίες ψυχικής υγείας είτε από το ευρύτερο περιβάλλον του αυτόχειρα.

Όπως αναφέρεται στην έκθεση, η Ελλάδα παραμένει μία από τις λίγες χώρες «που δεν έχει λάβει καμία θεσμική πρωτοβουλία για την προστασία των αυτοκαταστροφικών ατόμων» το οποίο αποτελεί πάγιο αίτημα του φορέα.

Τονίζεται ότι το 95% των θανάτων θα μπορούσαν να έχουν προληφθεί εάν είχαν εφαρμοστεί έγκαιρες και ουσιαστικές παρεμβάσεις.

Το Κέντρο για την Πρόληψη της Αυτοκτονίας της ΚΛΙΜΑΚΑ έχει προτείνει από ετών σαφείς και κρίσιμες προτάσεις τόσο σε επίπεδο καταγραφής και αποτύπωσης του ζητήματος της αυτοκτονίας όσο και σε επίπεδο προληπτικών παρεμβάσεων, οι οποίες ανανεώνονται συνεχώς με βάση τα δεδομένα που λαμβάνονται από το Παρατηρητήριο Αυτοκτονιών.

Εφη Φουσέκη, ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Περισσότεροι από 500 άνθρωποι αυτοκτονούν κάθε χρόνο στη χώρα

The post Αύξηση τω αυτοκτονιών κατά 25%: Τουλάχιστον δύο αυτοκτονίες καθημερινά στη χώρα μας appeared first on Miss or Madam.

Φέτος, η Παγκόσμια Ομοσπονδία για την Ψυχική Υγεία (WFMH) αποφάσισε να καταστήσει την «Πρόληψη της Αυτοκτονίας» το κύριο θέμα της Παγκόσμιας Ημέρας Ψυχικής Υγείας.

Η αυτοκτονική συμπεριφορά υπήρχε πάντα

Ιστορικά, η αυτοκτονική συμπεριφορά υπήρχε πάντα, αλλά λόγω πολλών σύνθετων παραγόντων, έχει αυξηθεί σταδιακά σε όλες τις χώρες του κόσμου και τις τελευταίες δεκαετίες τα στατιστικά έχουν φτάσει σε ανησυχητικά επίπεδα.

O Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας εδώ και αρκετά χρόνια έχει βάλει προτεραιότητα στο θέμα της αυτοκτονίας και είναι σημαντικό να τονιστεί ότι είναι ένα θέμα που έχει προσελκύσει το ενδιαφέρον πολλών κλάδων όπως της φιλοσοφίας, της θρησκείας, της ιατρικής, την κοινωνιολογίας, της βιοηθικής, του νομικού δικαίου και της ψυχολογίας, μεταξύ άλλων, εδώ και αιώνες.

ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ ΥΓΕΙΑΣ, ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΑΠΟ 800.000 ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΑΠΟ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ, ΓΕΓΟΝΟΣ ΠΟΥ ΤΗΝ ΚΑΘΙΣΤΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑ ΑΙΤΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ ΣΕ ΑΤΟΜΑ 15-29 ΕΤΩΝ.

Συχνά, υπάρχει η εντύπωση ότι μόνο οι ενήλικες παρουσιάζουν αυτοκτονικές συμπεριφορές, αλλά θα πρέπει να γίνει γνωστό ότι πολλά παιδιά και νέοι παρουσιάζουν επίσης τέτοιες συμπεριφορές ως αποτέλεσμα βίας, σεξουαλικής κακοποίησης, εκφοβισμού και διαδικτυακού εκφοβισμού.

Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας: Η αυτοκτονία είναι παγκόσμιο πρόβλημα δημόσιας υγείας

Η αυτοκτονία είναι παγκόσμιο πρόβλημα δημόσιας υγείας που αξίζει την προσοχή όλων των παραγόντων στον τομέα της ψυχικής υγείας, συμπεριλαμβανομένων των επιστημονικών και επαγγελματικών οργανώσεων, των οργανώσεων ψυχικής υγείας από πάσχοντες και των οικογενειών τους, και των πανεπιστημίων.

Αξίζει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή από τις εθνικές υγειονομικές αρχές, δεδομένου ότι είναι ευθύνη τους να επεξεργάζονται πολιτικές με στόχο τη θέσπιση δράσεων για την πρόληψη της αυτοκτονίας και την προώθηση της ψυχικής υγείας του κοινού.

Ο ρόλος τόσο των έντυπων και των οπτικοακουστικών μέσων επικοινωνίας όσο και των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης δεν είναι λιγότερο σημαντικός, καθώς η συμμετοχή τους μπορεί να έχει θετικά και αρνητικά αποτελέσματα ανάλογα με τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν αυτό το θέμα.

Υπάρχουν πολλοί σύνθετοι παράγοντες που συμβάλλουν στην αυτοκτονία, αλλά αυτό που είναι πιο σημαντικό είναι ότι όλες οι ενέργειές μας πρέπει να προσανατολίζονται στην πρόληψη. Συνεπώς, είναι σημαντικό να ληφθούν μέτρα από όλους τους εμπλεκόμενους φορείς.

Τι είναι αυτοκτονική συμπεριφορά;

Ο πιο γνωστός ορισμός και, κατά την άποψή μου, ένας από τους σαφέστερους και ευρύτερα διαδεδομένους, είναι αυτός που διατύπωσε ο Durkheim στη πιο διάσημη εργασία του σε αυτό το θέμα, ‘Αυτοκτονία΄.

Σε αυτό το βιβλίο, ο συγγραφέας ορίζει την αυτοκτονία ως έναν όρο “που περιγράφει όλες τις περιπτώσεις θανάτου που προκύπτουν άμεσα ή έμμεσα από θετική ή αρνητική πράξη του ίδιου του θύματος, το οποίο γνωρίζει ότι θα παράγει αυτό το αποτέλεσμα“.

Η πρόληψη της αυτοκτονίας, έγινε θέμα της φετινής Παγκόσμιας Ημέρας Ψυχικής Υγείας, για να προσελκύσει την προσοχή των κυβερνήσεων με την ελπίδα να δοθεί προτεραιότητα στις ατζέντες της δημόσιας υγείας σε αυτό το ζήτημα παγκοσμίως.

Το να κάνεις τους ανθρώπους να μιλήσουν για ένα θέμα που τείνει να είναι ταμπού και για το οποίο πολλοί έχουν λανθασμένες ή προκατειλημμένες ιδέες θα βοηθήσει την κοινότητα να μάθει να εντοπίζει και να αντιμετωπίζει εγκαίρως τους παράγοντες κινδύνου.

Διάβασε επίσης: Χαμηλή αυτοεκτίμηση: από πού πηγάζει και πώς να την αλλάξετε!

Πηγή: psychografimata.com

Φωτογραφία από: dadoudis

The post 10 Οκτωβρίου: Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας appeared first on Miss or Madam.

Μοιάζει με ένα φαινόμενο καιρικό που υποδηλώνει την έλευση του χειμώνα.
Κι όμως τα λόγια αυτά αναφέρονται στην ψυχική διάθεση των ανθρώπων που πάσχουν από κατάθλιψη και που αναφέρουν, εκτός των άλλων συμπτωμάτων, το σκοτείνιασμα στο οπτικό τους πεδίο.

Είναι δυνατόν από μόνη της μια ψυχική διάθεση να επηρεάσει τον τρόπο που βλέπουμε τον κόσμο;

Η απάντηση είναι θετική τόσο στην πραγματική όραση των ματιών μας όσο και στην ερμηνεία των γεγονότων της ζωής μας. Άλλωστε, η κατάθλιψη έχει χαρακτηριστεί από τους επιστήμονες της συμπεριφοράς (γνωστικούς – συμπεριφορικούς ψυχοθεραπευτές) ως μία διαταραχή του τρόπου σκέψης.

Κλινική κατάθλιψη και καταθλιπτικό συναίσθημα

Συχνά χρησιμοποιούμε τον όρο «κατάθλιψη» στην καθημερινή μας επικοινωνία για να περιγράψουμε το δυσφορικό συναίσθημα της έντονης ή επίμονης θλίψης, που, όμως, δεν έχει τα χαρακτηριστικά συμπτώματα της κλινικής κατάθλιψης.

Οι περισσότεροι από εμάς στην πορεία της ζωής μας θα έρθουμε αντιμέτωποι με το συναίσθημα της κατάθλιψης ως μία φυσιολογική συναισθηματική αντίδραση σε μια σημαντική απώλεια ή θάνατο αγαπημένου προσώπου ή ως αντίδραση στο έντονο στρες μιας περιόδου της ζωής μας.

Η κατάθλιψη αυτή θα υποχωρήσει με την πάροδο του χρόνου χωρίς να χρειαστούν ιδιαίτεροι χειρισμοί, καθώς θα προσαρμοστούμε στις καινούργιες συνθήκες της ζωής μας.

Ποια είναι τα συμπτώματα της κατάθλιψης;

Ο ένας στους δέκα ανθρώπους θα παρουσιάσει βαρύτερα και πιο γενικευμένα συμπτώματα.

Πέρα από την έντονη θλίψη κατά το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας, που είναι το χαρακτηριστικό στοιχείο της κατάθλιψης, μπορεί, επίσης, να έχει:

• διαταραχές στην όρεξη και στον ύπνο,
• υπερδιέγερση,
• έντονο άγχος,
• γρήγορη κόπωση και επιθυμία να παραμείνει στο κρεβάτι πολλές ώρες ή ακόμα και να μη σηκωθεί καθόλου το πρωί,
• προβλήματα συγκέντρωσης και μνήμης,
• ελάττωση του ενδιαφέροντος και της ευχαρίστησης στις περισσότερες δραστηριότητες της ζωής του,
• σκέψεις γύρω από τον θάνατο και την αυτοκτονία, οι οποίες μπορεί να οδηγήσουν στην οργάνωση μίας απόπειρας αυτοκτονίας.

Η ύπαρξη των συμπτωμάτων αυτών για ένα χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των δύο εβδομάδων αρκεί για τη διάγνωση ενός καταθλιπτικού επεισοδίου.
Απαιτεί τη θεραπευτική αντιμετώπιση από τους ειδικούς της ψυχικής υγείας.

Ποιες είναι οι σκέψεις μας όταν βρισκόμαστε στην «καρδιά» της κατάθλιψης;

Στην καρδιά, λοιπόν, της κατάθλιψης θα βρούμε μοτίβα σκέψεων που μπορούμε να τα εντάξουμε σε τρεις μεγάλες κατηγορίες:

Α. Δυσάρεστες/ αρνητικές σκέψεις για τον εαυτό μας:

Οι σκέψεις αυτές, συνήθως, περιέχουν το στοιχείο της αυτομομφής, της αυτοαπαξίωσης και της ενοχής.
Χαρακτηριστικές σκέψεις είναι:
«δεν αξίζω»,
«δεν είμαι αγαπητός»,
«δεν μπορώ να καταφέρω τίποτα»,
«ευθύνομαι για τα άσχημα γεγονότα που έχουν συμβεί τόσο στη δική μου ζωή όσο και των άλλων»,
«δεν είμαι καλός άνθρωπος».

Β. Δυσάρεστες/ αρνητικές σκέψεις για τους άλλους:

Οι σκέψεις που αφορούν στους άλλους έχουν και εκείνες αρνητικό περιεχόμενο, εμποδίζοντας και δυσκολεύοντας τις σχέσεις, καθώς οι καταθλιπτικοί άνθρωποι πιστεύουν πως κανείς δεν μπορεί να τους βοηθήσει, δεν τους αγαπάει, δεν τους καταλαβαίνει κτλ.

Γ. Αρνητικές/ καταστροφικές σκέψεις για το μέλλον:

Η τρίτη μεγάλη κατηγορία σκέψεων αφορά στην πρόβλεψη των μελλοντικών γεγονότων. Όσοι πάσχουν από κατάθλιψη τείνουν να πιστεύουν ότι τίποτα ευχάριστο δεν έχει να τους προσφέρει το μέλλον και πως η ζωή τους θα εξελιχθεί χειρότερα απ’ ό,τι είναι τώρα.

Η καταστροφική αυτή θέαση του μέλλοντος μπορεί να γενικεύεται σε πολλούς και διαφορετικούς τομείς της καθημερινότητάς τους και να τους στερεί την ελπίδα και το κίνητρο για να συνεχίσουν.

Θλίψη, μοναξιά, αποξένωση, απόγνωση, θυμό, άγχος, ενοχή. Αυτά είναι και τα κύρια συναισθήματα όσων πάσχουν από την ψυχική διαταραχή της κατάθλιψης.

Πώς είμαστε σίγουροι πως ο τρόπος σκέψης των καταθλιπτικών ανθρώπων είναι μη ρεαλιστικός;

Σκέψεις απόλυτες, του «όλα» ή του «τίποτα»

Οι άνθρωποι που υποφέρουν από κατάθλιψη τείνουν να αντιλαμβάνονται τις καταστάσεις με έναν διχοτομικό τρόπο.
Ένα γεγονός είναι είτε θετικό είτε αρνητικό.
Αν, για παράδειγμα, δεν είμαι απόλυτα επιτυχημένος στη δουλειά μου σημαίνει πως είμαι αποτυχημένος.

Καταστροφολογία

Προβλέψεις για το μέλλον δυσοίωνες χωρίς αρκετά στοιχεία για να τις στηρίζουν μοιάζουν να είναι η συνήθης ενασχόληση των καταθλιπτικών ανθρώπων.

Ετικετοποίηση

Γενικές και απόλυτες «ταμπέλες» αποδίδονται τόσο στον ίδιο τον εαυτό, όσο και στους άλλους.
Μερικές από αυτές είναι: «είμαι αποτυχημένος», «τεμπέλης», «αχάριστος» κτλ.

Μεγέθυνση του αρνητικού και σμίκρυνση του θετικού

Οι αξιολογήσεις για τον εαυτό, για ένα άλλο άτομο ή μία κατάσταση τείνουν να μεγεθύνουν τις αρνητικές πλευρές και να μειώνουν τη σημασία των θετικών.
Για παράδειγμα, το να πάρω υψηλή βαθμολογία δε σημαίνει πως είμαι έξυπνος, αλλά αν πάρω μέτρια βαθμολογία αποδεικνύει πόσο ανεπαρκής είμαι.

Απόρριψη του θετικού

Στις συζητήσεις μας με τους ανθρώπους που πάσχουν από κατάθλιψη διαπιστώνουμε ότι πιστεύουν, αδικαιολόγητα, πως οι θετικές εμπειρίες, πράξεις και ικανότητες δε μετράνε.
Αν, για παράδειγμα, κάποιος επιτύχει στις εξετάσεις του θα το αξιολογήσει ως κάτι μη σημαντικό.

Το «διάβασμα» της σκέψης

Στην κατηγορία αυτή βρίσκονται σκέψεις για τις προθέσεις και τον τρόπο σκέψης άλλων ανθρώπων, οι οποίες, συνήθως, είναι αυθαίρετες. Π.χ. «Θα σκέφτεται για μένα πως είμαι αποτυχημένος.».

Συναισθηματική λογική

Εδώ παρατηρούμε την τάση των ανθρώπων να πιστεύουν σε κάτι, επειδή το νιώθουν σωστό, ακόμα και αν λογικά επιχειρήματα το αναιρούν. Π.χ. «Ξέρω πως είμαι αποτελεσματικός στην εργασία μου, παρ’ όλα αυτά νιώθω αποτυχημένος.».

Προσωποποίηση

Σε αυτήν τη γνωστική παγίδα πέφτει κάποιος, όταν πιστεύει ότι οι άλλοι συμπεριφέρονται αρνητικά εξαιτίας του, χωρίς να σκέφτεται εναλλακτικές ερμηνείες για τη συμπεριφορά τους. Π.χ. «Μιλάει απότομα, επειδή έκανα κάτι λάθος.».

Προτάσεις του «πρέπει»

Απόλυτες πεποιθήσεις του «πρέπει» που πιέζουν τους ανθρώπους για καλύτερες επιδόσεις και συμπεριφορά, τις οποίες δεν μπορούν πάντα να εκπληρώσουν, είναι, συνήθως, μη ρεαλιστικές και επιβαρυντικές.
Παράδειγμα μίας τέτοιας σκέψης είναι η πεποίθηση ότι πρέπει να είμαι πάντα ευγενικός, ανεξάρτητα από τη συμπεριφορά των άλλων.

Υπεργενίκευση

Κατά την υπεργενίκευση κάποιος τείνει να καταλήγει σε ένα γενικό αρνητικό συμπέρασμα το οποίο δεν μπορεί να προέλθει λογικά από τα γεγονότα. Π.χ. «Επειδή αισθάνθηκα άσχημα με εκείνη την παρέα σημαίνει πως δεν μπορώ να κάνω φίλους.».

Επιλεκτική αφαίρεση

Οι άνθρωποι που υποφέρουν από τις σκέψεις τους συχνά τείνουν να δίνουν υπερβολική σημασία σε μία αρνητική λεπτομέρεια, αγνοώντας τη συνολική εικόνα.
Ένα παράδειγμα τέτοιας σκέψης είναι μία μητέρα να πιστεύει  πως δεν είναι καλή ως γονιός, επειδή δεν έχει ικανοποιήσει μία επιθυμία του παιδιού της, αγνοώντας όλη την υπόλοιπη προσφορά της.

Σωληνοειδής όραση

Η τελευταία κατηγορία γνωστικών λαθών που αναφέρει ο Beck είναι η στροφή της προσοχής μόνο στις αρνητικές πλευρές μιας κατάστασης.
Έτσι μία γυναίκα μπορεί να σκεφτεί πως ο σύντροφός της δεν κάνει τίποτα σωστά, είναι μονίμως επικριτικός, αναίσθητος και ανίκανος χωρίς να σκεφτεί και θετικές πτυχές της συμπεριφοράς του.

Ποια είναι τα γνωστικά λάθη στην καθημερινότητά μας;

Οι παραμορφώσεις της πραγματικότητας που συμβαίνουν, καθώς οι άνθρωποι σκέφτονται με τρόπους μη ρεαλιστικούς, δεν είναι χαρακτηριστική ιδιότητα μόνο των καταθλιπτικών, αλλά χαρακτηριστικό της ανθρώπινης φύσης.

Όλοι μας στην καθημερινότητά μας κάνουμε λάθη, καθώς προσπαθούμε να ερμηνεύσουμε το περιβάλλον και να προσαρμοστούμε σε αυτό.

Η συχνότητα των γνωστικών διαστρεβλώσεων, η έντασή τους και η δυσκολία ανάπτυξης εναλλακτικών, πιο ρεαλιστικών τρόπων σκέψης καθορίζουν την ψυχική ισορροπία.

Με μία προσεκτική παρατήρηση πάνω στις σκέψεις μας μπορούμε να αναγνωρίσουμε τα γνωστικά μας λάθη, τις κατηγορίες στις οποίες σκοντάφτουμε πιο συχνά, τα συναισθήματα που μας προκαλούν.
Ποιες είναι οι δικές σας και πόσο  επηρεάζουν τον τρόπο που νιώθετε;

Photos by https://dadoudis.com/

The post Φορώντας τα παραμορφωτικά γυαλιά της κατάθλιψης! appeared first on Miss or Madam.