«Πρέπει να εξαλείψουμε το στίγμα και τις διακρίσεις και να παρέχουμε ισότιμη πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη για να τερματίσουμε επιτέλους την επιδημία για όλους, παντού» επισήμανε ο Έλτον Τζον σε δήλωσή του.

Σύμφωνα με τη σελίδα του Ιδρύματος συγκεντρώθηκαν πάνω από $9 εκατομμύρια με τον Φέρνις να εξηγεί ότι «θα μας βοηθήσουν να συνεχίσουμε τα προγράμματα πρόληψης και φροντίδας για τον HIV και το AIDS σε όλο τον κόσμο».

Η εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1992 είναι ένα από τα μακροβιότερα πάρτι που διοργανώνονται την βραδιά των Οσκαρ ξεπερνώντας κατά ένα χρόνο ακόμη και το περίφημο πάρτι του Vanity Fair.

Στο πρώτο πάρτι που κάναμε, συγκεντρώσαμε $350.000 και νομίζαμε ότι ήμασταν οι βασιλιάδες του κόσμου,

είπε ο Ελτον Τζον στους δημοσιογράφους σύμφωνα με το Ηollywoodreporter.

Η ποπ σταρ Rina Sawayama τραγούδησε κατά την διάρκεια της λαμπερής βραδιάς και μοιράστηκε το «Chosen Family», με τον Έλτον Τζον στην σκηνή.

Στέλλα Αλεβιζοπούλου, ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: 30 χρόνια αποχής από ποτό και ουσίες γιόρτασε ο Έλτον Τζον

The post Το ετήσιο πάρτι του Έλτον Τζον συγκέντρωσε $9 εκατ. για την έρευνα για το ΑΙDS appeared first on Miss or Madam.

«Αυτό που είδαμε σήμερα είναι μια πρωτόγνωρη κινητοποίηση για την παγκόσμια υγεία», δήλωσε ο Πίτερ Σαντς εκτελεστικός διευθυντής του Παγκόσμιου Ταμείου.

«Μιλάμε για 14,2 δισεκ. δολάρια, χωρίς τη συμμετοχή των δύο μεγαλύτερων δωρητών του Ταμείου, από τους οποίους αναμένουμε δεσμεύσεις εν ευθέτω χρόνω», πρόσθεσε αναφερόμενος στην Ιταλία και τη Βρετανία.

Παρ’ όλα αυτά υπήρχαν και πολλοί που εξέφρασαν την απογοήτευσή τους, όπως η πρόεδρος της γαλλικής ένωσης για το AIDS Καμίλ Σπιρ η οποία εκτίμησε πως «σίγουρα θα φτάσουμε γύρω στα 16 δισεκ. δολάρια, κάτι που όμως δεν αντιστοιχεί στον στόχο μας».

«Επί του πεδίου αυτό θα σημαίνει λιγότερες εκστρατείες διενέργειας τεστ, λιγότερες θεραπείες, λιγότερη χρηματοδότηση για τα κοινοτικά κέντρα υγείας από όση ελπίζαμε», εξήγησε, δηλώνοντας «οργισμένη» και υπογραμμίζοντας ότι «κάθε χρόνο πεθαίνουν 650.000 άνθρωποι από AIDS».

«Ο στόχος να εξαλειφθούν οι τρεις πανδημίες ως το 2030 μοιάζει απατηλός», προειδοποίησε σε ανακοίνωσή της η γενική διευθύντρια της οργάνωσης Sidaction Φλοράνς Τουν.

«Σωτηρία»

Η διάσκεψη πραγματοποιήθηκε στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ και σε αυτή συμμετείχε, μεταξύ άλλων, ο Αμερικανός πρόεδρος Τζο Μπάιντεν, ο οποίος χαιρέτισε τις «εξαιρετικές συνεισφορές».

«Πρόκειται για μια επένδυση που θα σώσει άλλες 20 εκατομμύρια ζωές, θα μειώσει τη θνησιμότητα από αυτές τις ασθένειες κατά επιπλέον 64% τα τέσσερα επόμενα χρόνια», τόνισε ο Μπάιντεν.

«Για την κυβέρνηση και τον λαό του Μαλάουι αυτή δεν είναι μια διάσκεψη αλλά μια σωτηρία», δήλωσε ο Λάζαρους Τσακουέρα πρόεδρος της χώρας.

Σύμφωνα με την UNAIDS, στο Μαλάουι το 2021 υπήρχαν 990.000 ενήλικες και παιδιά που ζούσαν με τον ιό HIV, ενώ η υπηρεσία του ΟΗΕ έχει τονίσει ότι η φυματίωση «αποτελεί ένα μεγάλο πρόβλημα δημόσιας υγείας» για τη χώρα.

Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν δεσμεύθηκε ότι η ΕΕ θα προσφέρει 715 εκ. ευρώ στο Ταμείο, αύξηση 30% σε σχέση με την προηγούμενη δέσμευσή της.

Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν δήλωσε ότι η χώρα του θα προσφέρει ακόμη 300 εκ. ευρώ, ανεβάζοντας το συνολικό ποσό που θα προσφέρει η Γαλλία σε 1,6 δισεκ. ευρώ.

Τα 18 δισεκ. δολάρια είναι το μεγαλύτερο ποσό που έχει ζητήσει ποτέ το Ταμείο την ώρα που η παγκόσμια κοινότητα είναι αντιμέτωπη με ένα περίπλοκο οικονομικό πλαίσιο λόγω της πανδημίας covid-19 και της επισιτιστικής και ενεργειακής κρίσης που έχει προκαλέσει ο πόλεμος στην Ουκρανία.

Το Παγκόσμιο Ταμείο ιδρύθηκε το 2002 και σε αυτό συμμετέχουν κυβερνήσεις, ομάδες της κοινωνίας των πολιτών και του ιδιωτικού τομέα, αλλά και διάφορες υπηρεσίες με στόχο να εξαλειφθούν αυτές οι τρεις θανατηφόρες ασθένειες.

Την προηγούμενη εβδομάδα είχε ανακοινώσει ότι συνέβαλε να σωθούν 50 εκατομμύρια ζωές τα τελευταία 20 χρόνια.

Πισωγύρισμα λόγω της πανδημίας

Το Παγκόσμιο Ταμείο προσφέρει το 76% της διεθνούς χρηματοδότησης για την αντιμετώπιση της φυματίωσης και το ένα τρίτο των πόρων για την καταπολέμηση του AIDS.

Πέρυσι είχε προειδοποιήσει για τις «καταστροφικές» συνέπειες της πανδημίας του κορονοϊού στο έργο του και είχε επισημάνει ότι η covid-19 είχε προκαλέσει το χειρότερο πισωγύρισμα στη μάχη του για την εξάλειψη των τριών αυτών ασθενειών από την ίδρυσή του.

Η covid-19 επηρέασε σημαντικά την πρόσβαση στα συστήματα υγείας σε πολλές χώρες, με σημαντική μείωση των διαγνωστικών τεστ και των υπηρεσιών πρόληψης του AIDS σε ευάλωτους πληθυσμούς και τη μεγάλη μείωση των ανθρώπων που υποβάλλονται σε τεστ και θεραπεία για τη φυματίωση.

Ο αριθμός των ανθρώπων που πέθαναν από φυματίωση σημείωσε αύξηση το 2020 για πρώτη φορά εδώ και μία δεκαετία, με 1,5 εκατομμύριο θανάτους. Πρόκειται για τη δεύτερη πιο θανατηφόρα μολυσματική ασθένεια παγκοσμίως μετά την covid-19.

Από την άλλη ο αριθμός των ανθρώπων που είχαν μολυνθεί από τον ιό HIV και λάμβαναν αντιρετροϊκή θεραπεία αυξήθηκε κατά 9% το 2020.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: 6 μικρές ιστορίες από ανθρώπους που προσβλήθηκαν από AIDS

The post Ποσό ρεκόρ συγκέντρωσε το Παγκόσμιο Ταμείο κατά του AIDS, της φυματίωσης και της ελονοσίας appeared first on Miss or Madam.

Οι ερευνητές του Εθνικού Ινστιτούτου Αλλεργίας και Λοιμωδών Νόσων (NIAID), με επικεφαλής τον δρα Πάολο Λούσο και με τη συμμετοχή του διευθυντή του Ινστιτούτου, Άντονι Φάουτσι, και ερευνητών της «Moderna», οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό «Nature Medicine», ανέφεραν ότι το εμβόλιο είναι ασφαλές και δημιουργεί την επιθυμητή ανοσιακή απόκριση σε επίπεδο τόσο αντισωμάτων όσο και κυττάρων.

Οι μαϊμούδες που έκαναν μία αρχική δόση του εμβολίου και μετά ενισχυτικές δόσεις στη διάρκεια του επόμενου έτους, εμφάνισαν 79% μικρότερο κίνδυνο λοίμωξης από τον ιό SHIV (είναι ο αντίστοιχος του HIV στα ζώα), σε σχέση με τους μη εμβολιασμένους μακάκους.

Νέο πειραματικό mRNA εμβόλιο κατά του ιού HIV

Όπως σημείωσε ο Φάουτσι, «παρά τις σχεδόν τέσσερις δεκαετίες προσπαθειών από την παγκόσμια ερευνητική κοινότητα, ένα αποτελεσματικό εμβόλιο που θα προλαμβάνει τον HIV παραμένει, ακόμη, άπιαστος στόχος. Αυτό το νέο πειραματικό mRNA εμβόλιο συνδυάζει αρκετά χαρακτηριστικά που μπορεί να ξεπεράσουν τις αδυναμίες των άλλων πειραματικών εμβολίων κατά του HIV, και έτσι αποτελεί μία πολλά υποσχόμενη προσέγγιση».

Το νέο εμβόλιο κατά του ιού HIV δουλεύει όπως τα mRNA εμβόλια κατά της Covid-19. Αντί, όμως, να μεταφέρει οδηγίες mRNA για την πρωτεΐνη ακίδα του κορωνοϊού, μεταφέρει κωδικοποιημένες οδηγίες για τη δημιουργία δύο βασικών πρωτεϊνών (Env και Gag) του HIV. Μετά τον εμβολιασμό, τα μυϊκά κύτταρα συναρμολογούν αυτές τις δύο πρωτεΐνες μέσα στο σώμα του ζώου και με αυτόν τον τρόπο ενεργοποιούν την ανοσιακή απόκριση κατά του ιού, χωρίς να υπάρχει ο κίνδυνος μόλυνσης ή νόσησης, αφού στο σώμα δεν εισάγεται ο πλήρης γενετικός κώδικας του HIV.

Στα τρωκτικά η χορήγηση δύο δόσεων του εμβολίου προκάλεσε τον σχηματισμό εξουδετερωτικών αντισωμάτων κατά του HIV σε όλα τα ζώα. Στους μακάκους το εμβόλιο έγινε καλά ανεκτό και προκάλεσε μόνο ήπιες και προσωρινές παρενέργειες, όπως η απώλεια όρεξης, ενώ έως την 58η εβδομάδα όλες οι μαϊμούδες είχαν αναπτύξει ανιχνεύσιμα επίπεδα εξουδετερωτικών αντισωμάτων, καθώς επίσης ισχυρή ενεργοποίηση των Τ-λεμφοκυττάρων.

Μετά την έκθεση των ζώων στον ιό SHIV ύστερα από την 60ή εβδομάδα, δύο από τους επτά εμβολιασμένους μακάκους δε μολύνθηκαν καθόλου, ενώ οι υπόλοιποι μολύνθηκαν με καθυστέρηση (κατά μέσο όρο μετά από οκτώ εβδομάδες) σε σχέση με την ομάδα ελέγχου των ανεμβολίαστων μαϊμούδων (που μολύνθηκαν μετά από τρεις εβδομάδες).

Οι ερευνητές σχεδιάζουν να αρχίσουν τη δοκιμή φάσης 1 του εμβολίου σε υγιείς ενήλικους εθελοντές.

Ο HIV (Human Immunodeficiency Virus – Ιός Ανοσοανεπάρκειας του Ανθρώπου) είναι ο ιός που προκαλεί το Σύνδρομο της Επίκτητης Ανοσολογικής Ανεπάρκειας (Acquired Immune Deficiency Syndrome – AIDS). Δρα καταστρέφοντας κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος, τα CD4+ T λεμφοκύτταρα, τα οποία διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην προστασία του οργανισμού από λοιμώξεις και άλλα νοσήματα.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Παγκόσμια Ημέρα για το AIDS την 1η Δεκεμβρίου: οι δέκα ημερομηνίες σταθμοί

The post Ενθαρρυντικά αποτελέσματα από ένα αμερικανικό πειραματικό mRNA εμβόλιο κατά του ιού HIV appeared first on Miss or Madam.

Ακολουθούν οι βασικές ημερομηνίες της επιδημίας του AIDS, από την εμφάνισή του ως τις ελπίδες για την εξάλειψή του.

1981: πρώτος συναγερμός

Στις 5 Ιουνίου 1981 τα αμερικανικά Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Ασθενειών (CDC) ανακοίνωσαν τον εντοπισμό μιας σπάνιας πνευμονίας σε ομοφυλόφιλους στην Καλιφόρνια. Αυτά ήταν τα πρώτα κρούσματα του AIDS.

Τότε οι επιστήμονες αγνοούσαν εντελώς την ασθένεια αυτή, η οποία δεν είχε, ακόμη, όνομα. Οι υγειονομικές αρχές ανέφεραν την εμφάνιση «σπάνιων μολύνσεων» σε χρήστες ενδοφλέβιων ναρκωτικών (στα τέλη του 1981), σε αιμοφιλικούς που έκαναν μεταγγίσεις αίματος (στα μέσα του 1982) και σε Αϊτινούς που ζούσαν στις ΗΠΑ (στα μέσα του 1982).

Ο όρος AIDS (σύνδρομο επίκτητης ανοσολογικής ανεπάρκειας) εμφανίστηκε το 1982.

1983: ανακάλυψη του ιού

Τον Ιανουάριο του 1983 οι ερευνητές Φρανσουάζ Μπαρέ- Σινουσί και Ζαν- Κλοντ Σερμάν, μέλη της ομάδας του Λικ Μοντανιέ στο ινστιτούτο Παστέρ στο Παρίσι, ανακάλυψαν έναν νέο ιό τον οποίο ονόμασαν LAV, ο όποιος «ενδέχεται να συνδέεται με το AIDS».

Στις 23 Απριλίου 1984 ο αμερικανός ειδικός στους ρετροϊούς Ρόμπερτ Γκάλο ανακοίνωσε ότι βρήκε «την πιθανή» αιτία του AIDS, έναν ρετροϊό που ονόμασε HTLV-III.

Οι δύο ιοί αποδείχθηκε ότι ήταν οι ίδιοι και το 1986 ονομάστηκαν HIV (ιός ανοσοεπάρκειας του ανθρώπου).

1987: πρώτη θεραπεία

Τον Μάρτιο του 1987 η πρώτη αντιρετροϊκή θεραπεία AZT εγκρίθηκε στις ΗΠΑ. Ήταν πολύ ακριβή και με σοβαρές παρενέργειες.

Στις 31 Μαρτίου υπεγράφη συμφωνία μεταξύ της Γαλλίας και των ΗΠΑ για να τερματιστεί η διαμάχη για την πατέντα της ανακάλυψης του HIV. Το 2008 η Μπαρέ- Σινουσί και ο Μοντανιέ τιμήθηκαν με το Νόμπελ Ιατρικής για την ανακάλυψή τους.

Αρχές της δεκαετίας του 1990: πέφτουν αστέρια

Ο αμερικανός ηθοποιός, Ροκ Χάντσον, είναι το πρώτο διάσημο θύμα του AIDS τον Οκτώβριο του 1985. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 πολλά αστέρια πεθαίνουν λόγω της ασθένειας: ο Φρέντι Μέρκιουρι τον Νοέμβριο του 1991, και ο Ρούντολφ Νουρέγιεφ τον Ιανουάριο του 1993.

Το 1994 το AIDS ήταν η πρώτη αιτία θανάτου για τους Αμερικανούς ηλικίας 25 με 44 ετών.

1995-6: συνδυασμένες θεραπείες

Τα χρόνια αυτά άρχισαν να χρησιμοποιούνται δύο νέου τύπου φάρμακα, αλλάζοντας την πορεία της νόσου: οι αναστολείς πρωτεάσης και οι μη νουκλεοσιδικοί αναστολείς της ανάστροφης μεταγραφάσης.

Αυτή ήταν η αρχή της χρήσης διάφορων αντιρετροϊκών φαρμάκων τα οποία αποδείχθηκαν πολύ αποτελεσματικά στην καταπολέμηση του ιού. Το 1996 στις ΗΠΑ για πρώτη φορά μειώνεται ο αριθμός των νεκρών από AIDS.

1999: 50 εκατομμύρια

Έκθεση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) UNAIDS (η υπηρεσία του ΟΗΕ για το AIDS) που δημοσιεύθηκε τον Νοέμβριο του 1999 εκτίμησε σε 50 εκατομμύρια τους ανθρώπους που είχαν προσβληθεί από τον ιό HIV από την αρχή της πανδημίας, από τους οποίους 16 εκατομμύρια πέθαναν. Η Αφρική ήταν η ήπειρος που είχε πληγεί περισσότερο, με 12,2 εκατομμύρια οροθετικούς.

2001: γενόσημα

Μετά τη συμφωνία που υπέγραψε το 2000 η UNAIDS με πέντε μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες για τη διανομή φθηνών φαρμάκων στις φτωχές χώρες, στις 13 Νοεμβρίου 2001 ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου (ΠΟΕ) υπέγραψε συμφωνία με την οποία επετράπη στις αναπτυσσόμενες χώρες να παράγουν γενόσημα.

2012: πρώτη προληπτική θεραπεία

Στις 16 Ιουλίου 2012 εγκρίθηκε στις ΗΠΑ η πρώτη προληπτική θεραπεία με το αντιρετροϊκό κοκτέιλ «Truvada». Έκτοτε, αυτού του είδους η θεραπεία αποδεικνύεται αποτελεσματική και έχει επιτρέψει σε άτομα υψηλού κινδύνου να προστατευθούν λαμβάνοντάς το προληπτικά.

2017: το 50% των ασθενών λαμβάνουν θεραπεία

Το 2017 για πρώτη φορά περισσότεροι από τους μισούς φορείς του HIV λαμβάνουν αντιρετροϊκή θεραπεία. Σήμερα το ποσοστό αυτό πλησιάζει τα τρία τέταρτα: 27,5 εκατομμύρια άνθρωποι λαμβάνουν θεραπεία σε σύνολο 37,7 εκατομμυρίων φορέων, σύμφωνα με τη UNAIDS.

2020/21: οι επιπτώσεις της covid-19

Η πανδημία της covid-19 έθεσε σε κίνδυνο τον στόχο της UNAIDS: «να τερματιστεί το AIDS ως απειλή για τη δημόσια υγεία ως το 2030».

Η επιδημία εγείρει, εξάλλου, εμπόδια στην πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας, στα διαγνωστικά τεστ και στη θεραπεία, γεγονός που καθυστερεί την εξάλειψη του AIDS, από το οποίο τα τελευταία 40 χρόνια έχουν πεθάνει 36,3 εκατομμύρια άνθρωποι.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: 6 μικρές ιστορίες από ανθρώπους που προσβλήθηκαν από AIDS

The post Παγκόσμια Ημέρα για το AIDS την 1η Δεκεμβρίου: οι δέκα ημερομηνίες σταθμοί appeared first on Miss or Madam.

-«Μπορώ να κάνω τεστ στα παιδιά μου;…Αυτό ρώτησα τον γιατρό όταν πήρα στα χέρια μου τις εξετάσεις για τον HIV. Ήταν θετικές. Σκέφτηκα τη φράση της Ρόντα Μπίτεν. Οι αντιξοότητες ενεργοποιούν ταλέντα που πιθανότατα θα παρέμεναν ανενεργά. Ο αγώνας συνεχίζεται, αλλά τώρα ξέρω ότι έχω πολλά περισσότερα εκτός από τον ιό.» Μπι K.

-«Ήμουν 24 ετών…Ζούσα στη Νέα Υόρκη και μόλις είχα γραφτεί σε μια σχολή σκηνοθεσίας. Ήμουν εκεί για 5 χρόνια ήδη, παντρεμένη τα 3 με έναν αρχιτέκτονα. Είχα κάνει το τεστ αμέσως μόλις πήρα άδεια παραμονής στη χώρα. Ένα πρωινό μου τηλεφώνησαν από την κλινική. Ο σύζυγός μου προσπαθούσε να με καθησυχάσει. Ο γιατρός με κάθισε και μου είπε ότι έχω 10 χρόνια ζωής, να μην κάνω παιδιά και να απευθυνθώ σε ένα κέντρο για γκέι πάσχοντες. Το σοκ ήταν μεγάλο. Έκλαψα. Βυθίστηκα μέσα μου και μου πήρε 5 χρόνια να ανακάμψω.» Τζέιν Φ.

-«Ήταν ένα κρύο πρωινό του Ιανουαρίου. Μόλις είχα έρθει στις ΗΠΑ από τη Ζιμπάμπουε. Πήγα στο νοσοκομείο και έκανα τις απαραίτητες εξετάσεις. Μόλις πήρα τα αποτελέσματα σοκαρίστηκα. Η ζωή μου άλλαξε μέσα σε δευτερόλεπτα. Σκεφτόμουν τον θάνατο. Με έβλεπα σαν ένα πτώμα χωρίς δέρμα, μόνο κόκαλα. Η θλίψη, το άγχος, ο φόβος, η κατάθλιψη έγιναν συντροφιά μου…» Μεμ.

«Ήμουν για μέρες άρρωστη. Πήγα στον γιατρό και με ρώτησε αν έχω κοιταχτεί σε καθρέφτη. Ήμουν πολύ χλωμή και φοβήθηκε ότι θα έχω ηπατίτιδα. Μου πρότεινε να κάνω εξετάσεις. Μετά από λίγες μέρες καλυτέρευσα. Ένας άλλος γιατρός που με είχε αναλάβει μου τηλεφώνησε να πάω να τον δω. Μόνη. Δε με παραξένεψε. Μου είπε να κάνω εξετάσεις για AIDS. Μετά από δύο εβδομάδες με φώναξε για να δω τα αποτελέσματα. Δεν πήγα. Έβλεπα στις ειδήσεις για τον ιό και είχα τρομοκρατηθεί. Τελικά μετά από 6 μήνες ξαναέκανα εξετάσεις και το επιβεβαίωσα. Ήμουν καλύτερα προετοιμασμένη.» Άντζι Λ.

«Για μήνες με ταλαιπωρούσε μια αρρώστια. Ήμουν 24 ετών, ζούσα στο Γιορκσάιρ και επισκέφθηκα έναν γιατρό για να με εξετάσει. Τότε έμαθα πως είχα προσβληθεί. Όταν με πήραν τηλέφωνο από την κλινική κόντεψα να πνιγώ. Ήθελαν επειγόντως να με δουν. Κοίταξα τη μητέρα μου και σκέφτηκα ότι αν της το έλεγα θα γερνούσε ακόμα περισσότερο. Το αντιμετώπισα δυναμικά. Σκέφτηκα ότι δε διαφέρω από χθες, την περασμένη βδομάδα, τον προηγούμενο μήνα. Είμαι μία δυνατή γυναίκα, είπα μέσα μου. Ήμουν η πρώτη που διαγνώστηκα με HIV στη συγκεκριμένη κλινική», Τζούλι Χ.

Πηγή: y-olo.gr

Διάβασε επίσης: Αντιμέτωπος με μια χρόνια ασθένεια…

Είμαι φορέας: Η Β. Κ. εξομολογείται

The post 6 μικρές ιστορίες από ανθρώπους που προσβλήθηκαν από AIDS appeared first on Miss or Madam.

Τηλεφώνησα στον μικροβιολόγο την ημέρα και την ώρα που είχαμε κανονίσει. Μου είχε πει ότι θα έχουμε τα αποτελέσματα των εξετάσεων. Μόλις με άκουσε, μου είπε να πάω τη μεθεπόμενη, γιατί ακόμη δεν ήταν έτοιμα.

Κλείνοντας το τηλέφωνο, κάτι σφηνώθηκε στο μυαλό μου, σαν μια επιβεβαίωση της διαίσθησης. Μετά από δύο μέρες, πήγα στο ιατρείο.

Με υποδέχτηκε ο γιατρός χαμογελαστός. Με πέρασε στο μέσα γραφείο και με άφησε να περιμένω. Αυτός μπήκε στο εργαστήριο και συνομιλούσε με κάποιους άλλους…για πόση ώρα, δεν ξέρω.

Έστησα αφτί για να πιάσω την ατμόσφαιρα από τους ψιθύρους που έφταναν στα αφτιά μου. Ξαφνικά, έκλεισαν την πόρτα. Εγώ σιγά-σιγά σιγουρευόμουν ότι έρχεται καταιγίδα.

Άρχισα να μουδιάζω. Τα χέρια μου ίδρωσαν από την παγωνιά και, νομίζω, πως έχανα την ισορροπία μου, ωστόσο, δεν καθόμουν, για να δοκιμάσω τις αντοχές μου.
Άντε, ας έρθει κάποιος.

Ένιωθα τόσο απειλητική τη σιωπή…τόσο απειλητική και τόσο φλύαρη…μου τα πρόδιδε σιγά-σιγά όλα.
Να! Άνοιξε η πόρτα και βγήκαν 3 γιατροί.
-Καθίστε, μου είπε ο ένας.
Ήταν η πρώτη φορά που αυτή η προτροπή ισοδυναμούσε με καταδίκη.

Η B.Κ. εξομολογείται: «Είμαι φορέας!”

Προσπαθώντας να είναι ψύχραιμοι, ήταν κάπως αλλόκοτοι, αλλά φιλικοί και ζεστοί.

–Είστε στην επικίνδυνη ζώνη, είπαν. Θα πρέπει να γίνουν συμπληρωματικές εξετάσεις. Θα πάτε αμέσως στην ιατρική σχολή στο πανεπιστήμιο, θα μπείτε από την κεντρική πόρτα θα στρίψετε δεξιά και μετά θα… το μυαλό μου δεν λειτουργούσε.

Με έβαλαν όλοι μαζί στο ασανσέρ (θυμάμαι τόσο καθαρά τα 3 προσωπάκια τους που έβλεπα να σβήνουν καθώς έκλεινε η πόρτα του ασανσέρ), και κατέβηκα στην είσοδο.

Βγήκα στο πεζοδρόμιο και ξεκίνησα. Έπρεπε να πάω, αλλά πού;
Πού βρισκόμουν; Δεν αναγνώριζα καθόλου την περιοχή.

Επρόκειτο για έναν κεντρικό δρόμο της πόλης που, από παιδί, είχα περπατήσει εκατοντάδες φορές. Μόνο που αυτή τη στιγμή είχα μπροστά μου ένα εντελώς άγνωστο τοπίο.

Τρόμαξα…κάθισα στο πεζούλι και βάλθηκα να ηρεμήσω και να εντοπίσω το μέρος που βρισκόμουν. Είχα μπροστά μου έναν εντελώς άγνωστο δρόμο. Είχα εντελώς ξεχάσει που βρίσκομαι…

Κοίταζα με προσοχή τις ταμπέλες των καταστημάτων και, έτσι, βεβαιώθηκα πως βρισκόμουν στην Ελλάδα. Έμενε να βρω την πόλη και την περιοχή…

Είχα θυμηθεί πού πήγαινα.

Έφτασα μπροστά στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο. Δεν θυμάμαι πώς βρέθηκα με σηκωμένο το μανίκι, περιμένοντας να δώσω αίμα.
Ο φόβος, λοιπόν, παραλύει τη μνήμη…γιατί; Σε τι μου ήταν χρήσιμο να μην ξέρω πού βρίσκομαι, πόση ώρα, και πού έχω να πάω μετά;

Έφυγα από εκεί, αφού έκανα ραντεβού την άλλη μέρα, για να μάθω τα νέα αποτελέσματα…

Αυτό που άκουγα από τους γιατρούς ήταν ότι βρίσκομαι στη «ζώνη», στην επικίνδυνη ζώνη…δεν καταλάβαινα ακριβώς, αλλά για κάποιο περίεργο λόγο αυτά τα λόγια με ανακούφιζαν… έδιναν αναβολή στη βεβαιότητα.

Βρέθηκα στον δρόμο, χωρίς να μπορώ να αποφασίσω τι θα ήταν το καλύτερο να κάνω. Αποφάσισα να πάω σε μία κλινική εκεί κοντά όπου εργαζόταν ο οικογενειακός μας παθολόγος. Βρέθηκα στον τρίτο όροφο της κλινικής και τον αναζήτησα.

Κάθισα στο γραφείο του μέχρι να τον φωνάξουν…μόνη μου…ολομόναχη στο γραφείο, που εκείνη τη στιγμή αποτελούσε όλο το σύμπαν μου. Μόλις τον είδα να πλησιάζει κόντεψα να λιποθυμήσω…Έτρεξε να με πιάσει…

Διάβαζε με προσοχή τη διάγνωση από το μικροβιολογικό εργαστήριο. Δεν μπορούσα να διακρίνω κάτι κάτω από το σοβαρό του πρόσωπο. Σήκωσε το τηλέφωνο και ζήτησε τον μικροβιολόγο.

Επέλεγε τις λέξεις του με προσοχή…
-«Ναι, ναι το είδα…ναι είναι στη ζώνη…θα δούμε…εντάξει…αντίο»
Μικρές φρασούλες, κοινότυπες, καθημερινές που κρατούσαν τη ζωή μου στο νόημά τους.

Πόσο θα ‘θελα να ‘ξερα τι σκεφτόταν, στ’ αλήθεια, ο γιατρός. Άραγε, αισθάνθηκε κάποια συμπάθεια για ‘μένα τότε;

Βγήκα στον δρόμο πάλι…Πού να πάω; Μπήκα σε ένα ταξί και του είπα να με πάει στην εκκλησία της γειτονιάς μου. Δεν μπορούσα να πάω σπίτι…δεν ήμουν σε θέση να υποκριθώ πως δεν μου συμβαίνει κάτι…ούτε είχα σκοπό να πω στους γονείς μου τι συμβαίνει.

Η B.Κ. εξομολογείται: «Θα το αντιμετώπιζα μόνη μου.»

Εξάλλου, τίποτα δεν έχει κριθεί ακόμη. Περιμένω το αύριο με νέα αποτελέσματα.

Έπρεπε, πρώτα, να συνέλθω, να συνειδητοποιήσω, όσο ήταν δυνατόν, το γεγονός αυτό που ερχόταν με τέτοια ταχύτητα στην πραγματικότητά μου.

Μπήκα στην εκκλησία. Ήταν άδεια, ευτυχώς. Προχώρησα, βρήκα ένα απομονωμένο στασίδι και κάθισα. Ήταν η μόνη στιγμή που ησύχασα λιγάκι. Άκουγα από μακριά τη βουή του κόσμου, κι ένιωθα σαν μέσα σε ένα κουκούλι ασφαλής, όπως το βρέφος στην κούνια του.

Δεν θυμάμαι πόσο κάθισα. Δεν θυμάμαι τι σκεφτόμουν. Αν προσευχήθηκα, αν παραπονέθηκα, αν σιώπησα.

Έβαλα το κλειδί στην πόρτα και άνοιξα. Η μαμά με ρώτησε κάτι, δεν θυμάμαι τι ούτε και αν απάντησα. Σε λίγο ήρθε και ο μπαμπάς…η άτρωτη «κατσαρίδα» του είχε προσβληθεί… το μυρμηγκάκι του δεν μπορούσε να είναι θαυματουργό πια.

Χτύπησε το τηλέφωνο…το σήκωσε ο πατέρας. Δε μιλούσε, μόνο άκουγε…κατάλαβα, τον είχε πάρει τηλέφωνο ο γιατρός μας και του έλεγε τα νέα μου.

Την άλλη μέρα πολύ πρωί πήγα με τον μπαμπά στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο.

Αχ! Θεέ μου, ας είναι όλα ένα κακό όνειρο.

Ο γιατρός μάς είπε ότι δεν είναι σε θέση να μας πει ακόμα τίποτα, και πως αύριο το πρωί ας του τηλεφωνήσω. Άλλο ένα 24ωρο υψώθηκε μπροστά μου. Γυρίσαμε σπίτι… πήγα στην εκκλησία. Δεν ήξερα γιατί πήγαινα.

Για να προσευχηθώ; Για να μην σκέφτομαι; Για να απομονώνομαι;
Ξύπνησα την άλλη μέρα το πρωί. Κοίταξα τον εαυτό μου, άγγιξα τα μέλη μου, βεβαιώθηκα ότι είμαι ζωντανή. Χωρίς σκέψεις, με έναν βαθύ φόβο, προσπαθούσα να συμπεριφέρομαι κανονικά, για να με πείσω πως όλα είναι όπως πάντα.

Πήγα στο τηλέφωνο και πήρα τον γιατρό.
-Εμπρός;
Τα αποτελέσματα δεν ήταν έτοιμα. Έπρεπε να ξαναπάω την άλλη μέρα το πρωί. Αυτές οι αναβολές, μου έδιναν ελπίδα. Θυμόμουν την παροιμία των ‘Αγγλων: «όταν δεν έχεις νέα, τα νέα είναι καλά».

…Την άλλη μέρα το πρωί πήγαμε με τον μπαμπά στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο.
-Να μου τηλεφωνήσετε κατά τις 5 το απόγευμα στο ιατρείο μου είπε ο γιατρός.

Εκείνο το απόγευμα, ήταν το μεγαλύτερο απόγευμα της ζωής μου.
Κοίταξα το ρολόι ήταν 2…ήμουν ακινητοποιημένη στον καναπέ, κάτω από μία κουβέρτα… έβαλα το κεφάλι μέσα, δημιουργώντας εκεί το άσυλό μου…ήθελα να αφήσω την ώρα να περάσει όσο γίνεται περισσότερο…καθόμουν κουκουλωμένη και υπολόγιζα τα λεπτά που περνούν, δεν σκεφτόμουν, μόνο έσπρωχνα την ώρα.

…Ο γιατρός βγήκε από το γραφείο του, μας πλησίασε, και μας πήρε λίγο πιο πέρα. Με σοβαρότητα αλλά και φόρα μας είπε:
-Ας μην κοροϊδευόμαστε άλλο.

Αμέσως κράτησα τον μπαμπά από το μπράτσο. Με χρειαζόταν.
Ο γιατρός μάς συνόδεψε στην απέναντι πτέρυγα του νοσοκομείου, στην ειδική μονάδα, σε ένα ιατρείο ειδικών γιατρών με επικεφαλής τον γιατρό που με παρακολουθεί.

Άφησα τον μπαμπά να με περιμένει έξω, λέγοντάς του να μην ανησυχεί, του έριξα μια δυνατή ματιά, για να τον φωτογραφίσω, και μπήκα μέσα.

Το μόνο που με απασχολούσε ήταν να μην τον αφήσω να καταρρεύσει.

Οι γιατροί με δέχτηκαν ψύχραιμα, γι’ αυτούς ήμουν ένας ακόμη.

Ήμουν κι εγώ ψύχραιμη. Είπαμε τα διαδικαστικά μου έδωσαν τον κωδικό με τον οποίο θα είμαι γνωστή στο νοσοκομείο για προστασία των προσωπικών δεδομένων. Πρώτη μου φορά ήμουν ένας κωδικός!

Ανανεώσαμε το ραντεβού μας. Βγήκα, πήρα τον μπαμπά αγκαλιά και γυρίσαμε σπίτι. Καινούριος κύκλος άρχιζε.

Η πρώτη στιγμή που θυμάμαι, είναι η στιγμή που άνοιξα τα μάτια μου το άλλο πρωί στο κρεβάτι των γονιών μου. Μόλις ξύπνησε και η μνήμη μου…είμαι φορέας, είπα στον εαυτό μου.

Ήταν τόσο φοβερή αυτή η πληροφορία που ακινητοποιήθηκα. Ένιωσα σαν να πρόκειται για άλλον, όχι για ‘μένα. Δεν μπορούσα να με ταυτίσω με αυτήν την καινούργια ιδιότητα. Το ξαναείπα, για να το ακούσω, πάλι και πάλι.

Αυτό το καινούργιο ξημέρωμα, ήταν, πραγματικά, καινούργιο. Αποφάσισα να σηκωθώ από το κρεβάτι αλλά είχα το δικαίωμα να σηκωθώ όπως κάθε μέρα; όπως όλοι οι άνθρωποι; Είμαι φορέας τώρα πια!

Ήμουν εγώ, αλλά δεν ήμουν εκεί, εκεί που ήμουν πάντα…είχα μετακινηθεί, είχα βρεθεί από την άλλη μεριά, μακριά από τους άλλους, μακριά από τη ζωή μου.

Όχι δεν ένιωθα ότι βρίσκομαι κοντά στον θάνατο, αλλά ότι βρίσκομαι από την άλλη πλευρά της ζωής. Όπου κανείς άλλος δεν βρίσκεται, μόνο εγώ.

Είχα κάνει τον γύρο της ζωής μου και βρέθηκα από την άλλη μεριά.
Μόνη πια, ταξιδιώτης.

Β. Κ.

Η ιστορία δημοσιεύτηκε στο hivaids.gr

Διάβασε επίσης: Οκτώβριος: Μήνας πρόληψης για τον καρκίνο του μαστού

The post Είμαι φορέας: Η Β. Κ. εξομολογείται… appeared first on Miss or Madam.