Παρόλο που η πλειοψηφία των ερευνών δείχνει τις γυναίκες να αντιμετωπίζουν μεγαλύτερες δυσκολίες σε σχέση με τους άνδρες, όταν η υπογονιμότητα οφείλεται στον ανδρικό παράγοντα φαίνεται πως εκείνοι παρουσιάζουν πιο έντονες αρνητικές αντιδράσεις.

Κάποιες από τις αντιδράσεις τους είναι η αίσθηση στίγματος, απώλειας και χαμηλής αυτοεκτίμησης. Οι άνδρες πιο σπάνια θα αναζητήσουν κοινωνική και συμβουλευτική υποστήριξη ενώ οι πιο συχνοί μηχανισμοί άμυνας που χρησιμοποιούν, είναι η άρνηση, η απομάκρυνση και το κλείσιμο στον εαυτό τους.

Από την άλλη πλευρά, οι γυναίκες φαίνεται πως έχουν την ανάγκη να εκφράσουν τη θλίψη και τις ανησυχίες τους στους άλλους και συνδέονται περισσότερο με την «ανάγκη για σχέσεις».

Πώς προσεγγίζουν τα ζευγάρια τη διαδικασία της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής;

Πιο συγκεκριμένα διαφορετικό τρόπο προσέγγισης ακολουθούν τα ζευγάρια όταν πρόκειται να ξεκινήσουν την προετοιμασία της διαδικασία της εξωσωματικής γονιμοποίησης. Το κάθε ζευγάρι ξεχωριστά προσπαθεί να προετοιμαστεί όσο το δυνατό από κάθε άποψη, πρακτικά, ψυχολογικά, ιατρικά και σωματικά. Στην προετοιμασία αυτή φαίνεται πως οι σύντροφοι καλούνται να αντιμετωπίσουν το ψυχολογικό κομμάτι της όλης διαδικασίας, ενώ οι γυναίκες, εκτός από το ψυχολογικό, καλούνται να διαχειριστούν και το σωματικό.

Παρόλο που η πλειοψηφία των ανδρών βιώνει εξίσου αγχωτικά τη διαδικασία, προσπαθεί να ανταπεξέλθει σε αυτή, με περισσότερη λογική και ρεαλισμό. Τα συναισθήματα, βέβαια, τόσο για τον άνδρα όσο και για τη γυναίκα ποικίλουν. Άλλες φορές οι σκέψεις και τα συναισθήματα είναι θετικά και άλλοτε αρνητικά. Αυτή η εναλλαγή συναισθημάτων είναι που φέρνει στην επιφάνεια άγχος και έντονο στρες. Ωστόσο, κάθε συναίσθημα είναι φυσιολογικό και όταν αυτό επικοινωνείτε ανοιχτά, μεταξύ των ζευγαριών μειώνεται η ένταση και το άγχος τους. Εξάλλου και οι δυο σύντροφοι έχουν ανάγκη την αλληλοϋποστήριξη και την αναζήτηση μιας κοινής γραμμής στις αποφάσεις και στη διαχείριση της κατάστασης.

Πώς επηρεάζεται η σχέση του ζευγαριού;

Τέλος, ένα ενδιαφέρον ζήτημα, το οποίο χρειάζεται και περαιτέρω διερεύνηση είναι κατά πόσο επηρεάζεται το ζευγάρι ως ενότητα. Ως ομάδα, τα υπογόνιμα ζευγάρια αναφέρουν φυσιολογικά επίπεδα συζυγικής σχέσης. Ωστόσο, ορισμένα ζευγάρια μιλούν για επιδείνωση της συζυγικής λειτουργίας, ενώ άλλα αναφέρουν ότι η κρίση της υπογονιμότητας βελτίωσε τη συζυγική επικοινωνία και κατά συνέπεια και τη συζυγική επαφή.

Ποιοι παράγοντες συμβάλλουν σε μία υγιή διαχείριση της όλης διαδικασίας;

• επικοινωνία,
• αποδοχή,
• συναισθηματική επαφή,
• καλή ψυχολογία,
• εξειδικευμένη υποστήριξη, όπου υπάρχει ανάγκη.

Άλλωστε οι ισορροπίες που πρέπει να διατηρηθούν είναι τρείς, του κάθε συντρόφου αλλά και της ίδιας της σχέσης, επομένως είναι σημαντικό να μην υποτιμηθεί η υποστήριξη προς καμία κατεύθυνση.

Σουροπάνη Μαρία, Ψυχολόγος

Συμβουλευτική Υπηρεσία & Ψυχολογική Υποστήριξη
Μονάδα ΥΓΕΙΑ IVF ΕΜΒΡΥΟΓΕΝΕΣΙΣ

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Υπογονιμότητα: H διερεύνηση του υπογόνιμου ζευγαριού 

The post Υπογονιμότητα: ψυχολογικές αντιδράσεις στους άνδρες και στις γυναίκες appeared first on Miss or Madam.

Το αντίθετο δε φαίνεται να ισχύει, δηλαδή για τις μοναχικές γυναίκες και για όσες συχνά έχουν περάσει χωρισμούς στις σχέσεις τους.

Η συστημική χρόνια φλεγμονή θεωρείται ότι παίζει ρόλο-κλειδί σε αρκετές παθήσεις, ιδίως όσο μεγαλώνει η ηλικία, όπως καρκίνο, καρδιαγγειακή νόσο και διαβήτη τύπου 2. Εάν μία τέτοια φλεγμονή, μολονότι χαμηλού βαθμού, είναι επίμονη και πολύχρονη, αποτελεί ένδειξη για αυξημένο κίνδυνο ασθενειών και θανάτου.

Διάβασε επίσης: Έρευνα απαντά: Τα χωριστά κρεβάτια σκοτώνουν το σεξ;

Η έρευνα

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια Κοινωνικής Ιατρικής, Ρίκε Λουντ, του Τμήματος Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό Επιδημιολογίας «Journal of Epidemiology & Community Health», ανέλυσαν στοιχεία για 4.835 άτομα (3.170 άνδρες και 1.442 γυναίκες) 48 έως 62 ετών (μέση ηλικία 54 ετών). Περίπου οι μισοί είχαν βιώσει κάποιον χωρισμό, διαζύγιο ή θάνατο συντρόφου, ενώ ένα παρόμοιο ποσοστό (54% των γυναικών και 49% των ανδρών) είχαν ζήσει μόνοι τους για πάνω από έναν χρόνο. Οι δείκτες φλεγμονής ιντερλευκίνη 6 (IL-6) και C-αντιδρώσα πρωτεΐνη (CRP) μετρήθηκαν σε δείγματα αίματος από τους συμμετέχοντες και τα επίπεδά τους σχετίστηκαν με την προσωπική ζωή τους.

Διαπιστώθηκε ότι μεταξύ των ανδρών τους υψηλότερους δείκτες φλεγμονής (αύξηση 17%) είχαν όσοι είχαν περάσει τους περισσότερους χωρισμούς, καθώς και όσοι είχαν περάσει μόνοι τους πάνω από επτά χρόνια (αύξηση έως 12%). Οι άνδρες με υψηλότερο μορφωτικό επίπεδο και πολλά χρόνια μοναξιάς είχαν μεγαλύτερη χρόνια φλεγμονή. Δε βρέθηκε ανάλογη συσχέτιση στις γυναίκες.

«Μικροί αριθμοί χωρισμών ή λίγα χρόνια μοναχικής διαβίωσης δεν αποτελούν από μόνα τους κίνδυνο κακής υγείας, αλλά ο συνδυασμός πολλών ετών μοναξιάς και αρκετών χωρισμών, όπως δείχνει η μελέτη μας, επηρεάζουν σημαντικά τα επίπεδα τόσο της CRP όσο και της IL-6. Αν και τα επίπεδα της φλεγμονής είναι χαμηλά, έχουν κλινική σημασία και πιθανότατα συνιστούν παράγοντα κινδύνου για αυξημένη θνησιμότητα», ανέφεραν οι ερευνητές. Όπως πρόσθεσαν, στην εποχή μας «καθόλου αμελητέοι αριθμοί ανθρώπων ζουν με τέτοια χρόνια φλεγμονή χαμηλού επιπέδου. Καθώς ο αριθμός των νοικοκυριών τού ενός ατόμου αυξάνεται κατά τα τελευταία 50-60 χρόνια στις περισσότερες χώρες υψηλού εισοδήματος, αυτή η ομάδα ανθρώπων, που έχει περάσει από αλλεπάλληλους χωρισμούς σε σχέσεις ή που ζει μοναχικά για διάφορους λόγους, αποτελεί ομάδα υψηλού κινδύνου από άποψη υγείας».

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Μερικοί τυχεροί άνθρωποι γερνάνε πιο αργά

The post Η μακρόχρονη μοναξιά και οι συχνοί χωρισμοί αυξάνουν τους δείκτες χρόνιας φλεγμονής στους άνδρες appeared first on Miss or Madam.

Οι γρήγοροι ρυθμοί της ζωής και οι προκλήσεις τις καθημερινότητας επιβάλλουν στον σύγχρονο άνθρωπο να καταπιάνεται, και να χρειάζεται να διεκπεραιώσει ολοένα και περισσότερα πράγματα. Πολλές φορές αυτά πρέπει να γίνουν μέσα σε πολύ περιορισμένο χρονικό διάστημα και ταυτόχρονα.

Είναι, όμως, κάτι τέτοιο πραγματικά δυνατό, και, αν ναι, κατά πόσο επηρεάζει την υγεία και την απόδοσή μας;

Μπορεί κάποιος να εκπαιδευτεί και να βελτιωθεί σ’ αυτό, ώστε να είναι περισσότερο αποδοτικός; Υπάρχει διαφορά στην απόδοση ανάμεσα στα φύλα, και πώς ο νέος αυτός τρόπος εργασίας επηρεάζει και τα παιδιά;

«Multitasking»: άραγε οι γυναίκες είναι καλύτερες στο να κάνουν πολλά πράγματα ταυτόχρονα;

Μέχρι πρότινος υπήρχε ο μύθος πως οι γυναίκες είναι καλύτερες στο να κάνουν πολλά πράγματα ταυτόχρονα, ενώ οι άντρες είναι πιο αποδοτικοί σε εργασίες που σχετίζονται με τον χώρο. Σύγχρονες έρευνες έρχονται να ανατρέψουν αυτό το στερεότυπο. Φαίνεται πως δεν υπάρχουν γεννητικοί παράγοντες π.χ. στον εγκέφαλο που να καθορίζουν κάτι τέτοιο.

Είναι, όμως, πιθανό να υπάρχει κάποια διαφοροποίηση, η οποία προκύπτει από τις συνθήκες στις οποίες μεγάλωσαν αλλά και τις εμπειρίες που αποκόμισαν κατά τη διάρκεια της ζωής τους.

Είτε αφορά γυναίκες είτε άντρες, πάντως, στα περισσότερα εργασιακά περιβάλλοντα είναι, πλέον, απαιτούμενο οι εργαζόμενοι να είναι σε θέση να διεκπεραιώσουν πολλά πράγματα παράλληλα. Παράλληλα και όχι ταυτόχρονα, διότι είναι φύσει αδύνατο να γίνονται πάνω από μία εργασίες την ίδια ακριβώς στιγμή.

Αυτό που πραγματικά κάνει ο εγκέφαλος είναι να εναλλάσσει γρήγορα την προσοχή σε διαφορετικά καθήκοντα. Με άλλα λόγια ο εγκέφαλος δε λειτουργεί σαν ζογκλέρ που έχει στον αέρα την ίδια στιγμή πολλές μπάλες, αλλά σαν αυτούς που γυρίζουν πολλά διαφορετικά πιάτα, και πρέπει συνέχεια να δίνουν φόρα σε κάθε ένα από αυτά, για να μην επιβραδύνουν και, τελικά, πέσουν.

Μπορούμε να βελτιώσουμε την ταχύτητα που κάνουμε κάτι;

Σαφώς και μπορούμε να βελτιώσουμε την ταχύτητα που κάνουμε κάτι, κυρίως μέσα από την εξάσκηση και την εξοικείωση μ’ ένα αντικείμενο – όσο περισσότερο και καλύτερα μαθαίνουμε κάτι, τόσο πιο αυτόματα γίνεται, κι έτσι δεν απαιτείται τόσο μεγάλη προσπάθεια. Όμως, αυτό δεν έρχεται χωρίς κόστος, όσον αφορά, όχι μόνο στην απόδοση αλλά και στην υγεία, η οποία επιβαρύνεται ποικιλοτρόπως.

Για παράδειγμα, επηρεάζονται οι γνωστικές μας ικανότητες και εξοικειωνόμαστε στο να χάνουμε γρήγορα και εύκολο το ενδιαφέρον μας. Όταν ζητάμε από τον εγκέφαλο να εναλλάσσει συνεχώς την προσοχή του, τότε καταναλώνει οξυγονωμένη γλυκόζη (oxygenenated gluecose), το καύσιμο που χρειάζεται ο εγκέφαλός μας για να παραμείνουμε εστιασμένοι σε μια δραστηριότητα. Με αποτέλεσμα η συνεχής απόσπαση να δημιουργεί αίσθημα κόπωσης κι αποπροσανατολισμού.

Επίσης, πάνω στην προσπάθεια να ολοκληρώσουμε πολλά διαφορετικά πράγματα σε περιορισμένο χρόνο προκαλείται άγχος το οποίο αυξάνει τα επίπεδα κορτιζόλης στον οργανισμό, που με τη σειρά της μας κάνει να είμαστε πιο ευερέθιστοι και παρορμητικοί.

Το «multitasking» επιβάλλεται ακόμα και στα παιδιά

Εκτός, όμως, από τους ενήλικες, βλέπουμε πώς το «multitasking» μέσα στους ρυθμούς που ζούμε, έχει αρχίσει να επιβάλλεται και στα παιδιά. Έχοντας αναφέρει όλα τα παραπάνω, είναι εύκολο να συμπεράνει κανείς τους λόγους για τους οποίους δε θα πρέπει να τους ζητάμε να κάνουν πολλά πράγματα ταυτόχρονα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι πως όταν κάποιος διαβάζει, ενώ την ίδια στιγμή παρακολουθεί τηλεόραση, οι πληροφορίες που λαμβάνει αποθηκεύονται σε λανθασμένο σημείο του εγκεφάλου, το οποίο είναι υπεύθυνο για την εκμάθηση νέων πληροφορίων και διεργασιών, και όχι για γεγονότα και ιδέες.

Έτσι, δεν αποθηκεύεται στο μέρος που οργανώνουμε και κατηγοριοποιούμε τις πληροφορίες, με αποτέλεσμα μετά να μην είναι εύκολα προσβάσιμες.

Σε πειράματα που έγιναν από επιστήμονες σε ποντικούς στα οποία τους έβαζαν να πατούν μία μπάρα, και, μέσω ηλεκτροδίων, κέντριζαν την περιοχή που είναι υπεύθυνη για την παραγωγή την ντοπαμίνης, το κέντρο της ευχαρίστησης -αυτό που αναβοσβήνει στον εγκέφαλό μας όταν κερδίζουμε στον τζόγο, όταν παίρνουμε κοκαΐνη, όταν ερχόμαστε σε οργασμό- διαπίστωσαν πως τα ποντίκια ξεχνούσαν οποιαδήποτε άλλη δραστηριότητα, ακόμα και να φάνε και να κοιμηθούν. Αποτέλεσμα – πέθαναν από ασιτία.

Και αν αυτό ακούγεται ακραίο, ας λάβουμε υπόψη μας πως στην Κίνα ένας τριαντάχρονος πέθανε, αφού είχε παίξει ηλεκτρονικά παιχνίδια για τρεις συνεχόμενες ημέρες.

Για τον λόγο αυτό αλλά και όλους τους παραπάνω, θα πρέπει να βοηθάμε τα παιδιά και να τα συμβουλεύουμε να καταπιάνονται με ένα πράγμα τη φορά, ώστε να εκπαιδεύονται στο να συγκεντρώνονται και να εστιάζουν, ώστε να μπορούν να μαθαίνουν σωστά και σε βάθος.

Έρα Μουλάκη, Ψυχολόγος – ψυχοθεραπεύτρια
Πρώτη δημοσίευση του άρθρου στο eramoulaki.gr

Διάβασε επίσης: 19 λόγοι που πρέπει να σας οδηγήσουν σ’ έναν παιδοψυχολόγο

Παιδιά και Διαδίκτυο: Όσα χρειάζεται να γνωρίζουμε

The post «Multitasking»: όλα όσα πρέπει να γνωρίζεις appeared first on Miss or Madam.

Η ψυχοθεραπεύτρια, Μαρίνα Μόσχα, γράφει για όλες εκείνες τις κινήσεις που «μυρίζουν» ανασφάλεια και διώχνουν τους άντρες μακριά. Κοινώς, η ειδικός μάς χτυπάει τα καμπανάκια και υπογραμμίζει τα λάθη μας. Ο λόγος σε εκείνη…

Πόσο γοητευτική είναι η καινούργια σου γνωριμία! Σου αρέσει πολύ και θέλεις κι εσύ να του αρέσεις. Μήπως, όμως, η προσπάθειά σου αυτή γίνεται πιεστικά, αφήνοντας να πλανάται στον αέρα «πόσο απελπισμένη είσαι» για μία σχέση, και, τελικά, αντί να τον φέρεις κοντά σου, τον απομακρύνεις;

Διάβασε επίσης: Έρευνα απαντά: Τα χωριστά κρεβάτια “σκοτώνουν” το σεξ;

Μήπως, τελικά, η ανασφάλειά σου διώχνει τους άνδρες μακριά; Δες μήπως αναγνωρίζεις τον εαυτό σου παρακάτω:

1.”Μήπως είμαι αρκετά φιλική;”

Μπορεί να σκέφτεσαι μήπως το ύφος σου είναι φιλικό και εκείνος «δεν παίρνει» το μήνυμα ότι σου αρέσει, είναι κάτι που μπορείς να το εξετάσεις. Αν,όμως, γίνεσαι αρκετά πιεστική μέσα από μηνύματα που στέλνεις, για παράδειγμα, και ξαναστέλνεις, για να διορθώσεις το προηγούμενο που σου φάνηκε πως δεν ήταν καλό, το μόνο που θα καταφέρεις είναι να τον κουράσεις…

2.Τον βομβαρδίζεις με μηνύματα ή τηλέφωνα;

Μπορεί να τον έχεις διαρκώς στο μυαλό σου, αυτό δεν σημαίνει, όμως, πως θα πρέπει να μοιραστείς οτιδήποτε άκουσες, διάβασες, έμαθες μαζί του.

3.Του στέλνεις μηνύματα να ρωτήσεις αν πήρε το μήνυμά σου ή γιατί δεν σου απάντησε;

Ναι, μπορεί να μην είδε το μήνυμά σου, να μην μπορεί να σου απαντήσει αυτήν τη στιγμή ή και να μην θέλει ακόμα -κυρίως αν έρχεται το ένα μετά το άλλο! Σεβάσου τη στάση του και μη γίνεσαι κουραστική!

Διάβασε επίσης: Γνωρίζετε γιατί ερωτευόμαστε;

4.Τον καλείς να έρθει μαζί σου σε όποια πρόσκληση έχεις;

Ναι, θα τον προσκαλέσεις, αν δεις, όμως, πως εκείνος δεν ανταποκρίνεται και τόσο …θερμά, ξανασκέψου το!

5.Τον ρωτάς πώς νιώθει για εσένα;

Μήπως είναι νωρίς για τέτοια …ξεκαθαρίσματα; Τι θα έλεγες να τον αφήσεις και λίγο να δει πώς νιώθει απέναντί σου, χωρίς να τον πιέζεις;

6.Του κλέβεις τον ρόλο του κυνηγού;

Είναι ωραίο να νιώθει κι εκείνος πως σου αρέσει, όταν, όμως, αισθάνεται πως «σε έχει», εύκολα θα χάσει το ενδιαφέρον του, εφόσον σε θεωρεί δεδομένη, χάνει το ενδιαφέρον του, εφόσον δεν χρειάζεται να σε διεκδικήσει, για να σε κατακτήσει!

7.Τον κυνηγάς;

Στέλνεις πολλά μηνύματα, περνάς από τη δουλειά του ή τα μέρη που ξέρεις ότι συχνάζει εντελώς …τυχαία. Είναι θέμα χρόνου να νιώσει πως τον κυνηγάς και μην σου φανεί περίεργο αν αρχίσει να μην έχει καθόλου χρόνο για εσένα.

8.Δεν του αφήνεις το χρόνο να σε αναζητήσει;

Μπορεί να είσαι ανυπόμονη για το αν και πόσο, τελικά, ενδιαφέρεται για εσένα, με το να μην του αφήνεις, όμως, τον χώρο να το δει κι εκείνος, να σε σκεφτεί από μόνος του, να σε αναζητήσει, το πιο πιθανό είναι πως, μάλλον, δεν θα μπει ποτέ στη διαδικασία.

Σκέψου…

Σκέψου πως με το να τον βομβαρδίζεις με μηνύματα, τηλέφωνα, προτείνοντας εξόδους κλπ, δεν τον αφήνεις να πάρει στα χέρια του την κατάσταση ενώ, μάλιστα, αρκετοί άνδρες είναι αυτοί που παραπονιούνται πως οι γυναίκες σήμερα προσπαθούν να τους κλέψουν τον ρόλο τους, όπου από κυνηγοί γίνονται θηράματα, και δεν τους αρέσει ιδιαίτερα…

Αν, μάλιστα, νιώσει πως τον κυνηγάς, είναι σαν να χτυπούν καμπανάκια συναγερμού μέσα του, αισθάνεται απειλή και στην προσπάθειά του να αυτοπροστατευτεί και να «επιβιώσει» από την υποτιθέμενη απειλή -πρόκειται για έναν αρχαϊκό τρόπο προστασίας του οργανισμού- θα απομακρυνθεί από κοντά σου.

-Δώσε του λοιπόν χώρο να αναπνεύσει και να νιώσει πως του λείπεις.

-Δείξε του πως «δεν κρέμεσαι» από εκείνον και πως μπορείς να περάσεις και μόνη σου καλά, με τους φίλους σου, με τον εαυτό σου τον ίδιο.

Γενικότερα, ένας άνδρας έλκεται από γυναίκες που είναι δεκτικές προς αυτόν, πατάνε στα πόδια τους, όμως, έχουν αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση, νιώθουν καλά με τον εαυτό τους, εκπέμπουν σιγουριά και ασφάλεια.

Μάλιστα, τότε είναι που θα βιαστεί να σε πολιορκήσει, να σε διεκδικήσει, μην προλάβει κάποιος άλλος να το κάνει και σε χάσει! Σκέψου, επίσης, πόσο αφροδισιακή μπορεί να γίνει η εμπιστοσύνη στον εαυτό σου και η σιγουριά που του βγάζεις!

Διάβασε επίσης: Τα 10 χαρακτηριστικά των δυναμικών γυναικών που δεν μπορούν να διαχειριστούν οι άνδρες

Πηγή: tlife.gr

The post Μήπως, τελικά, η ανασφάλειά σου διώχνει τους άνδρες μακριά; appeared first on Miss or Madam.