Τα θύματα συχνά χρειάζονται υποστήριξη και προστασία. Η κοινωνία προσπαθεί να διασφαλίσει τα δικαιώματά τους και να εξασφαλίσει ότι διαπραγματεύονται την κατάστασή τους με δικαιοσύνη και σεβασμό. Η ψυχολογική υποστήριξη είναι επίσης σημαντική για τα θύματα προκειμένου να αντιμετωπίσουν τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει η εμπειρία τους στην ψυχολογική τους κατάσταση!

Γιατί κάποιος “παίζει” το θύμα;

Η συμπεριφορά του να “παίζει” κανείς συνεχώς τον ρόλο του θύματος μπορεί να οφείλεται σε διάφορους παράγοντες. Ορισμένοι από αυτούς τους παράγοντες μπορεί να περιλαμβάνουν τα παρακάτω:

Παιδικές εμπειρίες: Κάποιος μπορεί να έχει βιώσει παιδικές εμπειρίες που τον έκαναν να αναπτύξει αυτήν τη συμπεριφορά, όπως κακοποίηση, παραμέληση ή απορρίψη.

Αυτοεκτίμηση: Μπορεί να έχει χαμηλή αυτοεκτίμηση και να νιώθει ότι είναι αδύναμος ή ανίσχυρος και γι’ αυτό να επιλέγει το ρόλο του θύματος.

Προσοχή και συμπάθεια: Μπορεί να αναζητά προσοχή, συμπάθεια ή υποστήριξη από άλλους και να παίζει τον ρόλο του θύματος ως έναν τρόπο για να τη λαμβάνει.

Αποφυγή ευθυνών: Η συμπεριφορά του θύματος μπορεί να χρησιμοποιείται ως τρόπος αποφυγής της ευθύνης για τις πράξεις του και τις επιπτώσεις τους.

Ψυχολογικά προβλήματα: Μπορεί να υπάρχουν ψυχολογικά προβλήματα, όπως κατάθλιψη ή ψυχικές διαταραχές, που να συμβάλλουν στον ρόλο του θύματος.

Είναι σημαντικό να αντιμετωπιστεί αυτή η συμπεριφορά με ευαισθησία και κατανόηση. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να απαιτείται ψυχοθεραπεία για να καταφέρει το άτομο να αντιμετωπίσει τα θέματά του και να αναπτύξει υγιείς στρατηγικές για την αντιμετώπισή τους.

Διάβασε επίσης: 10 χρυσές συμβουλές για αυτοπεποίθηση στα ύψη!

Χαμηλή αυτοεκτίμηση: από πού πηγάζει και πώς να την αλλάξετε!

The post Γιατί κάποιος “παίζει” συνέχεια το θύμα; appeared first on Miss or Madam.

Το πώς με βλέπουν οι άλλοι εξαρτάται από το πώς βλέπω εγώ τον εαυτό μου;

Η ψυχολόγος Ντόρα Μίνου εξηγεί πως είναι θέμα αυτοεκτίμησης…
Ο τρόπος με τον οποίο βλέπουμε τον εαυτό μας καθορίζει τόσο τις περισσότερες από τις ενέργειες και επιλογές στη ζωή μας, όσο και το πώς μας βλέπουν οι άλλοι.

Η εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας και τα μηνύματα που δίνουμε στους άλλους για ‘μας, είναι συνυφασμένα με τα βιώματα και τα μηνύματα που πήραμε από την οικογένειά μας και τον κοινωνικό περίγυρο στην παιδική ηλικία, τις προσωπικές εμπειρίες αλλά και την ιδιοσυγκρασία μας.

Χαμηλή αυτοεκτίμηση

Τα άτομα με χαμηλή αυτοεκτίμηση είναι άτομα που δεν τολμούν εύκολα, εξοικειωμένα με την αποτυχία πριν ακόμη δοκιμάσουν να φέρουν το αντίθετο αποτέλεσμα, υποτιμούν τον εαυτό τους και στερούνται πρωτοβουλιών και, γενικά, είναι φοβισμένα και αμήχανα σε κάθε είδους αλλαγή.

Τέτοιες περιπτώσεις θα δούμε να αποκτούν εξάρτηση στις διαπροσωπικές τους σχέσεις, δεν θα ρισκάρουν για αλλαγή και, μέσα στην πεποίθηση ότι δεν θα τα καταφέρουν, δύσκολα θα βάλουν στόχους και θα προσπαθήσουν να τους πετύχουν.

Διάβασε επίσης: Χαμηλή αυτοεκτίμηση: από πού πηγάζει και πώς να την αλλάξετε!

Η τελειομανία

Στο άλλο άκρο είναι τα άτομα με την ανάγκη υπερβολικής προβολής. Άτομα με υπέρμετρη ανάγκη προβολής και επιβολής που η εικόνα εαυτού τους αφήνει, συνεχώς, την αίσθηση του ανικανοποίητου και της υποτίμησης, τόσο αυτών που οι ίδιοι κάνουν όσο και των άλλων.

Η τελειομανία και η αίσθηση «αξίζω το καλύτερο» απομακρύνει το άτομο από το αίσθημα της ικανοποίησης και του στερεί τη δυνατότητα να εκτιμήσει και να απολαύσει την προσπάθειά του και τα αποτελέσματά της.

Επιπλέον, ένα σημαντικό σημείο για άτομα με τέτοιο προφίλ που αγγίζει το ναρκισσισμό είναι η εικόνα που εκπέμπουν στους άλλους.

Ο θαυμασμός και η επιβεβαίωση που επιδιώκουν από τους άλλους είναι πολύ πιο σημαντικά ακόμη και από την ίδια την επιτυχία γι’ αυτούς.

Το φυσιολογικό

-Είναι βασικό να επισημάνουμε ότι το άτομο που έχει καλή σχέση με τον εαυτό του συνηθίζεται να έχει καλή σχέση και με τους άλλους γύρω του.

-Δεν έχει σημασία αν συμφωνήσουν ή διαφωνήσουν οι άλλοι μαζί σου, αν συγκρουστούν, ανταγωνιστούν, αποδεχτούν ή απορρίψουν τις πεποιθήσεις σου γιατί οι σχέσεις των ανθρώπων δεν βασίζονται στην ομοιότητα αλλά στη διαφορετικότητα που έχουμε μεταξύ μας.

-Αυτό που είναι σημαντικό είναι να είσαι εσύ σε μία συναισθηματική αρμονία, έχοντας αποδεχτεί τον εαυτό σου. Όταν το νιώθεις αυτό, το υποστηρίζεις, κιόλας, και, πάνω απ’ όλα, το εκπέμπεις και στους άλλους.

-Πολλές φορές δημιουργούμε λανθασμένες εντυπώσεις στους άλλους, ωστόσο όσο λιγότερο εκτιμάμε τον εαυτό μας τόσο περισσότερο στεκόμαστε ή ακόμη και υιοθετούμε τη γνώμη των άλλων για τον εαυτό μας.

Homework

-Αποδέξου τον εαυτό σου και αναγνώρισε τη μοναδικότητά σου ως ανθρώπινη ύπαρξη.

-Αγάπησε τα λάθη και τις αδυναμίες σου και αποκόμισε, μέσα απ’ αυτά, τις ανάλογες εμπειρίες.

-Αναγνώρισε τα θετικά χαρακτηριστικά σου και υπενθύμιζέ τα, συχνά, στον εαυτό σου.

-Βάζε μικρούς και ρεαλιστικούς στόχους, αναγνωρίζοντας όχι μόνο το αποτέλεσμα, αλλά και την προσπάθειά σου. Άλλωστε, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι ο φαύλος κύκλος της τελειομανίας μάς καθηλώνει σε μία αίσθηση ανικανοποίητου.

-Πάρε χώρο και χρόνο για ‘σένα, εστιάζοντας στα συναισθήματά σου, προκειμένου να καταλάβεις τις ανάγκες σου.

-Μη διστάσεις να δεις κάποιον ειδικό και να ζητήσεις βοήθεια, προκειμένου να ενισχύσεις την αυτοεκτίμησή σου και να εμπιστευτείς τον εαυτό σου.

Άλλωστε, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η ποιότητα των σχέσεων με τους άλλους εξαρτάται από την ποιότητα της σχέσης που έχουμε με τον εαυτό μας.

Διάβασε επίσης: 10 χρυσές συμβουλές για αυτοπεποίθηση στα ύψη!

Πηγή: tlife.gr

Φωτογραφία από unsplash

The post Η εικόνα που έχεις για τον εαυτό σου είναι ίδια με αυτή που έχουν οι άλλοι για σένα; appeared first on Miss or Madam.

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πώς γίνεται πολύ όμορφες κοπέλες να νιώθουν άσχημες; Άτομα περιστοιχισμένα από φίλους και οικογένεια να θεωρούν ότι κανείς δεν τους νοιάζεται; Άνθρωποι που προσφέρουν συνεχώς στους γύρω τους να αισθάνονται ανίκανοι; Η απάντηση είναι: χαμηλή αυτοεκτίμηση.

Η αυτοεκτίμησή μας, αυτό, δηλαδή, που αισθανόμαστε και πιστεύουμε για τον εαυτό μας, επηρεάζει καθοριστικά όλες τις εκφάνσεις της ζωής μας. Σχολική επίδοση, επαγγελματικές επιλογές, φιλοδοξίες, κοινωνική συμπεριφορά, διαπροσωπικές σχέσεις, ψυχική ισορροπία, φαίνεται να βρίσκονται σε άμεση συνάρτηση με αυτήν την «προσωπική μας εκτίμηση αυτοαξίας».

Και ενώ όλοι μας καταλαβαίνουμε πόσο σημαντικό είναι να πιστεύει κανείς στον εαυτό του, το ερώτημα είναι γιατί κάποιοι άνθρωποι έχουν εμπιστοσύνη στις ικανότητές τους, ενώ κάποιοι άλλοι, ακόμη και με, φαινομενικά, περισσότερα προσόντα, αμφιβάλλουν, συνεχώς, για τον εαυτό τους;

Διάβασε επίσης: 10 χρυσές συμβουλές για αυτοπεποίθηση στα ύψη!

Η αυτοεκτίμηση είναι κάτι που μαθαίνεται

Ο λόγος που συμβαίνει αυτό είναι γιατί η αυτοεκτίμηση είναι κάτι που μαθαίνεται. Κανείς δεν γεννιέται έχοντας κάποια εικόνα του εαυτού του. Άλλωστε, τους πρώτους μήνες της ζωής μας, ως βρέφη, δεν είμαστε καν σε θέση να διακρίνουμε τον εαυτό μας από τους άλλους (μητέρα και βρέφος γίνονται αντιληπτά ως ενιαίο σύνολο).

Η εικόνα του εαυτού προκύπτει σταδιακά, καθώς το άτομο μεγαλώνει, μέσα από τις εμπειρίες του και, κυρίως, μέσα από τη σχέση του με τους «Σημαντικούς Άλλους». «Οι Σημαντικοί Άλλοι» στη ζωή ενός παιδιού είναι, συνήθως, η μητέρα, ο πατέρας, τα αδέρφια, οι δάσκαλοι, οι φίλοι και οι συμμαθητές-συνομήλικοι.
Η στάση του περιβάλλοντος, λοιπόν, είναι αυτή που θα καθορίσει τον βαθμό εμπιστοσύνης που θα αναπτύξει το άτομο για τον εαυτό του.

Αν το περιβάλλον είναι συνεπές, παρέχει στήριξη, ενθάρρυνση, ευκαιρίες για ανάληψη πρωτοβουλιών και αξιόλογα πρότυπα, το άτομο θα αναπτύξει μια αίσθηση εμπιστοσύνης προς τον εαυτό του και τον κόσμο, μια αίσθηση αυτονομίας κι εργατικότητας.

Αντίθετα, αν υπάρχει έλλειψη στήριξης, αστάθεια, υπερπροστασία, έλλειψη ευκαιριών, επικρίσεις, ειρωνεία, απόρριψη και μη ρεαλιστικές προσδοκίες, το άτομο μαθαίνει ότι δεν μπορεί να εμπιστευθεί τις ικανότητές του, τον εαυτό του και τον κόσμο, βιώνει αισθήματα αμφισβήτησης, ενοχής, κατωτερότητας και σύγχυσης.

Η ανάπτυξη της αυτοεκτίμησής μας, όμως, δεν εξαντλείται στην παιδική μας ηλικία.

Αντίθετα, συνεχίζει να διαμορφώνεται σε ολόκληρη τη ζωή μας, απλά οι πρώτες μας εμπειρίες έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα. Στην ενήλικη ζωή, το πώς νιώθουμε για τον εαυτό μας σχετίζεται με το αν καταφέρνουμε να δημιουργήσουμε σχέσεις οικειότητας με τους άλλους ή αν, αντίθετα, βιώνουμε μοναξιά και απομόνωση. Με το αν αισθανόμαστε ότι οι στόχοι μας πραγματοποιούνται και είμαστε παραγωγικοί ή, αντίθετα, ότι μένουμε στάσιμοι και «λιμνάζουμε».

Άλλοι παράγοντες που συμβάλλουν στη διαμόρφωση της αυτοαντίληψής μας είναι το συγκεκριμένο πολιτισμικό πλαίσιο στο οποίο ζούμε και οι αξίες που αυτό προάγει. Επίσης, η επίδραση του φύλου και των στερεοτύπων που συνδέονται με αυτό καθώς και η προσωπική ιστορία του κάθε ανθρώπου.

Ποικίλα «τραυματικά» συμβάντα, όπως ο θάνατος ενός αγαπημένου προσώπου, μια μεγάλη φυσική καταστροφή, μια εγκληματική επίθεση, ο βιασμός, μια ανίατη ή μακροχρόνια ασθένεια, μπορούν να προκαλέσουν αλλαγές στις αντιλήψεις των ανθρώπων για τον εαυτό τους και τον κόσμο γύρω τους.

Παρ’ όλα αυτά, η αυτοεκτίμηση έχει την ιδιότητα να αντιστέκεται στις αλλαγές. Αυτό οφείλεται στο κίνητρο του ανθρώπου να διατηρεί μια σταθερή εικόνα εαυτού (self-consistency), γιατί αυτή η σταθερότητα τού προσφέρει μια αίσθηση ασφάλειας.

Το άτομο, λοιπόν, λειτουργεί ασυνείδητα με τέτοιο τρόπο, ώστε να επιβεβαιώνεται η κυρίαρχη αντίληψη που έχει για τον εαυτό του (π.χ. ερμηνεύοντας με συγκεκριμένο τρόπο τη συμπεριφορά των άλλων απέναντί του). Γι’ αυτό οποιαδήποτε αλλαγή στην εικόνα του εαυτού απαιτεί χρόνο.

Πώς καταλαβαίνουμε, όμως, ότι έχουμε χαμηλή αυτοεκτίμηση;

Τα άτομα με χαμηλή αυτοεκτίμηση χαρακτηρίζονται από αισθήματα ανασφάλειας και κατωτερότητας.

Ασχολούνται υπερβολικά με αυτό που οι άλλοι σκέφτονται γι’ αυτούς και δεν έχουν εμπιστοσύνη στις ικανότητές τους, ούτε στις προσωπικές τους απόψεις.

Αναφέρονται στον εαυτό τους με αρνητικούς χαρακτηρισμούς και υποτιμούν τα θετικά τους στοιχεία, ενώ επηρεάζονται πολύ από τα αρνητικά σχόλια των άλλων και στενοχωριούνται υπερβολικά από τις αποτυχίες τους.

Για όλους αυτούς τους λόγους, βιώνουν δυσκολίες στις διαπροσωπικές τους σχέσεις και είναι πιο επιρρεπείς στην εμφάνιση άγχους και κατάθλιψης. Άλλες φορές, βέβαια, η εικόνα είναι κάπως διαφορετική.

Τα άτομα με χαμηλή αυτοεκτίμηση, σε μια προσπάθεια να καλύψουν την ανασφάλειά τους, περιαυτολογούν και προβάλλουν υπερβολικά τον εαυτό τους, προκειμένου να πείσουν τους άλλους για την αξία τους, ενώ προσπαθούν να αντιγράψουν και να μιμηθούν άλλα άτομα που θεωρούν επιτυχημένα.

Η έλλειψη αυτοεκτίμησης, ωστόσο, δεν σημαίνει έλλειψη ικανοτήτων.

Γι’ αυτό με την κατάλληλη βοήθεια από κάποιον ειδικό ψυχικής υγείας μπορούμε, επεμβαίνοντας στον τρόπο σκέψης μας, να ενισχύσουμε την αυτοπεποίθησή μας, να αποδεχθούμε τον εαυτό μας και να δημιουργήσουμε πιο υγιείς σχέσεις. Βέβαια, μπορούμε και μόνοι μας να κάνουμε κάποια πράγματα, προκειμένου να βελτιώσουμε την αυτοπεποίθησή μας:

Οι προσδοκίες μας είναι υπερβολικά υψηλές;

Πρώτα απ’ όλα, μπορούμε να ελέγξουμε μήπως οι προσδοκίες μας είναι υπερβολικά υψηλές. Αυτοεκτίμηση = Επιτυχία / Προσδοκίες (James). Όσο καλά, λοιπόν, και αν τα καταφέρνουμε, αν έχουμε μη ρεαλιστικές προσδοκίες από τον εαυτό μας, συνεχώς θα απογοητευόμαστε.

Ας καταλάβουμε ότι κανείς δεν είναι τέλειος και δεν γίνεται να είμαστε καλοί σε όλα. Δεν χρειάζεται άλλωστε!

Διάβασε επίσης: Αγαπάς τον εαυτό σου;

Ο κάθε άνθρωπος έχει τα δικά του δυνατά σημεία και ταλέντα.

Δεύτερον, ο κάθε άνθρωπος έχει τα δικά του δυνατά σημεία και ταλέντα, οπότε ας ανακαλύψουμε και ας αξιοποιήσουμε τα δικά μας. Συγχρόνως, θα ήταν χρήσιμο να αναγνωρίσουμε και τα αδύνατα σημεία μας (π.χ. μειωμένη κοινωνικότητα) και να προσπαθήσουμε να τα βελτιώσουμε ή να τα ενισχύσουμε (π.χ. με το να γραφτούμε σε έναν σύλλογο που θα μας βοηθήσει να γνωρίσουμε καινούργιους ανθρώπους).

Αντί, λοιπόν, να στενοχωριόμαστε για όσα δεν μας αρέσουν στον εαυτό μας, μπορούμε να προσπαθήσουμε να τα αλλάξουμε. Αν κάποια από αυτά πάλι δεν αλλάζουν (π.χ. το ότι είμαστε πολύ κοντοί), ας επιστρατεύσουμε το χιούμορ μας, ώστε να τα διακωμωδήσουμε.

Να θέσουμε στόχους.

Τρίτον, να θέσουμε στόχους και να οργανώσουμε ρεαλιστικά πλάνα για την επίτευξή τους. Η λέξη «ρεαλιστικά» έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς προβλήματα δεν συνοδεύουν μόνο μια πολύ χαμηλή αυτοεκτίμηση, αλλά και μια υπερβολικά υψηλή (π.χ. μη ρεαλιστικά επενδυτικά σχέδια).

Μπορούμε να εφαρμόζουμε τους στόχους μας με τον δικό μας ρυθμό και τρόπο, αρκεί να παραμένουμε όσο γίνεται πιο πιστοί στο πλάνο μας, γιατί οι συνεχείς αναβολές έχουν το αντίθετο αποτέλεσμα: συμβάλλουν στη μείωση της αυτοεκτίμησης.

Τέλος, θα μας βοηθούσε να μάθουμε να διαχωρίζουμε την καλοπροαίρετη κριτική από τη συνεχή και αδικαιολόγητη επίκριση. Η πρώτη είναι ιδιαίτερα χρήσιμη και μπορούμε να την αξιοποιήσουμε θετικά για την προσωπική μας αυτοβελτίωση, ενώ η δεύτερη καλύτερα να αγνοείται.

Η αυτοπεποίθηση είναι ένα από τα πιο πολύτιμα δώρα που μπορούμε να κάνουμε στον εαυτό μας.

Επηρεάζει, συνολικά, την ποιότητα ζωής μας και συμβάλλει στην αίσθηση της προσωπικής μας ευτυχίας. Δεν αξίζει, λοιπόν, τον κόπο να προσπαθήσουμε να τη βελτιώσουμε;

Φωτογραφία από unsplash.com

Πρώτη δημοσίευση:psychologos-kordera.gr

The post Χαμηλή αυτοεκτίμηση: από πού πηγάζει και πώς να την αλλάξετε! appeared first on Miss or Madam.