Όχι απαραίτητα επειδή δεν θέλουν να τις δουν. Πολλές φορές απλώς έχουν μάθει να τις περιγράφουν με πιο “βολικές” λέξεις.

• Λένε «έχω πολλή δουλειά», ενώ στην πραγματικότητα δυσκολεύονται να πάρουν αποφάσεις.
• Λένε «είμαι τελειομανής», ενώ συχνά καθυστερούν να ολοκληρώσουν κάτι επειδή φοβούνται ότι δεν είναι αρκετά καλό.
• Λένε «είμαι πολύ αυστηρός με τον εαυτό μου», ενώ στην πράξη μπορεί να σαμποτάρουν κάθε τους προσπάθεια πριν καν της δώσουν χρόνο να εξελιχθεί.
• Λένε «έτσι είμαι εγώ», ενώ αυτό που εννοούν είναι «δεν έχω μπει ακόμα στη διαδικασία να το δουλέψω».

Οι λέξεις που κρύβουν τις αδυναμίες μας

Και εδώ ξεκινάει το πραγματικό θέμα.

Γιατί όσο δεν βλέπεις καθαρά μια αδυναμία, δεν μπορείς και να την αλλάξεις. Τη δικαιολογείς, τη μεταμφιέζεις, τη συνηθίζεις. Την κάνεις κομμάτι της ταυτότητάς σου και μετά τη χρησιμοποιείς σαν εξήγηση για όλα.

Δεν είναι εύκολο να παραδεχτείς ότι κάτι σε δυσκολεύει. Κανείς δεν ενθουσιάζεται με την ιδέα να κοιτάξει κατάματα τα σημεία στα οποία κολλάει, φοβάται, αναβάλλει ή αποφεύγει.

Αλλά η αυτογνωσία δεν είναι να γνωρίζεις μόνο τα δυνατά σου σημεία.

Είναι να μπορείς να δεις και αυτά που σε κρατούν πίσω, χωρίς να τα ντύνεις με ωραίες λέξεις.

Η τελειομανία δεν είναι πάντα προτέρημα

Αν, για παράδειγμα, λες ότι είσαι τελειομανής, αξίζει να αναρωτηθείς τι σημαίνει αυτό στην καθημερινότητά σου. Σε βοηθά να παραδίδεις καλύτερη δουλειά ή σε κάνει να ξαναδουλεύεις το ίδιο πράγμα ξανά και ξανά, αφήνοντας άλλες υποχρεώσεις σε εκκρεμότητα;

Γιατί η τελειομανία ακούγεται ωραία. Σχεδόν επαγγελματική. Σαν να λες «έχω υψηλά standards».

Μόνο που, σε πολλές περιπτώσεις, πίσω από αυτήν κρύβεται αναβλητικότητα, φόβος έκθεσης ή δυσκολία να πεις «αυτό είναι αρκετά καλό, προχωράω».

Το ίδιο συμβαίνει και με την ανασφάλεια.

Μπορεί κάποιος να λέει «δεν έχω χρόνο», ενώ στην πραγματικότητα δεν έχει αποφασίσει τι θέλει. Μπορεί να λέει «το σκέφτομαι ακόμα», ενώ απλώς φοβάται να κάνει την πρώτη κίνηση. Μπορεί να λέει «περιμένω την κατάλληλη στιγμή», ενώ η κατάλληλη στιγμή έχει περάσει τρεις φορές και τον χαιρέτησε κιόλας.

Η ειλικρίνεια είναι η αρχή της αλλαγής

Το θέμα δεν είναι να κατηγορούμε τον εαυτό μας για όλα. Αυτό είναι το άλλο άκρο και δεν βοηθάει κανέναν.

Το θέμα είναι να είμαστε ειλικρινείς. Πρώτα με εμάς και μετά με τους άλλους.

Να μπορούμε να πούμε:

«Ναι, εδώ δυσκολεύομαι».
«Ναι, αυτό το αποφεύγω».
«Ναι, αυτή η συμπεριφορά δεν με βοηθάει πια».

Και από εκεί ξεκινάει η αλλαγή.

Όχι από τη μεγάλη απόφαση που θα αλλάξει τα πάντα μέσα σε μία μέρα. Συνήθως αυτά είναι ωραία για ταινίες και motivational βίντεο με πιάνο από πίσω.

Μικρά βήματα, πραγματική πρόοδος

Στην πραγματική ζωή, η αλλαγή ξεκινά πιο απλά.

• Με ένα μικρό βήμα.
• Αν είσαι άτολμος, κάνε κάτι μικρό που μέχρι σήμερα απέφευγες.
• Αν αναβάλλεις, ολοκλήρωσε μία εργασία πριν την “πειράξεις” για δέκατη φορά.
• Αν δυσκολεύεσαι να πάρεις αποφάσεις, ξεκίνα από μια μικρή απόφαση χωρίς να την αναλύσεις μέχρι εξάντλησης.
• Αν φοβάσαι να εκτεθείς, κάνε κάτι που δεν είναι τέλειο αλλά είναι αληθινό.

Η επανάληψη δημιουργεί συνήθεια. Και η συνήθεια, με τον καιρό, αλλάζει τον τρόπο που λειτουργείς.

Δεν γίνεσαι πιο τολμηρός επειδή το αποφάσισες μια μέρα. Γίνεσαι πιο τολμηρός επειδή έκανες ξανά και ξανά μικρές κινήσεις που κάποτε σου φαίνονταν δύσκολες.

Δεν ξεπερνάς την αναβλητικότητα επειδή είπες «από Δευτέρα αλλάζω». Την ξεπερνάς όταν αρχίζεις να ολοκληρώνεις, ακόμα κι αν δεν είναι όλα τέλεια.

Και δεν αποκτάς αυτογνωσία επειδή διάβασες μια ωραία φράση.

Την αποκτάς όταν σταματάς να ωραιοποιείς αυτά που σε κρατούν πίσω.

Οι αδυναμίες που δεν παραδέχεσαι, δεν αλλάζουν

Οι αδυναμίες μας δεν χρειάζεται πάντα να μας καθορίζουν. Αλλά για να τις δουλέψουμε, πρέπει πρώτα να τις αναγνωρίσουμε.

Γιατί αυτό που δεν παραδέχεσαι, δεν μπορείς να το αλλάξεις.

Και αυτό που συνεχίζεις να βαφτίζεις “χαρακτήρα”, μπορεί τελικά να είναι το σημείο από το οποίο χρειάζεται να ξεκινήσεις.

Διάβασε επίσης: Θα ήθελες να έχεις μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση;

Αυτοεκτίμηση, η μαγική λέξη της ευτυχίας

The post Όταν βαφτίζουμε τις αδυναμίες μας ως δυνατά σημεία appeared first on Miss or Madam.

Ο ρόλος του χαρακτήρα στη μάχη κατά του κορωνοϊού

Οι άνθρωποι που είναι ευσυνείδητοι, προσεκτικοί και επιμελείς, έχουν 31% μεγαλύτερη πιθανότητα να ακολουθήσουν τις συστάσεις των Αρχών για τη χρήση μάσκας, την τήρηση αποστάσεων, την αποφυγή συναθροίσεων και το συχνό πλύσιμο των χεριών.

Όσοι είναι πιο ανοικτοί στις νέες εμπειρίες, πιο δημιουργικοί και πιο καινοτόμοι, είναι 19% πιθανότερο να συμμορφωθούν, ενώ όσοι έχουν αλτρουιστικές-συνεργατικές αξίες και δίνουν έμφαση στις διαπροσωπικές σχέσεις, έχουν 17% μεγαλύτερη πιθανότητα συμμόρφωσης. Από την άλλη, οι εξωστρεφείς άνθρωποι και όσοι είναι πιο κυριαρχικοί, ενεργητικοί, ομιλητικοί, παρορμητικοί και ενθουσιώδεις, έχουν 7% μικρότερη πιθανότητα να τηρούν τα μέτρα.

Οι ερευνητές, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «PLoS One», ανέλυσαν στοιχεία 8.548 άτομα, ηλικίας 20 έως 64 ετών, που ρωτήθηκαν για τον βαθμό συμμόρφωσής τους με τους περιορισμούς, λόγω πανδημίας, και οι απαντήσεις τους συσχετίστηκαν με τεστ προσωπικότητας.

«Οι κυβερνήσεις προσπαθούν, συνεχώς, να βρουν τρόπους για να μεγιστοποιήσουν τη συμμόρφωση με τις οδηγίες κατά της εξάπλωσης της Covid-19. Τις ενθαρρύνουμε να ενισχύσουν ορισμένες προδιαθέσεις της προσωπικότητας, για παράδειγμα, τονώνοντας το αίσθημα του ανήκειν στους πολίτες, και της υποχρέωσης που έχουν απέναντι στην κοινότητά τους», ανέφεραν οι ερευνητές.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Το 40% της μετάδοσης του κορονοϊού γίνεται πριν την εμφάνιση των συμπτωμάτων, σύμφωνα με διεθνή μελέτη

The post Ο ρόλος του χαρακτήρα στη μάχη κατά του κορωνοϊού appeared first on Miss or Madam.