Αν και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει ακριβώς το μέλλον, υπάρχουν μερικές γενικές προσδοκίες που μπορείς να έχεις για τη νέα χρονιά!

Προσδοκίες για τη νέα χρονιά

-Τη νέα χρονιά μπορεί να χρειάζεται να κάνεις νέες αλλαγές στην προσωπική ή επαγγελματική σου ζωή. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει αλλαγή στη δουλειά σου, κάποια μετακόμιση ή μία αλλαγή στις σχέσεις σου (φιλικές ή ερωτικές).

-Πιθανότατα να προκύψουν νέες ευκαιρίες, είτε επαγγελματικές είτε προσωπικές. Μπορεί να είναι μια καλή ευκαιρία για αναζήτηση νέων στόχων και για προσωπική ανάπτυξη, εξέλιξη και θετική αλλαγή.

-Μπορεί να θέλεις να αναπτύξεις και να βελτιώσεις τις γνώσεις σου. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μέσω μάθησης, εξάσκησης και εφαρμογής νέων δεξιοτήτων.

– Ίσως προσδοκάς να επιτύχεις προσωπική ευημερία και ευτυχία. Μπορεί να θέσεις στόχους για την υγεία σου, την ισορροπία εργασίας-προσωπικής ζωής, τις σχέσεις σου και άλλες πτυχές της ζωής που είναι σημαντικές για εσένα.

Αυτές είναι μερικές γενικές προσδοκίες που μπορείς να έχεις για την επόμενη χρονιά, αλλά θυμήσου ότι η ζωή είναι απρόβλεπτη, και μπορεί να σε εκπλήξει με ευχάριστους και προκλητικούς τρόπους.

Διάβασε επίσης: Γιατί συνήθως βάζουμε στόχους τον Σεπτέμβριο;

The post Τι να περιμένω τη νέα χρονιά; appeared first on Miss or Madam.

Υπάρχει η αντίληψη ότι οι γυναίκες είναι πιο επιρρεπείς στις προλήψεις από ό,τι οι άνδρες, όμως μία νέα επιστημονική έρευνα δείχνει ότι αυτό δεν ισχύει κατ’ ανάγκη. Οι άνδρες που τους έχουν γίνει θετικές προβλέψεις από κάποια μαντική διαδικασία είναι στη συνέχεια πιο πρόθυμοι, σε σχέση με τις γυναίκες, να πάρουν οικονομικό ρίσκο στον χρηματοοικονομικό τομέα (π.χ. στο καζίνο ή στο Χρηματιστήριο).

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Σιαογιούε Ταν του ολλανδικού Πανεπιστημίου Έρασμος στο Ρότερνταμ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο επιστημονικό περιοδικό PLOS ONE, πραγματοποίησαν πειράματα, δείχνοντας ότι οι άνδρες που σε κάποια μαντεία μαθαίνουν ότι προμηνύονται γι’ αυτούς καλά πράγματα (αντί για κακά ή ουδέτερα), τείνουν μετά να γίνουν πιο ριψοκίνδυνοι στις επενδυτικές και γενικότερα στις οικονομικές αποφάσεις τους, σε μεγαλύτερο βαθμό από ό,τι οι γυναίκες που μαθαίνουν ότι η τύχη τούς επιφυλάσσει εξίσου ωραίο μέλλον.

Οι ποικίλες προλήψεις και οι αντίστοιχες συμπεριφορές είναι πολύ διαδεδομένες παγκοσμίως παρά την υποτιθέμενη ορθολογιστική εποχή μας. Σταδιακά αυξάνονται οι επιστημονικές μελέτες που βοηθούν στην κατανόηση του φαινομένου της δεισιδαιμονίας.

Έχει γίνει αντιληπτό π.χ. ότι αυτή η τάση βοηθά στην καταπολέμηση των αισθημάτων αβεβαιότητας και τονώνει την αυτοπεποίθηση αρκετών ανθρώπων. Οι διάφορες μαντικές τεχνικές (καφεμαντεία, χαρτομαντεία κ.ά.) συνιστούν μία δημοφιλή μορφή τέτοιας δεισιδαιμονίας, αλλά ελάχιστα έχει έως τώρα μελετηθεί επιστημονικά πόσο επηρεάζει πραγματικά τη συμπεριφορά των ανθρώπων.

Έρευνα – Σε 693 άτομα είπαν το μέλλον τους στον καφέ ή στα χαρτιά

Στη νέα έρευνα, 693 συμμετέχοντες είχαν την ευκαιρία να μάθουν μέσω μαντείας για τα μελλούμενα αναφορικά με τη ζωή τους γενικά και ειδικότερα με τα οικονομικά τους. Στη συνέχεια απάντησαν σε ερωτηματολόγια για να αξιολογηθεί κατά πόσο είχε αλλάξει η συμπεριφορά τους όσον αφορά την τάση ανάληψης οικονομικού ρίσκου.

Τα πειράματα έδειξαν ότι όσοι -ιδίως οι άνδρες -είχαν μάθει θετικά πράγματα από τη μαντεία, ήταν πρόθυμοι να «ποντάρουν» και να ρισκάρουν περισσότερα χρήματα. Παρ’ όλο που οι περισσότεροι συμμετέχοντες ανέφεραν ότι οι ίδιοι δεν πίστευαν πραγματικά στη μαντεία, στην πράξη είχαν επηρεαστεί.

Αυτό συνάδει με προηγούμενα ευρήματα ερευνών ότι οι άνθρωποι δρουν με βάση τις προλήψεις και δεισιδαιμονίες τους, ακόμη κι αν ισχυρίζονται στα λόγια ότι δεν είναι δεισιδαίμονες.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Τοξική θετικότητα: Όταν τα θετικά vibes γίνονται επικίνδυνα

Kατέθεσε αγωγή εναντίον ενός μέντιουμ, γιατί δεν κατάφερε να του λύσει τα μάγια που του είχε κάνει η πρώην του

The post Σου είπαν καλά πράγματα στον καφέ ή στα χαρτιά; appeared first on Miss or Madam.

Δύο 18χρονες προσφυγοπούλες ονειρεύονται το μέλλον τους μέσα από την τέχνη

Οι 18χρονες, Σελεστίν από το Κονγκό, και Λίμα από το Αφγανιστάν, μοιράζονται εδώ και λίγους μήνες ένα από τα διαμερίσματα ημιαυτόνομης διαβίωσης που λειτουργεί η «ΑΡΣΙΣ»- Κοινωνική Οργάνωση Υποστήριξης Νέων με απόφαση της Ειδικής Γραμματείας Προστασίας Ασυνόδευτων Ανηλίκων του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου, στο πλαίσιο του προγράμματος Ημιαυτόνομης Διαβίωσης (Supported Independent Living) και χρηματοδότηση από το Ταμείο Ασύλου, Μετανάστευσης και Ένταξης.

Τα κορίτσια που είναι περίπου δύο χρόνια στην Ελλάδα, έχοντας φιλοξενηθεί σε διάφορες δομές, τους τελευταίους μήνες συγκατοικούν, πηγαίνουν σχολείο και κοιτούν το μέλλον με αισιοδοξία. Όσο για το εμπόδιο της γλωσσικής επικοινωνίας- η μία είναι γαλλόφωνη και η άλλη μιλάει περσικά και ελάχιστα αγγλικά- κατόρθωσαν να το ξεπεράσουν με πολύ καλή διάθεση και… νοηματική!

«Θέλω να μάθω τα πάντα για τη ραπτική, και να γίνω σχεδιάστρια μόδας, αναμειγνύοντας το στυλ της πατρίδας μου με ευρωπαϊκές ιδέες», λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η νεαρή Σελεστίν, δείχνοντας με καμάρι ένα φόρεμα που σχεδίασε και έραψε μόνη της.

Εδώ και έναν μήνα παρακολουθεί διαδικτυακά μαθήματα ραπτικής μέσω της ΜΚΟ «ΝΑΟΜΙ», ενώ πολύτιμος «δάσκαλός» της είναι -σύμφωνα με την ίδια- και το youtube αφού μπορεί να παρακολουθεί βίντεο γύρω από τη μόδα. Η Σελεστίν πηγαίνει στην α’ τάξη ΕΠΑΛ και προσπαθεί κάθε μέρα να βελτιώσει τα ελληνικά της, προκειμένου να καταφέρει να βρει, στο μέλλον, εργασία στον τομέα της ραπτικής που ονειρεύεται.

Προς το παρόν, σχεδιάζει τα πατρόν στο διαμέρισμά της, και ράβει στη μηχανή της διάφορα ρούχα, αντρικά και γυναικεία, προσηλωμένη στον στόχο της.

Το κορίτσι που σταμάτησε να ζωγραφίζει στα 10 της

Το δωμάτιο της Λίμα είναι γεμάτο με χρώματα από τις ζωγραφιές της. Το λιγομίλητο κορίτσι από το Αφγανιστάν, αγαπούσε τη ζωγραφική από μικρή, αλλά ο πόλεμος την έκανε να «κατεβάσει» τα πινέλα της, και να φύγει στην πιο τρυφερή ηλικία μόνη της για άλλη χώρα. «Σταμάτησα να ζωγραφίζω όταν ήμουν 10 χρόνων, εξαιτίας του πολέμου. Στην Ελλάδα ξανάρχισα στο πρώτο lockdown, και, έκτοτε, δε σταμάτησα», τονίζει το κορίτσι που αγαπάει τα έντονα χρώματα, αφού, πλέον, αισθάνεται τη ζωή της «πιο χρωματιστή».

Προσπαθεί να μάθει ελληνικά -παρακολουθεί, μάλιστα, επιπλέον μαθήματα- και φοιτά στη β’ γυμνασίου στο κοντινό σχολείο, όπου, μάλιστα, έχει κάνει και μία φίλη και εξασκεί ακόμα περισσότερο τη γλώσσα.

Αν και η ζωγραφική είναι η μεγαλύτερή της αγάπη, θα ήθελε να σπουδάσει ιατρική, «αν συνδυάζεται, βέβαια», όπως λέει χαμογελώντας. Πρόσφατα, πάντως, πουλήθηκε ένας πίνακάς της από διαδικτυακή πλατφόρμα έκθεσης εικαστικών έργων (https://www.etsy.com/shop/WomenWithoutBarriers ) για την υποστήριξη προσφυγισσών, οι οποίες δημιουργούν έργα τέχνης.

Όσο για το τι είναι αυτό που της λείπει περισσότερο, η απάντηση είναι αφοπλιστική: «Μου λείπει η μαμά μου»…

Πρόγραμμα Διαμερισμάτων Ημιαυτόνομης Διαβίωσης ΑΡΣΙΣ

Σύμφωνα με την κοινωνική λειτουργό, Φρόνη Ελπασίδου, και την εκπαιδευτικό, Μαρία Κουσκούκη, από την «ΑΡΣΙΣ», το πρόγραμμα Διαμερισμάτων Ημιαυτόνομης Διαβίωσης Ανηλίκων ξεκίνησε για την οργάνωση τον Σεπτέμβριο του 2019 και φιλοξενεί παιδιά σε διαμερίσματα από τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς. Υλοποιείται σε τρεις πόλεις (Θεσσαλονίκη, Ιωάννινα και Κοζάνη) και οι διαθέσιμες θέσεις φιλοξενίας είναι 72 αγοριών και 4 κοριτσιών σε διαμερίσματα που βρίσκονται στον αστικό ιστό των συγκεκριμένων πόλεων.

«Στοχεύουμε στην αυτονόμηση, στην ένταξη και στον επαγγελματικό προσανατολισμό των φιλοξενούμενών μας. Με 24ωρο έλεγχο και καθοδήγηση στην καθημερινότητα του σπιτιού, με υποχρεωτική συμμετοχή στην τυπική εκπαίδευση, με σειρά δράσεων και μαθημάτων και με ένα πολύμηνο πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού, κάθε φιλοξενούμενος έχει την ευκαιρία να εξασφαλίσει την, όσο το δυνατόν, πιο ομαλή μετάβαση στην ενήλικη ζωή του», διευκρινίζουν.

«Αναφορικά με το διαμέρισμα στο οποίο διαμένουν τα κορίτσια», συνεχίζουν, «επιδιώκουμε να προσφέρουμε ένα υποστηρικτικό πλαίσιο, στο οποίο οι ωφελούμενες θα έχουν τη δυνατότητα να εκφράσουν τις ανάγκες και τις επιθυμίες τους, να αναγνωρίσουν αλλά και να εξελίξουν όλες τις δεξιότητες και τα ταλέντα τους, και να διασυνδεθούν με κοινωνικά δίκτυα της πόλης, να βρουν τη θέση τους μέσα σε αυτά και να αποκτήσουν ενεργό ρόλο, πάντα με την πλαισίωση της ομάδας υποστήριξης της ”ΑΡΣΙΣ”».

«Αν θα θέλαμε να το συμπυκνώσουμε σε μία πρόταση, θα λέγαμε ότι “θέλουμε τα κορίτσια να νιώσουν ότι βρίσκονται στο δικό τους σπιτικό, στο δικό τους ασφαλές πλαίσιο”», καταλήγουν.

Νατάσα Καραθάνου, ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Εκπαιδεύοντας τους εφήβους στη σύγχρονη τέχνη

Καλλιτέχνιδα χωρίς χέρια & εντυπωσιάζει με τους πίνακές της (βίντεο)

The post Δύο 18χρονες προσφυγοπούλες ονειρεύονται το μέλλον τους μέσα από την τέχνη appeared first on Miss or Madam.

Από την αρχή της ύπαρξής του ο άνθρωπος φαίνεται να αναζητά απάντηση στο βασικό ερώτημα: «Τι κάνω εδώ πέρα και τι πρόκειται να μου συμβεί;».

Η ανάγκη του ανθρώπου να μάθει το μέλλον του από μέντιουμ και χαρτορίχτρες

Με τον καιρό αυξάνεται, όλο και περισσότερο, σε πολλούς ανθρώπους η ανάγκη να μάθουν το μέλλον τους. Πολλοί άνθρωποι θεωρούν ότι αν επισκεφτουν κάποια «χαρτορίχτρα ή φλιτζανού», θα μάθουν τα εμπόδια που τους επιφυλάσσει το μέλλον, και, με αυτόν τον τρόπο, θα τα αποφύγουν.

Το αποτέλεσμα είναι όλο και περισσότεροι άνθρωποι, στην ανάγκη τους για μία υποτιθέμενη «λύση», να πέφτουν θύματα από «κομπογιαννίτες» μελλοντολόγους και να χάνουν μεγάλα χρηματικά ποσά. Άλλοι θέλουν να μάθουν τους εχθρούς τους ή αν μπορούν να εμπιστευτούν κάποιο πρόσωπο που υπάρχει στη ζωή τους.

Οι άνθρωποι που καταφεύγουν σε μέντιουμ εκφράζουν ένα είδος υπαρξιακής αγωνίας.

Αν, από την άλλη, οι επισκέψεις αυτές είναι εξαιρετικά συχνές, οι άνθρωποι ακολουθούν με παθητικό τρόπο τις όποιες «οδηγίες» τούς δίνονται από το μέντιουμ, και επενδύουν χρόνο και χρήματα σε υπερβολικό βαθμό, τότε, πιθανότατα, υπάρχει θέμα.

Παράνοιες, συναισθηματικές διαταραχές, έντονη ανησυχία, αγχώδης διαταραχή κ.ά, μπορεί να είναι μερικά από τα συμπτώματα, όταν κάποιος έχει κάνει την εξερεύνηση του μέλλοντος τρόπο ζωής.

Αποφυγή ανάληψης ευθυνών

Γενικότερα, έχουμε την τάση να αποφεύγουμε τα προβλήματα και να ψάχνουμε λύσεις που φαίνονται μαγικές και ανεξήγητες. Αυτό συμβαίνει συχνά στην προσπάθειά μας να μην αναλάβουμε ευθύνη γι’ αυτά που μας συμβαίνουν στη ζωή, ώστε να μη χρειαστεί να προσπαθήσουμε να βρούμε και τις λύσεις.

Αυτή μας την αδυναμία είναι που εκμεταλλεύονται και τα διάφορα μέντιουμ, προσφέροντας κάποιες, τουλάχιστον, ασυνήθιστες ερμηνείες και λύσεις για τα όποια μας προβλήματα. Εκμεταλλεύονται, δηλαδή, τη δυσκολία που κάποιοι έχουμε στο να πάρουμε τον έλεγχο της ζωής μας.

Το ιδανικότερο και ασφαλέστερο για κάποιον που ψάχνει τέτοιου είδους ερωτήματα, είναι να απευθυνθεί σε κάποιον ψυχοθεραπευτή που να εξασκεί και το ανάλογο είδος ψυχοθεραπείας. Μέσα από την ψυχοθεραπευτική διαδικασία, μπορεί κάποιος να φτιάξει ένα ευνοϊκό μέλλον, χωρίς να αποφεύγει το παρόν.

Χρύσα Κοκκινοπούλου
Συμβουλευτική Ψυχοθεραπεία
Crissa.kokkinopoulou@gmail.com

Διάβασε επίσης: Εύθραυστοι άνθρωποι…

The post Μέντιουμ – χαρτορίχτρες: γιατί οι άνθρωποι καταφεύγουν εκεί appeared first on Miss or Madam.

Σε όλο τον κόσμο, οι επιδημιολόγοι κατασκευάζουν μοντέλα για να κάνουν βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες προβλέψεις, ώστε να προετοιμαστούν και δυνητικά να μετριάσουν την εξάπλωση και τον αντίκτυπο του SARS-CoV-2.

Παρόλο που οι προβλέψεις και τα χρονοδιαγράμματά τους διαφέρουν, οι δημιουργοί των μοντέλων αυτών συμφωνούν σε δύο πράγματα: η COVID-19 είναι εδώ για να μείνει, και το μέλλον εξαρτάται από πολλούς άγνωστους παράγοντες, συμπεριλαμβανομένου του κατά πόσο οι άνθρωποι αναπτύσσουν διαρκή ανοσία στον ιό, εάν η εποχικότητα επηρεάζει την εξάπλωσή του και – ίσως το πιο σημαντικό – οι επιλογές που γίνονται καθημερινά από κυβερνήσεις και άτομα.

Το έγκυρο επιστημονικό περιοδικό Nature διερευνά τις προβλέψεις για την πανδημία, με τα μέχρι τώρα δεδομένα και με βάση τα διάφορα μαθηματικά και επιδημιολογικά μοντέλα, και επιχειρεί να συνοψίσει τα πιθανά σενάρια, από το χειρότερο μέχρι το πιο αισιόδοξο για το 2021 και για τα επόμενα χρόνια.

Οι καθηγητές της Θεραπευτικής Κλινικής Της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Ευστάθιος Καστρίτης και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ), συνοψίζουν τα πιθανά σενάρια.

Τι θα συμβεί στο άμεσο μέλλον;

Η πανδημία δεν εξελίσσεται με τον ίδιο τρόπο από τόπο σε τόπο. Χώρες όπως η Κίνα και η Νέα Ζηλανδία έχουν φθάσει σε χαμηλό επίπεδο κρουσμάτων – μετά από περιοριστικά μέτρα διαφορετικής διάρκειας – και χαλαρώνουν τους περιορισμούς, ενώ παρακολουθούν τα νέα κρούσματα.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες και στη Βραζιλία, τα νέα κρούσματα αυξάνονται γρήγορα, αφού οι κυβερνήσεις χαλάρωσαν πρόωρα τα περιοριστικά μέτρα ή δεν τα ενεργοποίησαν ποτέ σε εθνικό επίπεδο. Αυτή η τελευταία ομάδα κρατών έχει ανησυχήσει τους επιδημιολόγους. Υπάρχουν, όμως, ελπιδοφόρα νέα καθώς τα περιοριστικά μέτρα αποσύρονται σε ορισμένες περιοχές.

Τα πρώτα στοιχεία δείχνουν ότι οι αλλαγές της ατομικής συμπεριφοράς, όπως το πλύσιμο των χεριών και η χρήση μάσκας, εξακολουθούν να ακολουθούνται και πέραν της λήξης των αυστηρών περιοριστικών μέτρων, βοηθώντας στην αναχαίτιση του κύματος των λοιμώξεων.

Μεταξύ 53 χωρών που άρχισαν να αποσύρουν τα περιοριστικά μέτρα, δεν υπήρξε τόσο μεγάλη αύξηση στα κρούσματα όπως είχε προβλεφθεί βάσει προηγούμενων δεδομένων, καθώς είχε υποτιμηθεί κατά πόσο έχει αλλάξει η συμπεριφορά των ανθρώπων όσον αφορά στη χρήση μάσκας, το πλύσιμο των χεριών και την κοινωνική αποστασιοποίηση.

Διάβασε επίσης: Έξυπνη μάσκα κατά του κορονοϊού μεταφράζει την ομιλία σε οκτώ γλώσσες

Ερευνητές στη Βραζιλία, μία χώρα με μεγάλη εξάπλωση του ιού, έτρεξαν περισσότερα από 250.000 μαθηματικά μοντέλα στρατηγικών κοινωνικής αποστασιοποίησης και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι αν το 50-65% των ανθρώπων είναι προσεκτικοί όταν βρίσκονται σε δημόσιο χώρο, τότε η σταδιακή χαλάρωση των μέτρων κοινωνικής αποστασιοποίησης κάθε 80 ημέρες θα μπορούσε να βοηθήσει στην αποτροπή περαιτέρω αιχμών νέων κρουσμάτων στα επόμενα δύο χρόνια.

Oι αλλαγές στην συμπεριφορά και τις κοινωνικές συνήθειες μπορούν να κάνουν σημαντική διαφορά στη μετάδοση της νόσου

Συνολικά, είναι θετικό ότι ακόμη και χωρίς εκτεταμένη χρήση μοριακών τεστ ή εμβόλιο, οι αλλαγές στη συμπεριφορά και τις κοινωνικές συνήθειες μπορούν να κάνουν σημαντική διαφορά στη μετάδοση της νόσου. Ερευνητές στο Μεξικό, μία άλλη χώρα με μεγάλη εξάπλωση του ιού, εξέτασαν, επίσης, την αλληλεπίδραση μεταξύ των γενικών περιοριστικών μέτρων και των μέτρων ατομικής προστασίας.

Διαπίστωσαν ότι εάν το 70% του πληθυσμού του Μεξικού είχε ακολουθήσει τα ατομικά μέτρα, όπως το πλύσιμο των χεριών και η χρήση μάσκας μετά από τα προαιρετικά περιοριστικά μέτρα που ξεκίνησαν στα τέλη Μαρτίου, τότε το ξέσπασμα της επιδημίας στη χώρα θα μειωνόταν μετά από μία αιχμή στα τέλη Μαΐου ή στις αρχές Ιουνίου.

Ωστόσο, η κυβέρνηση απέσυρε τα περιοριστικά μέτρα την 1η Ιουνίου και, αντί να ελαττωθεί, ο υψηλός αριθμός εβδομαδιαίων θανάτων από COVID-19 παρέμεινε σταθερός. Φαίνεται, ότι δύο δημόσιες αργίες λειτούργησαν ως γεγονότα υπερμετάδοσης της νόσου, προκαλώντας υψηλά ποσοστά μολύνσεων αμέσως πριν από την άρση των περιοριστικών μέτρων.

Σε περιοχές όπου η μετάδοση της COVID-19 φαίνεται να μειώνεται, η καλύτερη προσέγγιση είναι η προσεκτική παρακολούθηση με εντατικά τεστ, η απομόνωση των νέων περιπτώσεων και η ανίχνευση των επαφών τους.

Αυτή είναι η κατάσταση στο Χονγκ Κονγκ, για παράδειγμα, όπου αναμένεται ότι η στρατηγική αυτή θα αποτρέψει μία απότομη επανεμφάνιση νέων μολύνσεων – εκτός εάν η αυξημένη κίνηση μέσω των αεροπορικών ταξιδιών φέρει σημαντικό αριθμό εισαγόμενων περιπτώσεων.

Αλλά πόσο αυστηρή ανίχνευση των ύποπτων επαφών και απομόνωση απαιτείται για να περιοριστεί αποτελεσματικά μία εστία μετάδοσης;

Τα σχετικά μαθηματικά μοντέλα και οι προσομοιώσεις καταστάσεων με νέα κρούσματα με ποικίλη μεταδοτικότητα, ξεκινώντας από 5, 20 ή 40 εισαγόμενες περιπτώσεις, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι απαιτείται ανίχνευση του 80% των επαφών μέσα σε λίγες ημέρες για τον έλεγχο μίας εστίας μετάδοσης.

Όμως, η ανίχνευση του 80% των επαφών είναι σχεδόν αδύνατη σε περιοχές με χιλιάδες νέες λοιμώξεις την εβδομάδα. Επιπλέον, ακόμη και οι υψηλότεροι αριθμοί νέων περιστατικών είναι πιθανό να είναι υποτιμημένοι και ότι οι περιπτώσεις μολύνσεων από τον ιό είναι σημαντικά υψηλότερες απ’ ό,τι αναφέρεται επίσημα, άρα υπάρχει υψηλότερος κίνδυνος μόλυνσης απ’ ό,τι πιστεύεται.

Συνεπώς, οι προσπάθειες μετριασμού και ελέγχου της εξάπλωσης της πανδημίας, όπως και τα μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης, πρέπει να συνεχιστούν όσο το δυνατόν περισσότερο για να αποφευχθεί μία δεύτερη μεγάλη επιδημία, μέχρι τους χειμερινούς μήνες, όπου τα πράγματα γίνονται πιο επικίνδυνα ξανά.

Διάβασε επίσης: Κορονοϊός: Νέο ενημερωτικό βίντεο του ΕΟΔΥ

Τι θα συμβεί τον χειμώνα;

Είναι σαφές τώρα, ότι το καλοκαίρι δεν επιβραδύνει ομοιόμορφα την εξάπλωση του ιού, αλλά σε περιοχές που θα γίνουν πιο ψυχρές το δεύτερο εξάμηνο του 2020, οι ειδικοί πιστεύουν ότι υπάρχει πιθανότητα να αυξηθεί η μετάδοση.

Πολλοί ανθρώπινοι αναπνευστικοί ιοί (όπως της γρίπης, άλλοι ανθρώπινοι κορωνοϊοί και ο αναπνευστικός συγκυτιακός ιός (RSV)) ακολουθούν εποχιακές μεταβολές που οδηγούν σε χειμερινές εξάρσεις. Είναι πιθανό ότι ο SARS-CoV-2 θα ακολουθήσει το ίδιο μοτίβο.

Ο ξηρός χειμερινός αέρας αυξάνει τη σταθερότητα και τη μετάδοση των αναπνευστικών ιών, και η άμυνα του αναπνευστικού συστήματος μπορεί να επηρεαστεί με την εισπνοή ξηρού αέρα. Επιπλέον, σε ψυχρότερες καιρικές συνθήκες, οι άνθρωποι είναι πιο πιθανό να μείνουν σε κλειστούς χώρους, όπου η μετάδοση των ιών μέσω σταγονιδίων είναι μεγαλύτερη. Οι προσομοιώσεις δείχνουν ότι η εποχιακή διακύμανση είναι πιθανό να επηρεάσει την εξάπλωση του ιού και να καταστήσει δυσκολότερο τον έλεγχό του στο Βόρειο Ημισφαίριο αυτόν τον χειμώνα.

Στο μέλλον, τα κρούσματα του SARS-CoV-2 θα μπορούσαν να έρχονται σε κύματα κάθε χειμώνα. Ο κίνδυνος για τους ενήλικες που είχαν ήδη νοσήσει με COVID-19 θα μπορούσε να μειωθεί, όπως και με τη γρίπη, αλλά θα εξαρτηθεί από το πόσο γρήγορα εξασθενεί η ανοσία σε αυτόν τον κορωνοϊό. Επιπλέον, ο συνδυασμός COVID-19, γρίπης και RSV το φθινόπωρο και τον χειμώνα θα μπορούσε να είναι αποτελέσει επιπλέον πρόβλημα με δύσκολη αντιμετώπιση.

Πώς μπορεί να τερματιστεί η πανδημία;

Για να τερματιστεί η πανδημία, ο ιός θα πρέπει είτε να εξαλειφθεί παγκοσμίως – το οποίο οι περισσότεροι επιστήμονες συμφωνούν ότι είναι σχεδόν αδύνατο – ή οι άνθρωποι θα πρέπει να αποκτήσουν επαρκή ανοσία, μέσω λοιμώξεων ή εμβολίου.

Παραμένει άγνωστο εάν η μόλυνση με άλλους ανθρώπινους κορωνοϊούς μπορεί να προσφέρει οποιαδήποτε προστασία έναντι του SARS-CoV-2. Εκτιμάται ότι το 55-80% του πληθυσμού πρέπει να είναι άνοσο για να συμβεί αυτό, ανάλογα με τη χώρα.

Δυστυχώς, οι πρώτες έρευνες δείχνουν ότι υπάρχει πολύς δρόμος ακόμη μέχρι αυτό το σημείο. Εκτιμήσεις από τεστ αντισωμάτων – που αποκαλύπτει εάν κάποιος έχει εκτεθεί στον ιό και έχει κάνει αντισώματα εναντίον του – υποδηλώνει ότι μόνο ένα μικρό ποσοστό ανθρώπων έχει μολυνθεί, και τα σχετικά μοντέλα της νόσου το υποστηρίζουν επίσης.

Μία μελέτη σε 11 ευρωπαϊκές χώρες υπολόγισε το ποσοστό μόλυνσης σε 3-4% έως τις 4 Μαΐου. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου υπήρξαν περισσότεροι από 150.000 θάνατοι από COVID-19, μία έρευνα σε χιλιάδες δείγματα ορού, συντονισμένη από τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ, διαπίστωσε ότι ο επιπολασμός των αντισωμάτων έναντι του SARS-CoV-2 κυμαινόταν από 1% έως 6.9%, ανάλογα με την περιοχή.

Τι θα συμβεί το 2021 αλλά και μετά; Ποιος ο ρόλος της ανοσίας;

Η πορεία της πανδημίας τον επόμενο χρόνο θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από τη διαθεσιμότητα ενός εμβολίου και από το πόσο καιρό το ανοσοποιητικό σύστημα θα μπορεί να παρέχει προστασία μετά τον εμβολιασμό ή μετά την ανάρρωση από τη λοίμωξη.

Πολλά εμβόλια παρέχουν προστασία για δεκαετίες – όπως κατά της ιλαράς ή της πολιομυελίτιδας – ενώ άλλα, όπως του κοκκύτη και της γρίπης, εξασθενούν με την πάροδο του χρόνου. Παρομοίως, ορισμένες ιογενείς λοιμώξεις αφήνουν διαρκή, ενώ άλλες μία πιο παροδική ανοσία.

Διάβασε επίσης: Οι γυναίκες με COVID-19 μπορούν να θηλάσουν;

Μέχρι τώρα γνωρίζουμε λίγα σχετικά με το πόσο διαρκεί η ανοσία έναντι του SARS-CoV-2.

Μία μελέτη σε ασθενείς που ανέκαμψαν διαπίστωσε ότι τα εξουδετερωτικά αντισώματα παρέμειναν για έως και 40 ημέρες μετά την έναρξη της λοίμωξης. Πολλές άλλες μελέτες δείχνουν ότι τα επίπεδα των αντισωμάτων μειώνονται μετά από εβδομάδες ή μήνες.

Εάν η COVID-19 ακολουθεί παρόμοιο μοτίβο με το SARS, τα αντισώματα θα μπορούσαν να παραμείνουν σε υψηλό επίπεδο για 5 μήνες, με αργή μείωση μέσα σε 2-3 χρόνια.

Ωστόσο, η παραγωγή αντισωμάτων δεν είναι η μόνη μορφή ανοσολογικής προστασίας.Τα Β και Τ -λεμφοκύτταρα μνήμης μπορεί να συμβάλλουν στην άμυνα του οργανισμού σε μελλοντικές μολύνσεις από τον ιό.

Πρέπει να σημειώσουμε ότι μέχρι τώρα έχουμε περιορισμένες πληροφορίες για τον ρόλο αυτών των λεμφοκυττάρων στην περίπτωση του ιού SARS-CoV-2. Για μία σαφή απάντηση σχετικά με την ανοσία, οι ερευνητές θα πρέπει να παρακολουθήσουν μεγάλο αριθμό ατόμων για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Εάν οι λοιμώξεις συνεχίσουν να αυξάνονται γρήγορα, χωρίς να υπάρξει εμβόλιο ή διαρκής μακρόχρονη ανοσία, τότε θα έχουμε τακτική, εκτεταμένη κυκλοφορία του ιού, και ο SARS-CoV-2 θα γίνει ενδημικός. Εάν ο ιός προκαλεί βραχυπρόθεσμη ανοσία – παρόμοια με δύο άλλους ανθρώπινους κορωνοϊούς, τον OC43 και τον HKU1, για τους οποίους η ανοσία διαρκεί περίπου 40 εβδομάδες – τότε οι άνθρωποι θα μπορούν να μολυνθούν εκ νέου και θα υπάρχουν ετήσιες επιδημίες.

Μία έκθεση που βασίζεται σε δεδομένα από οκτώ παγκόσμιες πανδημίες γρίπης, δείχνει μία σημαντική δραστηριότητα της COVID-19 για τουλάχιστον τους επόμενους 18-24 μήνες, είτε με μία σειρά σταδιακά μειούμενων εξάρσεων και υφέσεων («κορυφών» και «κοιλάδων»), είτε ως μία «αργή» συνεχιζόμενη μετάδοση, χωρίς σαφές μοτίβο επιδημικού κύματος.

Ωστόσο, αυτά τα σενάρια παραμένουν μόνο εικασίες, επειδή η πανδημία της COVID-19 δεν έχει ακολουθήσει μέχρι τώρα το πρότυπο της πανδημικής γρίπης. Μία άλλη πιθανότητα είναι η ανοσία στον SARS-CoV-2 να είναι μόνιμη. Σε αυτήν την περίπτωση, ακόμη και χωρίς εμβόλιο, είναι πιθανό, μετά από ένα παγκόσμιο ξέσπασμα, ότι ο ιός θα μπορούσε υποχωρήσει και να εξαφανιστεί έως το 2021.

Ωστόσο, εάν η ανοσία είναι μέτριας διάρκειας, π.χ. διαρκεί περίπου δύο χρόνια, τότε μπορεί να φαίνεται σαν ο ιός να έχει εξαφανιστεί, αλλά θα μπορούσε να επιστρέψει μέχρι το 2024.

Αυτή η πρόβλεψη, ωστόσο, δε λαμβάνει υπόψη την ανάπτυξη αποτελεσματικών εμβολίων.

Είναι απίθανο να μην υπάρξει ποτέ εμβόλιο, δεδομένης της τεράστιας προσπάθειας και χρημάτων που επενδύονται και το γεγονός ότι ορισμένα υποψήφια εμβόλια δοκιμάζονται ήδη σε ανθρώπους: ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας απαριθμεί 26 εμβόλια έναντι της COVID-19 που βρίσκονται σε δοκιμές σε ανθρώπους, με 12 από αυτά σε κλινικές δοκιμές φάσης II και έξι στη φάση III.

Ακόμη και ένα εμβόλιο που παρέχει ελλιπή προστασία θα βοηθούσε στη μείωση της σοβαρότητας της νόσου και στην πρόληψη της ανάγκης για νοσηλεία, ωστόσο, θα χρειαστούν μήνες για να παραχθεί και να διανεμηθεί ένα αποτελεσματικό εμβόλιο.

Ο κόσμος δεν θα επηρεαστεί εξίσου από το COVID-19. Οι περιοχές με περισσότερο ηλικιωμένους πληθυσμούς θα μπορούσαν να έχουν δυσανάλογα περισσότερες περιπτώσεις σε μεταγενέστερα στάδια της επιδημίας. Ένα μαθηματικό μοντέλο που δημοσιεύθηκε τον Ιούνιο και βασίστηκε σε στοιχεία από έξι χώρες, υποδηλώνει ότι η ευαισθησία στη λοίμωξη σε παιδιά και άτομα κάτω των 20 ετών είναι περίπου η μισή από εκείνη των μεγαλύτερων ενηλίκων.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Ενδοοικογενειακή βία αντιμετωπίζουν οι γυναίκες στο Μεξικό λόγω της Covid-19

The post Η COVID-19 είναι εδώ για να μείνει και το μέλλον εξαρτάται από πολλούς άγνωστους παράγοντες appeared first on Miss or Madam.