Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Τελ Αβίβ και του Κέντρου Ιατρικής Προσομοίωσης Ίσραελ, με επικεφαλής την καθηγήτρια Ορίτ Καρνιέλι-Μίλερ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό για θέματα έρευνας στην υγεία “Qualitative Health Research”, συμπέραναν ότι η συμβολή των ιατρικών κλόουν εκτείνεται πέρα από την ευχάριστη διάθεση που δημιουργούν σε μια κλινική.

Οι ιατρικοί κλόουν θέλουν να αλλάξουν, μέσω του χιούμορ, προς το καλύτερο το νοσοκομειακό περιβάλλον

Οι ιατρικοί κλόουν – γνωστοί επίσης ως νοσοκομειακοί κλόουν και κλόουν γιατροί – είναι εκπαιδευμένοι επαγγελματίες με στόχο να αλλάξουν μέσω του χιούμορ προς το καλύτερο το νοσοκομειακό περιβάλλον. Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι η δράση τους ασκεί θετική επίδραση, μεταξύ άλλων βοηθώντας στην αντιμετώπιση του πόνου των ασθενών, ιδίως των παιδιών και των εφήβων.

Η νέα έρευνα διακρίνει 40 διαφορετικές δεξιότητες των ιατρικών κλόουν που συμβάλλουν στη θεραπεία, όπως ότι βοηθάνε τον ασθενή να εκφράσει τις δυσκολίες και τα παράπονα του στους γιατρούς, να τηρήσει πιο πιστά την αναγκαία φαρμακευτική και άλλη θεραπεία, να αποσπαστεί ο νους του από τον πόνο και το άγχος, να δημιουργηθεί μέσα στον νοσοκομειακό θάλαμο μια ατμόσφαιρα χαράς και παιγνιδιού κ.α. Όταν οι κλόουν συνεργάζονται με την υπόλοιπη ιατρική ομάδα, τότε το αποτέλεσμα είναι ακόμη πιο στοχευμένο.

Όπως είπε η δρ Καρνιέλι-Μίλερ, “από τη στιγμή που μπαίνουν στο δωμάτιο, οι κλόουν δημιουργούν ένα δεσμό με τους ασθενείς, τονώνοντας τους και δίνοντας τους δύναμη και στάτους μέσα στο ιατρικό σύστημα…Το ιατρικό σύστημα είναι ιεραρχικό και δεν είναι πάντα εύκολο για τους ασθενείς να αντιμετωπίσουν την κατάσταση. Μία από τις ικανότητες των ιατρικών κλόουν είναι να βάζουν τον εαυτό τους στη χαμηλότερη θέση μέσα στο ιατρικό περιβάλλον και, με αυτόν τον τρόπο, δίνουν περισσότερη εξουσία στους ασθενείς, πιο πολλή δύναμη και έλεγχο”.

Επίσης, οι κλόουν έχουν επίγνωση των συναισθηματικών δυσκολιών που συνεπάγεται για τους ασθενείς (και όχι μόνο) η παραμονή στο νοσοκομείο και η βίωση της ασθένειας τους.

Βασικός στόχος τους είναι η απόσπαση της προσοχής των ασθενών από τα προβλήματα τους

Βασικός στόχος τους είναι η απόσπαση της προσοχής των ασθενών από τα προβλήματα τους, καθώς επίσης να στρέψουν πάνω στους ίδιους τους κλόουν την όποια επιθετικότητα ή τα παράπονα που αλλιώς θα είχαν ως στόχους το ιατρικό προσωπικό και τους γονείς. Η χρήση της φαντασίας, τα αστεία, τα αγγίγματα, η μουσική, η ακρόαση με ενσυναίσθηση κ.α. αποσκοπούν στο να δημιουργηθεί ένα περιβάλλον όπου ο ασθενής μπορεί να εκφράσει τα θετικά ή αρνητικά συναισθήματα του.

Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι δεν έχει γίνει ευρέως αντιληπτή και αποδεκτή η συνεισφορά των ιατρικών κλόουν, οι οποίοι θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν περισσότερο. Στο Ισραήλ έχει δημιουργηθεί από το 2002 η μη κερδοσκοπική οργάνωση “Dream Doctors Project”, που απασχολεί ιατρικούς κλόοουν ως μέρος του παραϊατρικού συστήματος στα ισραηλινά νοσοκομεία.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Δίπλα στις γυναίκες που έχουν βιώσει απώλεια κύησης ή βρεφικό θάνατο στέκεται το Αρεταίειο Νοσοκομείο

The post Οι ιατρικοί κλόουν βοηθάνε ασθενείς και γιατρούς στη θεραπεία, πέρα από την απλή ψυχαγωγία appeared first on Miss or Madam.

«Κανένας συνάνθρωπός μας να μην αντιμετωπίζει μόνος του το βάρος της ασθένειας, της εγκατάλειψης και της μοναξιάς, γιατί ο καθένας μας έχει δικαίωμα στην υποστηρικτική παρουσία και την αγάπη ενός ανθρώπου δίπλα του, ανεξάρτητα από κάθε είδους διαχωρισμό». Αυτές οι λέξεις συνοψίζουν το όραμα της Εθελοντικής Διακονίας, όπως τις μεταφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο αντιπρόεδρος της οργάνωσης που, εδώ και 18 χρόνια, συμπαραστέκεται στους μοναχικούς ανθρώπους που νοσηλεύονται, κ. Αθανάσιος Κοντογιάννης.

Δίπλα σε περισσότερους από 56 χιλιάδες μοναχικούς ασθενείς

Η σπίθα της Εθελοντικής Διακονίας άναψε από τον πατέρα Βασίλειο, όταν ανέλαβε εφημέριος στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο, το 1986. Όπως λέει ο ίδιος στο ΑΠΕ-ΜΠΕ «τις πρώτες χρονιές της διακονίας μου χρειάστηκε να διαχειριστώ δύο θέματα. Το ένα ήταν η αδυναμία μου να καταφέρω να πω μια “καλημέρα”, ένα “περαστικά” σε όλους τους νοσηλευόμενους του νοσοκομείου.

Ήθελα να ανταποκριθώ στο σύνηθες ερώτημα “Εγώ τώρα πονώ, πού είναι η Εκκλησία;”. Ωστόσο, για μία μόνο επίσκεψη στους 600 νοσηλευόμενους χρειαζόταν, κατ’ ελάχιστον, έξι με οκτώ ημέρες».

Το δεύτερο ζήτημα ήταν η αναστάτωση των ασθενών που παρεξηγούσαν τον ρόλο του ιερέα. «Η συνήθης και …αναμενόμενη αντίδραση ήταν “Ευχαριστώ πολύ, πάτερ, που ήρθατε αλλά τι συμβαίνει; Τι έχω; Είμαι βαριά; Ποιος σας έστειλε;”. Μία πολύ καλή λύση ήταν να προηγείται ενημέρωση των νοσηλευόμενων για την δυνατότητα-ενδεχόμενο να τους επισκεφθώ, και διακριτικά να διαπιστώνεται η συναίνεσή τους σε αυτό. Τον ρόλο αυτό ανέλαβαν, ως απεσταλμένοι της Εκκλησίας, οι πρώτοι εθελοντές, ανταποκρινόμενοι με προθυμία, συνέπεια και διακριτικότητα», εξηγεί ο πατέρας Βασίλειος.

Έτσι ξεκίνησε η Εθελοντική Διακονία η οποία το 2003 πήρε τη σημερινή της μορφή. Έκτοτε, η οργάνωση έχει εκπαιδεύσει και συνεργαστεί με 2.356 εθελοντές, για να σταθεί δίπλα σε, σχεδόν, 56 χιλιάδες μοναχικούς ασθενείς, ενήλικες και παιδιά!

Η διαδρομή δεν ήταν πάντα εύκολη. «Η εκ του μηδενός υλοποίηση, οργάνωση και λειτουργία ενός τέτοιου πρωτόγνωρου οράματος ήταν αναμενόμενο να προκαλέσει ερωτηματικά, εκπλήξεις ακόμα και καλοπροαίρετες υποψίες και καχυποψίες θα έλεγα», λέει ο πατέρας Βασίλειος, προσθέτοντας: «Εναγώνια και διαχρονική αναζήτησή μας ήταν, και παραμένει, η ανάγκη να διαπιστώνουμε, αντικειμενικά, το κατά πόσο η δράση μας αυτή ανταποκρίνεται, ή όχι, σε πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας μας». Όμως, η παρουσία της οργάνωσης στα νοσοκομεία δίνει αυτήν την απάντηση, στις γιορτές αλλά και κάθε άλλη μέρα.

Χρώμα στο γκρίζο του νοσοκομείου και για τα παιδιά

Μεγάλο μέρος των δράσεων της Εθελοντικής Διακονίας προορίζεται σε παιδιά που νοσηλεύονται ή περιμένουν μόνα σε νοσοκομεία. «Οι ανάγκες των παιδιών που βρίσκονται ασυνόδευτα, εγκαταλελειμμένα ή με εισαγγελική εντολή στα νοσοκομεία είναι ιδιαιτέρως αυξημένες», λέει ο κ. Κοντογιάννης.

«Οι μικροί μας αυτοί φίλοι θα έπρεπε να παραμένουν στο νοσοκομείο για 2-3 ημέρες, μέχρι να βγουν τα αποτελέσματα των εξετάσεων. Ωστόσο, φτάνουν να νοσηλεύονται στα νοσοκομεία για πολλούς μήνες, λόγω πληρότητας των διαθέσιμων δομών. Εκεί, στο νοσοκομείο, όμως, τα συναντούν καθημερινά οι εθελοντές της Διακονίας, οι οποίοι έχοντας λάβει την κατάλληλη εκπαίδευση και επιμόρφωση, και έχοντας διαρκή εποπτεία και υποστήριξη από τα στελέχη του γραφείου της Διακονίας, βρίσκονται δίπλα στις μικρές παιδικές ψυχές για να παίξουν μαζί τους, για να τα κάνουν να νιώσουν και πάλι παιδιά, να δώσουν χρώμα στο γκρίζο του νοσοκομείου», σημειώνει ο αντιπρόεδρος της οργάνωσης και προσθέτει:

«Έχουμε περιπτώσεις που ακούμε ένα παιδάκι να λέει στην εθελόντρια “μπορώ να σε λέω μαμά; Είναι μία λέξη που δεν τη χρησιμοποιώ συχνά και μου λείπει!”. Ή άλλα παιδάκια τα οποία με το που βλέπουν τους εθελοντές τρέχουν γύρω τους και τους ρωτούν “για ‘μένα είσαι;”».

Αυτές είναι οι στιγμές που συγκρατεί και ο πατέρας Βασίλειος. «Οι όμορφες και ευχάριστες αναμνήσεις είναι πολλές. Ασχολούμενος με τη λειτουργία και οργάνωση της δομής σπάνια μπορούσα να έχω προσωπικά βιώματα από τις αντιδράσεις των εξυπηρετούμενων. Από την ενημέρωση των εθελοντών, όμως, θα αναφέρω τα λόγια μίας ασθενούς: “Σας ευχαριστούμε πολύ!

Οι δικοί μας, μας ξέχασαν εσάς, όμως, σας βλέπουμε κάθε βδομάδα”, αλλά και μίας εθελόντριας που μας είπε: “Φέτος πέρασα την καλύτερη Πρωτοχρονιά της ζωής μου”. Είχε ανήμερα της Πρωτοχρονιάς σταθεί σε ένα νοσηλευόμενο μοναχικό παιδάκι στο Νοσοκομείο Παίδων», εξηγεί ο ίδιος.

«Εθελοντής μπορεί να γίνει οποιοσδήποτε έχει περίσσευμα αγάπης»

Οι περίπου 470 χιλιάδες ώρες εθελοντικής προσφοράς σε 17 νοσοκομεία και άλλες δομές, τα τελευταία 18 χρόνια αποδεικνύουν ότι η ανάγκη υπάρχει. «Μόνο πέρσι, 541 εθελοντές της Διακονίας διέθεσαν τον χρόνο τους για να προσφέρουν στιγμές ανθρωπιάς και συμπαράστασης στον μοναχικό συνάνθρωπό τους», τονίζει ο αντιπρόεδρος, κ. Αθανάσιος Κοντογιάννης.

Όταν οι υπηρεσίες του νοσοκομείου εντοπίσουν έναν μοναχικό ασθενή, στέλνουν αίτημα στη Διακονία για υποστήριξή του με εθελοντές. «Τότε ακολουθεί αξιολόγηση από τα στελέχη της Διακονίας, και ο συνάνθρωπός μας από την επόμενη ημέρα έχει δίπλα του, καθημερινά, τους εθελοντές. Η συνεργασία με τις υπηρεσίες των νοσοκομείων διατηρείται σε υψηλό επίπεδο, δίνοντας τη δυνατότητα, με αυτόν τον τρόπο, σε όλους να έχουν έναν άνθρωπο πάντα δίπλα τους, όπου υπάρχει ανάγκη», λέει ο κ. Αθανάσιος Κοντογιάννης.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ούτε ο κορωνοϊός έκαμψε την αποφασιστικότητα της οργάνωσης, η οποία εμπλούτισε τα εκπαιδευτικά της πρωτόκολλα με ενημέρωση για τα μέτρα πρόληψης της πανδημίας. «Εθελοντής της Διακονίας μπορεί να γίνει οποιοσδήποτε έχει περίσσευμα αγάπης για τον συνάνθρωπό του! Καλώντας στα τηλέφωνα της Διακονίας (2107252706, 2107752706) ή στέλνοντας email στο edani@diaconia.gr προγραμματίζεται η συνάντηση με Κοινωνικό Λειτουργό της Διακονίας για τη γενική ενημέρωση σχετικά με το έργο μας. Η πρώτη συνάντηση, με στόχο τη συμβολή στον περιορισμό της εξάπλωσης του κορωνοϊού, υλοποιείται, κυρίως, διαδικτυακά με τη χρήση προγράμματος τηλεδιάσκεψης. Κατόπιν, θα ακολουθήσει συνάντηση στα γραφεία της Διακονίας για την υπογραφή του συμβολαίου εθελοντισμού», εξηγεί ο κ. Κοντογιάννης.

Όσο για το μέλλον, ο πατέρας Βασίλειος οραματίζεται η Εθελοντική Διακονία «να συνεχίσει να στηρίζεται και να στηρίζει την κοινωνία μας με συνέπεια και υπευθυνότητα, και να γίνει πρότυπο ανιδιοτελούς προσφοράς και Αγάπης Χριστού προς τον αναγκεμένο συνάνθρωπο».

Σοφία Μανδηλαρά, ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Αδελφή Νεκταρία, η μοναχή-σύμβολο στη μάχη κατά της φτώχειας και του αναλφαβητισμού στην Ινδία

The post Οι άνθρωποι που νικάνε τη μοναξιά των γιορτών στα νοσοκομεία appeared first on Miss or Madam.