Πολλοί άνθρωποι πάσχουν και ταλαιπωρούνται από κάποια μορφή του συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου. Μέχρι σήμερα, η διάγνωσή του δεν είναι εύκολη και οι περισσότεροι ασθενείς φθάνουν στον γιατρό όταν, πια, έχουν σοβαρά συμπτώματα, όπως μεγάλη δυσκοιλιότητα, διάρροια, πόνους στην κοιλιά, εντερική διαταραχή κ.ά.

Επιστήμονες στην Αυστρία, μεταξύ των οποίων ένας Έλληνας της διασποράς, έδειξαν, για πρώτη φορά, ότι, τις περισσότερες φορές, το, εν λόγω, -συχνά ασαφούς αιτιολογίας- σύνδρομο σχετίζεται με βακτηριακά βιοφίλμ στο έντερο, τα οποία είναι ορατά μέσω ενδοσκοπίου. Με αυτόν τον τρόπο καθίσταται εφικτή μία αντικειμενική διάγνωση της πάθησης.

«Καταφέραμε, για πρώτη φορά, να εντοπίσουμε μία αιτία του συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου και, ταυτόχρονα, να δείξουμε πώς αυτή η νόσος μπορεί να διαγνωστεί με μεγαλύτερη ακρίβεια, να κατηγοριοποιηθεί και να αξιολογηθεί», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής, δρ Κριστόφ Γκάσε, επικεφαλής του Εργαστηρίου Μοριακής Γαστρεντερολογίας του Ιατρικού Πανεπιστημίου της Βιέννης (MedUni). Στην ερευνητική ομάδα, η οποία έκανε τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό, «Gastroenterology», της Αμερικανικής Εταιρείας Γαστρεντερολογίας, καθοριστική συμβολή είχε ο μικροβιολόγος, Αθανάσιος Μακρυστάθης.

Σύμφωνα με τη μελέτη, οι άνθρωποι που έχουν πάρει πολλά φάρμακα στη ζωή τους (π.χ. όσα ανήκουν στην κατηγορία των αναστολέων αντλίας πρωτονίων), με αποτέλεσμα να έχει διαταραχθεί η ισορροπία της εντερικής χλωρίδας τους και του μικροβιακού οικοσυστήματός τους, είναι πιθανότερο να εμφανίσουν βακτηριακά βιοφίλμ στο έντερό τους. Κάτι ανάλογο συμβαίνει σε όσους έχουν κάνει μεταμόσχευση οργάνου.

Τα βακτήρια προσπαθούν να αυξήσουν τις πιθανότητες επιβίωσής τους στο έντερο, με αποτέλεσμα να προσκολλώνται και να σχηματίζουν βιοφίλμ, ένα είδος προστατευτικού χώρου που τα καθιστά πιο ανθεκτικά στα αντιβιοτικά και σε άλλες περιβαλλοντικές τοξίνες. Στο πλαίσιο της έρευνας έγιναν περισσότερες από 1.000 κολονοσκοπήσεις, και βρέθηκε ότι τo 57% των ατόμων με συμπτώματα ευερέθιστου εντέρου είχαν τέτοια βιοφίλμ στο λεπτό ή στο παχύ έντερό τους. Παρόμοια βιοφίλμ υπήρχαν στο ένα τρίτο (34%) των ασθενών με ελκώδη κολίτιδα, έναντι μόνο 6% στην ομάδα ελέγχου (χωρίς ευερέθιστο έντερο ή ελκώδη κολίτιδα).

Αυτά τα βιοφίλμ σχηματίζουν ένα λεπτό στρώμα και προσκολλώνται μέσα στο έντερο, εμποδίζοντας την ομαλή λειτουργία του. Σε αρκετές περιπτώσεις διαπιστώθηκε ότι είναι δυνατό να απομακρυνθεί αυτό το μικροβιακό φιλμ στο παχύ έντερο με τη χρήση ενός ενδοσκοπικού «σπρέι». Μελλοντικές μελέτες θα δείξουν κατά πόσο αυτό, όντως, μειώνει τα συμπτώματα του συνδρόμου. Η τεχνική, πάντως, δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί -τουλάχιστον ακόμη- στο λεπτό έντερο για την απομάκρυνση των βιοφίλμ.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Μήπως πάσχετε από Σύνδρομο Ολοκληρωτικής Εξάντλησης;

The post Το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου διαγνώστηκε για πρώτη φορά ενδοσκοπικά appeared first on Miss or Madam.

Αυτή η κατάσταση περιλαμβάνει αλλαγές στη συχνότητα και στη μορφή της εντερικής κινητικότητας καθώς και πόνο στο κάτω κοιλιακό τμήμα.

Η άστατη διατροφή, το άγχος, η κακή ποιότητα ύπνου καθώς και οι αλλαγές στην εντερική χλωρίδα μπορεί να πυροδοτήσουν τα συμπτώματα.

Ο τρόπος που εκδηλώνεται το Σύνδρομο Ευερέθιστου Εντέρου διαφοροποιείται ανάλογα με το άτομο, και γι’ αυτό και είναι δύσκολο να γενικοποιήσουμε τα αίτια που προκαλούν τα συμπτώματα, ώστε να ξέρουμε, επακριβώς, τι πρέπει να αποφεύγουμε.

Το κείμενο αυτό θα παρουσιάσει τα πιο συχνά συμπτώματα του ΣΕΕ που θα πρέπει να μας βάλουν σε σκέψη και να απευθυνθούμε στον γαστρεντερολόγο μας.

Πόνος και κοιλιακές κράμπες

Ο κοιλιακός πόνος είναι το πιο συχνό σύμπτωμα και παράγοντας «κλειδί» για τη διάγνωση.

Υπό φυσιολογικές συνθήκες το γαστρεντερικό σύστημα, σε συνεργασία με τον εγκέφαλο, ελέγχει τις διαδικασίες πέψης. Αυτό γίνεται δια μέσου ορμονών, νευροδιαβιβαστών κι ενζύμων που ελευθερώνονται από τα βακτήρια του γαστρεντερικού σωλήνα.

Στα άτομα που πάσχουν από Σύνδρομο Ευερέθιστου Εντέρου αυτά τα σήματα δεν συνεργάζονται σωστά, με αποτέλεσμα να οδηγείται ο ασθενής σε ασυντόνιστη και, με πόνο, ένταση στους μυς του γαστρεντερικού σωλήνα.

Αυτός ο πόνος λαμβάνει χώρα στο κατώτερο τμήμα του λεπτού εντέρου ή σε όλη την κοιλιακή χώρα ή, σε πιο σπάνιες περιπτώσεις, μόνο στο πάνω μέρος του εντέρου.

Οι διαφοροποιήσεις στη διατροφή, όπως, για παράδειγμα, να ακολουθήσει ο ασθενής διατροφή χαμηλή σε FODMAPs, φαίνεται να μειώνουν τον πόνο και να βελτιώνουν, γενικότερα, τα συμπτώματα.

Άλλες αναγνωρισμένες θεραπείες, σε περίπτωση που μόνο οι διατροφικές τροποποιήσεις δεν αρκούν, είναι θεραπείες για μείωση άγχους και συγκεκριμένη φαρμακευτική αγωγή, την οποία μας χορηγεί αποκλειστικά ο γαστρεντερολόγος που μας παρακολουθεί, για τη μείωση των πόνων.

Διάρροια

Η διάρροια αποτελεί το πιο συνηθισμένο σύμπτωμα. Εμφανίζεται σχεδόν στο 1/3 των ασθενών με ΣΕΕ. Η εσπευσμένη εντερική κινητικότητα είναι ένα συχνό σύμπτωμα που δεν είναι απαραίτητο να βγάζει υδαρή κόπρανα, αν και αυτή είναι η πιο συχνή μορφή τους.

Περιγράφεται από πολλούς ασθενείς ως μια επιπλέον πηγή άγχους που επηρεάζει την κοινωνική τους ζωή. Επίσης, σε πολλές περιπτώσεις τα κόπρανα περιέχουν και βλέννα.

Δυσκοιλιότητα

Παρ’ όλο που ίσως φαίνεται παράδοξο, το ΣΕΕ μπορεί να προκαλέσει, εκτός από διάρροια, και δυσκοιλιότητα. Το 50% των ασθενών με ΣΕΕ εμφανίζουν ως σύμπτωμα τη δυσκοιλιότητα.

Η επικοινωνία μεταξύ εντέρου κι εγκεφάλου μπορεί να επιταχύνει ή και να επιβραδύνει την κινητικότητα των κοπράνων στα έντερα.

Όταν η εντερική κινητικότητα είναι βαριά, εξαιτίας της μεγαλύτερης παραμονής των κοπράνων στο παχύ έντερο, μειώνεται η υγρασία τους, με αποτέλεσμα να είναι πιο δύσκολο να περάσουν τον εντερικό αυλό.

«Ως ‘’δυσκοιλιότητα’’ ορίζεται όταν έχουμε λιγότερες από τρεις εκκενώσεις ανά εβδομάδα.». (Βellini 2015)

Η λειτουργική δυσκοιλιότητα, που περιγράφεται κλινικά ως χρόνια δυσκοιλιότητα, δεν σχετίζεται με το ΣΕΕ. Η διαφορά των δύο είναι ότι στην πρώτη περίπτωση (χρόνια δυσκοιλιότητα) οι εκκενώσεις δεν συνοδεύονται από πόνο.

Αντίθετα, η δυσκοιλιότητα στο ΣΕΕ περιλαμβάνει κοιλιακό πόνο, λόγω της περιορισμένης εντερικής κινητικότητας. Η δυσκοιλιότητα στο ΣΕΕ συχνά συνδέεται και με αίσθημα ατελούς εκκένωσης που οδηγεί σε αυξημένη αίσθηση σωματικής κόπωσης.

Παράλληλα με την κλασική θεραπεία, όσον αφορά στο ΣΕΕ, στους ασθενείς που εμφανίζουν δυσκοιλιότητα συστήνεται η ήπια άσκηση, η κατανάλωση περισσότερου νερού (1,5-2 lt/ημέρα), η πρόσληψη διαλυτών φυτικών ινών, η πρόσληψη προβιοτικών σκευασμάτων και η περιορισμένη χρήση καθαρτικών σκευασμάτων.

Εναλλαγές δυσκοιλιότητας και διάρροιας

Το 20% των ασθενών που πάσχουν από ΣΕΕ εμφανίζουν εναλλαγές μεταξύ δυσκοιλιότητας και διάρροιας. Τα συμπτώματα αυτά, συνήθως, συνοδεύονται και από χρόνιο και περιοδικό κοιλιακό πόνο.

Αυτός ο τύπος ΣΕΕ είναι ο πιο σοβαρός, γιατί παρουσιάζει πιο έντονα και συχνά συμπτώματα. Επίσης, τα συμπτώματα διαφοροποιούνται ανάμεσα στους ασθενείς, με αποτέλεσμα η εξατομικευμένη θεραπεία να είναι πιο απαραίτητη από κάθε άλλη μορφή.

Αλλαγές στην εντερική κινητικότητα

Η αργή εντερική κινητικότητα των κοπράνων στα έντερα οδηγεί σε αφυδάτωσή τους. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τα κόπρανα να γίνονται σκληρά, και να επιδεινώνονται, με αυτόν τον τρόπο, τα συμπτώματα της δυσκοιλιότητας.

Αντιθέτως, η ταχεία κίνηση των κοπράνων στο έντερο δεν αφήνει αρκετό χρόνο να γίνει σωστή απορρόφηση των υγρών, με αποτέλεσμα να εμφανίζονται υδαρείς εκκενώσεις.

Στο ΣΕΕ, επίσης, μπορεί να εμφανιστεί βλέννα στα κόπρανα, εικόνα που δεν συσχετίζεται με άλλες αιτίες δυσκοιλιότητας.

Αέρια και τυμπανισμός

Η επιβραδυμένη πέψη στο ΣΕΕ οδηγεί στον αυξημένο σχηματισμό αερίων στον γαστρεντερικό σωλήνα. Αυτό προκαλεί τυμπανισμό στην κοιλιακή χώρα. Στο ΣΕΕ ο τυμπανισμός είναι και το πιο επίμονο και, ίσως, και το πιο ενοχλητικό σύμπτωμα. Βιβλιογραφικά φαίνεται ότι στις γυναίκες απαντάται συχνότερα.

Σε πολλές περιπτώσεις τα συμπτώματα περιορίζονται με την αποφυγή της λακτόζης από το καθημερινό διαιτολόγιο ή και με τη μείωση άλλων τροφών υψηλών σε FODMAPs.

Δυσανεξία σε τροφές

Πάνω από το 70% των ασθενών με ΣΕΕ αναφέρουν ότι η κατανάλωση συγκεκριμένων τροφών επιδεινώνει τα συμπτώματα της νόσου. Δυστυχώς, αυτήν τη στιγμή δεν υπάρχουν επιστημονικά τεστ που να μπορούν να βοηθήσουν τους ασθενείς να εντοπίσουν τις τροφές αυτές.

Ο μόνος τρόπος είναι με τη μέθοδο των δοκιμών και την παρακολούθηση των συμπτωμάτων. Για να γίνουν σωστά αυτές οι δοκιμές, θα πρέπει ο ασθενής να καθοδηγείται από έναν εξειδικευμένο διαιτολόγο.

Προσοχή! Άλλο διατροφική δυσανεξία και άλλο αλλεργία.

Διάβασε επίσης: Fodmaps, μια ακόμα διατροφική μόδα;

Φωτογραφία από Silviarita

The post Ενδείξεις ότι πάσχουμε από Σύνδρομο Ευερέθιστου Εντέρου appeared first on Miss or Madam.