Η «Ωραία Κοιμωμένη» είναι η ομορφότερη ιστορία αγάπης του κλασικού μπαλέτου, το πιο συναρπαστικό έργο αναζήτησης της αληθινής αγάπης.

Η εμπνευσμένη μουσική του Πιότρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι και η αξεπέραστη χορογραφία του Μαριούς Πετιπά, με υπέροχα σκηνικά και κοστούμια εποχής, θα ξαναδώσουν στην «Ωραία Κοιμωμένη» τη διαχρονική της λάμψη σε μια μοναδική καλλιτεχνική συνάντηση με μεγάλα αστέρια του Εθνικού Θεάτρου της Βαρσοβίας. Βασισμένη στο παραμύθι του Καρόλου Περό, η «Ωραία Κοιμωμένη» δικαιολογεί τη φήμη της πιο συγκινητικής
ιστορίας του κλασικού μπαλέτου.

Πρωταγωνίστρια η Chinara Alizade, αρχιχορεύτρια του Εθνικού Θεάτρου της Βαρσοβίας. Το πρότζεκτ είναι της Νίνα Αβράμενκο, πρώην χορεύτριας του Θέατρου Μπολσόι.

Η νεογέννητη Πριγκίπισσα, δηλαδή η Πριγκίπισσα Αυγή, υποδέχτηκε στο παλάτι, στην προς τιμήν της γιορτή, τις εφτά Μοίρες για να της ευχηθούν: της Ομορφιάς, της Ευγένειας, της Τρυφερότητας, της Γενναιοδωρίας, του Θάρρους, της Εργατικότητας, της Καλοσύνης. Πριν όμως της ευχηθεί η έβδομη Μοίρα, η γριά μάγισσα, που δεν είχε προσκληθεί στη γιορτή, καταράστηκε την Πριγκίπισσα να πεθάνει στα δέκατα έκτα γενέθλιά της, αφού τρυπηθεί από ένα αδράχτι. Τελικά, όμως, η έβδομη Μοίρα αντιστάθηκε και νίκησε την κατάρα της μάγισσας. Έτσι, επικράτησε το Καλό, έζησε η Πριγκίπισσα και η ευδαιμονία επέστρεψε στο Βασίλειο.

Η «Ωραία Κοιμωμένη» πάντα αποτελούσε πηγή έμπνευσης για όλες τις γενιές των χορευτών και χορογράφων. Σε κάθε κίνηση, σε κάθε σκηνή, σε κάθε πράξη του έργου αποτυπώνεται η διαχρονικότητα των συναισθημάτων και η ομορφιά του
κλασικού μπαλέτου. Αυτής που θα φωτίσουν καταξιωμένοι χορευτές του Εθνικού Θεάτρου της Βαρσοβίας.

Αγορά εισιτηρίων:

https://www.more.com
Διοργάνωση: ATON Group
Βρείτε μας στο Facebook και στο Instagram:
facebook.com/oraia.koimomeni
instagram.com/oraia.koimomeni/

Διάβασε επίσης: Dine Athens: Το «1888» συμμετέχει στη μεγάλη γαστρονομική γιορτή

The post Η «Ωραία Κοιμωμένη» του Εθνικού Θεάτρου της Βαρσοβίας στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης appeared first on Miss or Madam.

Όταν βλέπεις τον άλλο σαν ιδιοκτησία τότε προτιμάς να τον σκοτώσεις παρά να τον αφήσεις να φύγει. Οι άντρες στη ζωή της Εύας βιώνουν τον ολοκληρωτικό έλεγχο, την ασφυκτική αγάπη και την αποκοπή τους απ’ τον υπόλοιπο κόσμο.

Η Εύα προτιμάει να σε βγάλει απ’ τη μέση παρά να σε δει ευτυχισμένο χωρίς αυτή. Ένα έργο για την εμμονική και χειραγωγική αγάπη. Μια παράσταση που τα κωμικά περιστατικά είναι συνεχόμενα και ποτέ δε γίνεται αυτό που περιμένεις. Μια κωμωδία με το πιο ανατρεπτικό τέλος που έχετε δει.

Υπό την αιγίδα της Unesco Πειραιώς και Νήσων.

«Ή Με Μένα Ή Με Καμία»

Κείμενο-Σκηνοθεσία Ιάκωβος Μυλωνάς
Βοηθός σκηνοθέτη Τζέση Ντουτκίεβιτς
Βοηθός σκηνοθέτη Πόπη Τσιγκάκου
Σκηνικά-Κοστουμια Ομάδα ΙΑΜΥ
Φωτισμοί Ομάδα ΙΑΜΥ
Ήχος-Φώτα Άντζυ Φιλήντα
Φωτογραφίες Polina Zavhorodnia
Αφίσα Ελένη Νικολουδάκη

Παίζουν
Σπύρος Μπιμπίλας, Ιάκωβος Μυλωνάς, Κάτια Ταραμπάνκο

Ζωντανή μουσική – Πιάνο – Τραγούδι Αμαλία Κλημοπούλου

Διάρκεια 75 λεπτά
Έκδοση εισιτηρίων Ticketservises.gr
Τηλ. πληροφοριών 6946046566
Mail: iakovos8@yahoo.gr
Μέγαρο Μουσικής
Αίθουσα Διδασκαλίας στη Μουσική Βιβλιοθήκη

Παραστάσεις
Κυριακή 18 Φεβρουαρίου 20.00
Κυριακή 25 Φεβρουαρίου 20.00
Κυριακή 3 Μαρτίου 20.00
Κυριακή 10 Μαρτίου 20.00
Κυριακή 24 Μαρτίου 20.00

Τιμή Εισιτηρίου 15, 18, 20 ευρώ

Το Μέγαρο Μουσικής έχει υπόγειο πάρκινγκ.

Διάβασε επίσης: «Ιουλία»: Μια δυναμική μπαλάντα που θα αγγίξει τις καρδιές μας από το πρώτο άκουσμα!

The post «Ή Με Μένα Ή Με Καμία»: Ένας φόνος! Τρεις ύποπτοι! Ανάμεσα στους υπόπτους και το θύμα! appeared first on Miss or Madam.

Σε πανελλήνια πρώτη, η Τατιάνα Λύγαρη σκηνοθετεί το εξαιρετικό θεατρικό έργο «Κρυμμένες» των Yossefa Even-Shoshan και Dalia Shimko στο Θεατρικό Βαγόνι της Αμαξοστοιχίας-Θεάτρου το Τρένο στο Ρουφ, σε μετάφραση Ιωσήφ Βαρδάκη και με έναν εξαμελή θίασο ταλαντούχων ηθοποιών.

Το έργο αντλεί έμπνευση από το βιβλίο της Φρανσουάζ Ξενάκη «Να πάρει η οργή, πάλι ξεχάσαμε την κυρία Φρόυντ» και φωτίζει τις ζωές τριών διασήμων ζευγαριών της παγκόσμιας ιστορίας, του Σίγκμουντ Φρόυντ και της Μάρθας Φρόυντ, του Καρλ Μαρξ και της Τζένης Μαρξ, του Σωκράτη και της Ξανθίππης.

Προβάλλει τον καθοριστικό ρόλο που διαδραμάτισαν οι τρεις σημαντικές γυναίκες αυτών των ζευγαριών στην ανάπτυξη και εξέλιξη του έργου των μεγαλοφυών συζύγων τους, οι οποίοι άλλαξαν τον ρου της ανθρωπότητας ενώ οι ίδιες παρέμειναν κρυμμένες στις παρυφές της ιστορίας.

Όλοι γνωρίζουν τον Σωκράτη, τον Καρλ Μαρξ και τον Σίγκμουντ Φρόυντ. Αλλά πόσοι έχουν ακούσει για την Ξανθίππη, τη Τζένη Μαρξ και τη Μάρθα Φρόυντ;

Είναι γνωστή σε όλους η κλισέ αλλά και αμφιλεγόμενη φράση «πίσω από κάθε επιτυχημένο άνδρα κρύβεται μία σημαντική γυναίκα». Αλλά ποια είναι η πραγματική διάσταση αυτής της φράσης; Γιατί η σύζυγος βρίσκεται πίσω από τον ιδιοφυή άντρα της και όχι δίπλα του; Και γιατί εξαφανίζεται από τη σκηνή της ιστορίας όταν αυτός γίνεται διάσημος;

«Κρυμμένες»

Το θεατρικό έργο «Κρυμμένες» δημιουργεί μια φανταστική, αν και αληθοφανή ιστορία, που σώζει από τη λήθη τις συζύγους των μεγαλοφυϊών ανδρών που άλλαξαν τον κόσμο. Καθώς κινείται μεταξύ της ιστορίας και της μυθοπλασίας, αποκαλύπτει με ευαισθησία και πολύ χιούμορ στιγμές της καθημερινής ζωής αυτών των μεγάλων προσωπικοτήτων προσφέροντας στον θεατή ψυχαγωγία μαζί με άγνωστες, ενδιαφέρουσες ιστορικές στιγμές.

Ταυτόχρονα αναδεικνύει το φλέγον ζήτημα των έμφυλων ανισοτήτων, το οποίο παραμένει επίκαιρο και τελικά άλυτο παρά τα μεγάλα βήματα προόδου που έχουν συντελεστεί ιδιαίτερα στις προηγμένες δυτικές κοινωνίες.

Σε έναν απροσδιόριστο χρόνο και σε ένα υπερρεαλιστικό περιβάλλον, τρία ζευγάρια, οι Σίγκμουντ και Μάρθα Φρόυντ, οι Καρλ και Τζένη Μαρξ και ο Σωκράτης με την Ξανθίππη συναντιούνται σε ένα δείπνο με οικοδεσπότη τον Σωκράτη.

Οι τρεις μεγαλοφυΐες συζητούν το θέμα της ελευθερίας ενώ οι γυναίκες τους σιωπούν και περιορίζονται στον παραδοσιακό ρόλο της συζύγου έως ότου η Ξανθίππη εκρήγνυται. Ακολουθούν τρεις μοιραίες νύχτες από την καθημερινή ζωή τού κάθε ζευγαριού σε τρεις διαφορετικές χρονικές στιγμές (399π.Χ Αθήνα, 1852 Λονδίνο, 1896 Βιέννη), όπου η συμβολή των τριών γυναικών στο έργο των συζύγων τους θα καθορίσει απόλυτα και την εξέλιξη της ιδιοφυούς πορείας των τριών μεγάλων ανδρών της ιστορίας.

Η Τατιάνα Λύγαρη σημειώνει:

«Στο πέρασμα των αιώνων από την αρχαιότητα, τον Μεσαίωνα, τον Διαφωτισμό μέχρι τις μέρες μας η θέση, τα δικαιώματα και οι ελευθερίες των γυναικών άλλοτε συρρικνώνονται και μένουν στάσιμα κι άλλοτε κάνουν βήματα προόδου και εξελίσσονται.

Στον αιώνα που διανύουμε η θέση της γυναίκας είναι σαφώς πιο ευνοϊκή και βελτιωμένη από όλες τις προηγούμενες περιόδους της ιστορίας. Σε πολλές χώρες έχουν θεσπιστεί ίσα πολιτικά, κοινωνικά, εργασιακά και οικονομικά δικαιώματα.

Ωστόσο, τα στερεότυπα και οι διακρίσεις με βάση το φύλο δεν εκλείπουν και φαινόμενα ανισότητας και αδικίας απέναντι στο γυναικείο φύλο συναντούμε ακόμα και σε πολιτισμούς του σύγχρονου δυτικού κόσμου.

Ιδιαίτερα στην Ελλάδα, η προσοχή έχει στραφεί τα τελευταία χρόνια στα φαινόμενα ενδοοικογενειακής βίας, όπου μια από τις αιτίες της είναι και η βαθειά ριζωμένη πατριαρχική αντίληψη. Αλλά και στα θέματα έμφυλης ισότητας χρειάζεται να γίνουν βήματα προόδου καθώς η χώρα μας κατατάσσεται πολύ χαμηλά ανάμεσα στις χώρες της Ευρώπης όσον αφορά στη συμμετοχή των γυναικών στην εκπαιδευτική διαδικασία, την οικονομική τους κατάσταση και την κάλυψη θέσεων εξουσίας.

Προς αυτή την κατεύθυνση και μέσα από τη θεατρική τέχνη, το έργο «Κρυμμένες» συμβάλλει στη γεφύρωση του έμφυλου χάσματος αναδεικνύοντας σημαντικές γυναικείες μορφές της ιστορίας που συνέβαλαν καθοριστικά με την παρουσία, τη στήριξη και την προσωπικότητά τους στην εξέλιξη του έργου των μεγαλοφυών συζύγων τους, που άλλαξαν την πορεία της ανθρωπότητας.

Η σκηνοθετική προσέγγιση στην παράσταση συνδυάζει το θέατρο με τον σύγχρονο χορό και εμπνέεται από την ιδιαιτερότητα του σκηνικού χώρου, όπου το βαγόνι αποτελεί το συμβολικό όχημα για τη μετάβαση σε μία κοινωνία απαλλαγμένη από προκαταλήψεις, πατριαρχικά κατάλοιπα, «κολλώδη πατώματα» και «γυάλινες οροφές» για το σύνολο των γυναικών. Μια κοινωνία ίσων δικαιωμάτων και ευκαιριών και για τα δύο φύλα, με τη γυναίκα σύντροφο και όχι ουραγό στην ανέλιξη του ανθρώπινου είδους».

Το έργο έχει παρουσιαστεί από τη θεατρική ομάδα Εnsemble Aspamia με μεγάλη επιτυχία σε φεστιβάλ στο Βουκουρέστι, σε διαδικτυακές πλατφόρμες στη Βόρεια Αμερική και την Τσεχία και επί 4 χρόνια στο Τελ-Αβίβ. Έχει μεταφραστεί στα γεωργιανά και δημοσιεύτηκε σε ανθολογία θεατρικών έργων γυναικών θεατρικών συγγραφέων. Αυτή την εποχή μεταφράζεται στα κινέζικα για να παρουσιαστεί σε περιοδεία στην Κίνα.

Συντελεστές

Συγγραφή: Yossefa Even-Shoshan, Dalia Shimko, Διάλογοι: Yossefa Even-Shoshan, Μετάφραση: Ιωσήφ Βαρδάκης, Σκηνοθεσία-Σκηνικά: Τατιάνα Λύγαρη, Κοστούμια: Μιχάλης Σδούγκος, Πρωτότυπη μουσική σύνθεση: Μηνάς Ι. Αλεξιάδης, Χορογραφίες: Φαίδρα Σούτου, Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου, Βοηθός Σκηνοθέτη: Μαριάννα Ράντου, Εικαστικός σύμβουλος: Βασίλης Παφίλης, Τεχνικός συνεργάτης: Αντρέας Βελημπασάκης. Ειδικές κατασκευές: Lazaridis Scenic Studio, Κομμώσεις: Κωνσταντίνος Σαββάκης, Μακιγιάζ: Διονυσία Κωνσταντίνου, Εικαστικό αφίσας: Τέτη Καμούτση, Φωτογραφίες: Υπατία Κορνάρου, Video Trailer: Γιώργος Χαρίσης, Επικοινωνία: ArtsPR

Πρωταγωνιστούν (σε αλφαβητική σειρά): Εβελίνα Αραπίδη, Έλενα Βακάλη, Φανή Γέμτου, Ανδρέας Κουτσουρέλης, Βασίλης Παναγιωτίδης, Νίκος Ποριώτης

Παραστάσεις
Θεατρικό Βαγόνι
Παρασκευή & Σάββατο στις 21.00, Κυριακή στις 20.00 (από 4/11/2023)

Εισιτήρια
Παρασκευή & Κυριακή 16€ ολόκληρο, 10€ φοιτητικό-εκπτωτικό-ανέργων, 5€ ατέλειες Σάββατο 18€ ολόκληρο , 12€ φοιτητικό-εκπτωτικό-ανέργων

Διάρκεια παράστασης: 100 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)

Προαγορά εισιτηρίων απαραίτητη:
– Ηλεκτρονικά στο https://www.more.com/theater/krymmenes/
– Τηλεφωνικά στο 2117700000 (Δευτέρα έως Παρασκευή 10.00-18.00)
– Φυσικά σημεία πώλησης more.com

Συνδυάστε τη θεατρική σας έξοδο με ένα δείπνο ή ποτό στο Wagon–Restaurant ή Wagon–Bar της Αμαξοστοιχίας πριν ή μετά την παράσταση για μία ολοκληρωμένη εμπειρία Τέχνης και γεύσης. Για κρατήσεις μπορείτε να καλέσετε στα 6937604988 & 2105298922 καθημερινά από τις 18.00 και ηλεκτρονικά στο e–table.gr και e–restaurants.gr

Πληροφορίες
Αμαξοστοιχία-Θέατρο το Τρένο στο Ρουφ
Τηλ. 6937604988 & 2105298922 καθημερινά από 6μμ.
Σιδηροδρομικός & Προαστιακός Σταθμός Ρουφ, επί της Λεωφ. Κωνσταντινουπόλεως
10’ με τα πόδια από το Μετρό Κεραμεικός& από τη στάση Αγίας Μαρκέλλας (λεωφορεία 813, 026)
Δωρεάν υπαίθριο πάρκινγκ

Διάβασε επίσης: Εσύ μέχρι πού θα έφτανες για κάποιον που αγαπάς;

The post «Κρυμμένες»: Τρεις σημαντικές γυναίκες που έζησαν στη σκιά διάσημων ανδρών αποκαλύπτονται appeared first on Miss or Madam.

Λίγα λόγια για το έργο.

Ο Τόνι και η Στέλλα είναι αδέρφια. Ο Τόνι δρα γρήγορα και αποτελεσματικά και θέλει να έχει τον έλεγχο των πάντων. Η Στέλλα εξετάζει αργά όλες τις παραμέτρους, είναι αναβλητική και αφήνει τους άλλους να αποφασίζουν για εκείνη.

Ρίτα λένε τη μητέρα των παιδιών, όπως επίσης Ρίτα, λένε και τη σκυλίτσα του Τόνι. Εν αντιθέσει με τα δύο αδέλφια, οι δύο Ρίτες έχουν ένα κοινό: άνοια.

Το κοινό αυτό σημείο, θα ανατρέψει κάθε σταθερά και κάθε πιστεύω που έχουν τα δύο αδέλφια. Στη σύγχρονη μαύρη κωμωδία αυτή, τα δυο αδέρφια μέσα από ευτράπελα και συγκινητικές στιγμές, πραγματεύονται τον θεσμό της οικογένειας, τους δεσμούς των μελών της, την ηθική στο ζήτημα της ευθανασίας και την δυσκολία να αφήσουμε “να φύγουν” οι άνθρωποι που αγαπάμε. Πόσο εύκολο είναι να παραμείνει κανείς
αξιοπρεπής, όταν η άνοια του χτυπά την πόρτα.

“Εσύ μέχρι πού θα έφτανες για κάποιον που αγαπάς;’’: Σημείωμα του σκηνοθέτη

Ένα σεντούκι αναμνήσεων ανοίγει επί σκηνής, και με παιχνιδιάρικο
τρόπο, ξεδιπλώνει στιγμές, ευτράπελα ,συγκρούσεις και κυρίως: αλήθειες.

Γιατί στη ζωή, η αλήθεια είναι απαραίτητη,
αλλά χωρίς την αγάπη, είναι ανυπόφορη…

Συντελεστές

Συγγραφέας: Μartha Buchaca
Μετάφραση: Μαρία Χατζηεμμανουήλ
Σκηνοθεσία-δραματουργική επεξεργασία: Αποστόλης Ψαρρός
Φωτισμοί: Αποστόλης Τσατσάκος
Ρούχα: Caravan
φωτογραφίες-αφίσα: taphteam
βοηθοί σκηνοθέτη: Λιάνα Γαβριήλ, Τζώρτζης Χορταριάς
ερμηνεύουν: Ευγενία Παναγοπούλου, Αποστόλης Ψαρρός
παραγωγή:104

Σε συνεργασία με https://zeil.gr/ & https://alzheimerathens.gr/

Πρεμιέρα 23 Οκτωβρίου.
Για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων.
Διάρκεια 75’.

Κάθε Δευτέρα-Τρίτη στις 21.00 στο θέατρο 104 Ευμολπιδών 41, Κεραμεικός.

Για κρατήσεις στο viva.gr & στο τηλέφωνο του θεάτρου 210 3455020.

Διάβασε επίσης: Η 7η Γιορτή Μελιού έρχεται στο Ζάππειο!

Το Street Market By Artistes επιστρέφει!

The post “Εσύ μέχρι πού θα έφτανες για κάποιον που αγαπάς;” appeared first on Miss or Madam.

Και, φυσικά, δεν έχασα την ευκαιρία να έρθω σε επαφή μαζί τους, αλλά και με τον μοναδικό άντρα, τον μουσικό που πλαισιώνει την ομάδα, και να αφεθούμε σε μία υπέροχη συζήτηση για το πώς τα όνειρα του Tennessee Williams συναντούν τα δικά τους.

Αναφέρομαι, φυσικά, στην Ομάδα Πρωτοβουλίας του Εργαστηρίου Θεατρικής Τέχνης του Κ.Θ.Ε.Θ., η οποία μας ταξιδεύει στον ονειρικό κόσμο του Tennessee Williams, με τη σκηνοθετική επιμέλεια του σκηνοθέτη θεάτρου, Πέτρου Ζηβανού.

Έξι γυναίκες στον ονειρικό κόσμο του Tennessee Williams

Τι σημαίνει να είσαι μέλος της Ομάδας Πρωτοβουλίας στο Κέντρο Θεατρικής Έρευνας Θεσσαλονίκης; Πόσο εύκολο είναι να ασχολείται κάποιος σήμερα με το θέατρο, όταν αυτό δεν είναι η βασική του ενασχόληση;

Βαρβάρα Παπαστεργίου: «Η ομάδα πρωτοβουλίας είναι ομάδα εργασίας που συγκροτείται από μέλη του Εργαστηρίου, κατόπιν ολοκλήρωσης ορισμένων κύκλων εκπαίδευσης με στόχο τη δοκιμασία τους στη θεατρική πράξη και στη συστηματική επαφή τους με την τέχνη του ηθοποιού.».

«Η ενασχόληση με το θέατρο, τουλάχιστον με τον τρόπο που προτείνει το Κ.Θ.Ε.Θ., είναι ζήτημα προτεραιοτήτων, ανεξάρτητα από τη ζωή του καθενός, την εργασία του, τις σπουδές του, την ηλικία του κλπ. Είναι ένα κράμα επιλογών, αποφάσεων, συνεργασίας και κοινής δημιουργίας.»

Ελένη Μανώλογλου: «Αισθάνομαι πολύ τυχερή που δουλεύω με τη συγκεκριμένη ομάδα. Όλα τα κορίτσια συνεργαζόμαστε άρτια, μοιραζόμαστε ιδέες, συζητάμε, και, πάνω απ’ όλα, έχουμε όρεξη γι’ αυτό που κάνουμε. Το θέατρο απαιτεί χρόνο δουλειάς, σκέψης και θεωρώ πως είναι μία πρόκληση η ενασχόληση με αυτό, εάν δεν αποτελεί τη βασική σου ενασχόληση.».

Ματίνα Δροσίδου: «Βέβαια, η δυσκολία είναι μεγάλη, όταν το θέατρο λειτουργεί σαν παράλληλη σχέση στη ζωή σου, είναι κατά κάποιο τρόπο ο “εραστής” σου. Οι υποχρεώσεις της ημέρας, συνήθως, κατακλύζουν τον περισσότερο χρόνο σου και την ενέργειά σου. Αλλά είναι τόσο μαγικό αυτό που συμβαίνει στον κόσμο του θεάτρου, και, ιδιαίτερα, στο Εργαστήρι μας, που σου δίνει δύναμη να κάνεις το καλύτερο δυνατό.».

Αν δεν κάνω λάθος, η διανομή έγινε από εσάς τις ίδιες. Με ποια κριτήρια έγινε και πόσο εύκολο ή δύσκολο ήταν αυτό;

Στέλλα Χατζηδάκη: «Τα πράγματα, όσον αφορά στη διανομή, ακολούθησαν μία φυσική ροή. Αρχικά, εκδηλώσαμε ενδιαφέρον στα πρόσωπα για τα οποία θα επιθυμούσαμε να δουλέψουμε. Δοκιμάσαμε τις σχέσεις τους σε κάθε ιστορία και πλάσαμε μία πιο ολοκληρωμένη εκδοχή για τον κάθε χαρακτήρα που μας ενδιέφερε, μέσω αυτοσχεδιασμών.

Οι αυτοσχεδιασμοί παρουσιάζονταν στις ομαδικές συναντήσεις μας και με αυτόν τον τρόπο η καθεμία αποκτούσε συνολική εικόνα για το ποια πρόσωπα και συνδυασμοί θα είναι πιο αντιπροσωπευτικοί και λειτουργικοί. Έτσι, όταν έφτασε η ώρα της ψηφοφορίας, στην οποία εξαιρέσαμε τον εαυτό μας από τις επιλογές, το αποτέλεσμα μας ευχαρίστησε όλες.».

Κατερίνα Μπόλματη: «Θα έλεγα ότι κινηθήκαμε ενστικτωδώς, αναζητώντας πρόσωπα που μας κίνησαν το ενδιαφέρον να ερευνήσουμε, και ψάχνοντας, σε αυτά, στοιχεία που και μας γοήτευαν, μιλούσαν μέσα μας, αλλά ήταν και έξω από εμάς.

Στόχος δεν ήταν να αναπαραστήσουμε τους εαυτούς μας, αλλά να τους ξεπεράσουμε, υπερβαίνοντας τα όριά μας. Και, ταυτόχρονα, ήταν σημαντικό να βρούμε έναν τρόπο, το παραπάνω ζητούμενο να ταιριάξει σε όλες. Αισθάνομαι ότι μέσα από τη συνεργασία, την αλληλοκατανόηση και τις συλλογικές διαδικασίες, σε μεγάλο βαθμό, το πετύχαμε!».

Έξι γυναίκες, διαφορετικές μεταξύ τους, μας μιλάνε για τα πρόσωπα που υπερασπίζονται στη σκηνή

Τι κοινό και τι διαφορετικό βρίσκει η κάθε μία με τα πρόσωπα που υπερασπίζεται στη σκηνή;

Ελένη Μανώλογλου: «Το να υπάρχουν κοινά στοιχεία με ένα πρόσωπο που υπερασπίζεσαι διευκολύνει, σε πολλές περιπτώσεις,, την προσπάθεια «ταύτισης» με αυτό. Ωστόσο, είναι μεγαλύτερη η πρόκληση να ταυτιστείς με ένα πλάσμα που δεν έχετε τίποτα κοινό.

Στην παράσταση, λοιπόν, είμαι η Γκλόρια, μία κοπέλα με όνειρα, με όρεξη για ζωή, για τέχνη, για έρωτα. Η φυματίωση αποτελεί το εμπόδιο για να πραγματοποιήσει όσα ονειρεύεται. Το σημαντικότερο κοινό στοιχείο που βρίσκω είναι η αγάπη μας για την τέχνη του θεάτρου, η ανάγκη για μία ζωή με μαγεία…

Επίσης, υποδύομαι και μία γυναίκα που εργάζεται ως κοινωνική λειτουργός και ενδιαφέρεται για την διασφάλιση της τάξης και της οργάνωσης. Ακολουθεί πιστά τους νόμους του κράτους και είναι «σωστή» απέναντι στις θρησκευτικές της υποχρεώσεις, έχοντας παραμελήσει τον εαυτό της, για να αφοσιωθεί στη δουλειά της. Σε πολλά πράγματα, αυτή η γυναίκα, διαφέρει, κατά πολύ, από τον δικό μου τρόπο σκέψης.

Στέλλα Χατζηδάκη: «Η Άλμα αγαπά αφάνταστα την αδερφή της Γκλόρια, σε ανάλογη κλίμακα της δικής μου αγάπης για τα δύο μικρότερα αδέρφια μου. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, όμως, και εξαιτίας του σοβαρού θέματος υγείας της Γκλόρια, η Άλμα επιδιώκει με σκληρό τρόπο να την προσγειώσει, υπενθυμίζοντάς της πως πρέπει να διαφυλάξει τον εαυτό της.

Καταβάλλει μεγάλη προσπάθεια, ώστε να αποκαταστήσει την Γκλόρια, μη κατανοώντας τις ενδόμυχες επιθυμίες της αδερφής της. Η Λίλη γράφει και το απολαμβάνει πολύ, όπως κι εγώ. Δεν αισθάνεται μοντέρνα, όπως κι εγώ. Διαφωνεί με τον τρόπο που αντιλαμβάνεται τη ζωή η μητέρα της, όπως και με τις επιλογές της, πράγμα που οδηγεί τις δυο τους σε διαπληκτισμούς.».

Κατερίνα Μπόλματη: «Με μία πόρνη που πεθαίνει από σύφιλη, εκ πρώτης όψεως, δεν έχω κοινά! Είδα, όμως, σε εκείνη μία γυναίκα που μεγαλώνει, έχει χάσει την αίγλη και την ομορφιά της νιότης, αισθάνεται ότι περνάει στο περιθώριο και, ίσως, μόνο η μνήμη του παρελθόντος μπορεί να την κρατήσει στη ζωή. Κι αυτό με ενδιέφερε να αναζητήσω και να δουλέψω…

Σχετικά με το δεύτερο πρόσωπο που υπερασπίζομαι, μία αγράμματη Ιταλίδα μετανάστρια που ζει με μία διαλυμένη οικογένεια κάτω από το όριο της φτώχειας στον Αμερικάνιο  Νότο, επίσης, δεν έχω κοινά. Αλλά αυτό ήταν που με γοήτευσε.

Πώς θα μπορούσα να μπω στο μυαλό και στην ψυχή ενός ανθρώπου που λειτουργεί εντελώς διαφορετικά από εμένα, έχει μία εντελώς διαφορετική αντίληψη για τον κόσμο από ό,τι εγώ, έχει άλλη αίσθηση του χρόνου και, σε καμία περίπτωση, αυτήν που έχουμε εμείς στη Δυτική κοινωνία, και, προς έκπληξη όλων, ενδεχομένως, να είναι και πιο ευτυχισμένη, ή, τουλάχιστον, πιο ήρεμη, από πολλούς από εμάς.».

Ματίνα Δροσίδου: «Υποδύομαι, αρχικά, μία μεσήλικη γυναίκα, η οποία φτάνει στο περιθώριο, ώστε να μεγαλώσει την κόρη της και να της προσφέρει έναν καλό γάμο. Πολύ αντίθετο με εμένα, αν φανταστεί κάνεις πως δεν είμαι καν μητέρα στην πραγματική μου ζωή. Και στη συνέχεια έχω έναν αντρικό ρόλο, ενός νέου επαναστάτη που ετοιμάζεται να δολοφονήσει έναν φασίστα στρατηγό. Εντελώς κόντρα αλλά μεγάλη πρόκληση.».

Βαρβάρα Παπαστεργίου: «Δεν πιστεύω στην έννοια των χαρακτήρων. Αυτό που αποκαλούμε ”ρόλο” είναι στην ουσία το πώς πιστεύουμε εμείς ότι σκέφτεται το χάρτινο πρόσωπο που ζωντανεύουμε.

Είμαστε ένα μείγμα εμπειριών, ζωής, ανατροφής, παιδείας, εκπαίδευσης που, ωστόσο, αλλάζει σύσταση με τα χρόνια. Επομένως, το ζήτημα δεν είναι οι ομοιότητες και οι διαφορές μας με το πρόσωπο αυτό αλλά η εύρεση των κινήτρων τους και η δικαιολόγηση των πράξεών τους.

Οι έξι γυναίκες στον ονειρικό κόσμο του Tennessee Williams μιλάνε για τις σχέσεις ανθρώπων σε κρίσιμες στιγμές

Στην παράσταση παρακολουθούμε χαρακτηριστικές και αναγνωρίσιμες σχέσεις ανθρώπων σε πολύ κρίσιμες στιγμές. Ποιος είναι ο τρόπος δουλειάς για να δημιουργήσεις τέτοιες σχέσεις επί σκηνής;

Κατερίνα Μπόλματη: «Το βασικό εργαλείο δουλειάς στο Εργαστήρι Θεατρικής Τέχνης είναι ο (ε)αυτοσχεδιασμός. Πίσω από τα κείμενα, πίσω από αυτό που, φαινομενικά, συμβαίνει, όπως φαίνεται να προδίδουν τα λόγια, υπάρχει η δράση. Οι επιθυμίες, δηλαδή, των προσώπων σε σχέση με το άλλο πρόσωπο με το οποίο βρίσκονται μαζί στη σκηνή, τα εμπόδια που συναντούν και τι κάνουν για να τα ξεπεράσουν.

Η δράση δεν είναι δεδομένη, όπως και το νόημα δεν είναι προκαθορισμένο στα λόγια. Πολλά μπορεί να συμβαίνουν ανάμεσα σε αυτούς τους δύο ανθρώπους. Να αγαπιούνται, να μισιούνται, να έχουν μαλώσει πριν από λίγο, να νιώθουν προδομένοι, αδικημένοι από τον άλλον και να αγωνίζονται να το ανατρέψουν αυτό.

Αυτά τα στοιχεία τα αναζητήσαμε μέσα από αυτοσχεδιασμούς, και, με βάση το υλικό αυτής της έρευνας, τα κείμενα προσανατολίστηκαν και αποδόθηκαν με δημιουργικό και πολύ ουσιαστικό τρόπο από τον κ. Πέτρο Ζηβανό.«.

Ματίνα Δροσίδου: «Οι αυτοσχεδιασμοί είχαν δύο μορφές. Είτε αφορούσαν στο παρελθόν των ιστοριών που έχουμε στα χέρια μας, οπότε αυτό μας βοηθούσε να κατανοήσουμε και να διαμορφώσουμε σε βάθος τη σχέση των δύο βασικών χαρακτήρων σε κάθε κείμενο, είτε δουλεύαμε αυτοσχεδιαστικά στο ίδιο το παρόν της ιστορίας, έτσι, ώστε, να ενδυναμωθεί η σχέση των δυο χαρακτήρων και να βρεθούν λύσεις στις πράξεις και στα λόγια.».

Μιλάνε οι ρόλοι στο σήμερα; Απαντούν σε σύγχρονα ερωτήματα και προβληματισμούς; Θα ήθελα ένα μικρό σχόλιο από την κάθε μία για τους δικούς της ρόλους.

Αναστασία Ζωίδου: «Οι χαρακτήρες οφείλουν να είναι “ζωντανοί”. Επομένως, η δράση τους δεν μπορεί να μη σχετίζεται με το σήμερα. Όσον αφορά στην Γκρέις, σκέφτομαι ότι όταν δύο άνθρωποι έρχονται αντιμέτωποι με αυτά που δεν θέλουν ή δεν τολμάνε να πουν, μπορεί να ενωθούν πιο ουσιαστικά ή οι δρόμοι τους να χωρίσουν οριστικά.

Για τον Υπάλληλο θα έλεγα ότι σε μια κοινωνία πολλαπλών ταχυτήτων και επιλογών, υπάρχει ένας υπάλληλος στον κόσμο αυτό, χωρίς δικαίωμα επιλογής.».

Ελένη Μανώλογλου: «Θεωρώ πως όλα τα κείμενα μεταφέρουν μηνύματα που είναι αρκετά καίρια στη σύγχρονη εποχή. H Γκλόρια, ίσως, εκπροσωπεί όλα τα νέα παιδιά που ασχολούνται με την τέχνη του θεάτρου και αντιμετωπίζουν, καθημερινά, εμπόδια που τους απομακρύνουν από το «όνειρο».

Η κοινωνική λειτουργός μπορεί να αντιπροσωπεύει τον δυτικό άνθρωπο της σημερινής εποχής που εργάζεται με στόχο το κοινό καλό. Ειδικότερα στις μέρες μας, δεν είναι λίγοι οι Άνθρωποι, όπως η Μόργκαν, που βοηθούν πρόσφυγες και ανθρώπους που έχουν έρθει από άλλα κράτη -για ένα καλύτερο μέλλον- να εγκατασταθούν στη χώρα υποδοχής και να κάνουν μία νέα “αρχή”.».

Στέλλα Χατζηδάκη: «Άλμα: Η αδερφική αγάπη, έχει τη δύναμη να διαπερνά τους φραγμούς και των πιο σοβαρών θεμάτων υγείας. Λίλη: Μία κλειστή κοινωνία, μπορεί να εγκλωβίσει νέους με “βαθιές ρίζες”, όνειρα και δυνατότητες, μη επιτρέποντάς τους, τελικά, να “ανθίσουν”.».

Κατερίνα Μπόλματη: «Στην Μπέρθα, μία γυναίκα που δεν “περνάει, πια, η μπογιά της”, όπως λένε, και είναι και πολύ άρρωστη, ταυτόχρονα, άρα δεν είναι σε θέση να δουλέψει, εντοπίζω το στοιχείο ενός ανθρώπου που, πραγματικά, πετιέται έξω από το κοινωνικό σώμα, γιατί δεν μπορεί, πλέον, να είναι παραγωγικός.

Στην κα Ποτσόττι, μία μετανάστρια που ζει στο περιθώριο, ως πολίτης Γ’ κατηγορίας, φωτογραφίζεται, ίσως, η πραγματικότητα των προσφύγων στη σημερινή Ευρώπη, τους οποίους το σύστημα αδυνατεί να εντάξει, αλλά και να συμβάλλει, ουσιαστικά και αποτελεσματικά, στην αναβάθμιση του βιοτικού τους επιπέδου.».

Ματίνα Δροσίδου: «Η Κα Γιορκ είναι μία μάνα που κάνει θυσίες για την κόρη της, θέλει ένα καλό μέλλον γι’ αυτή και να γίνει καλύτερη από την ίδια. Πολύ διαχρονική, λοιπόν, αυτή η σχέση μάνας-κόρης, παρόλο που γίνεται μέσα σε ένα «αρρωστημένο» πλαίσιο.

Ο νεαρός επαναστάτης είναι ένα πολύ συμβολικό στοιχείο και διαχρονικό, επίσης. Συμβολίζει την επανάσταση, τους προβληματισμούς και τις ανησυχίες των νέων, τους φόβους τους και τον έρωτά τους για τη ζωή. Έτοιμος να θυσιαστεί …ή όχι».

Βαρβάρα Παπαστεργίου: « Από τη στιγμή που ανεβάζεις ένα οποιοδήποτε έργο σημαίνει ότι κάτι θέλεις να πεις. Κάποιο πρόβλημα να θίξεις, κάποια λύση να προτείνεις. Ωστόσο, τα καλά θεατρικά έργα δεν διαβάζονται μόνο με έναν τρόπο.

Στο πρώτο κείμενο ενσαρκώνω μία μεγαλοκτηματία του Αμερικανικού Νότου, η οποία, μετά από 15 χρόνια κοινής πορείας με τη σύντροφό της, προσπαθεί να σώσει την ερωτική και επαγγελματική της ζωή, ενώ στο δεύτερο μία γυναίκα αντιμέτωπη με μία επαγγελματική της απόφαση στον οίκο ανοχής όπου εργάζεται. Ή μήπως αντιμέτωπη με ένα ηθικό δίλημμα;».

Και τώρα θα απευθυνθώ στον άντρα της ομάδας…

Βαγγέλη, πες μας δυο λόγια για τη μουσική της παράστασης. Πώς σου φαίνεται η εμπειρία σου σε θεατρική σκηνή και πώς συνεργάστηκες με τις 6 γυναίκες;

Βαγγέλης Μώκος:«Έτσι όπως το αντιλαμβάνομαι εγώ, στα κείμενα του Tennessee Williams οι ήρωες ξεκινούν από μια αφετηρία του παρελθόντος,γνωρίζοντας πως η πορεία τους δεν έχει τέρμα,και αν έχει,αυτό οδηγεί σε αδιέξοδο.

Η Jazz μουσική, ως μία στάση ζωής και εργαλείο ελευθερίας, έρχεται σαν διέξοδος με ρόλο αντιστικτικό,για να «κοντράρει» και να ενθαρρύνει τα δρώντα πρόσωπα. Η συνύπαρξη και αλληλεπίδραση της μουσικής τέχνης και της υποκριτικής είναι κάτι που πάντα με γοήτευε και θα ήθελα να ευχαριστήσω τον σκηνοθέτη θεάτρου,κ. Πέτρο Ζηβανό,που μου έδωσε αυτήν την ευκαιρία.

Τα 6 κορίτσια με τον επαγγελματισμό τους, το άψογο ομαδικό πνεύμα και τις γνώσεις τους, βοήθησαν,ώστε να καταστεί όλο αυτό δυνατό.».

Γιατί πιστεύετε ότι αξίζει να ασχοληθεί κάποιος με το θέατρο,και γιατί θα του προτείνατε το Εργαστήρι Θεατρικής Τέχνης του Κέντρου Θεατρικής Έρευνας Θεσσαλονίκης;

Βαρβάρα Παπαστεργίου:« Το Κ.Θ.Ε.Θ. προτείνει πολύ συγκεκριμένα μία εκπαιδευτική διαδικασία με βασικά της στοιχεία την έρευνα και τη συλλογικότητα, με πρακτική εφαρμογή των γνώσεών μας στα μαθήματα. Στο χέρι του καθενός βρίσκεται, λοιπόν, να κρίνει αν του ταιριάζει αυτός ο τρόπος δουλειάς και, αν ναι, να μας ακολουθήσει σ’ αυτό το ταξίδι,μέσα από τις αρχές ενός θεάτρου Συνόλου.».

Ελένη Μανώλογλου:« To K.Θ.Ε.Θ. είναι για μένα μία μεγάλη αγάπη. Μου έμαθε να δουλεύω συγκεντρωμένα, οργανωμένα, ομαδικά, να “βγαίνω από τον εαυτό μου… για να βρίσκω τον εαυτό μου”. Αυτό που μου αρέσει πολύ είναι το γεγονός ότι δεν σταματάμε ποτέ να “ερευνούμε”, να ψάχνουμε, να βρίσκουμε,κάθε φορά,καινούργιες ιδέες για τα πρόσωπα που υποδυόμαστε.

Μέσα από την εκπαίδευση που έχω λάβει στο Κ.Θ.Ε.Θ. παρατηρώ γύρω μου πράγματα που,παλαιότερα,δεν θα μου τραβούσαν την προσοχή. Το θέατρο σε απελευθερώνει, σε βοηθάει να σκεφτείς διαφορετικά πολλά πράγματα. Σου μαθαίνει να είσαι συγκροτημένος, οργανωτικός, συνεπής…».

Πληροφορίες για την παράσταση:

«Tennessee Dream»
Μία σύνθεση βασισμένη σε γνωστά και άγνωστα μονόπρακτα του Tennessee Williams.
Από την Ομάδα Πρωτοβουλίας 2019-2020 του Εργαστηρίου Θεατρικής Τέχνης
του Κ.Θ.Ε.Θ.
Απόδοση κειμένων – Σκηνοθετική επιμέλεια: Πέτρος Ζηβανός

7-8 & 14-15 Δεκεμβρίου, στις 21:00

Κ.Θ.Ε.Θ. – Αίθουσα Μάντεως Τειρεσία
Γεωργίου Κωνσταντινίδη 15 & Μάντεως Τειρεσία, Περιοχή Φάληρο
Είσοδος με ελεύθερη συνεισφορά
Απαραίτητη η τηλεφωνική κράτηση στα τηλέφωνα: 2310 865904, 6994748927

Φωτογραφίες: Γιώργος Φλέγγας

The post Έξι γυναίκες στον ονειρικό κόσμο του Tennessee Williams appeared first on Miss or Madam.

«Φοράει ο Θεός καπέλο;»

«Mα δε θα λένε: Ήτανε σκοτεινοί καιροί.
Θα λένε: Γιατί σωπαίναν οι ποιητές τους;»
Μπέρτολτ Μπρεχτ

Ο Μικτός Κύκλος Εκπαίδευσης 2018 -2019
του Κέντρου Θεατρικής Έρευνας Θεσσαλονίκης
σας ταξιδεύει εκεί που κανείς δεν θα ήθελε να βρεθεί.
Εκεί που η υποκρισία και ο τρόμος διεισδύουν ύπουλα και διαλύουν ακόμη και τις πιο στενές ανθρώπινες σχέσεις…
Εκεί που η ωμότητα της εξουσίας και ο κυνισμός του ολοκληρωτισμού ισοπεδώνουν τα ανθρώπινα δικαιώματα…
Σε έναν κόσμο που η φρίκη και η κτηνωδία φιμώνουν
τη λογική και αλλοτριώνουν τον άνθρωπο.

Μιας εργαστηριακής μορφής σύνθεση εκπαιδευτικού χαρακτήρα
με θέμα το Φασισμό βασισμένη σε κείμενα του Μπέρτολτ Μπρεχτ και του Χάρολντ Πίντερ και εμπλουτισμένη με τραγούδια εμπνευσμένα από την ίδια θεματική.

Γιατί, όπως έχει δηλώσει και ο Χάρολντ Πίντερ:

«Το θέατρο είναι μια κριτική τέχνη. Έχει μια ευρύτερη ευαισθησία με την κοινωνία στην οποία ζούμε και προσπαθεί να αντικατοπτρίσει και να δραματοποιήσει τα ευρήματά της.»

Διάβασε επίσης : Παγκόσμια Ημέρα Χορού: Συνέντευξη με τη χορεύτρια – χορογράφο Δέσποινα Καπουλίτσα

«Φοράει ο Θεός καπέλο;»
Ανοιχτό μάθημα – Παρουσίαση Εργασίας

Πέμπτη 4 Ιουλίου στις 9 μ.μ.
Παρασκευή 5 Ιουλίου στις 7 μ.μ. και στις 9 μ.μ.

Διάρκεια: 60’

Κ.Θ.Ε.Θ. – Αίθουσα Μάντεως Τειρεσία
Γεωργίου Κωνσταντινίδη 15 & Μάντεως Τειρεσία, Περιοχή Φάληρο, Θεσσαλονίκη

Γενική επιμέλεια
Πέτρος Ζηβανός

Μουσική διδασκαλία
Κώστας Βόμβολος

Επιμέλεια κίνησης
Δημήτρης Τσάκας

Χορογραφία του κομματιού “Bully Boys”των Tiger Lilies
Μαρία Παπαδοπούλου, Χριστίνα Κουρλίτη

Ηχητικό περιβάλλον
Γιώργος Φλέγγας

Χειρισμός κονσόλας φώτων
Αναστασία Ζωίδου
Λήδα Μπατσή

Χειρισμός κονσόλας ήχου
Βαρβάρα Παπαστεργίου

Τεχνική υποστήριξη
Κλεάνθης Καρακώτσιος

Με την υποστήριξη της Ομάδας Πρωτοβουλίας 2018-2019 και μελών του Κέντρου Θεατρικής Έρευνας Θεσσαλονίκης

Είσοδος ελεύθερη.
Απαραίτητη η τηλεφωνική κράτηση λόγω περιορισμένου αριθμού θέσεων:
2310 865904, 3 μ.μ. – 7 μ.μ.

The post «Φοράει ο Θεός καπέλο;» appeared first on Miss or Madam.