Η κατακόρυφη αύξηση των περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας που παρατηρείται στις μέρες μας είναι, σε μεγάλο βαθμό, αποτέλεσμα της πανδημίας και του αυξημένου συγχρωτισμού στο σπίτι. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας κάνει αναφορά για αύξηση της ενδοοικογενειακής βίας κατά 60% πανευρωπαϊκά, με τα θύματα να είναι ως επί το πλείστον γυναίκες και παιδιά. Στις περισσότερες περιπτώσεις οι δράστες ανήκουν στο άμεσο περιβάλλον του ανηλίκου.

Τα παραπάνω ανέφερε η υφυπουργός Υγείας Ζωή Ράπτη (αρμόδια για θέματα Ψυχικής Υγείας) σε γραπτό χαιρετισμό που απέστειλε στην επιστημονική ημερίδα με θέμα: «Παιδική Κακοποίηση : Πρακτικές γνώσεις για την ανίχνευση & τη διαχείρισή της», που διοργάνωσε η 3η ΥΠΕ στο νοσοκομείο Παπαγεωργίου.

Από την πλευρά του ο υπουργός Υγείας Θάνος Πλεύρης, σε διαδικτυακό χαιρετισμό του, επισήμανε ότι το υπουργείο Υγείας σε ό,τι αφορά θέματα που σχετίζονται με μια σειρά από κακοποιητικές συμπεριφορές απέναντι στο παιδί, εστιάζει αφενός στην έγκαιρη διάγνωση αυτών των παθογενειών, αφετέρου στη στήριξη της ψυχικής υγείας του παιδιού που έχει υποστεί κακοποιητική συμπεριφορά.

Παιδική κακοποίηση

«Όταν αναφερόμαστε στο κομμάτι της παιδικής κακοποίησης, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι αυτή τη στιγμή έχουμε να διαχειριστούμε δύο διαφορετικές διαδικασίες. Είναι η κακοποιητική συμπεριφορά που μπορεί να υφίσταται ένα παιδί μέσα στο οικογενειακό του περιβάλλον ή από οικεία πρόσωπα. Αλλά έχει αυξηθεί και η κακοποιητική συμπεριφορά μέσα στους ίδιους τους χώρους των παιδιών και των ενηλίκων, οπότε αυτομάτως προς αυτή την κατεύθυνση θα πρέπει να υπάρχουν δράσεις οριζόντιες ανά υπουργεία. Ήδη έχει κατατεθεί και έχει συζητηθεί και στη Βουλή το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την προστασία του παιδιού», σημείωσε ο κ Πλεύρης και πρόσθεσε ότι το υπουργείο Υγείας με βάση αυτό το σχέδιο προσπαθεί να αναπτύξει όλες αυτές τις δράσεις στο 100% . Τέλος σημείωσε ότι : «Όταν μιλάμε για προστασία των παιδιών ουσιαστικά μιλάμε και για προστασία του μέλλοντος της πατρίδας μας».

Για την ανίχνευση των δραστών της παιδικής κακοποίησης, όπως ανέφερε η κ. Ράπτη, η Ελληνική Αστυνομία έχει 6 γραφεία σε αστυνομικά τμήματα με 3000 καταρτισμένους αστυνομικούς, 5 γραφεία προστασίας ανηλίκων και 73 ειδικές υπηρεσίες αντιμετώπισης ενδοοικογενιακής βίας.

Η κ. Ράπτη σημείωσε ότι ως προς την αντιμετώπιση των δραστών έχουν αυστηροποιηθεί οι ποινές που προβλέπονται στον Ποινικό Κώδικα και σχετίζονται με την παιδική κακοποίηση, ότι για την ανθρωποκτονία προβλέπεται ως μοναδική ποινή η ισόβια κάθειρξη, ενώ οι ποινές έχουν γίνει βαρύτερες και για τις διάφορες μορφές σωματικής βλάβης.

Πρόσθεσε επίσης ότι στον τομέα της υποστήριξης των θυμάτων λειτουργούν η 24ωρη Εθνική Τηλεφωνική Γραμμή Ψυχοκοινωνικής Υποστήριξης 10306 -έχει δεχτεί έως σήμερα περισσότερες από 550.000 κλήσεις εκ των οποίων οι 14.000 αφορούν την ψυχολογική υποστήριξη σε οικογένειες και παιδιά- και η 24ωρη Γραμμή SOS 15900, που παρέχει βοήθεια και οδηγίες αντίδρασης σε περιστατικά βίας.

Διάβασε επίσης: Η κακοποίηση του παιδιού αποτελεί παγκόσμιο πρόβλημα δημόσιας υγείας

“Το Σπίτι του Παιδιού”

«Αναπτύσσουμε ειδικές δομές σε συνεργασία με το υπουργείο Δικαιοσύνης, όπως “Το Σπίτι του Παιδιού” για την άντληση καταθέσεων από ανήλικους με λιγότερο ψυχολογικό στρες. Παρέχουμε ειδικό παιδοψυχολόγο ή παιδοψυχίατρο για την εξέταση των παιδιών μέσα από το παιχνίδι. Στο υπουργείο Υγείας έχουμε εντάξει στο Ταμείο Ανάκαμψης τη χρηματοδότηση 106 νέων δομών ψυχικής υγείας σε ολόκληρη την επικράτεια. Ήδη 56 από αυτές έχουν αδειοδοτηθεί και πρόκειται σύντομα να λειτουργήσουν. Από αυτές δημιουργούνται δυο Κέντρα Ημέρας εξειδικευμένα στον τομέα υποστήριξης της οικογένειας ολιστικά και δύο Κέντρα για την υποστήριξη κακοποιημένων παιδιών. Παράλληλα δημιουργούνται 11 Κέντρα Ημέρας γενικού τύπου σε όλη τη χώρα -έξι για ενήλικες και πέντε για παιδιά και εφήβους- στη στοχοθεσία των οποίων εντάσσεται και η αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας», επισήμανε η κ. Ράπτη τονίζοντας παράλληλα ότι «πέρα από μέτρα και πολιτικές καθένας από εμάς αναλαμβάνει το δικό του μερίδιο ευθύνης απέναντι στα παιδιά».

Σε σύντομο χαιρετισμό της η αναπληρώτρια υπουργός Υγείας, Μίνα Γκάγκα ανέφερε ότι η παιδική κακοποίηση υπήρχε πάντα σε κάποιο βαθμό και ότι με την πανδημία είδαμε να πολλαπλασιάζεται. «Έχουμε πάρα πολλά παιδάκια, ίσως ο εγκλεισμός στο σπίτι , οικονομικά προβλήματα, διάφορα προβλήματα οδήγησαν σε πολύ πιο βίαιες συμπεριφορές και άρα είδαμε πολύ περισσότερη παιδική κακοποίηση, όπως και γενικά είδαμε περισσότερη κακοποίηση και ψυχιατρικά και ψυχολογικά προβλήματα σαν αποτέλεσμα της πανδημίας. Άρα είναι πάρα πολύ σημαντικό να είμαστε όλοι ευαισθητοποιημένοι, ώστε να μπορούμε να καταλάβουμε ποια παιδιά είναι αυτά που μπορεί να έχουν τέτοιο πρόβλημα και να μπορέσουμε να βοηθήσουμε και τα παιδιά και τις οικογένειές τους ή να παρέμβουμε εκεί που χρειάζεται, είτε με βοήθεια, είτε και με μέτρα περιοριστικά», πρόσθεσε η κ Γκάγκα.

Στην ημερίδα, μεταξύ άλλων, χαιρετισμούς απηύθυναν η Γενική Γραμματέας Δημόσιας Υγείας Ειρήνη Αγαπιδάκη, ο Γενικός Γραμματέας Πρωτοβάθμιας Υγείας Μάριος Θεμιστοκλέους και ο περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας Απόστολος Τζιτζικώστας.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Πάνω από 2000 κλήσεις για ενδοοικογενειακή βία στη γραμμή «SOS 15900» to 2022

The post Αύξηση της ενδοοικογενειακής βίας κατά 60% πανευρωπαϊκά appeared first on Miss or Madam.

«Πράγματι, υπάρχει μια μεγάλη ένταση το τελευταίο διάστημα σε φαινόμενα ενδοοικογενειακής βίας. Χρειάζεται και είναι σημαντικό να συζητούμε γι’ αυτά τα θέματα γιατί πρέπει ο κόσμος να μαθαίνει, να ακούει, να ενημερώνετε και να ευαισθητοποιείτε. Με θλίψη παρατηρώ, κάποιες φορές, ότι υπάρχουν άνθρωποι που αγνοούν βασικές πληροφορίες και πώς μπορούν να στηρίξουν θύματα ενδοοικογενειακής και έμφυλης βίας», δήλωσε η γενική γραμματέας Δημογραφικής και Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων, Καλυψώ Γούλα, σε συνέντευξή της στο ραδιοφωνικό σταθμό του ΑΠΕ-ΜΠΕ «Πρακτορείο 104,9 FM».

Η γενική γραμματέας υπενθύμισε πως σε όλη την Ελλάδα λειτουργεί ένα δίκτυο υποστηρικτικών δομών που περιλαμβάνει:

44 συμβουλευτικά κέντρα στελεχωμένα με κοινωνιολόγους, ψυχολόγους και νομική υποστήριξη -τα οποία αποτελούν τα σημεία στα οποία μπορεί να προστρέξει όποιος είναι θύμα βίας ή από το περιβάλλον τους για να ενεργοποιηθεί ο μηχανισμός προστασίας- αλλά και 19 ξενώνες που είναι οι δομές υποδοχής και προστασίας των κακοποιημένων γυναικών και των παιδιών τους.

«SOS 15900»

Όσον αφορά στην τηλεφωνική γραμμή «SOS 15900» λειτουργεί σε καθημερινή βάση, 365 ημέρες τον χρόνο και όλο το 24ωρο, προκειμένου να δέχεται τις κλήσεις ατόμων που έχουν υποστεί κάθε μορφής βία ή αναζητούν πληροφορίες για το πού μπορούν να προστρέξουν για βοήθεια.

Πιο αναλυτικά, από τα στοιχεία που διαθέτει η Γενική Γραμματεία, συνολικά, από τον Ιανουάριο του 2022 έως και τα τέλη Ιουλίου στη γραμμή 15900 καταγράφηκαν 6.221 τηλεφωνήματα για περιστατικά βίας εκ των οποίων τα 2.090 αφορούν ενδοοικογενειακή βία.

«Τα περιστατικά μετά την πανδημία έχουν μία αυξητική τάση. Αυτό δεν είναι απότοκο μόνο της πανδημίας ότι κλειστήκαμε στα σπίτια μας και δοκιμάστηκαν οι ανθρώπινες σχέσεις σε όλα τα επίπεδα. Δεν κρύβονται, πλέον, τα πράγματα κάτω από το χαλί, ενώ υπάρχει το μότο “σπάσε τη σιωπή”. Βγαίνουν γυναίκες και άντρες για να δηλώσουν γεγονότα και καταγγέλλουν περιστατικά», πρόσθεσε η κ. Γούλα.

Η γενική γραμματέας υπενθυμίζει, ακόμα, πως τα τελευταία χρόνια «το αδίκημα της ενδοοικογενειακής και έμφυλης βίας είναι αυτεπάγγελτο. Δε χρειάζεται ούτε κάποιος να πληρώσει παράβολο, ούτε να ζητήσει έγκλιση. Γίνεται η καταγγελία, αναζητείται ο θύτης στο πλαίσιο του αυτοφώρου και ακολουθείται η διαδικασία που προβλέπεται δικονομικά. Κι αυτό για να μη χάνεται χρόνος, ώστε κάποιος να αναζητεί δικηγόρο ή χρήματα για την υπόθεση».

Συμπληρώνει, δε, ότι η πληροφόρηση για τα συγκεκριμένα ζητήματα της βίας θα πρέπει να «ανοίξει» ακόμα περισσότερο και να διευρυνθούν στα σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης οι κύκλοι συζήτησης για το ειδικό μάθημα της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης και ενημέρωσης.

«Καλό είναι να ξεκινάμε από μία ενημέρωση, εκπαίδευση και παιδεία από τα νήπια. Η έννοια του σεβασμού της προσωπικότητας του ή της συντρόφου συνδέεται με την έννοια της ισότητας. Και όλα αυτά συνδέονται με τα ανθρώπινα δικαιώματα», κατέληξε η κ. Γούλα.

Α. Καρυπίδου, ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Εφαρμογή με κουμπί SOS σώζει θύματα ενδοοικογενειακής βίας

The post Πάνω από 2000 κλήσεις για ενδοοικογενειακή βία στη γραμμή «SOS 15900» to 2022 appeared first on Miss or Madam.

Οι σταθμοί παροχής βοήθειας μέσα στην πόλη μπορεί να είναι καταφύγια, κτηριακά αποθέματα για αποκλειστική χρήση, εμπορικά ή μη καταστήματα καθώς και υπηρεσίες υγείας ή καταλύματα όπου θα μπορούν τα θύματα ενδοοικογενειακής βίας να προσέλθουν για να βρουν αρχική προστασία, τόσο οι ίδιες όσο και τα παιδιά τους. Στις πληροφορίες που θα λαμβάνουν οι ενδιαφερόμενοι είναι η απόσταση που βρίσκονται τα καταφύγια και με ποιο μέσο μπορεί κάποιος να μεταβεί σε αυτά.

Η παραπάνω εφαρμογή «Bruise Down» αποτελεί την ιδέα τριών φοιτητριών του Πολυτεχνείου Κρήτης, της Ερικαίτας Κουναλάκη, της Παρασκευής Ζαρμπούτη και της Ελευθερίας Παπαδόσηφου, με την οποία συμμετείχαν στον Φοιτητικό Διαγωνισμό Καινοτομίας και Επιχειρηματικότητας «Junior Achievement Greece» και κατάφεραν, όχι μόνο να προκριθούν στη δεκάδα του εθνικού τελικού, αλλά και να κατακτήσουν την τρίτη θέση.

«Παρατηρώντας την περίοδο της πανδημίας τα ποσοστά της βίας να αυξάνονται, θέλαμε να δημιουργήσουμε μια εφαρμογή που θα έδινε λύσεις στα θέματα ενδοοικογενειακής βίας μέσα στην πόλη. Να βοηθήσουμε τα θύματα άμεσα και πρακτικά», δήλωσε στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων η Ερικαίτα Κουναλάκη.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Παγκόσμια ψυχική υγεία: Ο πόνος είναι τεράστιος προειδοποιεί η υπηρεσία του ΟΗΕ

The post Εφαρμογή με κουμπί SOS σώζει θύματα ενδοοικογενειακής βίας appeared first on Miss or Madam.

Σήμερα, 8 Μαρτίου, η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, αποκτά ένα ξεχωριστό νόημα στην Ελλάδα, το μήνυμα ότι ήρθε η ώρα να «μιλήσουν», να «σπάσουν τη σιωπή».

Η ιστορία της Ε.Σ. που δέχτηκε σεξουαλική κακοποίηση: «Η δύναμη είναι μέσα σε κάθε άνθρωπο, και, ειδικά, μετά από μια κακοποίηση»

Η Ε.Σ. στα 49 της χρόνια βρήκε τη δύναμη μετά από 17 χρόνια να αποκαλύψει τι συνέβη ένα πρωί στο σπίτι ενός φίλου της, κι αυτό γιατί, όπως λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, «μέσα από τις κακοποιητικές συμπεριφορές, και αφού είτε τις ξεπεράσεις, είτε όχι, υπάρχει ένα πολύ μεγάλο απόθεμα δύναμης μέσα σου, και αυτό έχει να κάνει με την επιβίωση». Το περιστατικό που περιγράφει το είχε απωθήσει από την ψυχή και το μυαλό της όλα αυτά τα χρόνια, ωστόσο αναδύθηκε μέσα της μετά τις αποκαλύψεις για σεξουαλικές κακοποιήσεις μέσω του κινήματος #metoo.

Η Ε.Σ. στα 32 της χρόνια κακοποιήθηκε σεξουαλικά από τον φίλο του άντρα με τον οποίο είχε σχέση. Ήταν μία τυπική μέρα που είχε επισκεφθεί τον τότε φίλο της και έπιναν καφέ, εκείνη, αυτός και ένας συνάδελφός του. Το φλερτ από την πλευρά του συναδέλφου του άρχισε να γίνεται όλο και πιο έντονο, επίμονο, παρενοχλητικό.

Η Ε.Σ. προσπάθησε να φύγει, αρνούμενη να συναινέσει σε αυτό που ήθελαν οι δύο άντρες, αλλά ο φίλος της και ο συνάδελφός του την τράβηξαν πίσω στον καναπέ λέγοντας της «έλα θα είναι ωραία». Εκείνη αρνήθηκε επανειλημμένως αλλά οι δύο άντρες δεν την άφησαν. Ο φίλος της τής κράταγε τα χέρια και τα πόδια την ίδια ώρα που ο συνάδελφός του τη βίαζε. «Με έγδυσε και δεν μπορούσα να αντιδράσω, πάγωσα τελείως», περιγράφει.

Μετά από αυτό η Ε.Σ. ένιωθε συνεχώς συναισθήματα ενοχής, ντρεπόταν πάρα πολύ γι’ αυτό που της συνέβη, ρίχνοντας το φταίξιμο σε εκείνη, το έθαψε όσο πιο βαθιά μπορούσε. Για τα επόμενα 5-6 χρόνια η Ε.Σ. έμεινε μόνη της χωρίς να συνάψει ερωτική σχέση με κάποιον άντρα, νιώθοντας, όπως εξηγεί, «σιχαμάρα», ενώ αμφισβητούσε διαρκώς τον εαυτό της, μειώνοντας απίστευτα την αυτοεκτίμησή της, ενώ για τη σεξουαλική της κακοποίηση έχει μιλήσει μόνο σε δύο ανθρώπους.

«Ένιωθα ότι δεν αξίζω ως άνθρωπος και ως γυναίκα, πληγώθηκε και νεκρώθηκε το συναισθηματικό μου κομμάτι».

Στα 37 της αποφάσισε να σπουδάσει συμβουλευτική ψυχολογία, και να ξεκινήσει ψυχοθεραπεία, ώστε να μάθει να στέκεται στα πόδια της, να αντιληφθεί τι αξίζει, και να καταλάβει ότι το φταίξιμο για ό,τι συνέβη τότε το είχε ο βιαστής της.

«Μεγαλώσαμε σε μία εποχή που η πατριαρχία κυριάρχησε και πέρασε και στις γυναίκες αυτό, οπότε είχαμε σύνδρομο ενοχής όλες οι γυναίκες που μπορεί να υποστήκαμε κάτι αντίστοιχο», εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ενώ προσθέτει ότι είναι πολύ σημαντικό μετά από κακοποιητικές συμπεριφορές και περιστατικά να δουλεύουμε με τον εαυτό μας μαζί με κάποιον ειδικό, για να μπορεί να είναι λειτουργικός ένας άνθρωπος στις σχέσεις του.

Αυτό που της έδωσε δύναμη ήταν η κόρη της, από αυτό και μόνο άντλησε δύναμη για να συνεχίσει να παλεύει στη ζωή της.

«Η δύναμη είναι μέσα σε κάθε άνθρωπο, και, ειδικά μετά από μια κακοποίηση, είναι σημαντικό να μη θάψουμε οποιοδήποτε τέτοιο περιστατικό, αλλά να το μοιραστούμε με κάποιον που εμπιστευόμαστε, και μετά σε κάποιον θεραπευτή. Αυτό είναι το μήνυμα που θα έδινα σε μία γυναίκα που έχει περάσει κάτι αντίστοιχο σε οποιαδήποτε ηλικία κι αν ήταν», τονίζει.

Ειρήνη Μπουντούκη- μοντέλο: «Η Ημέρα της Γυναίκας δεν είναι ημέρα γιορτής, είναι ημέρα μνήμης, τιμής, σε όσες αγωνίστηκαν»

Η Ειρήνη Μπουντούκη έπειτα από πολύ κόπο και αγώνα, ώστε να βρει τα πατήματά της νιώθει, πλέον, δυνατή, αλλά αυτό δεν ήταν κάτι που το κατέκτησε εύκολα. Από τα 9 της χρόνια μέχρι τα 13 της κακοποιούνταν σεξουαλικά από τον σύντροφο της μητέρας της.

Όλα ξεκίνησαν όταν οι γονείς της στα 8 της χρόνια πήραν διαζύγιο, και μετά από 6 μήνες άρχισε να συγκατοικεί μαζί τους ο σύντροφος της μητέρας της που, πλέον, είναι και σύζυγός της.

Ύστερα από έναν χρόνο συγκατοίκησης άρχισαν οι πρώτες ερωτικές προσεγγίσεις προς το πρόσωπό της. «Να σου κάνω μπάνιο, να σου βάλω και λίγη κρέμα, να σε βάλω για ύπνο, και κάπως έτσι ξεκίνησε αυτός ο φαύλος κύκλος θα έλεγα σεξουαλικής κακοποίησης, μέχρι τα 13 μου», λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Από τότε μέχρι και τα 18 που έφυγε από το σπίτι της μητέρας της η κ. Μπουντούκη ένιωθε μονίμως άγχος και φόβο στην καθημερινότητά της «όχι μόνο για το τι θα συμβεί την επόμενη ημέρα, αλλά, κυρίως, γιατί το περιβάλλον που ζούσε ήταν κακοποιητικό».

Η κ. Μπουντούκη όταν ενηλικιώθηκε και πέρασε στη σχολή Κοινωνικής Θεολογίας του ΕΚΠΑ, από την οποία αποφοίτησε, μίλησε τότε για πρώτη φορά σε έναν καθηγητή της για όσα της είχαν συμβεί. Εκείνος την παρότρυνε να μιλήσει και να φύγει από το σπίτι της. Σε όλη αυτήν την ιστορία έπαιξε ρόλο και η σύζυγος του πατέρα της, όπως αναφέρει η κ. Μπουντούκη που τη στήριξε αρκετά μετέπειτα.

Βήμα- βήμα μέσα από την προσωπική της θέληση κατάφερε αυτήν τη στιγμή να είναι καλά, να έχει μία δουλειά που αγαπά, μία οικογένεια που μπορεί να είναι παρούσα και να συμμετέχει σε αυτήν, να μοιράζεται την εμπειρία και τις γνώσεις που έχει αποκομίσει μέσω της συμμετοχής της ως μέντορας στο πρόγραμμα «womentors» να βοηθάει τους ανθρώπους να κάνουν τα δικά τους μικρά βήματα, για να χαμογελάσουν.

Στέλνοντας το δικό της μήνυμα για την ημέρα της Γυναίκας σημειώνει:

«Η ημέρα της γυναίκας δεν είναι ημέρα γιορτής, είναι ημέρα μνήμης, τιμής, σε όσες αγωνίστηκαν για να έχουμε αυτήν τη στιγμή κεκτημένα, βασικά ανθρώπινα δικαιώματα. Οι γυναίκες δεχόμαστε διακρίσεις λόγω του βιολογικού μας φύλου σε πάρα πολλούς τομείς. Πολλές φορές, ενώ έχουμε την ελευθερία, δεν έχουμε, ακόμη, το δικαίωμα ως άνθρωποι να προσδιοριζόμαστε κοινωνικά όπως εμείς επιθυμούμε, ωστόσο, πάντα αναφερόμενοι στο βιολογικό μας φύλο, έχουμε υποστεί ποικίλες διακρίσεις, οπότε η ημέρα της γυναίκας για ‘μένα είναι αυτό», ενώ προσθέτει ότι πρόκειται για ημέρα τιμής και μνήμης στις γυναίκες της Πίνδου, τις σουφραζέτες, στις μαύρες εργάτριες που μέχρι πριν λίγους αιώνες ήταν δούλοι, σε όλες αυτές τις γυναίκες που καθημερινά προσπαθούν και δίνουν τον προσωπικό τους αγώνα να συντηρήσουν τους εαυτούς τους να σταθούν στα πόδια τους, να είναι δυνατές, να είναι εργαζόμενες και να είναι αυτάρκεις με όποιες επιλογές κάνουν. «Ο κόσμος αυτός δε χωρίζεται σε στρατόπεδα, γυναίκες κι άντρες, θέλουμε σε όλο αυτό να είμαστε όλοι μαζί», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Η ιστορία της Ι.Μ. που δεχόταν ενδοοικογενειακή βία από τον σύζυγό της

«Ολόκληρη η κοινωνία πρέπει να φτιαχτεί έτσι ώστε να μπορέσει να βοηθήσει μια γυναίκα να καταλάβει, πρώτα απ’ όλα, τι είναι αυτό που περνάει, και, δεύτερον, να τη βοηθήσει να ξεφύγει από όλο αυτό», αυτό είναι το μήνυμα που θέλει να περάσει η Ι.Μ., έπειτα από την, επί τρία χρόνια, ενδοοικογενειακή βία που δεχόταν.

Η Ι.Μ. διατηρούσε σχέση με έναν άντρα για 11 χρόνια, και στα 28 της αποφάσισε να παντρευτεί. Στην αρχή η βία ήταν λεκτική, ψυχολογική, συναισθηματική, κι όταν έφτασε να σωματοποιηθεί ένα βράδυ μπροστά στους ίδιους της τους γονείς, η Ι.Μ. αποφάσισε να χωρίσει. «Στους καυγάδες μας υπήρχε πάντα ένας έντονος θυμός από την πλευρά του, ήταν πολύ οξύθυμος, έβαζε τις φωνές, κι εγώ πάγωνα», εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Όπως αναφέρει, έπειτα από μία δύσκολη περίοδο που περνούσε, καθώς είχε χάσει έναν πολύ κοντινό της άνθρωπο, οι καυγάδες με τον σύζυγό της άρχισαν να γίνονται όλο και πιο έντονοι, εκείνος να φωνάζει όλο και περισσότερο, αλλά και να σπάει πράγματα μέσα στο σπίτι.

Ένα βράδυ που ήταν μεθυσμένος, όταν είχε πάει εκείνη στους γονείς της, άρχισε να φωνάζει να βρίζει, να σπάει πράγματα, επιτέθηκε πρώτα σε εκείνη, πήγε να τη χτυπήσει και την έσπρωξε, ενώ, στη συνέχεια, μπήκε στη μέση ο πατέρας της και η μητέρα της, κι άρχισε να τους επιτίθεται.

Τότε η Ι.Μ. αποφάσισε να βάλει ένα τέλος σε όλο αυτό και ζήτησε διαζύγιο. Ωστόσο, η κατάσταση δεν έγινε καλύτερη, διότι ο σύζυγός της έγινε ιδιαίτερα επίμονος, στέλνοντάς της υβριστικά μηνύματα, παρακολουθώντας την και παρακαλώντας τη να γυρίσει.

«Τη δύναμη που χρειάστηκα και το θάρρος για να χωρίσω δεν ξέρω πόσο εύκολο είναι να τη βρει κάποια, τη βρήκα γιατί είχα τους γονείς μου και τους φίλους μου δίπλα μου και μπόρεσαν και με στήριξαν», λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ενώ προσθέτει ότι η κατάσταση αυτή κράτησε έναν χρόνο, μέχρι που έφτασε στο σημείο να του υποβάλλει μήνυση για ενδοοικογενειακή βία, αλλά και ασφαλιστικά μέτρα.

«Αν μια γυναίκα έχει περάσει αυτό που πέρασα και διαβάσει αυτές τις γραμμές, μπορεί να καταλάβει πόσο άσχημα περνούσα και πόσο δύσκολο είναι να ξεφύγεις», αναφέρει η Ι.Μ., ενώ τονίζει ότι είναι ιδιαίτερα σημαντικό να υπάρχουν άνθρωποι που θα υποστηρίζουν το άτομο που έχει υποστεί, οποιασδήποτε μορφής, βία και κακοποίηση όπως, επίσης, και να ζητείται η συμβολή ενός ειδικού.

«Αναγνώρισα ότι υπήρξα ένα θύμα κακοποίησης, προσπάθησα να καταλάβω τον εαυτό μου, γιατί ανέχτηκα όλα αυτά που ανέχτηκα.

Με ενδιέφερε να μάθω εγώ πώς ήμουν σε όλο αυτό. Όταν ήμουν μέσα σε αυτόν τον γάμο, δεν είχα ιδέα τι σημαίνει ψυχολογική βία, λεκτική βία, τι σημαίνει κακοποίηση, τι σημαίνει ενδοοικογενειακή βία, συναίνεση, δεν ήξερα ποιο είναι το δικαίωμά μου ως γυναίκα δεν ήξερα τι είναι λογικό να κάνει ένας άντρας και τι δεν είναι λογικό να κάνει ένας άντρας, δεν είχα έρθει ποτέ σε άμεση γνώση της ύπαρξης αυτών των πιθανών σχέσεων μέσα στην κοινωνία, κι αυτό δεν με βοήθησε να αναγνωρίσω τον εαυτό μου ως ένα τέτοιο θύμα.

Στην επαρχία τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα απ’ ό,τι στην Αθήνα, υπάρχει έντονη πατριαρχία, έντονος σεξισμός, η θέση της γυναίκας δεν είναι ισότιμη, είναι κλειστή κοινωνία, κι αυτό δε βοηθάει καθόλου, δεν έχεις να παλέψεις μόνο με τον θύτη σου, έχεις να παλέψεις και με τον κόσμο που υπάρχει εκεί έξω», σημειώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

«Ολόκληρη η κοινωνία πρέπει να φτιαχτεί, έτσι ώστε να μπορέσει να βοηθήσει μια γυναίκα να καταλάβει, πρώτα απ’ όλα, τι είναι αυτό που περνάει, και, δεύτερον, να τη βοηθήσει να ξεφύγει από όλο αυτό. Αν ήμουν μόνη μου, δεν ξέρω αν θα μπορούσα να ξεφύγω. Είναι τόσο σημαντικό να υπάρχει το κατάλληλο πλαίσιο από την πλευρά είτε της αστυνομίας, είτε των νομικών, είτε των γονιών, είτε του σχολείου, ώστε οποιοδήποτε θύμα έχει υποστεί κακοποίηση να μπορεί ένα ολόκληρο σύστημα να πέσει από πάνω του και να το βοηθήσει και να νιώσει καλύτερα αλλά και να γλιτώσει από αυτό που βιώνει», καταλήγει.

Η ιστορία της Β.Χ. που υπέστη ενδοοικογενειακή βία από τη μητέρα της

«Δεν πρέπει να βλέπουμε τον εαυτό μας αδύναμο, όλοι έχουμε λόγο, ειδικά όταν φτάνουμε σε μία ηλικία που μπορούμε να αποφασίσουμε για το μέλλον μας», λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η Β.Χ. που δε θα ξεχάσει ποτέ τη βία και τους ξυλοδαρμούς που είχε υποστεί, από μικρή ηλικία, από τη μητέρα της.

Η κακοποίηση ήταν σχεδόν καθημερινή, απλά και μόνο επειδή η Β.Χ. δεν είχε πάει καλά σε ένα διαγώνισμα στο σχολείο. «Με αφορμή εξωτερικούς παράγοντες η μητέρα μου συνεχώς ξεσπούσε πάνω μου», εξηγεί. Η Β.Χ. κατάλαβε πως αυτό που της συνέβαινε δεν ήταν κάτι «το φυσιολογικό» έπειτα από μία συζήτηση που είχε με έναν σύντροφό της για τον τρόπο διαπαιδαγώγησης των παιδιών.

«Η βία που μου ασκούσε η μητέρα μου ήταν καθημερινή, σε βαθμό που ‘χε πάρει τη ζώνη από τον πατέρα μου και με χτυπούσε τόσο άσχημα που την επόμενη μέρα δεν πήγα στο σχολείο. Δεν τολμούσα να μιλήσω. Ο πατέρας μου δε γνώριζε γι’ αυτό που συνέβαινε. Ζητούσα να κάνω δραστηριότητες εκτός σπιτιού για να μην είμαι στο σπίτι. Μέχρι που μία ημέρα ο πατέρας μου σχόλασε νωρίτερα και μας πέτυχε την ώρα που με χτυπούσε. Τότε ήμουν 17 ετών», περιγράφει.

Όλο αυτό σταμάτησε, όταν πέρασε στη σχολή της. Η Β.Χ. κατάφερε να ορθοποδήσει μιλώντας σε φίλες της, και, μάλιστα, στη μητέρα μίας φίλης της που μία μέρα είδε μία μελανιά στο λαιμό της. Τότε διηγήθηκε σε εκείνη τη γυναίκα τι είναι αυτό που βιώνει, και εκείνη την παρότρυνε να μιλήσει.

«Πήγα μία ημέρα στο σπίτι πριν δώσω πανελλαδικές και της είπα ότι κάποια στιγμή πρέπει να σταματήσει όλο αυτό, δεν μπορώ άλλο, θα σηκωθώ να φύγω», αναφέρει χαρακτηριστικά. «Υπάρχει λόγος να μιλήσεις. Το μήνυμά μου για όλο τον κόσμο είναι ότι πρέπει να μιλάμε για ό,τι μας συμβαίνει», λέει.

Οι ζωές της Η.Σ. και της Κ. Β. μέσα στον εργασιακό εκφοβισμό: «Να μιλάμε»

Η Η.Σ. είναι αναπληρώτρια εκπαιδευτικός, και πριν ένα χρόνο η προϊστμένη της τής επιφύλαξε έναν καθημερινό εργασιακό εφιάλτη. Στην αρχή υπήρχαν υποτιμητικά σχόλια, στη συνέχεια σειρά πήραν οι φωνές και οι εκφοβισμοί. «Μας είχε όρθιους μπροστά από το γραφείο της σαν στρατιωτάκια μισή με μία ώρα και μιλούσε χωρίς να μας αφήνει να κάτσουμε σε καρέκλα, της λέγαμε να καθίσουμε και μας έλεγε όχι. Μπορεί αυτό να κράταγε και 45 λεπτά και 1 ώρα», εξηγεί η Η.Σ., ενώ δεν ήταν λίγες οι φορές που από τις 8 το πρωί που έπιαναν δουλειά μέχρι τις 2 το μεσημέρι δεν τους επέτρεπε να πάνε τουαλέτα.

Μάλιστα, όπως εξηγεί, η συγκεκριμένη προϊσταμένη είχε σπάσει το δάχτυλο μίας εργαζόμενης, πετώντας της ένα τραπέζι στο χέρι. «Θα σου κόψω εγώ τον αέρα, θα πάρεις πόδι από ‘δω μέσα, δεν πρόκειται να ξαναδουλέψεις ποτέ», ήταν μερικές από τις απειλές που δέχτηκε η Η.Σ.

Στην Κ.Β ο προϊστάμενός της στην αρχή της γνωριμίας τους της είχε φανεί φυσιολογικός και συμπαθητικός, ωστόσο δεν άργησε να δείξει την πραγματική του συμπεριφορά.

Τότε είχε φύγει από μία εταιρεία που εργαζόταν για 3 χρόνια και ξεκίνησε τον Αύγουστο στην άλλη εταιρεία. Δεν είχε κλείσει την πρώτη εβδομάδα στο γραφείο, όταν κάποια στιγμή, καθώς μιλάει με έναν συνεργάτη τους στο τηλέφωνο, άρχισε να της φωνάζει: «Πέρασέ μου το τηλέφωνο να του μιλήσω».

Εκείνη την ώρα η Κ.Β. του λέει ότι θα το κάνει σε μισό λεπτό, και. προτού προλάβει να ολοκληρώσει την πρότασή της. ο προϊστάμενός της τής πέταξε το κινητό που κρατούσε στο χέρι από απέναντι, βαρώντας. παράλληλα. το χέρι στο γραφείο, και φωνάζοντας ότι «όταν λέω πέρνα μου το τηλέφωνο, θα μου περνάς το τηλέφωνο». «Εγώ το μόνο που έκανα ήταν ότι γύρισα, τον κοίταξα και είπα: μα μου μιλάει ακόμη. Έφυγα χωρίς να πω κουβέντα», εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Όπως λέει η Η.Σ. η κακοποίηση μπορεί να προέρχεται από οποιονδήποτε άνθρωπο.

«Είχα φτάσει σε ένα σημείο να νιώθω σαν ένα μικρό παιδί που το μόνο που ήθελα ήταν να πάω στους γονείς μου να με πάρουν αγκαλιά και να κλαίω όλη μέρα, μία γυναίκα 32 χρόνων που έχει φύγει από το σπίτι της από τα 18. Πέρασα τη φάση της ντροπής, της αμφισβήτησης του εαυτού μου», σημειώνει, ενώ προσθέτει ότι στους εργασιακούς χώρους είναι σημαντικό να μπαίνουν όρια. «Να ψάχνουμε να βρούμε να μιλάμε εκεί που, πραγματικά, νιώθουμε ότι τα βγάζουμε από μέσα μας. Κάθε εμπειρία έρχεται στις ζωές μας, γιατί κάτι θα μας διδάξει», καταλήγει.

Ευχαριστίες στην κοινότητα «Υπέροχες Γυναίκες» και στη Μαρία Νεφέλη Χατζηιωαννίδου για τη βοήθεια στο ρεπορτάζ. (Τα αρχικά των γυναικών που μίλησαν είναι αλλαγμένα για λόγους ανωνυμίας).

Ιωάννα Καρδάρα,
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: GASHLIGHTING: μία ύπουλη μορφή βίας

The post Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας: Γυναίκες θύματα κακοποίησης μιλούν appeared first on Miss or Madam.

Περισσότερα από 33.000 περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας καταγγέλθηκαν στην ΕΛΑΣ την τελευταία δεκαετία, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, ενώ το τρίμηνο από τον Μάρτιο έως και τον Μάϊο του 2020 έγιναν 1.103 ανάλογες καταγγελίες.

Το φαινόμενο της ενδοοικογενειακής βίας είναι διαχρονικό και διαπολιτισμικό, ενώ θύματα μπορεί να είναι όλα τα μέλη της οικογένειας, ανεξάρτητα από την ηλικία ή το φύλο.

Ωστόσο, σύμφωνα με τις ερευνητικές καταγραφές σε παγκόσμιο επίπεδο τα θύματα της ενδοοικογενειακής βίας είναι, κυρίως, γυναίκες. Και η 25η Νοεμβρίου είναι η Παγκόσμια Ημέρα για την εξάλειψη της βίας σε βάρος των γυναικών

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Γενικής Γραμματείας Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων, κατά τη διάρκεια της «καραντίνας» και του υποχρεωτικού εγκλεισμού στο σπίτι, λόγω του πρώτου κύματος της πανδημίας, παρατηρήθηκε αύξηση στις τηλεφωνικές κλήσεις στη γραμμή SOS 15900.

Οι κλήσεις για περιστατικά βίας τον Απρίλιο έφθασαν τις 1.070

Ειδικότερα, οι κλήσεις για περιστατικά βίας τον Απρίλιο έφθασαν τις 1.070, ενώ οι αντίστοιχες κλήσεις τον Μάρτιο ήταν 325. Παράλληλα, υπήρξε αύξηση των κλήσεων για περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας τον Απρίλιο, με 648 κλήσεις. Σημειώνεται, ότι οι κλήσεις για περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας σχεδόν τετραπλασιάστηκαν τον μήνα της «καραντίνας», σε σύγκριση με τον προηγούμενο μήνα, το Μάρτιο, που καταγράφηκαν 166 κλήσεις για παρόμοια περιστατικά.

Αντίθετα, σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία της Ελληνικής Αστυνομίας, δεν προέκυψε αύξηση των καταγγελιών ενδοοικογενειακής βίας για το επίμαχο χρονικό διάστημα. Συγκεκριμένα, για τους μήνες Μάρτιο, Απρίλιο και Μάιο 2020 από τις αρμόδιες αστυνομικές Υπηρεσίες καταγράφηκαν 1.103 περιστατικά, ενώ για το αντίστοιχο χρονικό διάστημα του 2019 καταγράφηκαν 1.287 περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας.

«Μπορεί, βέβαια, να μην προκύπτει αύξηση των καταγγελιών, ωστόσο τις περισσότερες φορές πίσω από αυτούς τους αριθμούς υπάρχουν ιστορίες ανθρώπων που κρύβουν πόνο και δυστυχία, που δεν μπορούν να μετρηθούν ή να συγκριθούν με οτιδήποτε άλλο», τονίζει στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων η εκπρόσωπος Τύπου της ΕΛΑΣ, Ιωάννα Ροτζιώκου.

«Η διαφοροποίηση αυτή πιθανόν να οφείλεται, μεταξύ άλλων, στον δισταγμό των θυμάτων να περάσουν το κατώφλι των επίσημων Αρχών, στον φόβο για τις ενδεχόμενες νομικές συνέπειες, στην ανησυχία για τις πιθανές επιπτώσεις που μπορεί να υπάρξουν από τον δράστη ή το οικείο περιβάλλον, εάν προχωρήσουν σε καταγγελία ή ακόμα και στην ανασφάλειά τους για τον ενδεχόμενο κοινωνικό στιγματισμό τους. Έχει παρατηρηθεί ότι σε αρκετές περιπτώσεις ισχύει η ρήση “τα εν οίκω μη εν δήμω”. Μη φοβούνται τα θύματα να μιλήσουν στην Αστυνομία και να καταγγείλουν την ενδοοικογενειακή βία».

Η ενδοοικογενειακή βία δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ιδιωτική υπόθεση

Όπως επισημαίνει η κ.Ροτζιώκου «η ενδοοικογενειακή βία δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ιδιωτική υπόθεση αλλά ως ένα κοινωνικό ζήτημα με αρνητικές συνέπειες, τόσο για το ίδιο το θύμα (σωματικές, ψυχολογικές, κ.ο.κ.) όσο και για την κοινωνία.

Δυστυχώς, έχουν υπάρξει και υποθέσεις ενδοοικογενειακής βίας με συχνές και έντονες ενδοοικογενειακές συγκρούσεις που, δυστυχώς, είχαν ως αποτέλεσμα ακόμα και τον θάνατο των θυμάτων.

Υποθέσεις για τις οποίες δε μίλησε ποτέ και κανείς, παρά μόνο όταν έφτασε το τραγικό τέλος.

Γι’ αυτό προτρέπουμε τους πολίτες, που είναι θύματα, να έρθουν να μας μιλήσουν γι’ αυτά τα περιστατικά, και από την πλευρά μας θα κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για να βρουν την απαιτούμενη βοήθεια και προστασία. Αλλά και οι πολίτες μάρτυρες τέτοιων καταστάσεων ας μη διστάσουν να μας αναφέρουν αυτές τις καταστάσεις, ακόμα και ανώνυμα».

Διάβασε επίσης: GASHLIGHTING: μία ύπουλη μορφή βίας

Τα θύματα δεν είναι μόνα τους

Είναι πολύ σημαντικό, σύμφωνα με την εκπρόσωπο της ΕΛΑΣ, τα θύματα να πάρουν την απόφαση και να αναφέρουν αυτό που τους συμβαίνει, είτε με αυτοπρόσωπη παρουσία το Αστυνομικό Τμήμα, είτε τηλεφωνικά στο 100 ή με ένα μήνυμα sms στο 100. Και να θυμούνται ότι δεν είναι μόνα τους.

Υπάρχει ο απαιτούμενος μηχανισμός για να τα υποστηρίξει. Ένας μηχανισμός που ξεκινά από τους αστυνομικούς της πρώτης γραμμής στα Αστυνομικά Τμήματα και τις 73 Υπηρεσίες Αντιμετώπισης Ενδοοικογενειακής Βίας της ΕΛΑΣ που βρίσκονται σε όλη την επικράτεια και επεκτείνεται μέχρι τη Γενική Γραμματεία Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων, το Κέντρο Ερευνών για Θέματα Ισότητας και τις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, Ενώσεις, Συλλόγους που προσφέρουν σημαντικό έργο σ’ αυτό το πεδίο, ενώ η ΕΛΑΣ είναι σε ανοιχτή γραμμή επικοινωνίας και συνεργασίας μαζί τους.

Η αντιμετώπιση του φαινομένου της ενδοοικογενειακής βίας βρίσκεται ψηλά στην ατζέντα του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη και του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας.

Πρόσφατα, ολοκληρώθηκε ο κύκλος εκπαιδεύσεων των αστυνομικών που στελεχώνουν τις Υπηρεσίες Αντιμετώπισης Ενδοοικογενειακής Βίας. Ακόμα, τον περασμένο Ιούλιο, πραγματοποιήθηκε διαδικτυακό εργαστήριο ανταλλαγής καλών πρακτικών και γνώσεων από το Αρχηγείο της ΕΛΑΣ και τη βρετανική Πρεσβεία.

Παράλληλα, εξακολουθεί να βρίσκεται σε εξέλιξη η εκστρατεία ενημέρωσης για την πρόληψη και ευαισθητοποίηση ως προς το φαινόμενο της ενδοοικογενειακής βίας με τίτλο «Έχεις Φωνή. Είμαστε Δίπλα Σου», ενώ από το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και το Κέντρο Μελετών για Θέματα Ασφάλειας (ΚΕ.ΜΕ.Α.) διεξήχθη έρευνα για την ενδοοικογενειακή βία κατά τη διάρκεια των μέτρων περιορισμού και εγκλεισμού για το πρώτο κύμα της πανδημίας, τα αποτελέσματα της οποίας θα αξιοποιηθούν για τη χάραξη νέων στρατηγικών για την αντιμετώπιση του φαινομένου.

«Η 25η Νοεμβρίου είναι η Παγκόσμια Ημέρα για την εξάλειψη της βίας σε βάρος των γυναικών», καταλήγει η κ. Ροτζιώκου, «μία ημέρα που έρχεται να μας υπενθυμίσει ότι οι γυναίκες δεν είναι αντικείμενα, αλλά ανθρώπινες οντότητες με δικαιώματα, άποψη, θέλω, πιστεύω. Έχουν φωνή»!

Δημοσθένης Καλαμπάκας

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Ενδοοικογενειακή βία αντιμετωπίζουν οι γυναίκες στο Μεξικό λόγω της Covid-19

The post Είστε θύματα της ενδοοικογενειακής βίας; Μιλήστε στην αστυνομία! appeared first on Miss or Madam.

Το Εθνικό Δίκτυο Καταφυγίων, το οποίο διαθέτει 69 καταφύγια σε όλο το Μεξικό, ανέφερε, επίσης, ότι ο αριθμός των τηλεφωνικών κλήσεων και των μηνυμάτων που έλαβε για ενδοοικογενειακή ή έμφυλη βία αυξήθηκε κατά 55% το διάστημα Μαρτίου- Ιουνίου σε σχέση με έναν χρόνο νωρίτερα.

Οι γυναίκες στο Μεξικό είναι αντιμέτωπες με δύο πανδημίες: την covid-19 και την ενδοοικογενειακή βία,

τόνισε η οργάνωση σε ανακοίνωσή της.

Με τις οικογένειες να βρίσκονται κλεισμένες στο σπίτι επί μήνες λόγω του lockdown προκειμένου να περιοριστεί η εξάπλωση του κορωνοϊού, οι εντάσεις για τις δουλειές του σπιτιού σε συνδυασμό με την οικονομική ανασφάλεια, καθώς πολλοί Μεξικανοί βρέθηκαν χωρίς δουλειά λόγω των περιορισμών, ήταν πιο πιθανό να κλιμακωθούν και να καταλήξουν στη βία.

Εξάλλου, ο εγκλεισμός κάνει τους, ήδη, επιθετικούς άνδρες να ξεσπούν πιο συχνά, ενώ η πλειονότητα των γυναικών που αναζήτησε βοήθεια είχε, ήδη, βιώσει κάποιο είδος βίας πριν την πανδημία, εξήγησε η Γουέντι Φιγκερόα, επικεφαλής του Εθνικού Δικτύου Καταφυγίων.

«Η covid-19 έφερε στην επιφάνεια περιπτώσεις βίας που είχαν καλυφθεί ή κρυφτεί», εξήγησε η ίδια. «Στη διάρκεια του lockdown η βία γίνεται πιο έντονη».

Οι επιθέσεις εναντίον γυναικών σημειώνουν ραγδαία αύξηση στη Λατινική Αμερική στη διάρκεια της πανδημίας.

Στην περιοχή αυτή είναι οι 14 από τις 25 χώρες όπου καταγράφονται τα μεγαλύτερα ποσοστά γυναικοκτονιών, λόγω των οποίων χάνουν τη ζωή τους στη Λατινική Αμερική περίπου 12 γυναίκες ημερησίως, σύμφωνα με τον ΟΗΕ.

Στο Μεξικό οι κλήσεις για επιθέσεις εναντίον γυναικών αυξήθηκαν κατά περισσότερο από 50% τους τέσσερις πρώτους μήνες του έτους σε σχέση με την ίδια περίοδο πέρυσι, σύμφωνα με τα στοιχεία της κυβέρνησης.

Το Εθνικό Δίκτυο Καταφυγίων επεσήμανε ότι, συνολικά, μέσω τηλεφώνου ή του διαδικτύου, βοήθησε περισσότερους από 20.000 ανθρώπους στη διάρκεια της πανδημίας, αύξηση 71% σε σχέση με την ίδια περίοδο το 2019.

Σχεδόν οι μισές κλήσεις και τα τηλεφωνήματα που έλαβε η οργάνωση στη διάρκεια του lockdown προήλθαν από την πόλη του Μεξικού, η οποία έχει πληγεί και περισσότερο από την επιδημία του κορωνοϊού.

Περισσότερα από 500 παιδιά και έφηβοι που απευθύνθηκαν στο Δίκτυο είχαν πέσει θύματα σεξουαλικής βίας. Εξάλλου, τέσσερις στις δέκα γυναίκες που ζήτησαν βοήθεια από την οργάνωση είχαν πέσει θύματα σωματικής βίας.

ΕΜ

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Οι γυναίκες πλήττονται περισσότερο από τις μετακινήσεις πληθυσμών που λαμβάνουν χώρα εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής

The post Ενδοοικογενειακή βία αντιμετωπίζουν οι γυναίκες στο Μεξικό λόγω της Covid-19 appeared first on Miss or Madam.