Βιοενεργειακή ανάλυση πρόληψης, διάγνωσης και θεραπείας

Η βιοενεργειακή θεραπεία είναι γνωστή στην Ευρώπη και στις Η.Π.Α. εδώ και περισσότερο από μισό αιώνα. Η σύγχρονη βιοενεργειακή ανάλυση αποτελεί έναν πολύ απλό τρόπο διαγνωστικής και θεραπευτικής προσέγγισης της ανθρώπινης υγείας και ασθένειας, ο οποίος βασίζεται στην τεχνολογία του βιοσυντονισμού.

Η ευκολία στη χρήση, η πρακτικότητα και η άμεση αποδοτικότητα χαρακτηρίζουν τη μέθοδο και της προσδίδουν σημαντική υπεροχή έναντι άλλων χρονοβόρων, επώδυνων, επιβαρυντικών εξετάσεων.

Η βιοενέργεια είναι μία, σχετικά, πρόσφατη εξέλιξη στον χώρο της ιατρικής, η οποία εξυπηρετεί την ανάγκη για πρόληψη, έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία. Προσφέρει περιεκτική ανάλυση της κατάστασης της υγείας του ανθρώπου σε όλα τα επίπεδα.

Η βιοενέργεια προσδιορίζει με ακρίβεια πολλές άλλες θεραπευτικές δυνατότητες (ομοιοβελονισμός, φυτοθεραπεία, ομοιοπαθητική, βιταμίνες, ιχνοστοιχεία, συμπληρώματα διατροφής, ανθοϊάματα, άλατα ιστών κτλ.). Ο βιοσυντονισμός, ως εξειδικευμένη προσέγγιση, αποτελεί ενεργειακή εξέταση κι ενεργειακή θεραπεία. Εμπεριέχεται στη φιλοσοφία της ολιστικής ιατρικής.

Τις τελευταίες δεκαετίες έχουν γίνει εκπληκτικά επιστημονικά άλματα στην εξέλιξη της τεχνολογίας και της συμβατικής ιατρικής.

Όμως, η ανάγκη για αντιμετώπιση κάποιων σημαντικών και συχνών ασθενειών παραμένει ανικανοποίητη. Ακόμα και στον τομέα της διάγνωσης, που έχουν γίνει πολύ σημαντικά βήματα, η ανίχνευση των πρώιμων σημείων της νόσου δεν είναι ικανοποιητική για πολλές παθήσεις.

Ως εκ τούτου, η διάγνωση πολλές φορές καθυστερεί. Τελικά, κάποιοι ασθενείς ταλαιπωρούνται επί μακρόν και οι οικογένειες (αλλά και οι ασφαλιστικοί φορείς) επιβαρύνονται έντονα.

Διάβασε επίσης: Φυσική Ιατρική και Αποκατάσταση

Ο βιοσυντονισμός αποτελεί επίτευγμα στον τομέα της ιατρικής

Ο βιοσυντονισμός, με τις σύγχρονες συσκευές, αποτελεί επίτευγμα στον τομέα της ιατρικής. Καλύπτει σημαντικό κενό στην πρώιμη διαγνωστική υπαρκτών διαταραχών.

Επίσης, και αυτό είναι το σημαντικότερο, καλύπτει την ανάγκη της ανίχνευσης ενεργειακών διαταραχών, πριν αυτές εκφραστούν με συμπτώματα και γίνουν ενεργές, προτού, δηλαδή, γίνουν βιολογικά υπαρκτές.

Υπάρχει δυνατότητα πρόγνωσης μελλοντικών διαταραχών, όταν αυτές υπάρχουν ήδη σε ενεργειακό επίπεδο.

Η θεραπευτική αντιμετώπιση αυτών είναι πολύ σημαντική και επιβεβαιώνει ότι η πρόληψη είναι η ορθολογικότερη στρατηγική της σύγχρονης ιατρικής.

Η βιοενεργειακή αξιολόγηση προσδιορίζει την αιτία της ελλοχεύουσας ασθένειας

Η βιοενεργειακή αξιολόγηση προσδιορίζει την αιτία της ελλοχεύουσας ασθένειας και την πρωταρχική αιτία ενός προβλήματος υγείας, κερδίζοντας πολύτιμο χρόνο για τον ασθενή και τον ιατρό. Η ανάταξη των αρχικώς διαπιστωθεισών ενεργειακών διαταραχών, συνήθως, επιτυγχάνεται εντός διμήνου.

Επιπλέον, καλύπτει την ανάγκη της ανίχνευσης περιβαλλοντικών, χημικών και άλλων τοξικών επιβαρύνσεων του ανθρώπινου οργανισμού, οι οποίες ελλοχεύουν και, δυνητικά, μπορούν να εξελιχθούν σε παθήσεις ή βλάβες.

Επιπροσθέτως, είναι δυνατόν να ελεγχθούν και να αντιμετωπιστούν οι διαταραχές όρεξης και διατροφής (ανορεξία/βουλιμία), οι ελλείψεις τροφικών συστατικών, οι τροφικές αλλεργίες και δυσανεξίες, οι έξεις (κάπνισμα, αλκοόλ ή άλλες καταχρήσεις), οι ορμονικές δυσλειτουργίες, η εξασθένηση του ανοσοποιητικού, τα επώδυνα σύνδρομα, οι δυσμενείς επιπτώσεις από εμβόλια ή χημικά φάρμακα, οι δυσμενείς μεταλοιμώδεις καταστάσεις (λ.χ. μετά από λοιμώδη μονοπυρήνωση ή έρπη ) και πολλές άλλες χρόνιες ή υποτροπιάζουσες διαταραχές.

Τέλος, η εξασθένηση, εξαιτίας κληρονομικών επιβαρύνσεων, είναι ανιχνεύσιμη και μετρήσιμη, συνεπώς, δε, αντιμετωπίσιμη.

Η βασική ιδέα του βιοσυντονισμού είναι σχετικά απλή

Η βασική ιδέα του βιοσυντονισμού είναι σχετικά απλή, αλλά οι εφαρμογές που προκύπτουν από αυτήν είναι πραγματικά εντυπωσιακές σε σύγκριση με άλλες μεθόδους. Εξετάζονται άνθρωποι κάθε ηλικίας, ακόμη και μη συνεργάσιμοι στη χρήση άλλων μεθόδων.

Η διαδικασία της εξέτασης είναι πολύ εύκολη, ανώδυνη και σύντομη. Δεν υπάρχει καμία απολύτως αντένδειξη για την εξέταση αυτή. Η διάρκεια της εξέτασης είναι από 30 έως 60 λεπτά, ανάλογα με την κάθε περίπτωση.

Ο ασθενής κάθεται αναπαυτικά και κρατάει δύο μπρούντζινα ραβδοειδή ηλεκτρόδια (ένα σε κάθε χέρι), από τα οποία περνούν, διαδοχικά, πληροφορίες σε ηλεκτρονική μορφή.

Οι ηλεκτρονικές πληροφορίες ακολουθούν τους κλασικούς μεσημβρινούς του σώματος, απ’ όπου διανέμονται σε ολόκληρο το σώμα. Ο τρόπος που εκφράζεται το κάθε όργανο και το κάθε σύστημα αποκαλύπτει την κατάστασή του.

Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, η συσκευή ελέγχει όλους τους μεσημβρινούς του σώματος και δημιουργείται ένα σταθερό πεδίο για αξιόπιστη μέτρηση. Το αποτέλεσμα είναι ένα διασυνδεδεμένο δίκτυο, το οποίο, μέσω των ενεργειακών πεδίων, ενώνει τα όργανα και τα συστήματα του σώματος με τη συσκευή.

Η διαδικασία ξεκινά με βιοενεργειακή ανάγνωση κι έλεγχο. Εάν διαπιστωθεί διαταραχή σε οποιοδήποτε ενεργειακό πεδίο, κυτταρικό στοιχείο, ιστό, όργανο, ή σύστημα του σώματος, η αρνητική ανταπόκριση του σώματος θα καταγραφεί μέσω της συσκευής.

Το σώμα του ασθενή αποκαλύπτει τις αδυναμίες του κι επιλέγεται η ευεργετικότερη θεραπεία, διότι η μέθοδος ανιχνεύει την ιδανικότερη θεραπεία για κάθε ασθενή.

Υπάρχει η δυνατότητα παρασκευής εξατομικευμένου ενεργειακού φαρμάκου

Πολύ σημαντικό είναι το ότι υπάρχει η δυνατότητα παρασκευής εξατομικευμένου ενεργειακού φαρμάκου για την αποκατάσταση της ομοιόστασης, ισορροπίας και βελτίωσης της υγείας του εξεταζόμενου.

Μετά τη χρήση του φαρμάκου για διάστημα, συνήθως, 3-8 εβδομάδων, ενδεχομένως ταυτόχρονα με άλλα φάρμακα (συνήθως φυτοθεραπευτικά, ομοιοπαθητικά, συμπληρώματα διατροφής κτλ.), ακολουθεί επαναξιολόγηση, η οποία καταδεικνύει την επιτευχθείσα εξισορρόπηση και αποκατάσταση της υγείας.

Μετά τη δεύτερη εξέταση και την ανάλυσή της, ο ιατρός αποφασίζει τον χρόνο της επόμενης εξέτασης, ανάλογα με τα προβλήματα του κάθε ανθρώπου. Σε χρόνιες, επίμονες διαταραχές ή δυσλειτουργίες, η δεύτερη αξιολόγηση εκτελείται περίπου 2 μήνες μετά την αρχική.

Η Electro Dermal Screening έχει έγκριση του FDA

Η Electro Dermal Screening (EDS) συσκευή έχει έγκριση του FDA και για το σύστημα και για το λογισμικό της, σε αντίθεση με άλλες παρεμφερείς.

Η βάση δεδομένων της περιέχει περισσότερα από 1.000 ομοιοπαθητικά φάρμακα, όλα τα άλατα των ιστών, όλα τα ανθοϊάματα, ομοτοξικολογία, Chakra, φυτοθεραπεία, γεωπαθητικό stress, έλεγχο τοξίκωσης (από βαρέα μέταλλα, χημικά ή δηλητήρια), παθογόνα βακτηρίδια, ιούς, παράσιτα, μύκητες κτλ.

H βιβλιοθήκη περιλαμβάνει περισσότερες από 40 διαφορετικές εταιρείες συμπληρωμάτων διατροφής. Υπάρχει δυνατότητα προσθήκης επιπλέον νέων στοιχείων, εάν αυτά δεν περιέχονται.

H συσκευή βιοσυντονισμού μπορεί να ελέγξει οποιοδήποτε σκεύασμα ή και τρόφιμο και να φυλάξει την ηλεκτρονική του «υπογραφή» στη βιβλιοθήκη. Μπορούν να ελεγχθούν τα φάρμακα που ήδη λαμβάνει κάποιος ασθενής, ώστε να αποσαφηνισθεί η χρησιμότητά τους με σαφή εξατομίκευση.

Διάβασε επίσης: Ομοιοπαθητική: Απαντήσεις σε δικές σας ερωτήσεις

Φωτογραφία από bioenergybelfast

The post Βιοενέργεια και βιοσυντονισμός: όλα όσα πρέπει να ξέρεις appeared first on Miss or Madam.

Η ομοιοπαθητική ασκείται μόνο από ιατρούς;

Η ιατρική είναι μία κι ενιαία. Η ομοιοπαθητική διαφοροποιείται από τη συμβατική (ή αλλοπαθητική ή εναντιοπαθητική) ιατρική μόνο στη συνταγογράφηση των φαρμάκων.

Η εξέταση του ασθενή από τον ιατρό και η διερεύνηση του προβλήματός του με τις παρακλινικές εξετάσεις (εξετάσεις αίματος, ούρων, κοπράνων/ακτινογραφίες/ υπερηχογραφήματα/αγγειογραφίες/αξονικές τομογραφίες/μαγνητικές τομογραφίες κτλ.) είναι απαραίτητο να γίνονται με επιστημονική ορθότητα και πληρότητα. Η εκπαίδευση στην ομοιοπαθητική είναι επίπονη και μακροχρόνια.

Είναι απαράδεκτο, μα κι επικίνδυνο, να ασκείται η ομοιοπαθητική από μη ιατρούς «θεραπευτές», οι οποίοι, ατυχώς, δραστηριοποιούνται ανεξέλεγκτα.

Εφαρμόζεται η ομοιοπαθητική σε γυναίκες κατά την κύηση ή μετά από αυτήν;

Η χρήση ομοιοπαθητικών φαρμάκων στην εγκυμοσύνη είναι εντελώς ακίνδυνη. Πολλά συμπτώματα της γυναίκας που θεωρούνται αναμενόμενα κατά την κύηση θεραπεύονται με την ομοιοπαθητική.

Η ομοιοπαθητική πρόληψη και θεραπεία ενδείκνυται κατά την κύηση, ιδιαίτερα κατά το πρώτο τρίμηνο. Υπάρχουν ομοιοπαθητικά φάρμακα που χρησιμοποιούνται κατά τον τοκετό ή την καισαρική με πολύ καλά αποτελέσματα. Επίσης, ορισμένες παθήσεις που παρουσιάζονται κατά την κύηση και τη λοχεία θεραπεύονται με την ομοιοπαθητική.

Στη διεθνή βιβλιογραφία πολλοί συγγραφείς προτείνουν την ομοιοπαθητική αγωγή σε όλες τις εγκύους, ιδιαίτερα μάλιστα στο πρώτο τρίμηνο της κύησης. Επιπλέον, έχει καλά αποτελέσματα σε προβλήματα της γαλουχίας. Ο απαραίτητος μητρικός θηλασμός ευνοείται από την ομοιοπαθητική αγωγή.

Εφαρμόζεται η ομοιοπαθητική σε παιδιά;

Εφαρμόζεται σε νεογνά, βρέφη, νήπια, παιδιά κι εφήβους. Πολλά χρόνια και οξέα προβλήματα ή νοσήματα αλλά και τραυματισμοί αντιμετωπίζονται με μεγάλη επιτυχία.

Στις ηλικίες αυτές η ανταπόκριση του οργανισμού στο ομοιοπαθητικό φάρμακο είναι θεαματική. Εκτός, όμως, από τη θεραπεία ποικίλων καταστάσεων, η ομοιοπαθητική αγωγή επιφέρει τη μέγιστη δυνατή πρόληψη.

Για να αρχίσω ομοιοπαθητική πρέπει να διακόψω τα φάρμακα που ήδη παίρνω;

Η διακοπή της ήδη λαμβανόμενης φαρμακευτικής αγωγής σε καμία περίπτωση δεν συνιστάται αδιακρίτως. Η ομοιοπαθητική θεραπεία και μπορεί, αλλά και, σε κάποιες περιπτώσεις, επιβάλλεται να συνδυασθεί με την ήδη υπάρχουσα φαρμακευτική αγωγή που, τυχόν, λαμβάνει κάποιος ασθενής.

Η διακοπή των φαρμάκων της κλασικής ιατρικής μπορεί να γίνει μόνο στην περίπτωση όπου, με τη βελτίωση του επιπέδου υγείας του αρρώστου, αυτά δεν θα είναι περαιτέρω αναγκαία. Η χρήση των φαρμάκων που είναι απαραίτητα για κάποιους ασθενείς δεν διακόπτεται ποτέ, όπως λ.χ. της θυροξίνης.

Θέλω να κάνω ομοιοπαθητική, αλλά για την πάθησή μου με παρακολουθεί άλλος ειδικός ιατρός. Πρέπει να τον ενημερώσω; Συνδυάζεται με άλλες θεραπείες;

Συγχρόνως, είναι δυνατό να γίνονται και άλλες θεραπείες. Όμως, επειδή κάθε ασθενής είναι διαφορετική περίπτωση, απαιτείται συγκεκριμένη καθοδήγησή του από τον θεράποντα ομοιοπαθητικό ιατρό.

Στα πλαίσια μιας επιτυχημένης ομοιοπαθητικής θεραπείας, ο οργανισμός υφίσταται θεραπευτικές αλλαγές, οι οποίες, συνήθως, μεταβάλλουν την έκταση και την ένταση των διαφόρων παθήσεων.

Είναι σύνηθες φαινόμενο να χρειάζεται αναπροσαρμογή της θεραπείας της κλασικής-συμβατικής ιατρικής στις περιπτώσεις αυτές (λ.χ. δόση αντιδιαβητικών ή αντιυπερτασικών δισκίων ), η οποία οφείλει να γίνεται από τον ιατρό, ο οποίος συνταγογράφησε την αγωγή κι εξακολουθεί να παρακολουθεί τον ασθενή.

Με την ενημέρωση του αλλοπαθητικού ιατρού σας, αλλά και με τη συνεργασία του με τον ομοιοπαθητικό ιατρό (σε περίπτωση που χρειαστεί), επιτυγχάνονται τα καλύτερα θεραπευτικά αποτελέσματα.

Μετά από επιτυχή ομοιοπαθητική θεραπεία υπάρχει πιθανότητα υποτροπής;

Ναι, υπάρχει πιθανότητα υποτροπής. Αυτό εξαρτάται, κυρίως, από τα εξής:

1. Από το επίπεδο της υγείας του οργανισμού του ασθενή
   και από την ηλικία του.
2. Από το είδος, την ένταση και τη διάρκεια της ασθένειας.
3. Από τις μη αναστρέψιμες βλάβες της ασθένειας.
4. Από νέες ενδεχόμενες ψυχικές και σωματικές εντάσεις και ταλαιπωρίες.
5. Από τη συμμόρφωση του ασθενή στις ιατρικές οδηγίες,
   μετά τη λήξη της αγωγής.

Φωτογραφία από canva

The post Ομοιοπαθητική: Απαντήσεις σε δικές σας ερωτήσεις appeared first on Miss or Madam.

Η ομοιοπαθητική ήταν ήδη γνωστή στην αρχαία Ελλάδα κατά τους προϊπποκρατικούς χρόνους. Η σύγχρονη ομοιοπαθητική αναπτύχθηκε στο τέλος του 18ου αιώνα (1796) από τον γερμανό ιατρό, Σαμουήλ Χάνεμαν, κι έκτοτε ασκείται με μεγάλη επιτυχία, μέχρι σήμερα, σχεδόν, σε όλο τον κόσμο.

Μετά το 1960 η διάδοση και η επιστημονική εξέλιξη της ομοιοπαθητικής είναι εντυπωσιακή και πλατιά. Στην Ελλάδα ασκείται, αδιάλειπτα, τουλάχιστον 150 έτη.

Η ομοιοπαθητική ρυθμίζει κεντρικά την υγεία του ανθρώπου κι ενισχύει τους μηχανισμούς εσωτερικής ανάρρωσης και ίασης, οι οποίοι λειτουργούν σε κάθε οργανισμό, αλλά που, ως τότε, ήταν ανεπαρκείς, με αποτέλεσμα η ασθένεια να παρατείνεται και να επιδεινώνεται.

Ισχυροποιεί τους αμυντικούς μηχανισμούς, αλλά και τους κάνει επαρκείς και ικανούς να σταματήσουν την παράταση της ασθένειας και να επιφέρουν την ίαση. Πρόκειται για υποβοηθούμενη αυτοθεραπεία. Το θεραπευτικό φάσμα της ομοιοπαθητικής είναι ευρύτατο.

Ονομάζεται ομοιοπαθητική, επειδή τα ομοιοπαθητικά φάρμακα, όταν χορηγηθούν σε υγιείς οργανισμούς και σε επανειλημμένες δόσεις, μπορεί να προκαλέσουν συμπτώματα παρόμοια με αυτά που θεραπεύουν, όταν χορηγούνται σε ασθενείς που τα παρουσιάζουν.

Η ομοιοπαθητική βασίζεται σε συγκεκριμένους φυσικούς νόμους και αρχές. Ο «Νόμος των Ομοίων» αποτελεί έναν από τους βασικούς νόμους της ομοιοπαθητικής. Ο Ιπποκράτης ήταν ο πρώτος που τον διατύπωσε ως «όμοια ομοίων εισίν ιάματα».

Τι σημαίνει ότι η ομοιοπαθητική ιατρική είναι ολιστική;

Ολιστική είναι κάθε μέθοδος θεραπείας, που κάνει ολόκληρο τον συγκεκριμένο οργανισμό ψυχικά και σωματικά υγιέστερο.

Συγκεκριμένα, όταν κάποιος ασθενής, ο οποίος έχει δύο ή τρεις ή τέσσερις παθήσεις, αλλά και συμπτώματα ανεξάρτητα μεταξύ τους, πηγαίνει στον ομοιοπαθητικό ιατρό, δεν θα λάβει ξεχωριστό φάρμακο για κάθε πάθηση ή σύμπτωμα (όπως γίνεται, συνήθως, στην τρέχουσα ή «κλασική» ιατρική, που ονομάζεται αλλοπαθητική, εναντιοπαθητική ή συμβατική ).

Ο ασθενής θα λάβει ένα μόνο φάρμακο, το οποίο θα επιλέξει ο ομοιοπαθητικός ιατρός και το οποίο προορίζεται να ανακουφίσει το σύνολο των συμπτωμάτων και των παθήσεων του ασθενή.

Διάβασε επίσης: Η ψυχοθεραπεία είναι για τους υγιείς

Εξατομίκευση

Tο ομοιοπαθητικό φάρμακο είναι απόλυτα εξατομικευμένο σε ό,τι αφορά το σύνολο των ιδιαιτεροτήτων, των συμπτωμάτων και των παθήσεων του ανθρώπου, και ονομάζεται ιδιοσυγκρασιακό.

Ο κάθε άνθρωπος αποτελεί μία μοναδική και ξεχωριστή περίπτωση. Στην ουσία, στην ομοιοπαθητική θεραπεία εφαρμόζεται η προσέγγιση κάθε ανθρώπου με απόλυτη εξατομίκευση.

Ομοιοπαθητική ιατρική: Πλεονεκτήματα

Προσφέρει μονιμότερα αποτελέσματα από τις συνήθεις θεραπευτικές μεθόδους, ιδίως στις χρόνιες παθήσεις.

Για παράδειγμα, εάν κάποιος πάσχει από κεφαλαλγίες, ή παθήσεις του πεπτικού συστήματος, ή δερματοπάθειες, ή αλλεργίες, προκειμένου να είναι ελεύθερος συμπτωμάτων, οφείλει να λαμβάνει, συνεχώς, κάποια από τα σκευάσματα της κλασικής ιατρικής, ενώ με την ομοιοπαθητική το θεραπευτικό αποτέλεσμα διατηρείται και μετά το τέλος της θεραπείας.

Η ομοιοπαθητική δεν θεραπεύει ασθένειες («ταμπέλες»), θεραπεύει ασθενείς.

Αντιμετωπίζοντας τον κάθε ασθενή ως σύνολο κι εξατομικευμένα, προσφέρει θεραπεία για το σύνολο των παθήσεών του, χωρίς να αρκείται στη μεμονωμένη αντιμετώπιση ορισμένων συμπτωμάτων μέσω πολλών φαρμάκων.

Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα, λόγω του τρόπου παρασκευής τους είναι εντελώς ατοξικά για τον οργανισμό.

Γι’ αυτό και η χρήση τους κατά την ομοιοπαθητική θεραπεία είναι απαλλαγμένη από τους κινδύνους αλλεργίας ή τοξικότητας του φαρμάκου, π.χ. στην ηπατική ή νεφρική λειτουργία, κίνδυνοι που, άλλοτε, σε άλλο βαθμό, βαρύνουν τη χρήση των φαρμάκων της κλασικής ιατρικής.

Η αποτελεσματικότητα σε παθήσεις στις οποίες η κλασική-συμβατική ιατρική δεν διαθέτει τρόπο αντιμετώπισης.

Η ολιστική αντιμετώπιση κάθε ασθενή επιτρέπει τη θεραπεία νόσων για τις οποίες, μέχρι στιγμής, η κλασική ιατρική δεν διαθέτει κάποιο αποτελεσματικό φάρμακο. Παραδείγματα αποτελούν η προδιάθεση για υποτροπιάζουσες λοιμώξεις, πολλές ιογενείς λοιμώξεις για τις οποίες δεν υπάρχει θεραπεία, καθώς και πιο σύνθετα ή χρόνια προβλήματα.

Είναι ασφαλής.

Η ομοιοπαθητική μπορεί να χρησιμοποιηθεί ασφαλώς και στις ευπαθείς ομάδες πληθυσμού (εγκύους, νεογνά, βρέφη και υπερήλικες), χωρίς κανένα απολύτως πρόβλημα.
Η ομοιοπαθητική αποτελεί την καλύτερη δυνατή πρόληψη ακόμα και για τις λεγόμενες κληρονομικές επιβαρύνσεις.

Διάβασε επίσης: Παθήσεις γένους θηλυκού (μέρος α’)

Ομοιοπαθητική ιατρική: Μειονεκτήματα

Η δράση των ομοιοπαθητικών φαρμάκων, κάποιες φορές, χρειάζεται περισσότερο χρόνο από τα φάρμακα της κλασικής ιατρικής για τις ίδιες παθήσεις, κάτι που, ενίοτε, είναι δυσάρεστο για τον ασθενή.

Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα καταστρέφονται εύκολα, όταν δεν συντηρούνται σωστά.

Αποτελεσματικότητα της ομοιοπαθητικής

Όπως και στην κλασική ιατρική και, γενικά, σε όλες τις θεραπευτικές μεθόδους, σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να ισχυρισθούμε ότι η ομοιοπαθητική θεραπεύει το 100% των ασθενών που προσφεύγουν στον ομοιοπαθητικό ιατρό.

Η δυνατότητα θεραπείας κάθε ανθρώπου ποικίλλει ανάλογα με την πάθηση, τα φάρμακα που αυτός λαμβάνει, τη γενικότερη κατάσταση του οργανισμού του καθώς και την ικανότητα του θεραπευτή.

Η ομοιοπαθητική, όπως κάθε ιατρική θεραπεία, δεν είναι πανάκεια. Στατιστικά, ένα ποσοστό 80-85% των ασθενών που προσφεύγουν στην ομοιοπαθητική έχουν καλό έως άριστο αποτέλεσμα.

Νοσήματα και βλάβες που θεραπεύονται με την ομοιοπαθητική

Οι παθήσεις που εξαλείφονται ή βελτιώνονται με την ομοιοπαθητική είναι οξείες και χρόνιες. Οι συνηθέστερες είναι οι εξής:

Αλλεργίες, Ακμή, Ρινίτιδες, Ιώσεις, Κρυολογήματα, Γριπώδεις συνδρομές, Αδενοειδείς εκβλαστήσεις («κρεατάκια»),
Ίλιγγοι, Πνευμονοπάθειες, Γαστρίτιδες, Έλκος βολβού δωδεκαδάκτυλου, Ευερέθιστο έντερο, Γαστρεντερίτιδες, Κολίτιδες Κολικοί, Κακώσεις, Οστεοπόρωση, Οστεοαρθρίτιδα, Σπονδυλαρθρίτιδα, Επώδυνα σύνδρομα, Δυσκαμψίες, Μυαλγίες, Μυοπάθειες, Οσφυαλγία, Αποκατάσταση καταγμάτων,
Αυχενικό σύνδρομο, Τενοντίτιδες, Ισχιαλγία, Μικροτραυματισμοί, Σύνδρομα καταπόνησης, Αρθροπάθειες, Αρθρίτιδες, Δισκοπάθειες, Αποστήματα, Μαστοπάθειες, Μαστίτιδες, Προεμμηνορυσιακό σύνδρ., Υπογονιμότητα, Σεξουαλ. δυσλειτουργίες,
Πολυκυστική νόσος, Αναπτυξιακές διαταραχές, Κατάθλιψη, Αϋπνίες και άλλες διαταραχές του ύπνου, Αγχώδεις διαταραχές,
Ψυχική εξάντληση, Σωματική εξάντληση, Ρευματισμοί,
Χρόνια έλκη, Ημικρανίες, Κεφαλαλγίες, Παχυσαρκία, Νευρογενής ανορεξία, Δυσανεξίες, Κοινωνική απομόνωση, Σύνδρομο χρόνιας κόπωσης, Ινομυαλγία, Μείωση νοητικής ικανότητας, Αυχεναλγίες,
Νευραλγίες, Χρόνιες λοιμώξεις, Αμυγδαλίτιδες, Ωτίτιδες, Κυστίτιδες, Προστατίτιδες, Ουρηθρίτιδες, Ερπητικές λοιμώξεις, Δερματοπάθειες, Δερματίτιδες, Νευροδερματίτιδες, Αρτηριοσκλήρωση, Μεταβολικό σύνδρομο, Υποτροπιάζοντα νοσήματα, Χρόνια νοσήματα και πολλές άλλες.

Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα

Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα προέρχονται από τη φύση (φυσικές ουσίες, ορυκτά, φυτά, ζώα κτλ.) και είναι εξαιρετικά ασφαλή. Είναι φάρμακα ευαίσθητα, και η ορθή συντήρησή τους απαιτεί ιδιαίτερες προφυλάξεις.

Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα δεν έχουν καμία απολύτως τοξικότητα για τον οργανισμό, αλλά η χρήση τους πρέπει να γίνεται μόνο στα πλαίσια που συνταγογραφούνται από τον ομοιοπαθητικό ιατρό.

Η αυτόβουλη ή απερίσκεπτη ερασιτεχνική κατάχρησή τους μπορεί να οδηγήσει σε «παρενέργειες», οι οποίες, αν και σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να συγκριθούν με τους κινδύνους των αλλοπαθητικών φαρμάκων, δεν παύουν να υφίστανται, καθόσον αφορούν στο λεγόμενο «ενεργειακό μπλοκάρισμα».

Κατά τη, για περισσότερο από διακόσια χρόνια, χρήση των ομοιοπαθητικών φαρμάκων κανένα δεν έχει αποσυρθεί λόγω παρενεργειών. Ο οργανισμός του ανθρώπου ουδέποτε συνηθίζει τα ομοιοπαθητικά φάρμακα και δεν εξαρτάται από αυτά.

Η επενέργεια των ομοιοπαθητικών φαρμάκων στον οργανισμό του ανθρώπου εξαρτάται από τη συγγένειά του με αυτόν. Το φάρμακο θα βοηθήσει τον ασθενή λίγο, αρκετά ή απόλυτα. Εάν δεν τον βοηθήσει είναι λαθεμένη η επιλογή του, αλλά αυτό ουδόλως βλάπτει τον ασθενή.

Οι νόμοι της «ελάχιστης δόσης» και του «ενός, κάθε φορά, φαρμάκου» διέπουν την ομοιοπαθητική θεραπεία.

Είναι σκόπιμο να σημειωθεί πως, επειδή η δράση των ομοιοπαθητικών φαρμάκων δεν είναι χημική αλλά ενεργειακή, αυτά επηρεάζονται από ηλεκτρομαγνητικά πεδία και άλλους παράγοντες.

Ο ιατρός και ο φαρμακοποιός σας θα σας εξηγήσουν τους απαραίτητους περιορισμούς και τις κατάλληλες προφυλάξεις.
Η φαρμακοτεχνία της ομοιοπαθητικής διδάσκεται στον Τομέα Φαρμακογνωσίας της Φαρμακευτικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Τέλος, είναι γνωστό ότι τα ομοιοπαθητικά φάρμακα έχουν ιδιαίτερα χαμηλό κόστος.

Διάρκεια ομοιοπαθητικής θεραπείας

Η διάρκεια της θεραπείας εξαρτάται από τη φύση και τη βαρύτητα της κάθε πάθησης, την ηλικία, τη χρήση άλλων φαρμάκων, την κληρονομικότητα κτλ.

Σε μια οξεία πάθηση τα αποτελέσματα είναι άμεσα και ορατά σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Όμως, στις χρόνιες παθήσεις ο συνολικός χρόνος θεραπείας ποικίλλει αναλόγως με τον οργανισμό, τη βαρύτητα του προβλήματος, τη χρήση άλλων φαρμάκων, την προγενέστερη ανεπιτυχή δοκιμή άλλων θεραπειών, την κληρονομικότητα κτλ.

Δηλαδή, για την ίδια πάθηση, ένας ασθενής μπορεί να παρουσιάσει σημαντική βελτίωση στο πρώτο δίμηνο, ενώ άλλος να χρειαστεί έξι μήνες, λόγω των διαφορετικών παραγόντων που επηρεάζουν τη θεραπεία. Ο ιατρός δεν είναι δυνατό να προβλέψει, ακριβώς, το χρονικό διάστημα αποθεραπείας.

Η θεραπεία με την ομοιοπαθητική δεν συνεχίζεται διά βίου.

Όταν ολοκληρωθεί η φαρμακευτική αγωγή κι επιτευχθεί η θεραπεία, ο ασθενής αισθάνεται απελευθερωμένος απ’ ό,τι τον βασάνιζε. Εάν ο ασθενής παρουσιάσει υποτροπή της νόσου του ή ασθενήσει από άλλη νόσο, τότε μπορεί να επανέλθει για νέα θεραπεία.

Καχυποψία

Κάποιοι άνθρωποι, μεταξύ των οποίων και ιατροί, αντιμετωπίζουν την ομοιοπαθητική με καχυποψία και αρνητισμό. Όμως, οι περισσότεροι πλέον ιατροί στις Η.Π.Α. και στην Ευρώπη, παρά την άγνοιά τους περί την ομοιοπαθητική θεραπευτική, βλέπουν με πολύ ενδιαφέρον και ιδιαίτερη συμπάθεια αλλά και καλή κριτική διάθεση όλες τις εναλλακτικές και συμπληρωματικές θεραπευτικές μεθόδους, ιδιαίτερα μάλιστα στην Αγγλία, στη Γερμανία και στη Γαλλία, όπου υπάρχει ευρεία διάδοση της ομοιοπαθητικής.

Παράλληλα, πολλοί άνθρωποι είναι υπέρμαχοι της ομοιοπαθητικής, σίγουροι για την αξιοπιστία της και πεπεισμένοι για την αποτελεσματικότητά της. Οι τελευταίοι είναι εκείνοι οι οποίοι έχουν βιώσει εμπειρία θεαματικής θεραπείας στους ίδιους ή στο οικογενειακό/φιλικό τους περιβάλλον.

Δηλαδή, η μεγαλύτερη απόδειξη αποτελεσματικότητας της ομοιοπαθητικής εξακολουθεί να είναι ο αριθμός των χιλιάδων ασθενών οι οποίοι έχουν, πραγματικά, βοηθηθεί από την εφαρμογή της.

Φανατισμός

Φανατισμός, δυστυχώς, παρατηρείται στους «νεοφώτιστους» φίλους της ομοιοπαθητικής, αλλά και σε ολιγόπειρους, ανειδίκευτους ή μη νοσοκομειακούς ιατρούς. Βέβαια, σε κάθε περίπτωση, οφείλουμε να διαφυλάξουμε το κύρος της ιατρικής από προκαταλήψεις, ακρότητες και φανατισμούς.

Αρνητισμός

Επίσης, αρνητισμός και φανατισμός παρατηρείται σε «ορθόδοξους κύκλους» πλημμελώς ενημερωμένων και παραπληροφορημένων χριστιανών, οι οποίοι έχουν υποστεί διαστρεβλωμένη «ενημέρωση» από ανίδεους, αναρμόδιους και ανεύθυνους «καθοδηγητές».

Όμως, ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης στο βιβλίο του «Εορτοδρόμιο» αναφέρει: «Δύο είδη ιατρείας μεταχειρίζονται οι των σωμάτων άριστοι ιατροί. Διότι αυτοί ή τα εναντία ιατρεύουσι με τα εναντία… ή τα όμοια ιατρεύουσι με τα όμοια».

Στο Άγιον Όρος, βέβαια, στα νοσοκομεία των μοναστηριών πολλοί ιατροί και φαρμακοποιοί αποδεδειγμένα χρησιμοποιούσαν ομοιοπαθητικά φάρμακα τουλάχιστον από τα μέσα του 19ου αιώνα.

Αξιοπιστία

Η σημαντική θεραπευτική επιτυχία της ομοιοπαθητικής σε αναρίθμητες παθήσεις πολλών κατηγοριών μεγέθυνε την εκτίμηση των ασθενών και των διστακτικών, προς αυτήν, ιατρών και την καθιέρωσε στη συνείδηση πολλών λαών.

Στην Ελλάδα σε αυτό συνέβαλαν τα τελευταία 40 και πλέον έτη οι ομοιοπαθητικοί ιατροί, οδοντίατροι, κτηνίατροι και φαρμακοποιοί με προσωπικό και συλλογικό μόχθο.

Επίσης, συνέβαλαν οι αντίστοιχες επιστημονικές εταιρείες, δηλαδή:
η Μακεδονική Εταιρεία Ομοιοθεραπευτικής,
η Ελληνική Εταιρεία Ομοιοπαθητικής Ιατρικής,
η Ελληνική Εταιρεία Ομοιοπαθητικών Φαρμακοποιών,
η Ελληνική Εταιρεία Ομοιοπαθητικής Οδοντιατρικής,
η Ελληνική Εταιρεία Ομοιοπαθητικής Κτηνιατρικής

και άλλοι φορείς, όπως :

η Διεθνής Ακαδημία Κλασικής Ομοιοπαθητικής,
ο Σύλλογος Φίλων Ομοιοπαθητικής Ιατρικής κτλ.

Συνέβαλαν, ακόμα, και άλλοι επιστημονικοί και ακαδημαϊκοί φορείς, όπως:

το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο,
η Ιατρική Σχολή του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών,
η Φαρμακευτική Σχολή του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών,
η Κτηνιατρική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Τα τελευταία χρόνια, μάλιστα, στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, στο Τμήμα Μηχανικών Σχεδίασης Συστημάτων και Προϊόντων, αναγνωρίστηκε η ομοιοπαθητική ως παρέχουσα αποκατάσταση υγείας.

Στο Πανεπιστήμιο αυτό, μάλιστα, πραγματοποιείται μεταπτυχιακή εκπαίδευση στην ομοιοπαθητική με τρόπο επιστημονικά αδιάσειστο, «προκλητικό» για τις άλλες σχολές των Α.Ε.Ι., αλλά και, εν τέλει, διαχρονικό για τα δεδομένα των ιατρικών και άλλων πανεπιστημιακών και μεταπτυχιακών σπουδών.

Σε πολλά πανελλήνια, διεθνή και παγκόσμια ιατρικά συνέδρια διαπιστώθηκε από κοινού με τους συμβατικούς ιατρούς του ΕΣΥ, των ΑΕΙ και άλλων φορέων η αξιοπιστία της ομοιοπαθητικής. Έτσι απογυμνώθηκε η εσφαλμένη ή κακόπιστη, εναντίον της, κριτική.

Εξέλιξη

Η ομοιοπαθητική θεραπευτική αναπτύσσεται, διαδίδεται κι εξελίσσεται αποδεικνύοντας ότι είναι ένα ολοκληρωμένο επιστημονικό σύστημα πρόληψης, διάγνωσης και θεραπείας, με σημαντική επιτυχία στην εφαρμογή του και μεγάλες δυνατότητες ανάλυσης των διαταραχών της υγείας του ανθρώπου, κυρίως σε σχέση με την ιδιοσυγκρασία και την κληρονομικότητα.

Η σφαιρική προσέγγιση του πάσχοντος ανθρώπου και η εξατομικευμένη θεραπεία του αποτελούν το «κλειδί» στην επιτυχία της ομοιοπαθητικής θεραπευτικής, επειδή κάθε άνθρωπος είναι μία, μοναδική και ανεπανάληπτη οντότητα και προσωπικότητα.

Διάβασε επίσης: Ομοιοπαθητική: Απαντήσεις σε δικές σας ερωτήσεις

Παθήσεις γένους θηλυκού (μέρος β’)

Φωτογραφίες από: pixabay.com

The post Μάθετε τα πάντα για την ομοιοπαθητική ιατρική appeared first on Miss or Madam.