Το ποσοστό του πληθυσμού της χώρας που εμπίπτει σε αυτή την κατηγορία έχει αγγίξει το 68% (2018), με δυσοίωνες προβλέψεις για το μέλλον. Αυτή όμως, η έλλειψη σωματικής δραστηριότητας συνδέεται -μεταξύ πολλών άλλων- και με τη συχνότητα εμφάνισης όλων σχεδόν των μη μεταδιδόμενων ασθενειών».

«Επομένως, εγείρεται το ερώτημα κατά πόσον τα υψηλά επίπεδα υποκινητικότητας μεταφράζονται σε οικονομικό κόστος για τη χώρα» λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Δρ Ανδρέας Φλουρής, ο οποίος είναι αναπληρωτής καθηγητής του Τμήματος Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και διευθυντής του Εργαστηρίου Περιβαλλοντικής Φυσιολογίας FAMELab στο ίδιο πανεπιστήμιο.

Όπως εξηγεί ο ίδιος, «πανελλαδική ανάλυση που έγινε στο εργαστήριό μας έδειξε το εν λόγω κόστος για τα έτη 2000-2010 ήταν 1.02 δισ ευρώ, ενώ την περίοδο 2011-2019 αυξήθηκε στα 1,17 δισ. ευρώ.»

Παγκόσμια ημέρα Σωματικής Δραστηριότητας

«Ο υπολογισμός των οικονομικών επιπτώσεων της υποκινητικότητας ήταν μια σύνθετη και πολύπλοκη διαδικασία» εξηγεί μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Σωτήρης Χαρμπάς, ένας από τους συντελεστές της μελέτης. Όπως εξηγεί ο ίδιος, «ακολουθήσαμε μία αναγνωρισμένη διεθνώς μεθοδολογία, η οποία συνδέει την υποκινητικότητα με τις πέντε πιο σημαντικές μη μεταδοτικές ασθένειες, δηλαδή τις καρδιακές παθήσεις, τα εγκεφαλικά επεισόδια, τον διαβήτη, καθώς και τον καρκίνο του μαστού και του παχέος εντέρου. Κατά το έτος 1990 συνολικά 859.000 Έλληνες εμφάνιζαν τις ως άνω ασθένειες, ενώ ο αριθμός αυτός αυξήθηκε στα περίπου 1,5 εκατ. άτομα το 2019».

Ο Δρ Φλουρής τονίζει επίσης, ότι «ενώ το ετήσιο κόστος της υποκινητικότητας στην ελληνική οικονομία για τις πέντε μη-μεταδιδόμενες ασθένειες που μελετήσαμε, ήταν 90 εκατ. ευρώ το έτος 2000 σταδιακά, αυξήθηκε φτάνοντας τα 131 εκατ. ευρώ το έτος 2019 .»

«H δημιουργία ενός Παρατηρητηρίου Υποκινητικότητας κρίνεται απαραίτητη. Το εν λόγω παρατηρητήριο θα συλλέγει στοιχεία σε ετήσια βάση για τις οικονομικές επιπτώσεις της υποκινητικότητας και θα υλοποιεί δράσεις με σκοπό την εξάλειψή της», εξηγεί ο Δρ Κουτεντάκης. Υπογραμμίζει ότι «το Παρατηρητήριο Υποκινητικότητας θα έχει σημαντικό όφελος στην ελληνική κοινωνία, επιτυγχάνοντας μείωση στη καθιστική συμπεριφορά η οποία, εν συνεχεία, θα μειώσει τη συχνότητα εμφάνισης των κορυφαίων μη μεταδοτικών ασθενειών.»

Ο Δρ Φλουρής επισημαίνει ότι «αν κατά το έτος 2019 η υποκινητικότητα είχε εξαλειφθεί, η ελληνική οικονομία θα είχε επιπλέον οικονομικούς πόρους για να καλύψει αρκετές από τις ανάγκες της στους τομείς της εκπαίδευσης, της υγείας, της κοινωνικής αλληλεγγύης και της εθνικής άμυνας. Για παράδειγμα, κάθε χρόνο θα μπορούσαν να καλυφθούν τα έξοδα για 39 νέα σχολεία, ή ένα νέο νοσοκομείο, ή 180 νέα κρεβάτια ΜΕΘ, ή 202 πυροσβεστικά οχήματα».

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Μόνο 15 λεπτά έντονης σωματικής άσκησης την εβδομάδα μειώνουν τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου

Η τακτική σωματική δραστηριότητα οδηγεί σε καλύτερη λειτουργία του εγκεφάλου

The post Παγκόσμια ημέρα Σωματικής Δραστηριότητας: Η καθιστική ζωή κοστίζει 130 εκατ. ευρώ κάθε χρόνο appeared first on Miss or Madam.

Οποιαδήποτε τακτική σωματική δραστηριότητα σε οποιαδήποτε ηλικία οδηγεί σε καλύτερη λειτουργία του εγκεφάλου – Η έρευνα

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρ Σάρα-Ναόμι Τζέιμς της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου (UCL), που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό νευρολογίας, νευροχειρουργικής και ψυχιατρικής «Journal of Neurology, Neurosurgery and Psychiatry», μελέτησαν 1.417 ανθρώπους, οι οποίοι υποβλήθηκαν σε γνωστικά τεστ (προσοχής, προσανατολισμού, γλώσσας, ομιλίας, μνήμης, ταχύτητας επεξεργασίας δεδομένων κ.α.) στην ηλικία των 69 ετών.

Είχε προηγηθεί η αξιολόγηση της σωματικής δραστηριότητάς τους στις ηλικίες διαδοχικά των 36, 45, 53, 60, 64 και 69 ετών. Οι συμμετέχοντες κατατάχθηκαν σε κατηγορίες: αδρανείς, μέτρια δραστήριοι (1-4 φορές άσκηση τον μήνα) και πιο δραστήριοι (πάνω από πέντε φορές μηνιαίως), βαθμολογούμενοι με ένα τελικό σκορ από 0 (αδρανείς σε όλες τις ηλικίες) έως 5 (δραστήριοι σε όλες τις ηλικίες). Το 11% βαθμολογήθηκαν με μηδέν (μόνιμα αδρανείς), το 15% με πέντε (πάντα δραστήριοι ανεξαρτήτως ηλικίας), ενώ οι υπόλοιποι κάπου ανάμεσα.

Τα αποτελέσματα

Διαπιστώθηκε ότι οι βαθμολογηθέντες με «άριστα» στη σωματική δραστηριότητα (δραστήριοι σε όλες τις ηλικίες) είχαν καλύτερες γνωστικές επιδόσεις και καλύτερη μνήμη στα 69 τους, ενώ -σε σχέση με τους αδρανείς- οι έστω και μέτρια δραστήριοι είχαν πιο υγιή εγκέφαλο και νου.

«Η ενθάρρυνση των αδρανών ενηλίκων να γίνουν πιο δραστήριοι σε οποιαδήποτε ηλικία, καθώς και η ενθάρρυνση των ήδη δραστήριων ενηλίκων να διατηρήσουν τη δραστηριότητά τους, μπορούν να αποφέρουν οφέλη στην κατοπινή γνωστική λειτουργία», συμπέραναν οι ερευνητές. Η τακτική σωματική άσκηση και γενικότερα δραστηριότητα μειώνει τον κίνδυνο άνοιας και γνωστικής εξασθένησης.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Ένας στους τρεις ενήλικες στην Ευρώπη δεν αθλείται αρκετά, κάτι που βλάπτει την υγεία

The post Η τακτική σωματική δραστηριότητα οδηγεί σε καλύτερη λειτουργία του εγκεφάλου appeared first on Miss or Madam.

Τα κύρια σημεία της μελέτης συνοψίζουν οι Καθηγητές της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, Σταυρούλα Πάσχου (Επίκουρη Καθηγήτρια Ενδοκρινολογίας), Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Καθηγήτρια Θεραπευτικής-Επιδημιολογίας-Προληπτικής Ιατρικής) και Θάνος Δημόπουλος (Καθηγητής Θεραπευτικής-Αιματολογίας-Ογκολογίας και Πρύτανης ΕΚΠΑ).

Νέα Έρευνα: Με χαμηλότερο κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου σχετίζεται η πρωινή σωματική δραστηριότητα

Στην προσπάθεια να κατανοήσουν καλύτερα τον αντίκτυπο του χρόνου της σωματικής δραστηριότητας στον κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου, Ολλανδοί ερευνητές συνέλεξαν δεδομένα φυσικής δραστηριότητας από συμμετέχοντες στην UK Biobank, σε περιόδους 7 ημερών με υπολογισμό της μέσης δραστηριότητας 24 ωρών. Στη συνέχεια, η ομάδα χρησιμοποίησε αυτά τα δεδομένα για να δημιουργήσει 4 διαφορετικές ομάδες σωματικής δραστηριότητας ανάλογα με την ώρα αιχμής της άσκησης: η ομάδα 1 γύρω στο μεσημέρι, η ομάδα 2 νωρίς το πρωί, η ομάδα 3 αργά το πρωί και η ομάδα 4 με απογευματινή αιχμή. Η στατιστική ανάλυση χρησιμοποίησε μοντέλα που προσαρμόστηκαν για την ηλικία, το φύλο, το δείκτη μάζας σώματος και το κάπνισμα.

Συνολικά, 86.657 άτομα με μέση ηλικία 61,6 έτη (58% γυναίκες) συμπεριλήφθηκαν και παρακολουθήθηκαν για 6 χρόνια. Στη διάρκεια αυτή καταγράφηκαν 2.911 περιπτώσεις καρδιαγγειακής νόσου και 796 αγγειακών εγκεφαλικών επεισοδίων.

Βρέθηκε ότι οι συμμετέχοντες που είχαν υψηλότερα επίπεδα ενωρίς πρωινής ή αργότερα πρωινής φυσικής δραστηριότητας (ομάδες 2 και 3), είχαν 11% (αναλογία κινδύνου, HR = 0,89, 95% CI 0,80-0,99) και 16% ( HR = 0,84, 95% CI 0,77-0,92) αντίστοιχα χαμηλότερη συχνότητα εμφάνισης καρδιαγγειακής νόσου σε σύγκριση με εκείνους της ομάδας 1.

Ωστόσο, μόνο εκείνοι στην ομάδα 3 (σωματική δραστηριότητα αργά το πρωί) είχαν σημαντικά μειωμένο κίνδυνο αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου (HR = 0,83, 95% CI 0,70-0,98), καθώς και συγκεκριμένα ισχαιμικού εγκεφαλικού επεισοδίου (HR = 0,79, 95% CI 0,64-0,97).

Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα ερευνητικά ευρήματα αυτά υπογραμμίζουν τη δυνητική σημασία της χρονοδραστικότητας της άσκησης στην πρόληψη της καρδιαγγειακής νόσου.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Γνωρίζεις ότι η γυμναστική κάνει καλό στο μυαλό σου;

Η άσκηση ωφελεί τη γυναίκα καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής της

The post Η πρωινή σωματική δραστηριότητα μειώνει τον κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου appeared first on Miss or Madam.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή, Αντρέας Χόλτεμαν, του Εθνικού Κέντρου Ερευνών για το Εργασιακό Περιβάλλον στην Κοπεγχάγη, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «European Heart Journal» της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Καρδιολογίας, ανέλυσαν στοιχεία για περίπου 104.000 ανθρώπους 20 έως 100 ετών σε βάθος δεκαετίας, στη διάρκεια της οποίας υπήρξαν, σχεδόν, 10.000 θάνατοι (10%) από οποιαδήποτε αιτία, και, σχεδόν, 8.000 καρδιαγγειακά περιστατικά (8%), όπως εμφράγματα και εγκεφαλικά.

Το παράδοξο της σωματικής δραστηριότητας που μόνο στον ελεύθερο χρόνο και όχι στη δουλειά κάνει καλό στην υγεία

Η μελέτη συσχέτισε τους θανάτους και τα καρδιαγγειακά περιστατικά με το βαθμό σωματικής δραστηριότητας των συμμετεχόντων, τόσο στη δουλειά τους όσο και στον ελεύθερο χρόνο τους. Διαπιστώθηκε ότι, σε σχέση με όσους είχαν ελάχιστη σωματική δραστηριότητα στον ελεύθερο χρόνο, όσοι είχαν μέτρια, υψηλή ή πολύ υψηλή δραστηριότητα, είχαν αντίστοιχα 26%, 41% και 40% μειωμένο κίνδυνο πρόωρου θανάτου.

Αντίθετα, στην περίπτωση της σωματικής δραστηριότητας στο πλαίσιο της εργασίας, σε σχέση με όσους είχαν ελάχιστη κινητικότητα, εκείνοι με υψηλή και πολύ υψηλή σωματική δραστηριότητα είχαν αντίστοιχα 13% και 27% μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου. Με άλλα λόγια, ενώ η σωματική δραστηριότητα κάθε είδους στον ελεύθερο χρόνο (όχι μόνο η γυμναστική ή γενικότερα η άσκηση) ωφελεί, στη δουλειά, μάλλον, «σκοτώνει».

Κατά παρόμοιο τρόπο, όσον αφορά στα καρδιαγγειακά περιστατικά (θανατηφόρα και μη), η μέτρια, υψηλή και πολύ υψηλή δραστηριότητα στον ελεύθερο χρόνο σχετίζεται, αντίστοιχα, με μειωμένο κίνδυνο κατά 14%, 23% και 15%, ενώ στην περίπτωση της εργασίας η υψηλή και πολύ υψηλή δραστηριότητα σχετίζεται με αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο κατά 15% και 35%, αντίστοιχα.

«Πολλοί άνθρωποι με χειρωνακτικές εργασίες πιστεύουν ότι γίνονται πιο υγιείς, μέσω της επαγγελματικής σωματικής δραστηριότητάς τους και ότι, συνεπώς, μπορούν να χαλαρώσουν στο σπίτι τους. Δυστυχώς, τα ευρήματα μάς δείχνουν ότι αυτό δε συμβαίνει. Αυτοί οι εργαζόμενοι θα μπορούσαν να ωφεληθούν από τη σωματική δραστηριότητα στον ελεύθερο χρόνο τους, αν και συχνά είναι πολύ κουρασμένοι από τη δουλειά τους για να κάνουν κάτι τέτοιο», δήλωσε ο Χόλτεμαν.

Όπως είπε, ακόμα και μία 30λεπτη βόλτα με γρήγορο βήμα μετά τη δουλειά μπορεί να ωφελήσει την υγεία αυτών των ανθρώπων.

Διάβασε επίσης: 7 tips για να εντάξεις την κίνηση στην καθημερινότητά σου

Πρέπει να κάνουμε σωματική άσκηση, η πανδημία δεν αποτελεί δικαιολογία

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

The post Το παράδοξο της σωματικής δραστηριότητας: πότε κάνει καλό και γιατί appeared first on Miss or Madam.