Η ορκωμοσία της πραγματοποιήθηκε σε ειδική τελετή, στο υπουργείο Εσωτερικών από τον γενικό γραμματέα Ιθαγένειας, Αθανάσιο Μπαλέρμπα, ενώ ο υπουργός Τάκης Θεοδωρικάκος απουσίαζε για λόγους υγείας.

Η κ. Χίσλοπ έγινε διάσημη από το πρώτο κιόλας μυθιστόρημά της, το 2005. «Το νησί» έγινε παγκόσμιο μπεστ σέλερ, ενώ μερικά χρόνια αργότερα μεταφέρθηκε ως σήριαλ στην ελληνική τηλεόραση με τεράστια επιτυχία.

Η Βικτόρια Χίσλοπ μετά την ορκωμοσία της, μίλησε με «λίγα λόγια από καρδιάς»:

«Είναι, σήμερα, μία πάρα πολύ σημαντική ημέρα, γιατί για πολλά χρόνια έχω αγαπήσει την Ελλάδα. Αυτό δεν είναι μυστικό, που αγαπάω τους ανθρώπους, το τοπίο, την κουλτούρα, όλα αυτά. Αυτό δεν είναι δύσκολο, να αγαπήσω την Ελλάδα έτσι, αλλά λένε οι άνθρωποι ότι η Ελλάδα είναι κάτι πιο πολύ από αυτό. Το σημαντικό είναι να αγαπήσουμε τις δυσκολίες και τα προβλήματα, όχι μόνο την ομορφιά. Κι εγώ, εδώ και πολλά χρόνια, αγαπάω όλη την Ελλάδα και η καρδιά μου είναι εδώ. Στο μέλλον θα συνεχίσω να υποστηρίζω την Ελλάδα, όπως τώρα. Ευχαριστώ πάρα πολύ για την πολύ μεγάλη τιμή σήμερα», ανέφερε η συγγραφέας.

Ο κ. Μπαλέρμπας προσέφερε στην κ. Χίσλοπ εκ μέρους του υπουργού Εσωτερικών, μια σύνθεση γλυπτού από το Μουσείο Μπενάκη, ένα μαρμάρινο σύμπλεγμα χεριών, σπάραγμα από τη σκηνή δεξίωσης αττικού επιτύμβιου ανάγλυφου (325-300 πΧ).

Στην κάρτα του κ. Θεοδωρικάκου που συνόδευε το δώρο προς την κ. Χίσλοπ, αναγράφονταν τα εξής: «Αποτελεί ιδιαίτερη χαρά, τιμή και ευγνωμοσύνη το γεγονός της απονομής σε εσάς της ελληνικής ιθαγένειας για όλο τον Ελληνισμό. Χαίρομαι πολύ διότι είμαι σίγουρος ότι πλέον απευθύνομαι επίσημα σε μια πρέσβειρα του Ελληνισμού, παγκόσμια. Έχοντας προσφάτως διαβάσει το βιβλίο σας “Όσοι αγαπιούνται”, θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι αγαπιέστε πολύ και από πολλούς».

Η κ. Χίσλοπ δεν έκρυψε τη συγκίνησή της, τόσο από τον συμβολισμό του δώρου που της προσέφερε ο υπουργός Εσωτερικών, όσο και από το περιεχόμενο της κάρτας που τη συνόδευε.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Πρώτη γυναίκα διευθύνουσα σύμβουλος, σε μία από τις κορυφαίες τράπεζες διεθνώς

The post Ορκίστηκε Ελληνίδα η Βικτόρια Χίσλοπ appeared first on Miss or Madam.

Στις 11 Νοεμβρίου, ανυπομονούμε για την πρώτη επίσημη παρουσίαση του βιβλίου της!

Ας ξεκινήσουμε, όμως, την περιπλάνησή μας στον «κόσμο» της Σόνιας Σαουλίδου…

Πάντα ήθελα να ρωτήσω…πώς είναι η ζωή ενός συγγραφέα;

Εξαρτάται από το πόσο πετυχημένος, εμπορικά, είναι ο συγγραφέας. Ο Στίβεν Κινγκ αφήνει το σπίτι του στο Μέιν και πηγαίνει να περάσει μερικές μέρες στην Αλάσκα, αν εκεί εκτυλίσσεται η πλοκή του έργου που γράφει.

Η Τζόντι Πίκουλτ, είμαι σίγουρη, πως περνάει τη μέρα της κάνοντας έρευνες και διαβάζοντας βιβλία, ώστε να γνωρίζει καλά το θέμα που θα πραγματεύεται στο έργο της. Και στην Ελλάδα οι συγγραφείς που πουλάνε πολύ μπορούν να υποστηρίξουν μία τέτοια ζωή.

Η αρχή, όμως, νομίζω πως είναι ίδια για όλους. Μέχρι να γίνεις γνωστός θα παλέψεις με όλη σου τη δύναμη και, σίγουρα, θα πρέπει να κάνεις κι άλλη δουλειά, για να επιβιώσεις. Ωστόσο, υποψιάζομαι πως υπάρχει κάτι κοινό για όλους.

Ό,τι κι αν κάνει ένας συγγραφέας κατά τη διάρκεια της μέρας, το μυαλό δεν σταματά να δουλεύει, να σκαλίζει την υπόθεση, να αναζητά το στοιχείο της ανατροπής ή μια καλή εικόνα για το επόμενο κεφάλαιο. Θεωρώ πως, για αρχή, ακόμα και να μη χρειάζεται τα χρήματα κάποιος, είναι πολύ καλό να κάνει και μία δεύτερη δουλειά.

Κάθε δουλειά, από μόνη της, αποτελεί μία έρευνα και, μέσα από αυτή, μαθαίνει αλλά και εμπνέεται. Αν μπορούσα να δουλεύω σε ένα λούνα παρκ για τρεις μήνες, και για άλλους τρεις ως τηλεφωνήτρια, και για άλλους τρεις ως γραμματεία μιας μάντισσας (ακούγεται αστείο αυτό) και για άλλους τρεις ως ξεναγός, θα είχα, σίγουρα, δει τη ζωή μέσα από τα μάτια διαφορετικών ανθρώπων, και οι ήρωές μου θα ήταν πιο πειστικοί.

Θα μπορούσα να τοποθετήσω αυτούς τους τέσσερις χαρακτήρες σε μία πλοκή και να ψάξω να δω τι θα μπορούσε να τους συνδέει. Κατά τη γνώμη μου, τα δυο μεγαλύτερα μυστικά για να γράψεις καλά είναι να διαβάζεις και, αν γίνεται, να ζεις σε διαφορετικά μέρη.

Σας λείπουν καθόλου τα φώτα της δημοσιότητας;

Όχι, δεν μου λείπουν. Προτιμώ τη δημοσιότητα πίσω από μια κουρτίνα. Δεν θέλω να φαίνομαι πολύ. Θέλω να καταφέρω να φαίνονται αυτά που γράφω. Όχι εγώ. Το «εγώ» το θεωρώ ιδιωτική υπόθεση. Ο συγγραφέας έχει το προνόμιο να μπορεί να επικοινωνεί με τον κόσμο, όμως, ταυτόχρονα, διαφυλάσσει και την προσωπική του ζωή. Είναι όμορφη αυτή η ισορροπία.

Περιγράψτε μας μία τυπική ημέρα σας.

Η μέρα μου, ευτυχώς, δεν επαναλαμβάνεται. Έχω ελεύθερο πρόγραμμα. Ασχολούμαι με το παιδί μου, με το βιβλίο που γράφω και με άλλες δύο δουλειές που κάνω και αγαπώ.

Το «μικρόβιο» της συγγραφής το είχατε ή ήρθε τυχαία στη ζωή σας;

Πάντα προτιμούσα να εκφράζομαι με τον γραπτό λόγο. Ίσως με επηρέασε η μητέρα μου σε αυτό, που κάθε τρεις και λίγο έβρισκα γράμματα. «Αγάπη μου, είναι τρεις τα ξημερώματα και δεν με πιάνει ύπνος…», «Λατρεμένη μου Σόνια, τον τελευταίο καιρό είμαι προβληματισμένη…»,«Αγάπη μου, να σε χαιρόμαστε. Τι περήφανοι…». Άρχισα κι εγώ να απαντώ έτσι. «Μανούλα μου, γεια σου…» κλπ. κλπ. κλπ.

Λοιπόν, δε θα σας απαντήσω στην ερώτηση αυτή σαν να είμαι η φτασμένη συγγραφέας των δέκα σπουδαίων βιβλίων. Το τι ακριβώς μπορώ κι αξίζω θα το δείξει η πορεία, γιατί κι εγώ ανακαλύπτω το αν μπορώ, το πόσο μπορώ και το πού πηγαίνω, καθώς γράφω.

Το δυνατό μου σημείο θεωρώ, λοιπόν, πως δεν είναι τόσο η γραφή όσο είναι η πλοκή. Είμαι απόλυτα ικανοποιημένη από τη μέχρι τώρα πορεία – αναφέρομαι στο δεύτερο αστυνομικό θρίλερ που γράφω, που είναι περισσότερο αστυνομικό και περισσότερο δραματικό από το πρώτο – κι αναρωτιέμαι κι εγώ: μπορώ να γράψω και το επόμενο; Θα δούμε. Είμαι αισιόδοξη.

Κρατάω την τελευταία φράση…Είμαι αισιόδοξη! Ποιο είναι το πρώτο σας βιβλίο;

Ένα συμπαθέστατο χιουμοριστικό, και, πρόσφατα, μου το ζήτησε ένας εκδοτικός οίκος που το βρήκε στο διαδίκτυο, πριν το κατεβάσω.

Πώς θα περιγράφατε «Το Ακρωτήρι των Κοραλλιών»;

Είναι ένα μυθιστόρημα με έντονα κοινωνικά στοιχεία. Μία προδομένη σύζυγος, μία εξαπατημένη γυναίκα, μία εγκαταλελειμμένη μάνα. Μέχρι τα μέσα του βιβλίου ο αναγνώστης προσπαθεί να καταλάβει ποιο είναι το βρώμικο μυστικό της πόλης που συνδέει τις υποθέσεις αυτών των τριών γυναικών και επηρεάζει τις ζωές τους.

Το μυστικό αποκαλύπτεται, οπότε ο αναγνώστης ξέρει τι ρόλο παίζει ο καθένας από τους κακούς χαρακτήρες. Μετά, όμως, οι χαρακτήρες αυτοί κάνουν τις δικές τους συμμαχίες, ορμώμενοι από την απληστία τους. Η πλοκή γίνεται πιο γρήγορη κι αποκτά μια αστυνομική χροιά, όχι τόσο από τις Αρχές αλλά από τα ίδια τα θύματα.

Ένας λόγος που απέφυγα να δώσω την έρευνα, εξολοκλήρου, στις Αρχές ήταν γιατί έχει ενδιαφέρον να ψάχνουν τα ίδια τα θύματα, αλλά και γιατί θα ήταν παρακινδυνευμένο για δική μου αρχή στο αστυνομικό.

Νομίζω, όμως, ότι τα πήγα καλά με τις ερωτήσεις της αστυνομίας στο τέλος, και στο κομμάτι αυτής της χροιάς του βιβλίου. Το απόλαυσα απίστευτα. Στο δεύτερο μυθιστόρημά μου τολμώ την αστυνομική έρευνα και, νομίζω, πως, τελικά, το μπορώ. Θα το δείτε.

Τι έχουμε να περιμένουμε από το βιβλίο σας και ποιοι είναι οι ήρωες; Υπάρχει κάποιος ήρωας με τον οποίο ταυτιστήκατε;

Δεν θα σας πω τι να περιμένετε από το βιβλίο. Ας το κρίνει ο αναγνώστης καλύτερα. Δεν είμαι κάποια από τις ηρωίδες, όμως, ειδικά σε πρώτη δουλειά, νομίζω, δεν υπάρχει περίπτωση ο συγγραφέας να μην αφήνει βαθιά αποτυπώματα εδώ κι εκεί.

Από πού αντλείτε έμπνευση;

Από τις θάλασσες που ταξιδεύει η ψυχή μου. Από το υποσυνείδητο. Από τα συμπεράσματά μου μέσα από την καθημερινότητα.

Την ικανότητα να γράψω μου την έδωσαν εκείνοι που, κυρίως, έκαναν την καρδιά μου να πονέσει, να θυμώσει, να ξεχειλίσει. Χωρίς διάθεση ειρωνείας, μου έκαναν πολύ καλό, τελικά. Η μηχανή μου πήρε μπροστά και διαπιστώνω κι η ίδια πως υπάρχει τρόπος να ξεπεράσω τις γραμμές μου δημιουργικά.

Μπορεί τώρα να μην έχω καμία συναισθηματική φόρτιση αλλά έχω μία πελώρια ανάγκη να συνεχίσω. Έτσι κι αλλιώς, είναι καλύτερο να μη γράφει κανείς φορτισμένος. Έτσι λένε, τουλάχιστον. Κι εγώ συμφωνώ.

Ποια είναι τα σχέδιά σας για το μέλλον;

Η προσευχή μου είναι να έχουμε υγεία. Τα σχέδιά μου είναι να έχω αυτά που με κάνουν να νιώθω πληρότητα. Θα ήθελα να ζω μόνο από τη συγγραφή, να αλλάζω τοποθεσίες και το βασικό χαρακτηριστικό του υπόλοιπού μου να είναι η ηρεμία.

Πείτε μας ένα ελπιδοφόρο μήνυμα για τους νέους που ξεκινούν τώρα το επαγγελματικό τους «ταξίδι».

Νομίζω πως το είπατε εσείς. Να ελπίζουν. Φυσικά, η ζωή δεν είναι μία ευθεία γραμμή. Μόνο ελπίδα ή μόνο πίστη. Άνθρωποι είμαστε και, όπως είναι το καρδιογράφημα, έτσι είναι και οι δυνάμεις μας. Πέφτουμε, απελπιζόμαστε, θυμώνουμε, ενθουσιαζόμαστε, ονειρευόμαστε, αγωνιζόμαστε.

Γι’ αυτό θα πω, μόνο, να βρίσκουμε τη δύναμη να συνεχίζουμε, κι ας αποδεχτούμε ότι δεν υπάρχει το τέλειο ούτε οι ευθείες γραμμές, ως φιλοσοφία ζωής. Κάτι χάνουμε και κάτι κερδίζουμε, πάντα.

Συμφωνώ απόλυτα!
Σας ευχαριστώ πολύ! Εύχομαι καλό και μακρινό ταξίδι στο βιβλίο σας, «Το Aκρωτήρι των Κοραλλιών», κι εμείς θα τα ξαναπούμε στη Θεσσαλονίκη, στις 11 Νοεμβρίου!

Διάβασε επίσης:Η συγγραφέας Κωνσταντίνα Μόσχου μιλάει στο Miss or Madam

The post Η Σόνια Σαουλίδου μάς μιλάει για το νέο της βιβλίο και όχι μόνο… appeared first on Miss or Madam.

Ποια είναι η συγγραφέας Κωνσταντίνα Μόσχου;

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα κι εργάστηκα για κάμποσα χρόνια σε εφημερίδες και περιοδικά. Αγαπώ τη λογοτεχνία και γι’ αυτό διαβάζω και γράφω καθημερινά.

Είμαι ευχαριστημένη, λοιπόν, που έχω καταφέρει να εκδώσω έξι μυθιστορήματα. Γενικά, είμαι εργασιομανής, ευαίσθητη αλλά και σκληρή, απρόβλεπτη, συνήθως, αλλά ίσως λόγω μεγάλης φαντασίας.

Καμιά φορά αφήνομαι να με παρασύρει το κείμενο, όταν βρίσκεται σε εξέλιξη και απομονώνομαι. Κυρίως, όμως, βάζω σε προτεραιότητα την οικογένεια και τους φίλους.

Πότε ξεκινήσατε να γράφετε; Τι επηρέασε περισσότερο την απόφασή σας να ακολουθήσετε τον δρόμο της συγγραφής;
Ξεκίνησα να γράφω -όσο κι αν φαίνεται παράξενο- από την παιδική ηλικία, φτιάχνοντας κόμικ (σχέδιο και κείμενο) και στην εφηβεία έγραφα ποιήματα.

Σε μεγαλύτερη φόρμα προχώρησα πολύ αργότερα. Πιστεύω πως, για να γράψεις, δεν προϋποθέτει απόφαση. Είναι μια εσωτερική ανάγκη έκφρασης, όπως θα υπηρετούσα οποιαδήποτε μορφή τέχνης, αν θα είχα το απαιτούμενο ταλέντο.

Από που αντλείτε έμπνευση για τα βιβλία σας;
Είναι μια εσωτερική φωνή, που όσο την αφουγκράζεσαι τόσο εκείνη σου οδηγεί το χέρι. Άρα, ανασύρω όλα αυτά τα ερεθίσματα που κάποια συγκεκριμένη στιγμή μού έκαναν εντύπωση.
Για παράδειγμα ένας εξωφρενικός διάλογος στο μετρό ή μία μικρή κόκκινη πασχαλιά που έχει χαθεί στη ζούγκλα ενός καταπράσινου φύλλου.

Ακόμα και η μυρωδιά από έναν στιγματισμένο, από μούχλα, τοίχο μπορεί να γίνει πηγή έμπνευσης και από εκεί να ξεκινήσει μια ιστορία, μεγάλη ή μικρή.
Ποιο ήταν το πρώτο βιβλίο που γράψατε;

Το πρώτο βιβλίο που έγραψα δεν έχει εκδοθεί και ούτε πρόκειται. Πιστεύω πως έτσι πρέπει: το πρώτο να το κρατάς στην άκρη ως απόδειξη της ανωριμότητάς σου. Πάντως, το πρώτο μου βιβλίο που εκδόθηκε είναι μια εικονογραφημένη παιδική περιπέτεια, «Ο θησαυρός του Ποσειδώνα».
Έχετε συγγράψει μυθιστορήματα, θεατρικά, ποίηση. Τι σας αρέσει πιο πολύ να γράφετε;

Ανεξαρτήτως είδους, όλα μού είναι αγαπημένα. Γράφω, λοιπόν, ανάλογα με την ψυχική μου κατάσταση. Αυτή την εποχή, για παράδειγμα, μετά από το έντονα δραματικό και αγωνιώδες «Σταχτόνερο», ασχολούμαι με κάτι ευχάριστο, σε μικρότερη φόρμα. Δεν ανήκει σε συγκεκριμένο είδος ή, ίσως είναι ένα υπαρξιακό θεότρελο μυθιστόρημα.
Στα βιβλία σας έχετε και προσωπικά βιώματα;

Μπορεί να έχω ανασύρει από τη μνήμη μου κάποια πρόσωπα, κάποια γεγονότα που θέλω να χρησιμοποιήσω, αλλά εντελώς αποσπασματικά. Κυρίως μου αρέσει η μυθοπλασία, γιατί τα προσωπικά βιώματα σε καθυστερούν.

Αν αφεθείς σε αυτά ίσως φτιάξεις ένα κακό βιβλίο. Δεν ενδιαφέρει τον αναγνώστη η ζωή του συγγραφέα ή κάποιων γνωστών του. Τα μηνύματα και η ταύτιση με τους ήρωες έρχονται μέσα από φανταστικούς χαρακτήρες.
Πιστεύετε ότι η τέχνη και ειδικότερα η λογοτεχνία έχει επηρεαστεί θετικά ή αρνητικά από την κρίση;

Σε όλες τις δύσκολες περιόδους της ιστορίας έχουν δημιουργηθεί αριστουργήματα και στην τέχνη και στη λογοτεχνία. Το ζήτημα είναι από πού παίρνει κανείς τα ερεθίσματα.

Πώς μπορεί ένα σκονισμένο και παρατημένο μαγαζί του κέντρου της Αθήνας να σε κάνει να φτιάξεις κάτι που θα είναι όμορφο; Το μυαλό πετά, μπορεί να ταξιδέψει παντού, άρα οι δυσκολίες δυναμώνουν την τέχνη.
Στα αρνητικά της σημερινής κατάστασης είναι το μάρκετινγκ που κυριαρχεί και πάει πακέτο με την κρίση. Υπάρχουν μεγάλοι καλλιτέχνες και συγγραφείς που δεν τους ξέρουμε ούτε θα τους μάθουμε ποτέ.
Ποιο είναι το τελευταίο σας βιβλίο; Πότε θα κυκλοφορήσει; Πείτε μας λίγα λόγια γι’ αυτό.

Το νέο μου βιβλίο με τίτλο «Σταχτόνερο» θα κυκλοφορήσει στις 12 Απριλίου από τις Εκδόσεις Bell.
Είναι ένα μυθιστόρημα μυστηρίου με αγωνία, αμφιβολίες κι έντονα συναισθήματα. Με λίγα λόγια, η ηρωίδα του διακινδυνεύει τη ζωή της, για να μάθει, εάν αυτός που ομολόγησε τον φόνο είναι όντως ο φονιάς. Γιατί την ενδιαφέρει τόσο πολύ η αποκάλυψη του πραγματικού ενόχου;

Θα το διαπιστώσετε διαβάζοντάς το. Η αγωνία και ο κόμπος στον λαιμό της ηρωίδας υπάρχουν ως την τελευταία παράγραφο του βιβλίου.
Ποιο μήνυμα θα θέλατε να περάσετε στους συγγραφείς της νεότερης γενιάς;

Αυτός που γράφει αναγκαστικά εκτίθεται. Οι νεότεροι συγγραφείς, ακόμη και στις άσχημες κριτικές ή στην απόρριψη ας μην καταθέτουν τα όπλα τους, ουσιαστικά την πένα και το μυαλό τους. Γούστα υπάρχουν πολλά, δεν μπορεί να είναι κοινώς αποδεκτό ένα βιβλίο.

Ας προσπαθούν, όμως, για το καλύτερο. Και, κυρίως, το τελικό τους κείμενο να μπορεί να αγγίζει τον πολύ κόσμο, χωρίς να γίνεται ευτελές.
Οι αναγνώστες έχουν κριτήριο. Και, εάν κάποιοι δεν έχουν, οι νεότεροι συγγραφείς που παίρνουν τη σκυτάλη μπορούν να το διαμορφώσουν με νου και φαντασία.

Διάβασε επίσης: Find Your Bliss: Συνέντευξη με τη Χρυσάνθη Κωστάρα

The post Η συγγραφέας Κωνσταντίνα Μόσχου μιλάει στο Miss or Madam appeared first on Miss or Madam.