Για αρκετό καιρό, η επαγγελματική επιτυχία είχε σχεδόν μία μόνο “σωστή” εικόνα: περισσότερες ώρες, περισσότερη πίεση, περισσότερη διαθεσιμότητα, περισσότερη αντοχή.
Όποιος άντεχε περισσότερο, θεωρούνταν πιο αφοσιωμένος. Όποιος έβαζε όρια, κινδύνευε να χαρακτηριστεί λιγότερο φιλόδοξος.

Κάπου εκεί άρχισε να ακούγεται όλο και πιο έντονα το quiet quitting. Όχι ως παραίτηση με την κυριολεκτική έννοια, αλλά ως μια σιωπηλή απόσυρση: κάνω όσα πρέπει, χωρίς να επενδύω παραπάνω συναισθηματικά, ψυχικά ή ενεργειακά. Η Gallup έχει συνδέσει τη συζήτηση γύρω από το quiet quitting με τη χαμηλή δέσμευση των εργαζομένων, σημειώνοντας ότι μεγάλο μέρος του παγκόσμιου workforce είναι είτε μη δεσμευμένο είτε ενεργά αποσυνδεδεμένο από τη δουλειά του.

Όμως τώρα, η συζήτηση φαίνεται να μετακινείται.
Όχι από την εξάντληση στην αδιαφορία, αλλά από την εξάντληση στη συνειδητή, βιώσιμη απόδοση.

Εδώ μπαίνει το quiet thriving.

Το quiet thriving δεν σημαίνει “δουλεύω λιγότερο” ούτε “σταματάω να νοιάζομαι”. Σημαίνει ότι παραμένω παρών στη δουλειά μου, αλλά αλλάζω τον τρόπο με τον οποίο σχετίζομαι με αυτήν. Προστατεύω τον χρόνο μου, βάζω όρια, γίνομαι πιο επιλεκτικός στο πού επενδύω την ενέργειά μου και δεν μπερδεύω πια την αξία μου με την εξάντλησή μου. Η έννοια αυτή παρουσιάστηκε ως αντίβαρο στο quiet quitting ήδη από το 2022, με έμφαση στο job crafting, στη δημιουργία νοήματος και στην πιο υγιή εμπλοκή με την εργασία.

Τι είναι το quiet quitting

Το quiet quitting ήταν, στην ουσία, μια αντίδραση.
Όταν οι άνθρωποι κουράστηκαν να λειτουργούν σε ένα σύστημα που ζητούσε συνεχώς περισσότερα, πολλοί επέλεξαν να κάνουν το απολύτως απαραίτητο. Όχι επειδή έγιναν ξαφνικά αδιάφοροι, αλλά επειδή η συνεχής υπερεπένδυση χωρίς αντίκρισμα τούς οδήγησε στην απόσυρση.

Δεν πρόκειται λοιπόν τόσο για έλλειψη εργασιακής ηθικής, όσο για μηχανισμό προστασίας. Και τα τελευταία χρόνια, οι μετρήσεις της Gallup δείχνουν ότι η πτώση της δέσμευσης δεν είναι μεμονωμένο φαινόμενο. Η έκθεση State of the Global Workplace 2026 καταγράφει ότι το employee engagement υποχώρησε ξανά το 2025, ενώ ειδικά στους managers η πτώση ήταν ακόμη μεγαλύτερη.

Τι είναι το quiet thriving

Αν το quiet quitting λέει “τραβάω πίσω για να αντέξω”, το quiet thriving λέει κάτι πιο ώριμο: “Δεν αποσύρομαι, αλλά δεν θα χαθώ κιόλας μέσα στη δουλειά μου.”

Ένας άνθρωπος που βρίσκεται σε quiet thriving δεν κάνει θόρυβο γύρω από αυτό. Δεν ανακοινώνει “νέα φιλοσοφία ζωής” στο LinkedIn κάθε Τρίτη. Απλώς λειτουργεί αλλιώς:

-βάζει όρια,
-προστατεύει χρόνο και ενέργεια,
-σταματά να λέει ναι σε όλα,
-επενδύει ουσιαστικά εκεί που υπάρχει νόημα,
-και παραμένει αποτελεσματικός χωρίς να χτίζει την αξία του πάνω στην αυτοεξουθένωση.

Με λίγα λόγια, το quiet thriving δεν απορρίπτει την επιτυχία.
Απορρίπτει την ιδέα ότι για να θεωρείσαι επιτυχημένος πρέπει πρώτα να έχεις διαλυθεί.

Quiet quitting vs quiet thriving: η βασική διαφορά

Η πιο εύκολη παγίδα είναι να δούμε αυτές τις δύο έννοιες σαν δύο άκρα:

• από τη μία “όποιος δεν προσπαθεί”,
• από την άλλη “όποιος προσπαθεί σωστά”.

Δεν είναι τόσο απλό.

• Το quiet quitting γεννιέται συνήθως από κόπωση, απογοήτευση, αποσύνδεση και έλλειψη νοήματος.
• Το quiet thriving γεννιέται από επίγνωση, όρια και επανασχεδιασμό της σχέσης με τη δουλειά.

Το πρώτο είναι απόσυρση.
Το δεύτερο είναι ανασύνταξη.

Το πρώτο λέει: “δεν μπορώ να δώσω άλλο”.
Το δεύτερο λέει: “θα συνεχίσω να δίνω, αλλά όχι με τρόπο που με αδειάζει”.

Και εδώ βρίσκεται όλο το βάρος της αλλαγής: δεν μετακινούμαστε απλώς από μια “τάση” σε μια άλλη. Μετακινούμαστε από ένα μοντέλο επιτυχίας βασισμένο στην υπερκόπωση, σε ένα μοντέλο που συνδέει την απόδοση με τη βιωσιμότητα.

Γιατί αυτή η μετατόπιση έχει σημασία τώρα

Το quiet thriving δεν εμφανίζεται τυχαία. Έρχεται σε μια περίοδο όπου όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι δηλώνουν ψυχικά και συναισθηματικά απομακρυσμένοι από τη δουλειά τους. Η Gallup έχει καταγράψει τόσο τη συνεχιζόμενη πτώση της δέσμευσης όσο και αυτό που ονομάζει “Great Detachment”, δηλαδή μια ευρύτερη αίσθηση αποσύνδεσης, έλλειψης ξεκάθαρων προσδοκιών και μειωμένης σύνδεσης με το purpose του οργανισμού.

Με απλά λόγια:
ο κόσμος δεν ψάχνει απλώς καλύτερο work-life balance.
Ψάχνει έναν τρόπο να αποδίδει χωρίς να αυτοκαταναλώνεται.

Αυτό είναι και το πραγματικό σημείο καμπής. Για χρόνια, η εξάντληση βαφτιζόταν φιλοδοξία.

Τώρα, όλο και περισσότεροι αρχίζουν να βλέπουν ότι η εξάντληση δεν είναι badge of honor. Είναι, πολύ συχνά, ένδειξη ότι κάτι στο μοντέλο δεν λειτουργεί.

Τι αλλάζει στην έννοια της επιτυχίας

Η παλιά αντίληψη έλεγε περίπου το εξής:
αν θέλεις να πετύχεις, πρέπει να είσαι συνεχώς διαθέσιμος, συνεχώς πιεσμένος, συνεχώς “μέσα σε όλα”.

Η νέα αντίληψη λέει κάτι πιο δύσκολο και πιο ουσιαστικό:
η επιτυχία δεν φαίνεται μόνο στο πόσα αντέχεις, αλλά και στο πόσο καλά ξέρεις να διαχειρίζεσαι τον εαυτό σου μέσα στην απόδοση.

Αυτό δεν είναι μαλακή προσέγγιση. Είναι στρατηγική προσέγγιση.

Γιατί ένας άνθρωπος που λειτουργεί χωρίς όρια μπορεί για λίγο να δείχνει “υψηλής απόδοσης”, αλλά συνήθως αυτό δεν κρατά. Αντίθετα, ένας άνθρωπος που έχει επίγνωση των ορίων του, που ξέρει πού δίνει την ενέργειά του και που παραμένει engaged χωρίς να υπερλειτουργεί μονίμως, έχει μεγαλύτερες πιθανότητες να είναι σταθερά αποδοτικός σε βάθος χρόνου. Η Gallup συνδέει συστηματικά το employee engagement με καλύτερα αποτελέσματα σε productivity, retention και wellbeing, κάτι που ενισχύει ακριβώς αυτή τη λογική της βιώσιμης απόδοσης.

Τι σημαίνει αυτό για επαγγελματίες και επιχειρήσεις

Για τους επαγγελματίες, το μήνυμα είναι σαφές:
δεν χρειάζεται να διαλέξεις ανάμεσα στην επιτυχία και στην ψυχική σου αντοχή. Χρειάζεται να επαναπροσδιορίσεις πώς θέλεις να δουλεύεις, τι σημαίνει για σένα πρόοδος και πού τελειώνει η αφοσίωση και αρχίζει η αυτοφθορά.

Για τις επιχειρήσεις, τα νέα είναι λιγότερο ρομαντικά και πιο πρακτικά:
αν συνεχίσουν να μπερδεύουν τη διαθεσιμότητα με τη δέσμευση, θα συνεχίσουν να παράγουν disengagement. Και μετά θα απορούν γιατί “οι άνθρωποι δεν παίρνουν πρωτοβουλίες όπως παλιά”. Ε, ναι. Γιατί όταν το σύστημα αδειάζει τους ανθρώπους, μετά δεν περισσεύει πολύ κέφι για ηρωισμούς.

Συμπέρασμα

Το quiet thriving δεν είναι απλώς η “θετική εκδοχή” του quiet quitting.
Είναι κάτι βαθύτερο.

Είναι η αρχή μιας διαφορετικής αντίληψης για την επιτυχία.
Μιας αντίληψης όπου η αξία δεν αποδεικνύεται μέσα από την εξάντληση.
Όπου η απόδοση δεν χρειάζεται να περνά υποχρεωτικά από το burnout.
Όπου τα όρια δεν θεωρούνται αδυναμία, αλλά ένδειξη ωριμότητας.

Και ίσως αυτή να είναι η πιο χρήσιμη ερώτηση για κάθε επαγγελματία σήμερα:
δεν είναι αν θέλει να πετύχει περισσότερο. Είναι με ποιο κόστος θέλει να το κάνει.

Διάβασε επίσης: Η Επαγγελματική Μετάλλαξη του 2026

Γιατί το EQ σου αξίζει 29.000€ περισσότερα από το IQ σου;

The post Quiet Quitting vs Quiet Thriving: η νέα νοοτροπία γύρω από την επιτυχία appeared first on Miss or Madam.

Γιατί, όσο περισσότερο βλέπεις τι κάνουν οι άλλοι, τόσο λιγότερο ακούς τη δική σου “φωνή” και τις ανάγκες του δικού σου brand. Καταλήγεις να αντιγράφεις trends αντί να ηγείσαι.

Scrolling ≠ Δουλειά: Η αλήθεια που οι Social Media Professionals αρνούνται να δουν

Πιστεύουμε ότι κάνοντας scrolling “ερευνούμε” τον ανταγωνισμό. Πιστεύουμε ότι αν δούμε 100 Reels, θα κατεβάσουμε την επόμενη μεγάλη ιδέα. Η πραγματικότητα; Πάνω από το 50% των επαγγελματιών στα Social Media οδηγούνται σε burnout μέσα στο πρώτο τρίμηνο. Η δημιουργικότητα δεν βρίσκεται στην οθόνη σου, αλλά στην παύση της.

Η Σκληρή Αλήθεια των Αριθμών
Η έρευνα είναι αμείλικτη: Η “συνεχής” φύση του κλάδου οδηγεί σε ψυχική εξάντληση και δημιουργική απάθεια. Όταν το μυαλό σου γεμίζει με τις ιδέες των άλλων, δεν μένει “λευκός χώρος” για τις δικές σου. Η υπερβολική κατανάλωση προκαλεί μια τάση αμφισβήτησης της δικής μας δουλειάς (imposter syndrome), συγκρίνοντας το δικό μας “raw effort” με το “polished αποτέλεσμα” των άλλων.

Για να είσαι δημιουργικός το 2026, πρέπει να σταματήσεις να είσαι θεατής. Ιδού το πρακτικό πλάνο δράσης:

Τι να κάνεις (Πρακτικά)

– Βάλε όρια στο “Research”: Περιόρισε την αναζήτηση σε 20–30 λεπτά συγκεκριμένα. Όχι random scrolling μέσα στη μέρα. Κάνε research με στόχο, όχι “για να δεις τι παίζει”.

– Τήρησε το Ratio 30/70: 30% κατανάλωση – 70% δημιουργία. Αν το αντιστρέψεις, θα είσαι πάντα ο ακόλουθος και ποτέ ο ηγέτης.

– Βγες από την οθόνη: Η έμπνευση είναι στο offline. Μίλα με πελάτες, άκου conversations στο δρόμο, παρατήρησε συμπεριφορές. Εκεί είναι το περιεχόμενο, όχι στο Explore.

– Καθάρισε το Feed σου: Unfollow σε accounts που σου προκαλούν άγχος ή πίεση. Κράτα μόνο όσους σου δίνουν νέα οπτική.

– Δούλεψε με Framework: Μην περιμένεις “να σου έρθει η ιδέα”. Χτίσε Content Pillars και συγκεκριμένη στρατηγική. Η έμπνευση ακολουθεί το σύστημα, όχι το αντίθετο.

Τι να ΜΗΝ κάνεις

– Μην βαφτίζεις το scrolling «δουλειά». Είναι αναβλητικότητα.

– Μην αντιγράφεις trends που δεν ταιριάζουν στο brand σου.

– Μην πιστεύεις ότι «αν δεις λίγο ακόμα, θα σου έρθει η ιδέα». Δεν θα έρθει. Θα έρθει μόνο κόπωση.

Συμπέρασμα

Το 2026 η αυθεντικότητα ξεκινά εκεί που τελειώνει ο αλγόριθμος. Η μεγαλύτερη επανάσταση στην ψυχολογία του επαγγελματία σήμερα είναι η αποσύνδεση. Μόνο όταν κλείσεις την οθόνη, θα μπορέσεις να ακούσεις τις πραγματικές ανάγκες του κοινού σου.

Διάβασε επίσης: DOs & DON’Ts των Social Media στο Personal Branding

The post Social Media: Γιατί το scrolling σκοτώνει τη στρατηγική σου appeared first on Miss or Madam.

Γιατί οι Haters δεν θέλουν διάλογο; (Η επιστήμη πίσω από το Troll)

Δεν είναι απλά «κακοί άνθρωποι». Είναι άνθρωποι που λειτουργούν υπό συγκεκριμένα ψυχολογικά φαινόμενα:

• Το “Dark Tetrad”: Έρευνες από το University of Manitoba επιβεβαιώνουν ότι οι συστηματικοί haters παρουσιάζουν στοιχεία ναρκισσισμού και σαδισμού. Η «κακία» τους ενεργοποιεί κέντρα ανταμοιβής στον εγκέφαλο (Schadenfreude). Με απλά λόγια: Νιώθουν όντως καλά όταν σε κάνουν να νιώθεις άσχημα.
• Online Disinhibition Effect: Η οθόνη λειτουργεί ως ασπίδα. Η έλλειψη οπτικής επαφής «απενεργοποιεί» την ενσυναίσθηση. Αυτό που σου γράφουν, δεν θα είχαν ποτέ το σθένος να στο πουν πίσω από ένα φλιτζάνι καφέ.

Το Block ως «Ψηφιακή Υγιεινή»

Πολλοί νιώθουν ενοχές να πατήσουν το κουμπί. Πιστεύουν ότι πρέπει να είναι «ανοιχτοί στην κριτική». Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι:

Η κριτική απαιτεί επιχείρημα. Η επίθεση απαιτεί όριο.

Αν το σχόλιο δεν περιέχει feedback, αλλά μόνο «projection» (προβολή των δικών τους εσωτερικών θεμάτων), τότε δεν είναι διάλογος. Είναι θόρυβος. Και ο θόρυβος σου κλέβει το Retention και την ενέργεια που χρειάζεσαι για το πραγματικό σου κοινό.

Πότε το Block είναι η μόνη λύση;

Αναγνώρισε τα σημάδια γρήγορα:

1. Ad Hominem επιθέσεις: Όταν η κριτική αφορά εσένα προσωπικά και όχι το περιεχόμενό σου.
2. Το “Sealioning”: Όταν κάποιος προσποιείται ότι θέλει διάλογο, αλλά σε βομβαρδίζει με κακόβουλες ερωτήσεις μόνο και μόνο για να σε κουράσει.
3. Μηδενική ενσυναίσθηση: Όταν ο στόχος είναι η πρόκληση αρνητικού συναισθήματος και όχι η ανταλλαγή απόψεων.

Η Πρακτική Στρατηγική: Stop. Breathe. Block.

• Μην αναλώνεσαι σε εξηγήσεις. Ο hater δεν θέλει να καταλάβει, θέλει να ελέγξει την αντίδρασή σου.
• Μην μπαίνεις σε debate. Κάθε δική σου απάντηση «ταΐζει» τον αλγόριθμο του hater.
• Insight vs Tone: Αν υπάρχει μια ψήγμα αλήθειας, κράτα την πληροφορία και πέτα τον επιθετικό τόνο. Αν δεν υπάρχει τίποτα, Delete & Move on.
• The Power of Silence. Η σιωπή σου είναι η πιο καυστική απάντηση. Τους στερείς αυτό που διψάνε περισσότερο: Την προσοχή σου.

Το Συμπέρασμα

Δεν σχολιάζουν επειδή είσαι εσύ. Σχολιάζουν επειδή είναι αυτοί.

Το προφίλ σου, η επιχείρησή σου και το περιεχόμενό σου είναι ο δικός σου «κήπος». Έχεις την πλήρη ευθύνη και το δικαίωμα να αποφασίζεις ποιος μπαίνει μέσα και ποιος μένει έξω από την πόρτα.

Να θυμάσαι! Το Block δεν είναι θυμός. Είναι ειρήνη.

Διάβασε επίσης: 10 tips για να βελτιώσετε την ψυχική σας υγεία

The post Το Block δεν είναι αδυναμία. Είναι Self-Care. appeared first on Miss or Madam.

Ο κόσμος αλλάζει και μαζί του αλλάζει και ο ορισμός της επιτυχίας. Αν το 2020 πιστεύαμε ότι αρκεί να είσαι «έξυπνος» για να πετύχεις, το 2026 μας αποδεικνύει ότι το IQ είναι μόνο η βάση. Η πραγματική υπεραξία κρύβεται στη συναισθηματική σου νοημοσύνη (EQ).

Η επένδυση που αποδίδει (κυριολεκτικά)

Δεν πρόκειται για θεωρία, αλλά για αριθμούς. Έρευνες δείχνουν ότι οι άνθρωποι με υψηλό EQ κερδίζουν κατά μέσο όρο 29.000€ περισσότερα ετησίως σε σχέση με εκείνους που υστερούν σε αυτόν τον τομέα. Στην πραγματικότητα, κάθε επιπλέον μονάδα στο σκορ της συναισθηματικής σου νοημοσύνης μπορεί να προσθέσει περίπου 1.300€ στο ετήσιο εισόδημά σου.

Γιατί η αγορά «πληρώνει» το EQ;

Σε ένα περιβάλλον που κατακλύζεται από την Τεχνητή Νοημοσύνη (AI), το IQ (η ταχύτητα επεξεργασίας δεδομένων) γίνεται πλέον «προϊόν» που το AI προσφέρει μαζικά. Αυτό που παραμένει σπάνιο και ακριβό είναι:

Η διαχείριση κρίσεων: Η ικανότητα να παραμένεις ψύχραιμος όταν όλα αλλάζουν.

Η ανθρώπινη σύνδεση: Το να χτίζεις εμπιστοσύνη και να εμπνέεις μια ομάδα.

Η διαπραγμάτευση: Η κατανόηση των αναγκών του άλλου πίσω από τις λέξεις.

Οι 4 «Δείκτες» της Επιτυχίας

Η σύγχρονη φόρμουλα της επιτυχίας ορίζει ότι το αποτέλεσμα εξαρτάται μόνο κατά 20% από το IQ σου, ενώ το υπόλοιπο 80% καθορίζεται από τον συνδυασμό EQ, SQ και AQ:

• IQ (Intelligence Quotient): Η λογική και η επίλυση προβλημάτων.
• EQ (Emotional Quotient): Η αναγνώριση και διαχείριση συναισθημάτων.
• SQ (Social Quotient): Η ικανότητα να χτίζεις δίκτυα και σχέσεις.
• AQ (Adversity Quotient): Η ανθεκτικότητα και η ανάκαμψη από τις δυσκολίες.

Πώς να «εκτοξεύσεις» την αξία σου;
Αυτοί οι δείκτες δεν είναι στατικοί· γυμνάζονται όπως οι μύες:

• EQ: Ξεκίνα να «ονομάζεις» τα συναισθήματά σου για να τα ελέγχεις καλύτερα.
• SQ: Γίνε ενεργός ακροατής και προσπάθησε να καταλάβεις την οπτική του άλλου.
• AQ: Δες κάθε εμπόδιο ως ευκαιρία μάθησης και ρώτα: «Τι μπορώ να κερδίσω από αυτό;».

Το συμπέρασμα για το 2026;

Μην επενδύεις μόνο στο να γίνεις «ο πιο έξυπνος άνθρωπος στο δωμάτιο». Επένδυσε στο να γίνεις ο πιο ανθεκτικός και συναισθηματικά ώριμος. Εκεί κρύβεται η πραγματική οικονομική και προσωπική ελευθερία.

Διάβασε επίσης: Χόρχε Μπουκάι: Ποιοι είναι οι συναισθηματικοί ανάπηροι άνθρωποι;

*Τα στοιχεία προέρχονται από εκτεταμένες έρευνες (όπως αυτές που αναλύει η TalentSmart), οι οποίες συγκρίνουν το EQ με τις ετήσιες απολαβές σε χιλιάδες επαγγελματίες. Φαίνεται πως η αγορά “κοστολογεί” την ενσυναίσθηση και τη διαχείριση κρίσεων πολύ ακριβότερα από τις απλές τεχνικές γνώσεις.

The post Γιατί το EQ σου αξίζει 29.000€ περισσότερα από το IQ σου; appeared first on Miss or Madam.

Πολλοί αναρωτιούνται συχνά: γιατί δεν έχω likes στις επαγγελματικές αναρτήσεις ενώ στις προσωπικές γίνεται χαμός;

Πάμε να τα ξεκαθαρίσουμε!

Έχεις ξεκινήσει κάτι νέο. Ένα project, μια επιχείρηση, μια φρέσκια επαγγελματική ιδέα. Στην αρχή, οι φίλοι σου ήταν εκεί. Ένα like «συμπαράστασης», ένα τυπικό «καλή αρχή». Όσο όμως η προσπάθειά σου σοβαρεύει, όσο η εξέλιξή σου μεγαλώνει και το περιεχόμενό σου γίνεται πιο επαγγελματικό, παρατηρείς κάτι περίεργο:

Οι φίλοι σου σταματούν να αντιδρούν.

Ενώ στο προσωπικό σου προφίλ, μια φωτογραφία από τις διακοπές σου παίρνει δεκάδες likes, στην επαγγελματική σου ανάρτηση επικρατεί σιωπή. Γιατί συμβαίνει αυτό;

Το Παράδοξο των Social Media: Γιατί οι φίλοι μου δεν με στηρίζουν;

Πριν απογοητευτείς, ας δούμε την πραγματικότητα πίσω από την οθόνη. Οι λόγοι μπορεί να είναι πολλοί:

Ο Αλγόριθμος: Δεν είναι θεωρία συνωμοσίας. Οι πλατφόρμες συχνά «κόβουν» την οργανική απήχηση των επαγγελματικών αναρτήσεων για να σε αναγκάσουν να πληρώσεις διαφήμιση.

Η Παθητική Κατανάλωση: Πολλοί φίλοι σου σε βλέπουν. Κάνουν scroll, διαβάζουν τι ανέβασες, ενημερώνονται για την πορεία σου, αλλά απλώς δεν πατούν το like. Είναι οι «σιωπηλοί θεατές» της ζωής σου.

Η Ψυχολογία του Ανταγωνισμού: Είναι σκληρό, αλλά αληθινό. Η δική σου εξέλιξη μπορεί να προκαλεί αισθήματα ζήλειας ή να υπενθυμίζει στους άλλους τη δική τους στασιμότητα. Όσο πιο αναγνωρίσιμος γίνεσαι, τόσο πιο «βαριά» γίνεται η υποστήριξη για κάποιους.

Έλλειψη Συνάφειας: Οι φίλοι σου σε αγαπούν ως άνθρωπο, αλλά μπορεί να μην τους ενδιαφέρει το αντικείμενο της δουλειάς σου. Και αυτό είναι οκ.

Η παγίδα της «κοινωνικής υποχρέωσης»

Πρέπει να το καταλάβουμε το εξής: Το like ενός φίλου δεν είναι απαραίτητα δείγμα επιτυχίας. Πολλές φορές είναι απλώς υποχρέωση, μια ανταπόδοση για ένα δικό σου like ή μια συνήθεια. Αν βασίζεις την αυτοπεποίθησή σου στο αν έκανε like ο κολλητός σου, χάνεις τη μεγάλη εικόνα.

Η πραγματική επιτυχία δεν κρύβεται στα γνώριμα ονόματα που εμφανίζονται στις ειδοποιήσεις σου. Η επιτυχία έρχεται τη στιγμή που:

• Λαμβάνεις ένα DM από έναν άγνωστο που σε ρωτάει για τις υπηρεσίες σου.
• Βλέπεις μια κοινοποίηση από κάποιον που δεν έχεις δει ποτέ από κοντά.
• Χτυπάει το τηλέφωνο για μια συνεργασία από έναν άνθρωπο που σε έμαθε μέσα από το περιεχόμενό σου.

Όταν ο «άγνωστος» σε εμπιστεύεται, τότε έχεις χτίσει κάτι αληθινό. Εκείνη τη στιγμή καταλαβαίνεις ότι το κοινό σου είναι η αγορά σου και όχι ο κύκλος των φίλων σου.

Μην αφήνεις τη σιωπή να σε σταματά

Οι φίλοι σου πιθανότατα δεν θα γίνουν ποτέ πελάτες σου. Μπορεί να θέλεις τη στήριξή τους, αλλά αν δεν την έχεις, μην το παίρνεις προσωπικά και, κυρίως, μην σε πηγαίνει πίσω.

Συνέχισε να δημιουργείς, συνέχισε να εξελίσσεσαι. Ο σκοπός σου δεν είναι να πείσεις τους φίλους σου ότι είσαι καλός επαγγελματίας, αλλά να προσφέρεις αξία σε εκείνους που πραγματικά τη χρειάζονται.

Στο τέλος της ημέρας, η επιτυχία σου θα μιλήσει πιο δυνατά από οποιοδήποτε like.

Διάβασε επίσης: Τα social media δεν είναι (MONO) για να πουλάς

The post Το Παράδοξο των Social Media: Γιατί όσο πετυχαίνεις, οι φίλοι σου «σιωπούν»; appeared first on Miss or Madam.

Ναι, υπάρχει ghosting και στα επαγγελματικά και δεν είναι “μια ατυχία”, είναι συμπεριφορά.

Σου κοστίζει χρόνο, ενέργεια, πρόγραμμα και χρήμα, ειδικά αν είσαι ελεύθερος επαγγελματίας.

Η λύση δεν είναι να γκρινιάζεις, είναι να βάλεις πλαίσιο: επόμενο βήμα, deadline, follow-up και καθαρή επικοινωνία.

Τι είναι ghosting στο business;

Ghosting είναι όταν ένας άνθρωπος κόβει ξαφνικά κάθε επικοινωνία χωρίς εξήγηση, χωρίς κλείσιμο και χωρίς ένα στοιχειώδες “όχι”. Το ξέρουμε κυρίως από τις προσωπικές σχέσεις, όπου μπορεί να είναι βαθιά επίπονο, ακόμα και τραυματικό, γιατί σε αφήνει με ένα κενό που δεν κλείνει.

Το πρόβλημα είναι ότι πλέον το ίδιο μοτίβο έχει περάσει και στο επαγγελματικό περιβάλλον και εκεί γίνεται ακόμα πιο ύπουλο, γιατί δεν ακουμπάει μόνο το συναίσθημα. Ακουμπάει και τη δουλειά σου.

Πώς εμφανίζεται (γρήγορα παραδείγματα)

Το ghosting στον επαγγελματικό κόσμο μπορεί να είναι:

• Υποψήφιος που περνάει συνέντευξη και δεν παίρνει ποτέ απάντηση.
• Εργαζόμενος που “εξαφανίζεται” και απλώς δεν ξαναπατάει.
• Πελάτης που παίρνει υπηρεσία/παραδοτέο, βλέπει τιμολόγιο και μετά… σιωπή.
• Υποψήφιος πελάτης που ζητά προσφορά και δεν απαντά ποτέ.
• Εκεί που πονάει πιο πολύ: ο ελεύθερος επαγγελματίας

Σε βρίσκουν επειδή σε είδαν στα social, επειδή άκουσαν για σένα, ή επειδή κάποιος τους είπε “πάρε την/τον, θα σε βοηθήσει”. Κλείνετε ραντεβού και εσύ δεν εμφανίζεσαι απλώς για να “τα πείτε”. Βάζεις χρόνο, προετοιμάζεσαι, κοιτάς το project, σκέφτεσαι σωστές ερωτήσεις, δίνεις κατευθύνσεις, ιδέες και λύσεις που (ας μη λέμε ψέματα) πολλές φορές είναι ήδη ένα σημαντικό κομμάτι της δουλειάς.

Μετά κάθεσαι και γράφεις προσφορά. Συνήθως δωρεάν, αλλά ποτέ χωρίς κόστος, γιατί πίσω της υπάρχει σκέψη, στρατηγική, εμπειρία, δομή. Και όσο πιο απαιτητικό είναι το project, τόσο πιο σοβαρή δουλειά χρειάζεται για να βγει μια πρόταση που στέκεται.

Και μετά τι γίνεται;
Δεν έρχεται ούτε “το έλαβα”, ούτε “θα επανέλθω”, ούτε “δεν προχωράμε”. Έρχεται… τίποτα. Κι εσύ μένεις να αναρωτιέσαι αν έφτασε, αν το είδε, αν το έστειλε αλλού, αν απλώς το άφησε.

Γιατί είναι πρόβλημα (και όχι “σιγά μωρέ”)

Το ghosting δεν είναι απλώς αγένεια. Στην πράξη προκαλεί:

• Χαμένο χρόνο (ραντεβού, προετοιμασία, προσφορά)
• Χαμένη ενέργεια (η πιο ακριβή “πρώτη ύλη” σου)
• Χάος στο πρόγραμμα (slot που θα μπορούσε να δοθεί αλλού)
• Οικονομική ζημιά (ειδικά όταν το ghosting έρχεται μετά από δουλειά/παραδοτέα)
• Φθορά εμπιστοσύνης (και στο τέλος… φήμη)

Και ναι, πολλοί το κάνουν επειδή αποφεύγουν το “όχι”, θέλουν να κρατήσουν πόρτες μισάνοιχτες ή δεν θέλουν να αντιμετωπίσουν μια άβολη συζήτηση. Όμως αυτό δεν το κάνει λιγότερο αντιεπαγγελματικό.

Πώς το προλαμβάνεις (χωρίς να γίνεις “σκληρός”)

Ο στόχος δεν είναι να αλλάξεις χαρακτήρες. Ο στόχος είναι να προστατεύσεις τον χρόνο σου και να βάλεις διαδικασία.

1) Κλείσε “επόμενο βήμα” πριν κλείσει το call

«Θες να συμφωνήσουμε πότε θα έχεις απάντηση; Να το βάλουμε μέχρι την Παρασκευή;»

2) Βάλε προθεσμία στην προσφορά

«Η προσφορά ισχύει μέχρι … / Θα κάνω follow-up σε 3 εργάσιμες για να δω αν υπάρχουν ερωτήσεις.»

3) Μη δίνεις όλο το πλάνο δωρεάν στο πρώτο ραντεβού

Δώσε αξία, αλλά κράτα το πλαίσιο. Γιατί αλλιώς κάποιοι θα πάρουν “δωρεάν στρατηγική” και θα εξαφανιστούν με τις ιδέες σου.

4) Θέσε από πριν τι σημαίνει “ένα σωστό όχι”

«Αν δεν προχωρήσουμε, ένα μήνυμα ‘δε συνεχίζουμε’ είναι αρκετό. Με βοηθάει να οργανώνω σωστά το πρόγραμμά μου.»

5) Βάλε κανόνα αποχώρησης σε συνεργασίες (offboarding)

«Πριν κλείσουμε, θέλω ένα 15λεπτο για feedback: τι δούλεψε, τι δεν δούλεψε, τι θα ήθελες διαφορετικά.»

Τι να ΜΗΝ κάνεις (γιατί σε τρώει)

Μην στέλνεις 7 follow-up σε ανθρώπους που δεν έχουν καν στοιχειώδη ευγένεια. Δεν είναι lead, είναι κόκκινη σημαία.

Μην το παίρνεις προσωπικά, αλλά μην το αφήνεις και χωρίς πλαίσιο. Το “δεν απάντησαν” είναι δεδομένο· το “εγώ δεν προστατεύομαι” είναι επιλογή.

Μη βασίζεις το πρόγραμμά σου σε “ίσως”. Κράτα slots, όχι ελπίδες.

Και το βασικό συμπέρασμα

Η επικοινωνία δεν είναι “ευγένεια πολυτελείας”. Είναι επαγγελματισμός. Κι αν κάποιος δεν μπορεί να πει ένα καθαρό “όχι”, το πρόβλημα δεν είναι η δική σου προσφορά, είναι ο δικός του τρόπος.

Διάβασε επίσης: Γιατί κάποιος να σε κάνει Ghosting και πώς θα μπορέσεις να το διαχειριστείς

Γιατί οι ήπιες δεξιότητες είναι τόσο απαραίτητες;

The post Ghosting στο business: ναι, υπάρχει και κοστίζει appeared first on Miss or Madam.

Κάθε χρόνο, τέτοια εποχή, η ίδια εικόνα επαναλαμβάνεται.

Φώτα στους δρόμους. Μυρωδιά από βούτυρο και μελομακάρονα. Ουρές στα μαγαζιά. Κουτιά με δώρα που γεμίζουν πορτ-μπαγκάζ.
Ο κόσμος στις πλατείες, στα μαγαζιά, στα εστιατόρια. Βόλτες στην αγορά, κρασιά με φίλους, οικογενειακά τραπέζια γεμάτα υπέροχες γεύσεις, φωνές, γέλια, μουσικές.

Αυτή είναι η πλευρά των Χριστουγέννων που μάθαμε να δείχνουμε.
Η «φωτογενής».

Μόνο που δεν είναι η μόνη.

Υπάρχουν κι άλλα Χριστούγεννα. Αυτά που δε βγαίνουν στο Instagram.
Εκείνα που δε χωράνε σε διαφήμιση, ούτε σε γιορτινή κάρτα.

Τα Χριστούγεννα δεν είναι ίδια για όλους

Είναι τα Χριστούγεννα του ανθρώπου που τρώει μόνος του μπροστά στην τηλεόραση, με τον ήχο ανοιχτό για να ακούγεται «κάποιος».
Του ανθρώπου που γυρνάει σ’ ένα άδειο σπίτι, που δεν τον περιμένει κανείς…ούτε φωνή, ούτε μυρωδιά από φαγητό, ούτε «άντε, άργησες».

Είναι τα Χριστούγεννα εκείνου που θα βρεθεί σε ένα τραπέζι γεμάτο κόσμο
αλλά θα νιώθει ξένος. Γιατί οι άνθρωποι γύρω του δεν είναι «δικοί του», είναι «υποχρέωση». Θα χαμογελάσει στις φωτογραφίες, θα πει τα «χρόνια πολλά», θα σηκώσει το ποτήρι  και μέσα του θα μετράει λεπτά μέχρι να τελειώσει.

Υπάρχουν Χριστούγεννα σε νοσοκομεία, με φώτα που τρεμοπαίζουν όχι από στολισμό, αλλά από μηχανήματα.

Άνθρωποι που παλεύουν με αρρώστιες, με φόβους, με διαγνώσεις.
Συγγενείς που κάθονται σε πλαστικές καρέκλες στους διαδρόμους και κοιτάνε το ρολόι, όχι για να έρθει ο Άγιος Βασίλης, αλλά για να περάσει μία ακόμα δύσκολη νύχτα.

Υπάρχουν Χριστούγεννα σε φυλακές.
Μετρώντας μέρες, όχι μέχρι την Πρωτοχρονιά, αλλά μέχρι την αποφυλάκιση, αν υπάρχει καν ημερομηνία.

Υπάρχουν Χριστούγεννα στον δρόμο.
Άνθρωποι χωρίς σπίτι, χωρίς λεφτά για τα βασικά, που ψάχνουν στα σκουπίδια την ίδια στιγμή που εμείς ψάχνουμε «τι άλλο να βάλουμε στο τραπέζι».

Υπάρχουν παιδιά σε ιδρύματα, που δεν τα παίρνει κανείς αγκαλιά για «καλή χρονιά».
Που κοιτάνε τις εικόνες με τις «οικογένειες γύρω από το δέντρο» και νιώθουν ότι βλέπουν ταινία, όχι πραγματικότητα.

Υπάρχουν άνθρωποι μέσα σε κακοποιητικές σχέσεις, που τρώνε τα Χριστουγεννιάτικα γλυκά με σφιγμένο στομάχι.
Γυναίκες και άντρες που βιάζονται, κακοποιούνται, φοβούνται.
Και που ακούν «Χριστούγεννα είναι, να είμαστε όλοι μαζί» σαν μια φράση σχεδόν ειρωνική.

Υπάρχουν άνθρωποι σε χρήση, χαμένοι μέσα σε ουσίες, που δεν ξέρουν καν αν είναι Δεκέμβρης ή Ιούνης.

Και υπάρχουν κι εκείνοι που διάλεξαν συνειδητά να είναι μόνοι.
Όχι γιατί τους πετάξαν έξω, αλλά γιατί δε θέλουν κανέναν.
Γιατί κουράστηκαν από τα «πρέπει», τα υποχρεωτικά ρεβεγιόν, τις τυπικές ευχές.
Δεν έχουν διάθεση για ευτυχισμένες οικογενειακές σκηνές, δεν αντέχουν άλλα ψεύτικα «όλα καλά». Και νιώθουν σχεδόν ένοχοι που δε χαίρονται «όπως θα έπρεπε».

Η αλήθεια είναι σκληρή, αλλά απλή:

• Τα Χριστούγεννα δεν παγώνουν τον πόνο.
• Δεν ακυρώνουν τη μοναξιά.
• Δε σταματούν την κακοποίηση.
• Δεν εξαφανίζουν τη φτώχεια.
• Δε θεραπεύουν αυτόματα καμία ψυχή μόνο και μόνο επειδή στο ημερολόγιο γράφει 25 Δεκεμβρίου.

Για κάποιους ανθρώπους, αυτή η περίοδος πονάει περισσότερο από την υπόλοιπη χρονιά.
Γιατί όλα γύρω φωνάζουν «χαρά», ενώ μέσα τους γίνεται χαμός.
Γιατί η αντίθεση ανάμεσα σε αυτό που «πρέπει» να νιώθουν και σε αυτό που πραγματικά νιώθουν είναι εκκωφαντική.

Ίσως, λοιπόν, φέτος να κάνουμε κάτι διαφορετικό.

Αν είσαι από τους τυχερούς που θα στρώσεις τραπέζι, που θα γελάσεις, που θα έχεις ανθρώπους γύρω σου που αγαπάς και σε αγαπούν, κράτα το λίγο παραπάνω μέσα σου.
Όχι σαν τύψεις.
Σαν επίγνωση.

Κοίτα γύρω σου.
Σκέψου έναν άνθρωπο που ξέρεις ότι δεν περνάει τόσο καλά.
Μπορεί να είναι γείτονας, συνάδελφος, φίλος παλιός, κάποιος που «χάθηκε», κάποιος που βλέπεις ότι μαζεύεται, κλείνεται.

Στείλε ένα μήνυμα. Κάνε ένα τηλεφώνημα.
Πρόσκαλέ τον, αν γίνεται. Ή απλώς ρώτα: «Πώς είσαι πραγματικά;»
Μερικές φορές αυτό είναι μεγαλύτερο δώρο από οτιδήποτε μπορεί να μπει σε κουτί.

Και αν εσύ ανήκεις σε αυτούς που φέτος πονάνε, νιώθουν μόνοι, φοβισμένοι, θυμωμένοι ή απλώς «εκτός κλίματος»…
να σου πω κάτι όσο πιο καθαρά γίνεται:

Δεν έχει τίποτα λάθος πάνω σου.
Δε φταις που δε σου βγαίνει γιορτινή διάθεση.
Δεν είσαι υποχρεωμένος/η να χωρέσεις μέσα σε κανένα σκηνικό με λαμπάκια και χαμόγελα.

Τα Χριστούγεννα είναι μια μέρα στο ημερολόγιο.
Η ζωή σου, όμως, είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτό.

Και μέσα σε αυτή τη ζωή, χωράνε και οι χαρές, και οι λύπες, και οι μοναξιές, και οι νέες αρχές. Ακόμα κι αν δεν μοιάζουν καθόλου με διαφημιστικό spot.

Διάβασε επίσης: Η «αντι-μαγεία» των Χριστουγέννων

The post Τα Χριστούγεννα δεν είναι ίδια για όλους appeared first on Miss or Madam.

Πρόσφατα διάβασα μια φράση που με βρήκε απόλυτα σύμφωνη:

«Το πρώτο βήμα για να χτίσεις το προσωπικό σου brand,
είναι να ανακαλύψεις ποιος είσαι. Κι αν δεν μπορείς μόνος, να απευθυνθείς σε κάποιον ειδικό.»

Και σκέφτηκα πόσο αλήθεια είναι αυτό.
Γιατί αυτός ακριβώς ήταν ο λόγος που το Business Coaching μπήκε στη ζωή μου.

Κατάλαβα πως το πιο ουσιαστικό “εργαλείο ανάπτυξης” δεν είναι τα tips, ούτε η στρατηγική. Είναι η αυτογνωσία.
Είναι να κατανοήσεις τι πρεσβεύεις, ποιο είναι το “γιατί” σου, και πώς θέλεις να εκφράσεις αυτό που είσαι με αλήθεια και συνέπεια.

Personal brand: γιατί ξεκινά από εσένα

Πριν μιλήσεις για στρατηγική, πριν σχεδιάσεις περιεχόμενο,
πριν μπεις στο παιχνίδι του αλγορίθμου, πρέπει πρώτα να γνωρίσεις τον εαυτό σου.

Να κατανοήσεις τι πρεσβεύεις. Ποιο είναι το “γιατί” σου.
Και ποιον άνθρωπο θέλεις να αγγίξεις μέσα από αυτό που κάνεις.

Το personal branding δεν είναι ένα όμορφο περιτύλιγμα.
Είναι μια διαδικασία εσωτερικής καθαρότητας και συνέπειας.
Είναι να ξέρεις ποιος είσαι και να μπορείς να σταθείς σε αυτό.

Τι είναι το Business Coaching

Το Business Coaching είναι μια δημιουργική και υποστηρικτική διαδικασία ανάμεσα στον coach και τον coachee (τον ωφελούμενο).
Μέσα από αυτή τη συνεργασία, ο coachee έχει τη δυνατότητα να θέσει ξεκάθαρους στόχους, να ανακαλύψει νέες λύσεις και να προκαλέσει βαθύτερη επίγνωση ενισχύοντας την αυτοπεποίθησή του και τη διάθεσή του για δράση.

Το σημαντικότερο είναι ότι μέσα από το coaching, ο άνθρωπος αναλαμβάνει την ευθύνη για την πορεία του και μαθαίνει να παίρνει αποφάσεις με επίγνωση και συνέπεια.

Τα οφέλη του Coaching σε 4 επίπεδα

• Επιχειρηματική ανάπτυξη και βελτίωση : Σαφείς στόχοι, στρατηγική σκέψη, καλύτερη λήψη αποφάσεων.
• Προσωπική και επαγγελματική ανάπτυξη : Ενίσχυση αυτογνωσίας, αυτοπεποίθησης και δεξιοτήτων.
• Ισορροπία ζωής : Οργάνωση χρόνου, διαχείριση ενέργειας και αρμονία προσωπικού–επαγγελματικού.
• Υποστήριξη και κινητοποίηση : Ενδυνάμωση, καθοδήγηση και δράση με συνέπεια.

Το personal branding δεν είναι ένα ακόμα checklist.
Είναι ο καθρέφτης του ποιος είσαι και του πόσο συνειδητά θέλεις να εξελιχθείς. Αν θέλεις να ξεχωρίσεις, μην ξεκινάς από τα tips. Ξεκίνα από μέσα.

Η αλλαγή δεν ξεκινά με τεχνικές.
Ξεκινά με επίγνωση, απόφαση και καθοδήγηση.

Αν είσαι έτοιμος/η να κάνεις το επόμενο βήμα με στρατηγική και συνέπεια,
συμπλήρωσε το ερωτηματολόγιο* 👉 ΕΔΩ για να ορίσουμε τη δωρεάν online συνεδρία γνωριμίας (30’).

*Το ερωτηματολόγιο περιλαμβάνει λίγες βασικές ερωτήσεις, ώστε να κατανοήσω καλύτερα το προφίλ και τις ανάγκες σου, έτσι η πρώτη μας συνεδρία θα είναι πραγματικά στοχευμένη και χρήσιμη.

The post Το πρώτο βήμα για να χτίσεις personal brand δεν το είχες σκεφτεί! appeared first on Miss or Madam.

Πόσες φορές έχεις προσπαθήσει να εξηγήσεις κάτι σε κάποιον και παρόλο που τα λες ξεκάθαρα, εκείνος απλώς δεν… καταλαβαίνει;
Ή έχεις βρεθεί να ακούς μια οδηγία, αλλά να προτιμάς να τη δεις γραμμένη για να την ακολουθήσεις σωστά;

Δεν φταις ούτε εσύ, ούτε ο άλλος.
Απλώς, βλέπετε τον κόσμο με διαφορετικά “μάτια”.

Κάθε άνθρωπος έχει έναν κυρίαρχο τρόπο με τον οποίο επεξεργάζεται και κατανοεί την πληροφορία γύρω του. Κάποιοι λειτουργούν οπτικά. Άλλοι ακουστικά. Άλλοι κιναισθητικά. Και κάποιοι πιο ψηφιακά δηλαδή λογικά, αναλυτικά, μέσα από τη σκέψη.

Αν μάθεις ποιος τύπος είσαι, θα καταλάβεις γιατί επικοινωνείς όπως επικοινωνείς, γιατί μαθαίνεις με συγκεκριμένο τρόπο, και, ίσως το πιο σημαντικό, πώς μπορείς να συνδεθείς καλύτερα με τους άλλους.

Τι τύπος είσαι;

Οπτικός τύπος : “Βλέπω, άρα καταλαβαίνω.”

Οι οπτικοί τύποι αντιλαμβάνονται τον κόσμο μέσα από εικόνες.
Φτιάχνουν νοητικές φωτογραφίες, οργανώνουν τις σκέψεις τους σαν “πίνακες” και χρειάζονται να δουν για να εμπεδώσουν.

• Θυμούνται πρόσωπα πιο εύκολα από ονόματα.
• Προτιμούν να βλέπουν σημειώσεις, slides ή διαγράμματα.
• Η τάξη και η αισθητική τους ηρεμεί.

Συνήθως είναι άτομα που έχουν γρήγορη ομιλία, αναπνέουν ψηλά στο στήθος και τους αρέσει να έχουν τα πράγματα σε πρόγραμμα.

Αν δώσεις σε έναν οπτικό προφορικές οδηγίες, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να… τις χάσει στη διαδρομή.
Αλλά αν του δείξεις κάτι μία φορά, το θυμάται για πάντα.

Ακουστικός τύπος : “Άκουσε με, για να με καταλάβεις.”

Οι ακουστικοί τύποι βασίζονται στον ήχο.

Αντλούν πληροφορίες από τον τόνο της φωνής, τον ρυθμό και τις λέξεις που χρησιμοποιείς.

Έχουν έμφυτη ικανότητα να θυμούνται επ’ ακριβώς τι ειπώθηκε, ενώ συχνά αποσπώνται από θορύβους γύρω τους.

•  Τους αρέσει η μουσική, οι συζητήσεις, τα podcasts.
•  Αντιλαμβάνονται καλύτερα τις προφορικές οδηγίες.
• Κρίνουν με βάση το πώς “ακούγεται” κάτι.

Για εκείνους, ο τρόπος που λες κάτι έχει την ίδια, αν όχι μεγαλύτερη, σημασία με το τι λες.

Κιναισθητικός τύπος : “Νιώθω, άρα καταλαβαίνω.”

Ο κιναισθητικός τύπος μαθαίνει μέσα από την πράξη και το συναίσθημα.
Χρειάζεται να νιώσει κάτι στο σώμα ή στην ψυχή του για να το κατανοήσει.
Η θεωρία δεν του αρκεί, θέλει εμπειρία.

• Θυμάται πράγματα μέσα από την κίνηση.
• Ανταποκρίνεται στα αγγίγματα και τη φυσική επαφή.
• Παίρνει αποφάσεις με βάση το “ένστικτο” και όχι τη λογική.

Συνήθως μιλάει πιο αργά, αναπνέει βαθιά (χαμηλά στην κοιλιά) και κινείται με ρυθμό.
Η επικοινωνία του είναι πιο συναισθηματική, πιο “ανθρώπινη”.

Αν ανήκεις εδώ, πιθανότατα προτιμάς να κάνεις κάτι…όχι απλώς να το συζητάς.

Ψηφιακός τύπος : “Σκέφτομαι, άρα υπάρχω.”

Ο ψηφιακός τύπος (ή “λογικός”) έχει ανάγκη το κάθε τι να βγάζει νόημα.
Αναλύει, επεξεργάζεται, συνδέει.
Μπορεί να συνδυάζει στοιχεία από όλους τους άλλους τύπους, αλλά χρειάζεται πάντα λογική ακολουθία για να πάρει αποφάσεις.

•  Συζητά συχνά με τον εαυτό του (ναι, μέσα στο κεφάλι του).
• Θέλει να ξέρει το “γιατί” πίσω από κάθε τι.
• Αναζητά επιχειρήματα, αποδείξεις και σαφήνεια.

Αν ανήκεις σε αυτόν τον τύπο, είσαι εκείνος που πάντα ρωτά “πώς δουλεύει αυτό;” πριν το χρησιμοποιήσεις.

Έμαθες τι τύπος είσαι…Και τώρα;

Όποιος κι αν είναι ο κυρίαρχος τύπος σου, όλοι μπορούμε να μάθουμε να “μιλάμε” και τις άλλες γλώσσες. Η αυτογνωσία δεν είναι ταμπέλα· είναι εργαλείο.

Μας βοηθά να επικοινωνούμε πιο ουσιαστικά, να κατανοούμε γιατί κάποιοι άνθρωποι “μας πιάνουν” πιο εύκολα, και να προσαρμόζουμε τον τρόπο που μιλάμε στη δουλειά, στις σχέσεις, στο περιβάλλον μας.

Να θυμάσαι! Όσο καλύτερα γνωρίζεις πώς λειτουργείς εσύ, τόσο πιο αυθεντικά μπορείς να σταθείς απέναντι στους άλλους.

Διάβασε επίσης: Τεχνική Pomodoro: Ο μικρός μου σύμμαχος για αύξηση παραγωγικότητας

Γονείς «ελέφαντες» ή γονείς «τίγρεις»: ποιος τύπος γονέα είσαι;

The post Τι τύπος είσαι; Οπτικός, ακουστικός, κιναισθητικός ή ψηφιακός; appeared first on Miss or Madam.

Οι αξίες σου είναι η προσωπικότητά σου. Είναι ο χαρακτήρας σου. Είναι αυτές που διαμορφώνουν την ταυτότητά σου. Κάποιοι τις μπερδεύουν με την εκπαίδευση. Δεν έχουν, όμως, καμία σχέση!

Γνωρίζεις, άραγε, ποιες είναι οι δικές σου αξίες;
Έχεις αναρωτηθεί ποτέ τι είναι αυτό που πραγματικά σε καθοδηγεί;

Γιατί, όταν γνωρίζεις τις αξίες σου, μπορείς να επιλέξεις σωστά, όχι μόνο την εργασία σου, αλλά και τους φίλους, τον σύντροφο, τους συνεργάτες σου.

Ένας εύκολος τρόπος για να αναγνωρίσεις τις αξίες σου, είναι να σκεφτείς μερικά χαρακτηριστικά που θαυμάζεις στους ανθρώπους γύρω σου.

Αυτά που ξεχωρίζεις είναι οι δικές σου αξίες.

Ας δούμε μερικά παραδείγματα:

Θαυμάζεις μια φίλη γιατί σου εμπνέει εμπιστοσύνη και εχεμύθεια; Τότε δύο δικές σου αξίες είναι η εμπιστοσύνη και η εχεμύθεια.

Επέλεξες τον σύντροφό σου γιατί σε αγαπά, σε σέβεται και είναι ειλικρινής; Τότε οι δικές σου αξίες είναι η αγάπη, ο σεβασμός και η ειλικρίνεια.

Αν λείπουν από τη ζωή σου αυτές οι αξίες, δύσκολα θα νιώσεις πραγματικά ευτυχισμένος κι ας μη μπορείς να καταλάβεις το γιατί.

Γιατί κάθε φορά που «βάζεις νερό στο κρασί σου» για να χωρέσεις, χάνεις κομμάτι του εαυτού σου. Και κάποια στιγμή, αυτό το νερό θα ξεχειλίσει.

Και τώρα, ας το πάμε ένα βήμα πιο πέρα.

Οι προσωπικές σου αξίες δεν περιορίζονται στην προσωπική σου ζωή. Είναι ο καθρέφτης και της επαγγελματικής σου πορείας.

Ας υποθέσουμε πως μία από τις αξίες σου είναι η αφοσίωση.
Αυτό θα φανεί στην αξιοπιστία σου, στην προσήλωσή σου στη δουλειά, στον τρόπο που τιμάς τις υποχρεώσεις σου. Οι συνάδελφοί σου θα σε εμπιστεύονται, και οι ανώτεροί σου θα σε βλέπουν ως άνθρωπο που μπορεί να ηγηθεί, να εμπνεύσει, να προχωρήσει.

Ή ίσως η ειλικρίνεια να είναι η πιο σημαντική αξία σου.
Αυτό θα σε οδηγήσει στο να συμμετέχεις σε ομάδες που εκτιμούν τη διαφάνεια, τη συνεργασία και την ακεραιότητα. Θα σε κάνει εκείνον τον άνθρωπο που οι άλλοι εμπιστεύονται όταν τα πράγματα δυσκολεύουν.

Σκέψου το λίγο:

Πώς θα μπορούσε η αυτοπεποίθηση, η αποφασιστικότητα ή η επιμονή να επηρεάσουν την επαγγελματική σου ζωή;

Πολύ απλά, οι προσωπικές σου αξίες διαμορφώνουν το ποιος είσαι, άρα και το είδος του επαγγελματία ή του ηγέτη που μπορείς να γίνεις.

Οι αξίες σου είναι η πυξίδα σου.
Κι όσο πιο συνειδητά τις γνωρίζεις και τις ακολουθείς, τόσο πιο καθαρά θα βλέπεις τον δρόμο σου, στη ζωή και στην καριέρα σου.

Διάβασε επίσης: Οι 50 πιο ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ αξίες της ζωής

The post Οι αξίες σου καθορίζουν τη ζωή και την καριέρα σου appeared first on Miss or Madam.