Παχυσαρκία σημαίνει συσσώρευση λίπους στο ανθρώπινο σώμα πάνω από το φυσιολογικό. Όταν αυτή η συγκέντρωση λίπους είναι αυξημένη και εντοπίζεται μέσα στην κοιλιά, στα σπλάχνα και κυρίως στο συκώτι, ευνοείται μια συνθήκη/κατάσταση κατά την οποία η ινσουλίνη (η ορμόνη που ρυθμίζει το σάκχαρο) που παράγει ο οργανισμός δεν «δουλεύει καλά», καθώς το αυξημένο λίπος στο σώμα προκαλεί ινσουλινοαντίσταση.

Δηλαδή, όταν συμβαίνει αυτό, ο οργανισμός αρχικά παράγει, αντιρροπιστικά, παραπάνω ινσουλίνη και καταφέρνει να ρυθμίζει το σάκχαρο. Όμως, με την πάροδο του χρόνου αυτή η ικανότητα εκπίπτει, μειώνεται η παραγωγή ινσουλίνης, και τότε εμφανίζεται ο σακχαρώδης διαβήτης. Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι ακόμα και η λίγη κοιλίτσα δεν είναι «γοητεία», αλλά, αποτελεί ένα σημαντικό πρόβλημα υγείας και ως τέτοιο θα πρέπει να αντιμετωπίζεται.

«Είναι λοιπόν, πλέον, τεκμηριωμένο ότι η παχυσαρκία σχετίζεται με το σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2», τονίζει ο κ. ο Ευθύμιος Καπάνταης Παθολόγος με Εξειδίκευση στον Σακχαρώδη Διαβήτη, Διευθυντής του Tμήματος Διαβήτη – Παχυσαρκίας – Mεταβολισμού του Metropolitan Hospital , ο οποίος και απαντάει στο σημαντικό ερώτημα που απασχολεί μεγάλο αριθμό ασθενών: Πώς συνδέονται παχυσαρκία και σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2;

Συνύπαρξη παχυσαρκίας και σακχαρώδους διαβήτη

«Πέρα από την πρόκληση εμφάνισης σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, η παχυσαρκία έχει επιπτώσεις και όταν συνυπάρχει με αυτόν. Πώς συμβαίνει αυτό; Οι δύο μεγαλύτεροι κίνδυνοι για ένα διαβητικό άτομο (χωρίς αυτό να είναι παχύσαρκο) είναι τα καρδιαγγειακά νοσήματα και ο καρκίνος. Συνηθέστατα, μάλιστα, το διαβητικό άτομο πάσχει από κάποιο καρδιαγγειακό νόσημα ή είναι «κοντά» στην εμφάνιση καρκίνου.

Όταν το διαβητικό άτομο, που ήδη διατρέχει τους παραπάνω κινδύνους, γίνει ή παραμείνει παχύσαρκο, τότε η κατάστασή του επιβαρύνεται ακόμα περισσότερο. Η παχυσαρκία, όταν συνυπάρχει με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, εκτός του ότι δυσκολεύει τη ρύθμισή του, επιδεινώνει την αρτηριακή υπέρταση, τη δυσλιπιδαιμία και τα υπόλοιπα μεταβολικά προβλήματα, πολλαπλασιάζει όμως και τον ήδη αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών συμβαμάτων και καρκίνων», επισημαίνει ο ειδικός.

Απώλεια βάρους και διαβήτης

Με δεδομένη τη σχέση παχυσαρκίας και διαβήτη (αλλά και παχυσαρκίας και κακής υγείας γενικότερα), το πρώτο μέτρο που πρέπει να πάρει το διαβητικό άτομο (αλλά και καθένας που επιθυμεί να βελτιώσει την υγεία του) είναι να χάσει βάρος. Η απώλεια κιλών ευνοεί την υγεία όλων όσων έχουν σωματικό βάρος πάνω από το φυσιολογικό.

«Ειδικά για τα διαβητικά άτομα, έχει βρεθεί ότι η απώλεια σωματικού βάρους επιφέρει μείωση των επιπέδων του σακχάρου του αίματος, μείωση των συμπτωμάτων του διαβήτη, εάν υπάρχουν, βοηθάει στη ρύθμιση της αρτηριακής υπέρτασης, της δυσλιπιδαιμίας, ακόμη και στη μείωση των φαρμάκων που παίρνει ο ασθενής και, κάτι πολύ σημαντικό, εάν η απώλεια αυτή είναι πάνω από το 15% του αρχικού βάρους τους, μπορεί ο διαβήτης τους να τεθεί σε ύφεση, δηλαδή να εμφανίσουν φυσιολογικές τιμές σακχάρου χωρίς να λαμβάνουν κανένα φάρμακο.

Επιπλέον όλων των παραπάνω, σε περίπτωση σημαντικής απώλειας βάρους, το προσδόκιμο επιβίωσης του διαβητικού ατόμου μπορεί να είναι μεγαλύτερο έως και κατά 9 χρόνια. Συνεπώς, η στρατηγική της θεραπευτικής αντιμετώπισης του διαβήτη τύπου 2 θα πρέπει να περιλαμβάνει πάντα και την απώλεια βάρους, γιατί αυτή σημαίνει και καλύτερη ποιότητα και μεγαλύτερη διάρκεια ζωής για τον διαβητικό», καταλήγει ο κ. Καπάνταης.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Σακχαρώδης διαβήτης: Πώς επηρεάζει το ανοσοποιητικό μας σύστημα;

The post Η «επικίνδυνη σχέση» σακχαρώδη διαβήτη και παχυσαρκίας appeared first on Miss or Madam.

Σακχαρώδης Διαβήτης: Στατιστικά στοιχεία

• Σύμφωνα με τη Διεθνή Ομοσπονδία Διαβήτη (IDF) σε ολόκληρο τον κόσμο περισσότερα από 537 εκατομμύρια άτομα πάσχουν από Σακχαρώδη Διαβήτη.
• Ο αριθμός των ανθρώπων με Σακχαρώδη Διαβήτη αναμένεται να ξεπεράσει τα 643 εκατομμύρια το 2030 και αντιστοίχως τα 783 εκατομμύρια μέχρι το 2045.
• Τo 90% των ανθρώπων πάσχει από Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 2, με το 79% εξ’ αυτών να προέρχεται κυρίως από χώρες με χαμηλό ή/και μέτριο βιοτικό επίπεδο.
• Περισσότερα από 1,2 εκατομμύρια παιδιά και έφηβοι πάσχουν από Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 1.
• Κάθε χρόνο 6,7 εκατομμύρια θάνατοι συνδέονται με την παρουσία Σακχαρώδη Διαβήτη.
• Το κόστος αντιμετώπισης του προβλήματος αγγίζει το 1 τρισεκατομμύριο δολάρια, που αντιπροσωπεύει το 9% του Παγκόσμιου ΑΕΠ.
• Για κάθε ένα γνωστό άτομο με Σακχαρώδη Διαβήτη εκτιμάται ότι υπάρχει άλλο ένα το οποίο αγνοεί το πρόβλημά του.
• Η πλειονότητα των αδιάγνωστων περιπτώσεων αφορά το Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 2.
• Το ένα στα 6 παιδιά που γεννιούνται παγκοσμίως προέρχονται από μητέρες που παρουσιάζουν υπεργλυκαιμία στην εγκυμοσύνη, το γνωστό Σακχαρώδη Διαβήτη της Κύησης.

Για τον λόγο αυτό ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO) έχει αφιερώσει την 14η Νοεμβρίου, ως Παγκόμια Ημέρα Διαβήτη, προκειμένου να ενημερώσει και να ευαισθητοποιήσει την ιατρική κοινότητα και το κοινό στην πρόληψη, την έγκαιρη διάγνωση και την αποτελεσματική αντιμετώπιση του τεράστιου αυτού Ιατροκοινωνοικοοικονομικού προβλήματος.

Τι δυσκολίες έχει δημιουργήσει η εξάπλωση του Σακχαρώδη Διαβήτη σε παγκόσμιο επίπεδο;

Η τεράστια εξάπλωση του Σακχαρώδη Διαβήτη σε παγκόσμιο επίπεδο έχει δημιουργήσει μεγάλες δυσκολίες σε σχέση με τη δυνατότητα πρόσβασης όλου του πληθυσμού στα σύγχρονα θεραπευτικά μέσα αντιμετώπισης του προβλήματος.

Το υψηλό κόστος θεραπείας και η περιορισμένη πρόσβαση στα σύγχρονα θεραπευτικά μέσα και τεχνολογικά επιτεύγματα, έχουν δημιουργήσει μεγάλη δυσαρμονία στην κάλυψη των αναγκών, με δυσμενή επίπτωση στην υγεία των ανθρώπων με Σακχαρώδη Διαβήτη.

Στην προσπάθεια να εξηγήσουν οι επιστήμονες την υπερβολική αύξηση του Σακχαρώδη Διαβήτη, για να προστατέψουν τα συστήματα υγείας και να περιορίσουν το κόστος από την εντυπωσιακή εξάπλωσή του, ανακάλυψαν και ενοχοποίησαν πρόσφατα για πρώτη φορά, μια σειρά από καινούργιους προδιαθεσικούς παράγοντες, εκτός της κληρονομικότητας, της ηλικίας και της παχυσαρκίας, που ήταν γνωστοί μέχρι τώρα.

Νέοι προδιαθεσικοί παράγοντες εμφάνισης Σακχαρώδη Διαβήτη:

• η μεγάλη κατανάλωση οινοπνεύματος
• η συστηματική αποφυγή του πρωινού γεύματος
• το συνεχές «τσιμπολόγημα» χωρίς προγραμματισμό όλη την ημέρα
• το κάπνισμα
• η κατάθλιψη
• προβλήματα και αστάθεια στην ψυχική διάθεση
• το καθημερινό άγχος
• η υπέρταση
• η υπερλιπιδαιμία
• η κοιλιακή παχυσαρκία
• η λιπώδης διήθηση του ήπατος
• η υπερβολική χρήση καφεΐνης
• και κυρίως η αϋπνία

Επίσης τα υπέρβαρα νεογνά (>4 κιλά) και τα Παχύσαρκα Παιδιά εμφανίζουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης Σακχαρώδη Διαβήτη στην ενήλικη ζωή τους.

Μια σημαντική ανακάλυψη από πρόσφατες σημαντικές επιστημονικές μελέτες, είναι η απόδειξη, πέραν πάσης αμφιβολίας, ότι η καλή ρύθμιση, τα 10 πρώτα χρόνια από την ανακάλυψη του Σακχαρώδη Διαβήτη, αφήνει ένα «αποτύπωμα μνήμης και προστασίας», στα κύτταρα του οργανισμού, που παίζει καθοριστικό ρόλο στην εμφάνιση και εξέλιξη των χρόνιων επιπλοκών της νόσου.

Στις περιπτώσεις Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 2, που αποτελούν την μεγάλη πλειονότητα των περιπτώσεων, η διάγνωση του προβλήματος πολύ συχνά γίνεται καθυστερημένα και μπορεί ήδη να έχουν εγκατασταθεί επιπλοκές.

Οι παραπάνω μελέτες, που αποτελούν πλέον «σταθμούς» στη Διαβητολογία, μας ευαισθητοποιούν και μας προτρέπουν να προσπαθήσουμε από την αρχή, να επιτύχουμε την καλύτερη δυνατή ρύθμιση και να προσφέρουμε τη δυνατότητα σε όλους να έχουν πρόσβαση στα σύγχρονα θεραπευτικά μέσα.

Σταματήστε να μετράτε τις θερμίδες!!

Ένα από τα κεφαλαιώδη θέματα, που άλλαξαν ριζικά, τα τελευταία χρόνια, την ποιότητα ζωής, την πορεία, την αντιμετώπιση και την εξέλιξη του Σακχαρώδη Διαβήτη είναι η περίφημη «Δίαιτα ή Διατροφή των ατόμων με Σακχαρώδη Διαβήτη».

Η Δίαιτα ή Διατροφή στον Σακχαρώδη Διαβήτη, υπήρξε από πολύ παλιά, αυστηρή, περιοριστική, προβληματική και αναποτελεσματική, με αποτέλεσμα να είναι πολύ δύσκολο, έως αδύνατον, να την ακολουθήσει κανείς για μεγάλο χρονικό διάστημα!

Με την εξέλιξη της επιστημονικής έρευνας και τις γνώσεις που αποκτήσαμε τελευταία, από το ΜΗ, το ΟΧΙ και το ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ, φθάσαμε σήμερα στην υγιεινή διατροφή, με βάση την Μεσογειακή Δίαιτα/ Διατροφή και στη μεγάλη προσπάθεια να πείσουμε, ότι η διατροφή κάθε ανθρώπου και ιδιαίτερα των ατόμων με Σακχαρώδη Διαβήτη, πρέπει να χαρακτηρίζεται από ποικιλία, φαντασία και γεύση.

Η Διατροφή των ατόμων με Σακχαρώδη Διαβήτη αποτελεί παράδειγμα σωστής Διατροφής για όλους!

Αυτή η προσέγγιση, οδηγεί σε μια πιο φυσιολογική, ευχάριστη και πιο ανθρώπινη ζωή. Το σημαντικότερο όμως είναι, ότι χρειάζεται να προσπαθήσουμε να πείσουμε, ότι ο τρόπος ζωής και η διατροφή ενός ανθρώπου με Σακχαρώδη Διαβήτη θα πρέπει να χαρακτηρίζεται από μέτρο, συνέπεια, διάρκεια και αυτοκυριαρχία!

Όλοι βέβαια, πρέπει να κατανοήσουμε, ότι δεν υπάρχουν τροφές που ελαττώνουν το σάκχαρο. Η μείωση του σακχάρου επιτυγχάνεται μόνο με την άσκηση και την ενδεδειγμένη φαρμακευτική αγωγή!

Υπάρχουν όμως τροφές και συμπληρώματα διατροφής, που έχουν κατακλείσει τελευταία τη διεθνή βιβλιογραφία και μπορούν να βοηθήσουν σε καλύτερη ρύθμιση του Σακχαρώδη Διαβήτη!

Οι τροφές και τα συμπληρώματα διατροφής, με τα ιχνοστοιχεία, τις βιταμίνες, τα μέταλλα και τα αντιοξειδωτικά που περιέχουν προσφέρουν σημαντική κάρδιο-προστασία και καρκίνο-προστασία και βοηθούν στην καλύτερη ρύθμιση του πολυπαραγοντικού προβλήματος που είναι ο Σακχαρώδης Διαβήτης. Όλα τα ανωτέρω στοιχεία, βοηθούν τη μεταβολική ομοιοστασία του οργανισμού χάρις στην αυξημένη ευαισθησία που προκαλούν στη δράση της Ινσουλίνης.

Ποιες τροφές βοηθούν;

Αβοκάντο
Αμύγδαλα
Αυγά
Αλόη Βέρα
Άλφα Λιποϊκό Οξύ
Βιταμίνη D
Ζαρζαβατικά
Κακάο
Κανέλα
Καφές
Λαχανικά
Μαγνήσιο
Μούρα
Ξύδι
Όσπρια
Προβιοτικά
Σκόρδο
Φρούτα
Χορταρικά
Χρώμιο

Έχει αποδειχθεί, ότι καμία μέθοδος δεν είναι τόσο αποτελεσματική μακροπρόθεσμα, όσο η υγιεινή διατροφή!

Αξίζει να τονιστεί ότι οποιαδήποτε διατροφική συνήθεια και αν ακολουθείται τίποτα δεν υποκαθιστά τη σπουδαιότητα της απώλειας βάρους, της άσκησης, της ισορροπημένης υγιεινής διατροφής και φυσικά της εξατομικευμένης φαρμακευτικής αγωγής.

Η πρόσφατη οδηγία «σταματήστε να μετράτε τις θερμίδες», που συνιστάται από την Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ, απομυθοποιεί, επιτέλους, μια απαρχαιωμένη, ξεπερασμένη και λανθασμένη στρατηγική υπολογισμού των θερμίδων, που για δεκαετίες δημιουργούσε ερωτηματικά σε σχέση με την αποτελεσματικότητά της σχετικά με την απώλεια βάρους και τη ρύθμιση του σακχάρου!

Η οδηγία αυτή, μας χαρίζει περισσότερη ευελιξία και προσαρμοστικότητα, στην επιλογή των τροφών, που θα θέλαμε να χρησιμοποιήσουμε.

Στο παρελθόν μας προβλημάτιζε ο περιορισμός των θερμίδων στις τροφές που ανάγκαζε τους ανθρώπους με Σακχαρώδη Διαβήτη και Παχυσαρκία να κάνουν διαιτητικές «παρασπονδίες», με ότι αυτό συνεπαγόταν, για τη ψυχική τους υγεία, τη ρύθμιση του σακχάρου και όχι μόνο.

Η σύγχρονη οδηγία συνιστά, εγκαταλείψτε την έννοια των θερμίδων και επικεντρωθείτε στην ποσότητα και την ποιότητα των τροφών που χαρακτηρίζουν την υγιεινή διατροφή.

Όλες οι θερμίδες δεν είναι ίδιες και κάθε οργανισμός διαχειρίζεται και επεξεργάζεται τις τροφές με ένα δικό του εξατομικευμένο τρόπο.

Η επεξεργασία των τροφών επηρεάζεται:

1. από το Μικροβίωμα του εντέρου, τον άλλο «εγκέφαλο» του πεπτικού μας συστήματος, με τα τρισεκατομμύρια των μικροοργανισμών, που ανάλογα με τους τύπους που κυριαρχούν, επηρεάζουν πόσες θερμίδες μπορεί να προσλαμβάνει ο οργανισμός μας από τις τροφές!

2. από τον Μεταβολισμό μας, αφού κάθε οργανισμός έχει ένα «κέντρο αναφοράς» στον εγκέφαλο, που δημιουργεί το φαινόμενο της «μεταβολικής προσαρμογής και ομοιοστασίας», το οποίο σχετίζεται με παράγοντες, όπως τα Γονίδια, το Περιβάλλον και η Συμπεριφορά μας!

3. Τα είδη τροφών που καταναλώνουμε.

Έχει παρατηρηθεί, ότι στον εγκέφαλο «αρέσουν» οι υγιεινές τροφές, που βρίσκονται στη φυσική τους μορφή και όχι οι επεξεργασμένες.

Ο συνδυασμός υγιεινής διατροφής και άσκησης είναι η μοναδική επιστημονικά τεκμηριωμένη μέθοδος, που μακραίνει τη ζωή.

Βελτιώνει τη ρύθμιση του σακχάρου, αυξάνει την ευαισθησία του οργανισμού στη δράση της Ινσουλίνης, ελαττώνει τους επιβαρυντικούς παράγοντες για Καρδιαγγειακή νόσο, συμβάλλει στην απώλεια βάρους, αυξάνει τη μυϊκή ισχύ και βοηθάει στη ψυχοσυναισθηματική ισορροπία και ευεξία των ατόμων με Σακχαρώδη Διαβήτη.

Η επιτυχημένη διαχείριση του Σακχαρώδη Διαβήτη απαιτεί και συνιστά:

Εστιάστε στην ποιότητα και την ποσότητα των τροφών, αποφεύγοντας τις επεξεργασμένες τροφές, τη ζάχαρη, τα γλυκά, τα τηγανητά και τις πίτες. Λαχανικά, Χορταρικά, Ζαρζαβατικά, Όσπρια, Φρούτα, άπαχο Κρέας, Ψάρια και προϊόντα ολικής άλεσης, ας είναι η βάση της διατροφής σας.

Ασκηθείτε συστηματικά και αν είναι δυνατόν, με ένταση.

Περπάτημα, Χορός, Ποδήλατο, Κολύμπι, Γιόγκα, Πιλάτες, είναι ασκήσεις που βοηθούν εντυπωσιακά στη μεταβολική και ψυχική ισορροπία.

Φροντίστε να κοιμάστε καλά και αρκετά αφού η αϋπνία, θεωρείται πλέον σοβαρός προδιαθεσικός παράγοντας εμφάνισης Σακχαρώδη Διαβήτη, αυξάνει το σωματικό βάρος και προκαλεί σημαντικές ορμονικές διαταραχές, που απορρυθμίζουν το σάκχαρο και επηρεάζουν αρνητικά την ψυχική υγεία.

Οι παραπάνω εντυπωσιακές εξελίξεις μας οδηγούν στο συμπέρασμα, ότι η «μάστιγα» του Σακχαρώδη Διαβήτη μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά στην εποχή μας, με ποιότητα ζωής και την αντίληψη πως «ο Σακχαρώδης Διαβήτης στην εποχή μας δεν είναι αρρώστια αλλά τρόπος ζωής».

Γράφουν οι Δρ. Χρήστος Σπ. Ζούπας Παθολόγος – Διαβητολόγος Διευθυντής Διαβητολογικού Κέντρου & Κλινικής ΥΓΕΙΑ και Δρ. Πέτρος Θωμάκος Παθολόγος – Διαβητολόγος Διαβητολογικό Κέντρο & Κλινική ΥΓΕΙΑ

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Η μοναξιά σχετίζεται με διπλάσιο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη

The post Σακχαρώδης Διαβήτης: πως να αμυνθούμε στη «μάστιγα» της εποχής μας; appeared first on Miss or Madam.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την επίκουρη καθηγήτρια νευρολογίας, Μίντζι Κιμ, της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Northwestern του Σικάγου, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό για θέματα ύπνου «Sleep», μελέτησαν 552 ανθρώπους 63 έως 84 ετών, οι οποίοι παρακολουθήθηκαν με συσκευή που φοριόταν στον καρπό τους και κατέγραφε κατά πόσο εκτίθεντο σε τεχνητό φως τη νύχτα που κοιμούνταν.

Η μελέτη

Η μελέτη βρήκε ότι λιγότεροι από τους μισούς συμμετέχοντες στην μελέτη κοιμούνταν για τουλάχιστον πέντε ώρες μέσα σε απόλυτο σκοτάδι. Οι υπόλοιποι εκτίθεντο σε λιγότερο ή περισσότερο φως και είχαν σε μεγαλύτερο ποσοστό παχυσαρκία, υπέρταση και διαβήτη.

«Είτε λόγω του ανοιχτού κινητού μας, είτε επειδή αφήνουμε ανοιχτή την τηλεόραση όλο το βράδυ, είτε λόγω της φωτορύπανσης μιας μεγάλης πόλης, ζούμε εν μέσω πολλών τεχνητών πηγών φωτός καθ’ όλο το 24ωρο. Οι μεγαλύτερης ηλικίας άνθρωποι κινδυνεύουν περισσότερο από διαβήτη και καρδιαγγειακή νόσο και η έκθεση, ακόμα και σε λιγοστό φως τη νύχτα, μπορεί να αυξάνει τον κίνδυνο, δήλωσε η δρ Κιμ.

Οι ερευνητές συνιστούν, αν πρέπει να μένει ανοικτό κάποιο φως, αυτό να είναι αχνό και κοντά στο πάτωμα. Επίσης, να προτιμάται φως με κόκκινο ή πορτοκαλί χρώμα που διεγείρει λιγότερο τον εγκέφαλο, ενώ να αποφεύγεται το λευκό ή το μπλε φως. Επίσης, αν μπορεί κανείς, να μετακινήσει το κρεβάτι του έτσι ώστε το τεχνητό φως που έρχεται από τον δρόμο, να μην πέφτει πάνω στο πρόσωπο του.

Το φως τη νύχτα απορρυθμίζει το βιολογικό ρολόι (κιρκάδιο ρυθμό) του ανθρώπινου σώματος, καθώς καταστέλλει την παραγωγή της μελατονίνης, της ορμόνης του σκοταδιού, η οποία, μεταξύ άλλων, έχει αντιφλεγμονώδεις και αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Εφόσον το τεχνητό φως μειώνει τη μελατονίνη, μπορεί να επιβαρύνει την υγεία πολλαπλά.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Έρευνα: Ο ύπνος με φώτα και τηλεόραση παχαίνει τις γυναίκες

The post Το αναμμένο φως την ώρα του ύπνου αυξάνει τον κίνδυνο παχυσαρκίας, διαβήτη και υπέρτασης appeared first on Miss or Madam.

Όμως, τι γίνεται με τους πάσχοντες από σακχαρώδη διαβήτη, επιτρέπεται να νηστεύουν και τι μπορούν να καταναλώσουν από το πασχαλινό τραπέζι; Πώς μπορούν να συμμετέχουν στο θρησκευτικό κλίμα και τις παραδόσεις των ημερών αυτών, χωρίς να βλάψουν τον εαυτό τους και τη θεραπεία τους;

Νηστεία

«Η νηστεία κατά τις ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδας, διατροφικά μπορούμε να πούμε ότι είναι ένα νόμισμα με δύο όψεις.

Από τη μία πλευρά αποτελεί μια καλή ευκαιρία για αποτοξίνωση από τρόφιμα ζωικής προέλευσης αλλά από την άλλη, μπορεί να προκαλέσει προβλήματα από την κατανάλωση μεγαλύτερης ποσότητας αμυλούχων τροφίμων (όπως ζυμαρικά, πατάτες, ψωμί κ.λπ.).

Γι’ αυτόν τον λόγο ο διαβητικός θα πρέπει να είναι περισσότερο προσεκτικός», αναφέρουν ο δρ Ανδρέας Μελιδώνης, Συντονιστής Διευθυντής Διαβητολογικού-Καρδιομεταβολικού Κέντρου Μetropolitan Hospital, Πρόεδρος ΕΚΟΜΕΝ και ο κ. Κάρολος Παπαλαζάρου, Κλινικός Διαιτολόγος – Διατροφολόγος, Συνεργάτης του Metropolitan Hospital.

Συγκεκριμένα, κατά την περίοδο της νηστείας θα πρέπει:

«Να συνεχίσει να μετράει την ποσότητα των αμυλούχων τροφών στα γεύματά του, οι οποίες πρέπει να είναι πάντα συνοδευτικές στο πιάτο, και όχι το κυρίως φαγητό. Αυτό, πρακτικά, σημαίνει ότι θα πρέπει να αποφεύγει να καταναλώνει ένα μεγάλο πιάτο γαριδομακαρονάδα αλλά ότι θα μπορούσε να φάει γαρίδες ψητές με 1 φλιτζάνι πατατοσαλάτα ή χταπόδι με 1 φλιτζάνι μακαρονάκι κοφτό. Θα ήταν, επίσης, προτιμότερο να καταναλώσει μία μερίδα μη αμυλούχων λαχανικών, όπως είναι οι αγκινάρες, από μία μερίδα αμυλούχων λαχανικών, όπως είναι ο αρακάς.

Να στραφεί σε εναλλακτικές πηγές πρωτεΐνης, όπως είναι τα όσπρια, τα λαχανικά, τα μανιτάρια αλλά και κάποια υποκατάστατα γαλακτοκομικών προϊόντων, όπως το γάλα και το γιαούρτι σόγιας. Επιπλέον, τα θαλασσινά, όπως το καλαμάρι, η σουπιά, οι γαρίδες κ.λπ., αποτελούν καλές πηγές πρωτεΐνης αλλά θα πρέπει να αποφεύγονται σε μεγάλες ποσότητες, κυρίως λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς τους σε χοληστερόλη.

Να μην παραλείπει τις μετρήσεις σακχάρου. Τις ημέρες αυτές είναι πιθανόν να διαταραχθεί η καθημερινότητα, ως προς το ωράριο των γευμάτων ή τη σωματική άσκηση, κάτι που θα μπορούσε να επηρεάσει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα και να οδηγήσει σε επεισόδια υπεργλυκαιμίας ή υπογλυκαιμίας.

Να μην ξεχνάει τα ενδιάμεσα γεύματα. Το δεκατιανό και απογευματινό σνακ συμβάλλουν στη ρύθμιση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα. Μία μερίδα φρούτου είναι η καλύτερη επιλογή για σνακ», εξηγούν οι ιατροί.

Διάβασε επίσης: Όσα χρειάζεται να γνωρίζουμε για τον Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 2

Πασχαλινό τραπέζι

Ένα άτομο με σακχαρώδη διαβήτη για να επιτύχει μια καλύτερη πορεία της νόσου του, έχει μάθει να ζει με κάποιους μικρούς διατροφικούς περιορισμούς και να ακολουθεί ένα συγκεκριμένο πλάνο στα πλαίσια της μεσογειακής διατροφής.

Ένα πιο «ελεύθερο» διατροφικά πασχαλινό τραπέζι που πραγματοποιείται μία μέρα τον χρόνο δε θα επηρεάσει όλη αυτή την προσπάθεια.

Επομένως, αν δεν υπάρχουν συννοσηρότητες, όπως χρόνια νεφρική ανεπάρκεια ή υπερουριχαιμία, μπορεί να καταναλώσει ό,τι υπάρχει στο τραπέζι αλλά χωρίς υπερβολές στις ποσότητες αμυλούχων τροφίμων (όπως πίτες, πατάτες, ψωμί) και γλυκών.

«Μία καλή συμβουλή που θα μπορούσαμε να δώσουμε είναι, οι διαβητικοί να συνοδέψουν το κρέας που θα καταναλώσουν με άφθονη ποσότητα σαλάτας, καθώς οι φυτικές ίνες δεσμεύουν μέρος της χοληστερόλης των τροφών, ενώ, παράλληλα, μειώνουν το γλυκαιμικό φορτίο του γεύματος οδηγώντας σε μία πιο ομαλή αύξηση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα.

Σχετικά με το αλκοόλ, επιτρέπονται 2 μονάδες αλκοόλης κατά τη διάρκεια του γεύματος, οι οποίες, πρακτικά, αντιστοιχούν περίπου σε 2 ποτήρια κρασιού ή 2 κουτάκια μπίρας ή 2 σφηνάκια τσίπουρου», επισημαίνουν οι ειδικοί.

Σε περίπτωση επιθυμίας για κάποιο γλυκό θα ήταν προτιμότερο να καταναλωθεί προς το απόγευμα με κάποια χρονική διαφορά από το γεύμα, και το άτομο με διαβήτη να προτιμήσει κάποιο γλυκό με στέβια.

Τέλος, δε θα πρέπει να ξεχνάμε τη σωματική άσκηση. Ένας καλός περίπατος μετά το τραπέζι μπορεί να συμβάλει στη χώνεψη αλλά και στην αποφυγή πρόσληψης ανεπιθύμητου βάρους.

«Συμπερασματικά, η Μεγάλη Εβδομάδα και το λυτρωτικό Πάσχα που ακολουθεί μπορούν και πρέπει να αποτελέσουν μια άσκηση πίστης, υπομονής και επιμονής στη συμμόρφωση των διατροφικών επιλογών υγείας.

Μία τέτοια συμπεριφορά διατροφής και υγείας θα οδηγήσει στη συμπόρευση της Ανάστασης του Κυρίου με τη μεταβολική «ανάσταση» των ατόμων με σακχαρώδη διαβήτη», καταλήγουν οι κ.κ. Μελιδώνης και Παπαλαζάρου.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Και μετά το Πάσχα τι τρώμε;

The post Διαβητικοί: διατροφικές συμβουλές για Μεγάλη Εβδομάδα και Πάσχα appeared first on Miss or Madam.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον επιδημιολόγο-αναλυτή Βιστατιστικής, δρα Χάο Μα, του Πανεπιστημίου Τουλέιν της Νέας Ορλεάνης, οι οποίοι έκαναν τη σχετική ανακοίνωση σε συνέδριο της American Heart Association στο Σικάγο, ανέλυσαν στοιχεία για σχεδόν 312.400 ενήλικες με μέση ηλικία τα 56 έτη, που δεν είχαν διαβήτη, καρδιαγγειακές νόσους ή καρκίνο στην αρχή της μελέτης.

Στη διάρκεια περίπου 11 ετών, 8.600 άτομα εμφάνισαν διαβήτη τύπου 2. Η κατανάλωση μέτριων ποσοτήτων κρασιού με τα γεύματα σχετίστηκε με 14% μικρότερο κίνδυνο διαβήτη, σε σχέση με όσους δεν έπιναν καθόλου αλκοόλ με το φαγητό τους. Όσοι έπιναν μεγαλύτερες ποσότητες μπίρας ή άλλου αλκοόλ είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να διαγνωστούν με διαβήτη.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι ορισμένα συστατικά του κρασιού, πιθανώς τα αντιοξειδωτικά, μειώνουν τον κίνδυνο διαβήτη, κάτι που δεν ισχύει για άλλα είδη αλκοόλ. Δεν είναι σαφές κατά πόσο η μείωση του κινδύνου διαβήτη αφορά εξίσου το λευκό και το κόκκινο κρασί.

Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι η κατανάλωση αλκοόλ με μέτρο μπορεί να έχει κάποια οφέλη για την υγεία, μεταξύ άλλων όσον αφορά στον μεταβολισμό της γλυκόζης (σακχάρου). Η νέα μελέτη επιβεβαιώνει ότι αυτό «μεταφράζεται» σε μείωση του κινδύνου για διαβήτη, ιδίως όσον αφορά στην κατανάλωση κρασιού. Όμως, ορισμένες ομάδες πληθυσμού, όπως οι έγκυες ή όσες γυναίκες προσπαθούν να κάνουν παιδί, δεν πρέπει να πίνουν καθόλου αλκοόλ.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Το αλκοόλ φέρνει τους ξένους πιο κοντά σωματικά, επιβεβαιώνει νέα αμερικανική έρευνα

Όσα χρειάζεται να γνωρίζουμε για τον Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 2

The post Έρευνα: μικρότερος ο κίνδυνος διαβήτη για όσους πίνουν κρασί με το φαγητό τους appeared first on Miss or Madam.

«Η παχυσαρκία καθορίζεται με βάση το Δείκτη Μάζας Σώματος (ΒΜΙ) που υπολογίζεται εύκολα, αν διαιρέσουμε το βάρος σε κιλά δια το τετράγωνο του ύψους, σε μέτρα, του ατόμου», εξηγεί ο κ. Αντώνιος Π. Λέπουρας, Παθολόγος – Διαβητολόγος, Διευθυντής Παθολογικής – Διαβητολογικής Κλινικής και Διαβητολογικού Κέντρου Metropolitan General.

• BMI μικρότερο από 18,5 δείχνει ότι το άτομο είναι ελλιποβαρές,
• BMI μεταξύ 18,5 και 24,9 δείχνει ότι το άτομο έχει φυσιολογικό βάρος,
• BMI μεταξύ 25 και 29,9 δείχνει ότι το άτομο είναι υπέρβαρο,
• BMI 30 και μεγαλύτερο δείχνει ότι το άτομο πάσχει από παχυσαρκία.

Άλλοι σημαντικοί παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 2  περιλαμβάνουν:

• Δυσλιπιδαιμία (χαμηλές τιμές “ καλής“ χοληστερόλης [HDL-C] <40mg/dL ή και επίπεδα τριγλυκεριδίων > 150mg/dL)
• Ηλικία άνω των 45 ετών (αν και ο ΣΔ τύπου 2 αυξάνεται δραματικά, σε νεότερους πληθυσμούς, λόγω παχυσαρκίας).
• Οι ασθενείς που έχουν συγγενείς πρώτου (π.χ. γονέας ή αδελφός), ίσως και δευτέρου βαθμού με ΣΔ τύπου 2 διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης της νόσου. Το να υπάρχουν συγγενείς τρίτου βαθμού με ΣΔ τύπου 2 δε θεωρείται σημαντικός παράγοντας κινδύνου για την ανάπτυξη διαβήτη.
• Όσοι εμφανίζουν Προδιαβήτη (αυξημένη γλυκόζη νηστείας: Σάκχαρα από 100-125mg/dl, ή σε καμπύλη σακχάρου: σάκχαρα στις 2 ώρες, μετά λήψη 75 γρ. Γλυκόζης, από 140 ως 199mg/dl).
• Ιστορικό ΣΔ της κύησης ή της γέννησης ενός μωρού βάρους άνω των 4,2 kg
• Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών
• Η υπέρταση (αρτηριακή πίεση [BP] ≥ 140/90 mm Hg) αυξάνει τις πιθανότητες ενός ατόμου να αναπτύξει ΣΔ τύπου 2, ιδιαίτερα στη λευκή φυλή.
• Η υπόταση δε θεωρείται σημαντικός παράγοντας κινδύνου για την ανάπτυξη διαβήτη.
• Άλλες κλινικές καταστάσεις που σχετίζονται με την αντίσταση στην ινσουλίνη και το μεταβολικό σύνδρομο (π.χ. αυξημένη περίμετρο μέσης-κοιλιακού τύπου παχυσαρκία, μελαγχρωματική ακάνθωση, ιστορικό καρδιαγγειακών παθήσεων κλπ.)
• Άτομα ισπανόφωνα, Ιθαγενών Αμερικανών, μη ισπανόφωνων μαύρων (δηλ. Αφρικής), ασιατικής καταγωγής ή από Νησιά Ειρηνικού.

Ασθενείς σε όλες τις ηλικιακές ομάδες που είναι σωματικά ενεργοί αλλά καταναλώνουν δίαιτα χαμηλών θερμίδων δε διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης ΣΔ τύπου 2. Αντίθετα, αυτοί οι ασθενείς που καταναλώνουν υψηλή ημερήσια ποσότητα θερμίδων (ασχέτως με το είδος π.χ. υγιεινοί υδατάνθρακες ή περισσότερο λίπος ή πρωτεΐνη και ανθυγιεινούς υδατάνθρακες) διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη.

Διάβασε επίσης: Πώς να μειώσετε τα πρόσθετα σάκχαρα στη διατροφή σας

Ποια είναι τα αίτια του ΣΔτ2; Φταίει η κατανάλωση γλυκών ή η κακή ψυχολογία;

Γενετικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες, συμβάλλουν στην πολύπλοκη παθοφυσιολογία του ΣΔ, δημιουργώντας «αντίσταση στην ινσουλίνη και υπερινσουλιναιμία» με τελική κατάληξη την ανεπαρκή έκκριση ινσουλίνης.

Ενώ η γενετική προδιάθεση δεν αλλάζει, η «κληρονομούμενη» αντίσταση στην ινσουλίνη χειροτερεύει με την αύξηση του βάρους, και αυτό οφείλεται, δυστυχώς, στον διαβητογόνο σύγχρονο τρόπο ζωής (υπερβολική πρόσληψη θερμίδων, ανεπαρκής θερμιδική δαπάνη, καθιστική ζωή και παχυσαρκία). Η ανεπαρκής έκκριση ινσουλίνης που οδηγεί, τελικά, στον ΣΔτ2, προκύπτει κυρίως εξαιτίας αυτού του συνδυασμού, και θα μπορούσε να αναστραφεί.

Η παγκρεατική ατροφία που οφείλεται σε φλεγμονή (π.χ. παγκρεατίτιδα), η υπέρταση και η κατανάλωση γλυκών, δεν αποτελούν μέρος της παθογένεσης του διαβήτη.

Η παγκρεατική ατροφία, η υπέρταση και η κατανάλωση γλυκών σε παχύσαρκα άτομα είναι συχνά παρόντα σε ασθενείς με ΣΔ τύπου 2, αλλά κανένα από τα τρία δεν είναι απαραίτητο για την ανάπτυξη της νόσου.

Η μεγάλη ηλικία, η κατάθλιψη και οι ασθενείς με σχιζοφρένεια. λόγω της χρήσης αντιψυχωσικών δεύτερης γενιάς παραγόντων παρουσιάζουν, επίσης, αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης ΣΔ τύπου 2, αλλά ούτε η κακή ψυχολογία ούτε η σχιζοφρένεια σαν νόσος, ούτε καν η κατανάλωση σάκχαρης και γλυκών αποτελούν μέρος της παθογένεσης ΣΔ τύπου 2.

Σημάδια και συμπτώματα

Πολλοί ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 είναι χωρίς συμπτώματα για πολλά χρόνια (έως 10 έτη από την έναρξη). Δυστυχώς, αυτό μπορεί να αποβεί πολύ επιβαρυντικό και επικίνδυνο για την υγεία.

Οι κλινικές εκδηλώσεις περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:

Κλασικά συμπτώματα: Αρχικά πολυουρία με συνεπακόλουθο πολυδιψία. Όσο η έλλειψη ινσουλίνης αυξάνεται, εμφανίζεται σημαντική απώλεια βάρους με αυξημένη όρεξη και πολυφαγία που, χωρίς θεραπεία, μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη κόπωση, υπνηλία ή και σύγχυση ή και κώμα.

Άλλα συμπτώματα: Θολή όραση, κράμπες, παραισθησίες κάτω άκρων, υπέρχρωση δέρματος ιδίως στις κνήμες, μυκητιασικές λοιμώξεις, ιδίως των γεννητικών οργάνων

Πώς γίνεται η διάγνωση

Τα διαγνωστικά κριτήρια από τις ιατρικές εταιρείες παγκοσμίως περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:

• Μετρήσεις γλυκόζης νηστείας από 126 mg/dL (7,0 mmol / L) ή υψηλότερα, τουλάχιστον 2 μετρήσεις σε διαφορετικές ημέρες.
• Μετρήσεις γλυκόζης 200 mg / dL (11,1 mmol / L) ή υψηλότερα στις 2 ώρες μετά από δοκιμασία ανοχής με 75 g γλυκόζης από στόματος
• Μια τυχαία μέτρηση γλυκόζης πλάσματος 200 mg / dL (11,1 mmol / L) ή υψηλότερη σε έναν ασθενή με κλασικά συμπτώματα Διαβήτη
• Το εάν ένα επίπεδο γλυκοζιλιωμένης αιμοσφαιρίνης (HbA1c) 6,5% ή υψηλότερο θα πρέπει να είναι πρωταρχικό διαγνωστικό κριτήριο ή ένα προαιρετικό κριτήριο παραμένει θέμα διαμάχης, το σίγουρο είναι πως χαμηλότερες τιμές HbA1c δεν αποκλείουν την διάγνωση ΣΔ τύπου 2.

Οι στόχοι θεραπείας είναι οι εξής:

-Προληπτικοί
-Θεραπευτικοί
-Μείωση κινδύνου επιπλοκών

Η καλύτερη θεραπεία είναι η αναστροφή του ΣΔ και η επάνοδος του σακχάρου, στο αίμα, στις φυσιολογικές τιμές. Είναι δυνατόν να επιτευχθεί ιδίως στα αρχικά στάδια με μικρή απώλεια βάρους (5-10% του αρχικού), που, όμως, θα διατηρηθεί για τουλάχιστον μια 5ετία. Σωστή διατροφή, εκπαίδευση, συστηματική καθημερινή μέτρια σωματική άσκηση (20-40’ ημερησίως έστω και απλό περπάτημα) και, φυσικά, τακτική επικοινωνία με τη θεραπευτική ομάδα ως το θεμέλιο του προγράμματος θεραπείας.

Τέλος, στα άτομα με Προδιαβήτη- ΣΔτ2, είναι πολύ συχνά αναγκαία η φαρμακευτική θεραπεία των υπολοίπων παραγόντων κινδύνου (π.χ. υπέρταση, χοληστερόλη κ.λπ.) για να μειώσουμε τις επιπλοκές και, ιδίως, τον πολύ αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο, δηλαδή καρδιακά ισχαιμικά επεισόδια και τα αγγειακά εγκεφαλικά.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Όσοι τρώνε πριν τις 8:30 το πρωί μειώνουν τον κίνδυνο διαβήτη

The post Όσα χρειάζεται να γνωρίζουμε για τον Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 2 appeared first on Miss or Madam.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρ Μάριαμ Άλι του Πανεπιστημίου Northwestern του Σικάγο, που έκαναν τη σχετική παρουσίαση στο διαδικτυακό ετήσιο συνέδριο της αμερικανικής Ενδοκρινολογικής Εταιρείας, ανέλυσαν στοιχεία για 10.575 άτομα, που χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες, ανάλογα με τον συνολικό χρόνο μέσα στη μέρα που έτρωγαν (από το πρωινό έως το βραδινό): λιγότερο από δέκα ώρες, 10 έως 13 και περισσότερες από 13. Επίσης, δημιουργήθηκαν έξι υποκατηγορίες, ανάλογα με το αν κάποιος ξεκινούσε να τρώει πριν ή μετά τις 08:30 το πρωί.

«Βρήκαμε ότι όσοι αρχίζουν να τρώνε νωρίτερα στη διάρκεια της μέρας έχουν χαμηλότερα επίπεδα σακχάρου στο αίμα τους, και μικρότερη ινσουλινοαντίσταση, άσχετα με το αν περιορίζουν το εύρος της λήψης τροφής σε λιγότερες από 10 ώρες ή “απλώνουν” το φαγητό τους σε πάνω από 13 ώρες, καθημερινά», δήλωσε η δρ Άλι.

Η αντίσταση/αντοχή στην ινσουλίνη συμβαίνει όταν το σώμα δεν ανταποκρίνεται εξίσου καλά στην παραγόμενη, από το πάγκρεας, ορμόνη, και η γλυκόζη δυσκολεύεται να εισέλθει στα κύτταρα για να μεταβολισθεί, με συνέπεια να αυξάνεται ο κίνδυνος διαβήτη.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Ζάχαρη: καλά κρυμμένη στο πιάτο μας

Διατροφή μετά τα 40: Οι 10 αλλαγές που πρέπει να κάνετε

The post Όσοι τρώνε πριν τις 8:30 το πρωί μειώνουν τον κίνδυνο διαβήτη appeared first on Miss or Madam.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή Τζόναθαν ΜακΓκάβοκ του Πανεπιστημίου και του Νοσοκομείου Παίδων της Μανιτόμπα, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο καναδικό ιατρικό περιοδικό «Canadian Medical Association Journal», ανέλυσαν στοιχεία για περισσότερα από 290.000 παιδιά γεννημένα από σχεδόν 190.000 μητέρες. Από αυτά, σχεδόν το 3% είχε εκτεθεί σε διαβήτη κύησης και το 1% σε προϋπάρχοντα διαβήτη τύπου 2 της μητέρας.

Διαπιστώθηκε ότι οι τρεις συχνότερες διαγνώσεις παθήσεων στα παιδιά που είχαν εκτεθεί στον διαβήτη ήταν η αρτηριακή πίεση (8.713 νέοι), ο διαβήτης τύπου 2 (3.568) και η ισχαιμική καρδιακή νόσος (715).

Η ανάλυση έδειξε ότι οι έφηβοι και νέοι είχαν 50% έως 200% μεγαλύτερο κίνδυνο εκδήλωσης καρδιοπάθειας πριν την ηλικία των 35 ετών, αν η μητέρα τους είχε διαβήτη κατά την εγκυμοσύνη της.

Επίσης, τα παιδιά αυτά είχαν δύο έως τρεισήμισι φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να εμφανίσουν κάποιον παράγοντα κινδύνου για καρδιοπάθεια (υπέρταση, διαβήτη κ.ά.). Επιπλέον, τόσο η ίδια η καρδιοπάθεια όσο και η ύπαρξη παραγόντων καρδιαγγειακού κινδύνου διαγιγνώσκεται δύο χρόνια νωρίτερα στα παιδιά που είχαν, ως έμβρυα, εκτεθεί στον μητρικό διαβήτη.

Προηγούμενες μελέτες είχαν συσχετίσει τον μητρικό διαβήτη με εμφάνιση διαβήτη και στο παιδί αργότερα, αλλά όχι καρδιαγγειακής νόσου. Το νέο εύρημα μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη μελλοντικών καρδιολογικών προβλημάτων, σύμφωνα με τους ερευνητές.

Διάβασε επίσης: Η εγκυμοσύνη καθυστερεί για τουλάχιστον τρία χρόνια την εκδήλωση των συμπτωμάτων της πολλαπλής σκλήρυνσης

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

The post Η έκθεση του εμβρύου στον μητρικό διαβήτη αυξάνει τον κίνδυνο καρδιοπάθειας στους νέους appeared first on Miss or Madam.