Σύμφωνα με ψυχιατρικές μελέτες, πολλοί ενήλικες που έχουν βιώσει παιδικά τραύματα, διαπιστώνουν ότι οι ενήλικες σχέσεις τους, διακατέχονται από αρνητικά μοτίβα. Τα παιδιά που έχουν βιώσει κάποιο τραύμα, είναι πιο πιθανό να βιώνουν δυσπιστία, να αισθάνονται αποκομμένα από τους άλλους και να αναπτύσσουν κάποιο είδος προσκόλλησης.

Εκτός από αυτό, ο αυξημένος κίνδυνος για προβλήματα ψυχικής υγείας, συμπεριλαμβανομένης της κατάθλιψης, του άγχους και της εξάρτησης από το αλκοόλ, επιτείνει τις αρνητικές επιπτώσεις στις σχέσεις κάθε είδους.

Τα ευρήματα αυτά, συμπληρώνουν προηγούμενες έρευνες που σημείωναν ότι το παιδικό τραύμα και η κακομεταχείριση, ήταν πιο πιθανό να επηρεάσουν τις σχέσεις τόσο για τους άνδρες όσο και για τις γυναίκες.

Οι άνδρες και οι γυναίκες, θύματα κακοποίησης και παραμέλησης, ανέφεραν υψηλότερα ποσοστά χωρισμών και διαζυγίων. Οι κακοποιημένες και παραμελημένες γυναίκες είχαν επίσης λιγότερες πιθανότητες σε σχέση με γυναίκες που δεν βίωσαν κάποια κακομεταχείριση, να έχουν θετικές αντιλήψεις για τους σημερινούς ερωτικούς συντρόφους.

Για ποιον λόγο οι ενήλικες με παιδικά τραύματα, ελκύουν προβληματικές σχέσεις;

Ο κύριος λόγος που μπορεί να συμβεί αυτό, είναι ότι όταν μεγαλώνεις σε τέτοιου είδους περιβάλλοντα, τείνεις να αναπτύσσεις αρνητικές πεποιθήσεις για τον εαυτό σου.

Όταν κάποιος για τον οποίο νοιάζεσαι, κάποιος από τον οποίο εξαρτάσαι (γιατί ως παιδί, πρέπει να εξαρτάσαι από κάποιον), έχει τέτοιες συμπεριφορές, σε οδηγεί προς αυτή την κατεύθυνση. Αυτή η κατεύθυνση, οδηγεί στην ανάπτυξη πεποιθήσεων για τον εαυτό σου.

Αυτές οι πεποιθήσεις, μπορεί να εκδηλώνονται με τη σκέψη ότι η αγάπη είναι συνώνυμη της επιμονής ή ότι για να έχεις μια υγιή σχέση ή να σου φέρονται καλά, πρέπει να επιτρέψεις στους άλλους να σε εκμεταλλευτούν. Μπορεί ακόμη και να οδηγήσει στην πεποίθηση ότι το να έχεις όρια είναι εγωιστικό.

Αυτές οι περιπτώσεις λοιπόν, μπορούν να σε παρασύρουν σε τοξικές σχέσεις ή σε σχέσεις όπου η απέναντι πλευρά σε εκμεταλλεύεται ή σε χρησιμοποιεί για να ικανοποιήσει διάφορες ανάγκες. Αυτό συμβαίνει επειδή βαθιά μέσα σου, πιστεύεις ότι έτσι είναι το φυσιολογικό, το συνηθισμένο. Μεγάλωσες σε ένα περιβάλλον, όπου η κακομεταχείριση ήταν ο κανόνας, και τώρα έλκεσαι από το ίδιο είδος περιβάλλοντος. Όλα έχουν να κάνουν με την εξοικείωση, αυτό που σου ήταν οικείο στο παρελθόν.

Όταν θα τύχει να υπάρξεις σε μια υγιή σχέση, μπορεί να τη σαμποτάρεις, επειδή δεν σου φαίνεται ασφαλής ή συναρπαστική. Μπορεί να σκεφτείς δικαιολογίες, μόνο και μόνο για να μπορέσεις να φύγεις από αυτή την υγιή σχέση, η οποία έρχεται σε αντίθεση με τις βαθιά ριζωμένες πεποιθήσεις για τον εαυτό σου. Από την άλλη πλευρά, μία τοξική σχέση, με όλη την προδοσία της, μπορεί να σε κάνει να νιώθεις ασφάλεια και ενθουσιασμό.

Αν δεν επιλύσεις αυτά τα ζητήματα, θα έλκεις συνεχώς ανθυγιεινές ή τοξικές σχέσεις στη ζωή σου. Αυτό γίνεται μοτίβο και για να απελευθερωθείς, θα πρέπει να εξουδετερώσεις τις υποσυνείδητες πεποιθήσεις που έχεις αναπτύξει, λόγω προηγούμενων εμπειριών.

Πώς μπορείς να σταματήσεις αυτό το μοτίβο;

Αν παραμένεις κολλημένη σε ένα μοτίβο προσέλκυσης τοξικών σχέσεων και δεν μπορείς να καταλάβεις το γιατί, παρά το γεγονός ότι αναγνωρίζεις τα red flags, αυτό σημαίνει ότι το μοτίβο είναι πέρα από το σημερινό επίπεδο επίγνωσής σου. Όσο και να διαβάζεις, ή όσο και να το θέλεις, δε θα σε βοηθήσει. Πρέπει να δουλέψεις πάνω στα παιδικά ανεπίλυτα τραύματα για να καταφέρεις να αποκτήσεις νέες πεποιθήσεις για τον εαυτό σου και το τι αξίζεις.

Η ψυχοθεραπεία έχει να κάνει με την επαναφορά της επιλογής στη ζωή σου. Χωρίς να δουλέψεις πάνω στα άλυτα ζητήματα ή τις βαθύτερες αιτίες, μπορεί να νιώθεις ότι δεν έχεις άλλη επιλογή από το να παραμείνεις σε τοξικές σχέσεις. Η επεξεργασία των άλυτων θεμάτων σου ή των παιδικών σου τραυμάτων, είναι ένα μεγάλο βήμα για να απελευθερωθείς οριστικά από τα μοτίβα τοξικών σχέσεων.

savoirville.gr

Διάβασε επίσης: Παιδικό Τραύμα: πώς το αντιμετωπίζουμε;

The post Πώς τα παιδικά τραύματα οδηγούν σε τοξικές σχέσεις appeared first on Miss or Madam.

Οι άνθρωποι με παιδικά τραύματα εμφανίζουν έως τρεις φορές μεγαλύτερη αρνητικότητα απέναντι στα εμβόλια σε σχέση με όσους δεν είχαν τέτοιες εμπειρίες ως παιδιά.

Η έρευνα

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Μαρκ Μπέλις του ουαλικού Πανεπιστημίου Μπάνγκορ, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό «BMJ Open», ανέλυσαν στοιχεία για 2.285 ανθρώπους, που κλήθηκαν να απαντήσουν σχετικά με το παρελθόν τους, καθώς και με τις τωρινές απόψεις τους για τα εμβόλια και τον βαθμό εμπιστοσύνης τους στις σχετικές υγειονομικές και επιστημονικές πληροφορίες.

Οι μισοί (52%) δεν ανέφεραν κάποιο παιδικό ψυχικό τραύμα, ενώ οι υπόλοιποι είχαν βιώσει ένα ή περισσότερα πριν την ηλικία των 18 ετών, όπως σωματική, λεκτική ή σεξουαλική βία, χωρισμό γονέων, έκθεση σε ενδοοικογενειακή βία, διαβίωση σε οικογένεια με μέλος που είχε σοβαρή ψυχική νόσο, όπου γινόταν κατάχρηση ουσιών (αλκοόλ, ναρκωτικών κ.ά.) ή όπου ένας γονιός είχε φυλακιστεί.

Περίπου το 20% (ο ένας στους πέντε) είχε ένα παιδικό τραύμα, το 17% (ο ένας στους έξι) ανέφερε δύο έως τρία, ενώ το 10% (ο ένας στους δέκα) τέσσερα ή περισσότερα.

Όσο περισσότερες παιδικές τραυματικές εμπειρίες είχε κάποιος τόσο πιθανότερο ήταν να έχει μικρότερη ή καθόλου εμπιστοσύνη στην πληροφόρηση και στις συστάσεις των υγειονομικών αρχών, να αισθάνεται άδικα τα κυβερνητικά περιοριστικά μέτρα λόγω της πανδημίας (όπως χρήση μάσκας, τήρηση αποστάσεων κ.ά.) και να τα παραβαίνει, καθώς, επίσης, να μη θέλει να εμβολιαστεί.

Το ποσοστό των αρνητών των εμβολίων ήταν τριπλάσιο μεταξύ όσων είχαν τέσσερις ή περισσότερες παιδικές τραυματικές εμπειρίες, σε σχέση με εκείνους που δεν είχαν καμία.

Οι ίδιοι άνθρωποι -ιδίως οι άνδρες νεότερης ηλικίας- είχαν τετραπλάσια πιθανότητα να απορρίπτουν την υποχρεωτική χρήση μάσκας, ενώ σε αυτή την ομάδα ήταν, επίσης, σχεδόν διπλάσιο το ποσοστό όσων περιοδικά παραβίαζαν τα περιοριστικά μέτρα, λόγω πανδημίας (38% έναντι 21% μεταξύ όσων δεν είχαν παιδικά τραύματα).

Οι ερευνητές εκτίμησαν ότι τα ποσοστά των αρνητών των εμβολίων ανά ηλικιακή ομάδα εξαιτίας των παιδικών τραυμάτων τους κυμαίνονταν από 3,5% στους άνω των 70 ετών με σχεδόν καθόλου παιδικά τραύματα έως 38% στα άτομα 18-29 ετών με τέσσερις ή περισσότερες τραυματικές παιδικές εμπειρίες.

Άλλες έρευνες στο παρελθόν έχουν συσχετίσει τα παιδικά τραύματα με την κακή ψυχική υγεία αργότερα στη ζωή και έχουν δείξει ότι αυτά τα παιδιά όταν μεγαλώνουν τείνουν να έχουν γενικότερα μειωμένη εμπιστοσύνη, μεταξύ άλλων και για θέματα υγείας.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Το αντίστροφο φαινόμενο «πλασίμπο» εξηγεί τα δύο τρίτα των παρενεργειών των εμβολίων Covid-19

The post Η άρνηση των εμβολίων Covid-19 συνδέεται και με την ύπαρξη παιδικών τραυμάτων appeared first on Miss or Madam.