Όχι απαραίτητα επειδή δεν θέλουν να τις δουν. Πολλές φορές απλώς έχουν μάθει να τις περιγράφουν με πιο “βολικές” λέξεις.

• Λένε «έχω πολλή δουλειά», ενώ στην πραγματικότητα δυσκολεύονται να πάρουν αποφάσεις.
• Λένε «είμαι τελειομανής», ενώ συχνά καθυστερούν να ολοκληρώσουν κάτι επειδή φοβούνται ότι δεν είναι αρκετά καλό.
• Λένε «είμαι πολύ αυστηρός με τον εαυτό μου», ενώ στην πράξη μπορεί να σαμποτάρουν κάθε τους προσπάθεια πριν καν της δώσουν χρόνο να εξελιχθεί.
• Λένε «έτσι είμαι εγώ», ενώ αυτό που εννοούν είναι «δεν έχω μπει ακόμα στη διαδικασία να το δουλέψω».

Οι λέξεις που κρύβουν τις αδυναμίες μας

Και εδώ ξεκινάει το πραγματικό θέμα.

Γιατί όσο δεν βλέπεις καθαρά μια αδυναμία, δεν μπορείς και να την αλλάξεις. Τη δικαιολογείς, τη μεταμφιέζεις, τη συνηθίζεις. Την κάνεις κομμάτι της ταυτότητάς σου και μετά τη χρησιμοποιείς σαν εξήγηση για όλα.

Δεν είναι εύκολο να παραδεχτείς ότι κάτι σε δυσκολεύει. Κανείς δεν ενθουσιάζεται με την ιδέα να κοιτάξει κατάματα τα σημεία στα οποία κολλάει, φοβάται, αναβάλλει ή αποφεύγει.

Αλλά η αυτογνωσία δεν είναι να γνωρίζεις μόνο τα δυνατά σου σημεία.

Είναι να μπορείς να δεις και αυτά που σε κρατούν πίσω, χωρίς να τα ντύνεις με ωραίες λέξεις.

Η τελειομανία δεν είναι πάντα προτέρημα

Αν, για παράδειγμα, λες ότι είσαι τελειομανής, αξίζει να αναρωτηθείς τι σημαίνει αυτό στην καθημερινότητά σου. Σε βοηθά να παραδίδεις καλύτερη δουλειά ή σε κάνει να ξαναδουλεύεις το ίδιο πράγμα ξανά και ξανά, αφήνοντας άλλες υποχρεώσεις σε εκκρεμότητα;

Γιατί η τελειομανία ακούγεται ωραία. Σχεδόν επαγγελματική. Σαν να λες «έχω υψηλά standards».

Μόνο που, σε πολλές περιπτώσεις, πίσω από αυτήν κρύβεται αναβλητικότητα, φόβος έκθεσης ή δυσκολία να πεις «αυτό είναι αρκετά καλό, προχωράω».

Το ίδιο συμβαίνει και με την ανασφάλεια.

Μπορεί κάποιος να λέει «δεν έχω χρόνο», ενώ στην πραγματικότητα δεν έχει αποφασίσει τι θέλει. Μπορεί να λέει «το σκέφτομαι ακόμα», ενώ απλώς φοβάται να κάνει την πρώτη κίνηση. Μπορεί να λέει «περιμένω την κατάλληλη στιγμή», ενώ η κατάλληλη στιγμή έχει περάσει τρεις φορές και τον χαιρέτησε κιόλας.

Η ειλικρίνεια είναι η αρχή της αλλαγής

Το θέμα δεν είναι να κατηγορούμε τον εαυτό μας για όλα. Αυτό είναι το άλλο άκρο και δεν βοηθάει κανέναν.

Το θέμα είναι να είμαστε ειλικρινείς. Πρώτα με εμάς και μετά με τους άλλους.

Να μπορούμε να πούμε:

«Ναι, εδώ δυσκολεύομαι».
«Ναι, αυτό το αποφεύγω».
«Ναι, αυτή η συμπεριφορά δεν με βοηθάει πια».

Και από εκεί ξεκινάει η αλλαγή.

Όχι από τη μεγάλη απόφαση που θα αλλάξει τα πάντα μέσα σε μία μέρα. Συνήθως αυτά είναι ωραία για ταινίες και motivational βίντεο με πιάνο από πίσω.

Μικρά βήματα, πραγματική πρόοδος

Στην πραγματική ζωή, η αλλαγή ξεκινά πιο απλά.

• Με ένα μικρό βήμα.
• Αν είσαι άτολμος, κάνε κάτι μικρό που μέχρι σήμερα απέφευγες.
• Αν αναβάλλεις, ολοκλήρωσε μία εργασία πριν την “πειράξεις” για δέκατη φορά.
• Αν δυσκολεύεσαι να πάρεις αποφάσεις, ξεκίνα από μια μικρή απόφαση χωρίς να την αναλύσεις μέχρι εξάντλησης.
• Αν φοβάσαι να εκτεθείς, κάνε κάτι που δεν είναι τέλειο αλλά είναι αληθινό.

Η επανάληψη δημιουργεί συνήθεια. Και η συνήθεια, με τον καιρό, αλλάζει τον τρόπο που λειτουργείς.

Δεν γίνεσαι πιο τολμηρός επειδή το αποφάσισες μια μέρα. Γίνεσαι πιο τολμηρός επειδή έκανες ξανά και ξανά μικρές κινήσεις που κάποτε σου φαίνονταν δύσκολες.

Δεν ξεπερνάς την αναβλητικότητα επειδή είπες «από Δευτέρα αλλάζω». Την ξεπερνάς όταν αρχίζεις να ολοκληρώνεις, ακόμα κι αν δεν είναι όλα τέλεια.

Και δεν αποκτάς αυτογνωσία επειδή διάβασες μια ωραία φράση.

Την αποκτάς όταν σταματάς να ωραιοποιείς αυτά που σε κρατούν πίσω.

Οι αδυναμίες που δεν παραδέχεσαι, δεν αλλάζουν

Οι αδυναμίες μας δεν χρειάζεται πάντα να μας καθορίζουν. Αλλά για να τις δουλέψουμε, πρέπει πρώτα να τις αναγνωρίσουμε.

Γιατί αυτό που δεν παραδέχεσαι, δεν μπορείς να το αλλάξεις.

Και αυτό που συνεχίζεις να βαφτίζεις “χαρακτήρα”, μπορεί τελικά να είναι το σημείο από το οποίο χρειάζεται να ξεκινήσεις.

Διάβασε επίσης: Θα ήθελες να έχεις μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση;

Αυτοεκτίμηση, η μαγική λέξη της ευτυχίας

The post Όταν βαφτίζουμε τις αδυναμίες μας ως δυνατά σημεία appeared first on Miss or Madam.

Η ανθρώπινη φύση προσδιορίζεται, ως έναν βαθμό, από τη διαρκή ανάγκη εξέλιξης, και την αναζήτηση των συνθηκών που θα επιτρέψουν στο άτομο να απολαμβάνει τη ζωή ικανοποιώντας τις ανάγκες και τις επιθυμίες.

Η αναζήτηση της τελειότητας, υπό την έννοια της εκπλήρωσης των αναγκών και των επιθυμιών αλλά και την αναζήτηση νέων όρων που θα προάγουν την ποιότητα ζωής μέσα στις μεταβαλλόμενες συνθήκες ζωής, αποτελεί την κινητήρια δύναμη του ανθρώπου που εξελίσσεται και βρίσκεται σε καλή επαφή με τις ανάγκες και τις επιθυμίες του που, αναμφισβήτητα, δεν μπορούν να παραμένουν συνεχώς ίδιες αλλά, φυσικά, ούτε να μεταβάλλονται διαρκώς.

Είναι πολύ λεπτή η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην αναζήτηση της τελειότητας, υπό την έννοια της ψυχικής και συναισθηματικής πληρότητας κατά την επίτευξη ενός στόχου ή μιας επιθυμίας, και της τελειομανίας που σχετίζεται με τη συνεχή αναζήτηση του άριστου, του αψεγάδιαστου και του αλάθητου.

Η τελειομανία, ως όρος, χρησιμοποιείται για να περιγράψει ένα πολυδιάστατο τύπο προσωπικότητας, και εκφράζει την τάση ενός ατόμου να περιγράφει οτιδήποτε κατώτερο του τέλειου ως μη αποδεκτό.

Διάβασε επίσης: Κατάθλιψη: πότε θεωρείται ασθένεια και πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί

Τελειομανία: ο φαύλος κύκλος

Ο φαύλος κύκλος της τελειομανίας ξεκινά με την τοποθέτηση υψηλών και δύσκολων στόχων, και, εκ των πραγμάτων, ακολουθεί η δυσκολία στην επίτευξη ή η αποτυχία στην ολοκλήρωση. Αυτό κάνει το άτομο λιγότερο παραγωγικό και αποτελεσματικό, και έπονται τα αισθήματα αυτομομφής, η χαμηλή αυτοεκτίμηση, τα υψηλά επίπεδα άγχους και η κατάθλιψη. Η παραίτηση από τον στόχο ματαιώνει το άτομο το οποίο δεν αντέχει να επεξεργαστεί με υγιή τρόπο τη μη επίτευξη του στόχου και συνεχίζει με τη δημιουργία ενός νέου στόχου, χωρίς, όμως, να έχει έρθει σε επαφή με την απογοήτευση και τον πόνο της απώλειας του προηγούμενου στόχου.

Το άτομο με τελειομανιακά χαρακτηριστικά προσωπικότητας:

Βασανίζεται από το αέναο και διαρκές παιχνίδι αναζήτησης του «τέλειου» και η επίτευξη του στόχου γίνεται αυτοσκοπός.
Θέτει ανέφικτους και μη ρεαλιστικούς στόχους, η επίτευξη των οποίων ικανοποιεί βαθύτερες εσωτερικές ανάγκες. Η αναγνώριση του εαυτού, και η αποδοχή από τους άλλους μέσα από την επίτευξη μη ρεαλιστικών στόχων ωθεί το άτομο με τελειοθηρικά χαρακτηριστικά στη φαύλη αναζήτηση νέων στόχων που, ουσιαστικά, το εξουθενώνουν, αφού βιώνει ένα διαρκές αίσθημα άγχους και φόβου.

Ανησυχούν υπερβολικά για τυχόν λάθη που μπορεί να γίνουν και τείνουν να τα ερμηνεύουν ως αποτυχίες που θα έχουν ως αποτέλεσμα την απόρριψη των άλλων, ενώ συνδέουν μεμονωμένες αποτυχίες ως ενδείξεις ανημπόριας και απώλειας ελέγχου.
Θεωρούν ότι οι σημαντικοί άλλοι στη ζωή τους έχουν υψηλές προσδοκίες από τους ίδιους και κάνουν τα πάντα για να μην τους απογοητεύσουν, ενώ, συχνά, τους εκλαμβάνουν ως επικριτικούς απέναντί τους.

Η στατικότητα και η ακαμψία είναι τα βασικά χαρακτηριστικά που μας βοηθούν να καταλάβουμε τη διαφορά ανάμεσα στο υγιές κυνήγι της τελειότητας και στην τελειομανία.

Ο φαύλος κύκλος της τελειομανίας

Για να γίνει κατανοητός ο φαύλος κύκλος της τελειομανίας ας φανταστούμε τον τελειοθηρικό νέο που πηγαίνει σε συνέντευξη για εργασία για θέση προϊσταμένου έχοντας αρνηθεί να πάει σε συνέντευξη για θέση υπαλλήλου στην ίδια εταιρεία.

Αν και δεν έχει όλα τα τυπικά προσόντα της πρόσληψης, έχει αφιερώσει απεριόριστο χρόνο και χρήμα για την προετοιμασία της παρουσίασής του στη συνέντευξη και θεωρεί ότι αυτή είναι η δουλειά που πρέπει να διεκδικήσει, ώστε να ικανοποιήσει είτε τους γονείς είτε τους φίλους του.

Πηγαίνει στη συνέντευξη και δεν καταφέρνει να παρουσιάσει τον εαυτό του με ευνοϊκό τρόπο. Τον ενημερώνουν ότι δε θα προσληφθεί. Απογοητεύεται και πιστεύει ότι οι συνεντευκτές ήταν πολύ αυστηροί μαζί του, ενώ νιώθει ματαίωση που δεν κατάφερε να πάρει τη θέση εργασίας, και το αποδίδει στον τρόπο παρουσίασής του.

Ο φαύλος κύκλος της τελειοθηρίας τον οδηγεί στην αναζήτηση εργασίας σε άλλη εταιρεία για θέση υψηλά ιστάμενου προσωπικού ενώ συνεχίζει να πηγαίνει σε σεμινάρια προετοιμασίας για την κατάλληλη παρουσίαση σε συνεντεύξεις, να αγοράζει ακριβά και εντυπωσιακά ρούχα κτλ.

Η εμφάνιση της τελειομανίας συνδέεται με τελειομανή γονεϊκά πρότυπα

Η εμφάνιση της τελειομανίας φαίνεται ότι συνδέεται με τελειομανή γονεϊκά πρότυπα που επιζητούν από τα παιδιά τους το άριστο, και γίνονται απορριπτικοί σε λάθη και αποτυχίες. Παράλληλα, γίνονται κριτικοί στην αναζήτηση ατελειών, κάτι που κάνει τα παιδιά να νιώθουν ενοχή και ντροπή για κάθε λάθος, αλλά και έντονο φόβο για το ενδεχόμενο της μη εκπλήρωσης των επιθυμιών των γονέων. Συνήθως, στα παιδιά αυτά καλλιεργείται από τους γονείς η σύγκριση και ο ανταγωνισμός προς τρίτους (αδέρφια ή φίλους).

Η τελειομανία συνδέεται με ψυχολογικές και διαπροσωπικές δυσκολίες που σχετίζονται άμεσα με την επίδοση, ενώ έχει ανιχνευτεί ότι άτομα με τελειοθηρικά στοιχεία προσωπικότητας έχουν αυξημένες πιθανότητες εμφάνισης κατάθλιψης, διαταραχών πρόσληψης και Ψυχαναγκαστικής Καταναγκαστικής Διαταραχής.

Αξίζει να αναφερθεί ότι η τελειομανία μπορεί να κατευθύνεται προς το ίδιο το άτομο, δηλαδή το άτομο να θέτει ανέφικτα πρότυπα προσωπικής επιτυχίας για τον εαυτό του ή να κατευθύνεται προς τους άλλους, δηλαδή το άτομο αναμένει από τους άλλους να είναι τέλειοι στις επιδόσεις του.

Συνήθως, αυτά τα άτομα δεν είναι ικανοποιημένα από τον γάμο τους, τις σεξουαλικές τους σχέσεις, την εργασία τους, το φιλικό τους περιβάλλον κοκ. Επίσης, υπάρχει η τελειομανία που είναι κοινωνικά κατευθυνόμενη, όπου άλλα άτομα αναμένουν την τελειότητα για τον ίδιο και αυτός κινείται με βάση τα κριτήριά τους.

Πώς μπορείς να απαλλαγείς από την τελειομανία

Για να απαλλαγεί κάποιος από το βασανιστικό παιχνίδι της τελειομανίας, πρέπει να βιώσει το έντονο δυσφορικό αίσθημα της κενότητας που φέρει η φαύλη αναζήτηση και η απουσία της απόλαυσης στην επίτευξη των στόχων. Συχνά, το έντονο αυτό δυσφορικό αίσθημα γίνεται αντιληπτό μέσα από την εμφάνιση ψυχοσωματικών συμπτωμάτων, δηλαδή σωματικών ενοχλημάτων που δεν έχουν οργανική αιτιολογία.

Έτσι, μπορεί να ξεκινήσουν η αναδόμηση μιας νέας σχέσης του εαυτού με την αποτυχία και την επιτυχία, η αναγνώριση δυσλειτουργικών συμπεριφορών, και η διορθωτική ανασύσταση της οικογενειακής εμπειρίας, μέσα από τη θεραπευτική εμπειρία.

Ο πειραματισμός με τα κριτήρια της επιτυχίας, η διερεύνηση των φόβων, η εξάσκηση στη ρεαλιστική τοποθέτηση στόχων και η εστίαση στην απόλαυση βοηθούν το άτομο να αποκτήσει μία πιο υγιή σχέση με την επιτυχία, και ο στόχος να φέρει απόλαυση και μάθηση όχι βάσανα.

Πρώτη δημοσίευση του άρθρου στο ioannatsigganou.gr

Διάβασε επίσης: Αυτοεκτίμηση, η μαγική λέξη της ευτυχίας

The post Τελειομανία: Όταν ο στόχος γίνεται βάσανο appeared first on Miss or Madam.

Για ένα παιδί, μετά την ανάδειξη της προσωπικότητάς του μέσα στην οικογένεια, και την αποσαφήνιση του ρόλου του εντός της, σημαντικό ρόλο παίζει η εικόνα που διαμορφώνει μέσα στο σχολικό πλαίσιο.

Το σχολείο, στις μέρες μας, επηρεάζει, έντονα, τον βαθμό αυτοεκτίμησης του ατόμου, και διαμορφώνει, ενεργά, την εικόνα που φτιάχνει για τον εαυτό, σε σχέση με την έννοια της ικανότητας. Ένα σημαντικό κομμάτι για το σχολείο είναι η ακαδημαϊκή επίδοση του παιδιού.

Είναι, όμως, η επίδοση στα σχολικά έργα το μόνο δείγμα ικανότητας του παιδιού;

Η απάντηση είναι όχι. Η επίδοση δεν αποτελεί, πάντα, δείγμα ικανότητας. Αυτό συμβαίνει, καθώς υπάρχουν διαφορετικοί τύποι μάθησης.

Κάθε παιδί μαθαίνει και αποθηκεύει, διαφορετικά, την εισερχόμενη πληροφορία.

Επιπλέον, κάθε παιδί έχει διαφορετικό ρυθμό μάθησης, διαφορετικό βαθμό επεξεργασίας των πληροφοριών, και διαφορετικό χώρο αποθήκευσης.

Επομένως, τα γενικευμένα γνωστικά έργα, όπως δίνονται και μαθαίνονται εντός του σχολείου, λειτουργούν διαφορετικά σε κάθε παιδικό εγκέφαλο. Έτσι, άλλοι δείχνουν να τα καταφέρνουν και άλλοι όχι.

Έτσι, η εικόνα του παιδιού για την ικανότητά του επηρεάζεται θετικά ή αρνητικά, ανάλογα με το αν του ταιριάζει η δομή του γνωστικού έργου.

Παράλληλα, η μεγάλη ενασχόληση των γονέων και των εκπαιδευτικών με την επίδοση επηρεάζει αρνητικά την εικόνα του παιδιού σε σχέση με την ικανότητα.

Έτσι, φτάνουμε στην απορία των παιδιών: “Γιατί πρέπει να είμαι σε όλα τέλειος;”.

Πολλές φορές δίνουμε τόση σημασία στη σχολική επίδοση που ξεχνάμε να μάθουμε στο παιδί πως δεν μπορούμε, και δεν χρειάζεται, να είμαστε καλοί σε όλα.

Επιπλέον, δυσκολευόμαστε, ως γονείς ή ως εκπαιδευτικοί, να κατανοήσουμε πως, όσο επιβαρύνουμε το παιδί με μια αρνητική εικόνα για τη σχέση του με τη μάθηση, τόσο καταρρακώνουμε την εικόνα του για τον εαυτό.

Δημιουργούμε, οι ίδιοι, στο παιδί μας το αίσθημα της ανικανότητας, και, έπειτα, ζητάμε, απεγνωσμένα, να τα καταφέρει, με αποτέλεσμα να βρισκόμαστε, συνεχώς, σε έναν φαύλο κύκλο.

Διάβασε επίσης: Αγαπητοί γονείς, να χαίρεστε για το παιδί που έχετε!

Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε το παιδί να ανακτήσει την αυτοεκτίμησή του σε σχέση με τη μάθηση:

• Δώστε σε κάθε παιδί τον χρόνο που χρειάζεται, για να αποθηκεύσει τις πληροφορίες.
• Βάλτε μικρούς και ρεαλιστικούς στόχους.
• Επιβραβεύστε το παιδί, ακόμα και για μικρά επιτεύγματα.
• Μην επιμένετε σε όσα το παιδί δεν καταφέρνει.
• Τονώστε τα ταλέντα και τα θετικά στοιχεία που δεν σχετίζονται με τη μάθηση.
• Δείξτε του πως, ακόμα και αν αποτυγχάνουμε, πάντα υπάρχει μια λύση στο πρόβλημα.
• Μη χρησιμοποιείτε αρνητικά χαρακτηριστικά σε σχέση με τη μάθηση, όπως: «είσαι χαζός, άχρηστος».
• Τονώστε την προσπάθεια, και όχι την επιτυχία του παιδιού.

Και να θυμάστε:

Δείξτε αγάπη στο παιδί που έχετε και αποδεχτείτε το, πρώτα εσείς, με όποιες δυσκολίες αντιμετωπίζει, για να μπορέσετε να ενθαρρύνετε την πίστη στον εαυτό του. Γιατί η ικανότητα δεν κρύβεται, πάντα, μέσα στη γνώση, και η γνώση δεν κρύβει, πάντα, ικανότητες.

Διάβασε επίσης: Γονείς «ελέφαντες» ή γονείς «τίγρεις»: ποιος τύπος γονέα είσαι;

The post Μαμά, γιατί πρέπει να είμαι σε όλα τέλειος; appeared first on Miss or Madam.

Το πώς με βλέπουν οι άλλοι εξαρτάται από το πώς βλέπω εγώ τον εαυτό μου;

Η ψυχολόγος Ντόρα Μίνου εξηγεί πως είναι θέμα αυτοεκτίμησης…
Ο τρόπος με τον οποίο βλέπουμε τον εαυτό μας καθορίζει τόσο τις περισσότερες από τις ενέργειες και επιλογές στη ζωή μας, όσο και το πώς μας βλέπουν οι άλλοι.

Η εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας και τα μηνύματα που δίνουμε στους άλλους για ‘μας, είναι συνυφασμένα με τα βιώματα και τα μηνύματα που πήραμε από την οικογένειά μας και τον κοινωνικό περίγυρο στην παιδική ηλικία, τις προσωπικές εμπειρίες αλλά και την ιδιοσυγκρασία μας.

Χαμηλή αυτοεκτίμηση

Τα άτομα με χαμηλή αυτοεκτίμηση είναι άτομα που δεν τολμούν εύκολα, εξοικειωμένα με την αποτυχία πριν ακόμη δοκιμάσουν να φέρουν το αντίθετο αποτέλεσμα, υποτιμούν τον εαυτό τους και στερούνται πρωτοβουλιών και, γενικά, είναι φοβισμένα και αμήχανα σε κάθε είδους αλλαγή.

Τέτοιες περιπτώσεις θα δούμε να αποκτούν εξάρτηση στις διαπροσωπικές τους σχέσεις, δεν θα ρισκάρουν για αλλαγή και, μέσα στην πεποίθηση ότι δεν θα τα καταφέρουν, δύσκολα θα βάλουν στόχους και θα προσπαθήσουν να τους πετύχουν.

Διάβασε επίσης: Χαμηλή αυτοεκτίμηση: από πού πηγάζει και πώς να την αλλάξετε!

Η τελειομανία

Στο άλλο άκρο είναι τα άτομα με την ανάγκη υπερβολικής προβολής. Άτομα με υπέρμετρη ανάγκη προβολής και επιβολής που η εικόνα εαυτού τους αφήνει, συνεχώς, την αίσθηση του ανικανοποίητου και της υποτίμησης, τόσο αυτών που οι ίδιοι κάνουν όσο και των άλλων.

Η τελειομανία και η αίσθηση «αξίζω το καλύτερο» απομακρύνει το άτομο από το αίσθημα της ικανοποίησης και του στερεί τη δυνατότητα να εκτιμήσει και να απολαύσει την προσπάθειά του και τα αποτελέσματά της.

Επιπλέον, ένα σημαντικό σημείο για άτομα με τέτοιο προφίλ που αγγίζει το ναρκισσισμό είναι η εικόνα που εκπέμπουν στους άλλους.

Ο θαυμασμός και η επιβεβαίωση που επιδιώκουν από τους άλλους είναι πολύ πιο σημαντικά ακόμη και από την ίδια την επιτυχία γι’ αυτούς.

Το φυσιολογικό

-Είναι βασικό να επισημάνουμε ότι το άτομο που έχει καλή σχέση με τον εαυτό του συνηθίζεται να έχει καλή σχέση και με τους άλλους γύρω του.

-Δεν έχει σημασία αν συμφωνήσουν ή διαφωνήσουν οι άλλοι μαζί σου, αν συγκρουστούν, ανταγωνιστούν, αποδεχτούν ή απορρίψουν τις πεποιθήσεις σου γιατί οι σχέσεις των ανθρώπων δεν βασίζονται στην ομοιότητα αλλά στη διαφορετικότητα που έχουμε μεταξύ μας.

-Αυτό που είναι σημαντικό είναι να είσαι εσύ σε μία συναισθηματική αρμονία, έχοντας αποδεχτεί τον εαυτό σου. Όταν το νιώθεις αυτό, το υποστηρίζεις, κιόλας, και, πάνω απ’ όλα, το εκπέμπεις και στους άλλους.

-Πολλές φορές δημιουργούμε λανθασμένες εντυπώσεις στους άλλους, ωστόσο όσο λιγότερο εκτιμάμε τον εαυτό μας τόσο περισσότερο στεκόμαστε ή ακόμη και υιοθετούμε τη γνώμη των άλλων για τον εαυτό μας.

Homework

-Αποδέξου τον εαυτό σου και αναγνώρισε τη μοναδικότητά σου ως ανθρώπινη ύπαρξη.

-Αγάπησε τα λάθη και τις αδυναμίες σου και αποκόμισε, μέσα απ’ αυτά, τις ανάλογες εμπειρίες.

-Αναγνώρισε τα θετικά χαρακτηριστικά σου και υπενθύμιζέ τα, συχνά, στον εαυτό σου.

-Βάζε μικρούς και ρεαλιστικούς στόχους, αναγνωρίζοντας όχι μόνο το αποτέλεσμα, αλλά και την προσπάθειά σου. Άλλωστε, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι ο φαύλος κύκλος της τελειομανίας μάς καθηλώνει σε μία αίσθηση ανικανοποίητου.

-Πάρε χώρο και χρόνο για ‘σένα, εστιάζοντας στα συναισθήματά σου, προκειμένου να καταλάβεις τις ανάγκες σου.

-Μη διστάσεις να δεις κάποιον ειδικό και να ζητήσεις βοήθεια, προκειμένου να ενισχύσεις την αυτοεκτίμησή σου και να εμπιστευτείς τον εαυτό σου.

Άλλωστε, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η ποιότητα των σχέσεων με τους άλλους εξαρτάται από την ποιότητα της σχέσης που έχουμε με τον εαυτό μας.

Διάβασε επίσης: 10 χρυσές συμβουλές για αυτοπεποίθηση στα ύψη!

Πηγή: tlife.gr

Φωτογραφία από unsplash

The post Η εικόνα που έχεις για τον εαυτό σου είναι ίδια με αυτή που έχουν οι άλλοι για σένα; appeared first on Miss or Madam.