Κάθε σχέση είναι ένας κύκλος. Άλλες κρατούν χρόνια, άλλες λίγους μήνες ή μόνο κάποιες στιγμές. Άλλες αφήνουν χαμόγελα, άλλες πληγές, άλλες μαθήματα.

Όλες, όμως, κάτι αφήνουν πίσω τους.

Αυτό που μένει πιο έντονα δεν είναι όσα ειπώθηκαν…
ούτε τα όνειρα που έγιναν ή δεν έγιναν πραγματικότητα.
Είναι το πώς έκλεισε ο κύκλος.

Αν τελείωσε με θυμό, με απομάκρυνση, με προσβολή ή προδοσία, αυτό θα θυμούνται. Αυτό θα πουν για σένα. Αυτό θα σε συνοδεύει και αυτό είναι το αποτύπωμα που αφήνεις, σε προσωπικό αλλά και σε επαγγελματικό επίπεδο.

Όταν κλείνει ένας κύκλος στις επαγγελματικές σχέσεις: ποτέ δεν ξεχνάνε πώς έφυγες

Στον χώρο των συνεργασιών, των επιχειρήσεων, του δικτύου σου… η φήμη σου διαμορφώνεται αργά και χάνεται γρήγορα. Μια καλή σύσταση, μια κακή εντύπωση… αρκεί ένα “πώς έφυγε” για να καθορίσει το “αν θα ξανάρθει”.

Όσο κι αν δε φέρθηκαν σωστά. Όσο κι αν ένιωσες αδικία.
Εσύ έχεις την ευθύνη του πώς θα φύγεις.

Με λόγο καθαρό. Με σεβασμό, ακόμα κι αν δεν τον έλαβες.
Με όρια, επιχειρήματα και, φυσικά, ψυχραιμία.

Αυτό δεν είναι αδυναμία. Είναι η πιο δυνατή σου στιγμή.
Γιατί ο τρόπος που τελειώνεις λέει ποιος είσαι.

Μπες στα παπούτσια του άλλου

Για να φύγεις σωστά, χρειάζεται να μπεις, έστω για λίγο, στα παπούτσια του άλλου. Όποια κι αν είναι αυτά. Όχι για να δικαιολογήσεις. Αλλά για να κατανοήσεις. Για να μη κουβαλήσεις τον θυμό σου στο επόμενο βήμα.

Η ενσυναίσθηση δεν είναι υποχώρηση. Είναι εξέλιξη.

Ένα προσωπικό μάθημα

Όταν ήμουν μικρή, δεν έδινα βάση στο πώς κλείνει ένας κύκλος. Με ένοιαζε η ελευθερία μου, όχι η επίγευση που άφηνα πίσω. Δε σκεφτόμουν αν πλήγωσα, ούτε πώς θα με θυμούνται.

Μεγαλώνοντας, κατάλαβα κάτι βαθύτερο.

Σήμερα, θέλω να κλείνω τους κύκλους μου με σεβασμό. Όχι για να ακούσω “μπράβο”, αλλά για να κοιμάμαι ήρεμη. Για να ξέρω ότι άφησα καθαρό χώρο πίσω μου και όχι εκκρεμότητες.

Γιατί αυτό που είμαστε στο τέλος…
είναι αυτό που μένει.

Έχεις κι εσύ έναν κύκλο που ήρθε η ώρα να κλείσει;
Σκέψου: πώς θέλεις να σε θυμούνται;

Αν αυτό το άρθρο σου άγγιξε κάτι μέσα σου, μοιράσου το με κάποιον που χρειάζεται να το διαβάσει.

Ακολούθησέ με στο Instagram για περισσότερα, και στείλε μου μήνυμα αν νιώθεις ότι αυτό που διαβάζεις… είναι και δική σου ιστορία.

Διάβασε επίσης: Οι 50 πιο ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ αξίες της ζωής

The post Όταν κλείνει ένας κύκλος: Στο τέλος είναι αυτό που μένει appeared first on Miss or Madam.

Η ενσυναίσθηση αναφέρεται στην ικανότητά μας να είμαστε επικεντρωμένοι στα συναισθήματα, τις ανάγκες και τις εμπειρίες των άλλων ανθρώπων. Είναι μια σημαντική κοινωνική δεξιότητα που μπορεί να έχει θετικές επιπτώσεις στις ανθρώπινες σχέσεις, την επικοινωνία και την κατανόηση των αναγκών και των συναισθημάτων των άλλων. Η ενσυναίσθηση μπορεί να βοηθήσει στην αιτιολόγηση των πράξεων του άλλου, όχι όμως και στη δικαιολόγησή τους.

Ενσυναίσθηση: ποια είναι η σημασία της

– Η ενσυναίσθηση βοηθά στη δημιουργία εμπιστοσύνης και αμοιβαίας κατανόησης μεταξύ των ανθρώπων. Με το να ακούμε προσεκτικά και να ενδιαφερόμαστε για τα συναισθήματα των άλλων, μπορούμε να αντιληφθούμε καλύτερα τις ανάγκες τους και να επικοινωνήσουμε αποτελεσματικότερα.

– Η ενσυναίσθηση συμβάλλει στην ενίσχυση των σχέσεων, επειδή οι άνθρωποι αισθάνονται πιο αναγνωρισμένοι και υποστηριγμένοι όταν κάποιος τους καταλαβαίνει και συμπάσχει με τα συναισθήματά του.

– Μέσω της ενσυναίσθησης, μπορούμε να διαχειριστούμε καλύτερα συγκρούσεις και αντιφάσεις, καθώς κατανοούμε καλύτερα τις απόψεις και τα συναισθήματα των άλλων.

– Το να είμαστε ενσυναισθητικοί μπορεί να μειώσει το στρες και την ανησυχία, καθώς αυξάνει τη συναισθηματική μας σύνδεση με άλλους και μας κάνει να αισθανόμαστε πιο υποστηρικτικοί.

– Η ενσυναίσθηση δεν εφαρμόζεται μόνο στις ατομικές σχέσεις, αλλά μπορεί να επεκταθεί και στη στήριξη και την αλληλεγγύη ομάδων που χρειάζονται βοήθεια.

Συνολικά, η ενσυναίσθηση είναι μια σημαντική δεξιότητα που συμβάλλει στη δημιουργία πιο συναισθηματικά πλούσιων, υγιών, και ενωμένων κοινωνιών και σχέσεων.

Διάβασε επίσης: Τι είναι η ενσυναίσθηση και πώς μπορείτε να την ενισχύσετε;

«Πες συγγνώμη»: Πώς θα βοηθήσουμε τα παιδιά μας να αναγνωρίσουν το λάθος τους και να αναπτύξουν ενσυναίσθηση;

Ian: Ένα συγκινητικό animation μικρού μήκους μαθαίνει στα παιδιά την ενσυναίσθηση (Βίντεο)

The post Ενσυναίσθηση: τι είναι και ποια η σημασία της appeared first on Miss or Madam.

Η ενσυναίσθηση μπορεί να αναπτυχθεί μέσω της πρακτικής της ενεργητικής ακροάσης, της παρατηρητικότητας των σημάτων μη-γλωσσικής επικοινωνίας και της προσοχής στα συναισθήματα των άλλων ανθρώπων. Με την πρακτική και την ευαισθητοποίηση, μπορούμε να βελτιώσετε την ενσυναίσθησή σας και να αναπτύξετε πιο εμπλουτισμένες σχέσεις με τους άλλους.

Η ενίσχυση της ενσυναίσθησης μπορεί να απαιτήσει πρακτική, ευαισθητοποίηση και ανάπτυξη ορισμένων δεξιοτήτων.

Ορισμένες πρακτικές που μπορείτε να ακολουθήσετε για να αυξήσετε την ενσυναίσθησή σας είναι οι εξής:

Ακούστε με προσοχή: Αφιερώστε χρόνο και προσοχή στους ανθρώπους γύρω σας. Ακούστε τους πραγματικά και προσπαθήστε να κατανοήσετε τα συναισθήματα και τις ανάγκες τους.

Να είστε παρατηρητικοί: Προσέξτε τα μη-γλωσσικά σήματα που εκπέμπουν οι άνθρωποι γύρω σας. Αντιληφθείτε τη γλώσσα του σώματος, τις εκφράσεις του προσώπου, τον τόνο της φωνής και άλλες ενδείξεις που μπορούν να σας δώσουν μία εικόνα των συναισθημάτων τους.

Ασκήστε την ενεργητική ακρόαση: Δείξτε ενδιαφέρον και συμπόνοια στους άλλους. Ακούστε με σκοπό να κατανοήσετε, κάντε ερωτήσεις και ανταποκριθείτε με κατανόηση και ενδιαφέρον.

Αναπτύξτε την ευαισθησία σας: Αυξήστε την ευαισθησία σας στα συναισθήματα και τις ανάγκες των άλλων ανθρώπων. Αυτό μπορεί να συμπεριλαμβάνει την ανάπτυξη της ευαισθησίας σας στην κοινωνική διάσταση των ανθρώπινων σχέσεων και την εκπαίδευση του εαυτού σας για να αντανακλάτε σε βαθύτερο επίπεδο στις ανάγκες και τα συναισθήματα των άλλων.

Ασκήστε την αυτο-ανάλυση: Εξετάστε τον εαυτό σας και τις συναισθηματικές αντιδράσεις που έχετε σε διάφορες καταστάσεις. Αναρωτηθείτε για τους λόγους που κρύβονται πίσω από τις αντιδράσεις σας και προσπαθήστε να γίνετε πιο συνειδητοποιημένοι για τα συναισθήματα που εμφανίζετε.

Αυτές οι πρακτικές μπορούν να σας βοηθήσουν να αναπτύξετε και να ενισχύσετε την ενσυναίσθησή σας, βοηθώντας σας να συνδεθείτε καλύτερα με τους άλλους και να εκφράζετε την συμπάθειά αλλά και υποστήριξή σας.

Διάβασε επίσης: Εσύ έχεις ενσυναίσθηση;

The post Τι είναι η ενσυναίσθηση και πώς μπορείτε να την ενισχύσετε; appeared first on Miss or Madam.

Αύξηση των περιστατικών σχολικού εκφοβισμού σε παιδιά ακόμα και νηπιακής ηλικίας διαπιστώνει το Κέντρο Κοινωνικής Δράσης και Καινοτομίας ΚΜΟΠ, όπως προκύπτει από τις καταγγελίες των γονέων στην πλατφόρμα του «Live without Bullying».

Όπως επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η γενική διευθύντρια του ΚΜΟΠ, εκπαιδευτική ψυχολόγος, Αντωνία Τορρένς, φέτος «για πρώτη φορά λάβαμε πολλά μηνύματα από γονείς μικρών παιδιών, ηλικίας πέντε, ακόμα και τεσσάρων ετών, που αντιμετωπίζουν περιστατικά bullying στο σχολείο».

Η κ. Τορρένς συνδέει την αύξηση των περιστατικών αυτών με τη γενικότερη αύξηση της βίας και της επιθετικότητας «στις ταραγμένες κοινωνίες που έχουν ταλαιπωρηθεί από την οικονομική κρίση και την πανδημία». «Τα προβλήματα στην κοινωνία των ενηλίκων, όπως η ενδοοικογενειακή βία και η κακή επικοινωνία μεταξύ των μελών μιας οικογένειας, μετακυλίονται στον κόσμο των παιδιών και η εικόνα που τους δημιουργείται είναι ότι πρέπει να αντιδρούν με επιθετικότητα, φωνές και βία».

«Live Without Bullying»

Οι γονείς των παιδιών που πέφτουν θύματα σχολικού εκφοβισμού μπορούν να απευθύνονται στην πλατφόρμα του ΚΜΟΠ «Live Without Bullying» (https://livewithoutbullying.com/) αναζητώντας συμβουλές για το πώς να αντιδράσουν.

Η πλατφόρμα λειτουργεί από το 2015 με στόχο την πρόληψη και αντιμετώπιση του ενδοσχολικού και διαδικτυακού εκφοβισμού. Μέχρι σήμερα περίπου 30.000 άτομα (μαθητές, γονείς, εκπαιδευτικοί) έχουν δεχτεί μέσω της πλατφόρμας δωρεάν και ανώνυμα συμβουλευτική υποστήριξη από επαγγελματίες ψυχολόγους ή έχουν συμμετάσχει στα σεμινάρια και τις εκπαιδεύσεις που βρίσκονται στην πλατφόρμα.

Το «Live without Bullying» υποστηρίζεται από το υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων με μνημόνιο συνεργασίας που υπέγραψε το 2016 με το ΚΜΟΠ για τη διάδοση της δράσης σε όλες τις σχολικές κοινότητες της χώρας. Πρόσφατα υπεγράφη αντίστοιχο μνημόνιο συνεργασίας με τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού, προκειμένου να προωθηθούν τα μηνύματα του «Live without Bullying» στους αθλητικούς χώρους, και με την ΚΕΔΕ για την αντιμετώπιση του διαδικτυακού και σχολικού εκφοβισμού παιδιών και εφήβων.

Παράλληλα, το ευρωπαϊκό δίκτυο οργανώσεων «COFACE Families Europe» έχει χαρακτηρίσει τη δράση ως βέλτιστη πρακτική για την αντιμετώπιση του εκφοβισμού στην Ευρώπη.

Θεατρική παράσταση για την ανάπτυξη της ενσυναίσθησης

Φέτος, για την πρόληψη και αντιμετώπιση του φαινομένου και ενόψει της Πανελλήνιας Ημέρας κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού (6 Μαρτίου) το ΚΜΟΠ προχωρά στη διοργάνωση μιας θεατρικής παράστασης που να απευθύνεται στις μικρότερες ηλικίες, σε συνεργασία με τη θεατρική ομάδα «Ονειρόδραμα».

Η παράσταση με τίτλο «Μπες στα παπούτσια μου» θα παρουσιαστεί το Σάββατο 4 Μαρτίου, στις 12 το μεσημέρι, στο Ίδρυμα «Μιχάλης Κακογιάννης» (Πειραιώς 206, Αθήνα). Το κείμενο υπογράφει ο Γιώργος Μενδρινός, τη σκηνοθεσία ο Γιώργος Μενεδιάτης, τα σκηνικά και τα κοστούμια ο Κωνσταντίνος Γκουγκούνης, ενώ σύμβουλος ψυχικής υγείας είναι η Στέλλα Μουδάτσου. Παίζουν οι Χριστίνα Μουδάτσου και Γιώργος Μενεδιάτης.

Πρόκειται για μια πρωτότυπη θεατρική παράσταση- βιωματικό εργαστήριο, όπου οι ήρωες βοηθούν τα παιδιά να ερευνήσουν τα συναισθήματά τους και τα συναισθήματα των άλλων αναπτύσσοντας την ενσυναίσθηση και κατανοώντας έννοιες, όπως η διαφορετικότητα, ο σεβασμός στα δικαιώματα του άλλου και ο σχολικός εκφοβισμός.

Στο τέλος της παράστασης οι ηθοποιοί προσκαλούν τα παιδιά στη σκηνή σε ένα διαδραστικό παιχνίδι με το δέντρο των συναισθημάτων. Η παράσταση είναι δωρεάν, ωστόσο χρειάζεται κράτηση θέσεων.

Σχετικά με την παράσταση, η κ. Τορρένς εξηγεί ότι μετά την αύξηση των περιστατικών που διαπιστώθηκε «σκεφτήκαμε να αφιερώσουμε την Παγκόσμια Ημέρα στις μικρές ηλικίες και να βοηθήσουμε τους γονείς στον τρόπο επικοινωνίας με τα παιδιά τους. Αν θέλουμε να μιλάμε για πρόληψη πρέπει να σκύβουμε στις μικρές ηλικίες. Όσο πιο τρυφερή είναι η ψυχή τους, τους μεταδίδεις μηνύματα με τον καλύτερο τρόπο και το θέατρο, το παραμύθι είναι ο καλύτερος τρόπος».

Συμβουλές διαχείρισης περιστατικών bullying

Κάθε περίπτωση μπορεί να έχει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και να χρειάζεται εξατομικευμένη διαχείριση, ωστόσο η κ. Τορρένς αναφέρει κάποιες κατευθυντήριες γραμμές για το πώς πρέπει να αντιδρούν οι γονείς, εάν το παιδί τους πέσει θύμα σχολικού εκφοβισμού.

«Δίνουμε συμβουλές στους γονείς να μην πανικοβάλλονται, να μιλούν στο παιδί τους ήπια, και να το καθησυχάζουν ότι μαζί θα βρουν λύσεις, ώστε το παιδί να αισθάνεται σύμμαχο το γονιό του. Επίσης, δεν πρέπει να ξεκινούν αντιπαράθεση με τους γονείς άλλων παιδιών, καθώς το σχολείο είναι υπεύθυνο να διαμεσολαβήσει ανάμεσα στους γονείς. Οι γονείς πρέπει να έρχονται σε επαφή με το σχολείο ξανά και ξανά και οι εκπαιδευτικοί από την πλευρά τους χρειάζεται να ενημερώνονται γύρω από τη διαχείριση φαινομένων bullying».

Επιπλέον, η ίδια υπογραμμίζει ότι είναι πολύ σημαντικό οι γονείς να μαθαίνουν στα παιδιά τους πώς να αντιδρούν σε τέτοιες περιπτώσεις. «Η διεκδικητικότητα είναι μια δεξιότητα που καλλιεργείται από μικρές ηλικίες και βέβαια πρέπει να θυμόμαστε ότι το καθημερινό παράδειγμα των γονιών και του πώς λύνουν τα προβλήματά τους είναι σημαντικό», αναφέρει.

Η πλατφόρμα «Live without Bullying» παρέχει δωρεάν βιντεοσκοπημένες εκπαιδεύσεις για γονείς και εκπαιδευτικούς επάνω στο πρόβλημα του σχολικού εκφοβισμού, καθώς και ένα διαδικτυακό παιχνίδι για μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου.

Επίσης, δημοσιεύει κατευθυντήριες γραμμές για όσους γίνονται αυτόπτες μάρτυρες περιστατικών σχολικού εκφοβισμού.

Όπως αναφέρεται, κατά τη διάρκεια του περιστατικού ο παρατηρητής πρέπει:

-να αναλάβει δράση και να παρακινήσει και τους άλλους παρατηρητές να αναλάβουν δράση,

-να μην συμμετέχει στα αστεία και τα κακόβουλα σχόλια που απευθύνονται στο πρόσωπο που εκφοβίζεται,

-να κρατήσει την ψυχραιμία του,

-να εμποδίσει τους άλλους παρατηρητές να καταγράψουν με οποιονδήποτε τρόπο το περιστατικό του εκφοβισμού, και

-να ειδοποιήσει έναν δάσκαλο να διαχειριστεί την κατάσταση.

Μετά το περιστατικό ο παρατηρητής πρέπει:

-να πλησιάσει τον μαθητή που δέχτηκε εκφοβισμό, να τον υποστηρίξει και να του πει ότι ο εκφοβισμός θα σταματήσει αν ζητήσει βοήθεια από άλλους ανθρώπους,

-να συζητήσει το περιστατικό με έναν εκπαιδευτικό από το σχολείο.

Μ. Κουζινοπούλου, ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Bullying: ένα βίντεο που χρειάζεται να δείτε με το παιδί σας

Ενσυναίσθηση: Σχολικό μάθημα στη Δανία!

The post Αύξηση bullying σε παιδιά νηπιαγωγείου διαπιστώνει το ΚΜΟΠ appeared first on Miss or Madam.

Η θλίψη, η απογοήτευση, η ματαίωση μετά από μια απώλεια, έναν χωρισμό, μια αποτυχία είναι συναισθήματα κοινά σε όλους τους ανθρώπους και είναι η αντίδραση στον πόνο της απώλειας. Τα αρνητικά αυτά συναισθήματα είναι φυσιολογικά, εφόσον δεν επηρεάζουν σημαντικά την καθημερινή μας λειτουργικότητα, και χρήσιμα στον βαθμό που μας επιτρέπουν να έρθουμε σε επαφή με τη βαθύτερη συναισθηματική επεξεργασία της αρνητικής εμπειρίας.

Η κλινική κατάθλιψη είναι πολύ διαφορετική από το αίσθημα της κακής διάθεσης και λύπης. Αυτό που χαρακτηρίζει την κατάθλιψη δεν είναι η παρουσία των αρνητικών αισθημάτων αλλά η μεγάλη ένταση και η μακρά τους διάρκεια.

Το συναισθηματικό βίωμα της κατάθλιψης – Το άτομο που τη βιώνει

Το άτομο που βιώνει κατάθλιψη διακατέχεται από ένα έντονο αίσθημα θλίψης που δεν περνά, νιώθει ανηδονία και δεν ευχαριστιέται με τίποτα, έχει την τάση να αποφεύγει τους άλλους, βιώνει έντονο άγχος, είναι ανήσυχο και ευερέθιστο, δυσκολεύεται να κοιμηθεί ή να ξυπνήσει το πρωί, η σεξουαλική του διάθεση είναι μειωμένη.

• Η σχέση του με το φαγητό διαταράσσεται είτε με απώλεια είτε με αύξηση βάρους.
• Βιώνει έντονη κόπωση και απουσία ενεργητικότητας ακόμη και για δραστηριότητες που παλαιότερα απολάμβανε.
• Δυσκολεύεται να φέρει σε πέρας τα καθημερινά του καθήκοντα και δεν παίρνει αποφάσεις για σημαντικά και ασήμαντα ζητήματα, και έχει χαμηλή αυτοπεποίθηση.
• Έχει έντονα συναισθήματα αναξιότητας, ενοχής και αυτομομφής, και, σε κάποιες περιπτώσεις, κάνει αυτοκτονικές σκέψεις.
• Συχνά παραπονιέται για σωματικά ενοχλήματα, χωρίς αυτά να έχουν κάποια οργανική βάση, ενώ υπάρχουν περιπτώσεις όπου εμφανίζονται ψευδαισθήσεις και απώλεια επαφής με την πραγματικότητα.

Διάβασε επίσης: Μήπως έχω κατάθλιψη;

Δεν είναι απαραίτητο όλα αυτά να ενυπάρχουν σε ένα άτομο που πάσχει από κατάθλιψη, και υπάρχουν περιπτώσεις που η ίδια η καταθλιπτική διάθεση δεν είναι εμφανής.

Η κατάθλιψη δεν είναι πάντα αντιληπτή και μπορεί να μεταφραστεί είτε ως προβλήματα στο σπίτι ή τη δουλειά. Υπάρχουν περιπτώσεις όπου το ίδιο το άτομο που έχει κατάθλιψη δεν συνειδητοποιεί τι συμβαίνει, κάτι που, φυσικά, δυσχεραίνει την κατάσταση, καθώς και το ίδιο δε μπορεί να ερμηνεύσει αυτήν την αρνητική, αποτραβηγμένη, ευερέθιστη και ευέξαπτη στάση.

Ένα άτομο με κατάθλιψη συχνά δεν έχει τη διάθεση ή την επιθυμία να μιλήσει, να εκφράσει τα συναισθήματα ή τις σκέψεις του και νιώθει ότι τίποτα δε μπορεί να τον παρηγορήσει. Ακόμη και αν γνωρίζει τι μπορεί να το βοηθήσει, η γνώση δεν αρκεί για να ανεβάσει τη διάθεση.

Οι συμβουλές και τα λόγια των οικείων δεν ανακουφίζουν, μοιάζουν μάταιες. Ακόμη και αν συμφωνεί με όσα του λένε νιώθει ανήμπορο να επιθυμήσει, να εμπνευστεί και να ενδιαφερθεί. Ενώ γνωρίζει τι είναι αυτό που το ενδιαφέρει, νιώθει ότι δεν το ενδιαφέρει.

Ο καταθλιπτικός δεν ελπίζει ότι θα γίνει καλύτερα, ώστε να μπορέσει να αλλάξει

Ακριβώς επειδή δεν έχει ελπίδα ότι θα βελτιωθεί, νιώθει ενοχές και παγιδευμένος μέσα στην ενοχή και στην αδυναμία.

Η συμβίωση με ένα καταθλιπτικό άτομο μπορεί να είναι πολύ δύσκολη και στρεσογόνα συνθήκη για όλη την οικογένεια.

Άλλωστε, φαίνεται ότι υπάρχει συνάφεια ανάμεσα στην ευαλωτότητα του καταθλιπτικού ατόμου και στη σταθερότητα της οικογένειας. Τα μέλη της οικογένειας, βλέποντας το αγαπημένο τους πρόσωπο να υποφέρει, νιώθουν πόνο που τους γεννά αισθήματα απογοήτευσης, θλίψης και θυμού.

Προσπαθούν, συχνά, να παροτρύνουν και να κινητοποιήσουν σε δράση το αγαπημένο τους πρόσωπο, αλλά η αποτυχία των προσπαθειών τους οδηγεί σε αμφισβήτηση των ικανοτήτων τους και του ρόλου τους μέσα στην οικογένεια.

Υπάρχουν μέλη της οικογένειας που αναλαμβάνουν τον ρόλο της αποκλειστικής φροντίδας και της συναισθηματικής στήριξης του καταθλιπτικού ατόμου, με αποτέλεσμα να παραμελούν δικές τους ανάγκες και επιθυμίες, και η ζωή της οικογένειας να γυρίζει γύρω από την κατάθλιψη και τις συναισθηματικές και συμπεριφορικές της εκδηλώσεις. Μπορεί να χαθεί η έννοια της συναισθηματικής εγγύτητας, της αμοιβαιότητας και της συμπληρωματικότητας στις σχέσεις.

Η δυσκολία επικοινωνίας που παρατηρείται στα μέλη της οικογένειας επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο ερμηνεύουν γεγονότα, συνθήκες και τις καθημερινές αλληλεπιδράσεις. Τα λόγια, οι λέξεις και οι συμπεριφορές ερμηνεύονται μέσα από το πλέγμα της κατάθλιψης.

Το άτομο με την κατάθλιψη δεν ελπίζει ότι μπορεί να θεραπευτεί ή ότι υπάρχει κάτι που μπορεί να το βοηθήσει.

Η αποδοχή της αδυναμίας και της συμφιλίωσης με αυτό που το άτομο είναι, νιώθει και σκέφτεται αποτελεί το πρώτο βήμα. Η συμφιλίωση με τη θλίψη, όσο οξύμωρο και αν ακούγεται, το βοηθά στο να συμβιώσει αρμονικά με την κατάθλιψη μέχρις ότου απαλλαχτεί από αυτή.

Όταν το άτομο νιώθει αδύναμο και ανίσχυρο να παλέψει, δεν του ζητείται να αντισταθεί και να πολεμήσει, καθώς νιώθοντας ανίσχυρο, θα παραιτηθεί πριν καν αρχίσει να προσπαθεί. Αρχικά, του ζητείται να συμφιλιωθεί με το συναισθηματικό του βίωμα, για να μπορέσει να εκφράσει όλα τα αρνητικά συναισθήματα και τις σκέψεις που το κυριεύουν.

Η αντικαταθλιπτική αγωγή βοηθά στη μείωση της έντασης των συμπτωμάτων, και η ψυχοθεραπεία οδηγεί στην ενδοσκόπηση και βαθύτερη κατανόηση του συναισθηματικού βιώματος της κατάθλιψης.

Μέσα από τη ψυχοθεραπεία, το άτομο ανακαλύπτει τις σκέψεις και τις συμπεριφορές που προκαλούν τα αρνητικά συναισθήματα, επιλέγει τις πτυχές της ζωής του που μπορεί να αλλάξει, συμφιλιώνεται με αυτές που δε μπορεί να αλλάξει, βελτιώνει τις διαπροσωπικές του σχέσεις και εκφράζει τα γνήσια συναισθήματά του, υποστηρίζοντας και διεκδικώντας τις επιλογές του.

Πρώτη δημοσίευση του άρθρου στο ioannatsigganou.gr

Διάβασε επίσης: Φορώντας τα παραμορφωτικά γυαλιά της κατάθλιψης!

The post Το συναισθηματικό βίωμα της κατάθλιψης appeared first on Miss or Madam.

Ενσυναίσθηση είναι αυτό που συμβαίνει σ’ εμάς, όταν αφήνουμε το σώμα μας και βρισκόμαστε, είτε προς στιγμήν είτε για μεγαλύτερη χρονική περίοδο, στο μυαλό του άλλου.
Παρατηρούμε την πραγματικότητα μέσω των ματιών του, αισθανόμαστε τις συγκινήσεις του, μοιραζόμαστε τον πόνο του.

Khen Lampert

Στις μέρες μας, οι περισσότεροι άνθρωποι κοιτάνε μόνο τον εαυτό τους, τα προβλήματά τους, και περιστρέφονται γύρω από το εγώ τους. Έχεις σκεφτεί πόσο συχνά αφήνεις τους γύρω σου να εκφράσουν ελεύθερα τα συναισθήματά τους και τις απόψεις τους, χωρίς να νιώθουν ότι κατευθύνονται ή ελέγχονται;

Διάβασε επίσης: Ενσυναίσθηση: Σχολικό μάθημα στη Δανία!

Παρακάτω θα δεις κάποια χαρακτηριστικά των ανθρώπων που έχουν ενσυναίσθηση.

Κάνε τσεκ πόσα, και αν τα έχεις!

-Το ένστικτό σου είναι αρκετά ανεπτυγμένο.

-Η καθημερινότητά σου κρίνεται από την ενέργεια και τη διάθεση των άλλων.

-Είσαι εσωστρεφής.

-Λατρεύεις τη φύση και θες να βρίσκεσαι κοντά της.

-Τα συναισθήματά σου αλλάζουν, ανάλογα με το ποιους έχεις δίπλα σου.

-Συνήθως, καταλαβαίνεις αν σου λένε ψέματα.

-Τα προαισθήματά σου, συνήθως, βγαίνουν αληθινά.

-Οι φίλοι σου μοιράζονται μαζί σου τα προβλήματά τους.

-Είσαι πολύ ευαίσθητος.

-Συνεχώς αναζητάς απαντήσεις για όλα.

-Συχνά βάζεις τις ανάγκες των άλλων πάνω από τις δικές σου.

-Είσαι καλός ακροατής.

-Σου αρέσει να περνάς χρόνο με τον εαυτό σου.

-Καταλαβαίνεις πράγματα, χωρίς να χρειάζεσαι ιδιαίτερη εξήγηση.

-Είσαι δημιουργικός.

-Αγαπάς τα ζώα.

-Σιχαίνεσαι την εξαπάτηση.

-Αλλάζεις διαθέσεις, ανάλογα το περιβάλλον

-Έχεις πολύ καλή αντίληψη.

Αν έχεις αρκετά από τα παραπάνω χαρακτηριστικά, έχεις αρκετή ενσυναίσθηση! Αν, όμως, δεν τα έχεις, ίσως θα πρέπει να δουλέψεις λίγο με τον εαυτό σου, για να αποκτήσεις. Γιατί τότε, μόνο, οι σχέσεις σου θα να γίνουν πιο ουσιαστικές, πιο βαθιές, γεμάτες νόημα.

Διάβασε επίσης: Ψυχολόγος: Νέα τάση ή αναγκαιότητα;

The post Εσύ έχεις ενσυναίσθηση; appeared first on Miss or Madam.

Η φοβία της “λευκής ποδιάς” είναι μία συνηθισμένη αντίδραση των περισσότερων από εμάς, οι οποίοι αισθανόμαστε ανασφάλεια στην εξέτασή μας από τον γιατρό.

Η ανάγκη να αισθανθούμε ότι ο γιατρός μάς καταλαβαίνει, ότι δε μας βλέπει ως “ένα ακόμη περιστατικό” και ότι μπορεί να έρθει και στη θέση του ασθενή αποτελεί μία ιδιαίτερα σημαντική παράμετρο στην άσκηση του ιατρικού λειτουργήματος.

Η έννοια της ενσυναίσθησης

Η έννοια της ενσυναίσθησης είναι αυτή ακριβώς η παράμετρος. Να καταφέρει, δηλαδή, ο γιατρός, αλλά και κάθε επαγγελματίας υγείας, να “μπει στα παπούτσια” του ασθενή. Μία τέτοια διαδικασία αποτελεί και το “Έλα στη θέση μου, Γιατρέ!” (Empathize with me, Doctor!), μια πρότυπη βιωματική εκπαίδευση επαγγελματιών υγείας στην ενσυναίσθηση που αναγνωρίστηκε, πλέον, και σε διεθνές επίπεδο, ως εξαιρετική πρακτική που προωθεί την Προσωποκεντρική Ιατρική και Φροντίδα.

Στόχος της εκπαίδευσης είναι να μετατρέψει την τυπική σχέση γιατρού-ασθενή σε μία ουσιαστική, γεμάτη κατανόηση και σεβασμό, σχέση, αναγνωρίζοντας, συνολικά, τις ανάγκες και τις ανησυχίες των ασθενών, μέσα από μία στάση γεμάτη ενσυναίσθηση, αποδοχή και συμπερίληψη.

Η συγκεκριμένη πρακτική που διέπεται από τις αρχές της Προσωποκεντρικής (ή Ασθενοκεντρικής) Φροντίδας και δημιουργήθηκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, από τον ψυχολόγο Δρ. Βασίλη Κιοσσέ, διακρίθηκε με το Παγκόσμιο Βραβείο Καινοτομίας στην Προσωποκεντρική Φροντίδα Υγείας – International 2019 Global Person-Centered Innovation Award, από το Διεθνή Οργανισμό Planetree International.

Η πρακτική ξεχώρισε μεταξύ των προτάσεων από κορυφαία Νοσοκομεία και Ιδρύματα από όλο τον κόσμο, ενώ η τελετή βράβευσης θα πραγματοποιηθεί στις 30 Οκτωβρίου 2019 στη Florida των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, στο πλαίσιο του Παγκόσμιου Συνεδρίου για την Προσωποκεντρική Φροντίδα Υγείας (International Conference on Person-Centered Care).

Όπως αναφέρει ο κ. Κιοσσές…

“Ακρογωνιαίος λίθος της Προσωποκεντρικής Φροντίδας είναι η ενσυναίσθηση, η οποία αποτελεί έναν από τους 7 άξονες που συνιστά ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας για τα επόμενα χρόνια στην εκπαίδευση των επαγγελματιών υγείας.

Αξίζει να σημειωθεί ότι πολλές μελέτες τη συνδέουν με ορθότερες διαγνώσεις, καλύτερες εκβάσεις στην υγεία των ασθενών, τήρηση των θεραπευτικών οδηγιών, περισσότερη ικανοποίηση, λιγότερες άσκοπες εργαστηριακές εξετάσεις.

Το “Έλα στη θέση μου, Γιατρέ!”, αποτελεί τη μοναδική στοχευμένη εκπαίδευση στην ενσυναίσθηση στην Ελλάδα!

Είναι, αμιγώς, βιωματική και χωρίζεται σε τρεις άξονες: τη θεωρία, την ανάπτυξη δεξιοτήτων και την προσωπική ανάπτυξη. Διδάχθηκε ως μάθημα επιλογής στην Ιατρική Σχολή των Ιωαννίνων από το 2014 έως το 2017”.

To βιογραφικό του ψυχολόγου Δρ. Βασίλη Κιοσσέ

Ο Βασίλης Κιοσσές είναι ψυχολόγος-ψυχοθεραπευτής, απόφοιτος του τμήματος Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης. Συνέχισε με τριετείς μεταπτυχιακές σπουδές στην Προσωποκεντρική Συμβουλευτική, ενώ ολοκλήρωσε τη Διδακτορική του Διατριβή στην Ιατρική Σχολή των Ιωαννίνων με θέμα την ανάπτυξη και εφαρμογή ενός πρότυπου βιωματικού προγράμματος εκπαίδευσης φοιτητών ιατρικής στην ενσυναίσθηση, με τίτλο “Έλα στη θέση μου, Γιατρέ!”.

Η βιωματική εκπαίδευση έλαβε έγκριση από την Επιτροπή Σπουδών και καταχωρήθηκε ως επιλεγόμενο μάθημα στην Ιατρική Σχολή των Ιωαννίνων, το οποίο και δίδαξε ως το 2017. Έχει πλήθος παρουσιάσεων σε επιστημονικά συνέδρια, ενώ έχει συγγράψει επιστημονικά άρθρα πάνω στο θέμα της ενσυναίσθησης.

Εργάζεται ως σύμβουλος κακοποίησης στο Συμβουλευτικό Κέντρο Γυναικών του δήμου Καστοριάς, αλλά και ως ιατρικός εκπαιδευτής παρέχοντας το “Έλα στη θέση μου, Γιατρέ!” σε επαγγελματίες υγείας.

Πηγή: news247

The post Παγκόσμιο Βραβείο Καινοτομίας στον Έλληνα ψυχολόγο Βασίλη Κιοσσέ appeared first on Miss or Madam.

Για μία ώρα κάθε εβδομάδα οι μαθητές διδάσκονται την ενσυναίσθηση. Μαθαίνουν, δηλαδή, πώς να βοηθούν τα άλλα παιδιά της τάξης και να ανταγωνίζονται μόνο τους εαυτούς τους.

Η Δανία είναι μία από τις πιο ευτυχισμένες χώρες στον κόσμο. Το επιβεβαιώνει η ετήσια έκθεση των Ηνωμένων Εθνών για την Παγκόσμια Ευτυχία, η οποία από το 2012 καταγράφει τον σχετικό δείκτη σε 155 χώρες του κόσμου.

Η ευτυχία στη Δανία φαίνεται πως είναι μόνιμη κατάσταση, αφού τα τελευταία εφτά χρόνια η χώρα αυτή της Σκανδιναβίας τερματίζει στις τρεις πρώτες θέσεις της λίστας με τα πιο ευτυχισμένα κράτη στον κόσμο.

Το μάθημα της ενσυναίσθησης είναι υποχρεωτικό στα σχολεία της Δανίας

Το γεγονός ότι το μάθημα της ενσυναίσθησης είναι υποχρεωτικό στα σχολεία της Δανίας από το 1993, είναι προφανές ότι έχει συμβάλει στο κλίμα ευτυχίας που επικρατεί στη χώρα.

Η ενσυναίσθηση βοηθά στην οικοδόμηση σχέσεων, εμποδίζει το bulling και προωθεί την επιτυχία στον επαγγελματικό τομέα.

Οι έφηβοι με ενσυναίσθηση γίνονται, σε συντριπτικό ποσοστό, επιτυχημένοι ενήλικες, επειδή είναι περισσότερο επικεντρωμένοι στους στόχους τους από ό,τι οι νάρκισσοι συμμαθητές τους.

Στα σχολεία της Δανίας μία ώρα την εβδομάδα είναι αφιερωμένη στο μάθημα «Klassens tid».

Πρόκειται για το μάθημα της ενσυναίσθησης που αφορά τους μαθητές ηλικίας 6-16 ετών. Είναι υποχρεωτικό, σύμφωνα με το σχολικό πρόγραμμα της Δανίας, και θεωρείται εξίσου σημαντικό με την ώρα των αγγλικών ή των μαθηματικών.

Στη διάρκεια του μαθήματος τα παιδιά συζητούν τα προβλήματα τους, είτε αφορούν το σχολείο είτε όχι, και όλοι μαζί με τον δάσκαλο τους προσπαθούν να βρουν λύσεις.

Εάν δεν υπάρχει κάποιο ζήτημα προς επίλυση, τα παιδιά περνούν μία ώρα μαζί χαλαρώνοντας, απολαμβάνοντας το περιβόητο hygge, μια λέξη που δεν μεταφράζεται απόλυτα και είναι άμεσα συνδεδεμένη με την κατάσταση ευτυχίας που επικρατεί στην σκανδιναβική αυτή χώρα.

Το hygge θα μπορούσε να οριστεί ως μια εσκεμμένη οικειότητα, μια οικειότητα που έχουμε εμείς δημιουργήσει από πρόθεση.

Σε μια χώρα όπου σκοτεινιάζει νωρίς, βρέχει συνέχεια και το γκρι χρώμα βασιλεύει παντού, το hygge αφορά το φως, τη ζεστασιά, τη φιλία, τη δημιουργία μιας ατμόσφαιρας οικειότητας μεταξύ των ανθρώπων. Το hygge είναι βασική έννοια για την καλή υγεία των δανών πολιτών και έχει, πλέον, λάβει τις διαστάσεις παγκόσμιου φαινομένου.

Για του λόγου το ασφαλές, το Amazon πουλά πάνω από 900 βιβλία για το θέμα σχεδόν σε καθημερινή βάση, ενώ το Instagram έχει περισσότερα από 3 εκατομμύρια αναρτήσεις με το hashtag #hygge.

Η Αμερικανίδα συγγραφέας και ψυχολόγος Jessica Alexander εξηγεί πώς τα σχολεία στη σκανδιναβική αυτή χώρα διδάσκουν την ενσυναίθηση.

Η Αμερικανίδα συγγραφέας και ψυχολόγος Jessica Alexander, που έχει συνεργαστεί με τη δανή ψυχοθεραπεύτρια Iben Sandahl για τη συγγραφή και κυκλοφορία του βιβλίου «The Danish Way of Parenting: What the Happiest People in the World Know About Raising Confident, Capable Kids» εξηγεί πώς τα σχολεία στη σκανδιναβική αυτή χώρα διδάσκουν την ενσυναίθηση.

Ο βασικός τρόπος εκμάθησής της σχετίζεται με την ομαδική εργασία. Οι δάσκαλοι μαθαίνουν στα παιδιά να μην αποκλείουν τους άλλους, αλλά να αναλαμβάνουν την ευθύνη να βοηθούν εκείνους που δεν διαθέτουν τα ίδια προσόντα. Δεν είναι τυχαίο, εξάλλου, ότι η Δανία αποτελεί μια χώρα με εξαιρετικό εργασιακό περιβάλλον για όλες τις ηλικίες.

Ο ανταγωνισμός πρέπει να αφορά μόνο τους εαυτούς μας και όχι τους άλλους, είναι ένα ακόμα επιμέρους σημαντικό κεφάλαιο του ίδιου μαθήματος. Για το λόγο αυτό, άλλωστε, στη Δανία δεν δίνονται βραβεία ή διακρίσεις στα παιδιά που πρωτεύουν, αλλά επιβραβεύονται τα κίνητρα για βελτίωση του κάθε μαθητή, ξεχωριστά.

«Οι Δανοί προσφέρουν στα παιδιά πολύ ελεύθερο χρόνο για παιχνίδι, στη διάρκεια του οποίου μαθαίνουν την ενσυναίσθηση και αποκτούν διαπραγματευτικές ικανότητες. Το παιχνίδι στη Δανία θεωρείται εκπαιδευτικό εργαλείο από το 1871», εξηγεί η Jessica Alexander.

Εξίσου σημαντικό είναι και το κεφάλαιο της εκμάθησης στο πλαίσιο μιας ομάδας. Στη διάρκειά του γίνονται ομάδες παιδιά διαφορετικών δυνατοτήτων και αδυναμιών που αναλαμβάνουν να φέρουν σε πέρας ένα συγκεκριμένο έργο, μια ξεχωριστή αποστολή.

Σκοπός είναι να μάθουν τα παιδιά από πολύ νωρίς ότι δεν μπορούν να πετύχουν μόνα τους και ότι χρειάζονται τους άλλους, για να έχουν καλύτερα αποτελέσματα. «Ένα παιδί που είναι φυσικό ταλέντο στα μαθηματικά, εάν δε μάθει να συνεργάζεται με τους συμμαθητές του, δεν θα φτάσει ψηλά. Είναι ένα πολύ σημαντικό μάθημα για όλους μας, καθώς κανείς μας δεν προχωράει στη ζωή ολομόναχος», καταλήγει η Jessica Alexander.

Διάβασε επίσης: Για την ψυχική υγεία των παιδιών

Πηγή: omorfizoi.gr

The post Ενσυναίσθηση: Σχολικό μάθημα στη Δανία! appeared first on Miss or Madam.

Στη δημιουργία ενός κόσμου ανοιχτού σε όλους, ενός κόσμου στον οποίο όλοι θα έχουν την ίδια πρόσβαση στη χαρά, στην ευτυχία και στο παιχνίδι.

Ο Ian γεννήθηκε με εγκεφαλική παράλυση. Όπως όλοι οι άνθρωποι όμως, θέλει να έχει φίλους. Όπως, επίσης, όλοι οι υπόλοιποι, χρειάζεται να δουλέψει σκληρά για να τους αποκτήσει.

Η διάκριση, η προκατάληψη, το bullying και η αδιαφορία τον κρατούν μακριά από την αγαπημένη του παιδική χαρά. Αλλά ο Ian δεν θα τα παρατήσει τόσο εύκολα και θα καταφέρει κάτι καταπληκτικό.

Ο Ian δεν είναι μόνος. Ένα αξιοσημείωτο ποσοστό παιδιών βρίσκεται καθηλωμένο σε αναπηρικό καροτσάκι με κάποια μορφή δυσκολίας. Παγκοσμίως, ο αριθμός ξεπερνά το ένα δισεκατομμύριο. Η ενσωμάτωση είναι βασική ανάγκη για την κοινωνία μας. Μας καθιστά πλουσιότερους, μας χαρίζει το δώρο της διαφορετικότητας και ενός πιο δίκαιου κόσμου.

Διάβασε επίσης: Συναισθηματική νοημοσύνη των παιδιών

Πηγή:enallaktikidrasi 

The post Ian: Ένα συγκινητικό animation μικρού μήκους μαθαίνει στα παιδιά την ενσυναίσθηση (Βίντεο) appeared first on Miss or Madam.