«Οι επιπτώσεις τις πανδημίας είναι σημαντικές, όμως δεν πρόκειται παρά για την κορυφή του παγόβουνου. Πριν καν ξεσπάσει (η covid-19) πολλά παιδιά υπέφεραν από προβλήματα ψυχικής υγείας, και δε λάμβαναν την κατάλληλη θεραπεία», τόνισε η γενική διευθύντρια της «Unicef», Ενριέτα Φιόρ, σε ανακοίνωσή της.

Η υπηρεσία του ΟΗΕ έδωσε στη δημοσιότητα μία έκθεση για την ψυχική υγεία των παιδιών στον κόσμο με αφορμή τη διεθνή διάσκεψη για την ψυχική υγεία που διοργανώνεται στο Παρίσι με τίτλο «Mind our Rights, Now!».

Σε παγκόσμιο επίπεδο «περισσότεροι από ένας έφηβος στους επτά, ηλικίας 10 με 19 ετών, είχε διαγνωστεί με ψυχικά προβλήματα» και «σχεδόν 46.000 έφηβοι αυτοκτονούσαν κάθε χρόνο, γεγονός που καθιστά την αυτοκτονία μία από τις πέντε βασικές αιτίες θανάτου για αυτήν την ηλικιακή ομάδα», σύμφωνα με τη «Unicef».

Ωστόσο, όπως αναφέρει η έκθεση, «μόνο περίπου το 2% των εθνικών προϋπολογισμών για την υγεία παγκοσμίως αφιερώνεται στην ψυχική υγεία².

Όπως αναφέρει η «Unicef², η κατάσταση επιδεινώθηκε από την πανδημία covid-19 και τους περιορισμούς που προκάλεσε.

«Τουλάχιστον ένα παιδί στα επτά παγκοσμίως επηρεάστηκε άμεσα από τα περιοριστικά μέτρα και περισσότερα από 1,6 δισεκατομμύριο παιδιά είδαν να επηρεάζεται αρνητικά η εκπαίδευσή τους», υπογράμμισε η «Unicef».

«Η διατάραξη της καθημερινότητας, της εκπαίδευσης, των ψυχαγωγικών δραστηριοτήτων καθώς και οι ανησυχίες που συνδέονται με το οικογενειακό εισόδημα και την υγεία προκάλεσαν σε πολλούς αίσθημα φόβου, οργής και ανησυχίας για το μέλλον», αναφέρεται στην έκθεση.

Η «Unicef» ζητεί να γίνουν «άμεσα επενδύσεις στην ψυχική υγεία των παιδιών και των εφήβων».

«Η ψυχική υγεία αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της σωματικής υγείας (…) Έχουμε υποβαθμίσει για πολύ καιρό, τόσο στις πλούσιες όσο και στις φτωχές χώρες, τη σημασία της και τη σημασία των επαρκών επενδύσεων σε αυτόν τον τομέα», κατέληξε η Φιόρ.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Για την ψυχική υγεία των παιδιών

The post Η ψυχική υγεία των παιδιών και των εφήβων επιδεινώθηκε σημαντικά λόγω της Covid-19 appeared first on Miss or Madam.

Η ζωή των εφήβων στη χώρα μας : τα θετικά και τα αρνητικά

Στα θετικά είναι ότι οι έφηβοι-μαθητές στη χώρα μας νιώθουν σε υψηλότερο ποσοστό πως λαμβάνουν μεγάλη υποστήριξη από την οικογένειά τους και από τους/τις φίλους/ες τους, ενώ, επιπλέον, προτιμούν σε πολύ υψηλότερο ποσοστό την προσωπική επαφή από τα ηλεκτρονικά μέσα για την επικοινωνία με την παρέα τους.

Στα αρνητικά είναι ότι οι έφηβοι-μαθητές στη χώρα μας αντλούν σε χαμηλότερο ποσοστό ικανοποίηση από το σχολείο, και σε, επίσης, χαμηλότερο ποσοστό αισθάνονται ότι λαμβάνουν υποστήριξη από τους εκπαιδευτικούς και από τους συμμαθητές τους. Επίσης, σε χαμηλότερο ποσοστό λαμβάνουν, καθημερινά, πρωινό ή καταναλώνουν φρούτα, και σε, επίσης, χαμηλότερο ποσοστό ασκούνται επαρκώς. Είναι, δε, σε υψηλότερο ποσοστό υπέρβαροι ή παχύσαρκοι.

Διάβασε επίσης: Ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη στην εφηβεία

Η Άννα Κοκκέβη, ομότιμη καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αθηνών και ερπικεφαλής του Τομέα Επιδημιολογικών και Ψυχοκοινωνικών Ερευνών του ΕΠΙΨΥ, αναφέρει:

«Είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικό το γεγονός ότι τα ποσοστά των εφήβων που αναφέρουν ότι λαμβάνουν μεγάλη υποστήριξη από τους γονείς και από την παρέα τους είναι υψηλότερα στη χώρα μας συγκριτικά με τις περισσότερες από τις χώρες που συμμετέχουν στην έρευνα -ενδεικτικό του ότι ο κοινωνικός ιστός συνεχίζει να προσφέρει στους νέους μας ένα αίσθημα ασφάλειας, κάτι που μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα σημαντικό σε συνθήκες όπως αυτές που βιώνουμε λόγω της πανδημίας της covid-19.»

«Ωστόσο», όπως συνεχίζει να αναφέρει η επιστημονική υπεύθυνη του ελληνικού σκέλους της έρευνας, «είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό το ότι το σχολείο παραμένει στη χώρα μας ένα περιβάλλον το οποίο, αντί να αποτελεί εστία άντλησης ικανοποίησης και στήριξης για τα νεαρά του μέλη, φαίνεται να αντιμετωπίζεται από τους περισσότερους εφήβους με αρνητικά συναισθήματα και δυσπιστία. Το παραπάνω οφείλει να μας προβληματίσει όλους και ιδιαίτερα την εκπαιδευτική κοινότητα, η οποία παίζει έναν ισχυρό διαμορφωτικό ρόλο στις εμπειρίες και στην ανάπτυξη της προσωπικότητας των μαθητών».

Τα κύρια ευρήματα της έρευνας για την Ελλάδα συγκριτικά με το σύνολο των χωρών που συμμετέχουν στο ερευνητικό πρόγραμμα HBSC/WHO, και αφορούν σύγκριση με τους συνομηλίκους από 45 χώρες της Ευρώπης και τον Καναδά είναι τα παρακάτω.

Διάβασε επίσης: Το άγχος στην εφηβεία

Συνήθειες διατροφής, στοματική υγιεινή, φυσική δραστηριότητα, σωματικό βάρος και εικόνα σώματος:

Οι έφηβοι στην Ελλάδα αναφέρουν:

– Σε χαμηλότερο ποσοστό λήψη πρωινού καθημερινά τις ημέρες του σχολείου (48%, έναντι 58% των εφήβων του Προγράμματος, συνολικά) και κατανάλωση φρούτων σε καθημερινή βάση (31%, έναντι 40% των εφήβων του Προγράμματος, συνολικά).

– Σε, σχεδόν, υποτριπλάσιο ποσοστό κατανάλωση αναψυκτικών με ζάχαρη (6%, έναντι 16% των εφήβων του Προγράμματος, συνολικά).

– Σε παρόμοιο ποσοστό ότι τρώνε μαζί με την οικογένειά τους καθημερινά (48%, έναντι 50% των εφήβων του Προγράμματος, συνολικά) -ωστόσο, τα κορίτσια στην Ελλάδα αναφέρουν καθημερινά γεύματα με την οικογένεια σε χαμηλότερο ποσοστό (44%) σε σύγκριση με τα κορίτσια στις χώρες του Προγράμματος (48%).

– Σε χαμηλότερο ποσοστό -το 6ο χαμηλότερο- ότι βουρτσίζουν τα δόντια τους περισσότερο από μία φορά την ημέρα (52%, έναντι 65% των εφήβων του Προγράμματος, συνολικά).

– Σε χαμηλότερο ποσοστό ότι κάνουν φυσική δραστηριότητα καθημερινά (16%, έναντι 19% των εφήβων του Προγράμματος, συνολικά).

Επίσης,

– Σε υψηλότερο ποσοστό οι έφηβοι στην Ελλάδα (25%), συγκριτικά με το πρόγραμμα HBSC συνολικά (21%), είναι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι, κατατάσσοντας τη χώρα μας στην 6η υψηλότερη θέση. Η διαφορά αυτή εμφανίζεται κυρίως στα αγόρια (31% στην Ελλάδα και 25% στις χώρες του προγράμματος HBSC1).

– Σε παρόμοια ποσοστό οι έφηβοι στην Ελλάδα (25%) και στις χώρες του προγράμματος HBSC συνολικά (27%) θεωρούν το σώμα τους «παχύ».

Επικοινωνία με ηλεκτρονικά μέσα

– Σε παρόμοιο ποσοστό οι έφηβοι στην Ελλάδα (33%) και στο πρόγραμμα HBSC συνολικά (35%) αναφέρουν ότι έχουν πολύ συχνή επικοινωνία με φίλους ή άλλους μέσω ηλεκτρονικών μέσων.

– Σε πολύ χαμηλότερο ποσοστό οι έφηβοι στην Ελλάδα (8%), συγκριτικά με το πρόγραμμα HBSC συνολικά (14%), δείχνουν ισχυρή προτίμηση στην κοινωνική αλληλεπίδραση μέσω ίντερνετ, έναντι της επαφής «πρόσωπο με πρόσωπο».

– Σε υψηλότερο ποσοστό (10%) οι έφηβοι στην Ελλάδα, συγκριτικά με το πρόγραμμα HBSC συνολικά (7%), κάνουν προβληματική χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης με τη διαφορά αυτή να είναι πολύ εντονότερη στα κορίτσια (12% στην Ελλάδα έναντι 8% στο Πρόγραμμα, συνολικά).

Ψυχοκοινωνική υγεία

– Σε πολύ υψηλότερο ποσοστό -το 6ο υψηλότερο- (50%) οι έφηβοι στην Ελλάδα, συγκριτικά με τους εφήβους στο σύνολο των χωρών του προγράμματος HBSC (37%), αναφέρουν ότι η υγεία τους είναι πάρα πολύ καλή.

– Χειρότερη αξιολογούν τη ζωή τους οι έφηβοι στην Ελλάδα (Μέση Τιμή:7,6), σε σχέση με τους εφήβους στο Πρόγραμμα HBSC (Μέση Τιμή:7,8). Η διαφορά αυτή είναι εντονότερη στα κορίτσια και στους μεγαλύτερους (3η χαμηλότερη θέση στους 13χρονους) εφήβους, ενώ, αντίθετα, μεταξύ των 11χρονων η Ελλάδα έχει υψηλότερη τιμή από τον μέσο όρο του Προγράμματος.

– Σε πολύ υψηλότερο ποσοστό -το 4ο μεταξύ των χωρών του προγράμματος HBSC- οι έφηβοι στην Ελλάδα (44%), συγκριτικά με το Πρόγραμμα συνολικά (35%), αναφέρουν πολλαπλά ψυχολογικά/σωματικά συμπτώματα (πονοκέφαλο, πόνο στο στομάχι, πόνο στη μέση/πλάτη, ακεφιά, δυσθυμία, νευρικότητα, δυσκολία στον ύπνο, ζαλάδα), με τη διαφορά να είναι εντονότερη μεταξύ των κοριτσιών και μεταξύ των μεγαλύτερων εφήβων.

Σεξουαλική συμπεριφορά

– Σε υψηλότερο ποσοστό οι 15χρονοι έφηβοι στην Ελλάδα (26%) -το 3ο υψηλότερο μεταξύ των χωρών που συμμετέχουν στο πρόγραμμα HBSC (19%)- αναφέρουν ότι είχαν τουλάχιστον μία ολοκληρωμένη σεξουαλική επαφή στη ζωή τους, με τη διαφορά αυτή να είναι εντονότερη στα αγόρια (34% και 24% αντίστοιχα, στην Ελλάδα και στο σύνολο των χωρών του Προγράμματος). Μεταξύ των 15χρονων που αναφέρουν σεξουαλική εμπειρία, η Ελλάδα έχει :

– Το 2ο υψηλότερο ποσοστό (74%) εφήβων που αναφέρουν χρήση προφυλακτικού κατά την τελευταία σεξουαλική επαφή. Το αντίστοιχο ποσοστό στο πρόγραμμα HBSC, συνολικά, είναι 61%.

– Το χαμηλότερο ποσοστό (6%) εφήβων που αναφέρουν χρήση αντισυλληπτικού χαπιού κατά την τελευταία σεξουαλική επαφή. Το αντίστοιχο ποσοστό στο πρόγραμμα HBSC, συνολικά, είναι 26%.

Χρήση ουσιών

Οι έφηβοι στην Ελλάδα αναφέρουν:

– Σε ελαφρώς υψηλότερο ποσοστό ότι έχουν καπνίσει σε όλη τους τη ζωή (15%, έναντι 14% των εφήβων του Προγράμματος, συνολικά) και πρόσφατα (τις τελευταίες 30 ημέρες πριν από τη διεξαγωγή της έρευνας) (8%, έναντι 7% των εφήβων του Προγράμματος, συνολικά, με τη διαφορά αυτή να είναι εντονότερη στα 15χρονα κορίτσια).

– Στο υψηλότερο ποσοστό του Προγράμματος κατανάλωση αλκοόλ σε όλη τους τη ζωή (μάλιστα για τους 15χρονους ανέρχεται στο 85%, έναντι 59% των εφήβων του Προγράμματος, συνολικά) και πρόσφατα (30%, έναντι 19% των εφήβων του Προγράμματος, συνολικά).

– Σε παρόμοια ποσοστά ότι έχουν μεθύσει πρόσφατα (~7%).

– Σε χαμηλότερο ποσοστό χρήση κάνναβης σε όλη τους τη ζωή (9%, έναντι 13% των εφήβων του Προγράμματος, συνολικά) και πρόσφατα (5%, έναντι 7% των εφήβων του Προγράμματος συνολικά).

Bullying και βίαιη συμπεριφορά

Οι έφηβοι στην Ελλάδα αναφέρουν:

– Σε χαμηλότερο ποσοστό ότι κατά τους τελευταίους 2 μήνες στο σχολείο υπέστησαν bullying (7%, έναντι 10% των εφήβων του Προγράμματος, συνολικά) και συμμετείχαν σε bullying άλλων (3%, έναντι 6% των εφήβων του Προγράμματος, συνολικά).

– Σε πολύ χαμηλότερο ποσοστό ότι κατά τους τελευταίους 2 μήνες υπέστησαν ηλεκτρονικό bullying (5%, έναντι 13% των εφήβων του Προγράμματος, συνολικά) και συμμετείχαν σε ηλεκτρονικό bullying άλλων (3%, έναντι 10% των εφήβων του Προγράμματος, συνολικά).

– Σε ελαφρώς υψηλότερο ποσοστό ότι ήρθαν άγρια στα χέρια με κάποιον ή κάποιους άλλους, τουλάχιστον 3 φορές κατά τους τελευταίους 12 μήνες από τη διεξαγωγή της έρευνας (11%, έναντι 10% των εφήβων του Προγράμματος, συνολικά).

Σχολικό περιβάλλον

Οι έφηβοι στην Ελλάδα αναφέρουν:

– Σε σχεδόν υποδιπλάσιο ποσοστό (το 6ο χαμηλότερο) ότι τους αρέσει πολύ το σχολείο (15%, έναντι 28% των εφήβων του Προγράμματος, συνολικά). Η διαφορά αυτή οξύνεται με την ηλικία των εφήβων. Έτσι, το αντίστοιχα ποσοστό 15χρονων εφήβων στην Ελλάδα είναι, σχεδόν, υποτριπλάσιο (8%), συγκριτικά με εκείνο των 15χρονων στο πρόγραμμα HBSC (21%).

– Σε πολύ χαμηλότερο (το 3ο χαμηλότερο) ότι λαμβάνουν υποστήριξη από τους συμμαθητές τους (41%, έναντι 59% των εφήβων του Προγράμματος, συνολικά). Η διαφορά αυτή οξύνεται με την ηλικία των εφήβων, με τους 15χρονους να βρίσκονται στην τελευταία θέση της κατάταξης μεταξύ των χωρών, συνολικά.

– Σε χαμηλότερο ποσοστό ότι λαμβάνουν υποστήριξη από τους δασκάλους/καθηγητές τους (50%, έναντι 56% των εφήβων του Προγράμματος, συνολικά). Η διαφορά αυτή είναι εντονότερη στα κορίτσια, και οξύνεται με την ηλικία των εφήβων.

Οικογένεια και φίλοι

Οι έφηβοι στην Ελλάδα αναφέρουν:

– Σε παρόμοια ποσοστά ότι είναι «εύκολη» η επικοινωνία με τη μητέρα τους για θέματα που τους απασχολούν (~85% στην Ελλάδα και στο Πρόγραμμα, συνολικά).

– Σε χαμηλότερο ποσοστό ότι είναι «εύκολη» η επικοινωνία με τον πατέρα τους (69%, έναντι 73% των εφήβων του Προγράμματος συνολικά), με τη διαφορά αυτή να εντοπίζεται κυρίως στα κορίτσια (Ελλάδα 58%, HBSC 66%) και στους 15χρονους (Ελλάδα 59%, HBSC 65%).

– Σε υψηλότερο ποσοστό ότι λαμβάνουν υποστήριξη από την οικογένειά τους (78%, έναντι 72% των εφήβων του Προγράμματος, συνολικά), με τη διαφορά να εντοπίζεται κυρίως στα αγόρια.

– Σε υψηλότερο ποσοστό (το 7ο υψηλότερο) ότι λαμβάνουν υποστήριξη από τους φίλους τους (70%, έναντι 60% των εφήβων του Προγράμματος, συνολικά).

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Η καλή σχέση των μαθητών με τους καθηγητές τους ωφελεί την υγεία των εφήβων

The post Η ζωή των εφήβων στη χώρα μας appeared first on Miss or Madam.

Σε σχέση με τους ενήλικες, ο εγκλεισμός έχει, όχι μόνο δυσμενείς, αλλά και μακροχρόνιες συνέπειες στα παιδιά.

Lockdown και κοινωνική απομόνωση

Κατά τη διάρκεια της καραντίνας τα παιδιά καλούνται να αποκοπούν από τα διάφορα κοινωνικά συστήματα, και να επαναπροσδιορίσουν τις καθημερινές τους συνήθειες.

Η κοινωνική απομόνωση είναι η πλέον σημαντική επίδραση της καραντίνας. Υπό αυτές τις συνθήκες, η αποστασιοποίηση παρουσιάζεται ως κοινωνική ευθύνη, ενώ σε κανονικές περιόδους η υπερβολική απόσυρση θεωρείται ψυχιατρικό σύμπτωμα.

Τα παιδιά πρέπει να παραμείνουν στο σπίτι, να έχουν ελάχιστες επαφές και να απομακρυνθούν από τους φίλους τους. Επιπλέον, ο υπερβολικός χρόνος που περνούν τα παιδιά στο σπίτι έχει οδηγήσει σε αύξηση της χρήσης των υπολογιστών, των κινητών και των tablets.

Το κλείσιμο των σχολείων και των εξωσχολικών δραστηριοτήτων καθώς και η εξ αποστάσεως μάθηση είναι καθοριστικής σημασίας για τα παιδιά, καθώς άλλαξαν τη ρουτίνα και την καθημερινότητα, τόσο των ίδιων όσο και των γονέων τους. Η εκπαιδευτική διαδικασία μέσω διαδικτύου καθίσταται αρκετά δύσκολη, ενώ πολλά παιδιά δεν έχουν πρόσβαση.

Επίσης, η αποχή από τις αθλητικές δραστηριότητες οδηγεί σε μειωμένη σωματική δραστηριότητα και, ως επί το πλείστον, σε μία καθιστική ρουτίνα.

Τα παιδιά αισθάνονται πλήξη, και δεν έχουν τον τρόπο να εκτονώσουν την ενέργειά τους, ενώ αυξάνεται το άγχος για το μέλλον, και βιώνουν ένα αίσθημα αδυναμίας. Η απομάκρυνση από το σχολείο επιδρά και στην κοινωνική ζωή των παιδιών, καθώς μειώνονται οι επαφές με τους συνομήλικους και τους εκπαιδευτικούς, ρόλοι οι οποίοι αντικαθίστανται από τους γονείς.

Παράλληλα με την αποχή από το σχολείο, το κλείσιμο των ειδικών σχολείων και του μεγαλύτερου ποσοστού των υπηρεσιών υποστήριξης επηρέασαν σημαντικά κυρίως τα παιδιά με ειδικές ανάγκες και τις οικογένειές τους.

Διάβασε επίσης: Αυτισμός: Τα βασικά γνωρίσματα και η σημασία της παρέμβασης

Τα παιδιά με ειδικές ανάγκες παρουσιάζουν επιδείνωση της συμπτωματολογίας

Τα παιδιά χρειάζονται εξειδικευμένη μάθηση και υποστήριξη, πράγμα που δεν μπορούν να παρέχουν οι γονείς. Κατά τη διάρκεια της καραντίνας παρατηρείται ότι τα παιδιά με ειδικές ανάγκες παρουσιάζουν επιδείνωση της συμπτωματολογίας, λόγω της μη ορθής διαχείρισής τους, ενώ δυσκολεύονται να κατανοήσουν πλήρως την πανδημική κατάσταση, ώστε να συμμορφωθούν στη νέα πραγματικότητα.

Για παράδειγμα, τα παιδιά με αυτισμό δυσκολεύονται να προσαρμοστούν και εμφανίζουν συχνά ξεσπάσματα θυμού, ενώ τα παιδιά με ΔΕΠ-Υ δυσκολεύονται να μείνουν περιορισμένα στο σπίτι.

Συναισθηματική και ψυχική υγεία των παιδιών

Η πανδημία και ο αποκλεισμός επηρεάζουν σημαντικά τη συναισθηματική και ψυχική υγεία των παιδιών. Τα παιδιά προσχολικής ηλικίας εμφανίζουν έντονη προσκόλληση στους γονείς, και άγχος αποχωρισμού, λόγω του εκτεταμένου χρόνου που περνούν μαζί τους.

Η πρωτόγνωρη κατάσταση που βιώνουν καθώς και η αγωνία για την υγεία τους και των σημαντικών άλλων αυξάνουν το άγχος, τον φόβο και το αίσθημα αβεβαιότητας στα παιδιά. Χαρακτηριστικό είναι ότι κατά τη διάρκεια της καραντίνας αυξήθηκαν σημαντικά οι διαταραχές άγχους, το μετατραυματικό στρες και η κατάθλιψη, κυρίως στα κορίτσια.

Επιπλέον, τα παιδιά εμφανίζουν διαταραχές ως προς την ποιότητα και ως προς τη διάρκεια του ύπνου καθώς και προβλήματα στην πρόσληψη τροφής. Κατά τη διάρκεια του εγκλεισμού, αυξάνεται σημαντικά ο κίνδυνος κακοποίησης των παιδιών. Οι γονείς βιώνουν έντονη συναισθηματική δυσφορία, λόγω της απομόνωσης και των συνακόλουθων προβλημάτων που επιφέρει. Η έντονη απογοήτευσή τους σε συνδυασμό με τη δυσκολία εύρεσης υποστήριξης ενισχύουν την τιμωρητική διάθεση απέναντι στα παιδιά.

Διάβασε επίσης: Εικαστική ψυχοθεραπεία στα παιδιά

Θετική διάσταση της καραντίνας

Ωστόσο, παρ’ όλα τα προβλήματα που επέφερε η καραντίνα, ένα ποσοστό παιδιών και των οικογενειών τους αντιμετωπίζουν τον περιορισμό στο σπίτι με θετικό τρόπο. Τα παιδιά μένουν στο ασφαλές περιβάλλον του σπιτιού, και κινδυνεύουν λιγότερο να νοσήσουν.

Η αποφόρτιση από τις καθημερινές υποχρεώσεις τα ανακουφίζει, και απολαμβάνουν να περνούν χρόνο με τους γονείς τους. Σε περιπτώσεις που τα παιδιά αντιμετωπίζουν σχολικό εκφοβισμό, δεν υποχρεούνται να εκτίθενται καθημερινά σε αυτές τις συνθήκες, και μένουν προστατευμένα στο σπίτι.

Θα πρέπει να τονιστεί ότι η φύση ή η έκταση του αντίκτυπου που έχει η καραντίνα δεν είναι ίδια σε όλα τα παιδιά, αλλά εξαρτάται από την ηλικιακή ομάδα, την τρέχουσα εκπαιδευτική κατάσταση, το ιατρικό ιστορικό και, φυσικά, από την αντιμετώπιση της κατάστασης από του γονείς.

Αυτό που θα πρέπει να κάνουν εκείνοι είναι να έχουν εποικοδομητική επικοινωνία, ώστε τα παιδιά να νιώθουν ασφαλή να εξωτερικεύσουν τα συναισθήματά τους και τις ανησυχίες τους γι’ αυτήν τη διαφορετική και, στα μάτια τους, τρομακτική κατάσταση.

Δέσποινα Καλλή, Ψυχολόγος Κέντρων «ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ»

Διάβασε επίσης: Γονείς «ελέφαντες» ή γονείς «τίγρεις»: ποιος τύπος γονέα είσαι;

The post Lockdown: οι επιδράσεις του εγκλεισμού στα παιδιά appeared first on Miss or Madam.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον επίκουρο καθηγητή Τζίνχο Κιμ του Τμήματος Πολιτικής της Υγείας του Πανεπιστημίου της Κορέας, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό περιοδικό σχολικής ψυχολογίας «School Psychology», ανέλυσαν στοιχεία για σχεδόν 20.000 μαθητές σε βάθος 13 ετών, από την πρώτη Γυμνασίου έως τα πρώτα χρόνια μετά την ενηλικίωσή τους. Μεταξύ των μαθητών υπήρχαν περισσότερα από 3.400 ζεύγη αδελφιών για λόγους σύγκρισης.

Οι έφηβοι απάντησαν σε ερωτηματολόγια για τις σχέσεις τους με τους καθηγητές και τους φίλους τους, ενώ αργότερα, ως ενήλικες, αξιολογήθηκε η σωματική και η ψυχική υγεία τους.

Η καλή σχέση μαθητών-καθηγητών ωφελεί την υγεία των εφήβων σε βάθος χρόνου

Διαπιστώθηκε ότι όσοι είχαν τις καλύτερες σχέσεις με τους καθηγητές τους στο σχολείο, ήταν αυτοί που στα 25 τους είχαν την καλύτερη υγεία, τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά. Η σχέση με τους συμμαθητές τους στο σχολείο είχε μικρότερη επίδραση στην κατοπινή υγεία τους.

«Η μελέτη δείχνει ότι η βελτίωση των σχέσεων των μαθητών με τους δασκάλους τους μπορεί να έχει σημαντικές, θετικές και μακροχρόνιες επιπτώσεις και στην υγεία τους, πέρα από τις σχολικές επιδόσεις τους», δήλωσε ο Κιμ. Όπως ανέφερε, η σχέση μαθητών-εκπαιδευτικών είναι ακόμα πιο σημαντική από ό,τι είχε γίνει αντιληπτό έως τώρα, γι’ αυτό τα σχολεία πρέπει να επενδύσουν στην επιμόρφωση των δασκάλων και των καθηγητών σχετικά με το πώς θα «χτίζουν» ζεστές και υποστηρικτικές σχέσεις με τους μαθητές τους. «Αυτό είναι κάτι στο οποίο οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί δεν έχουν επαρκή εκπαίδευση, αλλά θα έπρεπε», τόνισε.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Η συμπεριφορά σου ως γονιός προκαθορίζει τη ζωή των παιδιών σου

The post Η καλή σχέση των μαθητών με τους καθηγητές τους ωφελεί την υγεία των εφήβων appeared first on Miss or Madam.

Ο Χόρχε Μπουκάι στο βιβλίο του, «Ο δρόμος της αυτοεξάρτησης», περιγράφει μέσα από μία θεραπευτική ιστορία τη σημασία που έχει στην ανάπτυξη των παιδιών ο τρόπος με τον οποίο τα παιδιά βλέπουν τον εαυτό τους μέσα από τα μάτια των γονέων. Η ιστορία της Φρέζιας, ενός χειμερινού λουλουδιού, μάς συγκινεί.

«Ο Βασιλιάς πάει στον κήπο του και βλέπει πως τα δέντρα, οι θάμνοι και τα λουλούδια του ξεραίνονται. Η Βελανιδιά του λέει πως ξεραίνεται γιατί δε μπορεί να είναι τόσο ψηλή όσο το Πεύκο. Γυρίζει προς το Πεύκο και το βλέπει πεσμένο κάτω γιατί δε μπορεί να κάνει σταφύλια όπως το Αμπέλι. Και το Αμπέλι ξεράθηκε γιατί δεν έκανε λουλούδια σαν την Τριανταφυλλιά. Βλέπει την Τριανταφυλλιά να κλαίει γιατί δεν είναι γερή και δυνατή σαν τη Βελανιδιά. Και ξάφνου, βλέπει ένα φυτό, τη Φρέζια, γεμάτη άνθη και πιο δροσερή από ποτέ. Τη ρωτάει ο Βασιλιάς: “Πώς γίνεται και αναπτύσσεσαι τόσο καλά μέσα σ’ αυτόν τον μαραμένο και θλιβερό κήπο;” Το λουλούδι του απαντάει: “Δεν ξέρω. Ίσως γιατί υπέθετα πάντα ότι, όταν με φύτεψες ήθελες φρέζιες. Αν ήθελες στη θέση μου Βελανιδιά ή Τριανταφυλλιά, θα είχες φυτέψει Βελανιδιά ή Τριανταφυλλιά. Εκείνη τη στιγμή είπα μέσα μου: Θα προσπαθήσω να είμαι Φρέζια όσο μπορώ καλύτερα.”»

Γιατί τα συναισθήματα παίζουν τόσο σημαντικό ρόλο στη ζωή των παιδιών;

Τα συναισθήματα ρυθμίζουν τη σχέση του παιδιού με τον εσωτερικό του κόσμο αλλά και τις αλληλεπιδράσεις του με τον εξωτερικό κόσμο, δηλαδή, τις διαπροσωπικές του σχέσεις.

Καταλαβαίνουμε, λοιπόν, τη σημασία που έχει στη ζωή μας το συναίσθημα, αφού η αναγνώριση, η ρύθμιση και η έκφρασή του σχετίζεται με την ψυχική μας ισορροπία, αλλά και την αποδοχή του εαυτού μας.

Πολύ συχνά γίνεται λόγος για τη σημασία που έχει η ανάπτυξη της συναισθηματικής νοημοσύνης στο παιδί μέσα από τη δημιουργία κοινωνικοσυναισθηματικών προγραμμάτων. Πρόκειται για μια μόδα που γνωστοποίησε ο Daniel Goleman το 1998 ή για μια αναγκαιότητα;

Για τον Goleman, λοιπόν, η συναισθηματική νοημοσύνη είναι η ικανότητα του ατόμου να βρίσκει κίνητρα για τον εαυτό του και να αντέχει στις απογοητεύσεις, να ελέγχει την παρόρμηση και να χαλιναγωγεί την ανυπομονησία, να ρυθμίζει σωστά τη διάθεσή του και να εμποδίζει την απογοήτευση να καταπνίξει την ικανότητα για σκέψη, να έχει ενσυναίσθηση κι ελπίδα.

Έχει αποδειχτεί, λοιπόν, ότι τα παιδιά με υψηλή συναισθηματική νοημοσύνη:

• Έχουν καλύτερη υγεία.
• Επιτυγχάνουν υψηλότερες σχολικές επιδόσεις.
• Δημιουργούν ποιοτικά καλύτερες και σταθερότερες φιλίες.
• Έχουν λιγότερα προβλήματα συμπεριφοράς και είναι λιγότερο επιρρεπή σε πράξεις βίας.
• Βιώνουν λιγότερο τα αρνητικά συναισθήματα και περισσότερο τα θετικά.
• Είναι ανθεκτικά κι ευπροσάρμοστα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δε βιώνουν πόνο, θυμό, λύπη και φόβο.
• Γίνονται γρήγορα αγαπητά και δημοφιλή στις ομάδες που συμμετέχουν, καθώς είναι εκφραστικά κι ευαίσθητα στην αντίληψη της κατάστασης του άλλου.

Διάβασε επίσης: Αγαπητοί γονείς, να χαίρεστε για το παιδί που έχετε!

Γονείς που δίνουν έμφαση στη συναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών τους:

• Έχουν επίγνωση των συναισθημάτων του παιδιού τους.
• Βλέπουν το συναίσθημα ως μια ευκαιρία για οικειότητα και διδασκαλία.
• Ακούν προσεκτικά, δείχνουν ενσυναίσθηση και αναγνωρίζουν αρνητικά συναισθήματα του παιδιού.
• Βοηθούν το παιδί να βρει λέξεις για να κατονομάσει τα συναισθήματά του.
• Θέτουν όρια και, ταυτόχρονα, εξετάζουν κάποιες στρατηγικές για την επίλυση προβλημάτων.

Η βάση για να προφυλαχτούν τα παιδιά από τους νέους κινδύνους που επιβάλλουν οι οικονομικές, εκπαιδευτικές, κοινωνικές και οικογενειακές συνθήκες, είναι η οικοδόμηση ισχυρών και στενότερων συναισθηματικών δεσμών με τους γύρω.

Προβλήματα, όπως επιθετικότητα κι εγκληματικότητα, κατάθλιψη και μελαγχολία, διαταραχές πρόσληψης τροφής, απομόνωση κι αίσθημα μοναξιάς, εθισμός σε ψυχοτρόπες ουσίες και αλκοόλ μπορούν να αποφευχθούν μέσα από τη δημιουργία στενών σχέσεων που βασίζονται στον αλληλοσεβασμό και στην αλληλοεκτίμηση.

Κατά τον Gottman για να συμβεί αυτό πρέπει, αρχικά, οι ενήλικες μέσα από τον ρόλο τους ως γονείς, εκπαιδευτικοί και ειδικοί ψυχικής υγείας να δεχτούν τη σημαντικότητα των συναισθημάτων, να κατανοήσουν τον τρόπο που οι ίδιοι αντιμετωπίζουν τα συναισθήματα και πώς η προσέγγιση αυτή επηρεάζει τα παιδιά.

Κάθε παιδί που γεννιέται σε αυτόν τον κόσμο έχει ανάγκη να απολαμβάνει τις όμορφες και χαρούμενες στιγμές της ζωής του, να εκφράζει τον πόνο και τη ματαίωση με τα δάκρυά του, να μιλά για τον θυμό του και να του επιτρέπεται να φοβάται. Αυτό το κάνει άνθρωπο και το βοηθά να αγαπά τον εαυτό του γι’ αυτό που είναι, ανεξάρτητα από το πώς μπορεί να το βλέπουν οι άλλοι.

Φωτογραφία από unsplash

The post Για την ψυχική υγεία των παιδιών appeared first on Miss or Madam.