Δίνεις συμβουλές; Μάθε να τις λες σωστά.
Υπάρχουν άνθρωποι που μιλούν με εντυπωσιακή άνεση για το σώμα σου, τη δουλειά σου, τις επιλογές σου, τον τρόπο που ζεις.
«Έχεις πάρει κιλά.»
«Είσαι υπερβολικά γυμνασμένη.»
«Δεν μου αρέσει αυτό που φοράς.»
«Δεν μου αρέσει η δουλειά που κάνεις.»
«Εγώ δεν θα το έκανα έτσι.»
Το ενδιαφέρον είναι ότι, τις περισσότερες φορές, κανείς δεν τους ρώτησε.
Κι όμως, η άποψη έρχεται. Άλλοτε σαν συμβουλή, άλλοτε σαν ειλικρίνεια και άλλοτε σαν ένα δήθεν αθώο σχόλιο που, όλως τυχαίως, σε αφήνει λίγο πιο κάτω απ’ ό,τι ήσουν πριν το ακούσεις.
Δεν θα μπω στη διαδικασία να εξηγήσω τι κρύβεται πίσω από κάθε συμπεριφορά. Αυτό είναι δουλειά ενός ειδικού και όχι ενός άρθρου στο διαδίκτυο.
Μπορούμε όμως να ξεχωρίσουμε κάτι πολύ απλό:
- Δεν είναι κάθε άποψη χρήσιμη.
- Όπως δεν είναι κάθε συμβουλή απαραίτητη.
- Και, φυσικά, δεν είναι κάθε «ειλικρίνεια» καλοπροαίρετη.
Δεν δίνουν όλοι συμβουλές για τον ίδιο λόγο
Για να είμαστε δίκαιοι, δεν ξεκινούν όλες οι συμβουλές από κακή πρόθεση.
Υπάρχουν φίλοι, συγγενείς ή άνθρωποι που σε αγαπούν πραγματικά και θέλουν το καλό σου. Μπορεί να σε βλέπουν να δυσκολεύεσαι και να νιώθουν ότι πρέπει να σου δώσουν μια λύση. Ίσως να έχουν περάσει κάτι παρόμοιο και να θέλουν να μοιραστούν αυτό που τους βοήθησε. Ή μπορεί απλώς να μην ξέρουν πώς να σταθούν δίπλα σου χωρίς να προσπαθήσουν να διορθώσουν την κατάσταση.
Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θέλουν να σε μειώσουν.
Σημαίνει όμως ότι μπορεί να μην κατάλαβαν τι χρειάζεσαι εκείνη τη στιγμή.
Γιατί όταν κάποιος μοιράζεται ένα πρόβλημα, δεν ζητά πάντα λύση.
Μπορεί να θέλει απλώς να μιλήσει.
Να το βγάλει από μέσα του. Να νιώσει ότι κάποιος τον καταλαβαίνει, χωρίς να του εξηγεί αμέσως τι πρέπει να κάνει.
Αλλά εμείς, αντί να ρωτήσουμε:
«Θέλεις τη γνώμη μου ή θέλεις απλώς να σε ακούσω;»
ξεκινάμε τις οδηγίες χρήσης.
Η καλή πρόθεση δεν αρκεί
Ακόμη κι αν θέλεις πραγματικά το καλό του άλλου, η πρόθεσή σου δεν ακυρώνει τον τρόπο σου.
Μπορεί να έχεις δίκιο. Να βλέπεις κάτι που εκείνος δεν βλέπει ακόμη.
Μπορεί, λόγω εμπειρίας, να έχεις περισσότερη γνώση ή μια λύση που θεωρείς ότι θα τον βοηθήσει.
Αν όμως ο τρόπος που μιλάς τον κάνει να αισθανθεί ανεπαρκής, εκτεθειμένος ή μικρός, τότε αυτό που λες δεν φτάνει σε εκείνον ως βοήθεια. Φτάνει ως κριτική.
Και, πιθανότατα, έτσι θα το ένιωθες κι εσύ αν ήσουν στη θέση του.
Ναι, έχει σημασία αυτό που λες.
Έχει όμως εξίσου μεγάλη σημασία το πώς το λες, πότε το λες και γιατί επιλέγεις να το πεις.
Γιατί είναι άλλο:
«Θέλεις να σου πω πώς το βλέπω;»
και άλλο:
«Εγώ στη θέση σου θα είχα κάνει κάτι καλύτερο.»
Είναι άλλο:
«Ανησυχώ για σένα και θέλω να ξέρεις ότι είμαι εδώ.»
και άλλο:
«Σου τα έλεγα, αλλά δεν ακούς.»
Το μήνυμα μπορεί να μοιάζει. Η αίσθηση που αφήνει, όμως, είναι τελείως διαφορετική.
Κάποιες συμβουλές δεν δίνονται για εσένα
Υπάρχουν και οι περιπτώσεις όπου οι συμβουλές δεν εξυπηρετούν εκείνον που τις ακούει, αλλά εκείνον που τις δίνει.
Κάποιοι θέλουν να νιώσουν χρήσιμοι.
Άλλοι θέλουν να δείξουν ότι ξέρουν καλύτερα.
Κάποιοι δυσκολεύονται να μείνουν απλώς παρόντες σε μια δύσκολη συζήτηση και βιάζονται να τη «διορθώσουν», για να μην αισθανθούν οι ίδιοι άβολα.
Και υπάρχουν, φυσικά, άνθρωποι που χρησιμοποιούν την άποψή τους για να κρίνουν, να ελέγξουν ή να μικρύνουν τον άλλον.
Η συμβουλή τότε είναι απλώς το περιτύλιγμα.
Το πραγματικό μήνυμα είναι:
«Εγώ ξέρω καλύτερα από εσένα.»
«Εγώ θα το έκανα σωστά.»
«Αυτό που είσαι ή κάνεις δεν είναι αρκετό.»
Και όταν κάποιος μιλά έτσι, δεν είναι δουλειά σου να τον πείσεις ότι αξίζεις.
Ό,τι κι αν κάνεις, κάποιος θα έχει κάτι να πει
- Αν είσαι αδύνατη, θα σου πουν ότι είσαι πολύ αδύνατη.
- Αν έχεις παραπάνω κιλά, θα σχολιάσουν τα κιλά σου.
- Αν γυμνάζεσαι πολύ, κάποιος θα θεωρήσει ότι το παρακάνεις.
- Αν δεν γυμνάζεσαι, κάποιος άλλος θα σου εξηγήσει γιατί θα έπρεπε να ξεκινήσεις.
- Αν έχεις μικρή επιχείρηση, μπορεί να σου πουν ότι δεν είναι αρκετά μεγάλη. Ότι πρέπει να τη μεγαλώσεις.
- Αν έχεις μεγάλη, θα σου πουν ότι απομακρύνθηκες από τον κόσμο. Ότι χάθηκες. Ότι δεν δίνεις χρόνο στον εαυτό σου.
- Αν είσαι δημόσιος υπάλληλος, θα σχολιάσουν την ασφάλεια. «Το σίγουρο».
- Αν είσαι ελεύθερος επαγγελματίας, θα σχολιάσουν το ρίσκο.
- Αν μιλάς πολύ, θα ενοχληθούν.
- Αν δεν μιλάς, θα έχουν πάλι μια άποψη.
Ό,τι κι αν κάνεις, θα υπάρχουν άνθρωποι που θα βρουν κάτι να πουν.
Αυτό δεν μπορείς να το ελέγξεις.
Μπορείς όμως να αποφασίσεις πόσο χώρο θα δώσεις σε κάθε σχόλιο και σε κάθε άνθρωπο μέσα στη ζωή σου.
Πριν μιλήσεις, κάνε μία παύση
Πριν σχολιάσεις το σώμα, τη δουλειά, τις σχέσεις ή τις επιλογές κάποιου, μπορείς να αναρωτηθείς:
-Με ρώτησε;
-Αυτό που θα πω θα τον βοηθήσει πραγματικά;
-Είναι η κατάλληλη στιγμή;
-Το λέω για εκείνον ή για να αισθανθώ εγώ καλύτερα;
Και κυρίως:
-Μπορώ να το πω με έναν τρόπο που να μην τον πληγώσει ή να μην τον μειώσει;
Μερικές φορές, η πιο ώριμη επιλογή δεν είναι να πεις την άποψή σου.
Είναι να ακούσεις.
Ή απλώς να σωπάσεις.
Όχι επειδή δεν έχεις δικαίωμα να σκέφτεσαι ό,τι θέλεις.
Αλλά επειδή δεν χρειάζεται κάθε σκέψη να βγαίνει προς τα έξω.
Και όταν το σχόλιο έρχεται σε εσένα;
Μην κάνεις κάθε κακή κουβέντα καθρέφτη σου.
Μην παίρνεις κάθε σχόλιο προσωπικά.
Δεν μιλάνε πάντα για εσένα.
Πολλές φορές μιλάνε μέσα από τον δικό τους τρόπο σκέψης, τις δικές τους ανάγκες και τα δικά τους όρια.
Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε κριτική πρέπει να απορρίπτεται. Υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να μας πουν κάτι δύσκολο με σεβασμό, φροντίδα και πραγματικό ενδιαφέρον. Και ίσως αξίζει να τους ακούσουμε.
Χρειάζεται όμως να μάθουμε να ξεχωρίζουμε τη φροντίδα από την προσβολή.
Τη συμβουλή από τον έλεγχο.
Την ειλικρίνεια από την αγένεια.
Γιατί τελικά, δεν έχει σημασία μόνο τι λες. Έχει σημασία και τι αφήνεις στον άλλον αφού το πεις.
Διάβασε επίσης: Χειριστικοί vs Τοξικοί άνθρωποι: Ποια η διαφορά και πώς σε επηρεάζουν;
Ακολουθήστε το Miss or Madam στο Facebook και στο Instagram.
