Κάθε χρόνο, τέτοια εποχή, η ίδια εικόνα επαναλαμβάνεται.

Φώτα στους δρόμους. Μυρωδιά από βούτυρο και μελομακάρονα. Ουρές στα μαγαζιά. Κουτιά με δώρα που γεμίζουν πορτ-μπαγκάζ.
Ο κόσμος στις πλατείες, στα μαγαζιά, στα εστιατόρια. Βόλτες στην αγορά, κρασιά με φίλους, οικογενειακά τραπέζια γεμάτα υπέροχες γεύσεις, φωνές, γέλια, μουσικές.

Αυτή είναι η πλευρά των Χριστουγέννων που μάθαμε να δείχνουμε.
Η «φωτογενής».

Μόνο που δεν είναι η μόνη.

Υπάρχουν κι άλλα Χριστούγεννα. Αυτά που δε βγαίνουν στο Instagram.
Εκείνα που δε χωράνε σε διαφήμιση, ούτε σε γιορτινή κάρτα.

Τα Χριστούγεννα δεν είναι ίδια για όλους

Είναι τα Χριστούγεννα του ανθρώπου που τρώει μόνος του μπροστά στην τηλεόραση, με τον ήχο ανοιχτό για να ακούγεται «κάποιος».
Του ανθρώπου που γυρνάει σ’ ένα άδειο σπίτι, που δεν τον περιμένει κανείς…ούτε φωνή, ούτε μυρωδιά από φαγητό, ούτε «άντε, άργησες».

Είναι τα Χριστούγεννα εκείνου που θα βρεθεί σε ένα τραπέζι γεμάτο κόσμο
αλλά θα νιώθει ξένος. Γιατί οι άνθρωποι γύρω του δεν είναι «δικοί του», είναι «υποχρέωση». Θα χαμογελάσει στις φωτογραφίες, θα πει τα «χρόνια πολλά», θα σηκώσει το ποτήρι  και μέσα του θα μετράει λεπτά μέχρι να τελειώσει.

Υπάρχουν Χριστούγεννα σε νοσοκομεία, με φώτα που τρεμοπαίζουν όχι από στολισμό, αλλά από μηχανήματα.

Άνθρωποι που παλεύουν με αρρώστιες, με φόβους, με διαγνώσεις.
Συγγενείς που κάθονται σε πλαστικές καρέκλες στους διαδρόμους και κοιτάνε το ρολόι, όχι για να έρθει ο Άγιος Βασίλης, αλλά για να περάσει μία ακόμα δύσκολη νύχτα.

Υπάρχουν Χριστούγεννα σε φυλακές.
Μετρώντας μέρες, όχι μέχρι την Πρωτοχρονιά, αλλά μέχρι την αποφυλάκιση, αν υπάρχει καν ημερομηνία.

Υπάρχουν Χριστούγεννα στον δρόμο.
Άνθρωποι χωρίς σπίτι, χωρίς λεφτά για τα βασικά, που ψάχνουν στα σκουπίδια την ίδια στιγμή που εμείς ψάχνουμε «τι άλλο να βάλουμε στο τραπέζι».

Υπάρχουν παιδιά σε ιδρύματα, που δεν τα παίρνει κανείς αγκαλιά για «καλή χρονιά».
Που κοιτάνε τις εικόνες με τις «οικογένειες γύρω από το δέντρο» και νιώθουν ότι βλέπουν ταινία, όχι πραγματικότητα.

Υπάρχουν άνθρωποι μέσα σε κακοποιητικές σχέσεις, που τρώνε τα Χριστουγεννιάτικα γλυκά με σφιγμένο στομάχι.
Γυναίκες και άντρες που βιάζονται, κακοποιούνται, φοβούνται.
Και που ακούν «Χριστούγεννα είναι, να είμαστε όλοι μαζί» σαν μια φράση σχεδόν ειρωνική.

Υπάρχουν άνθρωποι σε χρήση, χαμένοι μέσα σε ουσίες, που δεν ξέρουν καν αν είναι Δεκέμβρης ή Ιούνης.

Και υπάρχουν κι εκείνοι που διάλεξαν συνειδητά να είναι μόνοι.
Όχι γιατί τους πετάξαν έξω, αλλά γιατί δε θέλουν κανέναν.
Γιατί κουράστηκαν από τα «πρέπει», τα υποχρεωτικά ρεβεγιόν, τις τυπικές ευχές.
Δεν έχουν διάθεση για ευτυχισμένες οικογενειακές σκηνές, δεν αντέχουν άλλα ψεύτικα «όλα καλά». Και νιώθουν σχεδόν ένοχοι που δε χαίρονται «όπως θα έπρεπε».

Η αλήθεια είναι σκληρή, αλλά απλή:

• Τα Χριστούγεννα δεν παγώνουν τον πόνο.
• Δεν ακυρώνουν τη μοναξιά.
• Δε σταματούν την κακοποίηση.
• Δεν εξαφανίζουν τη φτώχεια.
• Δε θεραπεύουν αυτόματα καμία ψυχή μόνο και μόνο επειδή στο ημερολόγιο γράφει 25 Δεκεμβρίου.

Για κάποιους ανθρώπους, αυτή η περίοδος πονάει περισσότερο από την υπόλοιπη χρονιά.
Γιατί όλα γύρω φωνάζουν «χαρά», ενώ μέσα τους γίνεται χαμός.
Γιατί η αντίθεση ανάμεσα σε αυτό που «πρέπει» να νιώθουν και σε αυτό που πραγματικά νιώθουν είναι εκκωφαντική.

Ίσως, λοιπόν, φέτος να κάνουμε κάτι διαφορετικό.

Αν είσαι από τους τυχερούς που θα στρώσεις τραπέζι, που θα γελάσεις, που θα έχεις ανθρώπους γύρω σου που αγαπάς και σε αγαπούν, κράτα το λίγο παραπάνω μέσα σου.
Όχι σαν τύψεις.
Σαν επίγνωση.

Κοίτα γύρω σου.
Σκέψου έναν άνθρωπο που ξέρεις ότι δεν περνάει τόσο καλά.
Μπορεί να είναι γείτονας, συνάδελφος, φίλος παλιός, κάποιος που «χάθηκε», κάποιος που βλέπεις ότι μαζεύεται, κλείνεται.

Στείλε ένα μήνυμα. Κάνε ένα τηλεφώνημα.
Πρόσκαλέ τον, αν γίνεται. Ή απλώς ρώτα: «Πώς είσαι πραγματικά;»
Μερικές φορές αυτό είναι μεγαλύτερο δώρο από οτιδήποτε μπορεί να μπει σε κουτί.

Και αν εσύ ανήκεις σε αυτούς που φέτος πονάνε, νιώθουν μόνοι, φοβισμένοι, θυμωμένοι ή απλώς «εκτός κλίματος»…
να σου πω κάτι όσο πιο καθαρά γίνεται:

Δεν έχει τίποτα λάθος πάνω σου.
Δε φταις που δε σου βγαίνει γιορτινή διάθεση.
Δεν είσαι υποχρεωμένος/η να χωρέσεις μέσα σε κανένα σκηνικό με λαμπάκια και χαμόγελα.

Τα Χριστούγεννα είναι μια μέρα στο ημερολόγιο.
Η ζωή σου, όμως, είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτό.

Και μέσα σε αυτή τη ζωή, χωράνε και οι χαρές, και οι λύπες, και οι μοναξιές, και οι νέες αρχές. Ακόμα κι αν δεν μοιάζουν καθόλου με διαφημιστικό spot.

Διάβασε επίσης: Η «αντι-μαγεία» των Χριστουγέννων

The post Τα Χριστούγεννα δεν είναι ίδια για όλους appeared first on Miss or Madam.

Ακόμα και σήμερα, εν έτει 2025, το να μιλήσεις για την ψυχική σου υγεία παραμένει, σε πολλές περιπτώσεις, ταμπού.

Μπορεί να μιλάμε πιο ανοιχτά απ’ ό,τι παλιά, να βλέπουμε όλο και περισσότερους ανθρώπους να ζητούν βοήθεια, όμως κάτι βαθιά ριζωμένο μέσα μας εξακολουθεί να ψιθυρίζει: “Μην το πεις… τι θα σκεφτούν;”

Κι όμως.
Όταν σπάσει το πόδι μας, πάμε στον γιατρό.
Όταν πονά η καρδιά, ζητάμε βοήθεια.
Όταν όμως «σπάει» το μυαλό μας ή η ψυχή μας, συχνά σιωπούμε.
Κι αυτή η σιωπή, γίνεται βάρος.

Η ψυχική υγεία δεν είναι κάτι που «φτιάχνεις» και τελειώνει

Πολλοί απευθύνονται σε έναν ειδικό όταν νιώσουν ότι «δεν αντέχουν άλλο».
Ζητούν βοήθεια για να λύσουν ένα πρόβλημα κι όταν αυτό περάσει, θεωρούν ότι τελείωσε και το ταξίδι.

Αλλά η ψυχική υγεία δεν είναι προορισμός. Είναι διαδρομή.
Δεν αφορά τη λύση του προβλήματος, αλλά την κατανόηση της πηγής του.
Το να γνωρίσεις καλύτερα τον εαυτό σου, να καταλάβεις τα γιατί, να σταθείς πιο γαλήνια απέναντι στη ζωή.

Η φροντίδα της ψυχής είναι όπως η άσκηση για το σώμα:
αν σταματήσεις, χάνεις τη δύναμή σου.

Τα δεδομένα στην Ελλάδα σήμερα

Μια πρόσφατη έρευνα της ΕΥ Ελλάδος, της Hellas EAP και του ΕΚΠΑ (Μάιος – Ιούνιος 2025) αποκαλύπτει κάτι συγκλονιστικό:
Ναι, η ευαισθητοποίηση αυξάνεται αλλά και τα συμπτώματα επιδεινώνονται.

• 79% των εργαζομένων δηλώνουν ότι νοιάζονται περισσότερο για την ψυχική υγεία,
  όμως 44% αισθάνονται μελαγχολία,
• 47% απαισιοδοξία για το μέλλον,
  και 55% βιώνουν επαγγελματική εξουθένωση (burnout).
• Περισσότεροι από τους μισούς λένε ότι το στρες από τη δουλειά επηρεάζει την προσωπική τους ζωή.
• Και μόλις 21% πιστεύουν πως ο οργανισμός στον οποίο εργάζονται φροντίζει πραγματικά την ψυχική τους ευεξία.

Αυτά τα νούμερα δεν είναι απλώς στατιστικά. Είναι καθρέφτης της κοινωνίας μας.
Δείχνουν πόσο χρειάζεται να περάσουμε από τη θεωρία στην πράξη.
Να σταματήσουμε να μιλάμε για “wellbeing” ως trend και να το δούμε ως ευθύνη, ατομική και συλλογική.

Η φροντίδα του νου είναι πράξη δύναμης

Η ψυχική υγεία δεν αφορά μόνο την πρόληψη της κατάθλιψης ή του άγχους.
Αφορά την ποιότητα της ζωής μας. Τον τρόπο που στεκόμαστε απέναντι στους άλλους.
Τη σχέση με τον εαυτό μας, με τη δουλειά μας, με το αύριο.

Η φροντίδα του νου είναι πράξη ωριμότητας.
Είναι ο τρόπος να πεις “μετράω κι εγώ”.
Όχι γιατί είμαι τέλειος, αλλά γιατί θέλω να είμαι παρών.

Κλείνοντας…

Αν κάτι αξίζει να θυμόμαστε σήμερα, είναι πως δεν χρειάζεται να φτάσουμε στο “όριο” για να ζητήσουμε βοήθεια. Η ψυχοθεραπεία, η συζήτηση, η αυτογνωσία δεν είναι για τους «αδύναμους». Είναι για εκείνους που έχουν το θάρρος να κοιτάξουν μέσα τους.

Γιατί η ψυχική υγεία δεν είναι πολυτέλεια.
Είναι το θεμέλιο για να ζούμε αληθινά.

Διάβασε επίσης: 10 tips για να βελτιώσετε την ψυχική σας υγεία

Πηγή: Η ανάλυση βασίζεται στην έρευνα της ΕΥ Ελλάδος, της Hellas EAP και του Εργαστηρίου Πειραματικής Ψυχολογίας του Τμήματος Ψυχολογίας του ΕΚΠΑ, που πραγματοποιήθηκε το 2025.
Δείτε περισσότερα εδώ.

The post Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας: Γιατί η φροντίδα του νου δεν είναι πολυτέλεια είναι ανάγκη appeared first on Miss or Madam.

Αύξηση της ψυχογενούς ωταλγίας (έντονος πόνος στο αυτί), που δεν οφείλεται σε οργανική ή παθολογική αιτία, αλλά σχετίζεται με ψυχολογικούς παράγοντες έχουμε τα τελευταία χρόνια!

«Είναι λιγότερο συχνή από την οργανική ωταλγία, αλλά σημαντική γιατί συχνά παραβλέπεται και «χτυπά» περισσότερο τις γυναίκες. Θα λέγαμε, είναι απότοκο της σύγχρονης ζωής του ανθρώπου» αναφέρει ο διαπρεπής Έλληνας Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος Μηνάς Ν. Αρτόπουλος, Διευθυντής της Α’ Ω.Ρ.Λ. κλινικής του «ΜΗΤΕΡΑ»,

Η ψυχογενής ωταλγία προέρχεται ή επηρεάζεται από ψυχολογικά αίτια και χωρίς εμφανή ιατρική αιτία.

«Είναι δηλαδή, εξηγεί ο κος Αρτόπουλος, πραγματικός και όχι «φανταστικός» πόνος. Προκαλείται από απορρύθμιση στην αντίληψη του πόνου στον εγκέφαλο, χωρίς να υπάρχει βλάβη στο αυτί»!

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τους Ω.Ρ.Λ συνδέεται με ψυχολογικές καταστάσεις όπως:

– Άγχος,

– Κατάθλιψη,

– Σωματοδυσμορφική διαταραχή,

– Σύνδρομο σωματοποίησης,

– Υστερία (σύμφωνα με παλαιότερη ορολογία).

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΨΥΧΟΓΕΝΟΥΣ ΩΤΑΛΓΙΑΣ

Τα βασικά συμπτώματα προκαλούν ενοχλήσεις ή πόνο στο αυτί χωρίς ευρήματα στην ωτοσκόπηση. Τα συνοδά συμπτώματα είναι:

– πονοκέφαλοι,

– μυϊκή ένταση,

– αυχενική δυσκαμψία

Συχνά σχετίζεται με περιόδους στρες ή συναισθηματικής φόρτισης.

Διάγνωση

Για την διάγνωση της ψυχογενούς ωταλγίας είναι απαραίτητο να αποκλειστούν αρχικά τα οργανικά αίτια όπως: μέση ωτίτιδα, εξωτερική ωτίτιδα, προβλήματα κροταφογναθικής άρθρωσης, νευραλγίες, δόντια κ.λπ.

Ταυτόχρονα θα πρέπει ο ασθενής να υποβληθεί σε ωτοσκόπηση και απεικονίσεις και να αναλυθεί το ψυχοκοινωνικό ιστορικό του. Τελικά η διάγνωση γίνεται με αποκλεισμό (διάγνωση εξ αποκλεισμού).

Όπως εξηγεί ο κ Αρτόπουλος, ο γιατρός θα πρέπει να υποψιαστεί την προέλευση της: «Όταν ο πόνος δεν αντιστοιχεί σε οργανικά ευρήματα, υπάρχουν εναλλαγές στην ένταση του, οι οποίες σχετίζονται με το άγχος και παράλληλα ο ασθενής έχει ιστορικό ψυχικής νόσου ή χρόνιου πόνου σε άλλα σημεία του σώματος χωρίς σαφή αιτία».

Αντιμετώπιση:

Η ψυχογενής ωταλγία κυρίως αντιμετωπίζεται με:

– Σωστή ενημέρωση και καθησυχασμό,

– Ψυχολογική υποστήριξη ή/και παραπομπή σε ψυχολόγο ή ψυχίατρο, με τη χορήγηση, αν χρειάζεται, αγχολυτικών ή αντικαταθλιπτικών φαρμάκων,

– Θεραπεία γνωστικής-συμπεριφορικής προσέγγισης.

Η ψυχογενής ωταλγία, σύμφωνα με στατιστικές μελέτες, εμφανίζεται συχνότερα στις γυναίκες γιατί:

– Ψυχοσωματική έκφραση: Οι γυναίκες έχουν ελαφρώς μεγαλύτερη τάση να σωματοποιούν το άγχος ή την ψυχική δυσφορία (δηλαδή να εκδηλώνουν ψυχικές πιέσεις με σωματικά συμπτώματα).

– Ορμονικές επιδράσεις: Ορμονικές μεταβολές (π.χ. κύκλος, εγκυμοσύνη, εμμηνόπαυση) ενδέχεται να αυξάνουν την ευαισθησία στον πόνο ή να ενισχύουν ψυχικές καταστάσεις που οδηγούν σε ψυχογενή συμπτώματα.

– Πιο συχνή αναζήτηση ιατρικής βοήθειας: Οι γυναίκες στατιστικά αναφέρουν πιο συχνά ήπια ή αδιευκρίνιστα συμπτώματα.

«Η ψυχογενής ωταλγία είναι πραγματικό και σημαντικό πρόβλημα υγείας, συχνότερο στις γυναίκες και η αντιμετώπισή του, απαιτεί διεπιστημονική προσέγγιση (ΩΡΛ + Ψυχική Υγεία) και ευαισθησία στη διάγνωση και διαχείρισή της» καταλήγει ο κ Αρτόπουλος.

www.artopoulos.com.gr – Τηλ. 6937673736

Διάβασε περισσότερα: Αλλάζουμε συνήθειες: Φροντίζουμε την ακοή μας τώρα

The post Ψυχογενής ωταλγία: ο πόνος είναι πραγματικός και όχι φανταστικός, λένε οι Ω.Ρ.Λ appeared first on Miss or Madam.

Όλοι μας έχουμε βρεθεί δίπλα σε ανθρώπους που κάτι δεν πάει καλά.
Μπορεί να είναι ένας φίλος, ένας συνάδελφος, ακόμα και κάποιος δικός μας. Στην αρχή δεν το καταλαβαίνεις. Νιώθεις απλώς μια περίεργη κούραση, μια αμφιβολία, μια μικρή ενοχή χωρίς λόγο. Και τότε αρχίζεις να αναρωτιέσαι: είναι χειριστικός ή απλώς τοξικός;

Οι χειριστικοί άνθρωποι

Ο χειριστικός έχει πάντα ένα σχέδιο. Δε φαίνεται με την πρώτη ματιά, γιατί ξέρει να το κρύβει καλά. Θα σου πει «το κάνω μόνο για το καλό σου», ενώ στην πραγματικότητα εξυπηρετεί το δικό του συμφέρον. Θα σε γεμίσει ενοχές, θα σε κάνει να νιώσεις πως του χρωστάς, θα παίξει το ρόλο του θύματος. Και πριν το καταλάβεις, έχει πιάσει τα “νήματα” και σε κινεί όπως εκείνος θέλει.

Οι τοξικοί άνθρωποι

Ο τοξικός δεν έχει απαραίτητα σκοπό να σε ελέγξει. Δεν παίζει πάντα παιχνίδι.
Απλώς η στάση του, η μόνιμη γκρίνια, η μιζέρια και η συνεχής αρνητικότητα δηλητηριάζει την ατμόσφαιρα. Δε χρειάζεται να πει πολλά. Αρκεί να βρίσκεται δίπλα σου και αισθάνεσαι ότι η ενέργειά σου αδειάζει. Σαν να σου τραβάει όλο το φως.

Χειριστικοί vs Τοξικοί άνθρωποι – Κοινά και διαφορές

Κοινό τους στοιχείο: Και οι δύο σε φθείρουν ψυχολογικά και σου ρίχνουν την αυτοεκτίμηση.
Διαφορά: Ο χειριστικός σε χρησιμοποιεί. Ο τοξικός σε εξαντλεί.
Με απλά λόγια:
– Ο χειριστικός θέλει να πάρει κάτι από εσένα.
– Ο τοξικός σου παίρνει την ενέργεια μόνο και μόνο με την παρουσία του.

Πώς τους καταλαβαίνεις;

• Φεύγεις από μια συζήτηση και νιώθεις ενοχές χωρίς να ξέρεις γιατί.
• Αρχίζεις να αμφισβητείς τον εαυτό σου, ενώ πριν ήσουν σίγουρος.
• Κάθε φορά που τους συναντάς, κουράζεσαι. Σαν να χρειάζεσαι restart.
• Πιάνεις τον εαυτό σου να δικαιολογεί συνεχώς τη συμπεριφορά τους.

Τι κακό μπορούν να προκαλέσουν;

Δεν είναι απλώς “δύσκολοι χαρακτήρες”. Μπορούν να επηρεάσουν σοβαρά την ψυχολογία σου:

• Να μειώσουν την αυτοπεποίθησή σου.
• Να σε γεμίσουν άγχος και αμφιβολίες.
• Να σου κλέψουν χρόνο και ενέργεια που θα μπορούσες να επενδύσεις σε υγιείς σχέσεις ή σε όνειρα που αξίζουν.

Και τώρα;

Δεν μπορείς να αλλάξεις έναν χειριστικό ή τοξικό άνθρωπο.
Αυτό που μπορείς να αλλάξεις είναι τα όριά σου. Να μάθεις να λες «όχι». Να φεύγεις όταν χρειάζεται. Να προστατεύεις τον εαυτό σου.

Γιατί η ελευθερία δεν είναι να απομακρύνεις όλους τους δύσκολους ανθρώπους.
Ελευθερία είναι να ξέρεις να τους αναγνωρίζεις και να επιλέγεις εσύ πόσο χώρο θα τους αφήσεις στη ζωή σου.

Διάβασε επίσης: Πώς να καταλαβαίνεις έναν τοξικό άνθρωπο

Πώς να βάλετε όρια στην καθημερινότητά σας

The post Χειριστικοί vs Τοξικοί άνθρωποι: Ποια η διαφορά και πώς σε επηρεάζουν; appeared first on Miss or Madam.

Ο φόβος της αποτυχίας είναι ένας από τους κύριους λόγους που κρατάνε τους ανθρώπους μέσα στην comfort zone τους. Η ανησυχία ότι μπορεί να μην τα καταφέρουν καλά ή το ενδεχόμενο ότι θα αντιμετωπίσουν αποτυχία, μπορεί να τους εμποδίσει να δοκιμάσουν νέες πράξεις.

Διάβασε επίσης: Stress eating: πώς το άγχος μάς παχαίνει;

Μερικοί λόγοι για τους οποίους η έξοδος από τη ζώνη άνεσής σας είναι ωφέλιμη:

Προσωπική ανάπτυξη: Με την έξοδο από τη ζώνη άνεσής σας ανοίγονται νέοι δρόμοι για νέες εμπειρίες και προκλήσεις που μπορούν να σας βοηθήσουν να αναπτυχθείτε ως άτομο. Σας ωθεί να μάθετε, να προσαρμοστείτε και να αναπτύξετε νέες δεξιότητες. Αυτό συμβάλλει στην προσωπική σας ανάπτυξη και αυτοβελτίωση.

Ξεπερνώντας τους φόβους: Πολλές φορές, η ζώνη άνεσής σας περιορίζεται από τον φόβο του αγνώστου ή από τον φόβο της αποτυχίας. Βγαίνοντας από αυτό, αντιμετωπίζετε αυτούς τους φόβους και μαθαίνετε ότι είστε ικανοί να χειριστείτε νέες καταστάσεις.

Ενίσχυση της αυτοπεποίθησης: Η ολοκλήρωση εργασιών ή η αντιμετώπιση προκλήσεων, ενισχύει την αυτοπεποίθηση και την αυτοεκτίμησή σας. Σας δείχνει ότι μπορείτε να ξεπεράσετε τα εμπόδια και να πετύχετε τους στόχους σας.

Διεύρυνση των προοπτικών: Η έξοδος από τη ζώνη άνεσής σάς σας εκθέτει σε διαφορετικές προοπτικές, ιδέες και τρόπους σκέψης. Αυτό διευρύνει την κοσμοθεωρία σας και ενισχύει την ικανότητά σας να συμπάσχετε και να συνδεθείτε με τους άλλους.

Ανακαλύπτοντας τα δυνατά σημεία και τις αδυναμίες: Όταν προκαλείτε τον εαυτό σας σε άγνωστες καταστάσεις, ανακαλύπτετε τα δυνατά και τα αδύνατα σημεία σας. Αυτή η αυτογνωσία είναι κρίσιμη για την προσωπική ανάπτυξη και τον καθορισμό στόχων.

Αγκαλιάζοντας την αλλαγή: Η αλλαγή είναι αναπόφευκτη και η έξοδος από τη ζώνη άνεσής σας σας προετοιμάζει να προσαρμοστείτε στις νέες συνθήκες και να αγκαλιάσετε την αλλαγή πιο εύκολα.

Αποφυγή της στασιμότητας: Η παραμονή στη ζώνη άνεσής σας για πολύ καιρό μπορεί να οδηγήσει σε εφησυχασμό και στασιμότητα. Το να βγείτε από αυτό κάνει τη ζωή σας συναρπαστική και της δίνει νόημα!

Συνολικά, η έξοδος από την comfort zone σας είναι να ξεπεράσετε τα όριά σας, να αναλάβετε ρίσκα και να αγκαλιάσετε ευκαιρίες για ανάπτυξη και αυτοανακάλυψη. Μπορεί να αισθάνεστε άβολα στην αρχή, αλλά οι ανταμοιβές όσον αφορά την προσωπική ανάπτυξη και την ολοκλήρωση αξίζουν τον κόπο.

The post Γιατί χρειάζεται να βγείτε από τη ζώνη άνεσής σας appeared first on Miss or Madam.

Πόσες φορές έχεις πει ναι, ενώ μέσα σου ούρλιαζες όχι;

Πόσες φορές έχεις εξαντληθεί για να τα προλάβεις όλα… για όλους;

Κάποτε πίστευα ότι για να είμαι «καλή» — καλή επαγγελματίας, καλή μητέρα, καλή φίλη — έπρεπε να είμαι διαθέσιμη. Παντού και πάντα. Μέχρι που κατάλαβα κάτι πολύ βασικό: η διαθεσιμότητα χωρίς όρια δεν είναι αρετή, είναι αυτοεγκατάλειψη.

Αν δεν προστατέψω εγώ τον εαυτό μου, αν δεν του δώσω χώρο και χρόνο, τότε ποιος;

Τα όρια δεν είναι απόσταση. Είναι αγάπη.
Και όταν τα θέτουμε, δείχνουμε στους άλλους πώς να μας σέβονται. Και, ακόμα πιο σημαντικό, δείχνουμε στον εαυτό μας πώς να μας αγαπά.

Αν νιώθεις κι εσύ ότι έχεις χαθεί μέσα στην καθημερινότητα, αν έχεις ξεχάσει τι σημαίνει να αφιερώνεις λίγο χρόνο μόνο για σένα, ίσως είναι καιρός να κάνεις ένα βήμα πίσω και να ξαναπιάσεις το τιμόνι. Με αγάπη, όχι με αυστηρότητα.

Μοιράζομαι παρακάτω μερικά απλά βήματα που θα σας βοηθήσουν να βάλετε όρια στην καθημερινότητά σας:

• Καθόρισε τους στόχους σου
  Τι είναι αυτό που θες στ’ αλήθεια; Πού θες να πας; Όταν έχεις ξεκάθαρους στόχους, είναι πιο εύκολο να πεις όχι σε πράγματα που δεν σε εξυπηρετούν.
• Διαχειρίσου τον χρόνο σου
  Ο χρόνος σου είναι πολύτιμος. Φτιάξε ένα ρεαλιστικό πρόγραμμα και προσπάθησε να το τηρείς. Όχι για να τα κάνεις όλα. Αλλά για να έχεις τον έλεγχο.
• Προτεραιότητες
  Δεν έχουν όλα την ίδια σημασία. Δώσε χώρο στα σημαντικά και απομάκρυνε ό,τι σε αποσπά και σε εξαντλεί.
• Μάθε να λες όχι
  Δε χρειάζεται να εξηγείς τα πάντα. Το “όχι” είναι ολοκληρωμένη πρόταση. Και είναι το πιο δυνατό “ναι” στον εαυτό σου.
• Βάλε όρια στην εργασία
  Δεν έχει σημασία αν είσαι υπάλληλος, ελεύθερος επαγγλματίας ή επιχειρηματίας. Όλοι χρειαζόμαστε μια ώρα που κλείνει το γραφείο. Κι ας είναι το γραφείο το σαλόνι σου.
• Χρόνος για σένα
  Περπάτημα, καφές με μια φίλη, λίγα λεπτά σιωπής… Ο χρόνος για σένα δεν είναι πολυτέλεια. Είναι ανάγκη.
• Άσε πράγματα πίσω
  Δεν μπορούμε να τα κρατήσουμε όλα. Κι ούτε χρειάζεται. Κάποιες φορές, το πιο γενναίο που μπορούμε να κάνουμε είναι να αφήσουμε.

Να θυμάσαι: τα όρια δεν τα βάζεις για να απομακρύνεις τους άλλους. Τα βάζεις για να μην απομακρυνθείς εσύ από εσένα.

Διάβασε επίσης: Μεγαλώνοντας παιδιά και γονείς με όρια 

The post Πώς να βάλετε όρια στην καθημερινότητά σας appeared first on Miss or Madam.

Το “όχι” είναι μια μικρή λέξη με μεγάλη δύναμη. Κι όμως, πολλές φορές τη φοβόμαστε.
Φοβόμαστε μήπως απογοητεύσουμε, μήπως φανεί αγενές, μήπως μας κρίνουν.

Όμως το “όχι” δεν είναι άρνηση απέναντι στους άλλους. Είναι κατάφαση προς τον εαυτό μας.

– Είναι τρόπος να θέσουμε όρια.
– Να προστατεύσουμε τον χρόνο και την ενέργειά μας.
– Να πούμε «ναι» σε όλα όσα έχουν πραγματική σημασία για εμάς.

Δε χρειάζεται να απολογούμαστε κάθε φορά. Μπορούμε να πούμε “όχι” με σαφήνεια, ευγένεια, και κυρίως… με σιγουριά. Δεν είναι εγωιστικό. Είναι υγιές.

Πώς μπορείς να πεις “οχι”;

• “Δε θα μπορέσω αυτή τη φορά.”
• “Σε ευχαριστώ που με σκέφτηκες, αλλά θα πω όχι γιατί…”
• “Αυτό δεν μου ταιριάζει.”

Η αλήθεια είναι πως όσο πιο ξεκάθαροι γινόμαστε με τον εαυτό μας,
τόσο πιο εύκολα βάζουμε και στους άλλους τα σωστά όρια.

Κι αν καμιά φορά διστάζεις, θυμήσου:
Δε χρειάζεται να είμαστε διαθέσιμοι για όλους και για όλα. Χρειάζεται να είμαστε παρόντες στον εαυτό μας. Και όταν είμαστε παρόντες στους άλλους να είμαστε πραγματικά εκεί.

Μάθε να λες “όχι” με σεβασμό, με αυτοπεποίθηση, με αγάπη.
Γιατί το “όχι” είναι μέρος της αυτοφροντίδας σου.
Και κάθε “όχι” που λες στους άλλους, είναι ένα “ναι” σε εσένα.

Διάβασε επίσης: Πώς να βάλετε όρια στην καθημερινότητά σας

Πώς να εξασκήσετε την αγάπη για τον εαυτό σας

Ενεργητική Ακρόαση: Τι ΔΕΝ είναι αλλά και τι είναι

The post Μάθε να λες “όχι” και βάλε όρια appeared first on Miss or Madam.

Διαδικτυακά μέσω Zoom – Δωρεάν συμμετοχή
με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Διπολικής Διαταραχής (30 Μαρτίου 2025)

Στις 30 Μαρτίου γιορτάζαμε την Παγκόσμια Ημέρα Διπολικής Διαταραχής (γνωστή παλαιότερα και ως Μανιοκατάθλιψης). Η ημερομηνία αυτή, που συμπίπτει με τη γέννηση του Vincent Van Gogh – του σπουδαίου καλλιτέχνη που θεωρείται ότι έπασχε από διπολική διαταραχή – έχει καθιερωθεί διεθνώς ως ημέρα ευαισθητοποίησης για μία από τις πιο παρεξηγημένες ψυχικές διαταραχές.

Η Παγκόσμια Ημέρα Διπολικής Διαταραχής αποτελεί μια αφορμή για ενημέρωση, αποδοχή, και τιμή προς όσους ζουν με αυτή τη διαταραχή, καθώς και προς τους ανθρώπους και τις κοινότητες που τους στηρίζουν. Η δράση αυτή υποστηρίζεται από διεθνείς οργανισμούς (International Bipolar Foundation, ISBD, Asian Network of Bipolar Disorders) και στην Ελλάδα από την Ελληνική Διπολική Οργάνωση (ΕΔΟ).

Η φετινή θεματική είναι αφιερωμένη στις πραγματικές ιστορίες και την κοινότητα ελπίδας που δημιουργείται γύρω από τους ανθρώπους με διπολική διαταραχή.

Η φετινή εκδήλωση περιλαμβάνει:

Παρουσίαση και σχολιασμός από ψυχολόγους και θεραπευτές του BipolarLab για τα θέματα του στίγματος, της πρόληψης υποτροπών, της θεραπευτικής πορείας και της σημασίας της συνέπειας στη φροντίδα.

Σύντομη αναφορά στην κοινωνική δράση ΕΔΟΜΑΖΙ: “Γνωριμία και Ενημέρωση” της Ελληνικής Διπολικής Οργάνωσης (ΕΔΟ) στο πρότυπο θεραπευτικό και εκπαιδευτικό έργο του BipolarLab.

(ΔΙΑ ΖΩΣΗΣ) Προβολή ταινίας με τίτλο: “10 Χρόνια Μετά” του Stephen Fry, με μαρτυρίες ανθρώπων που ζουν με διπολική διαταραχή και καταγράφουν τις προκλήσεις, τις νίκες και τις μεταμορφώσεις της ζωής τους.

Ζωντανή συζήτηση με συμμετέχοντες από την κοινότητα της ΕΔΟ και του BipolarLab, οι οποίοι θα μοιραστούν βιώματα αλλά και τρόπους στήριξης και αποδοχής.

Και φυσικά, παρουσία του Flippy, του έξυπνου βοηθού Τεχνητής Νοημοσύνης του BipolarLab και της ΕΔΟ, ο οποίος είναι διαθέσιμος για live ερωτήσεις του κοινού και ψυχοεκπαιδευτική στήριξη.

* Η προβολή της ταινίας “10 Χρόνια Μετά” του Stephem Fry θα πραγματοποιηθεί δια ζώσης, το Σάββατο 10/05/25 στην Αθήνα. Η εκδήλωση είναι ανοιχτή σε όποιον επιθυμεί να παρευρεθεί. Σας προσκαλούμε να συμμετάσχετε σε αυτή τη βιωματική και ουσιαστική συνάντηση, που ενισχύει τη σύνδεση και την αλληλοκατανόηση στην κοινότητά μας.

Η φετινή δράση στοχεύει να δώσει φωνή στους ίδιους τους ανθρώπους με διπολική διαταραχή, να αναδείξει τη σημασία της υποστηρικτικής κοινότητας, να ενημερώσει το ευρύ κοινό, να μειώσει το στίγμα και να ενδυναμώσει όσους ζουν με αυτή την πρόκληση.

Η εκδήλωση απευθύνεται σε όλους: άτομα που έχουν λάβει διάγνωση, συγγενείς και φίλους, επαγγελματίες ψυχικής υγείας, αλλά και πολίτες που θέλουν να μάθουν, να συνδεθούν και να υποστηρίξουν.

Τι είναι η Διπολική Διαταραχή;

Η διπολική διαταραχή είναι η πιο σοβαρή διαταραχή της διάθεσης, με εναλλαγές ανάμεσα σε επεισόδια μανίας (ανυψωμένη ή ευερέθιστη διάθεση) και κατάθλιψης (χαμηλή διάθεση, απώλεια ενδιαφέροντος, λειτουργική δυσκολία).

Επηρεάζει το 1–6% του πληθυσμού παγκοσμίως, με εκτιμήσεις που μιλούν για πάνω από 600.000 Έλληνες να ανήκουν στο ευρύτερο φάσμα. Με έγκαιρη διάγνωση, κατάλληλη φαρμακευτική και ψυχοκοινωνική υποστήριξη, οι άνθρωποι με διπολική διαταραχή μπορούν να ζουν μια πλούσια και σταθερή ζωή.

Η ενημέρωση είναι το πρώτο βήμα για κατανόηση, αποδοχή και φροντίδα.

Συμμετοχή & Πληροφορίες

Η συμμετοχή στην εκδήλωση είναι δωρεάν και ανοιχτή σε όλους.
Δηλώσεις συμμετοχής μέσω εγγραφής ή τηλεφωνικά στο 6932760570.

Όσοι ενδιαφέρονται παρακαλούνται να το δηλώσουν στην φόρμα εγγραφής για την εκδήλωση.: https://bipolarlab.typeform.com/to/abDczgA1

ΕΔΟ Ελληνική Διπολική Οργάνωση

Διάβασε επίσης: Διαταραχή προσωπικότητας και παιδική ηλικία

The post 10 χρόνια μετά: Ζώντας με Διπολική Διαταραχή – Προσωπικές ιστορίες & Κοινότητες Ελπίδας appeared first on Miss or Madam.

Η εμπειρία μου με έναν νάρκισσο στον επαγγελματικό χώρο ήταν η πιο τρομακτική όσον αφορά τις ανθρώπινες σχέσεις!

Το περίεργο; Το κρύβουν καλά! Στην αρχή είναι γοητευτικοί, δοτικοί, συνεργάσιμοι… μέχρι να σε φέρουν με το μέρος τους. Και τότε, δείχνουν το αληθινό τους πρόσωπο. Χωρίς φυσικά να παραδέχονται ποτέ την αλήθεια των πράξεών τους.

Να το θυμάσαι: Μην τα βάλεις μαζί τους! Όχι γιατί απαραίτητα θα χάσεις, αλλά γιατί θα προσπαθήσουν να σε παρασύρουν στο παιχνίδι τους. Και είτε χάσεις, είτε κερδίσεις… δεν θα σου προσφέρει τίποτα. Η ζωή είναι πολύ μικρή για τοξικούς ανθρώπους.

Χαρακτηριστικά ενός νάρκισσου στη δουλειά:

• Δοτικός στην αρχή – χειριστικός μετά
• Χρειάζεται διαρκώς θαυμασμό και επιβεβαίωση
• Σε κάνει να αμφιβάλλεις για τον εαυτό σου (gaslighting)
• Χειραγωγεί και δημιουργεί ίντριγκες στο γραφείο
• Παίρνει τα εύσημα για τη δουλειά των άλλων
• Δεν δέχεται κριτική – πάντα φταίνε οι άλλοι
• Ασκεί παθητική ή άμεση επιθετικότητα

Γιατί να τον αποφύγεις;

Η συνεργασία με έναν νάρκισσο μπορεί να σε εξαντλήσει ψυχικά, να ρίξει την αυτοπεποίθησή σου και να εμποδίσει την επαγγελματική σου εξέλιξη.

• Μην παίξεις το παιχνίδι του, κράτα επαγγελματική στάση
• Μην ψάχνεις επιβεβαίωση από αυτόν, δε θα την πάρεις
• Προστάτεψε τη δουλειά σου, επικοινώνησε ξεκάθαρα και γραπτώς
• Αν είναι αφόρητο, σκέψου εναλλακτικές

Οι νάρκισσοι δεν επιλέγουν τυχαία τους ανθρώπους γύρω τους.

Συνήθως προσελκύονται από άτομα με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, όπως:

-Ενσυναίσθηση & καλοσύνη
-Υπευθυνότητα & εργασιακή ηθική
-Ανασφάλεια ή ανάγκη για επιβεβαίωση
-Ειρηνική φύση & αποφυγή συγκρούσεων

Το καλό είναι ότι μόλις αναγνωρίσεις τα μοτίβα συμπεριφοράς τους, μπορείς να προστατευτείς και να θέσεις όρια!

Αν, βέβαια, βλέπεις ότι η συμπεριφορά ενός νάρκισσου σε επηρεάζει σημαντικά, σκέψου σοβαρά το ενδεχόμενο να αλλάξεις εργασιακό περιβάλλον. Εκείνος δε θα αλλάξει, και αν πηγαίνεις στην εργασία σου με βάρος και άγχος, αυτό μπορεί να έχει σοβαρές επιπτώσεις στην ψυχική σου υγεία.

Καμία δουλειά, όσα χρήματα κι αν δίνει, δεν αξίζει να θυσιάζεις την ηρεμία σου!

Διάβασε επίσης: Ναρκισσιστές: υπάρχουν περισσότεροι, από ένας, τύποι

Τοξικές σχέσεις: άραγε υπάρχουν;

Τοξική θετικότητα

Χαμηλή αυτοεκτίμηση: από πού πηγάζει και πώς να την αλλάξετε!

The post Αναγνωρίζεις τη συμπεριφορά ενός νάρκισσου στη δουλειά σου; appeared first on Miss or Madam.

Όλοι γνωρίζουμε ότι το άγχος της καθημερινότητας μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τις σχέσεις μας. Μερικές φορές, το μόνο που χρειαζόμαστε είναι ένα διάλειμμα για επαναφορά και τι καλύτερο από ένα ταξίδι; Ένα ταξίδι που μας βοηθά να ξεφύγουμε, να ανανεωθούμε και να ξανασυνδεθούμε με τον εαυτό μας και τους άλλους.

Ένα τριήμερο στη Μάλτα μου υπενθύμισε την αξία των ταξιδιών. Δεν είναι απλώς μια απόδραση! Eίναι μια εμπειρία που ανανεώνει την ψυχή, εμπλουτίζει τις γνώσεις μας, γεμίζει τη ζωή μας με στιγμές και μας εξελίσσει.

Σκεφτείτε το!

Τα ταξίδια μάς φέρνουν πιο κοντά με τους ανθρώπους που τα μοιραζόμαστε. Μαθαίνουμε περισσότερα ο ένας για τον άλλον, βιώνουμε την καθημερινότητά τους, γινόμαστε παρατηρητές και συνοδοιπόροι. Και αυτό είναι όμορφο! Αλλά μπορεί και να απογοητευτούμε! Κι αυτό, όμως, για καλό γίνεται.

Κάθε ταξίδι είναι ένας πλούτος γνώσεων και ένα ξύπνημα των αισθήσεων. Μαθαίνεις για τον τόπο που επισκέπτεσαι, γνωρίζεις τον πολιτισμό του, αφουγκράζεσαι την κουλτούρα του. Και καθώς βρίσκεις τον τρόπο να κινηθείς σε έναν άγνωστο προορισμό (πού να φας, πώς να μετακινηθείς, τι να ανακαλύψεις) η αυτοπεποίθησή σου μεγαλώνει.

Και έπειτα, έρχονται οι αισθήσεις. Η μυρωδιά του βουνού, των μπαχαρικών, της θάλασσας. Οι διαφορετικές γεύσεις, οι ήχοι της πόλης, ο ρυθμός των ανθρώπων. Τα ταξίδια μας διδάσκουν να είμαστε παρόντες στη στιγμή.

Γιατί, τελικά, το πιο όμορφο ταξίδι είναι αυτό που μας αλλάζει.

Να θυμάσαι! Μην ψάχνεις τον ιδανικό προορισμό. Δεν έχει σημασία αν θα πας σε μια μακρινή χώρα ή σε μια γειτονική πόλη. Το ταξίδι από μόνο του είναι το τέλειο φάρμακο.

Εσύ, πόσο συχνά ταξιδεύεις;

Διάβασε επίσης: Τα ταξίδια αποτελούν την καλύτερη επένδυση που μπορούμε να κάνουμε στη ζωή μας

The post Δεν έχει σημασία πού… αρκεί να ταξιδεύεις! appeared first on Miss or Madam.