Η έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς είναι πάντα μια σημαντική στιγμή, γεμάτη προσδοκίες, ευκαιρίες και νέες εμπειρίες. Για μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς, σηματοδοτεί την αρχή ενός νέου κεφαλαίου γεμάτου προκλήσεις και ευκαιρίες για προσωπική ανάπτυξη.

Κάθε νέα χρονιά φέρνει μαζί της νέους στόχους, είτε ακαδημαϊκούς είτε προσωπικούς. Για τους μαθητές, είναι η ευκαιρία να κατακτήσουν νέες γνώσεις, να αναπτύξουν δεξιότητες και να εξελιχθούν σε νέους τομείς. Η σχολική χρονιά δεν αφορά μόνο τα μαθήματα, φυσικά, αλλά και τη διαμόρφωση της προσωπικότητας, την ανάπτυξη της κριτικής σκέψης και την ενίσχυση της κοινωνικοποίησης.

Νέα Σχολική Χρονιά: Ο Ρόλος των Εκπαιδευτικών, της οικογένειας και των φίλων

Οι εκπαιδευτικοί έχουν καθοριστικό ρόλο στη σχολική ζωή των μαθητών. Είναι εκείνοι που καθοδηγούν, εμπνέουν και υποστηρίζουν τους μαθητές σε κάθε βήμα. Με τη βοήθειά τους, τα παιδιά μαθαίνουν να αναζητούν λύσεις, να σκέφτονται δημιουργικά και να αντιμετωπίζουν τις δυσκολίες με υπομονή και αυτοπεποίθηση. Κάθε μάθημα είναι μια ευκαιρία να διεγείρουν τη φαντασία και τη σκέψη των μαθητών, δημιουργώντας έτσι το υπόβαθρο για την επιτυχία τους στο μέλλον.

Οι γονείς, από την άλλη πλευρά, η στήριξή τους είναι αναντικατάστατη. Μια νέα σχολική χρονιά σημαίνει για τους γονείς ευκαιρία να στηρίξουν τα παιδιά τους, να τα ενθαρρύνουν και να δημιουργήσουν ένα περιβάλλον που ευνοεί τη μάθηση. Οι γονείς, μέσα από τη συνεχή επικοινωνία με τους εκπαιδευτικούς, μπορούν να παρακολουθούν την πρόοδο των παιδιών τους και να τους προσφέρουν την απαραίτητη συναισθηματική στήριξη.

Η νέα σχολική χρονιά, όμως, δεν είναι μόνο για τα βιβλία και τα μαθήματα. Οι μαθητές επιστρέφουν στο σχολείο, όπου συναντούν τους φίλους τους αλλά δημιουργούν και νέες φιλίες. Η κοινωνική αλληλεπίδραση μέσα από το σχολείο είναι εξαιρετικά σημαντική για την ανάπτυξη της συναισθηματικής νοημοσύνης και των επικοινωνιακών δεξιοτήτων.

Να θυμάστε!

Με την έναρξη της νέας χρονιάς, είναι απαραίτητο να δίνεται προτεραιότητα στην υγεία, τόσο τη σωματική όσο και την ψυχική. Η σωστή διατροφή, η τακτική άσκηση και ο επαρκής ύπνος είναι βασικοί παράγοντες για την καλή απόδοση των μαθητών. Παράλληλα, η ψυχική υγεία είναι εξίσου σημαντική. Το σχολείο πρέπει να είναι ένας χώρος όπου τα παιδιά νιώθουν ασφαλή, ενθαρρυμένα και ικανά να εκφράζουν τα συναισθήματά τους.

Καλή σχολική χρονιά σε όλους! Με υγεία, δημιουργικότητα και επιτυχίες!

Διάβασε επίσης: Όταν οι γονείς διαβάζουν το παιδί τους για το σχολείο

The post Νέα Σχολική Χρονιά: Ένα ξεκίνημα γεμάτο ευκαιρίες appeared first on Miss or Madam.

Οι φωτογραφίες και τα βίντεο από τη βρεφική μας ηλικία είναι συχνά η επιτομή της αμηχανίας. Μας έχουν φωτογραφήσει να χορεύουμε φορώντας μόνο μία πάνα, μας έχουν βιντεοσκοπήσει να αλείφουμε φαγητό στο πρόσωπό μας αντί να το φάμε. Αλλά κάποιοι από εμάς είμαστε αρκετά μεγάλοι ώστε όλα αυτά να μένουν στα όρια των φωτογραφικών άλμπουμ και των κασετών VHS στο πατρικό μας σπίτι.

Τα σημερινά παιδιά δεν είναι τόσο τυχερά, παρατηρεί η Kate Lindsay, αρθογράφος του Atlantic. Τον Δεκέμβριο, παρακολούθησε ένα TikTok δύο νεαρών αδελφών που ονομάζονταν Olivia και Millie να ανοίγουν τα χριστουγεννιάτικα δώρα. Όταν τα μεγάλα κουτιά μπροστά τους αποδείχτηκε ότι περιείχαν δύο βαλίτσες, η Millie, η οποία φαινόταν περίπου 4 ετών, ξέσπασε σε κλάματα. (Οι αποσκευές, όπως ήταν αναμενόμενο, δεν ήταν αυτό που ήθελε από τον Άγιο Βασίλη.) Οι γονείς της προσπάθησαν να εξηγήσουν ότι τα αληθινά δώρα —εισιτήρια για ένα τετραήμερο ταξίδι στη Disneyland — ήταν στην πραγματικότητα μέσα στις βαλίτσες, αλλά η Millie είχε ξεφύγει. Δεν μπορούσε να σταματήσει να ουρλιάζει και να κλαίει. Εννέα εκατομμύρια άγνωστοι παρακολούθησαν την κατάρρευσή της και χιλιάδες από αυτούς τη σχολίασαν. «Αυτή είναι μια εξαιρετική διαφήμιση για την αντισύλληψη» έγραψε κάποιος.

Πριν από δύο δεκαετίες, αυτό το ξέσπασμα θα ήταν απλώς ένα μικρό κομμάτι της οικογενειακής παράδοσης, ή στη χειρότερη περίπτωση, ένα σπιτικό βίντεο που θα έβλεπαν συγγενείς κάθε παραμονή Χριστουγέννων. Αλλά τώρα, οι αλόγιστες επιλογές που έγιναν πριν από χρόνια. Και μία γενιά γονέων, όπως αυτοί της Millie, έχουν φροντίσει να κληροδοτήσουν στα παιδιά τους έναν ανεπίτρεπτα μεγάλο διαδικτυακό φάκελο.

Τα μωρά των social media: Μία ψηφιακή περσόνα που έχει δημιουργήθηκε χωρίς να ερωτηθούν

Τα παιδιά της εποχής του Facebook —που ξεκίνησε πραγματικά το 2006, όταν η πλατφόρμα άνοιξε σε όλους— μεγαλώνουν, προετοιμάζονται να εισέλθουν στο εργατικό δυναμικό και αντιμετωπίζουν τις συνέπειες της χρήσης των μέσων κοινωνικής δικτύωσης από τους γονείς τους. Πολλά καλούνται να γεμίσουν τα παπούτσια μιας ψηφιακής περσόνας που έχει ήδη δημιουργηθεί και που δεν έχουν δύναμη να διαγράψουν.

Η Caymi Barrett, τώρα 24 ετών, μεγάλωσε με μια μαμά που δημοσίευσε δημόσια στο Facebook άπειρες προσωπικές στιγμές: -φωτογραφίες μπάνιου, διάγνωση MRSA, το γεγονός ότι υιοθετήθηκε, τη στιγμή που ένας μεθυσμένος οδηγός χτύπησε το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε. Το άγχος και ο φόβος που της προκάλεσε όλο αυτό, την παρακίνησε να γίνει υπέρμαχος της προστασίας της ιδιωτικής ζωής των παιδιών στο διαδίκτυο. Αλλά πριν από αυτό, όταν ήταν έφηβη και είχε μόλις ανοίξει λογαριασμό στο Twitter, ακολούθησε το παράδειγμα της μαμάς της, παραπονιόταν για τα αδέρφια της και μιλούσε ανοιχτά για τα ιατρικά της προβλήματα.

Το κοινό των συνομιλήκων της Barrett ήταν εκείνο που επεσήμανε το πρόβλημα. Οι φίλοι της στο Διαδίκτυο άρχισαν να την πλησιάζουν λέγοντάς της ότι ίσως θα έπρεπε «λίγο να το μαζέψει όλο αυτό». Οι σημερινοί έφηβοι είναι εξίσου επιφυλακτικοί με το υπερβολικό μοίρασμα. Αστειεύονται στο TikTok για τον τρόμο των συνομηλίκων τους που ανακαλύπτουν το τι έχουν ποστάρει στο Facebook οι γονείς τους.

Η ψηφιακή ενηλικίωση

Ο Stephen Balkam, Διευθύνων Σύμβουλος του μη κερδοσκοπικού Ινστιτούτου Family Online Safety, λέει ότι ακόμη και μικρότερα παιδιά μπορεί να βιώσουν μια «ψηφιακή ενηλικίωση» και την ενόχληση που αυτό προκαλεί. «Αυτό που είδαμε είναι πολύ ώριμα παιδιά 10, 11, 12 ετών που κάθονταν με τους γονείς τους και έλεγαν: Μαμά, τι σκεφτόσουν;» λέει στον Atlantic.

Γιατί οι γονείς δε σταματούν

Σε μεγάλο μέρος του ανεπτυγμένου κόσμου η γονική εξουσία αντικαθιστά το δικαίωμα του παιδιού στο απόρρητο και κοινωνικά, έχει κανονικοποιηθεί η κοινή χρήση πληροφοριών και εικόνων παιδιών που δεν θα δημοσιεύαμε ποτέ για ενήλικες. Οι γονείς αποκαλύπτουν τακτικά ατυχίες στην αλλαγή της πάνας, επιτυχίες στην εκπαίδευση, ακόμη και λεπτομέρειες σχετικά με την πρώτη έμμηνο ρύση ενός παιδιού σε ένα κοινό εκατοντάδων ή χιλιάδων ανθρώπων. Δεν υπάρχουν πραγματικοί κανόνες εναντίον του. Οι πλατφόρμες μέσων κοινωνικής δικτύωσης έχουν κατευθυντήριες γραμμές για την καταπολέμηση του πραγματικά ακατάλληλου περιεχομένου—σωματική κακοποίηση ανηλίκων, παραμέληση, έκθεση σε κίνδυνο. Ωστόσο η μεταφόρτωση μη καταχρηστικού περιεχομένου μπορεί επίσης να είναι επώδυνη για παιδιά των οποίων η ζωή έχει βγει ολόκληρη στο διαδίκτυο, χωρίς την άδειά τους.

Για τους γονείς μπορεί να είναι δύσκολο να βάλουν ένα φρένο. Οι προβολές, τα likes και τα σχόλια προσφέρουν μια μορφή θετικής ενίσχυσης για τη «δουλειά» τους, που είναι σε μεγάλο βαθμό αόρατη και συχνά άχαρη. Ωστόσο «η πιο απτή απόδειξη της δουλειάς μας είναι τα ίδια τα παιδιά», όπως σχολιάζει η Sara Petersen, η συγγραφέας του βιβλίου Momfluenced: Inside the Maddening, Picture-Perfect World of Mommy Influencer Culture.

Όταν όλα γίνονται για το χρήμα

Τα like και τα σχόλια είναι ένα πράγμα. Το χρήμα είναι άλλο. Οι οικογένειες που καταγράφουν τη ζωή τους από κοντά στο YouTube ή το TikTok μπορούν να συγκεντρώσουν μεγάλο κοινό, χορηγίες και έσοδα από διαφημίσεις. Επί του παρόντος, κανένας πολιτειακός ή ομοσπονδιακός νόμος δεν δίνει το δικαίωμα στα παιδιά αυτών των χρηστών αυτών για τα χρήματα που κερδίζουν, αν και, όπως ανέφερε πρόσφατα η Washington Post, τέτοια νομοθεσία προωθείται τώρα σε πολιτείες όπως η Ουάσιγκτον και το Ιλινόις.

kidsproject.gr

Διάβασε επίσης: Ένα αγοράκι 5 ετών σκοτώθηκε από σφαίρα την ώρα που έφηβοι γύριζαν ένα βίντεο για τα Social Media

The post Τα πρώτα μωρά των social media μεγάλωσαν και έχουν τρομοκρατηθεί! appeared first on Miss or Madam.

Παρακάτω σου έχουμε μερικές ιδέες για το πώς μπορείς να απολαύσεις τις καλοκαιρινές διακοπές σου χωρίς παιδιά, με τον αγαπημένο σου:

Εξωτικός προορισμός: Εξερευνήστε έναν εξωτικό προορισμό μόνοι σας ή με φίλους, χωρίς παιδιά! Απολαύστε τον ήλιο, τη θάλασσα και τον πολιτισμό του προορισμού σας.

Ευεξία και σπα: Χαλαρώστε λίγες μέρες στα ιαματικό λουτρά ή ένα πολυτελές ξενοδοχείο με σπα. Αφεθείτε σε μασάζ, θεραπείες περιποίησης και γευστικά φαγητά.

Δραστηριότητες στη φύση: Επιλέξτε έναν προορισμό που προσφέρει δραστηριότητες στη φύση όπως πεζοπορία, κανό, ποδηλασία ή ιππασία. Η επαφή με τη φύση όχι μόνο ξεκουράζει τον άνθρωπο αλλά τον αναζωογονεί και τον αποφορτίζει!

Ρομαντική απόδραση: Περάστε ποιοτικό χρόνο με τον σύντροφό σας. Κάντε ρομαντικά δείπνα, απολαύστε βόλτες στην παραλία και δημιουργήστε αξέχαστες στιγμές μαζί, που σας λείπουν από την καθημερινότητα!

Συναυλίες και εκδηλώσεις: Αναζητήστε συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις, φεστιβάλ και άλλες εκδηλώσεις που μπορείτε να απολαύσετε.

Διαβάστε: Πόσο χρόνο έχετε μέσα στη χρονιά να διαβάσετε ένα βιβλίο; Ήρθε η ώρα! Χαλαρώστε στην παραλία ή στον καναπέ με ένα καλό βιβλίο.

Αυτές είναι μερικές ιδέες που μπορείτε να επιλέξετε να κάνετε στις καλοκαιρινές σας διακοπές χωρίς παιδιά. Ανεξάρτητα από το τι επιλέξετε, το σημαντικότερο είναι να απολαύσετε τον χρόνο σας και να ανανεωθείτε.

Διάβασε επίσης: Καλοκαιρινοί έρωτες: μπορούν να εξελιχθούν σε κανονική σχέση;

The post Καλοκαιρινές διακοπές χωρίς παιδιά appeared first on Miss or Madam.

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μπορούν να έχουν «εξαιρετικά βλαβερά αποτελέσματα» στην ψυχική υγεία των παιδιών και των εφήβων, προειδοποιεί ο αρχίατρος των Ηνωμένων Πολιτειών και καλεί τους γίγαντες της τεχνολογίας να αναλάβουν δράση, σε έκθεση που δόθηκε χθες, Τρίτη, στη δημοσιότητα.

«Διερχόμαστε μια εθνική κρίση της ψυχικής υγείας των νέων και φοβάμαι πως τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μπορεί να είναι ένας σημαντικός κινητήρας αυτής της κρίσης – κάτι στο οποίο οφείλουμε να απαντήσουμε κατεπειγόντως», προειδοποιεί ο Βίβεκ Μέρθι σε ανακοίνωση που συνοδεύει την έκθεση αυτή.

Άλλες έρευνες είναι απαραίτητες για να «κατανοήσουμε καλύτερα τα αποτελέσματα των μέσων κοινωνικής δικτύωσης» στους νέους, αλλά «πολυάριθμα στοιχεία» αποδεικνύουν πως μπορούν να έχουν αρνητικές συνέπειες, αναφέρει στην αναφορά αυτή των 19 σελίδων.

Μέσα κοινωνικής δικτύωσης και καταθλιπτικά συμπτώματα

Μελέτες έχουν για παράδειγμα διαπιστώσει μια σχέση ανάμεσα στη χρήση μέσων κοινωνικής δικτύωσης και την εμφάνιση καταθλιπτικών συμπτωμάτων. Ωθώντας τους νέους να συγκρίνονται, οι πλατφόρμες αυτές μπορεί να πλήξουν την αυτοεκτίμησή τους, σύμφωνα με τον Βίβεκ Μέρθι.

Τα νεαρά κορίτσια μπορεί να είναι ακόμη περισσότερο ευάλωτα. Η χρήση αυτών των πλατφορμών τα εκθέτει περισσότερο από τα αγόρια στην κυβερνοπαρενόχληση ή ακόμη και στην εμφάνιση διατροφικών διαταραχών, σύμφωνα με έρευνα την οποία επικαλείται ο Βίβεκ Μέρθι.

Όλοι οι νέοι μπορεί επίσης να είναι εκτεθειμένοι σε «επικίνδυνα» περιεχόμενα, που δείχνουν για παράδειγμα βίαιες ή σεξουαλικές πράξεις, επιμένει ο αρχίατρος.

Οι επιχειρήσεις τεχνολογίας θα πρέπει να ορίσουν μια «ελάχιστη ηλικία» για τα παιδιά που επιθυμούν να ενταχθουν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσής τους, καθώς και να δημιουργήσουν σταθερές παραμέτρους για την καλύτερη προστασία της ιδιωτικής ζωής τους, υποστηρίζει.

Έως 95% των νέων Αμερικανών ηλικίας από 13 ως 17 ετών λένε πως χρησιμοποιούν κάποιο μέσο κοινωνικής δικτύωσης, το ένα τρίτο από τους οποίους το χρησιμοποιεί «σχεδόν διαρκώς», σύμφωνα με το Pew Research Center.

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και ιδιαίτερα οι επιπτώσεις τους στους πιο νέους αποτελούν πηγή ανησυχίας στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η Μοντάνα υιοθέτησε την περασμένη εβδομάδα νόμο για να απαγορεύσει από την επόμενη χρονιά την εφαρμογή TikTok και έγινε η πρώτη αμερικανική πολιτεία που αναλαμβάνει μια τέτοια πρωτοβουλία.

Εκτός από το ζήτημα των δεδομένων και της παραπληροφόρησης, τοπικοί αιρετοί αξιωματούχοι κατηγορούν την πλατφόρμα για τα αρνητικά αποτελέσματά της στην ψυχική υγεία των πιο νέων. Έστω κι αν Δημοκρατικοί αντιπρόσωποι είχαν απαντήσει πως αυτοί οι κίνδυνοι αφορούν και τα άλλα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Το Μάρτιο, η Γιούτα υιοθέτησε νόμο που απαιτεί από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να ζητούν τη γονική συναίνεση πριν χορηγήσουν στους ανηλίκους πρόσβαση στις πλατφόρμες τους.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Social media: πώς επηρεάζονται οι νεαρές ηλικίες

The post Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μπορούν να είναι επικίνδυνα για τους νέους appeared first on Miss or Madam.

Η αύξηση των συμπτωμάτων κατάθλιψης αυτή εντοπίζεται ιδίως μεταξύ των κοριτσιών, όσων προέρχονται από περιβάλλον με σχετικά υψηλότερο εισόδημα και όσων ζουν στη Βόρεια Αμερική και στην Ευρώπη. Η έρευνα, με επικεφαλής την ερευνήτρια Σέρι Μάντιγκαν από το Πανεπιστήμιο του Κάλγκαρι στον Καναδά, δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «JAMA Pediatrics».

Επίσης, διαπιστώθηκε ότι τα συμπτώματα άγχους σε παιδιά και εφήβους αυξήθηκαν ελαφρώς κατά τη διάρκεια της πανδημίας, αν και υπήρχαν κάποιες ενδείξεις ότι η αύξηση ήταν μεγαλύτερη σε όσα προέρχονται από περιβάλλον με σχετικά υψηλότερο εισόδημα.

Οι μεγαλύτερες αλλαγές στα συμπτώματα κατάθλιψης και άγχους για τα παιδιά που προέρχονταν από υψηλότερα εισοδηματικά στρώματα θα μπορούσε να σχετίζεται, σύμφωνα με τους ερευνητές, με τη μεγαλύτερη πρόσβαση σε ψηφιακές συσκευές και τη γνωστή συσχέτισή τους με την κατάθλιψη. Είναι επίσης πιθανό αυτά τα παιδιά να είχαν περισσότερες διαταραχές της ρουτίνας τους, όπως ακύρωση εξωσχολικών δραστηριοτήτων.

Τέλος, η μελέτη εντόπισε-όπως και άλλες μελέτες που σχετίζονται με την ψυχική υγεία- αύξηση των διατροφικών διαταραχών και των επισκέψεων σε τμήματα επειγόντων περιστατικών για απόπειρες αυτοκτονίας και αυτοκτονικό ιδεασμό κατά τη διάρκεια της πανδημίας.

Μ.Κουζινοπούλου, ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Κατάθλιψη: μία διαδεδομένη ασθένεια παγκοσμίως

The post Αύξηση των συμπτωμάτων κατάθλιψης σε παιδιά και εφήβους κατά την διάρκεια της πανδημίας Covid-19 appeared first on Miss or Madam.

Ακούγοντας τις πρώτες νότες από τη «Σονάτα του Σεληνόφωτος» του Μπετόβεν μέσα στην τάξη, οι μαθητές του δημοτικού σχολείου έλαβαν την οδηγία από τον δάσκαλο των εικαστικών Δημήτρη Πετρόπουλο, να ζωγραφίσουν ό,τι τους έρχεται στο μυαλό. Ο ίδιος δεν προϊδέασε καθόλου τα παιδιά για το είδος της μουσικής, τη χρησιμοποίησε, ωστόσο, για να δει στην πράξη πώς διαχειρίζονται οι μαθητές και οι μαθήτριες ένα ερέθισμα για να εκφραστούν και να εξωτερικεύσουν σκέψεις και συναισθήματα.

Στο άκουσμα της σονάτας, τα παιδιά ζωγράφισαν στο χαρτί εκκλησίες, τάφους και εικόνες από κηδείες και είναι γεγονός ότι διάσημοι συνθέτες έχουν αποδώσει στο μουσικό κομμάτι χαρακτηριστικά θρήνου, ηρεμίας και αγριότητας. Παρ’ όλα αυτά ένα αγόρι, ακούγοντας τη σονάτα, ζωγράφισε τον εαυτό του να κοιμάται γαλήνια στο δωμάτιό του, μεταφέροντας μια αίσθηση χαλάρωσης, ησυχίας και ξεκούρασης.

Μόλις ξεκίνησε το επόμενο μουσικό κομμάτι, η «Ωδή στη χαρά», και πάλι του Μπετόβεν, τα παιδιά άρχισαν να ζωγραφίζουν ουράνια τόξα, εικόνες από εκδρομή και στιγμιότυπα από παιδικά πάρτι, αποτυπώνοντας συναισθήματα και συμβολισμούς χαράς, ελπίδας και ελευθερίας.

Τη σημασία της αυτοέκφρασης των παιδιών μέσα από τη ζωγραφική, επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο εκπαιδευτικός εικαστικός Δημήτρης Πετρόπουλος, τονίζοντας ότι το σχέδιο είναι ένας τρόπος επικοινωνίας των ανθρώπων με τους γύρω τους και ένα μέσο με το οποίο τα παιδιά μπορούν να διαχειρίζονται χαρές, λύπες, αγωνίες ή φόβους.

«Ένας λόγος για τον οποίο ζωγραφίζει ένα παιδί είναι η αυτοέκφραση και ένα από τα θετικά αποτελέσματα της ζωγραφικής είναι η συναισθηματική του καλλιέργεια», προσθέτει.

Διάβασε επίσης: Όταν το παιδί ζωγραφίζει

Γνώστης του ανιμισμού ο Walt Disney

Σημειώνει, μάλιστα, ότι το παιδικό σχέδιο έχει ερευνηθεί αρκετά από επιστήμονες διαφορετικών κλάδων, ενώ κάποια από τα χαρακτηριστικά του είναι γνωστά εδώ και χρόνια, με αντιπροσωπευτική την περίπτωση του Αμερικανού δημιουργού κινουμένων σχεδίων Walt Disney.

«Σε αυτά περιλαμβάνεται και ο ανιμισμός, για τον οποίο έχουν μιλήσει αναπτυξιακοί ψυχολόγοι, περιγράφοντας την τάση των παιδιών να βάζουν ψυχή και να αποδίδουν ανθρώπινα χαρακτηριστικά σε άψυχα αντικείμενα. Αυτός είναι και ο λόγος που στην Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων του Disney, τα λουλούδια έχουν ανθρώπινα χαρακτηριστικά και τραγουδούν, ενώ στην Πεντάμορφη και το Τέρας, όλα τα αντικείμενα του κάστρου έγιναν ανθρώπινοι χαρακτήρες» λέει ο κ. Πετρόπουλος.

Με αφορμή διημερίδα που διοργάνωσε προ ημερών ο Σύλλογος Καλλιτεχνών Εικαστικών Τεχνών Βορείου Ελλάδας για την επίδραση της ψυχολογίας στην τέχνη και της τέχνης στη φύση, ο εκπαιδευτικός εικαστικός υπογραμμίζει ότι τα παιδιά χαίρονται πολύ να δίνουν ψυχή σε άψυχα αντικείμενα όταν ζωγραφίζουν, γεγονός που διευκολύνει ιδιαίτερα την αυτοέκφρασή τους.

Ζωγραφιές των παιδιών: Μια ανθρώπινη μορφή χωρίς χέρια ή τα έντονα δόντια στο σκίτσο ενός παιδιού

Από την άλλη πλευρά, οι ζωγραφιές των παιδιών είναι πιθανό να μεταφέρουν στους μεγάλους σημαντικές πληροφορίες που τα αφορούν, με την προϋπόθεση να λειτουργούν πάντα συμπληρωματικά με άλλους τρόπους εκτίμησης της ψυχολογικής τους κατάστασης από ειδικούς επιστήμονες.

Σύμφωνα με τον κ. Πετρόπουλο, εκπρόσωποι της ψυχαναλυτικής προσέγγισης εκτιμούν ότι το σχέδιο μιας ανθρώπινης μορφής χωρίς χέρια ή με πόδια μικρά, που βρίσκονται πολύ κοντά το ένα στο άλλο, μπορεί να υποκρύπτει συναισθηματικές διαταραχές. Στο ίδιο πνεύμα, έχουν διατυπωθεί απόψεις περί εντοπισμού πιο μόνιμων και διαρκών χαρακτηριστικών της προσωπικότητας των παιδιών μέσα από τα παιδικά σχέδια, και πιο συγκεκριμένα όταν εμφανίζονται σε αυτά μορφές με έντονα δόντια, εμφανώς τονισμένα έξω από το στόμα.

Κρυμμένη επιθετικότητα, μεγαλοπρέπεια ή χαμηλή αυτοεκτίμηση και μελαγχολία ενδέχεται να υποκρύπτουν ανθρώπινες μορφές που παρουσιάζονται πολύ μεγάλες στο χαρτί ενώ απαλές γραμμές του μολυβιού, διακεκομμένες μορφές στο σχέδιο και μικροσκοπικές μορφές μπορεί να παραπέμπουν σε έναν φόβο για τη ζωή.

Από την άλλη πλευρά, πρόσωπα που αποδίδονται με λεπτομέρεια και φέρουν πολλά χαρακτηριστικά δείχνουν, κατά τους ειδικούς, τη μεγάλη εκτίμηση του παιδιού που ζωγραφίζει γι’ αυτόν ή αυτήν που απεικονίζει.

Ζωγραφιές των παιδιών – Στάδια ανάπτυξης και ο ρόλος του ταλέντου

Σε κάθε περίπτωση, συγκεκριμένες σχεδιαστικές λύσεις που χρησιμοποιούνται από παιδιά στις ζωγραφιές τους, είναι ενδεικτικές των εικαστικών σταδίων ανάπτυξης και του τρόπου με τον οποίο εξελίσσονται ώστε να κατακτήσουν στο τέλος τον οπτικό ρεαλισμό, μια επιδεξιότητα στην απεικόνιση των πραγμάτων. Για παράδειγμα, μικρότερα παιδιά τοποθετούν ένα αντικείμενο πάνω από το άλλο στο χαρτί, για να δώσουν την αίσθηση του βάθους, ενώ μεγαλύτερα χρησιμοποιούν την επικάλυψη.

Επίσης, η απεικόνιση της προοπτικής, των πολλών λεπτομερειών και της ποικιλίας χρωμάτων συνδέονται με ανώτερα στάδια εξέλιξης του παιδικού σχεδίου και όταν κατακτούνται σε μικρότερες ηλικίες δεν αποκλείεται να συνδέονται με ιδιαίτερες γνωστικές δεξιότητες και ικανότητες όπως η μνήμη και η αυτοσυγκέντρωση.

«Οι ειδικοί μπορούν να καθοδηγήσουν παιδιά με τέτοιο ταλέντο, να τα οριοθετήσουν και να τα βοηθήσουν να εξελιχθούν» λέει ο κ. Πετρόπουλος, επαναλαμβάνοντας ωστόσο, ότι η ζωγραφική είναι για όλα τα παιδιά μια μορφή έκφρασης, ιδιαίτερα χρήσιμη που μέσω συμβολισμών και σχεδίων δίνει διέξοδο στον παιδικό ψυχισμό. Κρίνοντας, άλλωστε, από τη δική του πολυετή εμπειρία στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, κάνει λόγο για μια δραστηριότητα στην οποία όλα τα παιδιά περνούν καλά!

Π. Γιούλτση, ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Μη φέρεσαι στο παιδί σου σαν «βασιλιά»!

The post Τι βλέπουν οι μεγάλοι στις ζωγραφιές των παιδιών; appeared first on Miss or Madam.

Ο πόλεμος στην Ουκρανία, που θα κλείσει έναν χρόνο την Παρασκευή, είναι καταστροφή για τα παιδιά, τόνισε η Ίνγκερ Άσινγκ, η διευθύνουσα σύμβουλος της Save the children, παρουσιάζοντας την έκθεση της οργάνωσής της.

Κατά το κείμενο της ΜΚΟ, παιδιά έχουν μετατραπεί σε θύματα μερικών από τα πιο φρικιαστικά εγκλήματα κατά τη διάρκεια του πολέμου, συμπεριλαμβανομένων βασανισμών, σεξουαλικής βίας και φόνων. Πολλά από τα εγκλήματα δεν καταγράφονται.

Κάθε παιδί στην Ουκρανία έχει περάσει κατά μέσο όρο 920 ώρες —ή με άλλα λόγια πάνω από έναν μήνα— σε υπόγεια καταφύγια αφότου άρχισε ο πόλεμος, κατά τα στοιχεία της Save the children. Η κατάσταση είναι χειρότερη κοντά στα μέτωπα.

Το να παγιδεύεται κανείς κάτω από τη γη είναι φρικτή εμπειρία που τα παιδιά δεν θα ξεχάσουν ποτέ, επισήμανε η κυρία Άσινγκ. Πολλά από τα παιδιά στην Ουκρανία ζουν σε μόνιμη κατάσταση τρόμου, πρόσθεσε.

Επιπλέον, υποφέρουν από τον φόβο πως θα χάσουν τους συγγενείς τους ή ότι θα αναγκαστούν να εγκαταλείψουν τον τόπο όπου ζουν, πρόσθεσε η σουηδή ακτιβίστρια.

Η Save the Children απηύθυνε έκκληση οι στρατιωτικοί να μην πλήττουν αμάχους και πολιτικά κτίρια, ιδίως σχολεία, σπίτια και νοσοκομεία. Όσοι παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο πρέπει να λογοδοτούν, επέμεινε.

Η ΜΚΟ θεωρεί σημαντικό να προσφέρεται ψυχολογική υποστήριξη στα παιδιά και να έχουν τη δυνατότητα να επιστρέψουν στο σχολείο. Σε πολλές περιοχές, η παράδοση μαθημάτων είναι εφικτή μόνο χάρη σε ψηφιακές πλατφόρμες, όμως τα παιδιά που διαθέτουν τις απαραίτητες συσκευές μετά βίας φθάνουν το ένα στα τρία.

Από το ξέσπασμα του πολέμου την 24η Φεβρουαρίου 2022 έχουν σκοτωθεί ή τραυματιστεί πάνω από 18.600 άμαχοι, θύμισε η Save the children, επικαλούμενη επαληθευμένους αριθμούς των Ηνωμένων Εθνών. Ο απολογισμός των θυμάτων στις τάξεις των αμάχων θεωρείται βέβαιο πως είναι πολύ υψηλότερος στην πραγματικότητα.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Πόλεμος στην Ουκρανία: Το ημερολόγιο φρίκης μιας 15χρονης από τη Μαριούπολη

The post Πόλεμος στην Ουκρανία: Καθημερινά σκοτώνονται ή τραυματίζονται 4 παιδιά appeared first on Miss or Madam.

Καθυστέρηση λόγου & ομιλίας: Συμπτώματα

Το παιδί σας μπορεί να έχει καθυστέρηση ομιλίας εάν δεν είναι σε θέση:

• Να «μπαμπαλίσει» σε ηλικία 6 έως 9 μηνών.
• Να πει απλές λέξεις (όπως «μαμά» ή «μπαμπά») με νόημα, περισσότερο ή λιγότερο καθαρά μέχρι την ηλικία των 12 έως 15 μηνών.
• Να κατανοήσει απλές λέξεις (όπως «όχι» ή «σταμάτα») μέχρι την ηλικία των 18 μηνών.
• Να λέει λιγότερες από 50 λέξεις και να μην συνδυάζει 2 λέξεις μέχρι την ηλικία 2 ετών.
• Να μιλάει σε σύντομες προτάσεις μέχρι την ηλικία των 3 ετών.
• Να λέει μια απλή ιστορία σε ηλικία 4 έως 5 ετών.

Αιτίες

Οι πιο κοινές αιτίες καθυστέρησης ομιλίας περιλαμβάνουν προβλήματα ακοής, γενικότερη καθυστέρηση και σε άλλους τομείς της εξέλιξης, νοητική υστέρηση και προωρότητα (ανάλογα με το πόσο νωρίς γεννήθηκε, ένα παιδί ακολουθεί τα δικά του αναπτυξιακά ορόσημα).

Άλλες αιτίες είναι:

• Ψυχοκοινωνική στέρηση (το παιδί δεν περνάει αρκετό χρόνο μιλώντας με ενήλικες και μεγαλώνει σε περιβάλλον φτωχό σε ερεθίσματα).
• Αυτισμός (το παιδί δεν γυρίζει στο όνομά του, δεν σας κοιτάζει στα μάτια, δεν δείχνει αντικείμενα με τον δείκτη, κάνει επαναληπτικές κινήσεις, στερεοτυπικά, μονότονες).
  Κληρονομικότητα (όταν ο ένας από τους γονείς έχει αργήσει να μιλήσει).
• Εκλεκτική αλαλία (το παιδί απλώς δεν θέλει να μιλήσει).
  Εγκεφαλική παράλυση (μια κινητική κυρίως διαταραχή που οφείλεται σε περιγεννητική συνήθως εγκεφαλική βλάβη και συνοδεύεται από άλλα προβλήματα όπως νοητικά, ομιλίας, συμπεριφοράς).
• Μεταβολικά νοσήματα, όπως υποθυρεοειδισμός, φαινυλκετονουρία
• Γενετικά νοσήματα, όπως σύνδρομο Down, εύθραυστο Χ.

Η διαβίωση σε ένα δίγλωσσο οικογενειακό περιβάλλον μπορεί επίσης να επηρεάσει την παραγωγή λόγου και της ομιλίας του παιδιού. Ο εγκέφαλος του παιδιού χρειάζεται να εργαστεί πιο πολύ για να κατανοήσει και να χρησιμοποιήσει δύο γλώσσες.

Έτσι, μπορεί να χρειαστεί περισσότερος χρόνος γι’ αυτά τα παιδιά να αρχίσουν να χρησιμοποιούν μία ή και τις δύο γλώσσες που μαθαίνουν. Δεν είναι ασύνηθες για ένα δίγλωσσο παιδί να χρησιμοποιεί μια μόνο γλώσσα στην αρχή.

Διάγνωση

Ο παιδίατρός σας και ο παιδονευρολόγος μπορεί να σας βοηθήσουν να αναγνωρίσετε μια καθυστέρηση λόγου και ομιλίας. Θα σας ρωτήσει τι λέξεις χρησιμοποιεί το παιδί και θα to προκαλέσει και ο ίδιος να επικοινωνήσει μαζί του λεκτικά και μπορεί να ακούσει ο ίδιος πώς το παιδί σας μιλάει. Ταυτόχρονα ελέγχει τη συνολική ψυχοκινητική εξέλιξη του παιδιού.

Ο παιδίατρός σας μπορεί να σας παραπέμψει σε άλλους ειδικούς για να καθορίσει γιατί το παιδί σας δεν μιλάει. Για παράδειγμα, εάν ο γιατρός σας πιστεύει ότι το παιδί σας μπορεί να έχει πρόβλημα ακοής, μπορεί να παραπέμψει το παιδί σας σε ωτορινολαρυγγολόγο για ακοολογικό έλεγχο.

Η διάγνωση του αυτισμού δεν γίνεται με κάποια εξέταση αίματος, αλλά μέσα από την κλινική παρατήρηση και ειδικά ανιχνευτικά εργαλεία από εξειδικευμένους επαγγελματίες υγείας.

Θεραπεία

Το παιδί σας μπορεί να μην χρειάζεται απαραίτητα θεραπεία. Μερικά παιδιά χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να αρχίσουν να μιλούν. Αλλά αν το παιδί σας χρειάζεται θεραπευτική παρέμβαση, αυτό θα εξαρτηθεί από την αιτία της καθυστέρησης ομιλίας. Ο γιατρός σας θα σας ενημερώσει για την αιτία του προβλήματος του παιδιού σας και θα σας μιλήσει σχετικά με τις επιλογές θεραπείας. Ο γιατρός σας μπορεί να σας παραπέμψει σε έναν λογοθεραπευτή. Ο λογοθεραπευτής μπορεί να σας δείξει πώς να βοηθήσετε το παιδί σας να μιλήσει περισσότερο και να μιλήσει καλύτερα και επίσης μπορεί να διδάξει στο παιδί σας πώς να ακούει ή πώς να διαβάζει τα χείλη.

Άλλοι ειδικοί που μπορεί να σας συστήσει ο γιατρός σας περιλαμβάνουν έναν ψυχολόγο (ειδικό σε προβλήματα συμπεριφοράς) κι έναν εργοθεραπευτή (για ενίσχυση λεπτής κινητικότητας).

Γράφουν οι Ιωάννα Κουρή Παιδονευρολόγος Επιστημονική Συνεργάτης Παίδων ΜΗΤΕΡΑ Ελένη Ν. Σκουτέλη Παιδονευρολόγος Επιστημονική Συνεργάτης Μονάδας Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών ΜΗΤΕΡΑ
ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Λογοθεραπεία: πότε είναι απαραίτητη και πώς μπορεί να βοηθήσει το παιδί

 Τι είναι η ΔΕΠΥ και σε τι διαφέρει από τη ζωηράδα;

The post Καθυστέρηση λόγου & ομιλίας στα παιδιά appeared first on Miss or Madam.

Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Τελ Αβίβ και του Κέντρου Ιατρικής Προσομοίωσης Ίσραελ, με επικεφαλής την καθηγήτρια Ορίτ Καρνιέλι-Μίλερ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό για θέματα έρευνας στην υγεία “Qualitative Health Research”, συμπέραναν ότι η συμβολή των ιατρικών κλόουν εκτείνεται πέρα από την ευχάριστη διάθεση που δημιουργούν σε μια κλινική.

Οι ιατρικοί κλόουν θέλουν να αλλάξουν, μέσω του χιούμορ, προς το καλύτερο το νοσοκομειακό περιβάλλον

Οι ιατρικοί κλόουν – γνωστοί επίσης ως νοσοκομειακοί κλόουν και κλόουν γιατροί – είναι εκπαιδευμένοι επαγγελματίες με στόχο να αλλάξουν μέσω του χιούμορ προς το καλύτερο το νοσοκομειακό περιβάλλον. Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι η δράση τους ασκεί θετική επίδραση, μεταξύ άλλων βοηθώντας στην αντιμετώπιση του πόνου των ασθενών, ιδίως των παιδιών και των εφήβων.

Η νέα έρευνα διακρίνει 40 διαφορετικές δεξιότητες των ιατρικών κλόουν που συμβάλλουν στη θεραπεία, όπως ότι βοηθάνε τον ασθενή να εκφράσει τις δυσκολίες και τα παράπονα του στους γιατρούς, να τηρήσει πιο πιστά την αναγκαία φαρμακευτική και άλλη θεραπεία, να αποσπαστεί ο νους του από τον πόνο και το άγχος, να δημιουργηθεί μέσα στον νοσοκομειακό θάλαμο μια ατμόσφαιρα χαράς και παιγνιδιού κ.α. Όταν οι κλόουν συνεργάζονται με την υπόλοιπη ιατρική ομάδα, τότε το αποτέλεσμα είναι ακόμη πιο στοχευμένο.

Όπως είπε η δρ Καρνιέλι-Μίλερ, “από τη στιγμή που μπαίνουν στο δωμάτιο, οι κλόουν δημιουργούν ένα δεσμό με τους ασθενείς, τονώνοντας τους και δίνοντας τους δύναμη και στάτους μέσα στο ιατρικό σύστημα…Το ιατρικό σύστημα είναι ιεραρχικό και δεν είναι πάντα εύκολο για τους ασθενείς να αντιμετωπίσουν την κατάσταση. Μία από τις ικανότητες των ιατρικών κλόουν είναι να βάζουν τον εαυτό τους στη χαμηλότερη θέση μέσα στο ιατρικό περιβάλλον και, με αυτόν τον τρόπο, δίνουν περισσότερη εξουσία στους ασθενείς, πιο πολλή δύναμη και έλεγχο”.

Επίσης, οι κλόουν έχουν επίγνωση των συναισθηματικών δυσκολιών που συνεπάγεται για τους ασθενείς (και όχι μόνο) η παραμονή στο νοσοκομείο και η βίωση της ασθένειας τους.

Βασικός στόχος τους είναι η απόσπαση της προσοχής των ασθενών από τα προβλήματα τους

Βασικός στόχος τους είναι η απόσπαση της προσοχής των ασθενών από τα προβλήματα τους, καθώς επίσης να στρέψουν πάνω στους ίδιους τους κλόουν την όποια επιθετικότητα ή τα παράπονα που αλλιώς θα είχαν ως στόχους το ιατρικό προσωπικό και τους γονείς. Η χρήση της φαντασίας, τα αστεία, τα αγγίγματα, η μουσική, η ακρόαση με ενσυναίσθηση κ.α. αποσκοπούν στο να δημιουργηθεί ένα περιβάλλον όπου ο ασθενής μπορεί να εκφράσει τα θετικά ή αρνητικά συναισθήματα του.

Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι δεν έχει γίνει ευρέως αντιληπτή και αποδεκτή η συνεισφορά των ιατρικών κλόουν, οι οποίοι θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν περισσότερο. Στο Ισραήλ έχει δημιουργηθεί από το 2002 η μη κερδοσκοπική οργάνωση “Dream Doctors Project”, που απασχολεί ιατρικούς κλόοουν ως μέρος του παραϊατρικού συστήματος στα ισραηλινά νοσοκομεία.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Δίπλα στις γυναίκες που έχουν βιώσει απώλεια κύησης ή βρεφικό θάνατο στέκεται το Αρεταίειο Νοσοκομείο

The post Οι ιατρικοί κλόουν βοηθάνε ασθενείς και γιατρούς στη θεραπεία, πέρα από την απλή ψυχαγωγία appeared first on Miss or Madam.

H Μαρία έρχεται κλαίγοντας και λέει:

– Η Κατερίνα δε με θέλει για φίλη και δε μου δίνει τα παιχνίδια της.

– Να μην της δίνεις και εσύ τα δικά σου, απαντά ο γονιός

ή μια άλλη πιθανή απάντηση μπορεί να είναι:

– Δεν είναι κάτι σοβαρό. Δεν αξίζει να στεναχωριέσαι για αυτό, μικρή μου.

Μετά από λίγες ώρες το παιδί ζητά να παίξει με τη φίλη της. Ο γονιός αναρωτιέται αν η συζήτηση που έκαναν προηγουμένως είχε κάποια χρησιμότητα και αρχίζει να αμφισβητεί είτε τον εαυτό του και την αποτελεσματικότητα του είτε να υποτιμά την ικανότητα του παιδιού να επεξεργάζεται τα συναισθήματά του.

Η επικοινωνία, το να ακούς και να ακούγεσαι, μέσα στην οικογένεια δεν είναι πάντα μία εύκολη υπόθεση.

Πόσες φορές νιώθουμε ότι τα λόγια και οι πράξεις δεν εκπροσωπούν αυτά που πραγματικά επιθυμούμε να πούμε; Πόσες φορές νιώθουμε ότι, τελικά, δε γίναμε ξεκάθαροι; Το να ακούς το παιδί φαίνεται αρκετά εύκολο. Όμως, ακούω σημαίνει κατανοώ, συναισθάνομαι και προσπαθώ να έρθω σε επαφή, όχι μόνο με τις δηλώσεις αλλά και με τα συναισθήματα του παιδιού. Σε συνθήκες πίεσης ο γονιός προσπαθεί να δώσει λύσεις, συμβουλές, οδηγίες, παρηγοριά στο παιδί, για να το βοηθήσει και έπειτα μπορεί να νοιώσει ότι η φωνή του δεν ακούγεται, παρά μόνο αν ανεβάσει την έντασή της.

Υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός γονέων που φαίνεται ότι επικεντρώνουν τις μεθόδους διαπαιδαγώγησης και κοινωνικοποίησης των παιδιών σε ψυχολογικές μεθόδους και στρατηγικές και λιγότερο σε μεθόδους άσκησης σωματικής βίας με ξυλοδαρμούς ή χαστούκια, χωρίς να σημαίνει ότι αυτές οι πρακτικές έχουν παύσει.

Οι γονείς επιθυμούν να αναπτύσσουν τον διάλογο, επιτρέπουν στα παιδιά τους να εκφραστούν πιο ελεύθερα, δείχνουν κατανόηση, στοργή, αγάπη και φροντίδα, ασχολούνται με την επιμέλεια και δίνουν έμφαση σε εξωσχολικές και ψυχαγωγικές δραστηριότητες. Ο νέος γονιός αναζητά μία αυθεντική και αμοιβαία σχέση με το παιδί χωρίς, βέβαια, να ξεχνιούνται οι διαφορετικοί ρόλοι.

Ωστόσο, στην προσπάθεια του να επικοινωνήσει ο γονιός, μερικές φορές υιοθετεί τακτικές που δυσχεραίνουν την επικοινωνία και δε βοηθούν το διάλογο.

Έτσι, ο γονιός μπορεί να δίνει οδηγίες ή διαταγές στο παιδί και να του λέει τι να κάνει, μη βοηθώντας το να καλλιεργήσει την κριτική του ικανότητα στον έλεγχο των συνεπειών της συμπεριφοράς του και στη λήψη αποφάσεων.

Μπορεί να το προειδοποιεί ή απειλεί για τιμωρίες και συνέπειες που ποτέ δεν πρόκειται να πραγματοποιήσει, με αποτέλεσμα το παιδί να αμφισβητεί τον γονεϊκό του ρόλο ή να μη μάθει να υποστηρίζει τον εαυτό του. Μπορεί να το κριτικάρει ή να μιλά για λογαριασμό του χωρίς να του δίνει τον χώρο να εκφραστεί, δείχνοντας ότι πάντα θα μιλά κάποιος άλλο για αυτό. Θέλοντας να το «προστατεύσει» από τα αρνητικά του συναισθήματα και να το απομακρύνει από αυτά, ελαχιστοποιεί το μέγεθος ή την αξία τους.

Η αυθεντική επικοινωνία με το παιδί δεν είναι απλή υπόθεση. Απαιτεί δεξιότητες και την υιοθέτηση τακτικών που ευνοούν τη γνήσια έκφραση συναισθημάτων.

Διάβασε επίσης: Γονείς «ελέφαντες» ή γονείς «τίγρεις»: ποιος τύπος γονέα είσαι;

Το να είσαι καλός ακροατής:

Οι Fine και Glasser αναφέρουν ότι καλός ακροατής είναι αυτός που ακούει τον άλλο και όσα του λέει και δε σκέφτεται ούτε λεπτό τον εαυτό του και τι να απαντήσει σε όσα ακούει. Τα παιδιά ψάχνουν καλούς ακροατές που δε θα τους δώσουν εμφανείς λύσεις και συμβουλές αλλά αυτούς που θα ακούσουν τα παράπονά τους και θα μοιραστούν τα συναισθήματά τους.

Δε χρειάζεται να υποτιμήσουμε τη Μαρία στο παραπάνω παράδειγμα, να σκεφτούμε ότι είναι ένα μικρό παιδί που δε ξέρει ότι μπορεί να σταματήσει να παίζει με την Κατερίνα. Αυτό που χρειάζεται είναι να ακούσουμε την ανάγκη της. Αν αναζητεί λύσεις, ας τη βοηθήσουμε μέσα από ένα σύνολο επιλογών να βρει αυτή που θα είναι η καταλληλότερη για αυτή. Έτσι θα ασκήσει την κριτική της ικανότητα και θα μάθει να παίρνει πρωτοβουλίες, να αναλαμβάνει ευθύνες και να δέχεται τις συνέπειες των πράξεών της.

Ο καλός ακροατής μπορεί να είναι παθητικός, να παραμένει σιωπηλός όταν χρειάζεται.

Ο γονιός αφήνει το χώρο στο παιδί να εκφράσει τις ανησυχίες, τις διαφωνίες, τις συγκρούσεις, τον θυμό, τη λύπη, τη χαρά, τη ζήλεια, την ευχαρίστηση. Αφήνει τον χώρο χωρίς αυτό να σημαίνει ότι χάνει τη φωνή του. Σε άλλες περιπτώσεις ο καλός ακροατής αποκτά ενεργητικό χαρακτήρα και γίνεται αυθεντικός απέναντι στο παιδί, χωρίς να προσπαθεί να επιβάλλει την άποψή του.

Δε διατηρεί το προσωπείο του παντογνώστη που μπορεί να βρει λύσεις στα πάντα, απεναντίας καλλιεργεί το διάλογο κάνοντας περισσότερες ερωτήσεις. Διαθέτει χρόνο και αφιερώνει όλη την προσοχή στο παιδί, ενισχύει τις πραγματικές ικανότητες του παιδιού, το εμπιστεύεται ότι μπορεί να βρει λύσεις και νοιώθει ασφαλής ότι το παιδί θα μπορέσει να λάβει αποφάσεις και να πάρει πρωτοβουλίες που αντιστοιχούν στις ικανότητες και την ηλικία του.

Τα αποτελέσματα της αυθεντικής επικοινωνίας δεν είναι άμεσα εμφανή.

Ο γονιός μπορεί να απογοητευτεί και να ματαιωθεί νιώθοντας ότι τα λόγια του και η συμπεριφορά του δεν έχουν κανένα όφελος. Οι καρποί αυτής της προσπάθειας έρχονται όταν το είδος αυτής της επικοινωνίας αποκτήσει γερά θεμέλια και συστατικό στοιχείο της σχέσης.

Ακούω και ακούγομαι σημαίνει σέβομαι τα συναισθήματα του άλλου, ακόμα και αν διαφωνώ, γνωστοποιώντας στον άλλο τη διαφωνία μου, την άποψη μου, ακόμη και αν γίνομαι δυσάρεστος. Έτσι, δε θα χάσω ποτέ τη δική μου φωνή. Το παιδί έχει ανάγκη να ξέρει ότι το αγαπούν για αυτό που είναι, ότι το εμπιστεύονται για τις ικανότητές του για να αποκτήσει συναίσθηση της αξίας του και των πραγματικών του δυνατοτήτων. Αφήνω στο άλλο τον χώρο να εκφράσει τα συναισθήματά του και να αποκτήσει τη φωνή του.

Πρώτη δημοσίευση του άρθρου στο ioannatsigganou.gr

Διάβασε επίσης: Χειριστικός γονέας: γιατί συμβαίνει και ποια είναι τα χαρακτηριστικά του

Ο ρόλος του παιδοψυχολόγου. Το πότε, το πώς και το γιατί

The post Tο να ακούς και να ακούγεσαι μέσα στην οικογένεια δεν είναι μία εύκολη υπόθεση appeared first on Miss or Madam.