Τα βιβλία και, συγκεκριμένα η λογοτεχνία, τα τελευταία χρόνια είναι, πλέον, αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μου. Με ηρεμούν, με ταξιδεύουν νοερά, διώχνουν το άγχος της καθημερινότητας και με κάνουν να ονειρεύομαι. Ως επί το πλείστον, επιλέγω βιβλία σύμφωνα με την ψυχολογία μου κάθε φορά.
Το καλοκαίρι, που σιγά σιγά μας αφήνει, διάβασα αρκετά. Ξεχώρισα, όμως, δύο βιβλία, τα οποία και θα σας παρουσιάσω παρακάτω και, φυσικά, θα σας εξηγήσω γιατί τα έχω βάλει τόσο ψηλά στην καρδιά μου, και γιατί θεωρώ πως ο καθένας μας πρέπει να τα διαβάσει, τουλάχιστον μία φορά το καθένα.
Και τα δύο βιβλία τα διάβασα πολύ πρόσφατα, και με μία ανάσα, που συνηθίζω να λέω. Με μάγεψαν και μου έδωσαν απίστευτη τροφή για σκέψη και εσωτερική αναζήτηση.
Πάμε να τα δούμε, λοιπόν:
1ο βιβλίο: «Το Δώρο», του Στέφανου Ξενάκη
Το συγκεκριμένο βιβλίο υπογράφει ο συγγραφέας Στέφανος Ξενάκης και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Key books». Συμπεριλαμβάνεται στα βιβλία ψυχολογίας, και συγκεκριμένα στα αυτοβελτίωσης, και χωρίζεται σε πολύ μικρά κεφάλαια με αποφθέγματα για τη ζωή, η οποία, όπως αναφέρει και ο τίτλος, είναι ένα Δώρο, το πολυτιμότερο όλων.
Γιατί προτείνω το συγκεκριμένο βιβλίο και τι με άγγιξε σε αυτό;
Καταρχάς, πρέπει να πω πως θεωρώ ότι η ανάγνωση του συγκεκριμένου είδους βιβλίων, αν δε συνοδεύεται και από δράση προσωπική, είναι απλά ένα ευχάριστο ανάγνωσμα, και όχι ένας οδηγός.
Κάθε του κεφάλαιο μού υπενθύμιζε τις πραγματικές αξίες της ζωής, τις οποίες ίσως λόγω ρυθμού ζωής, λόγω καταστάσεων, άγχους και στρες για να τα προλάβουμε όλα, τις έχουμε ξεχάσει και, φυσικά, τις έχουμε βγάλει από τη ζωή μας.
Μου θύμισε πόσο δεδομένα έχουμε κάποια πράγματα και πόσο μικρή σημασία τους δίνουμε καθημερινά, λες και θα ζήσουμε αιώνια, ξεχνώντας πως η ζωή, αν όντως το καλοσκεφτείς, είναι ένα δώρο. Δε θα είμαστε για πάντα εδώ, άρα μήπως όσο είμαστε πρέπει να το απολαύσουμε;
Ακόμα, μέσα από τις σελίδες του σκέφτηκα πόσο κλισέ θεωρούμε τη φράση: «αγάπησε τον εαυτό σου», και, όμως, πόσο ρεαλισμό κρύβουν αυτές οι λέξεις…
Αν δεν αγαπήσουμε τον εαυτό μας, αλήθεια ποιος θα μας αγαπήσει πραγματικά; Αν δεν τον γνωρίσουμε, αν δεν ξέρουμε τις αληθινές ανάγκες και επιθυμίες του, πώς περιμένουμε να τις καταλάβουν και να τις σεβαστούν και οι υπόλοιποι γύρω μας.
Αν εμείς οι ίδιοι δε σεβόμαστε τον εαυτό μας και δεν τον φροντίζουμε, αυτό το μήνυμα στέλνουμε και σε όσους μας συναναστρέφονται. Έτσι δεν είναι;
Πολύ σημαντικό κεφάλαιο του βιβλίου: «να μάθεις να λες όχι». Κάθε φορά που λέμε όχι σε κάποιον τομέα στη ζωή μας, λέμε ναι στον εαυτό μας. Τι μετράει πραγματικά, ε;
Δε θα επεκταθώ άλλο, γιατί θέλω όλοι να το διαβάσουν το συγκεκριμένο βιβλίο. Είναι ένας οδηγός για τη ζωή, προσοχή, όμως, μόνο για όποιον είναι έτοιμος να τον ακολουθήσει!
Διάβασε επίσης: Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά…
2ο βιβλίο: «Εβόρα», του Κώστα Κρομμύδα
Το δεύτερο βιβλίο που αγάπησα αυτό το καλοκαίρι είναι και αυτό ενός ξεχωριστού έλληνα συγγραφέα, του Κώστα Κρομμύδα, και ο τίτλος του «Εβόρα», η καλύτερη στιγμή της ημέρας, ο παράδεισος της κάθε στιγμής, θα πω εγώ.
Η «Εβόρα» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Διόπτρα» και είναι ένας ύμνος στη φύση και στον ρόλο της στην ψυχική υγεία του ανθρώπου, αλλά και ένας ύμνος στην αληθινή και ανιδιοτελή αγάπη.
Το διάβασα και συνειδητοποίησα πόσο λίγο χρόνο προσφέρουμε στον εαυτό μας να ζήσει, να νιώσει, να γελάσει με την ψυχή του, γιατί όχι να ονειρευτεί. Ζούμε ή στο παρελθόν ή στο μέλλον, συνήθως, και ξεχνάμε να ζήσουμε το παρόν, αφήνουμε τη στιγμή να περνάει, απλά χωρίς να το καταλάβουμε. Το σώμα είναι εκεί αλλά εμείς αλλού…
Η καθημερινότητα, το άγχος, η βιασύνη, οι υποχρεώσεις του καθενός δε μας αφήνουν να συνειδητοποιήσουμε τι, πραγματικά, χρειαζόμαστε για να νιώσουμε όμορφα. Πολλές φορές τρέχουμε για να φτάσουμε, και έχουμε ξεχάσει το γιατί.
Ένα από τα στοιχεία που με κέντρισαν στο βιβλίο του κυρίου Κρομμύδα ήταν οι τόσο ζωντανές εικόνες της φύσης. Πόσο όμορφο είναι να περάσεις μία ολόκληρη ημέρα με τον εαυτό σου, ή και όχι μόνο, σε ένα καταπράσινο μέρος, χωρίς να σκέφτεσαι τίποτα. Με το μυαλό σου καθαρό και τις έγνοιες μακριά. Παρέα με το καφεδάκι σου και τα δέντρα ή τα όμορφα λουλούδια και τις ευωδιαστές μυρωδιές τους. Γιατί δεν το κάνουμε πλέον; Στην εποχή της τεχνολογίας, θα μου πεις; Ειδικά σε αυτήν την εποχή!
Τι ωραίο συναίσθημα είναι αυτό που μας πλημμυρίζει, σκεφτείτε, όταν πηγαίνουμε διακοπές το καλοκαίρι και αφήνουμε τα πάντα πίσω μας. Γιατί δεν το κάνουμε και καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου; Γιατί προγραμματίζουμε τόσο έντονα μία εβδομάδα διακοπών, και όχι τη ζωή και αυτά που επιθυμούμε; Γιατί έχουμε ξεχάσει να ονειρευόμαστε;
Επίσης, το βιβλίο «Εβόρα» δε θα μπορούσε να μην αγγίξει και το θέμα του έρωτα και της αγάπης. Αυτήν την αληθινή αγάπη που σε πλημμυρίζει συναισθήματα πληρότητας, γαλήνης, ενέργειας. Που τη νιώθεις σε κάθε σημείο του σώματος και της καρδιάς σου. Που φωνάζει σε όλο σου το είναι «είμαι εδώ για ‘σένα».
Σε μία εποχή εγωισμού, συμφέροντος, μη έλλειψης χρόνου, άρα και συναισθήματος, πόσο σημαντικό είναι να έχουμε δίπλα μας ανθρώπους που μας νοιάζονται και μας αγαπάνε, που εκτιμάνε εμάς και όχι αυτό που παίρνουν από εμάς. Που είναι δίπλα μας και το αποδεικνύουν καθημερινά. Που δε σε κάνουν να αμφιβάλλεις και να αναρωτιέσαι.
Για όλους αυτούς αλλά και για πολύ περισσότερους λόγους αξίζει να διαβάσετε και τα δύο αυτά βιβλία, και να σκεφτείτε, περνώντας την κάθε τους σελίδα: «Εγώ τι κάνω; Είμαι στα αλήθεια ευτυχισμένη; Κάνω αυτά που θέλω, και όχι μόνο αυτά που πρέπει; Ζω ή απλά υπάρχω;».
Να θυμάσαι: ποτέ δεν είναι αργά να γίνεις ο άνθρωπος που ονειρεύεσαι!
Ξεκίνα τώρα…
Διάβασε επίσης: Ο Σεπτέμβριος έρχεται…καιρός να κάνετε αλλαγές στη ζωή σας
Ακολουθήστε το Miss or Madam στο Facebook και στο Instagram.
