Μελέτες επιβεβαιώνουν ότι το άγχος είναι βασικός «ένοχος» για τις ενοχλητικές ρυτίδες στο μέτωπο, το πιο χαλαρό και γηρασμένο δέρμα!

Μικρότερες και μεγαλύτερες ρυτίδες που ξαφνικά βαθαίνουν και πολλαπλασιάζονται. Δέρμα άτονο, θαμπό, κουρασμένο. Αφυδάτωση και χαλάρωση στο πρόσωπο. Ευθύνεται για όλα αυτά τα σημάδια μόνο ο χρόνος; Μην βιαστείτε να απαντήσετε θετικά… Εκτός από τον χρόνο, το άγχος αναδεικνύεται σε σημαντικό παράγοντα γήρανσης.

Inflammaging: Τι είναι και τι μπορούμε να κάνουμε γι’ αυτό

Οι ειδικοί έχουν αποκωδικοποιήσει το Inflammaging: το άγχος συνδέεται με τα επίπεδα της φλεγμονής (inflammation) στον οργανισμό και η φλεγμονή συνδέεται με τη γήρανση (aging). Και παρότι δεν μπορούμε να κάνουμε πολλά για να νικήσουμε το άγχος, η κατανόηση του τρόπου που επιδρά η φλεγμονή στο δέρμα βοηθά να προλάβουμε και να αντιμετωπίσουμε τα πρόωρα σημάδια της γήρανσης.

Με αυτό ακριβώς το θέμα ασχολήθηκε πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Frontier in Cell and Developmental Biology, εστιάζοντας στη σύνδεση ανάμεσα στο στρες και τη γήρανση του δέρματος και αναδεικνύοντας τον σημαντικό ρόλο της φλεγμονής σε αυτήν τη διαδικασία.

«Παρότι η σχέση του άγχους με τη γήρανση του δέρματος μέσω της φλεγμονώδους αντίδρασης είναι γνωστή, κάθε νέα έρευνα μπορεί να φωτίσει διαφορετικές πτυχές αυτής της αλληλεπίδρασης ώστε να φτάσουμε στον καλύτερο έλεγχο της κατάστασης», σχολιάζει η Δρ. Αμαλία Τσιατούρα, Δερματολόγος – Αφροδισιολόγος, Επιστημονική Διευθύντρια της Cosmetic Derma Medicine.

«Ωστόσο δεν χρειάζεται να αποδεχτούμε απλά ότι το άγχος «γερνάει» το δέρμα και να μείνουμε άπρακτοι. Ως δερματολόγοι, διαθέτουμε την επιστημονική γνώση και τα μέσα για να προλάβουμε τη διαδικασία της γήρανσης και να αντιστρέψουμε τις συνέπειές της στο δέρμα του προσώπου και του σώματος», συμπληρώνει.

3 επιπτώσεις της φλεγμονής στο δέρμα

Αφυδάτωση: Από την ηλικία των 25 περίπου ετών, αρχίζουν να μειώνονται τα φυσικά αποθέματα του υαλουρονικού οξέος στο δέρμα, ενός συστατικού ζωτικής σημασίας για τη διατήρηση της υγείας και της ενυδάτωσής του. Η χρόνια φλεγμονή που προκαλείται από στρεσογόνους παράγοντες επιταχύνει αυτήν τη διαδικασία αυξάνοντας την υαλουρονιδάση στον οργανισμό, ένζυμο που διασπά το υαλουρονικό οξύ. Το δέρμα, έτσι, γίνεται ξηρό, αφυδατωμένο και θαμπό, με ανομοιόμορφο χρωματικό τόνο και πιο τραχιά υφή.

Απώλεια ελαστικότητας: Ένα άλλο στοιχείο του δέρματος που επηρεάζει η χρόνια φλεγμονή είναι οι ινοβλάστες, κύτταρα στον συνδετικό ιστό που ευθύνονται για την παραγωγή κολλαγόνου και ελαστίνης και κάνουν το δέρμα ελαστικό και εύκαμπτο. Η χρόνια φλεγμονή ενεργοποιεί τις μεταλλοπρωτεϊνάσες (MMPs) στο δέρμα, ένζυμα που διασπούν πρωτεΐνες όπως το κολλαγόνο και η ελαστίνη και αναστέλλουν την παραγωγή τους. Το αποτέλεσμα είναι ότι το δέρμα χάνει τη σφριγηλότητα και την ελαστικότητά του.

Γλυκίωση ή γλυκοζυλίωση: Το δέρμα παίρνει σχήμα και όγκο από τα λιποκύτταρα, τα οποία αφθονούν στη νεότητα αλλά εξαντλούνται φυσικά με το πέρασμα του χρόνου. Οι φλεγμονές, μέσω μια διαδικασίας που ονομάζεται γλυκίωση, αυξάνουν το ρυθμό μείωσης των λιποκυττάρων. Το αποτέλεσμα είναι η αναστροφή του χαρακτηριστικού «τριγώνου της νεότητας», όπου το μέσο τμήμα του προσώπου έχει περισσότερο όγκο από το κάτω. Έτσι το πρόσωπο δείχνει πιο κουρασμένο και «βαρύ», και το δέρμα, μην έχοντας αρκετό λιπώδη ιστό να το υποστηρίζει, χαλαρώνει.

Μπορούμε να νικήσουμε τα σημάδια του άγχους στο πρόσωπο;

«Οι περισσότερες θεραπείες προσώπου στο δερματολογικό ιατρείο προλαμβάνουν και αντιμετωπίζουν τη μείωση του υαλουρονικού οξέος, την απώλεια ελαστικότητας και την απώλεια όγκου», απαντά η Δρ. Αμαλία Τσιατούρα. Και παρότι είναι δύσκολο να νικήσουμε το άγχος στην καθημερινότητα, σήμερα είναι πιο εύκολο να αντιστρέψουμε τα σημάδια του στο πρόσωπο με θεραπείες όπως τα skin boosters, η μεσοθεραπεία και η αυτόλογη μεσοθεραπεία PRP για βαθιά ενυδάτωση, ενεργοποίηση της παραγωγής κολλαγόνου και ελαστίνης και βέβαια με τα fillers υαλουρονικού οξέος που επαναφέρουν τον όγκο στα «σωστά» σημεία.

Η αντιστροφή των σημαδιών του inflammaging μπορεί να επιτευχθεί επίσης με μηχανικό τρόπο, με χρήση συσκευών τεχνολογίας αιχμής, όπως είναι το Fractional Laser CO2 και η τεχνολογία υπερήχων Ultrasound RF αλλά και το «στυλό» Dermapen, που με τη δράση τους ανανεώνουν και λειαίνουν ανώδυνα την εξωτερική στιβάδα της επιδερμίδας και ενεργοποιούν την παραγωγή κολλαγόνου και ελαστίνης στα βαθύτερα στρώματα, ενισχύοντας την ενυδάτωση και τη σφριγηλότητα του δέρματος.

Διάβασε επίσης: Botox: Δεν είναι μόνο για τις ρυτίδες που νομίζετε…

The post Inflammaging: Τι είναι και πώς μπορούμε να το νικήσουμε appeared first on Miss or Madam.

Έλλειψη ύπνου

Βεβαιώσου ότι κοιμάσαι αρκετές ώρες τη νύχτα και ότι ο ύπνος σου είναι αρκετά αναζωογονητικός και επαρκής! Ο ύπνος είναι απαραίτητος για την ανάπτυξη, αναγέννηση και ανανέωση του οργανισμού.

Στρες

Ο μακροχρόνιος στρες μπορεί να οδηγήσει σε εξάντληση και αίσθηση κόπωσης, καθώς καταναλώνει την ενέργεια του οργανισμού σε συνεχή βάση. Για να διαχειριστείς το στρες εφάρμοσε τεχνικές χαλάρωσης όπως διαλογισμό ή γιόγκα. Επίσης, προσπάθησε να οργανώσεις καλύτερα τον χρόνο σου και να βρίσκεις χρόνο για αγαπημένες σου δραστηριότητες.

Ανεπαρκής διατροφή

Η έλλειψη σωστής διατροφής και θρεπτικών συστατικών μπορεί να οδηγήσει σε αίσθηση κούρασης. Η διατροφή μας παρέχει τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζεται ο οργανισμός για να λειτουργεί σωστά και να διατηρεί ενέργεια. Εάν δεν λαμβάνουμε τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε διάφορα προβλήματα υγείας, όπως και ένα συνεχές αίσθημα κόπωσης.

Έλλειψη σωματικής δραστηριότητας

Η μειωμένη κίνηση μπορεί να προκαλέσει αίσθηση κούρασης. Η έλλειψη σωματικής δραστηριότητας μπορεί να οδηγήσει σε απότομη μείωση της φυσικής ενέργειας και να επηρεάσει τη λειτουργία του καρδιαγγειακού, μυοσκελετικού και ανοσοποιητικού συστήματος.

Παθήσεις

Ορισμένες υποκείμενες ιατρικές παθήσεις όπως η αναιμία, ο θυρεοειδής, ο διαβήτης, η σκλήρυνση κατά πλάκας και άλλες μπορεί να προκαλούν συνεχή κούραση.

Κατανάλωση αλκοόλ ή καφεΐνης

Η υπερβολική κατανάλωση καφεΐνης μπορεί να οδηγήσει σε ανεπιθύμητες επιπτώσεις, όπως νευρικότητα, άγχος, δυσκολία στον ύπνο και αδυναμία ενώ η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να οδηγήσει σε αίσθηση κούρασης, αδυναμίας και εξάντλησης.

Είναι σημαντικό να συμβουλευτείτε έναν ιατρό για να εξετάσετε το θέμα αν η αίσθηση κούρασης είναι συνεχής και επηρεάζει σημαντικά την καθημερινή σου ζωή. Ο ιατρός μπορεί να σε βοηθήσει να εντοπίσεις τον πιθανό λόγο και να σου προτείνει τις κατάλληλες λύσεις.

Διάβασε επίσης: Η τετραήμερη εβδομάδα εργασίας βελτιώνει την ψυχική υγεία των εργαζομένων

Υπνηλία: μία από τις βασικές αιτίες των τροχαίων ατυχημάτων

 Γιατί αισθανόμαστε κόπωση;

The post Γιατί νιώθω συνέχεια κουρασμένη; appeared first on Miss or Madam.

Με την κλιματική αλλαγή να τρέχει με ιλιγγιώδη ταχύτητα και τις επιπτώσεις της καθημερινά να είναι παραπάνω από ορατές, οι επιστήμονες κρούουν των κώδωνα του κινδύνου όχι μόνο για τα όσα επιφέρει στην σωματική υγεία αλλά και στην ψυχική υγεία των ανθρώπων.

Σύμφωνα με τον κ. Καλημέρη, η κλιματική αλλαγή δημιουργεί συνθήκες απειλής με αποτέλεσμα αυτή η κατάσταση να προκαλεί στρες στους περισσότερους ανθρώπους.

«Είναι φυσιολογικό να στρεσαριστούμε μπροστά σε έναν κίνδυνο και είναι κι επιθυμητό γιατί θα κινητοποιηθούμε ώστε να αντιμετωπίσουμε τον κίνδυνο. Συχνά αυτό όμως ξεφεύγει από το επιθυμητό. Η αντίδραση στρες γίνεται πιο έντονη, με διάρκεια, και τελικά δυσκολευόμαστε να την διαχειριστούμε με αποτέλεσμα να μετατρέπεται σε πρόβλημα ψυχικής υγείας. Τρία είναι τα κεντρικά ζητήματα ψυχικής υγείας που μπορούν να δημιουργηθούν, άγχος, κατάθλιψη και τραύμα», σημειώνει.

Άγχος, κατάθλιψη και τραύμα οι κυριότερες συνέπειες της κλιματικής αλλαγής στην ψυχική υγεία – Η Έρευνα

Πρόσφατη έρευνα μάλιστα που σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε από την Focus Bari / YouGov κατέδειξε ότι πάνω από 70% των ερωτηθέντων πιστεύει πως η κλιματική αλλαγή επηρεάζει σημαντικά την ψυχική υγεία και την ευημερία των ανθρώπων.

Ταυτόχρονα, σύμφωνα με την έρευνα, περίπου το 70% αισθάνεται ψυχολογική δυσφορία με τα ακραία καιρικά φαινόμενα ενώ μεγάλο μέρος των ερωτηθέντων νιώθει ότι οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής προσθέτουν περαιτέρω άγχος στην καθημερινή μας ζωή.

Ιδιαίτερη επιβάρυνση στην ψυχική τους υγεία έχουν όσοι έχουν βιώσει άμεσα τις επιπτώσεις των φυσικών καταστροφών και έχουν βρεθεί στο σημείο, όπου αυτές έχουν συμβεί.

«Όσοι έχουν βιώσει άμεσα τις συνέπειες μιας φυσικής καταστροφής, μιας πυρκαγιάς πχ, ή μιας πλημμύρας ή ενός σεισμού μπορεί να υποστούν, κυρίως οι πιο ευάλωτες ομάδες, μία έντονη αντίδραση στρες που να τους οδηγήσει σιγά σιγά σε τραύμα. Από την άλλη, κάποιοι μπορεί να εμφανίσουν κατάθλιψη, ειδικά μάλιστα αν έχουν βιώσει, οποιουδήποτε είδους απώλεια, ή αν έχουν αναγκαστεί να φύγουν από το μέρος όπου ζουν ή εργάζονται. Κάποιοι, ακόμη, μπορεί να μην το αντιμετωπίσουν σωστά καταφεύγοντας στη χρήση αλκοόλ ή ουσιών», αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Καλημέρης.

Το “κλιματικό άγχος”

Σύμφωνα με τον κ. Καλημέρη αυτό που έχει παρατηρηθεί, κυρίως στο εξωτερικό, είναι το “κλιματικό άγχος” (eco-anxiety), που ουσιαστικά είναι ο φόβος για το τι θα συμβεί στο μέλλον λόγω της κλιματικής αλλαγής. « Έχει αναπτυχθεί ένα αίσθημα φόβου για το τι θα γίνει στο μέλλον, πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα κι αν θα μπορούμε να ζήσουμε στον πλανήτη ομαλά. Όλο αυτό δημιουργεί μια άλλη ανασφάλεια, μια ανησυχία, που στο εξωτερικό ονομάζεται ‘’eco-anxiety”», σημειώνει ο κ. Καλημέρης.

Παράλληλα στρεσογόνο παράγοντα μπορεί να αποτελέσουν ακόμα και οι αυξημένες θερμοκρασίες, ενώ οι σωματικές επιπτώσεις, όπως, θερμοπληξία, άσθμα, αλλεργίες, και γενικότερα αναπνευστικές παθήσεις μπορούν έμμεσα να προκαλέσουν επιβάρυνση στην ψυχική υγεία των ανθρώπων.

Για να μετριαστούν οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην ψυχική υγεία, χρειάζονται, σύμφωνα με τον κ. Καλημέρη, δράσεις σε συλλογικό και ατομικό επίπεδο.

Κ. Καλημέρης: “Να αναγνωριστεί η ψυχική επιβάρυνση που μπορεί να προκαλέσει η κλιματική αλλαγή.”

«Είναι καλό που πλέον έχει υπάρξει μια αυξημένη αναγνώριση του προβλήματος. Το επόμενο βήμα είναι να αναγνωριστεί η ψυχική επιβάρυνση που μπορεί να προκαλέσει η κλιματική αλλαγή. Να γίνει αποδεκτό από τον κόσμο ότι μπορεί να επηρεαστεί η ψυχική υγεία απ’ αυτό και να ζητηθεί βοήθεια αν χρειάζεται.

Οι άνθρωποι δηλαδή που έχουν υποστεί τραύμα, έχουν αναπτύξει άγχος ή έχουν κατάθλιψη, καλό θα είναι, να στραφούν στους ειδικούς ώστε σιγά σιγά να λάβουν βοήθεια για να διαχειριστούν το πρόβλημα καλύτερα. Υπάρχει όμως και το συλλογικό επίπεδο που σχετίζεται με την κοινότητα.

Μια κατάσταση κινδύνου κι απειλής κάνει τους ανθρώπους να έρχονται πιο κοντά και να ζητούν βοήθεια ο ένας από τον άλλον. Η αύξηση δηλαδή των κοινωνικών επαφών είναι κάτι που τους βοηθάει, καθώς είναι διαφορετικό κανείς να νιώθει μόνος του και διαφορετικό να νιώθει ότι είναι μέρος μιας ομάδας», υπογραμμίζει ο κ. Καλημέρης προσθέτοντας ότι ναι μεν οι κυβερνήσεις έχουν αναγνωρίσει το πρόβλημα, υπάρχει, ωστόσο πολύς δρόμος ακόμη.

«Η επιστημονική κοινότητα έχει δώσει κάποια δεδομένα οπότε οι κυβερνήσεις θα πρέπει να αναβαθμίσουν το πρόβλημα και να κάνουν περισσότερα πράγματα», τονίζει.

Τέλος, αρκετά εκτεθειμένα είναι τα άτομα εκείνα που κατά τη διάρκεια φυσικών καταστροφών, χρειάζεται λόγω του επαγγέλματός τους να βρίσκονται στις περιοχές όπου συντελούνται.

«Σίγουρα έχουν προσαρμοστεί στην επικινδυνότητα του επαγγέλματός τους και στις αυξημένες ανάγκες της εργασίας τους, αυτό όμως δεν σημαίνει, ότι δεν επηρεάζονται. Την ώρα της απειλής βρισκόμαστε σε μία κατάσταση μάχης οπότε αυτό μας κάνει εκείνη την ώρα να αντιδρούμε σωστά, καθώς κάνουμε ό,τι μπορούμε για να αποφύγουμε τον κίνδυνο. Μετά όμως μπορεί να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε διαφορετικά, να δημιουργείται άγχος ή σκέψεις για το τι θα μπορούσε να γίνει αν κάτι δεν είχε πάει καλά και στο τέλος να αισθανθούμε φόβο ακόμη και για τη ζωή μας», αναφέρει ο κ. Καλημέρης.

Ιωάννα Καρδάρα, ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Πώς η κλιματική αλλαγή επηρεάζει την υγεία

The post Άγχος, κατάθλιψη και τραύμα οι κυριότερες συνέπειες της κλιματικής αλλαγής στην ψυχική υγεία appeared first on Miss or Madam.

Η πανδημία Covid-19 είχε κάποιες ψυχολογικές επιπτώσεις και στη διαμόρφωση της προσωπικότητας των ανθρώπων, δείχνει μια νέα αμερικανο-γαλλική επιστημονική έρευνα. Οι αλλαγές, σε σχέση με την περίοδο προ πανδημίας αφορούν την εξωστρέφεια/κοινωνικότητα, την φιλικότητα/συνεργατικότητα, τη δεκτικότητα/διαθεσιμότητα για νέες εμπειρίες και την ευσυνειδησία. Σε όλα αυτά καταγράφεται μια σχετική υποχώρηση μετά την πανδημία, ιδίως μεταξύ των νεότερων.

Παρά τη διαδεδομένη αντίληψη ότι τα χαρακτηριστικά της ανθρώπινης προσωπικότητας είναι σχετικά σταθερά παρά τις όποιες περιβαλλοντικές/κοινωνικές πιέσεις, η πανδημία λόγω κορονοϊού φαίνεται να είχε επίδραση σε αρκετούς ανθρώπους, ιδίως τους νεότερους ενήλικες, σύμφωνα με τη νέα μελέτη.

Προηγούμενες μελέτες είχαν γενικά βρει ότι συλλογικά στρεσογόνα συμβάντα όπως σεισμοί και τυφώνες δεν επηρεάζουν την προσωπικότητα, όμως η πανδημία Covid-19 επηρέασε όλη τη Γη και σχεδόν κάθε πτυχή της ζωής, μην αφήνοντας ανεπηρέαστη σε ένα βαθμό και την ίδια την προσωπικότητα.

Η πανδημία έφερε αλλαγές στις προσωπικότητες των ανθρώπων

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Αντζελίνα Σούτιν του Κολλεγίου Ιατρικής του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Φλόριντα, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο επιστημονικό περιοδικό “PLoS One”, ανέλυσαν αξιολογήσεις της προσωπικότητας 7.109 ανθρώπων άνω των 18 ετών και ιδιαίτερα των πέντε βασικών παραγόντων της:

• νευρωτισμός,
• εξωστρέφεια,
• διαθεσιμότητα για νέες εμπειρίες,
• φιλικότητα,
• ευσυνειδησία.

Σχετικές αξιολογήσεις των ίδιων ανθρώπων είχαν γίνει διαδοχικά τόσο κατά τα έτη προ πανδημίας (2014-Φεβρουάριος 2020), όσο και στη διάρκεια της (Μάρτιος 2020-2022).

Η σύγκριση του πρώτου έτους της πανδημίας (2020) με την περίοδο προ πανδημίας έδειξε σχετικά λίγες αλλαγές στην προσωπικότητα, με μόνο μια μικρή μείωση στον νευρωτισμό.

Όμως η σύγκριση των επόμενων δύο πανδημικών ετών (2021-22) με τα προπανδημικά έτη έδειξε μεγαλύτερες μειώσεις στην εξωστρέφεια/κοινωνικότητα (κατά μέσο όρο μείωση περίπου δύο φορές μεγαλύτερη από την τυπική προ πανδημίας), στη δεκτικότητα/διαθεσιμότητα για νέα πράγματα (μείωση κατά 2,5 φορές σε σχέση με τη συνήθη), στη φιλικότητα/συνεργατικότητα (μείωση κατά μιάμιση φορά) και στην ευσυνειδησία (μείωση σχεδόν τριπλάσια της αναμενόμενης).

Υπολογίστηκε ότι, συνολικά, εν καιρώ πανδημίας η μέση προσωπικότητα άλλαξε όσο θα άλλαζε μέσα σε μια κανονική – χωρίς κορονοϊό – δεκαετία.

Η αλλαγή ήταν πιο αισθητή στους νεαρούς ενήλικες που εμφάνισαν σημάδια μικρότερης ωριμότητας, με τη μορφή αυξημένου νευρωτισμού και μειωμένης φιλικότητας και ευσυνειδησίας (στους κάτω των 30 ετών η μείωση της ευσυνειδησίας εν μέσω πανδημίας υπολογίστηκε ότι ήταν ισοδύναμη με δύο δεκαετίες φυσιολογικής αλλαγής).

Από την άλλη, οι ηλικιωμένοι δεν εμφάνισαν κάποια – στατιστικά άξια λόγου – μεταβολή στη βασική δομή της προσωπικότητας τους.

Οι ερευνητές συμπέραναν ότι αν αυτές οι αλλαγές στους νεότερους αποδειχθούν πιο μόνιμες και όχι πρόσκαιρες (κάτι που μένει να φανεί), τότε αποδεικνύεται ότι σημαντικά γεγονότα που προκαλούν στρες σε επίπεδο γενικού πληθυσμού, όπως μια πανδημία, μπορούν όντως να επηρεάσουν – έστω σε ένα μικρό βαθμό- την πορεία της προσωπικότητας ενός ανθρώπου.

Όπως αναφέρουν, “στην αρχή της πανδημίας υπήρχε μια περιορισμένη αλλαγή στην προσωπικότητα, αλλά εντυπωσιακές αλλαγές άρχισαν από το 2021. Η προσωπικότητα των νέων ενηλίκων είναι αυτή που άλλαξε περισσότερο, με αποτέλεσμα να γίνουν πιο δύσθυμοι και επιρρεπείς στο στρες, λιγότερο συνεργάσιμοι και αξιόπιστοι, λιγότερο συγκρατημένοι και υπεύθυνοι”.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Ο εθισμός στις ειδήσεις αυξάνει την πιθανότητα στρες, άγχους και άλλων προβλημάτων υγείας

The post Η πανδημία έφερε αλλαγές στις προσωπικότητες των ανθρώπων appeared first on Miss or Madam.

Η διαδοχή τα τελευταία χρόνια σημαντικών συμβάντων που έχουν τροφοδοτήσει την επικαιρότητα με κατακλυσμό ειδήσεων (πανδημία, εισβολή Ρωσίας σε Ουκρανία, ενεργειακή κρίση, μεγάλες πυρκαγιές κ.α.), έχει προκαλέσει αυξημένο ενδιαφέρον για έγκαιρη ενημέρωση. Όμως για αρκετούς ανθρώπους η ανάγνωση συχνά άσχημων ειδήσεων μπορεί να τους στρεσάρει.

Το φαινόμενο: «εθισμός στις ειδήσεις»

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Μπράιαν ΜακΛάφλιν του Κολλεγίου Μέσων Ενημέρωσης και Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου του Τέξας Texas Tech, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Health Communication», μελέτησαν δειγματοληπτικά το φαινόμενο του λεγόμενου «εθισμού στις ειδήσεις» σε 1.100 ενήλικες, που συμπλήρωσαν σχετικά ερωτηματολόγια.

Οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να απαντήσουν σε ερωτήσεις όπως «απορροφιέμαι τόσο από τις ειδήσεις που ξεχνάω τον κόσμο γύρω μου» ή «στο μυαλό μου συχνά γυρνάνε σκέψεις σχετικά με τις ειδήσεις» ή «δυσκολεύομαι να σταματήσω να διαβάζω ή να παρακολουθώ ειδήσεις» ή «συχνά δεν προσέχω στο σχολείο ή στη δουλειά μου επειδή διαβάζω ή παρακολουθώ τα νέα».

Τα ευρήματα έδειξαν ότι το 16,5% των ανθρώπων – περίπου ο ένας στους έξι – εμφανίζουν σημάδια «σοβαρά προβληματικής» κατανάλωσης ειδήσεων, σε σημείο που αυτές κυριαρχούν στη ζωή τους, διαταράσσοντας τις σχέσεις με την οικογένεια και τους φίλους τους, προκαλώντας δυσκολία συγκέντρωσης στα μαθήματα ή στις εργασιακές υποχρεώσεις τους και δημιουργώντας μια διάχυτη ανησυχία και αϋπνία.

Οι άνθρωποι αυτοί είναι πιθανότερο να εμφανίσουν διαταραχές της ψυχικής (το 74%) και σωματικής υγείας τους (το 61%), έναντι πολύ μικρότερων ποσοστών (8% και 6%) μεταξύ όσων δεν έχουν τέτοιο «κόλλημα» με τις ειδήσεις.

Οι άνθρωποι πρέπει να έχουν υγιή σχέση με τις ειδήσεις

«Η παρακολούθηση των εξελίξεων διεθνώς στα μέσα ενημέρωσης μπορεί να δημιουργήσει μια κατάσταση υψηλής εγρήγορσης και διέγερσης σε μερικούς ανθρώπους, κάνοντας τον κόσμο να φαίνεται σαν ένα σκοτεινό και επικίνδυνο μέρος. Σε τέτοια άτομα μπορεί να εμφανιστεί ένας φαύλος κύκλος που δημιουργεί ψυχαναγκαστική σχέση με τις ειδήσεις, διαρκές “τσεκάρισμα” για νέες εξελίξεις όλη την ώρα. Όσο περισσότερο κάποιος το κάνει αυτό, τόσο υπάρχουν επιπτώσεις σε άλλες πλευρές της ζωής του», ανέφερε ο ΜακΛάφλιν.

Όπως είπε, είναι ανάγκη να βοηθηθούν ορισμένοι άνθρωποι να αποκτήσουν πιο υγιή σχέση με τις ειδήσεις, χωρίς βεβαίως να πάψουν να ενημερώνονται. Σε άλλες περιπτώσεις εθισμών και ψυχαναγκαστικών συμπεριφορών, η θεραπεία περιλαμβάνει την πλήρη διακοπή της προβληματικής συμπεριφοράς, όμως στην περίπτωση της ενημέρωσης αυτό είναι καλό να αποφευχθεί για να μην υπονομευθεί, μεταξύ άλλων, η ύπαρξη σωστά ενημερωμένων πολιτών, κάτι αναγκαίο στη δημοκρατία.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Εθισμός στο διαδίκτυο: Προστατέψτε τα παιδιά σας

The post Ο εθισμός στις ειδήσεις αυξάνει την πιθανότητα στρες, άγχους και άλλων προβλημάτων υγείας appeared first on Miss or Madam.

Πώς προκαλείται το σύνδρομο ραγισμένης καρδιάς;

Η ακριβής παθοφυσιολογία της καρδιοπάθειας από στρες παραμένει ασαφής και πιθανότατα εμπλέκονται ποικίλοι νευροορμονικοί μηχανισμοί. Ο οργανισμός, για την αντιμετώπιση αιφνίδιων έντονων καταστάσεων, παράγει τις λεγόμενες ορμόνες του στρες, τις κατεχολαμίνες: αδρεναλίνη και νοραδρεναλίνη.

«Στο σύνδρομο αυτό η στάθμη των κατεχολαμινών έχει βρεθεί πολύ μεγαλύτερη από άλλες σοβαρές καταστάσεις π.χ. έμφραγμα μυοκαρδίου, πνευμονικό οίδημα κ.ά. Δεν είναι γνωστό για ποιον λόγο σε ορισμένα άτομα σε συνθήκες στρες το μυοκάρδιο κατακλύζεται απότομα από υπέρμετρη ποσότητα κατεχολαμινών και σε άλλα όχι. Οι κατεχολαμίνες προκαλούν σύσπαση των μικρών αρτηριδίων με αποτέλεσμα απότομη αλλά προσωρινή μείωση της αιμάτωσής τους. Επίσης, η αδρεναλίνη συνδεόμενη με τα καρδιακά κύτταρα προκαλεί την είσοδο μεγάλης ποσότητας ασβεστίου σε αυτά, που επηρεάζει τη φυσιολογική λειτουργία τους. Είναι άγνωστο ποιος από τους δύο μηχανισμούς έχει μεγαλύτερη σημασία», εξηγεί ο κ. Νικόλαος Στρατήγης, Διευθυντής Καρδιολόγος στο Metropolitan Hospital.

Συχνότητα συνδρόμου

Περίπου το 1% – 2% των περιστατικών με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο στην πραγματικότητα πάσχουν από το σύνδρομο ραγισμένης καρδιάς. Το 70% αυτών των περιστατικών είναι γυναίκες στη μέση ηλικία. Κατά κανόνα η κατάσταση αυτή πυροδοτείται από ένα έντονο αιφνίδιο στρες που συνηθέστερα είναι ψυχικό, όπως θάνατος αγαπημένου προσώπου, χωρισμός, ερωτική απόρριψη, αίσθημα προδοσίας και οργή.

Είναι, όμως, δυνατό να είναι και σωματικό στρες, έτσι η μυοκαρδιοπάθεια μπορεί να ακολουθήσει μια βαριά ασθματική ή επιληπτική κρίση, αιμορραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο, εργώδη και παρατεταμένη χειρουργική επέμβαση κ.ά.

Ομοιότητες και διαφορές με το έμφραγμα

Όπως επισημάνθηκε παραπάνω, τα συμπτώματα είναι όμοια με αυτά της καρδιακής προσβολής. Το καρδιογράφημα και οι βιοχημικές εξετάσεις αίματος δε βοηθούν για τη διάκριση μεταξύ των δύο αυτών νοσημάτων.

Την υποψία για την ύπαρξη του συνδρόμου της ραγισμένης καρδιάς ενισχύει η συσχέτιση με πρόσφατο έντονο στρες σε συνδυασμό με τα ευρήματα του υπερηχοκαρδιογραφήματος που στις τυπικές περιπτώσεις είναι χαρακτηριστικά: η αριστερά κοιλία της καρδιάς εμφανίζεται με έντονη υποκινησία της κορυφής και των κορυφαίων τμημάτων της, ενώ τα υπόλοιπα υπερσυσπώνται. Η διάγνωση, όμως, τεκμηριώνεται με τη στεφανιογραφία που αποδεικνύει τη βατότητα των στεφανιαίων αρτηριών.

Στο έμφραγμα, το μυοκάρδιο νεκρώνεται λόγω διακοπής της αιμάτωσης εξαιτίας απόφραξης στεφανιαίας αρτηρίας. Αντίθετα, στην περίπτωση της μυοκαρδιοπάθειας από στρες το μυοκάρδιο πάσχει από την «τοξικότητα», κατά κάποιον τρόπο, των ορμονών του στρες όπως η αδρεναλίνη.

Συνήθως η βλάβη αυτή είναι αναστρέψιμη και αποκαθίσταται εντός ολίγων ημερών ή εβδομάδων και ο κίνδυνος επανεμφάνισης του συνδρόμου είναι γενικά μικρός.

Πρόγνωση

«Αρχικά υπήρχε η εντύπωση ότι πρόκειται για αθώα κατάσταση λόγω της απουσίας στεφανιαίας νόσου και του γεγονότος ότι στις περισσότερες περιπτώσεις με επιθετική υποστηρικτική αγωγή η λειτουργία της καρδιάς αποκαθίσταται σε λίγες ημέρες ή εβδομάδες. Όμως, υπάρχει ενδονοσοκομειακή θνητότητα που δεν διαφέρει πολύ από το οξύ στεφανιαίο σύνδρομο και οφείλεται σε μία σειρά σοβαρών επιπλοκών, όπως κοιλιακές αρρυθμίες, συστηματικά θρομβοεμβολικά επεισόδια και καρδιογενές shock.

Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος όταν το αίτιο είναι σωματικό στρες όπως είναι αιμορραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο, επιληπτικοί σπασμοί, σοβαρή ασθματική κρίση, μεγάλη αιμορραγία, υπογλυκαιμία, υψηλός πυρετός, κ.λπ, όπου προστίθενται οι κίνδυνοι και της υποκείμενης νόσου», καταλήγει ο κ. Στρατήγης.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Άνδρες vs Γυναίκες: Τελικά ποιος αντέχει περισσότερο στo άγχος;

The post Σύνδρομο ραγισμένης καρδιάς: κι όμως υπάρχει… appeared first on Miss or Madam.

Ετοιμάζεστε για μία μεγάλη συνέντευξη για δουλειά ή για μία παρουσίαση, δεν μπορείτε να σταματήσετε να ιδρώνετε; Η καρδιά σας νιώθει ότι θα πηδήξει από το στήθος σας, νιώθετε ναυτία και ότι θα λιποθυμήσετε;

Είναι φυσικό να νιώθετε άγχος σε αυτές τις στιγμές. Αλλά όταν αυτά τα συναισθήματα άγχους γίνονται συντριπτικά και παρεμβαίνουν στην καθημερινή ζωή, μπορεί να είναι μια αγχώδης διαταραχή.

Συνήθως, τα συναισθήματα άγχους έρχονται και παρέρχονται, διαρκώντας μόνο λίγες στιγμές ή σε ορισμένες καταστάσεις. Αλλά αν έχετε μια αγχώδη διαταραχή, αυτά τα συναισθήματα άγχους και φόβου μπορεί να είναι μαζί σας όλη την ώρα.

Λοιπόν, εσείς πόσο αγχώνεστε;

Κάντε το ΤΕΣΤ εδώ: Anxiety Screening Test I Psych Central

Διάβασε επίσης: Άγχος & στρες: Όταν η χαλάρωση μοιάζει με πολυτέλεια

Η γιόγκα βοηθάει τους μισούς ενήλικες να μειώσουν το άγχος τους

The post Πόσο αγχώνεστε; Κάντε το τεστ! appeared first on Miss or Madam.

Η άριστη λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού οφείλεται στον επιτυχή συγχρονισμό όλων των σωματικών λειτουργιών, εξασφαλίζοντας μία κατάσταση δυναμικής ισορροπίας (ομοιόσταση). Στον αντίποδα αυτής εντοπίζεται το στρες, το οποίο ορίζεται ως η κατάσταση πραγματικής ή απειλούμενης διαταραχής της ομοιόστασης που αποκαθίσταται μέσα από ένα σύνθετο πλέγμα συμπεριφορικών και φυσιολογικών αποκρίσεων προσαρμογής του οργανισμού.

Το στρες (distress) επάγει έναν καταρράκτη αντιδράσεων στο σώμα που ξεκινά από τον υποθάλαμο και το συμπαθητικό νευρικό σύστημα, και καταλήγει στα επινεφρίδια με την απελευθέρωση κορτιζόλης και κατεχολαμινών (επινεφρίνης και νορεπινεφρίνης).

Η προκαλούμενη ανισορροπία επιφέρει άμεσες ή έμμεσες επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία, όπως δυσλειτουργία του καρδιαγγειακού συστήματος, καταστολή της ανοσολογικής απάντησης και τροποποίηση συμπεριφορών υγείας.

Η διατροφική συμπεριφορά, ένας από τους σημαντικότερους καθοριστές της υγείας, επηρεάζεται, σημαντικά, από το στρες.

Διάβασε επίσης: Συναισθηματική υπερφαγία: μία διατροφική διαταραχή που ευνοεί την εκδήλωση body shaming

Απάντηση στο στρες, μέσω της τροφής

Ένα ποσοστό ατόμων, όταν υποβάλλονται σε οξύ στρες, τροποποιούν τη διατροφική τους συμπεριφορά ως απάντηση στο στρεσογόνο ερέθισμα (responders to stress). Αυτή η αλλαγή μπορεί να περιλαμβάνει μείωση (stress fasters) ή αύξηση (stress eaters) της καταναλισκόμενης τροφής, σε ποσοστό 30% και 70%, αντίστοιχα.

Ωστόσο, ανεξάρτητα από την ποσότητα της τροφής που θα καταναλωθεί, οι διατροφικές επιλογές στρέφονται προς μία σταθερή κατεύθυνση και, πιο συγκεκριμένα, προς την κατανάλωση υψηλών, σε θερμίδες, και, κυρίως, σε λίπος, τροφίμων, τύπου σνακ, με γλυκιά γεύση.

Ποια άτομα είναι πιο επιρρεπή;

Υπό συνθήκες στρες, φαίνεται ότι οι γυναίκες έχουν την τάση να υποβαθμίζουν την ποιότητα της διατροφής τους, συνολικά, καταναλώνοντας περισσότερα ανθυγιεινά τρόφιμα, ενώ ουδέτερη ή μικρή επίδραση έχει το στρες στις διατροφικές επιλογές των ανδρών, οι οποίοι καταναλώνουν τα ίδια ή λιγότερα.

Μία πιθανή εξήγηση γι’ αυτήν τη διαφοροποίηση είναι ο διαιτητικός περιορισμός, ένα χαρακτηριστικό που εντοπίζεται συχνότερα μεταξύ των γυναικών. Πιο συγκεκριμένα, υπό φυσιολογικές συνθήκες οι γυναίκες περιορίζουν την κατανάλωση γλυκών και λιπαρών τροφίμων, τόσο επειδή επιθυμούν να διατηρήσουν το σωματικό τους βάρος όσο και εξαιτίας της αυξημένης ευαισθητοποίησής τους σε θέματα υγείας.

Ωστόσο, έρευνες υποστηρίζουν ότι τα άτομα αυτά είναι περισσότερο ευάλωτα σε διατροφικές ατασθαλίες υπό συνθήκες στρες, σε αντίθεση με τους μη περιοριστικούς τύπους, επειδή ο γνωσιακός έλεγχος που ασκούν καταστέλλεται.

Ένα, ακόμα, χαρακτηριστικό που σχετίζεται με την, εν λόγω, σχέση είναι η συναισθηματική υπερφαγία (emotional eating). Ο όρος αυτός χρησιμοποιείται για να περιγράψει τα άτομα που καταναλώνουν φαγητό, για να ανακουφιστούν από αρνητικά συναισθήματα.

Αν και το στρες, σε αντίθεση με το άγχος, δεν είναι συναίσθημα, μπορεί να προκαλέσει την εμφάνιση αρνητικών συναισθημάτων και, έτσι, έμμεσα, να οδηγήσει στην κατανάλωση «φαγητού προς ανακούφιση» (comfort food), δηλαδή τροφίμων που δημιουργούν μία αίσθηση ευεξίας μετά την κατανάλωσή τους.

Οι άνθρωποι που είναι επιρρεπείς στην κατανάλωση των συγκεκριμένων τροφίμων, επίσης, χαρακτηρίζονται και από αμέλεια σωστού προγραμματισμού των γευμάτων τους, με επακόλουθο την κατανάλωση πρόχειρου φαγητού και σνακ.

Διάβασε επίσης: Υγιεινή διατροφή και ο ρόλος του διαιτολόγου

Ποιοι είναι οι προτεινόμενοι μηχανισμοί;

Α] Βιο-συμπεριφοριστικοί

Η σχέση ανάμεσα στο στρες και στην αλλαγή στις διατροφικές επιλογές δεν είναι απόλυτα ξεκάθαρη. Το 2007 προτάθηκε ένα ψυχοβιολογικό μοντέλο που περιγράφει τα 3 κύρια μονοπάτια που εμπλέκονται στη διαδικασία πρόσληψης τροφής υπό συνθήκες στρες.

Ο πρώτος μηχανισμός εμπλέκει τις φυσιολογικές επιπτώσεις του στρες, οι οποίες μιμούνται τα χαρακτηριστικά του κορεσμού. Σε πρώτη φάση, η όρεξη μειώνεται, εξαιτίας της άμεσης δράσης των κατεχολαμινών, όμως, στη συνέχεια, η ορεξιογόνος δράση της κορτιζόλης υπερτερεί, οδηγώντας σε αύξηση της πρόσληψης τροφής.

Η δεύτερη προτεινόμενη εξήγηση προκύπτει από τη γενικότερη θεώρηση των επιπτώσεων που επιφέρει το στρες. Υπό συνθήκες στρες τα άτομα αναγκάζονται να κινητοποιήσουν τις δυνάμεις τους, ώστε να αντιμετωπίσουν, επιτυχώς, το στρεσογόνο ερέθισμα (problem-focused coping), που σημαίνει ότι ο αυτοεπιβαλλόμενος περιορισμός παραμερίζεται και μακροπρόθεσμοι στόχοι, όπως η συμμόρφωση σε ένα διαιτητικό πλάνο, δεν είναι, πια, προτεραιότητα.

Τέλος, το στρες πολύ συχνά συνοδεύεται και από αρνητικά συναισθήματα. Σε αυτήν την περίπτωση οι προσπάθειες διαχείρισής του έχουν σαν στόχο την επιτυχή αντιμετώπιση, όχι μόνο του στρεσογόνου ερεθίσματος, αλλά και των αρνητικών συναισθημάτων που αυτό προκάλεσε (emotion-focused coping). Ειδικά σε ανθρώπους ολιγαρκείς με το φαγητό, κάποια τρόφιμα φαίνεται να αποκτούν ιδιαίτερη αξία, και χρησιμοποιούνται ως μέσα συναισθηματικής ανακούφισης.

Β] Νευρο-ορμονικοί

Η ρύθμιση της πρόσληψης τροφής είναι μία ιδιαίτερα σύνθετη διαδικασία που λαμβάνει χώρα κεντρικά τόσο από τον υποθάλαμο (μέσω ρυθμιστικών νευροπεπτιδίων και θρεπτικών συστατικών), όσο και από άλλα εγκεφαλικά κυκλώματα, όπως περιοχές του μεταιχμιακού συστήματος, του φλοιού και συστήματα νευροδιαβιβαστών.

Είναι, πλέον, επιστημονικώς αποδεκτό ότι δεν είναι μόνο η πείνα και ο κορεσμός τα μοναδικά σήματα που καθορίζουν την πρόσληψη τροφής, αλλά και το αίσθημα ικανοποίησης και ανταμοιβής από την κατανάλωσή της.

Κάποια τρόφιμα, ιδιαίτερα τα πλούσια σε λίπος και ζάχαρη, λειτουργούν ως φυσική ανταμοιβή για τον οργανισμό προάγοντας την κατανάλωσή τους, ακόμα και απουσία ενεργειακής απαίτησης, ενώ, συγχρόνως, πυροδοτούν μαθημένες συσχετίσεις ανάμεσα στο ερέθισμα (τρόφιμο) και στην ανταμοιβή.

Εξελικτικά, αυτή η ιδιότητα πρόσφερε σημαντικό πλεονέκτημα στον άνθρωπο, επειδή εξασφάλιζε ότι το φαγητό θα καταναλωνόταν όταν ήταν διαθέσιμο, ανεξάρτητα από το αίσθημα του κορεσμού, επιτρέποντας την αποθήκευση της περίσσειας της ενέργειας με τη μορφή λίπους στο σώμα για μελλοντική χρήση. Ωστόσο, στις σύγχρονες δυτικές κοινωνίες, όπου δεν τίθεται θέμα ενεργειακής στέρησης, η ιδιότητα αυτή ενδέχεται να επιβαρύνει την ανθρώπινη υγεία.

Υπό φυσιολογικές συνθήκες η συμπεριφορά αυτή είναι αποτέλεσμα αλληλεπίδρασης πολλών νευρωνικών κυκλωμάτων, με την αμυγδαλή και τον ιππόκαμπο να επάγουν την κατανάλωση του τροφίμου-ανταμοιβή, τον προμετωπιαίο φλοιό να προσπαθεί να την αναστείλει (γνωσιακός έλεγχος) και τον υποθαλάμο να υπακούει στα ενεργειακά ερεθίσματα.

Ουσιαστικά, πρόκειται για μία «μάχη» ανάμεσα στα νευρωνικά αυτά κυκλώματα, με τον τελικό νικητή να καθορίζει τη διατροφική συμπεριφορά του ατόμου, τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα.

Ωστόσο, υπό συνθήκες στρες παρατηρείται δυσλειτουργία σε πολλά σημεία του κυκλώματος, π.χ. έλλειμμα αποθεμάτων σεροτονίνης, μειωμένη απελευθέρωση ντοπαμίνης, δυσλειτουργία του προμετωπιαίου φλοιού, αυξημένη ανάγκη ενδογενών κανναβινοειδών, μειωμένος «ουδός ευχαρίστησης» κ.ά.

Η ιδιότητα, λοιπόν, των τρόφιμων-ανταμοιβή να «επιδιορθώνουν τις βλάβες» του στρες, καλύπτοντας το κενό στη νευρωνική υπολειτουργία που δημιουργείται σταδιακά (π.χ. αυξάνοντας τη σεροτονίνη), σε συνδυασμό με την ικανότητά τους να τερματίζουν τον ίδιο τον άξονα του στρες (β-ενδορφίνη = φυσικό αναλγητικό) τα καθιστά μία εύκολη στρατηγική διαχείρισης της κατάστασης.

Έτσι εξηγείται, σε έναν βαθμό, πώς το άτομο, σταδιακά, αναπτύσσει και υιοθετεί μία συγκεκριμένη –μαθημένη – διατροφική συμπεριφορά κάθε φορά που έρχεται αντιμέτωπο με κάποιο στρεσογόνο ερέθισμα.

Σύνοψη

Το στρες διαταράσσει την ανθρώπινη φυσιολογία σε πολλαπλά επίπεδα, μεταξύ των οποίων και τη διατροφική συμπεριφορά.

Αν και βραχυπρόθεσμα οι διατροφικές αλλαγές που παρατηρούνται δεν απειλούν την υγεία, όταν το στρες είναι καθημερινό, η στιγμιαία τάση κατανάλωσης των λιπαρών, γλυκών σνακ γίνεται συνήθεια, με αποτέλεσμα να αυξάνεται ο κίνδυνος εμφάνισης χρόνιων νοσημάτων σχετιζόμενων με την υπερκατανάλωση κορεσμένου λίπους και ζάχαρης, όπως παχυσαρκία, καρδιαγγειακά νοσήματα κ.ά.

Στη σημερινή «στρεσογόνο» εποχή είναι, πλέον, επιτακτική η ανάγκη για πιο αποτελεσματική διαχείριση των στρεσογόνων παραγόντων και μείωση του στρες. Η καθημερινή φυσική δραστηριότητα, η ισορροπημένη διατροφή μεσογειακού τύπου και επιστημονικές τεχνικές χαλάρωσης έχει αποδειχθεί ότι βοηθούν, σημαντικά, στην προς αυτή την κατεύθυνση.

Δρ. Έφη Κολοβέρου, Κλινική Διαιτολόγος – Διατροφολόγος
Πρώτη δημοσίευση του άρθρου στο nutriclinic.gr

Διάβασε επίσης: Πώς το στρες επηρεάζει το σώμα μας (βίντεο)

Αύξηση των επιπέδων στρες, μοναξιάς, και του θυμού στα παιδιά και στους εφήβους

The post H επίδραση του στρες στη διατροφική συμπεριφορά appeared first on Miss or Madam.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε κατά το διάστημα 10/11/2020 έως 25/11/2020 σε αντιπροσωπευτικό δείγμα 689 παιδιών και εφήβων, εκ των οποίων 332 ηλικίας 7-13 ετών (52% αγόρια, 48% κορίτσια), και 357 ηλικίας 14-17 ετών (51,5 αγόρια, 48,5 κορίτσια).

Οι ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις της πανδημίας σε παιδιά και εφήβους

Σε ό,τι αφορά τις ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις της πανδημίας στα παιδιά που μετείχαν στην έρευνα, διαπιστώθηκε αύξηση των επιπέδων στρες, μοναξιάς, και του θυμού.

Συγκεκριμένα, 17% των παιδιών παρουσίασαν μεγάλη επιδείνωση του στρες τις τελευταίες δύο εβδομάδες, συγκριτικά με ανάλογο διάστημα πριν από την πανδημία. Ποσοστό 78% ανέφερε μικρές αλλαγές των επιπέδων του στρες και 5% βελτίωση των επιπέδων του στρες.

Όσον αφορά στη μοναξιά, 24% των παιδιών ανέφεραν μεγάλη επιδείνωση τις τελευταίες δύο εβδομάδες, συγκριτικά με ανάλογο διάστημα πριν από την πανδημία. Ποσοστό 74% ανέφερε μικρές αλλαγές των επιπέδων της μοναξιάς και 2% βελτίωση.

Όσον αφορά στον θυμό, 21,5% των συμμετεχόντων παιδιών παρουσίασαν επιδείνωση τις τελευταίες δύο εβδομάδες, συγκριτικά με ανάλογο διάστημα πριν από την πανδημία. Ποσοστό 75,5% ανέφερε μικρές αλλαγές των επιπέδων θυμού, και 3% βελτίωση.

Διάβασε επίσης: Ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη στην εφηβεία

Δε βρέθηκε σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο φύλων σε κανένα από τα αρνητικά συναισθήματα.

Ανάλογα ήταν και τα ευρήματα αναφορικά με τις ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις της πανδημίας στους εφήβους, στους οποίους, επίσης, βρέθηκε αύξηση των επιπέδων στρες, μοναξιάς και θυμού, ενώ, παράλληλα, παρατηρήθηκε βελτίωση στην αλτρουιστική, κοινωνικά επωφελή, συμπεριφορά.

Συγκεκριμένα, 20% των εφήβων παρουσίασαν μεγάλη επιδείνωση του στρες τις τελευταίες δύο εβδομάδες, συγκριτικά με ανάλογο διάστημα πριν από την πανδημία.

Ποσοστό 74% ανέφερε μικρές αλλαγές των επιπέδων του στρες και 6% βελτίωση αυτών. Όσον αφορά στη μοναξιά, 26,5% των εφήβων ανέφεραν μεγάλη επιδείνωση τις τελευταίες δύο εβδομάδες, συγκριτικά με ανάλογο διάστημα πριν από την πανδημία.

Ποσοστό 70% ανέφερε μικρές αλλαγές των επιπέδων της μοναξιάς και 3% βελτίωση. Όσον αφορά στον θυμό, 19,5% των συμμετεχόντων εφήβων παρουσίασαν επιδείνωση τις τελευταίες δύο εβδομάδες, συγκριτικά με ανάλογο διάστημα πριν από την πανδημία.

Ποσοστό 77,5% ανέφερε μικρές αλλαγές των επιπέδων του θυμού και 3% βελτίωση. Η κοινωνικά επωφελής συμπεριφορά βελτιώθηκε στο 16% των συμμετεχόντων, 79% είχε μικρές αλλαγές, και στο 5% παρατηρήθηκε επιδείνωσή της τις τελευταίες δύο εβδομάδες, συγκριτικά με το ανάλογο διάστημα πριν από την πανδημία.

Δε βρέθηκε σημαντική διαφοροποίηση μεταξύ αγοριών και κοριτσιών ως προς τις αλλαγές στα αρνητικά συναισθήματα ή στον αλτρουισμό. Αναφέρθηκε αύξηση του χρόνου χρήσης του ίντερνετ, των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και των ΜΜΕ στο 68% των εφήβων που συμμετείχαν στην έρευνα. Αυτή η αύξηση ήταν σημαντικά μεγαλύτερη στα κορίτσια, συγκριτικά με αυτή των αγοριών (73% έναντι 62,5%).

Διάβασε επίσης: Το άγχος στην εφηβεία

Τρόποι διαχείρισης των επιπτώσεων της πανδημίας

Από την έρευνα προέκυψε ότι οι πιο αποτελεσματικοί τρόποι στην αντιμετώπιση των ψυχολογικών επιπτώσεων της πανδημίας στα παιδιά ήταν: η επαφή με την οικογένεια (78%), η επαφή με φίλους (62,5%), το παιχνίδι εκτός (64%) ή εντός σπιτιού (50%), η χρήση του διαδικτύου (54%), η μουσική (52%), το περπάτημα (48%) ή άσκηση (56%). Άλλοι τρόποι που θεωρήθηκαν σημαντικοί στην αντιμετώπιση της πανδημίας ήταν τα χόμπι (π.χ. ένα μουσικό όργανο) (47%), το ηλεκτρονικό παιχνίδι (42%), η τηλεόραση (40%) και το κατοικίδιο (43,5%).

Οι πιο αποτελεσματικοί τρόποι στην αντιμετώπιση των ψυχολογικών συνεπειών της πανδημίας στους εφήβους/ες ήταν η άμεση κοινωνική επαφή ή συναναστροφή (60%), η άσκηση ή το περπάτημα (57%), η χρήση του διαδικτύου (60%) και τα χόμπι (54%).

Άλλοι τρόποι που θεωρήθηκαν σημαντικοί στην αντιμετώπιση της πανδημίας ήταν τα κοινωνικά μέσα δικτύωσης (43%) και το κατοικίδιο (45%). Τρόποι ψυχολογικής ανακούφισης που θα μπορούσαν να θεωρηθούν αρνητικοί είχαν πολύ μικρότερα ποσοστά: συνταγογραφούμενα φάρμακα (15%) και η χρήση ουσιών (καπνός, αλκοόλ ή άλλες ουσίες) (8%). Στα κορίτσια η καταφυγή στα συνταγογραφούμενα φάρμακα είναι μεγαλύτερη απ’ ό,τι στα αγόρια (18% έναντι 13%).

Η έρευνα

Η έρευνα διενεργήθηκε στο πλαίσιο της «Παγκόσμιας Μελέτης Υγείας και Λειτουργικότητας σε Περιόδους Μεταδοτικών Λοιμώξεων» (Μελέτη COH-FIT), που είναι μία μεγάλη, διεθνής μελέτη για τον γενικό πληθυσμό όλων των χωρών που πλήττονται από την πανδημία COVID-19.

Η μελέτη COH-FIT έχει στόχο τη διερεύνηση παραγόντων που επηρεάζουν τη σωματική και ψυχική υγεία σε καιρούς μεταδοτικών λοιμώξεων και περιοριστικών μέτρων (π.χ. περιορισμός κυκλοφορίας, κοινωνική αποστασιοποίηση, καραντίνα) και την αναγνώριση προστατευτικών παραγόντων που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην ανάπτυξη στρατηγικών πρόληψης και παρέμβασης κατά την πανδημία COVID-19 αλλά και μελλοντικά, σε περίπτωση εμφάνισης άλλων καταστάσεων πανδημίας.

Το ερευνητικό αυτό εγχείρημα προωθείται στην Ελλάδα από τη Β’ Πανεπιστημιακή Ψυχιατρική Κλινική του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) σε συνεργασία με πάνω από 200 ερευνητές σε ερευνητικούς φορείς και πανεπιστήμια τουλάχιστον 40 χωρών, ανά την υφήλιο, και υπό την αιγίδα μεγάλου αριθμού εθνικών και διεθνών επιστημονικών οργανισμών.

Εθνικοί συντονιστές/ερευνητική ομάδα της μελέτης COH-FIT (Ελλάδα) είναι οι: Βασίλειος-Παντελεήμων Μποζίκας, καθηγητής Ψυχιατρικής ΑΠΘ, Αγοραστός Θ. Αγοραστός, επίκουρος καθηγητής Ψυχιατρικής ΑΠΘ, Έλενα Δραγκιώτη, αναπληρώτρια καθηγήτρια Linköping University (Σουηδία) και Κωνσταντίνος Τσαμάκης, ψυχίατρος, επισκέπτης ερευνητής στο King’s College (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο).

Αγγέλα Φωτοπούλου, ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Social media: πώς επηρεάζονται οι νεαρές ηλικίες

19 λόγοι που πρέπει να σας οδηγήσουν σ’ έναν παιδοψυχολόγο

The post Αύξηση των επιπέδων στρες, μοναξιάς, και του θυμού στα παιδιά και στους εφήβους appeared first on Miss or Madam.

Όλοι, καθημερινά, βιώνουμε πίεση και άγχος, στη δουλειά, στο σπίτι, στις διαπροσωπικές μας σχέσεις. Προσπαθώντας να ανταποκριθούμε στις «ανάγκες» μας (ουσιαστικές ή πλασματικές), στις απαιτήσεις των άλλων, αλλά και στις δικές μας υψηλές προσδοκίες, στις επιθυμίες και στα θέλω των αγαπημένων μας προσώπων, αφήνοντας τα δικά μας θέλω και τον εαυτό μας συχνά τελευταίο, αγχωνόμαστε και πιεζόμαστε συνέχεια.

Όλοι αυτοί είναι παράγοντες που αυξάνουν το άγχος και το στρες στη ζωή μας.

Τι προκαλεί το άγχος και το στρες

Ο φόβος της αποτυχίας, η αγωνία για το μέλλον (συνήθως για πράγματα που δεν μπορούμε να ελέγξουμε), η ανησυχία μην πάθουμε κάτι εμείς ή οι κοντινοί μας άνθρωποι, η έλλειψη εμπιστοσύνης στις ικανότητές μας καθώς και η ανησυχία για το «τι θα πουν οι άλλοι», αν δεν τα καταφέρουμε.

Οι περισσότεροι παράγοντες δεν αφορούν αντικειμενικές καταστάσεις αλλά το πώς εμείς τις βιώνουμε και επιτρέπουμε να μας χαλάνε την καλή διάθεση, να μας αγχώνουν και, σε ορισμένες περιπτώσεις, να μας πανικοβάλλουν.

Συμπτώματα του άγχους

Συνεχής αίσθηση κούρασης και εξάντλησης, έντονοι πονοκέφαλοι, δυσκολία συγκέντρωσης και λήψης αποφάσεων, ευέξαπτη διάθεση, νεύρα, πόνοι στον αυχένα, καούρες και σφίξιμο στο στομάχι (σε παρατεταμένες περιόδους άγχους μπορεί να οδηγήσει σε νευρώσεις στομάχου, έλκος κ.ά.), ταχυπαλμίες, πεσμένο ανοσοποιητικό σύστημα.

Θεραπεία του άγχους

Η αντιμετώπιση του άγχους δε γίνεται απλά με το να λέμε «προσπαθώ να χαλαρώσω». Οι λόγοι που δε χαλαρώνουμε αφορούν πιο βαθιά και εσωτερικά ζητήματα της προσωπικότητας και της εικόνας που έχουμε χτίσει προς τα έξω.

Όμως, με τη βοήθεια του θεραπευτή μπορούμε να επαναπροσδιορίσουμε τις αξίες και τις προτεραιότητές μας, να ξεφοβηθούμε και να διεκδικήσουμε πράγματα για εμάς, χωρίς να διαλυθούν οι σημαντικές μας σχέσεις. Λέξεις, όπως «αδύνατον» «αποκλείεται» «ποτέ» και «πάντα» κλείνουν την επικοινωνία και οδηγούν σε αδιέξοδα. Τίποτα δεν είναι αδύνατο, και είναι καλό «ποτέ να μη λέμε ποτέ».

Σήμερα, που η κοινωνική αστάθεια και η οικονομική πίεση αυξάνουν, είναι ακόμα πιο σημαντικό να αφιερώσουμε λίγο χρόνο, για να φροντίσουμε τον εαυτό μας.
Είναι ο σύμμαχος και μόνιμος σύντροφος της ζωή μας.

Έρα Μουλάκη
Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Πρώτη δημοσίευση του άρθρου στο eramoulaki.gr

Διάβασε επίσης: Όταν το άγχος μας κατακλύζει

Πώς οι γυναίκες μπορούν να ανακουφίσουν το άγχος τους

Μετατραυματικό στρες: πώς μπορεί να διπλασιάσει τον κίνδυνο άνοιας

The post Άγχος – στρες: Όταν η χαλάρωση μοιάζει με πολυτέλεια appeared first on Miss or Madam.