Η ηθοποιός αποκάλυψε σε ένα βίντεο για το τεύχος «Swimsuit 2023» του Sports Illustrated ότι εξακολουθεί να παλεύει να δει το σώμα της με θετική ματιά.

«Έχω σωματική δυσμορφία – δεν βλέπω ποτέ τον εαυτό μου όπως με βλέπουν οι άλλοι», είπε η Μέγκαν Φοξ. «Δεν υπάρχει ούτε μία στιγμή της ζωής μου που να αγάπησα το σώμα μου, ποτέ, ποτέ».

«Όταν ήμουν μικρή, αυτή ήταν μια εμμονή που είχα… Είχα επίγνωση όσο ήμουν μικρή ότι δεν ήμουν σίγουρη για το σώμα μου και σίγουρα δεν ήταν πρόβλημα του περιβάλλοντος, καθώς μεγάλωσα σε ένα πολύ θρησκευόμενο περιβάλλον όπου τα σώματα δεν αναγνωρίζονταν καν. Το ταξίδι της αγάπης του εαυτού μου θα είναι ατελείωτο, νομίζω», συνέχισε η Φοξ.

Η Μέγκαν Φοξ αποκάλυψε για πρώτη φορά ότι έπασχε από σωματική δυσμορφία και είχε «πολλές βαθιές ανασφάλειες» σε μια συνέντευξη του Οκτωβρίου 2021 στο British GQ Style.

«Μπορεί να κοιτάξουμε κάποιον και να σκεφτούμε, “Αυτό το άτομο είναι τόσο όμορφο. Η ζωή του πρέπει να είναι τόσο εύκολη”. Πιθανότατα δεν αισθάνεται όμως έτσι για τον εαυτό του», είπε.

Η σωματική δυσμορφία περιγράφεται ως μια διαταραχή ψυχικής υγείας στην οποία ένα άτομο δεν μπορεί να σταματήσει να σκέφτεται ένα ελάττωμα στην εμφάνισή του. Η διαταραχή μπορεί να προκαλέσει άγχος και αγωνία, καθιστώντας δύσκολη τη λειτουργία σε κοινωνικές καταστάσεις και την καθημερινή ζωή.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Αυτοφροντίδα: Φροντίζεις τον εαυτό σου όσο πρέπει

The post Η Μέγκαν Φοξ παλεύει να δει θετικά το σώμα της appeared first on Miss or Madam.

Αυτές είναι, μόνο, δύο, από τις δράσεις που έχει στην ατζέντα του το υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, με στόχο τη συμφιλίωση προσωπικής και επαγγελματικής ζωής και προκειμένου να ενισχυθεί η γυναικεία εργασία και επιχειρηματικότητα.

«…Όμως, για την επίτευξη της ισότητας των φύλων δεν αρκούν μόνο οι νόμοι και τα μέτρα που διασφαλίζουν ίσες ευκαιρίες σε άνδρες και γυναίκες, αλλά εξίσου σημαντική είναι και η αλλαγή της ίδιας της κουλτούρας της κοινωνίας μας… να οικοδομήσουμε μία κουλτούρα στην οποία τα άτομα είναι ελεύθερα να αναπτύξουν τις προσωπικές τους δεξιότητες και ικανότητες, ανεξάρτητα από το φύλο τους». Αυτό υπογραμμίζει σε συνέντευξή της στο ΑΠΕ – ΜΠΕ η υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, αρμόδια για θέματα Δημογραφικής Πολιτικής, Οικογένειας και Ισότητας των Φύλων, Μαρία Συρεγγέλα, και αναφέρεται στις δράσεις που σχεδιάζονται.

Η υφυπουργός, πέρα από τη λήψη μέτρων για την υποεκπροσώπηση των γυναικών στην επιστήμη και προκειμένου να ακολουθήσουν περισσότερα κορίτσια σπουδές STEM, αναφέρεται ιδιαίτερα στις πρωτοβουλίες για τη δημιουργία μίας κουλτούρας μηδενικής ανοχής απέναντι σε περιστατικά βίας και παρενόχλησης.

Όπως σημειώνει η υφυπουργός, εκτός από ενημερωτικές δράσεις και από τη λειτουργία της ιστοσελίδας https://metoogreece.gr, σχεδιάζεται η δημιουργία Εργαλείου Επικινδυνότητας για γυναίκες θύματα βίας, με σκοπό την εκτίμηση του επιπέδου υποτροπής περιστατικών βίας στο στενό τους περιβάλλον καθώς και μελέτη για το προφίλ των δραστών ενδοοικογενειακής βίας.

Την ίδια ώρα πραγματοποιούνται δράσεις και στα σχολεία «για να στείλουμε στα παιδιά μας το μήνυμα ότι… γενικότερα η βία σε κάθε της μορφή και η κακοποίηση δεν είναι αποδεκτές», όπως υπογραμμίζει.

Ακολουθεί η συνέντευξη της υφυπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, αρμόδιας για θέματα Δημογραφικής Πολιτικής, Οικογένειας και Ισότητας των Φύλων, Μαρίας Συρεγγέλα, στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων και στις δημοσιογράφους, Γεωργία Μπάρλα και Εύη Παπαδοσηφάκη

Οι γυναίκες εξακολουθούν να υποεκπροσωπούνται στην αγορά εργασίας. Πώς θα καταπολεμήσουμε τα έμφυλα στερεότυπα στην αγορά εργασίας;

– Στο υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων προωθούμε δράσεις για να καταπολεμήσουμε τις διακρίσεις που υφίστανται οι γυναίκες στην αγορά εργασίας, στοχεύοντας στην ουσιαστική ισότητα των φύλων. Δράσεις που συμπεριλαμβάνονται στο νέο Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την Ισότητα των Φύλων 2021-2025, ενθαρρύνουν τη συμφιλίωση προσωπικής και επαγγελματικής ζωής, ενισχύουν τη γυναικεία εργασία και επιχειρηματικότητα και αντιμετωπίζουν αποτελεσματικά τα βαθιά ριζωμένα στερεότυπα λόγω φύλου.

Επίσης, με το νέο εργασιακό νόμο θεσπίσαμε μία σειρά νέων γονικών αδειών και εντάξαμε ευέλικτες ρυθμίσεις εργασίας που συμβάλλουν στην ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών και αίρουν τα αντικίνητρα για προσλήψεις γυναικών.

Όμως, για την επίτευξη της ισότητας των φύλων δεν αρκούν μόνο οι νόμοι και τα μέτρα που διασφαλίζουν ίσες ευκαιρίες σε άνδρες και γυναίκες, αλλά εξίσου σημαντική είναι και η αλλαγή της ίδιας της κουλτούρας της κοινωνίας μας. Οφείλουμε όλοι και όλες να καταρρίψουμε τις αντιλήψεις που θέλουν τους άνδρες εργαζόμενους ως μια «ασφαλέστερη» επιλογή, έναντι των γυναικών, και να οικοδομήσουμε μία κουλτούρα στην οποία τα άτομα είναι ελεύθερα να αναπτύξουν τις προσωπικές τους δεξιότητες και ικανότητες, ανεξάρτητα από το φύλο τους.

Για την αύξηση των ποσοστών συμμετοχής των γυναικών στην αγορά εργασίας ποιο είναι το πλάνο δράσεων τόσο για το 2022 όσο και γενικότερα;

– Το πρόγραμμα «Νταντάδες της γειτονιάς» και το έργο για τη δημιουργία χώρων φύλαξης βρεφών εντός των επιχειρήσεων συμβάλλουν ουσιαστικά στην ενίσχυση της γυναικείας εργασίας. Με τα συγκεκριμένα έργα βοηθάμε τις γυναίκες να παραμείνουν ή να επανενταχθούν στην αγορά εργασίας μετά τη γέννηση των τέκνων τους.

Η αλήθεια είναι ότι ένα μεγάλο ποσοστό των νέων μητέρων αναγκάζεται να διαλέξει ανάμεσα στη μητρότητα και στην αγορά εργασίας. Εμείς θέλουμε να βοηθήσουμε τις γυναίκες να απαλλαγούν από το δίλημμα «οικογένεια ή καριέρα», και να στηρίξουμε όσες θέλουν να συνεχίσουν την επαγγελματική τους πορεία.

Το πρόγραμμα «Νταντάδες της γειτονιάς» που αφορά στη φύλαξη βρεφών ηλικίας από δύο μηνών έως 2,5 ετών και προβλέπει την οικονομική ενίσχυση (voucher) των γονέων για τη φύλαξη των παιδιών τους, θα ξεκινήσει σύντομα, ενώ με γοργούς ρυθμούς προχωράει και το έργο για τη δημιουργία χώρων φύλαξης βρεφών σε επιχειρήσεις.

Είπατε ότι θα ξεκινήσουν σύντομα οι «Νταντάδες της γειτονιάς». Πότε ακριβώς;

– Σε λίγες μέρες θα ανοίξει η ηλεκτρονική πλατφόρμα στην οποία θα υποβάλουν αίτηση οι ενδιαφερόμενοι/ες επαγγελματίες, που επιθυμούν να εγγραφούν στο Μητρώο Επιμελητών και έχουν τις προϋποθέσεις που αναφέρονται στο νόμο. Στη συνέχεια, μέσω της ίδιας πλατφόρμας, οι γονείς που δικαιούνται voucher, θα μπορούν να αναζητούν και να επιλέγουν Επιμελητή/τρια από το Μητρώο, ανάλογα με τις ανάγκες τους.

Ποιοι γονείς μπορούν να κάνουν αίτηση για να ενταχθούν στο πρόγραμμα;

– Τα πρόσωπα που μπορούν να κάνουν αίτηση και να λάβουν την οικονομική ενίσχυση είναι εργαζόμενες μητέρες ή πατέρες, είτε του δημοσίου είτε του ιδιωτικού τομέα, που εργάζονται με οποιαδήποτε μορφή απασχόλησης, συμπεριλαμβανομένων και των αυτοαπασχολούμενων και ελεύθερων επαγγελματιών. Επίσης, στο πρόγραμμα μπορούν να ενταχθούν πρόσωπα στα οποία έχει ανατεθεί με δικαστική απόφαση η αποκλειστική επιμέλεια του βρέφους, καθώς και άνεργες μητέρες που είναι εγγεγραμμένες στα μητρώα του ΟΑΕΔ.

Ποια είναι τα κριτήρια με τα οποία θα επιλεγούν οι πρώτοι δήμοι στους οποίους θα εφαρμοστεί πιλοτικά το πρόγραμμα «Νταντάδες της γειτονιάς»;

Οι «Νταντάδες της γειτονιάς» θα εφαρμοστούν πιλοτικά σε κάποιους δήμους της χώρας -θα ενταχθούν δήμοι από όλες τις περιφέρειες- ανάλογα με τις ανάγκες που υπάρχουν για τη συγκεκριμένη υπηρεσία. Το συγκεκριμένο πρόγραμμα συμπληρώνει το υφιστάμενο πλαίσιο στήριξης της οικογένειας με τους βρεφονηπιακούς σταθμούς και καλύπτει τις περιπτώσεις που μέχρι σήμερα δεν είχαν βοήθεια με τη φύλαξη των παιδιών τους.

Η δημιουργία του Κέντρου Καινοτομίας για Γυναίκες ποιες συγκεκριμένες αδυναμίες επιδιώκει να εξαλείψει και ποια θετικά στοιχεία να αναπτύξει;

– Στην Ελλάδα καταγράφεται μικρότερος αριθμός κοριτσιών που επιλέγουν σπουδές STEM (Επιστήμης-Τεχνολογίας-Μηχανικής-Μαθηματικών), τόσο σε σύγκριση με τον αριθμό των αγοριών όσο και με τον αντίστοιχο μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για να υποστηρίξουμε, λοιπόν, τις γυναίκες και να τις κατευθύνουμε σε κλάδους που μέχρι σήμερα θεωρούνται ανδροκρατούμενοι, αναλάβαμε την πρωτοβουλία να δημιουργήσουμε το «Κέντρο Καινοτομίας για τις Γυναίκες».

Σκοπός μας είναι να σχεδιάσουμε δράσεις για να αντιμετωπίσουμε την υποεκπροσώπηση των γυναικών στην επιστήμη, να προσελκύσουμε περισσότερα κορίτσια σε σπουδές STEM και να τα παροτρύνουμε να κυνηγήσουν και να πετύχουν τους στόχους τους. Δημιουργούμε τις προϋποθέσεις για ίσες ευκαιρίες και στους τομείς της έρευνας και της καινοτομίας και με τις δράσεις του «Κέντρου Καινοτομίας για τις γυναίκες» αναμένεται να βελτιωθεί σημαντικά η θέση των γυναικών στην επιστήμη.

Να τονίσουμε ότι η πρωτοβουλία για τη δημιουργία του «Κέντρου Καινοτομίας για τις Γυναίκες» στηρίζεται από το σύνολο των υπουργείων, ερευνητικά κέντρα, πανεπιστημιακά ιδρύματα και φορείς της αγοράς.

Πρόσφατα, το υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων και η Γενική Γραμματεία Δημογραφικής και Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων «έτρεξαν» στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ενημερωτική καμπάνια για θέματα ενδοοικογενειακής και έμφυλης βίας, με κεντρικό μήνυμα «Λέξεις μαχαίρια». Πέρα από αυτή τη δράση, ποιο είναι το πλέγμα πολιτικών που εφαρμόζεται για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών; Θεωρείτε ότι το υπάρχον Δίκτυο Δομών επαρκεί;

– Το Δίκτυο Δομών μας, με τη δωρεάν τηλεφωνική Γραμμή SOS 15900, τα 43 Συμβουλευτικά Κέντρα και τους 19 Ξενώνες Φιλοξενίας είναι πλήρες, αποτελεσματικό και στηρίζει κάθε γυναίκα θύμα βίας που απευθύνεται σ’ αυτό. Το επιστημονικό προσωπικό του Δικτύου είναι δίπλα στις γυναίκες και τις βοηθά να ξεφύγουν από τον κύκλο της βίας. Το Δίκτυο Δομών μας παρέχει δωρεάν υπηρεσίες ψυχολογικής, νομικής στήριξης και εργασιακής συμβουλευτικής σε όλες τις γυναίκες, ενώ στους Ξενώνες Φιλοξενίας μπορούν να διαμείνουν γυναίκες με τα παιδιά τους, μέχρι να σταθούν στα πόδια τους.

Η διασφάλιση ενός ισχυρού πλέγματος προστασίας για τα θύματα αλλά και η δημιουργία μίας κουλτούρας μηδενικής ανοχής απέναντι σε περιστατικά βίας και παρενόχλησης είναι στις προτεραιότητές μας και αποτυπώνονται στα μέτρα και τις δράσεις μας. Πέρα από την ενημερωτική καμπάνια που πραγματοποιήσαμε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, σχεδιάζουμε κι άλλες δράσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης των πολιτών σε θέματα βίας και να αναφέρουμε εδώ και τη δημιουργία της ιστοσελίδας https://metoogreece.gr/ που ενημερώνει τους ενδιαφερόμενους για όλες τις γραμμές στήριξης και επικοινωνίας.

Επίσης, να τονίσουμε και το γεγονός ότι η χώρα μας ήταν μία από τις πρώτες χώρες που κύρωσε τη Σύμβαση 190 της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ILO) σχετικά με τη σεξουαλική παρενόχληση στον κόσμο της εργασίας, ενώ δημιουργήσαμε Αυτοτελές Τμήμα στο Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας (ΣΕΠΕ) για την παρακολούθηση των φαινομένων βίας και παρενόχλησης στην εργασία.

Παράλληλα, σχεδιάζουμε τη δημιουργία Εργαλείου Επικινδυνότητας για γυναίκες θύματα βίας, με σκοπό την εκτίμηση του επιπέδου υποτροπής περιστατικών βίας στο στενό τους περιβάλλον καθώς και μελέτη σχετικά με το προφίλ των δραστών ενδοοικογενειακής βίας.

Την ίδια ώρα είμαστε σε στενή συνεργασία με το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και έχουμε προχωρήσει στην εκπαίδευση εκατοντάδων αστυνομικών σε θέματα πρόληψης και καταπολέμησης της βίας κατά των γυναικών και σε συνεργασία με το υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων πραγματοποιούμε σχετικές δράσεις στα σχολεία όλης της χώρας, για να στείλουμε στα παιδιά μας το μήνυμα ότι η βία κατά των γυναικών αλλά και γενικότερα η βία σε κάθε της μορφή και η κακοποίηση δεν είναι αποδεκτές, και ότι οφείλουμε όλοι και όλες να σεβόμαστε τα ανθρώπινα δικαιώματα.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Πρωτοβουλία της κυβέρνησης η ιστοσελίδα «metoogreece.gr»

The post Μ. Συρεγγέλλα: Τα άτομα να είναι ελεύθερα να αναπτύξουν τις προσωπικές τους δεξιότητες ανεξάρτητα από το φύλο τους appeared first on Miss or Madam.

Η εμπειρία της ως εργαζόμενη σε Tier 1 εταιρείες, όπως η «Vodafone», σε συνδυασμό με μία βαθιά κατανόηση και γνώση του χώρου της ευεξίας, την οδήγησε να χρησιμοποιήσει τη γνώση της, για να ανοίξει την «Urban Yoga Lab». Σκοπός της εταιρείας της είναι να βοηθήσει εργαζόμενους να ενισχύσουν τα επίπεδα ευεξίας τους, ώστε να μάθουν τρόπους να εργάζονται με έναν βιώσιμο και, ταυτόχρονα, αποδοτικότερο τρόπο.

Μέσα από αυτό το ταξίδι αυτό-θεραπείας, ανακάλυψε την αγάπη της για την ευεξία, η οποία την ενέπνευσε να δημιουργήσει την «εργαλειοθήκη ευεξίας», μία φόρμουλα βασισμένη σε εργαλεία γιόγκα, mindfulness & stress management. Σήμερα, μοιράζεται αυτήν την «εργαλειοθήκη» με εργαζόμενους μεγάλων εταιρειών στο Λονδίνο, όπως η Βασιλική Τράπεζα του Καναδά, η «Conrad Hilton» και τα «Soho House», με σκοπό να αναπτύξουν τη δημιουργικότητα, την αυτοσυγκέντρωση και την παραγωγικότητά τους.

Πώς πήρες την απόφαση να αφήσεις τη θέση σου σε μία τόσο καλή εταιρεία;

Η εταιρεία που δούλευα ήταν η μεγαλύτερη εταιρεία στο είδος της. Ήταν το μεγαλύτερό μου όνειρο να βρεθώ εκεί, και δούλεψα σκληρά γι’αυτό. Όλες οι σπουδές μου, η προϋπηρεσία μου ήταν για έναν στόχο: να καταφέρω να μπω σε αυτήν την εταιρεία. Όταν, πλέον, το κατάφερα, λόγω ενός burnout που βίωσα, αντιλήφθηκα ότι το παιδί μέσα μου δεν ήταν ευτυχισμένο. Έπρεπε, λοιπόν, να το φροντίσω. Αυτός ήταν και ο λόγος που πήρα τη μεγάλη απόφαση. Φυσικά, δεν ήταν εύκολη. Πάλεψα πολύ γι’αυτό, εσωτερικά, αλλά, τελικά, ήταν μονόδρομος.

Ποια ήταν η μεγαλύτερη εμπειρία που ένιωσες στο ταξίδι αυτό, των δύο χρόνων, που έκανες;

Σε αυτά τα δύο χρόνια έκανα μία μεγάλη βουτιά μέσα μου για να γνωρίσω τον εαυτό μου από την αρχή. Ασχολήθηκα με τη γιόγκα, με διαλογισμό, με mindfulness. Αλλά για να αλλάξω ζωή, έπρεπε να αλλάξω περιβάλλον. Και αυτό έκανα!
Βίωσα αμέτρητες, απίστευτες εμπειρίες αλλά από τις μεγαλύτερες ήταν το Φεστιβάλ Ελεύθερης Έκφρασης, το «Burning Man», το οποίο κράτησε εφτά ολόκληρες ημέρες και νύχτες. Μία συναρπαστική εκδήλωση όλων των ηλικιών, για μία ολόκληρη εβδομάδα, χωρίς κινητό, φυσικά, που σε προσκαλεί με ριζοσπαστικό τρόπο, να κάνεις την αλλαγή στη ζωή σου. Αυτό, ακριβώς, που ήθελα!

Τι σου δίδαξε η γιόγκα;

Η γιόγκα μού έμαθε να έχω υπομονή, κυρίως με τον εαυτό μου. Μου έμαθε να συγκεντρώνομαι στους στόχους μου, να αγκαλιάζω τις ευάλωτες πτυχές του εαυτού μου. Μου έμαθε, επίσης, να ακούω το σώμα μου, που είναι, φυσικά, πολύ σημαντικό!

Ποια είναι η μεγαλύτερη πηγή έμπνευσής σου;

Είναι μεταξύ ταξιδιών και διαλογισμού. Και τα δύο μού δίνουν τεράστια έμπνευση! Ο διαλογισμός είναι ένα πολύ όμορφο ταξίδι προς τα μέσα, ενώ τα ταξίδια προς τα έξω. Τα ταξίδια μού δίνουν πολλές καινούργιες προσλαμβάνουσες στη ζωή μου!

Σε γνώρισα μέσα από την ομάδα στο Facebook, «Greek Ladies in the UK». Μία ομάδα που έχει πολλά κοινά χαρακτηριστικά με τη σελίδα μου! Θες να μας πεις πώς προέκυψε η ιδέα γι’ αυτήν την ομάδα;

Ακούγοντας την εσωτερική μου ψυχή, ένιωσα την ανάγκη να γνωρίσω καινούργια άτομα, να κάνω νέες φιλίες. Άτομα που θα τα εμπνεύσω και θα με εμπνεύσουν. Έτσι, δημιούργησα αυτήν την ομάδα, όπου, μέσα σε έναν χρόνο, συγκεντρώθηκαν πάνω από 3.000 μέλη, με στόχο το κοινό καλό, το μοίρασμα! Έχω τεράστια χαρά γι’αυτό!

Ποιος είναι ο στόχος σου για την ομάδα;

Ο στόχος μου είναι να καταφέρω να μαζευτούν όσο περισσότερες γυναίκες μπορούν. Η φιλοσοφία της ομάδας είναι να δίνει, απλόχερα, συμβουλές και μαθήματα αυτογνωσίας και αυτοπραγμάτωσης. Να βοηθήσουμε τις γυναίκες να κατανοήσουν τις ανάγκες τους, τις επιθυμίες τους, τις σκέψεις αλλά και τα συναισθήματά τους. Όλο αυτό, πλέον, θα ήθελα να γίνει πιο οργανωμένα. Αυτός είναι και ο στόχος μου γι’ αυτήν την ομάδα!

Ποιο είναι το μυστικό της επιτυχίας;

Δε θα μπορούσα να δω τον εαυτό μου ως επιτυχημένο. Δε θα χρησιμοποιούσα, λοιπόν, τη λέξη «επιτυχία» αλλά τη λεξη «αυτοπραγμάτωση». Άρα, το μυστικό είναι να μπορούμε να έχουμε πρόσβαση σε εργαλεία αυτογνωσίας, ώστε να καταφέρουμε να ακούμε την εσωτερική μας φωνή, το μικρό παιδί μέσα μας. Μόνο έτσι θα έχουμε την πλήρη επίγνωση του εαυτού μας.

Υπάρχει πραγματική ευτυχία;

Παλιά έλεγα ότι κάθε μέρα έπρεπε να είμαστε χαρούμενοι, θετικοί και ευτυχισμένοι. Πλέον, όμως, συνειδητοποίησα ότι χρειαζόμαστε τις στιγμές απογοήτευσης και δυστυχίας. Χωρίς αυτές τις στιγμές, δεν μπορούμε να νιώσουμε την πραγματική ευτυχία. Άλλωστε, μόνο αν μείνεις με το συναίσθημά σου και το αποδεχθείς, εξατμίζεται και έρχεται η χαρά. Χρειαζόμαστε, λοιπόν, το σκοτάδι για να δούμε το φως!

Έχεις κάποιο «motto»;

Επειδή είμαι ιστιοπλόος, θα σου πω το «motto» των ιστιοπλόων: «Less is more», δηλαδή τα λιγότερα, πολλές φορές, είναι περισσότερα.
Να νιώθουμε ευλογημένοι, ακόμα και με τα λίγα που έχουμε!

Τι θα έλεγες στα νέα παιδιά που ξεκινάνε τώρα το ταξίδι τους;

Το πρώτο και βασικό που θα έλεγα είναι να βρουν ποια, πραγματικά, είναι η κλίση τους, και τι είναι αυτό που ανταποκρίνεται στο παιδί μέσα τους. Να βρουν, δηλαδή, αυτό που ανταποκρίνεται στο «θέλω» τους. Να βρουν τα ταλέντα τους. Να μη φοβηθούν να κάνουν ανατρεπτικά πράγματα. Να δοκιμάσουν. Ειδικά οι νέοι πρέπει να δοκιμάζουν!
Να κάνουν εθελοντισμό! Να κάνουν όσο περισσότερα πράγματα μπορούν, ώστε να έχουν πολλά ερεθίσματα, και αυτό θα τους βοηθήσει να βρουν αυτό που αγαπούν!

Αλεξάνδρα σε ευχαριστώ πολύ για την υπέροχη συζήτηση! Εύχομαι, μέσα από την καρδιά μου, κάθε επιτυχία σε ό,τι κάνεις!

Διάβασε επίσης: Μία όμορφη και ειλικρινής συνέντευξη του Χρήστου Αραμπατζή στο Miss Or Madam

The post Αλεξάνδρα Καυκά: Συνομιλώντας με την ιδρύτρια του «Urban Yoga Lab» και «Greek Ladies in the UK» appeared first on Miss or Madam.

Ομολογώ ότι το χαμόγελό της δεν το έχασε ούτε ένα λεπτό, καθόλη της διάρκεια της συνομιλίας μας. Κάτι, ακόμα, που ξεχώρισα είναι η ειλικρίνειά της, η καθαρότητα που είχε στο πρόσωπό της και στα μάτια της. Άραγε, αυτά τα παιδιά είναι γι’ αυτήν τη δουλειά, αναρωτήθηκα μετά από λίγη ώρα που μιλούσα μαζί της. Μου απάντησε πως «Ναι, είναι», αλλά, δυστυχώς, δεν έχουν μεγάλη τύχη, γιατί ζητάνε πράγματα που δεν είναι διατεθειμένη να δώσει! Έτσι, το 2017 αποφάσισε να πάει στο «Voice», για να αλλάξει, μόνη της, την τύχη της. Τι έγινε; Θα τα δούμε όλα παρακάτω!

Κωνσταντίνα, ποιος σε ενέπνευσε να αρχίσεις μία καριέρα μουσικής;

Στα δεκαεννιά μου, τελείως τυχαία, καθώς ήμασταν σε μία ταβέρνα με τους γονείς μου, όπου είχε ζωντανή μουσική, με παρότρυναν οι δικοί μου να πω ένα τραγούδι μαζί με την ορχήστρα. Εκεί ανακάλυψα έναν νέο κόσμο για ‘μένα, καθώς τα παιδιά της ορχήστρας μού έκαναν, αμέσως, πρόταση για συνεργασία, και δέχτηκα με μεγάλη χαρά. Από τότε, και μέχρι τώρα, η μουσική μου έκφραση συνεχίστηκε και βγήκε, πλέον, μέσα από τις φωνητικές μου χορδές, και όχι από το πιάνο!

Από μουσικός, δηλαδή, έγινες τραγουδίστρια!

Ακριβώς! Ήταν λίγο περίεργο αυτό για εμένα, γιατί, μέχρι τότε, τα ακούσματά μου και οι γνώσεις μου ήταν, καθαρά, σε κλασική μουσική. Όλα, όμως, έγιναν, μέχρι τώρα, τόσο αβίαστα. Μπήκα στον χώρο της νύχτας και της διασκέδασης, χωρίς να πιέσω καταστάσεις. Να πω την αλήθεια μου, δεν έχω καταλάβει πώς πέρασαν, ήδη, δέκα χρόνια γεμάτα σε αυτόν τον χώρο. Έτσι, απέκτησα μία νέα ταυτότητα. Δεν είμαι, απλώς, μουσικός αλλά και τραγουδίστρια!

Σύμφωνα με όλα όσα ακούμε, τελευταία, για τους καλλιτέχνες, και συγκεκριμένα για τον χώρο του θεάτρου, πώς θα περιέγραφες τον μουσικό χώρο;

Όλοι τα συζητάνε μεταξύ τους αλλά κανείς δε βγαίνει να μιλήσει. Γνωρίζουμε ότι οι περισσότεροι που έχουν πάει μπροστά έχουν πάει μπροστά για συγκεκριμένο λόγο. Γιατί έκαναν κάποια χατίρια. Δεν αρέσει σε κάποιους να ακούνε «όχι». Αυτοί, όμως, είναι που μπορούν και να σε προωθήσουν… Οπότε, αν ακούνε «όχι» αυτοί, το ίδιο ακούς και εσύ! Τόσο απλά!

Εσένα ποιο είναι το χειρότερο που σου έχει συμβεί;

Από πολύ γνωστό επιχειρηματία στην Πάτρα σε ένα έθιμο που έχουμε εμείς εδώ και μοιράζαμε σοκολάτες, το γλυκό έθιμο του Πατρινού Καρναβαλιού, όταν τόλμησα να του προσφέρω μία από ευγένεια, μου είπε: «Για να τη φάω θα τη βάλω στο μ….ί σου, και θα τη γλείψω»!

Τι έκανες;

Παραιτήθηκα! Εξαφανίστηκα, χωρίς να ενημερώσω κανέναν. Γνωρίζω ότι ήταν κακό για την καριέρα μου, αλλά προτιμώ να με σέβονται, παρά να γίνω πρώτο όνομα.

Από συνεργάτη δέχτηκες ποτέ κάποια άσχημη συμπεριφορά;

Από άντρα συνεργάτη, όχι. Από γυναίκες, όμως, ναι! Από γυναίκες έχω λάβει κοροϊδία, γιατί δεν έκανα αυτά που «πρέπει».

Ποια είναι τα «πρέπει»;

Να καθίσω στο πρώτο τραπέζι δίπλα στον επιχειρηματία, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Να ντυθώ προκλητικά, ακόμα και να μη φορέσω εσώρουχο! Γι’ αυτό και σταμάτησα από τα μπουζούκια, και τα τελευταία χρόνια τραγουδώ μόνο σε μικρά μαγαζιά και ταβέρνες.

Ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση για ‘σένα;

Η μεγαλύτερη πρόκληση για ‘μένα ήταν να πάω στο «Voice». Συγκεκριμένα, ήταν το μεγαλύτερο στοίχημα που είχα βάλει με τον εαυτό μου, και το κέρδισα! Κατάφερα και έφτασα μέχρι το 1ο live με την υπέροχη Έλενα Παπαρίζου! Ήταν μία απίστευτη, μαγική, μοναδική εμπειρία που θα την έκανα ξανά και ξανά!

Ποιο ήταν το μεγαλύτερο εμπόδιο, μέχρι τώρα, στην καριέρα σου;

Η υγεία μου. Πάσχω από πολλαπλή σκλήρυνση από το 2016. Τον Σεπτέμβριο του 2019, μετά από μία έντονη, συναισθηματικά, περίοδο, ξύπνησα μία μέρα και δεν μπορούσα να περπατήσω. Μετά από 2 μήνες, ουσιαστικά, κατάφερα να σηκωθώ και να περπατήσω. Από τότε, λοιπόν, κατάλαβα ότι το μόνο που μετράει είναι η υγεία! Φυσικά, 2 μήνες, και παραπάνω, δε δούλευα, και, όταν ξεκίνησα να δουλεύω, ευτυχώς είχα πολύ καλούς εργοδότες, και με άφησαν να πηγαίνω με τα αθλητικά παπούτσια, και να κάθομαι στην καρέκλα. Κάποιες φορές ήμουν όρθια αλλά ακουμπούσα σε σκαμπό. Κανείς δεν είχε καταλάβει κάτι, γιατί δεν έπαψα ποτέ να χαμογελώ! Αυτή είναι η ζωή, και εγώ έμαθα να αυτοσαρκάζομαι μαζί της, και όχι να γκρινιάζω! Έμαθα να ζω την κάθε στιγμή και να την απολαμβάνω!

Ποια είναι τα σχέδιά σου;

Θέλω πολύ να συνεχίσω στον χώρο αυτό, γιατί, μέσα από αυτά τα χρόνια, έμαθα να ξεχωρίζω τι θέλω και τι δε θέλω να ακολουθήσω σε μουσικά ακούσματα, άρα ξέρω, πλέον, και προς τα πού θελω να κινηθώ, για να νιώσω πλήρης και να εξελίξω, ακόμα περισσότερο, τον εαυτό μου. Από την πρώτη στιγμή δεν έχω σταματήσει να μελετάω και να απαιτώ από εμένα να γίνομαι καλύτερη, ακόμα καλύτερη! Επίσης, θέλω να γίνω δασκάλα πιάνου!

Ποιο είναι το «μότο» σου;

«Carpe diem»…δηλαδή «άδραξε τη μέρα»!

Και το δικό μου! Τι θα έλεγες σε κάποιον που ξεκινάει τώρα το ταξίδι του στο τραγούδι;

Να κλείσει τα αφτιά του, και να κάνει αυτό που θέλει. Θα βρεθούν πολλοί στον δρόμο του που θα θελήσουν να τον σταματήσουν, κυρίως συνάδελφοι. Να μην παρεκκλίνει από τον στόχο του. Αν θέλεις να φτάσεις εκεί που θέλεις, μη σταματάς να μελετάς και να εξελίσσεσαι. Να το κάνεις επειδή το αγαπάς, για να σε αγαπήσει και αυτό…και, κυρίως, να είσαι ταπεινός. Η επανάπαυση δε βοήθησε, ποτέ, κανέναν. Μέσα από τη μουσική προσπάθησε να μη χάσεις τον εαυτό σου ̇̇ αντίθετα, μέσα από τη μουσική θα βρεις ποιος είσαι! Καλή επιτυχία και… μην παρατάτε, ποτέ, τα όνειρά σας!

Σε ευχαριστώ πολύ για την όμορφη κουβέντα μας. Εύχομαι να μη χάσεις ποτέ αυτό το όμορφο χαμόγελο! Καλή επιτυχία σε ότι κάνεις!

Διάβασε επίσης: Με το τραγούδι «Last dance» και τη Stefania η Ελλάδα στην Eurovision 2021

Παγκόσμια Ημέρα Χορού: Συνέντευξη με τη χορεύτρια  χορογράφο Δέσποινα Καπουλίτσα

The post Η πατρινή τραγουδίστρια, Κωνσταντίνα Καρβουνιάρη, μιλάει στο Miss Or Madam appeared first on Miss or Madam.

Τι σε παρακίνησε να ασχοληθείς με την προσωποκεντρική και focusing βιωματική ψυχοθεραπεία αλλά και με την υπνοθεραπεία;

Ήταν μια περίοδος στη ζωή μου που επέλεξα να αφήσω την επαγγελματική μου καριέρα στα οικονομικά, λόγω έντονης πίεσης, αγχωδών διαταραχών και κατάθλιψης.
Για να ξεπεράσω την επίπονη ψυχική υγεία μου, απομονώθηκα και άρχισα να αναζητώ τον εαυτό μου με διάφορους τρόπους. Βιβλία, βιωματικά σεμινάρια (ειδικά το μοναδικό INSGHT), μεθόδοι νοητικής νοημοσύνης, διαλογισμοί, ειδικοί κ.ο.κ. με οδήγησαν, στο τέλος, να σπουδάσω ψυχοθεραπεία και, κάθε μορφής εναλλακτικών μεθόδων, αυτοβελτίωση, διότι έβλεπα, άμεσα, τα αποτελέσματα πάνω μου.

Η προσωποκεντρική συμβουλευτική και focusing βιωματική ψυχοθεραπεία είναι αυτή με την οποία ταυτίστηκα, και διαμόρφωσε τον κόσμο μου και την αντίληψή μου. Ταυτόχρονα, δημιούργησα και ένα κέντρο προσωπικής ανάπτυξης στο οποίο διοργάνωνα και παρακολουθούσα κάθε εκπαιδευτικό πρόγραμμα στον χώρο της ψυχολογίας.

Η εκπαίδευση στην ύπνωση ήταν ένας σταθμός για ‘μένα να κατανοήσω και να απελευθερώσω, με ευκολία, περιοριστικούς τρόπους σκέψεων και συμπεριφορών που είχα στη ζωή μου. Αργότερα, εκπαιδεύτηκα στο Life Coaching, στη Συστημική, στο Ψυχόδραμμα, στη Gestald, στο NLP, και συνεχίζω να επιμορφώνομαι, ώστε να έχω τα κατάλληλα εργαλεία για τους πελάτες μου. Και δε νομίζω να μη συνεχίζω…

Τι είναι η υπνοθεραπεία, και πώς λειτουργεί;

Η υπνοθεραπεία είναι ένα συνδυασμός της ύπνωσης με τη θεραπεία. Η ύπνωση δεν είναι ύπνος. Είναι μία φυσιολογική και συνηθισμένη κατάσταση του νου μας, όταν εστιάζεται κάπου συγκεκριμένα και μας δημιουργεί μια αίσθηση ονειροπόλησης ή αυτοματισμού.

Σε συνδυασμό με τη σωματική χαλάρωση, δημιουργεί μία καταστολή της κριτικής και συνειδητής μας πλευράς, δίνοντας χώρο στην πρόσβαση και εξερεύνηση του υποσυνείδητού μας, από πολλές σκοπιές, για διάφορους λόγους. Αυτή η κατάσταση επιτυγχάνεται με απλές φυσικές τεχνικές σωματικής και νοητικής εστίασης -χαλάρωσης.

Η θεραπεία είναι η διαδικαστική τεχνική που αξιοποιεί την κατάσταση της ύπνωσης, ώστε να ανακαλυφθούν, συνειδητοποιηθούν αιτίες κάποιου προβλήματος και να διαγραφούν ή να διαφοροποιηθούν μέσω των εικόνων, των αισθήσεων και συγκεκριμένων λεκτικών υποβολών.

Η υπνοθεραπεία είναι μία ασφαλής τεχνική, αφού η σοφία του υποσυνείδητου δε θα εκφράσει ποτέ κάτι που δεν μπορεί ο πελάτης να το διαχειριστεί. Αντιθέτως, υπάρχει διαισθητικός έλεγχος για οτιδήποτε είναι εις βάρος του θεραπευόμενου.

Σε τι διαφέρει η ύπνωση από άλλες θεραπευτικές μεθόδους;

Η αποτελεσματικότητά της σε ορισμένα θέματα, όπως φοβίες, κρίσεις πανικού, μετατραυματικά στρες, περιοριστικές πεποιθήσεις, αγχώδεις διαταραχές, επιβλαβείς συνήθειες, αυτοπεποίθηση κ.ά. είναι εντυπωσιακή σε σχέση με τις κλασικές προσεγγίσεις ψυχοθεραπείας. Είναι, θα έλεγα, ένας σύντομος δρόμος προς την αποκάλυψη και την άμεση αλλαγή.

Η άμεση πρόσβαση που δίνεται μέσω της ύπνωσης στον βιοϋπολογιστή μας, που είναι ο εγκέφαλος, και οι αλλαγές που συντελλούνται στο νευροδιαβιβαστικό και νευρωνικό σύστημα, είναι μία από τις σημαντικές ανακαλύψεις που έκανε η νευροεπιστήμη για τη διαμόρφωση πολλών δυσλειτουργικών προτύπων και διαστρεβλωμένων μοτίβων, αλλά και την ενίσχυση θετικών χαρακτηριστικών.
Και αυτό συμβαίνει στην υπνοθεραπεία.

Ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετώπισες στη δουλειά σου;

Δεν μπορώ να συγκεκριμενοποιήσω κάτι, διότι κάθε ημέρα, κάθε πελάτης, κάθε σεμινάριο, κάθε ομιλία είναι για ‘μένα μία καινούργια πρόκληση, και αυτό το ονοματίζω μαγεία.
Ένας δύσκολος πελάτης με έντονα ψυχικά συμπτώματα, μια ομιλία με 500 άτομα, μια εκπαίδευση για δημόσια ομιλία με επιφανείς επαγγελματίες, ή ένας έρωτας στα πλαίσια θεραπευτικής διαδικασίας που μπορεί να προκύψει, είναι προκλήσεις που, απλά, με διευρύνουν σαν άνθρωπο, με κάνουν πιο δυνατό και μου προσφέρουν ορίζοντες στη ζωή!

Ποιο είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο που ξεπέρασες στη ζωή σου;

Θα το συνοψίσω με μία γενικότητα, μιας και κάθε εμπόδιό μας εκείνη τη στιγμή είναι θεόρατο για εμάς.
Οι ασυνείδητες, παρορμητικές, σκοτεινές πλευρές μου.
Τις σκέψεις μου για εγκατάλειψη της ζωής, τις οικονομικές μου καταστροφές, τον πόνο που, ασυνείδητα, προκάλεσα σε κάποιους ανθρώπους με τις συμπεριφορές μου ή την απογοήτευση που ένιωσα κι εγώ από κάποιους.

Πώς μπορούμε να αφήσουμε πίσω το 2020, με όλες τις δυσκολίες του, και να κάνουμε μία νέα αρχή;

Το 2020 υπήρξε μία πρωτόγνωρη χρονιά για όλη την ανθρωπότητα. Δεν υπάρχει κάποιος που να μην αγχώθηκε, φοβήθηκε ή ξεβολεύτηκε από τις συνθήκες που δημιουργήθηκαν, λόγω της πανδημίας. Ήταν μία πρόκληση για όλους μας να αντιμετωπίσουμε και να προσαρμοστούμε σε αυτές τις επώδυνες συνθήκες. Φόβος πόνου ή θανάτου, εγκλεισμός, οικονομική δυσχέρεια, στέρηση ελευθερίας, αλλαγές συνηθειών και άλλα πολλά έθαψαν την παλιά μας ζωή, αλλά, παράλληλα, μας έστρεψαν προς την αναγνώριση του εαυτού μας και των ορίων του.

Ας μην ξεχνάμε, όμως, ότι μια κρίση είναι μία αλλαγή που προσπαθεί να συμβεί, και ότι πάντα κρύβεται μια ευκαιρία που χρειάζεται να την αναγνωρίσουμε και να την αρπάξουμε. Επομένως, είναι εποικοδομητικό να κρατήσουμε αυτήν την εμπειρία ενδοσκόπησης και δυσκολίας ως παρακαταθήκη για το μέλλον μας, ο καθένας με τον δικό του τρόπο να διαγνώσει τα μαθήματα που πήρε από αυτήν την εμπειρία και να την αξιοποιήσει στις επόμενες χρονιές. Να εκτιμήσουμε, να αναγνωρίσουμε, να αλλάξουμε, να κατανοήσουμε, να αγαπήσουμε…

Όπως είπε και ο Μίλτον Έρικσον (ψυχίατρος –υπνοθεραπευτής), πάντα υπάρχει σύγχυση και πόνος, πριν την αποκάλυψη του εαυτού μας.

Γνωρίζεις το κλειδί για την ευτυχία;

Το κλειδί για την ευτυχία είναι, σίγουρα, προσωπική υπόθεση του καθενός. Για εμένα, μέσα από την εμπειρία μου ως άνθρωπος αλλά και ως ειδικός, η ευτυχία, τελικά, είναι μία αίσθηση ότι βρίσκομαι στη σωστή κατεύθυνση. Η σωστή κατεύθυνση του καθενός είναι να κάνει και να είναι ό,τι του φτερουγίζει και γαληνεύει την καρδιά του ισορροπημένα σε όλους τους τομείς.

Ευτυχία είναι να βρίσκω νόημα σε οτιδήποτε κάνω, να προσφέρω στους συνανθρώπους μου με οποιονδήποτε τρόπο, και να μαθαίνω, όλο και περισσότερο, να αγαπώ και να αγαπιέμαι. Η επένδυση στους ανθρώπους είναι συστατικό για τη νοηματοδότηση της ευτυχίας.

Ποιο είναι το μότο σου;

Να ξεζουμίζω την κάθε μου στιγμή, όσο απλή και εάν είναι, να εκτιμώ αυτά που έχω και μου προσφέρονται και να γίνομαι το καλύτερο που μπορώ, σωματικά και πνευματικά.
Να υποστηρίζω τις αποφάσεις μου με σθένος, και να προσφέρω χαρά, γέλιο, παιχνίδι και αγάπη στον εαυτό μου και στους άλλους!

Ποια είναι τα σχέδιά σου για το μέλλον;

Να μη σταματώ να μαθαίνω, να δημιουργώ και να ζω!
Η συγγραφή ενός ιδιαίτερου και ξεχωριστού βιβλίου αυτοβελτίωσης, στοχευμένα ταξίδια που θα μου προσφέρουν περισσότερη εσωτερική γνώση, έμπνευση και εικόνες στο μυαλό μου, αλλά, περισσότερο, να γίνω ένας αφοσιωμένος, γεμάτος αγάπη, πατέρας…

Χρήστο, σε ευχαριστώ πολύ! Εύχομαι να έχεις μία μαγική χρονιά, με υγεία, αγάπη, υπέροχες εμπειρίες και πολλές προσωπικές νίκες!

Διάβασε επίσης: Ο Δημήτρης Φλαμούρης αποκαλύπτει στο Miss Or Madam μερικά «ψυχο-λογικά» μυστικά για τη ζωή του!

The post Μία όμορφη και ειλικρινής συνέντευξη του Χρήστου Αραμπατζή στο Miss Or Madam appeared first on Miss or Madam.

Κυριακή, πότε ένιωσες ότι η κεραμική είναι το επάγγελμα που ήθελες να ακολουθήσεις;

Η μητέρα μου είχε έναν καλό φίλο κεραμίστα, τον Μιχάλη Σκλάβαινα, γνωστός στο Μαρούσι, τότε, για τα όμορφα χρηστικά του αντικείμενα. Ο Μιχάλης ήταν πολύ γλυκός άνθρωπος, και όλα αυτά που έφτιαχνε για την εποχή ήταν υπέροχα. Μιλάμε για τα μέσα του 1980. Πήγαινα στο εργαστήριό του και καθόμουν, όσο εκείνος δούλευε τις παραγγελίες του, τον παρακολουθούσα και μου έδειχνε κι εμένα πώς να δουλεύω στον τροχό, και άλλα πολλά που είχαν να κάνουν με τη διακόσμηση των αντικειμένων.
Σιγά σιγά άρχισα να το αγαπώ. Επίσης, κατάλαβα πως είναι κάτι που απαιτεί αφοσίωση, και εκείνη η εποχή για ‘μένα με έκανε να πάρω την απόφαση, ώστε να αφοσιωθώ σε αυτήν.

Πώς πήρες την απόφαση να σπουδάσεις στο Λονδίνο; Περίγραψέ μας την εμπειρία σου εκεί.

Η Αγγλία έχει καταπληκτικές σχολές για την κεραμική τέχνη. Τότε, μάλιστα, που πήγα εγώ (1990) ήταν δωρεάν η φοίτηση. Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα πλήρωνε τα δίδακτρα, αφού συμπλήρωνες τη φόρμα, κάθε εξάμηνο, πως εξακολουθείς να φοιτάς στη σχολή. Για να ενημερωθώ για τις σχολές είχα αγοράσει ένα βιβλίο που είχε όλες τις σχολές για την κεραμική τέχνη σε όλη τη Μεγάλη Βρετανία σε ένα ταξίδι μου. Τώρα γίνονται όλα με το ίντερνετ. Έκανα αίτηση σε τρεις, και με δέχτηκαν οι δύο, και, στη συνέχεια, επέλεξα σε ποια θα πάω, αφού πέρασα από μία συνέντευξη.

Μπορεί κάποιος να σπουδάσει κεραμική στην Ελλάδα;

Δύσκολο να σπουδάσεις την τέχνη της κεραμικής εδώ στην Ελλάδα, αν και γίνονται κάποιες προσπάθειες. Δεν υπάρχουν σχολές, κάποιοι, όμως, που έχουν αγάπη γι’ αυτήν την τέχνη προσπαθούν να δώσουν τα φώτα στις νέες γενιές.

Τι θέση κατέχει η κεραμική τέχνη στην Ελλάδα σε σχέση με άλλες χώρες;

Είμαστε πολύ πίσω, δυστυχώς, και λυπάμαι πολύ γι’ αυτό. Εύχομαι να αλλάξουν τα πράγματα και να ιδρυθεί ένας νέος χώρος, για να προβληθεί η σύγχρονη ελληνική κεραμική. Υπάρχουν καλλιτέχνες που προσπαθούν μέσα στον χώρο να δώσουν όσα μπορούν, αλλά αυτό δεν επαρκεί. Η Πανελλήνια Ένωση Κεραμιστών και Αγγειοπλαστών θα μπορούσε να αναβαθμιστεί, και να δώσουν χώρο και ζωή στη σύγχρονη ελληνική κεραμική τέχνη, αλλά ούτε αυτό δε γίνεται, ούτε σχολές υπάρχουν, παρόλο που υπάρχουν κάποιοι που προσπαθούν να διδάξουν την τέχνη, αλλά και αυτό θέλει πείρα και γνώση, πέρα από αυτό που μπορείς να κάνεις εσύ σαν δάσκαλος και καλλιτέχνης.

Έμεινες στο Λονδίνο είκοσι δύο χρόνια. Είκοσι δύο χρόνια γεμάτα ενέργεια, εξέλιξη στην τέχνη σου και δημιουργία. Ήταν δύσκολη η απόφαση να επιστρέψεις πίσω, και, μάλιστα, σε περίοδο κρίσης;

Ήταν για ‘μένα τεράστια εμπειρία η ζωή μου στο Λονδίνο, και η σχέση που απέκτησα με την κεραμική τέχνη.
Η απόφαση ήταν πολύ δύσκολη. Μου πήρε, συνολικά, τρία ολόκληρα χρόνια να αποφασίσω να γυρίσω στην πατρίδα μου. Όμως, παρόλο που επέστρεψα πάνω στην κρίση, εγώ ένιωθα πως έκανα καλά, γιατί είχε ολοκληρωθεί ένα κομμάτι της ζωής μου και ξεκινούσε ένα καινούργιο. Στα τρία αυτά χρόνια το ένιωθα κάθε μέρα και πιο έντονα αυτό. Φυσικά, ο φόβος πολλές φορές με έκανε και άλλαζα γνώμη, αλλά, πάλι, η Ελλάδα ήταν στο μυαλό μου συνέχεια σαν το επόμενό μου βήμα. Μου είχε λείψει το φως της. Ακούγεται, ίσως, λίγο αφελές, αλλά μου έλειψε το φως της, ο ουρανός της, τα βουνά της.

Καλλιτέχνης θα πει…

Να δημιουργείς κάτι που να έχει την δύναμη να «χτυπάει» την καρδιά των άλλων και τη δική σου, συγχρόνως.

Κοιτάζοντας πίσω, θα άλλαζες κάτι στη ζωή σου;

Μου δόθηκε η ευκαιρία, όσο ήμουν στο Λονδίνο, να πάω στην Ιαπωνία και δεν το έκανα ̇ το έχω μετανιώσει.

Ποια είναι τα σχέδιά σου για το μέλλον;

Όσο περνάνε τα χρόνια τόσο πιο όμορφα κεραμικά να φτιάχνω.

Αυτό είναι το σίγουρο! Πού μπορεί να σε βρει κάποιος και πού μπορεί να βρει τις δημιουργίες σου;

Στο εργαστήριο μου στην Κηφισιά. Εκεί, στον χώρο μου, παρουσιάζω πάντα τη δουλειά μου στο κοινό. Τα τηλέφωνα επικοινωνίας είναι τα 211-4050551 και 6931022 223, αλλά μπορείτε να με βρείτε και στα social media:
https://www.facebook.com/Kyriaki-Gerontaki-Kiki-Ceramics-335276263154551/
https://www.instagram.com/kyriaki_gerontaki_kiki_ceramic/?hl=en

Θα ήθελα να κλείσουμε όπως κάνω συνήθως. Πες μας ένα ελπιδοφόρο μήνυμα για τα νέα παιδιά που ξεκινούν τώρα το «ταξίδι» τους.

Η κεραμική τέχνη, αν είναι αυτό που αποφάσισαν να ακολουθήσουν, να πω πως αν δεν το αγαπήσουν, δεν θα μπορέσουν ποτέ να φτιάξουν κάτι αξιόλογο. Θέλει αγάπη, είναι πολύ απαιτητική, σε θέλει όλη δική της, έχει πολλές απογοητεύσεις, γιατί έχεις να κάνεις με τη φωτιά. Δεν είναι καμβάς που μπορείς κάτι να διορθώσεις, το έχεις στα χέρια σου. Εδώ έχουμε κάτι άλλο. Όταν τα έργα σου μπαίνουν στο καμίνι για να ψηθούν, πάντα υπάρχει ο φόβος μήπως τα «χάσεις», δηλαδή σου χαλάσουν. Συμβαίνουν πολλά σε υψηλές θερμοκρασίες αλλά και σε χαμηλότερες. Η πείρα και η αγάπη και το ενδιαφέρον σε μαθαίνουν να έχεις σεβασμό σε αυτό που κάνεις, και, τότε, σου προσφέρει και πολλές χαρές.

Κυριακή, σε ευχαριστώ πολύ για την όμορφη κουβέντα μας, και, ιδιαίτερα, που μέσα από αυτήν, γνωρίσαμε την τέχνη της κεραμικής!

Διάβασε επίσης: Συνέντευξη με τη «Messy Play»

The post Γνωρίζοντας την κεραμική τέχνη με την Κυριακή Γεροντάκη appeared first on Miss or Madam.

Από το 2012 έως σήμερα οι «βιολογικοί ελαιώνες Σακελλαρόπουλου» τιμήθηκαν στους μεγαλύτερους, αναγνωρισμένους και έγκυρους διαγωνισμούς του κόσμου, με 203 διεθνή βραβεία, έναν αριθμό ρεκόρ, παγκοσμίως, για ελαιοπαραγωγό που καλλιεργεί, παράγει και τυποποιεί αποκλειστικά τα δικά του βιολογικά ελαιοπροϊόντα.

Τα 203 διεθνή βραβεία αποτελούν διαβατήριο, αλλά και εγγύηση υψηλής ποιότητας για τις αγορές και τους καταναλωτές του εξωτερικού, εκεί που, κυρίως, απευθύνονται.

Είναι μία σφραγίδα ανώτερης γεύσης που, πλέον, αναγνωρίζεται σε όλο τον κόσμο, από την Ιαπωνία μέχρι την Αμερική. Για τη νέα βράβευση αλλά και τους στόχους της εταιρείας μίλησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Γιώργος Σακελλαρόπουλος.

Πότε και πώς αποφασίσατε να ασχοληθείτε με τη βιολογική καλλιέργεια; Πόσο δύσκολο ήταν αυτό το εγχείρημα;

Αποφασίσαμε συνειδητά να ασχοληθούμε με τη βιολογική καλλιέργεια, γνωρίζοντας τα οφέλη που αυτή συνεπάγεται για το περιβάλλον αλλά και για την ανθρώπινη υγεία. Ξεκινήσαμε το 1992, όταν η βιολογική γεωργία ήταν εντελώς άγνωστη τότε στην Ελλάδα. Επιλέξαμε τον τόπο μας, τη Σπάρτη Λακωνίας, όπου οι συνθήκες είναι ιδανικές για την καλλιέργεια ελιάς.

Στόχος μας δεν ήταν ποτέ να παράγουμε τεράστιες ποσότητες ελαιόλαδου και ελιών.

Εξαρχής, εκπαιδευτήκαμε και, εν συνεχεία, αποφασίσαμε πως είναι μονόδρομος για εμάς η παραγωγή πιστοποιημένων βιολογικών ελαιοπροϊόντων limited edition, με ταυτότητα και υπεραξία, που κατατάσσονται στα λειτουργικά τρόφιμα.

Είναι ένας δύσκολος δρόμος, καθώς απαιτείται τεχνογνωσία, κατάρτιση και μεγάλα διαστήματα δοκιμών. Επίσης, ο διεθνής ανταγωνισμός είναι τεράστιος, απέναντι σε πάνω από 40 μεγάλες ελαιοπαραγωγικές χώρες.

Καθ’ όλη τη διάρκεια των 28 χρόνων, επιμείναμε, πιστέψαμε στον στόχο μας, που δεν είναι άλλος από την επίτευξη της υψηλής ποιότητας.

Έχετε κατακτήσει παγκόσμιο ρεκόρ στις διεθνείς βραβεύσεις. Τι σημαίνει για εσάς;

Δεν είχαμε συμμετάσχει σε διεθνείς διαγωνισμούς πριν από το 2012, δηλαδή 20 χρόνια μετά το ξεκίνημα όλης αυτής της προσπάθειας, καθώς θέλαμε πρώτα, να φτάσουμε, σε ένα πολύ υψηλό επίπεδο ποιότητας και γευσιγνωστικών χαρακτηριστικών τα εξειδικευμένα βιολογικά ελαιοπροϊόντα μας

Ο συναγωνισμός και ο βαθμός δυσκολίας που συναντήσαμε από το 2012 έως και σήμερα είναι τεράστιος από τα διεθνή μεγαθήρια της ελαιοκομίας. Εκεί “εισάγεσαι” στον χώρο που δε συγχωρείται το παραμικρό ελάττωμα από τους ειδικούς κριτές.

Γι’ αυτόν τον λόγο απαιτήθηκαν τα 20 πρώτα χρόνια προετοιμασίας, εξέλιξης και, κυρίως, αυτοβελτίωσης, για να γίνει εφικτό να συναγωνιστείς αυτές τις τεράστιες αγορές στη γεύση και στην ποιότητα, καθώς, ποσοτικά, είναι αδύνατον.

Ποιο ή ποια από τα διεθνή βραβεία σας θα θεωρούσατε ότι είναι ξεχωριστά για εσάς και για ποιον λόγο;

Είναι μια πολύ δύσκολή ερώτηση και, σίγουρα, η απάντησή μου είναι το κάθε επόμενο διεθνές βραβείο. Αυτό που ακόμα δεν έχει έρθει. Το πιστεύω, γιατί θεωρώ ότι το μεγαλύτερο βραβείο είναι η διαδρομή που γίνεται μέχρι να φτάσουμε σε μια μεγάλη βράβευση, η οποία μπορεί να έχει μία διάρκεια δοκιμών και πειραματισμών δύο, τριών, τεσσάρων ετών. Αυτή η διαδρομή είναι αυτή το μεγάλο βραβείο και αυτό που σε διδάσκει.

Θεωρώ ότι τα βραβεία μας επιβεβαίωσαν ότι βρισκόμαστε στη σωστή πορεία, με σεβασμό και ταπεινότητα στο ιερό δέντρο της ελιάς, στον άνθρωπο, στο περιβάλλον και σε όλα αυτά που προσθέτουμε στην ελληνική βιολογική ελαιοκομία.

Αν, λοιπόν, ξεχώριζα κάποιο, θα ήταν το πρώτο μας βραβείο, με τις ελιές «Τέλιες», και το Διπλό Χρυσό Αστέρι στα Great Taste Awards στο Λονδίνο το 2012 -τα λεγόμενα Oscar της γεύσης- ανάμεσα σε 10.000 ποιοτικά τρόφιμα απ’ όλον τον κόσμο.

Επίσης, τη μεγάλη και μοναδική διάκριση της 2ης θέσης σε όλον τον κόσμο, το 2017, για το gourmet ελαιόλαδό μας, «Συλλεκτικόν», ενώ ειδική μνεία πρέπει να δοθεί, στο ίδιο ελαιόλαδο, για τη διάκριση με την οποία τιμήθηκε στο Λονδίνο το 2019, την ανώτερη και σπάνια διάκριση των 3 χρυσών αστεριών ανάμεσα σε 12.772 ποιοτικά τρόφιμα στα Great Taste Awards.

Η κορύφωση, φυσικά, όλων αυτών των παγκόσμιων βραβείων γεύσης και ποιότητας ήρθε το 2018 και το 2019, όπου δύο διαφορετικά πολυποικιλιακά έξτρα παρθένα βιολογικά gourmet ελαιόλαδά μας, το «Majestic blend evoo» και το «Gemstone blend evoo», τιμήθηκαν για δύο συνεχόμενες χρονιές, με την 1η θέση στην παγκόσμια κατάταξη ελαιολάδων WREVOO των αντίστοιχων ετών, με νέο ρεκόρ όλων στην κατηγορία τους.

Μιλήστε μας για τα βιολογικά προϊόντα σας. Ποιες θα χαρακτηρίζατε ως τις πιο καινοτόμες προτάσεις σας;

Τα ελαιοπροϊόντα μας είναι πολλά, αλλά αν θα έπρεπε να ξεχωρίσω μερικά θα σας έλεγα το βιολογικό Πρωτέλαιο limited edition, το άθερμο Αγουρέλαιο, τα έξτρα παρθένα μονοποικιλιακά ελαιόλαδα, τα αρωματικά Premium και Gourmet ελαιόλαδα.

Επίσης, οι βιολογικές και gourmet ελιές μας, Καλαμών και πράσινες, που είναι φυσικής ζύμωσης, με ελάχιστο αλάτι, χωρίς χημικά και συντηρητικά αλλά και χωρίς παστερίωση.

Όλα τα βιολογικά ελαιόλαδα και οι ελιές που παράγουμε είναι, αμιγώς, καινοτόμα με κυρίαρχο σημείο υπεροχής τους την απλότητα και τον πλουραλισμό στη γεύση τους, που θυμίζουν ξεχασμένες εποχές.

Αρκετές έρευνες δείχνουν τα πολλά οφέλη της ελιάς και του ελαιόλαδου στην ανθρώπινη υγεία. Συμμετέχετε σε τέτοιες έρευνες με τα προϊόντα σας;

Η επιστημονική έρευνα και οι συνεργασίες με ερευνητές και πανεπιστημιακά ιδρύματα αποτελούν τον πυρήνα και τον θεμέλιο λίθο των ελαιώνων μας.

Σήμερα, τα βιολογικά ελαιόλαδα μας αξιοποιούνται στην τριετή έρευνα «Παρεμβατική Μελέτη Μεσογειακής Διατροφής», που πραγματοποιείται από το πανεπιστήμιο του Harvard και τη σχολή Δημόσιας Υγείας, στην καθημερινή διατροφή 1000 εθελοντών πυροσβεστών σε 44 πυροσβεστικούς σταθμούς των Ηνωμένων Πολιτειών.

Σκοπός της είναι να αποδείξει ότι αλλάζοντας τις διατροφικές συνήθειες σε ομάδες ανθρώπων που έχουν υψηλό κίνδυνο ασθενειών και, κυρίως, καρδιακών προσβολών κατά την εκτέλεση της εργασίας τους, όπως οι πυροσβέστες, ο κίνδυνος αυτός μπορεί να μειωθεί σε εξαιρετικά υψηλά ποσοστά.

Σημαντική είναι, επίσης, η κλινική μελέτη που πραγματοποιήθηκε από το ΕΚΠΑ ,όπου ερευνήθηκαν οι επιτραπέζιες ελιές μας.

Η μελέτη έδειξε ότι είχαν, κατά μέσο όρο, 5 φορές περισσότερη τυροσόλη και υδροξυτυροσόλη (ισχυρά φυσικά αντιοξειδωτικά) από τους υπόλοιπους τύπους ελιών που εξετάστηκαν στο εργαστήριο.

Τα αποτελέσματα ανακοινώθηκαν στο παγκόσμιο συνέδριο της Διεθνούς Επιστημονικής Εταιρείας Ελαιοκανθάλης, στην Ολυμπία το 2016.

Παράγετε και φυσικά καλλυντικά προϊόντα, τι πρέπει να γνωρίζουμε για αυτά;

Τα φυσικά καλλυντικά μας δημιουργήθηκαν με γνώμονα την ανάγκη να στραφούμε προς τη φύση για τη φροντίδα, την περιποίηση και την προστασία του προσώπου και του σώματος.

Πρόκειται για 100% ελληνικά φυσικά καλλυντικά με άθερμο βιολογικό ελαιόλαδο και βαλσαμέλαιο, διαθέτοντας όλες τις ευρωπαϊκές πιστοποιήσεις νόμιμης κυκλοφορίας και έχουν υποβληθεί σε πλήρη δερματολογικό έλεγχο.

Τα καλλυντικά μας κυκλοφορούν με το brand name «Esthique Natural Cosmetics».

Ποιοι οι επόμενοι στόχοι σας;

Ο στόχος μας για τα επόμενα χρόνια είναι η συνέχιση και εξέλιξη της παραγωγής βιολογικών ελαιοπροϊόντων υψηλής υγειοπροστατευτικής αξίας με καινοτομία και υπεραξίες. Ταυτόχρονα, η διεύρυνση της αναγνώρισης του brand name «ελαιώνες Σακελλαρόπουλου» από τους καταναλωτές διεθνώς, αλλά και η εξασφάλιση περισσότερων σημαντικών αγορών του εξωτερικού, με σταθερές και αμοιβαίες συνεργασίες, και, βέβαια, η Σπάρτη και η χώρα μας, να συνεχίσουν να κατακτούν πρωτιές στις διεθνείς διακρίσεις.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: AEGEAN HERBS: Συνέντευξη με τον δημιουργό της, Αλέξανδρο Καλουτά

The post «Βιολογικοί ελαιώνες Σακελλαρόπουλου»: Παγκόσμιο ρεκόρ με 203 διεθνή βραβεία appeared first on Miss or Madam.

Η Παγκόσμια Ημέρα Σκλήρυνσης κατά Πλάκας έχει ορισθεί, και επίσημα πλέον, η 30 Μαΐου κάθε έτους. Σε περισσότερες από 60 χώρες ανά τον κόσμο γίνονται συντονισμένες εκδηλώσεις του κινήματος για τη ΣΚΠ-ΠΣ, με στόχο την ευρύτερη ενημέρωση του κοινού για τη νόσο καθώς και για το πώς οι επιπτώσεις της επηρεάζουν τις ζωές περισσότερων από δύο εκατομμύρια ανθρώπων που πάσχουν από αυτήν, παγκοσμίως.

Επιλέξαμε να τιμήσουμε την ημέρα αυτή μαζί με την Πέννη Μαμαλιά, Γ. Γραμματέα του Νομαρχιακού Συλλόγου ΑμεΑ Νομού Καβάλας.

Πέννη, πότε και πώς έμαθες ότι έχεις Σκλήρυνση Κατά Πλάκας;

Τα πρώτα συμπτώματα ξεκίνησαν στα 22 μου χρόνια, αμέσως μετά τη γέννηση της κόρης μου, το 1997, όταν έπαθα αλλεργικό σοκ από φαρμακευτική αγωγή και μου χορηγήθηκε κορτιζόνη, με συνέπεια τα συμπτώματα να υποχωρήσουν.

Η τελική διάγνωση της νόσου έγινε έναν χρόνο αργότερα, το 1998. Έπειτα από μία μεγάλη στεναχώρια και ψυχολογικό στρες, βρέθηκα στο νοσοκομείο Καβάλας με διπλωπία, αστάθεια, φοβερό ίλιγγο και πονοκέφαλο, τόσο που να μην μπορώ να σταθώ στα πόδια μου.

Ποια ήταν τα συναισθήματά σου; Φοβήθηκες;

Όταν μου ανακοίνωσε ο γιατρός μου ότι πάσχω από Πολλαπλή Σκλήρυνση κατά Πλάκας, τα συναισθήματά μου ήταν ουδέτερα, γιατί δεν είχα ξανακούσει γι’ αυτήν την πάθηση. Το μόνο πράγμα που τον ρώτησα ήταν αν θα ζήσω να δω το παιδί μου να μεγαλώνει.

Η ζωή μου από εδώ και πέρα έπρεπε να αλλάξει. Καταρχάς, να μάθω τι είναι η ΣΚΠ, και πώς να μάθω να ζω με αυτήν.

Στην αρχή επικράτησε ο πανικός (τι θα γίνει από εδώ και πέρα, πώς θα ζήσω), η άρνηση (δεν μπορεί, κάποιο λάθος έγινε), ο θυμός (γιατί σε εμένα, έκανα κάτι λάθος εγώ) και στο τέλος η αποδοχή (ή μένεις σε αυτήν τη θέση που είσαι ή σηκώνεις τα μανίκια και παλεύεις). Εγώ διάλεξα το δεύτερο.

Οι γονείς σου πώς το αντιμετώπισαν;

Οι γονείς μου πανικοβλήθηκαν. Θυμάμαι, συγκεκριμένα, τη μητέρα μου να ψάχνει να βρει μία γνωστή της που έπασχε από ΣΚΠ, ώστε να τη ρωτήσει περισσότερα πράγματα γύρω από την πάθηση και για το πώς θα είναι η ζωή μου από εδώ και πέρα.

Όταν έχεις Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, έχεις και δύσκολες ημέρες. Πώς είναι αυτές οι ημέρες για ‘σένα;

Χμμ, ναι, άσχημο συναίσθημα οι δύσκολες ημέρες στην ΣΚΠ. Θα προσπαθήσω να την περιγράψω, αλλά δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω…

Τη βιώνεις από το πρωί που ανοίγεις τα μάτια σου. Καταρχάς, κάνεις πολλή ώρα για να σηκωθείς από το κρεβάτι, θαρρείς και όλο το βράδυ έτρεχες στον μαραθώνιο, και νιώθεις το σώμα και το κεφάλι σου βαρύ και ασήκωτο. Όταν κάποια στιγμή καταφέρεις να σηκωθείς, νιώθεις ανεξήγητη κούραση, σέρνεις τα πόδια σου, μετά δυσκολίας σηκώνεις τα χέρια σου, βρίσκεσαι σε σύγχυση, δεν μπορείς, και δεν θέλεις, να επεξεργαστείς οποιαδήποτε πληροφορία, όλα σου φαίνονται βουνό.

Γενικότερα, δε θέλεις, απλά, να υπάρχει αυτή η ημέρα. Θέλεις να παραμείνεις, συνεχώς, στο κρεβάτι σου άπραγη, χωρίς να μπορείς να κάνεις, να ακούς ή να σκέφτεσαι κανέναν και τίποτα. Είναι σαν να παλεύεις με ένα θηρίο μέσα σου.

Πόσο συχνά έρχονται αυτές οι ημέρες;

Δεν έχουν συγκεκριμένη συχνότητα αυτές οι ημέρες. Σε άλλους έρχονται πιο συχνά, σε άλλους λιγότερο συχνά. Συγκεκριμένα, ξέρω ότι αν ξενυχτήσω ή ζορίσω πολύ τον εαυτό μου, το πιο πιθανό είναι η επόμενη ημέρα να είναι μία δύσκολη ημέρα…

Υπάρχει κάτι που δεν έκανες στη ζωή σου μέχρι τώρα, λόγω της ΣΚΠ;

Χαχαχα, ναι, υπάρχει… ένα ταξίδι στην Ιταλία που μου έκανε δώρο ο σύζυγός μου, και δεν μπορέσαμε να πάμε, λόγω ότι εγώ βρισκόμουν στο νοσοκομείο με ώση (ώση σημαίνει νέα υπότροπη, όπου πρέπει να σου χορηγηθεί πενθήμερη κορτιζόνη των 1000 mg καθημερινά, ενδοφλέβια).

Κατά τα άλλα, συνέχισα, και συνεχίζω, τη ζωή μου κανονικά. Μπορεί να μην κάθομαι να κάνω ηλιοθεραπεία με τις ώρες και να μην ακολουθώ πάντα τους φίλους μου στις δραστηριότητές τους, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δεν πηγαίνω στη θάλασσα ή μένω αποκλεισμένη και χωρίς παρέες.

Μαθαίνεις να ακούς το σώμα σου, χωρίς να φτάνεις τις αντοχές σου στα όριά τους, και, φυσικά, ακολουθείς πάντα τις συμβουλές του γιατρού σου.

Τι σου έμαθε αυτή η ασθένεια;

Τη δύναμη που έχω μέσα μου να αντιμετωπίζω καταστάσεις που ποτέ δε φανταζόμουν, και να ζω το σήμερα, γιατί με τη ΣΚΠ ποτέ δεν ξέρεις τι θα σου συμβεί αύριο.

Αν γυρνούσες τον χρόνο πίσω, τι θα άλλαζες;

Θα άλλαζα τον τρόπο σκέψης μου ̇ να μη στεναχωριέμαι για ανούσια πράγματα, και να χαλάω την υγεία και τη διάθεσή μου, σπαταλώντας δυνάμεις για να αποδείξω τι μπορώ ή τι δεν μπορώ να κάνω σε ανθρώπους και σε πράγματα που, στην πραγματικότητα, δεν αξίζουν.

Από πού παίρνεις δύναμη;

Δύναμη μού δίνει ο Θεός, ο γιατρός, η οικογένεια και το κοινωνικό μου περιβάλλον. Είναι μεγάλη υπόθεση να προσπαθείς να βοηθήσεις ανθρώπους που το έχουν, πραγματικά, ανάγκη με τις γνώσεις και την εμπειρία που, μέχρι τώρα, η ζωή σού έχει διδάξει. Δίνεις δύναμη, και παίρνεις δύναμη ̇ είναι κάτι το αξιοθαύμαστο στην προκειμένη περίπτωση.

Τι θα έλεγες σε κάποιον που μαθαίνει τώρα ότι έχει ΣΚΠ, και καλείται να την αντιμετωπίσει;

Να μη φοβάται και να συνεχίσει τη ζωή του όπως ακριβώς έκανε και πριν τη διάγνωση της ΣΚΠ. Όταν διαγνώστηκα εγώ, υπήρχαν μόνο 3 φάρμακα ̇ σου ταιριάζουν έχει καλώς, δε σου ταιριάζουν καλή τύχη. Τώρα οι γιατροί έχουν στη φαρέτρα τους περισσότερα αποτελεσματικά φάρμακα που, ολοένα, αυξάνονται, και, το σημαντικότερο, δεν αφήνουν την κατάστασή σου ανεξέλεγκτη να φτάσει σε βαριά αναπηρία. Διάλεξε προσεκτικά τον γιατρό σου και ακολούθησε πιστά τις συμβουλές του, άκου το σώμα σου και μην το φτάνεις στα όριά του, και όλα θα πάνε καλά!

Ποιο είναι το moto σου;

ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΝΑ ΠΕΣΕΙΣ, ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ ΝΑ ΣΗΚΩΘΕΙΣ!
Είναι ένα moto που πολλές φορές είπα στη ζωή μου με αυτήν την πάθηση..

Πολλές είναι οι φορές που μου είπανε ότι είσαι νικήτρια της πάθησης σε αυτήν τη ζωή.

Όχι, νικητής είναι αυτός που κερδίζει τη μάχη ̇ εγώ, όπως όλοι μας, είμαι μαχήτρια. Θεωρώ ότι με τη ΣΚΠ πρέπει να παλεύεις και να μάχεσαι, καθημερινά, απέναντί της…

Πέννη, σε ευχαριστώ πολύ για την όμορφη κουβέντα μας και, ιδιαίτερα, για τη θετική ενέργεια που μας μετέδωσες! 

Διάβασε επίσης: Στέλλα Χατζηδάκη: «Να κάνεις αυτό που αγαπάς» και «Να αγαπάς αυτό που κάνεις»!

The post Πέννη Μαμαλιά: “Με την ΣΚΠ ποτέ δεν ξέρεις τι θα σου συμβεί αύριο.” appeared first on Miss or Madam.

Ο εγκλεισμός λόγω του κορωνοϊού, πέρα από όλες τις αρνητικές, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε ότι έχει και κάποιες πολύ θετικές διαστάσεις. Μία από αυτές είναι ότι ο κόσμος βρήκε χρόνο να δημιουργήσει! Έτσι, βλέπουμε να γίνονται, από το σπίτι, πολύ ωραίες δημιουργίες, που μας γεμίζουν αισιοδοξία και χαμόγελα. Είναι κάτι που το έχουμε, πραγματικά, ανάγκη. Μία από αυτές είναι η απολαυστική, υπερφωτισμένη «κα Μαρία», από τη Μαρία Βασιλοπούλου!

Η Μαρία Βασιλοπούλου είναι μία ταλαντούχα γυναίκα, που, αν και τελείωσε οικονομικά, ως ανήσυχο πνεύμα, δε θέλησε να το ακολουθήσει. Έτσι, σπούδασε υποκριτική και, παράλληλα, μοντέρνο τραγούδι. Σήμερα που μιλάμε, ανέβηκε στο youtube το καινούργιο album των Jazzmatazz -ενός εκ των τεσσάρων συγκροτημάτων στα οποία είναι τραγουδίστρια η Μαρία- με όνομα «Αρκετά Καλά Τραγούδια».

Μαρία, μίλησέ μας για το καινούργιο σας άλμπουμ. Από πού είναι εμπνευσμένο το όνομα, και τι τραγούδια θα ακούσουμε;

Οι Jazzmatazz είναι η πρώτη μου μπάντα. Ξεκινήσαμε ως jazz-swing μπάντα το 2011, και, μέσα στα χρόνια, αλλάξαμε και εξελιχθήκαμε. Πλέον, είμαστε τριμελές σχήμα, παίζουμε blues, country και ό,τι μας αρέσει βασικά. Τα δικά μας κομμάτια έχουν ελληνικό στίχο και κυνικό /καυστικό, πολιτικό και κοινωνικό σχόλιο. Το όνομα του δίσκου είναι περιπαιχτικό προς εμάς – θα έλεγα με μια αίσθηση αυτοσαρκασμού.

Ένα καινούργιο πρόσωπο μπήκε στα σπίτια μας και στις καρδιές μας. Η επαναστάτρια αλλά και φωνακλού «κα Μαρία»! Ομολογώ ότι περιμένω με ανυπομονησία το επόμενο επεισόδιό σου! Αυτός ο χαρακτήρας πώς δημιουργήθηκε; Περίμενες να έχει τόση απήχηση;

Ο εγκλεισμός στο σπίτι αποτρέλανε τους ήδη τρελαμένους! Επομένως, στηριζόμενη σε ένα βίντεο που κυκλοφόρησε στο facebook και στο οποίο η κοπέλα έπαθε παράκρουση που δε θα πάει στην εκκλησία, λόγω αυτού του ψεύτικου (???) ιού, αποφάσισα να κάνω μία σάτιρα αυτού.

Θεωρώ αδιανόητο μπροστά σε τέτοια κρίση να γίνεται τόσος ντόρος για το θρησκευτικό τελετουργικό. Επίσης, αδιανόητο να συνωμοσιολογούμε το 2020 για το αν υπάρχει ιός και αν υπάρχουν νεκροί, και, γενικώς, αν ζούμε ένα «Truman Show». Άρα είχα δύο επιλογές. Βίντεο που να κράζω ανελέητα ή βίντεο που να σατιρίζω ανελέητα. Και επέλεξα το δεύτερο!

Τι σου δίνει κίνητρο και έμπνευση;

Η ζωή. Εννοώ ότι η τέχνη και η δημιουργία είναι αναπόσπαστο μέρος της ζωής μου, και ρομαντικά αλλά και πιο πρακτικά. Είναι θέμα επιβίωσης, υλικά και συναισθηματικά. Γενικά, όσον αφορά την έμπνευση, μου αρέσει να παρατηρώ τους γύρω μου και τις καταστάσεις, και, σίγουρα, με αφορά η επικαιρότητα που τρέχει ανά διαστήματα.

Υποκριτική ή τραγούδι; Τι επιλέγεις;

Μόνο και μόνο για λόγους τύχης και ροής, επιλέγω το τραγούδι. Η υποκριτική είναι μία τέχνη που αγαπώ, και από εκεί ξεκίνησα. Αλλά, για κάποιον λόγο, στο τραγούδι κύλησαν όλα πολύ πιο εύκολα και ομαλά. Εννοώ είναι η δουλειά μου πια full time, και ως τραγουδίστρια και ως δασκάλα φωνητικής. Πάντα, όμως, με «τρώει» να ξαναπαίξω στο θέατρο.

Θυμάσαι το πρώτο live που έδωσες; Περίγραψέ μας αυτήν τη στιγμή!

Η πρώτη φορά που τραγούδησα σε κόσμο ήταν πριν 10 χρόνια και με είχε καλέσει ένας σκηνοθέτης και ηθοποιός, με τον οποίο τότε έκανα μαθήματα υποκριτικής, σε μία μουσικοθεατρική βραδιά ως γκεστ. Θυμάμαι μόνο να τρέμω ολόκληρη από άγχος και αγωνία. Τίποτα άλλο! Τρομερό;

Όντως! Και ποιο είναι το καλύτερο σχόλιο που έχεις ακούσει, και από ποιον;

Μμμμ. Γενικά, νιώθω πολύ όμορφα, όταν μου λέει κάποιος ότι θα έπρεπε να δουλεύω στο εξωτερικό. Κυρίως, γιατί είναι ένα από τα όνειρά μου να τραγουδήσω έξω, μιας και έχω επιλέξει να υπηρετώ αγγλόφωνα είδη μουσικής. Οπότε, όταν κάποιος μου το λέει αυτό, μου δίνει δύναμη να το παλέψω.

Η καθημερινότητά σου εν μέσω καραντίνας, πώς είναι;

Σχετικά ίδια με πριν, χαχαχα. Συνεχίζω, ιντερνετικώς, μαθήματα με τους μαθητές μου, personal training με βίντεο κλήση, διαβάζω βιβλία, βλέπω ταινίες και σειρές και τραγουδάω (έστω και χωρίς κοινό).

Ποια είναι τα σχέδιά σου, όταν, με το καλό, βγούμε από όλο αυτό;

Να βρω, αμέσως, τους συνεργάτες και συναδέλφους μου, και να λιώσουμε στις πρόβες! Γιατί κατανοώ ότι το επάγγελμά μας θα επανέλθει τελευταίο, οπότε, μέχρι να έρθουν τα πρώτα λαίβ, θα βολευτούμε με πρόβες και τζαμαρίσματα. Θέλω να συνεχίσω τα μαθήματά μου, να ξαναμπώ σε ρυθμό λάιβ εμφανίσεων, να υλοποιήσω στόχους και σχέδια που είχα με την κάθε μπάντα, και να είμαι ανοιχτή για νέες συνεργασίες και νέες δημιουργίες.

Ποιο είναι το moto σου;

Δεν έχω κάτι πιασάρικο και έξυπνο να σας πω. Και χρησιμοποιώ στη ζωή μου πολλά μότο, δεν είναι ένα. Αν προσπαθήσω να τα συνδυάσω κάπως και να βγάλω απόσταγμα, θα έλεγα
«ζήσε χωρίς φόβο, και βρες τα όριά σου».

Μαρία, σε ευχαριστώ πολύ. Εύχομαι καλή επιτυχία σε ό,τι δημιουργείς και φυσικά…υγεία! 

The post Συνομιλώντας με τη Μαρία Βασιλοπούλου εν μέσω καραντίνας appeared first on Miss or Madam.

Πολλές φορές προσπάθησα να γράψω την ιστορία μου. Έγραφα. Σταματούσα. Δεν μπορούσα να διαχειριστώ και να βάλω σε τάξη τα συναισθήματά μου. Έτσι αποφάσισα να γράψει το βιβλίο η Μαρία Τσακίρη. Ούτε αυτό ήταν εύκολο, τελικά. Έπρεπε να θυμηθώ λεπτομέρειες. Έπρεπε να ξαναζήσω όλη την κατάσταση, ξανά και ξανά. Όποτε ερχόταν η Μαρία, και δεν με έβλεπε καλά, επιλέγαμε να πιούμε καφέ. Δεν ήμουν πάντα έτοιμη να μιλήσω. Προσπαθούσα τόσα χρόνια να ξεχάσω τα αγγίγματα, τις φωνές, τους πόνους στο κορμί μου, κι έπρεπε να τα ξαναθυμηθώ όλα, σαν να τα ξαναζούσα από την αρχή.

Το βιβλίο δεν είναι εύκολο. Είναι σκληρό. Σου προκαλεί συναισθήματα, όπως θυμό, μίσος, πόνο. Συναισθήματα που βίωσες από πολύ μικρή. Διαβάζοντάς το, λοιπόν, δεν κρύβω ότι θύμωσα και μαζί σου. Δεν γίνεται, σκέφτηκα, να σε κακοποιεί σεξουαλικά ο «παΤέρας» σου και να μην μπορείς να το πεις πουθενά!

Ο μπαμπάς και όποιος άλλος… προσεγγίζουν αλλιώς το παιδί που θέλουν να κακοποιήσουν. Αρχικά, το αποκόπτουν από την υπόλοιπη οικογένεια. Θυμάμαι, χαρακτηριστικά, να μου λέει ο «παΤέρας» μου: «Εγώ είμαι εδώ για ‘σένα. Εγώ θα σου δώσω πράγματα. Η μαμά δεν σε αγαπάει. Η μαμά σου προσέχει την αδερφή σου, τη Βίκυ. Δεν είσαι δικό μας παιδί. Σε πήραμε από τους γύφτους, γι’ αυτό δεν σε αγαπάει. Εγώ, όμως, σε αγαπάω!».

Όταν, λοιπόν, με έπεισε, στην ηλικία των εφτά ετών, ότι η μαμά μου δεν με αγαπάει, άρχισε να μου κάνει τα χατίρια, για να με πλησιάσει. Να μου κάνει δώρα, να μου δίνει αυτά που ήθελα να φάω αλλά η μαμά δεν επέτρεπε…Μου έλεγε: «Δες πώς συμπεριφέρεται η μαμά. Εσύ θα είσαι η άλλη μαμά του σπιτιού!» Με ανέβαζε. Με έβαζε να φοράω τα παπούτσια της μαμάς, το κραγιόν της.

Ποιο κοριτσάκι δεν έχει βάλει τα ρούχα και τα παπούτσια της μαμάς του; Για τα παιδιά είναι παιχνίδι. Γι’ αυτόν δεν ήταν. Το έκανε επίτηδες. Φτιαχνόταν, όταν με έβλεπε έτσι. Με αυτήν τη συμπεριφορά χώρισε την οικογένεια σε δύο στρατόπεδα. Με απέκοπτε, συνεχώς, από τη μητέρα μου. Με χάιδευε. Έκανε πράγματα για να με ευχαριστήσει. Δεν μπορεί να το επεξεργαστεί ο εγκέφαλος σ΄ εκείνη την ηλικία, δεν ξέρει, ωστόσο, όμως, συμβαίνει. Οργανισμός είναι και νιώθει ωραία, όταν δέχεται ένα χάδι.

Όμως, επειδή υπάρχει ευχαρίστηση, αρχίζει το ενοχικό. «Ο μπαμπάς έκανε και ευχαριστήθηκες, αλλά αν το μάθει η μαμά, θα σε μαλώσει, και δεν θα μαλώσει μόνο εσένα, αλλά θα μαλώσει και ο μπαμπάς με τη μαμά. Αν μαλώσουν, μπορεί να χωρίσουν. Θες να χωρίσουν;», μου έλεγε. Πώς ένα παιδί μπορεί να διαχειριστεί αυτές τις καταστάσεις;

Δεν τα έκανε, όμως, όλα αυτά, για να μείνει μόνο στα χάδια! Όταν ήμουν εννιά ετών, έγινε η πρώτη σεξουαλική κακοποίηση. Ακόμη και τότε η επιμονή του ότι έτσι κάνουν οι μπαμπάδες τα παιδάκια τους δεν μου άφησε πολλά περιθώρια …αργότερα, στα δώδεκα, κατάλαβα ότι δεν έχω να κάνω με τον μπαμπά μου αλλά με ένα «Τέρας».

Πραγματικά, δεν μπορώ να το πιστέψω! Πόσο καλά στημένο ήταν το διαστροφικό παιχνίδι του! Στη σελίδα 241 η Μαρία Τσακίρη γράφει: «Δεν υπάρχει εγκληματίας που στα παιδικά του χρόνια να μην υπήρξε και ο ίδιος θύμα.». Αυτός, πιστεύεις, ήταν ο λόγος που ο «παΤέρας» σου δεν ήταν πατέρας, παρά μόνο ένα «Τέρας»;

Φαντάζομαι πως ναι. Ήταν ένας πολύ κακός άνθρωπος ο πατέρας του. Εγώ ποτέ δεν γνώρισα τον παππού μου. Ήταν ένας κυνηγημένος, ο οποίος έφυγε από την Ιερισσό, όπου και έμενε, και από το Άγιο όρος όπου δούλευε, επειδή έκανε κάτι πολύ άσχημο. Πήγε στη Λαμία. Παντρεύτηκε την αρχόντισσα του χωριού. Τη σακάτευε καθημερινά στο ξύλο όπως και τα παιδιά του!

Το μήλο, λένε, κάτω από τη μηλιά θα πέσει! Οι γείτονές σας δεν σας έβλεπαν με σημάδια από το ξύλο που σας έδινε ο «παΤέρας» σας;

Αν έβλεπες τον μπαμπά μου έξω, κυκλοφορούσε σαν κανονικός gentleman. Ήταν πάντα καλοντυμένος, με καμπαρντίνα και κοστούμι. Όταν, όμως, έμπαινε στο σπίτι και έκλεινε η πόρτα και οι κουρτίνες, κανείς δεν μπορούσε να πιστέψει τι έκανε! Όλοι θεωρούσαν ότι οι κόρες του τον παιδεύανε, γι’ αυτό τις τιμωρούσε δίνοντάς τις ξύλο. Μας άξιζε, έλεγαν! Όταν χτυπούσε τη μητέρα μας, δεν ακουγόταν καθόλου. Πάντα έπνιγε τον πόνο της, όσο δυνατός και αν ήταν.

Εφτά χρόνια σε κακοποιούσε σεξουαλικά. Πότε και πώς αποκαλύφθηκε το «μυστικό» σας;

Μας έπιασε ένα απόγευμα Χριστουγέννων η αδερφή μου. Αυτός με μισοκατεβασμένο το παντελόνι του, και εγώ να φωνάζω να φύγει. Μετά όλα πήραν τον δρόμο τους. Ήμουν δεκατρία μισό. Ένιωσα φόβο αλλά και λύτρωση, χωρίς, φυσικά, να ξέρω τι θα ακολουθήσει μετά.

Πώς ήσουν σαν παιδί;

Ήμουν ένα υπέροχο παιδί. Όμορφο, ήρεμο, ναζιάρικο, με ξανθιές μπούκλες, χαμογελαστό και πολύ χορευταρού! Πολύ καλό παιδί. Σε αντίθεση με τη Βίκυ, την αδερφή μου, που ήταν πολύ αντιδραστική και γκρινιάρα.

Μπορείς, μετά από όλα αυτά που έχεις περάσει, να μπεις στην αγκαλιά ενός άντρα;

Στην αγκαλιά μπορώ να μπω. Δεν μπόρεσα, όμως, ποτέ να αφεθώ ερωτικά.

Αγάπησες, πραγματικά, κάποιον;

Δεν ξέρω αν έχω αγαπήσει, πραγματικά, κάποιον. Νομίζω ότι έχω αγαπήσει, αλλά δεν ξέρω αν ήταν πραγματική αγάπη ή, απλά, η ανάγκη μου, για να γαντζωθώ από κάποιον. Να νιώσω την αγάπη και την αποδοχή που ποτέ δεν πήρα.

Στον κόσμο των ναρκωτικών πώς μπήκες;

Καταρχάς, ήταν επιλογή μου. Ένιωθα ότι δεν χωρούσα πουθενά. Με βίασαν ομαδικά, παιδιά της γειτονιάς μου επειδή μου είχαν βάλει την ταμπέλα ότι ήμουν «η πουτάνα του ‘’παΤέρα’’ μου». Οι παρέες με κορόιδευαν. Στο σχολείο πήγαινα με σκυμμένο κεφάλι. Μ’ έβριζαν τα παιδιά, για τους καθηγητές ήμουν ένα μίασμα για το σχολείο τους. Η μητέρα μου δεν με ήθελε. Πίστευε ότι της έκλεψα τον άντρα. Ότι εγώ κούνησα την ουρά μου, και συνέβησαν όλα αυτά.

Έτσι, βρήκα μία παρέα που με αποδέχτηκε. Είχα βρει την ηρεμία μου. Όταν, λοιπόν, αποφάσισα να ασχοληθώ με τα ναρκωτικά, η επιλογή μου ήταν πολύ συνειδητή.

Έπειτα, η επιλογή μου να γίνω έμπορος ναρκωτικών ήταν για να αποκτήσω λεφτά, μήπως και έτσι καταφέρω να «ξεμαυρίσω» το όνομά μου. Άλλωστε, αν έχεις λεφτά κανείς δεν βλέπει ποια ήσουν πριν.

Λόγω των ναρκωτικών σε πιάσανε και πήγες στη φυλακή. Πώς ήταν αυτή η μέρα; Το περίμενες ποτέ ότι όλη αυτή η χλιδή που είχες αποκτήσει θα είχε αυτήν την κατάληξη;

Όχι. Ποτέ δεν σκέφτηκα ότι θα έμπαινα στη φυλακή! Με έδωσαν. Γι’ αυτό και μου τη στήσανε. Μπήκαν στο σπίτι γύρω στα δεκαπέντε άτομα και το κάνανε φύλλο και φτερό! Είχα προνοήσει και είχα σπρώξει τα πολλά κιλά, αλλά βρήκαν αρκετά, για να με χώσουν μέσα.

Φοβήθηκες;

Ναι, φοβήθηκα. Αλλά ήμουν σίγουρη ότι, επειδή είχα πολλά λεφτά, θα πλήρωνα και θα με άφηναν. Δεν είχα επίγνωση της κατάστασης. Με πήγαν μέσα. Δώδεκα μέρες έφαγα πολύ ξύλο. Προσπαθούσαν να με κάνουν να μαρτυρήσω τις πηγές μου. Δεν είπα τίποτα. Δεν έδωσα κανέναν!
Στη συνέχεια μου επέτρεψαν να καλέσω τους δικούς μου, αλλά κι αυτό πήγε στον βρόντο.

Μίλησέ μας για την εμπειρία σου στη φυλακή…

Αν εξαιρέσω το βίαιο καλωσόρισμα που είχα από τους δεσμοφύλακες…, και τον θάνατο μίας πολύ καλής μου φίλης- συγκρατούμενης, η φυλακή ήταν η καλύτερη περίοδος της ζωής μου. Η μόνη περίοδος που ένιωσα αποδοχή. Έκανα φίλες. Πραγματικές φίλες, όσο περίεργο και αν ακούγεται!

Ιφιγένεια, πώς μπορείς να βοηθήσεις τα παιδιά που έχουν βιώσει το ίδιο μ’ εσένα, ώστε να τα προστατέψεις να μην έχουν την ίδια πορεία μ’ εσένα;

Από τότε που πήρε δημοσιότητα η ιστορία μου, το κινητό μου δεν έχει σταματήσει να χτυπάει! Αν δεις πόσες κοπέλες μού διηγούνται τις ιστορίες τους, δεν θα το πιστέψεις. Έχω πάει σε τρία περιστατικά κι έχω βοηθήσει αρκετά. Αλλά, πρώτα από όλα, πρέπει να βοηθάει και η κοινωνία. Το παιδί είναι ήδη σακατεμένο, ψυχολογικά και σωματικά, από μόνο του. Εάν το απορρίψεις κι εσύ σαν δάσκαλος στο σχολείο, σαν μαθητής, σαν γονέας, σαν κοινωνία τι περιμένεις από αυτό το παιδί;

Θέλω να πω ένα μεγάλο μπράβο στην «Ελίζα», στην εταιρεία κατά της κακοποίησης του παιδιού, γι’ αυτό που έχουν καταφέρει. Όταν ένα περιστατικό καταγραφεί σ’ ένα νοσοκομείο ή στην αστυνομία, αμέσως ενεργοποιούνται όλες οι αρχές: αστυνομία, εισαγγελέας, ψυχολόγος, κοινωνικοί λειτουργοί. Όλοι αυτοί συγκεντρώνονται σ΄ ένα δωμάτιο με μονόδρομο καθρέφτη, και ένα άτομο, μόνο, ασχολείται με το παιδί, και οι υπόλοιποι απλώς ακούνε, χωρίς να τους βλέπει το παιδί.

Έτσι, όλοι παίρνουν τις απαντήσεις τους και δεν χρειάζεται αυτό το παιδί να περάσει από αστυνομία, κοινωνικούς λειτουργούς, ψυχολόγους, ξεχωριστά, και να λέει την ιστορία του, ξανά και ξανά και ξανά! Κάτι που έκανα εγώ και πραγματικά, είναι πολύ τραυματικό, γιατί ζεις τον εφιάλτη σου, ξανά και ξανά…

Ποια στάση είχε η μητέρα σου σε όλο αυτό;

Η μητέρα μου ήταν σε αλλόφρονη κατάσταση. Φώναζε… «Μου πήρες τον άντρα μου, παλιοκόριτσο!». Ήμουν το ακάθαρτο παιδί μέσα στο σπίτι. Ήμουν κλεισμένη σ’ ένα δωμάτιο, ερχόταν μέσα με χτυπούσε, έβγαινε έξω και ούρλιαζε… Για πολλά χρόνια η σχέση μας ήταν εχθρική.

Όταν, πλέον, άρχισα να αντιδρώ, ομολογώ ότι ήταν υπομονετική απέναντι στις αντιδράσεις μου, έως και αδιάφορη, από ένα σημείο και μετά. Ωστόσο, ήταν και ένας άνθρωπος «βολεψάκιας». Επειδή δούλευα από μικρή, κάθε μήνα της άφηνα σχεδόν όλο τον μισθό μου και κρατούσα για εμένα ένα χαρτζιλίκι. Θεωρώ, λοιπόν, ότι η σχέση μας ήταν, τελικά, καθαρά οικονομική.

Ώσπου έγινες κι εσύ μανούλα. Πώς ήταν αυτή η εμπειρία;

Ήμουν τότε με τον Χρήστο. Τον είχα γνωρίσει στην «Ιθάκη», στο πρόγραμμα απεξάρτησης. Ένας ήρεμος, ήσυχος και πάντα γελαστός άνθρωπος. Το θέμα του παιδιού ήταν ο μόνος και μόνιμος καβγάς μας. Είχαμε πάει μαζί σε γιατρούς και μας είχαν πει ότι «είναι αδύνατον αυτή η γυναίκα να κάνει παιδί, λόγω γυναικολογικών προβλημάτων από τη συνεχόμενη κακοποίηση». Ο Χρήστος επέμενε! Και, όμως, τελικά, τα καταφέραμε! Έμεινα έγκυος και, μετά από πολλές επιπλοκές, γέννησα ένα αγοράκι 1.540 γραμμαρίων. Ένας μαχητής από την ώρα της σύλληψής του!

Πώς ήσουν σαν μανούλα; Δεν είχες περάσει και λίγα από την οικογένειά σου, και μόλις είχες κάνει και εσύ τη δική σου!

Δεν άφηνα να τον πάρει κανείς αγκαλιά. Ξαφνικά, όλοι οι φόβοι μου επέστρεψαν… Δεν τον έδινα εύκολα, ούτε στον μπαμπά του ούτε στον πεθερό μου. Σιγά σιγά, με τη δική του βοήθεια, κατάφερα να ξεπεράσω αυτές τις ανησυχίες.

Ο Χρήστος ξανάρχισε να παίρνει ναρκωτικά. Ήμουν μόνη σε όλο αυτό. Δεν είχα έναν σύντροφο να μοιράζομαι τίποτα. Στην κοινότητα είχαμε μάθει να μοιραζόμαστε, να μιλάμε, να εκφράζουμε όλα τα συναισθήματά μας. Ο Χρήστος, όμως, άφαντος. Ο γιος μου, ο Μιθριδάτης, όσο μεγάλωνε έγινε ένα δύσκολο και απαιτητικό παιδάκι μ’ αυτά που αντιμετώπιζε στο σπίτι.

Του φώναξα αρκετές φορές, και για ένα πράγμα που έχω μετανιώσει πάρα πολύ είναι ότι κάποιες φορές τον χτύπησα.

Τελικά, όντως η βία που είχα πάρει σαν παιδί αναπαράχθηκε και στο δικό μου παιδί.

Όπως διάβασα στο βιβλίο, όταν ο Μιθριδάτης ήταν επτάμισι χρόνων, διαγνώστηκε με λευχαιμία. Ένα ακόμα χτύπημα από τη ζωή για την Ιφιγένεια!

Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από τον φόβο για την απώλεια του παιδιού σου! Στην αρχή τα είχα χαμένα. Έκλαιγα. Λιποθυμούσα. Αναρωτιόμουν τι έκανα λάθος. Μίσησα τον εαυτό μου.

Τελικά, όμως, η θεραπεία των παιδιών αυτών είναι να είσαι ένας δυνατός κλόουν μπροστά τους. Να σε βλέπουν βράχο, για να στηριχτούν, χαρούμενη, υποστηρικτική και ήρεμη. Αυτή ήταν η θεραπεία του γιου μου!

Θέλω να δώσεις ένα μήνυμα στις μαμάδες που έχουν υποψία ότι τα παιδιά τους μπορεί κάποιος έστω να τα έχει αγγίξει.

Έχετε τα μάτια σας ανοιχτά, μην εθελοτυφλείτε. Τα παιδιά πάντα αφήνουν ένα ίχνος μιας δύσκολης κατάστασης που βιώνουν. Μπορεί να μην το πουν τα χείλη τους, σίγουρα θα το…πουν τα μάτια τους. Ποτέ μην προσπεράσετε ένα, χωρίς λόγο, δάκρυ τους. Ίσως υπάρχει λόγος, και μπορεί να είναι σοβαρός. Να είναι ακόμη και τραγικός. Αγκαλιάστε τα παιδιά σας.

Δεν χρειάζεται να τα φιλάτε στο στόμα και να τα αγγίζετε συνέχεια. Κάντε τα να νιώσουν την αγάπη σας με λόγια, με συζήτηση. Κάντε τα να νιώθουν ασφαλή, για να σας μιλήσουν για κάτι που τα απασχολεί. Απλά αγαπήστε τα παιδιά σας! Και προς Θεού μην αφήσετε κανέναν – μα κανέναν άλλον – να τα χαϊδέψει.

Και κάτι ακόμη: Όταν διαπιστώσετε πως κάποιος άπλωσε το χέρι του στο παιδί σας, μη διστάσετε να τον καταγγείλετε. Ακόμη και αν είναι συγγενής ή φίλος. Ακόμη και αν βρίσκεται στο ίδιο σας το σπίτι.

Πώς είναι η Ιφιγένεια τώρα;

Είμαι ερωτευμένη με τη ζωή και ταγμένη στο να βοηθήσω, με όποιον τρόπο μπορώ, παρόμοιες καταστάσεις! Είμαι πολύ δοτικός άνθρωπος απέναντι στους συνανθρώπους μου. Έχω οριοθετήσει τον εαυτό μου σε πάρα πολλά πράγματα, κάτι που χρειάστηκε πολλά χρόνια για να γίνει. Έχω καταλάβει ποια είμαι και τι θέλω.

Έχω δίπλα μου έναν υπέροχο άνθρωπο που αγαπώ υπερβολικά, και τον αγαπώ σαν άνθρωπο, όχι σαν άντρα. Έχω πολλούς καλούς φίλους που αγαπώ και εκτιμώ, και μετά από δύο δύσκολες περιπέτειες υγείας, ρουφάω τη ζωή, γιατί η ζωή είναι στιγμές, και από τη μία στιγμή στην άλλη μπορεί να μην είμαι εδώ. Αισθάνομαι τυχερή που είμαι εδώ, υπάρχω και αναπνέω! Ό, τι και να πέρασα! Άρα, κάτι αξίζω, δεν νομίζεις?

Ιφιγένεια, δεν νομίζω απλώς…είμαι σίγουρη!!

Διάβασε επίσης: Η Σόνια Σαουλίδου μάς μιλάει για το νέο της βιβλίο και όχι μόνο…

The post Ιφιγένεια Μαυριανού: Η γυναίκα που έζησε σαν πενήντα ζωές! appeared first on Miss or Madam.