Ο Χόρχε Μπουκάι μάς μιλάει για την αυτοαπόρριψη. Για το συναίσθημα της απόρριψης που νιώθεις για τον ίδιο σου τον εαυτό κάποιες φορές ή συνεχώς. Για το συναίσθημα αυτό που σε φρενάρει για το επόμενο βήμα, το βήμα της αυτοβελτίωσης.

Αυτοαπόρριψη

Βρισκόμουν εκεί από την πρώτη στιγμή, στην αδρεναλίνη
που κυκλοφορούσε στις φλέβες των γονιών σου όταν έκαναν έρωτα για να σε συλλάβουν,και μετά στο υγρό που η μητέρα σου έστελνε στη μικρή καρδιά σου όταν ακόμα ήσουν απλώς ένα παράσιτο.

Έφτασα σε σένα προτού μπορέσεις να μιλήσεις,
προτού ακόμα μπορέσεις να καταλάβεις κάτι από αυτά που σου έλεγαν οι άλλοι.
Βρισκόμουν εκεί όταν, αδέξια,προσπαθούσες να κάνεις τα πρώτα σου βήματα εμπρός στο πειραχτικό και γελαστό βλέμμα όλων. Όταν ήσουν απροστάτευτος κι εκτεθειμένος, όταν ήσουν ευάλωτος κι είχες ανάγκη.

Με έφερε στη ζωή σου το χέρι της μαγικής σκέψης, με συνόδευαν… Οι προλήψεις και τα ξόρκια τα φετίχ και τα φυλαχτά…. Οι καλοί τρόποι, οι συνήθειες και η παράδοση… οι δάσκαλοί σου τα αδέρφια σου και οι φίλοι σου…

Προτού μάθεις πώς υπήρχα διαίρεσα την ψυχή σου σε έναν κόσμο φωτός κι έναν κόσμο σκότους.
Έναν κόσμο για το καλό κι έναν για τα υπόλοιπα.

Εγώ σου έφερα τα συναισθήματα της ντροπής, σου έδειξα όλα τα μειονεκτήματά σου, τις ασχήμιες σου, τις ανοησίες σου, τα δυσάρεστα όλα.
Εγώ σου κρέμασα την ταμπέλα “διαφορετικός” όταν σου είπα για πρώτη φορά στο αυτί ότι κάτι δεν πήγαινε εντελώς καλά σε ‘σένα.

Υπάρχω πριν από τη συνείδηση, πριν από την ενοχή, πριν από την ηθική, πριν από τις αρχές του χρόνου, πριν ακόμα ο Αδάμ ντραπεί για το κορμί του όταν αντιλήφθηκε ότι ήταν γυμνός… και το κάλυψε!

Είμαι ο απρόσκλητος μουσαφίρης, ο ανεπιθύμητος επισκέπτης, και ωστόσο, είμαι ο πρώτος που ήρθα και ο τελευταίος που θα φύγω. Έγινα ισχυρός με τον καιρό ακούγοντας τις συμβουλές των γονιών σου για το πώς να θεραπεύσεις στη ζωή.

Παρατηρώντας τις αντιλήψεις της θρησκείας σου που σου λέει τι να κάνεις και τι να μην κάνεις για να σε δεχτεί ο Θεός στις αγκάλες του. Υποφέροντας απάνθρωπα αστεία των συντρόφων σου στο σχολείο όταν γελούσαν με τις δυσκολίες σου. Υπομένοντας τις ταπεινώσεις από τους ανωτέρους σου.Παρατηρώντας την άχαρη μορφή σου στον καθρέφτη και συγκρίνοντάς τη μετά με την εικόνα των «διάσημων» που βγαίνουν στην τηλεόραση.

Και τώρα, επιτέλους, έτσι όπως είμαι δυνατός, και για τον απλό λόγο ότι είμαι γυναίκα,
ότι είμαι νέγρος,
ότι είμαι Εβραίος,
ότι είμαι ομοφυλόφιλος,
ότι είμαι ανατολίτης, ότι είμαι ανάπηρος, ότι είμαι ψηλός, κοντός ή χοντρός… μπορώ να σε μεταμορφώσω σε ένα σωρό σκουπίδια, σε παλιοσίδερα, σε αποδιοπομπαίο τράγο, στον παγκόσμιο υπεύθυνο, σε ένα καταραμένο μπάσταρδο μιας χρήσης.

Γενεές και γενεές ανδρών και γυναικών με υποστηρίζουν. Δεν μπορείς να ξεφύγεις από μένα.

Η θλίψη που προξενώ είναι τόσο ανυπόφορη που για να με αντέξεις πρέπει να με μεταδώσεις στα παιδιά σου ώστε εκεί να περάσουν στα δικά τους παιδιά στους αιώνες των αιώνων.

Για να βοηθήσω εσένα και τους απογόνους σου θα μεραμφιεστώ σε τελειομανία, σε υψηλά ιδανικά, σε αυτοκριτική, σε πατριωτισμό, σε ηθικές αξίες, σε καλές συνήθειες, σε αυτοέλεγχο.

Η θλίψη που σε προξενώ είναι τόσο έντονη που θα θελήσεις να με αρνηθείς και, για αυτό, θα προσπαθήσεις να με κρύψεις πίσω από τα πρόσωπά σου, πίσω από τα ναρκωτικά, πίσω από τη μάχη σου για το χρήμα, πίσω από τις νευρώσεις σου, πίσω από την απρόσωπη σεξουαλικότητά σου. Δεν έχει σημασία τι κάνεις, όμως, δεν έχει σημασία πού πηγαίνεις. Εγώ θα είμαι πάντα εκεί πάντοτε παρών γιατί ταξιδεύω μαζί σου μέρα και νύχτα ακούραστα δίχως όρια.

Εγώ είμαι η βασική αιτία της εξάρτησης, της κτητικότητας, της πίεσης, της ανηθικότητας, του φόβου, της βίας, του εγκλήματος, της τρέλας.

Εγώ σου δίδαξα το φόβο της απόρριψης κι εγώ περιόρισα την ύπαρξή σου σε αυτό το φόβο. Από εμένα εξαρτάται το αν θα εξακολουθείς να είσαι αυτό το άτομο που το γυρεύουν, το λατρεύουν, το χειροκροτούν, ο ευγενικός και ο ευχάριστος πού είσαι σήμερα για τους άλλους. Από εμένα εξαρτάσαι γιατί εγώ είμαι το μπαούλο όπου έχεις κρύψει εκείνα τα πιο δυσάρεστα πράγματα τα πιο γελοία τα λιγότερο επιθυμητά κι από σένα τον ίδιο.

Χάρη σε μένα έμαθες να συμβιβάζεσαι με αυτά που σου δίνει η ζωή, γιατί, τελικά, οτιδήποτε και αν ζήσεις θα είναι πάντοτε παραπάνω από αυτό που νομίζεις ότι αξίζεις.

Το μάντεψες; Έτσι δεν είναι;

Είμαι το συναίσθημα της αυτοαπόρριψης!

Βιβλιογραφία “Να σου πω μια ιστορία” του Χόρχε Μπουκάι, εκδόσεις Opera

Διάβασε επίσης: Ο Χόρχε Μπουκάι σε βοηθάει να κατανοήσεις την πραγματική σου αξία

Ακολουθήστε το Miss or Madam στο Facebook και στο Instagram.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.