Οι λέξεις μας, έχουν πολύ περισσότερη δύναμη από αυτή που συνειδητοποιούμε. Συνήθως, λέμε πράγματα χωρίς να σκεφτόμαστε και για να είμαστε ειλικρινείς, πολλές φορές δε μας βγαίνει σε καλό.

Τα λόγια επηρεάζουν την ζωή μας με τρόπους που πολλοί από εμάς δεν είμαστε πρόθυμοι να παραδεχτούμε. Περιέχουν δονήσεις και ήχους. Ο κόσμος αποτελείται από δονήσεις και έτσι χωρίς τις λέξεις η πραγματικότητα δεν θα ήταν η ίδια.

Σίγουρα, οι σκέψεις μας έχουν και αυτές πολλή δύναμη αλλά δίνοντας φωνή σε αυτές τις σκέψεις τις κάνουμε ισχυρότερες, γι αυτό τεχνικές όπως τα Μάντρα λειτουργούν τόσο καλά για πολλούς σε όλον τον κόσμο.

Ενώ σε αυτόν τον κόσμο ξέρουμε πως όσο περισσότερο μιλάμε για τα προβλήματα μας, τόσο καλύτερα θα νιώσουμε, αυτό δεν είναι πάντα αλήθεια. Αν βάζουμε πολλή αρνητικότητα στον κόσμο και δίνουμε σε αυτά τα αρνητικά λόγια υπερβολικά πολλή δύναμη, η ύπαρξη μας θα γίνει και αυτή αρνητική. Αν θέλουμε να προωθήσουμε την θετικότητα προς τα έξω, πρέπει πρώτα να το κάνουμε μέσα μας.

Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε την δύναμη των λέξεων για να εκδηλώσετε ό,τι θέλετε στη ζωή σας

Ακόμα και αν δεν πιστεύετε αυτά που λέτε, όσο πιο πολύ τα λέτε τόση περισσότερη επίδραση θα έχουν στην ζωή σας.

Γι’ αυτό πληγωνόμαστε όταν οι άλλοι λένε άσχημα πράγματα για μας. Όσο πιο πολλά λένε τόσο περισσότερο νομίζουμε ότι είναι αλήθεια ακόμα και αν δεν είναι. Μπορούμε να διαμορφώσουμε στ΄ αλήθεια την πραγματικότητα μας μέσω αυτών αν το σκεφτείτε.

Όταν παραπονιόμαστε πολύ για την ζωή μας, μιλάμε με άγχος ή χρησιμοποιούμε άσχημα λόγια συνήθως το κάνουμε λόγω του φόβου. Έτσι, το πρώτο βήμα που πρέπει να κάνετε για να τον κατακτήσετε είναι να έχετε περισσότερη αυτογνωσία στις λέξεις που χρησιμοποιείτε.

Την επόμενη φορά που θα ανοίξετε το στόμα σας για να παραπονεθείτε ή για να διαμαρτυρηθείτε, αναρωτηθείτε:

«Γιατί θα το πω αυτό;»

«Πώς αυτό θα εξυπηρετήσει εμένα ή την ευτυχία μου;»

Κάντε στον εαυτό σας αυτές τις δύο σημαντικές ερωτήσεις και χωρίς αμφιβολία θα ανακαλύψετε ότι στην πραγματικότητα μιλάτε λόγω του φόβου. Είναι ο φόβος του ότι δεν είστε αρκετά καλοί, ο φόβος του ότι δεν είστε στην σωστή σχέση, στη σωστή καριέρα κτλ.

Το πιο σημαντικό από όλα είναι ότι θα συνειδητοποιήσετε πως εκφράζοντας αυτούς τους φόβους δε θα κάνετε τίποτα για την ευτυχία σας. Τα λόγια σας μπορούν μόνο να σας κάνουν να νιώσετε χειρότερα εκδηλώνοντας αυτούς τους φόβους στη ζωή σας με μεγαλύτερη ένταση.

Επιλέξτε τα λόγια σας θαρραλέα, συνειδητά και με αγάπη. Να μιλάτε πάντα λόγω της αγάπης. Της αγάπης για τον εαυτό σας, για τη ζωή σας και για τους άλλους. Οι λέξεις σας είναι το ίδιο με τον κόσμο σας γι’ αυτό χρησιμοποιήστε τες σοφά.

Αν θέλετε να εκδηλώσετε πράγματα στην ζωή σας, να υπενθυμίζετε στον εαυτό σας τι χρειάζεται να κάνετε και κάντε το. Δώστε στις εσωτερικές λειτουργίες της ζωής σας νόημα λέγοντας τες κυριολεκτικά φωναχτά. Ενώ όλη αυτή η ιδέα μπορεί να ακούγεται τρελή, όσο πιο πολύ την εξετάζετε τόσο περισσότερο νόημα βγάζει.

filosofieszois.gr

Διάβασε επίσης: 10 χρυσές συμβουλές για αυτοπεποίθηση στα ύψη!

The post Πώς να χρησιμοποιήσετε τη δύναμη των λέξεων appeared first on Miss or Madam.

Tο παρακάτω βίντεο εξηγεί μερικά από τα πράγματα που μπορείτε να δοκιμάσετε, όταν αισθάνεστε συγκλονισμένοι από τις σκέψεις σας.

Μετά το βίντεο, αφιερώστε λίγα λεπτά για να παρατηρήσετε τις σκέψεις σας με περιέργεια, δίνοντας προσοχή στο πώς σας κάνει ο καθένας να αισθάνεστε. Η προσοχή στις σκέψεις σας και η διαλογή τους απαιτεί εξάσκηση και υπομονή.

Διάβασε επίσης: Πώς να νικήσετε την αρνητική σκέψη

10 χρυσές συμβουλές για αυτοπεποίθηση στα ύψη!

Σκέψεις: Πόσο μας επηρεάζουν και πώς μπορούμε να τις ελέγξουμε;

The post Δεν είσαι οι σκέψεις σου (βίντεο) appeared first on Miss or Madam.

Η ανάγκη τους για επικοινωνία, η αγωνία, το σχολείο και η έλλειψη της παρέας ήταν μεταξύ των θεμάτων που απασχόλησαν παιδιά από 4 έως 17 ετών και αποτυπώθηκαν στον διαγωνισμό ζωγραφικής που διοργάνωσε τον Δεκέμβριο η «Eurobank» για τα παιδιά των εργαζόμενων, με αφορμή τις φετινές εορτές των Χριστουγέννων.

«Ό,τι νοσταλγώ πιο πολύ- η ευχή μου για τη χρονιά που έρχεται»

«Ό,τι νοσταλγώ πιο πολύ- η ευχή μου για τη χρονιά που έρχεται» ήταν το θέμα του χριστουγεννιάτικου διαγωνισμού ζωγραφικής που διοργάνωσε τον περασμένο Δεκέμβριο η «Eurobank» για τα παιδιά των εργαζόμενων, σε συνεργασία με το Μουσείο Ελληνικής Παιδικής Τέχνης. Στην κριτική επιτροπή συμμετείχαν πέντε άτομα του μουσείου και δύο στελέχη της Τράπεζας.

Συνολικά κατατέθηκαν 696 έργα, από τα οποία επιλέχθηκαν 50, και από αυτά η κριτική επιτροπή κατέληξε στα 12 νικητήρια που κερδίζουν έπαθλα (500 ευρώ), καθώς και στην επιλογή του πρώτου έργου το οποίο αποτέλεσε τη φετινή ηλεκτρονική ευχετήρια κάρτα του Ομίλου.

Η ευχετήρια κάρτα που, τελικά, επιλέχθηκε, είχε θέμα την αγκαλιά, και είναι έργο του Θεμιστοκλή Παπακυριαζή, ηλικίας 12 ετών. Από όλα σχεδόν τα έργα αναδεικνύεται ο ρόλος και η σημασία του σχολείου που αποτελεί πυρήνα της κοινωνικοποίησης των παιδιών, η ανάγκη τους για επικοινωνία, καθώς και το πώς τα παιδιά κάθε ηλικίας βιώνουν τις δύσκολες συνθήκες που διαμόρφωσε η πανδημία. Και, βεβαίως, τα παιδιά εύχονται την επαναφορά στην καθημερινότητα, την επιστροφή τους στο σχολείο, που, εκτός από το μάθημα, προσφέρει παιχνίδι, χαρούμενες φωνές και φίλους.

Η «Eurobank» στη διάρκεια των φετινών εορτών ανέλαβε την κατασκευή εργαστηρίου πληροφορικής στο Δημοτικό Σχολείο ‘Ανω Βαθέος Σάμου, κάτι που υπάρχει και ως λεκτικό πάνω στην ευχετήρια κάρτα που εστάλη φέτος, αντί δώρων. Το σχολείο στεγάζεται σε ιστορικό κτήριο του 1902, το οποίο επλήγη σοβαρά από τον πρόσφατο καταστροφικό σεισμό.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Εικαστική ψυχοθεραπεία στα παιδιά

Κορίτσι με σύνδρομο down πραγματοποίησε έκθεση ζωγραφικής σε κλιμακοστάσιο οικοδομής

The post Παιδιά ηλικίας από 4 έως 17 ετών αποτυπώνουν τις σκέψεις τους σε έργα ζωγραφικής appeared first on Miss or Madam.

Μάσκες για το πρόσωπο, περιορισμένες κινήσεις, όχι αγκαλιές, όχι φιλιά, όχι κοντινή προσέγγιση. Το σώμα αλλάζει συμπεριφορά. Η ψυχή αποτυπώνει τις σωματικές συμπεριφορές και αντιδρά.

Το πρόσωπο είναι κατά το ήμισυ καλυμμένο. Το χαμόγελο κρύβεται. Η λύπη επίσης. Η πικρία το ίδιο. Μόνο τα μάτια μένουν για να δείξουν τα συναισθήματα. Αλλά δεν τα καταφέρνουν μόνα τους.

Ο βήχας απαγορεύεται. Το ίδιο και το φτέρνισμα.

Οι αγκαλιές και τα φιλιά έχουν επικηρυχθεί. Το ίδιο συμβαίνει όταν πλησιάζεις κοντά. Μία σύγχυση επικρατεί. Υπάρχει μία παγωμάρα όταν βλέπεις κάποιον να είναι κρυωμένος.

Μειωμένη σωματική δραστηριότητα, περισσότερη ξάπλα, περισσότερη τηλεόραση και, γενικά, οι οθόνες κάθε είδους πρωταγωνιστούν στη μέρα μας αλλά και στη νύχτα μας.

Περισσότερη κατανάλωση τροφών και ποτών είναι το φυσικό επακόλουθο όλων των παραπάνω.

Αντιδρούμε σε όλα αυτά, και αλλάζουμε τους ρυθμούς μας.

Περπατάμε καθημερινά αρκετή ώρα. Μία ώρα είναι αρκετή. Το περπάτημα είναι άριστη άσκηση για όλους.

Προσθέτουμε ανηφόρες στις διαδρομές μας. Βοηθάμε τη λειτουργία της καρδιάς και του κυκλοφορικού.

Διαλέγουμε διαδρομές δίπλα σε δέντρα, μέσα σε πάρκα. Προτιμάμε να πατάμε χώμα. Όποιος μπορεί να περνάει μισή ώρα στη φύση την ημέρα, είναι τυχερός.

Διαλέγουμε σκάλες από το ασανσέρ. Το ανέβασμα βοηθάει στην αεροβίωση. Το κατέβασμα βοηθάει στους κοιλιακούς.

Κάνουμε μισή ώρα γιόγκα, κάθε μέρα, για χαλάρωση κι επίγνωση του σώματός μας. Κάνουμε αναπνοές κάθε μέρα, πρωί & βράδυ, για πιο ήρεμη μέρα και καλύτερο ύπνο.

Κάνουμε τεχνικές χαλάρωσης κάθε βράδυ. Κάνουμε θετικές δηλώσεις κάθε πρωί.

Με ρωτάνε συχνά τι είναι οι θετικές δηλώσεις

Μερικές που λέω εγώ κάθε μέρα:

-Ευχαριστώ γιατί μπορώ να δω τον ουρανό, τον ήλιο, το φεγγάρι, τ’ αστέρια, τη φύση, τους ανθρώπους που αγαπώ.

-Ευχαριστώ για τα δέντρα, τα λουλούδια, τη θάλασσα.

-Ευχαριστώ για το σπίτι που μένω, για το νερό που τρέχει από τη βρύση, το κρεβάτι που κοιμάμαι, τη ζέστη του σπιτιού μου…

-Ευχαριστώ που έχω την υγεία μου, την ακοή που με αφήνει ν’ ακούω τα πουλιά, τη βροχή, τα κύματα, τη μουσική, τα όμορφα λόγια, τα γέλια των ανθρώπων…

-Σήμερα η μέρα μου θα είναι μία ξεχωριστή, υπέροχη μέρα.

-Όλα εξαρτώνται από ‘μένα και θα προσπαθήσω να είμαι καλός και δημιουργικός.

Ο καθένας μπορεί να βρει πολλές, ανάλογου περιεχομένου, δηλώσεις. Πάντα πρέπει να θυμόμαστε ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο.

Η ικανότητα προσαρμογής σε κάθε νέο τρόπο ζωής είναι πολύ καλό, προκειμένου να ξεπερνάμε τις δυσκολίες που ακολουθούν τις αλλαγές.

Λένα Τσικούρη
Πρώτη δημοσίευση στο aisthitiki-simera.gr

Διάβασε επίσης: «Μονόλογοι σε καραντίνα»:Τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους καταγράφουν σε ένα βιβλίο έφηβοι πρόσφυγες

Σελίνα Γκόμεζ: Η καραντίνα μου έμαθε πολλά για τον εαυτό μου

The post Οι αλλαγές στη ζωή μας, κατά τη διάρκεια της καραντίνας appeared first on Miss or Madam.

Ο coach θετικής ψυχολογίας Derrick Carpenter αποκαλύπτει δύο βασικές τακτικές που θα νικήσουν αυτές τις σκέψεις, προτού καταφέρουν να διεισδύσουν στη ζωή σου.

Δείτε το παρακάτω βίντεο και νικήστε τις αρνητικές σκέψεις!

*Να σας υπενθυμίσουμε ότι για ελληνικούς υπότιτλους πρέπει να πάτε στις ρυθμίσεις ⚙️ και να πατήσετε Αυτόματη μετάφραση και Ελληνικά.

Διάβασε επίσης: Σκέψεις: Πόσο μας επηρεάζουν και πώς μπορούμε να τις ελέγξουμε;

The post Πώς να νικήσετε την αρνητική σκέψη appeared first on Miss or Madam.

Απρίλιος 2020. Σχεδόν όλος ο πλανήτης βρίσκεται σε καραντίνα, λόγω της πανδημίας του COVID-19. Η Ελλάδα μένει στο σπίτι πάνω από ένα μήνα πλέον. Μπορεί η καραντίνα να έχει πλεονεκτήματα; Και όμως, για κάποιους έχει!

Σαφέστατα, η καραντίνα είναι μία ευκαιρία να μάθουμε τον εαυτό μας. Να κάνουμε την αυτοκριτική μας. Να δούμε τα όριά μας ή ακόμα και να τα προσπεράσουμε.

Κάποιοι το «μένουμε σπίτι» το πήραν θετικά. Κάποιοι άλλοι όχι. Είναι από ποια πλευρά το βλέπεις. Τι αφήνεις πίσω, και τι θα έρθει, όταν τελειώσει. Άλλωστε, το νόμισμα έχει δύο όψεις!

Είναι πολύ λυπηρό που κάποιοι έχουν αφήσει τις επιχειρήσεις τους με τα έξοδα να τρέχουν και τα χέρια τους δεμένα. Είναι λυπηρό που κάποιοι δεν μπορούν, καν, να πάρουν το επίδομα που προσφέρει το κράτος, λόγω άλλης σύμβασης.

Φυσικά, όμως, για κάποιους άλλους είναι μία ευκαιρία! Ευκαιρία για ξεκούραση, για αυτοκριτική, για να θέσουν στόχους ακόμα και για να ξεκινήσουν κάποια εκπαίδευση on-line.

Μένουμε σπίτι και περιμένουμε

Το δύσκολο είναι ότι δε γνωρίζουμε. Δε γνωρίζουμε πότε θα τελειώσει όλο αυτό. Δε γνωρίζουμε αν θα βγούμε υγιείς, εμείς και τα αγαπημένα μας πρόσωπα. Δε γνωρίζουμε, καν, πώς θα είμαστε μετά από όλο αυτό.

Σήμερα που καθαρίζουμε τα ψώνια από το σούπερ μάρκετ, αύριο πώς μπορούμε να επιστρέψουμε στη φυσιολογική μας ζωή; Άραγε θα επιστρέψουμε κάποια στιγμή;

Γεννιέται το ερώτημα: μπορούμε να κάνουμε όνειρα;

Μία ερώτηση χωρίς απάντηση. Ίσως ναι, μπορούμε. Ανάλογα σε τι κατάσταση βρισκόμαστε. Αν μένουμε σπίτι, και είμαστε τυχεροί που δε χάσαμε τη δουλειά μας, ναι, μπορούμε να κάνουμε όνειρα. Αν είμαστε σπίτι, και δεν αντιμετωπίζουμε μια τοξική κατάσταση, ναι, μπορούμε να κάνουμε όνειρα.

Αν, όμως, χάνουμε την επιχείρησή μας, γιατί τα έξοδα έχουν μαζευτεί πολλά ή χάνουμε τη δουλειά μας, πώς μπορούμε να κάνουμε όνειρα; Ναι, θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε ότι είναι ένα ξεκίνημα. Αλλά πόσο εύκολο είναι να ξαναρχίσεις από το μηδέν; Άλλωστε, τo «lock down» έχει προκαλέσει τεράστια προβλήματα στην οικονομία, που θα φανούν, ακόμα πιο έντονα, αργότερα.

Έτσι, λοιπόν, μένουμε σπίτι και περιμένουμε. Δεν είναι εύκολο, γιατί η ψυχική μας γαλήνη φλερτάρει με τον πανικό και την απαισιοδοξία, αλλά μόνο η υπομονή και οι θετικές σκέψεις μπορούν να μας κρατήσουν υγιείς. Ευελπιστώ ότι είμαστε προς τος τέλος…

Άλλωστε:

Όλη η ανθρώπινη δύναμη είναι μια ένωση υπομονής και χρόνου.

-Ονορέ ντε Μπαλζάκ-

Διάβασε επίσης: Πώς μπορεί να επηρεάσει ο «εγκλεισμός» το ζευγάρι;

The post Σκέψεις εν μέσω καραντίνας appeared first on Miss or Madam.

Τις «κουβαλάμε» μαζί μας. Άλλοτε μας συντροφεύουν, άλλοτε όχι! Δεν είναι πάντα καλή παρέα…Κάποιες φορές θέλεις, απλώς, να τις ξεριζώσεις…να τις πετάξεις μακριά…αλλά πάλι έρχονται…δεν σε αφήνουν εύκολα!

Υπάρχουν, όμως, στιγμές που σε κάνουν να χαμογελάς ή ακόμη και να γελάς! Να γελάς δυνατά, ξεσηκωτικά! Τότε τις θες κοντά σου…παλεύεις να τις κρατήσεις λίγο ακόμη!
Αυτές είναι οι σκέψεις!

Το θέμα είναι τι θέλετε εσείς να κάνετε; Να τις κρατήσετε κοντά σας ή όχι;

To απόσπασμα από το “The Work of Byron Katie” θα σας βοηθήσει, τουλάχιστον, να τις κατανοήσετε.

Συναντώντας τις σκέψεις σου με κατανόηση

«Μια σκέψη είναι ακίνδυνη, εκτός αν την πιστέψουμε. Δεν είναι οι σκέψεις μας, αλλά η προσκόλληση στις σκέψεις μας που προκαλεί τον πόνο.

Προσκόλληση σε μια σκέψη σημαίνει να πιστεύεις ότι είναι αληθινή, χωρίς να έχεις κάνει διερεύνηση. Η πεποίθηση είναι μια σκέψη στην οποία έχουμε προσκολληθεί, συχνά για πολλά χρόνια.

Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ότι είναι αυτό που τους λένε οι σκέψεις τους. Μια μέρα παρατήρησα ότι δεν ανέπνεα ‒ αναπνεόμουν. Έπειτα παρατήρησα, επίσης, προς μεγάλη μου έκπληξη, ότι δεν σκεφτόμουν ‒ ότι οι σκέψεις στην πραγματικότητα, απλώς, περνούσαν από μέσα μου και ότι δεν ήταν προσωπικές.

Μήπως ξυπνάς το πρωί και λες στον εαυτό σου «Σκέφτομαι να μη σκεφτώ σήμερα»;

Είναι πολύ αργά: Σκέφτεσαι ήδη! Οι σκέψεις, απλώς, εμφανίζονται. Έρχονται από το πουθενά κι επιστρέφουν στο πουθενά, σαν σύννεφα που κινούνται στον άδειο ουρανό.

Έρχονται για να φύγουν, όχι για να μείνουν. Είναι τελείως ακίνδυνες, μέχρι να προσκολληθούμε σʼ αυτές, σαν να ήταν αληθινές. Κανένας δεν έχει καταφέρει ποτέ να ελέγξει τη σκέψη του, παρόλο που πολλοί μπορεί να ισχυριστούν ότι το έχουν κάνει.

Δεν παραιτούμαι από τις σκέψεις μου ‒ τις συναντώ με κατανόηση. Έπειτα, παραιτούνται εκείνες από εμένα. Οι σκέψεις είναι σαν το αεράκι, σαν τα φύλλα στα δέντρα, σαν τις σταγόνες της βροχής.

Εμφανίζονται έτσι απλά ‒ και μέσω της διερεύνησης μπορούμε να γίνουμε μαζί τους φίλοι. Θα λογομαχούσες με μια σταγόνα βροχής; Οι σταγόνες της βροχής δεν είναι προσωπικές, το ίδιο και οι σκέψεις.

Όταν μια επώδυνη ιδέα αντιμετωπιστεί με κατανόηση, την επόμενη φορά που θα εμφανιστεί, μπορεί να τη βρεις ενδιαφέρουσα.

Αυτό που, συνήθως, ήταν εφιάλτης τώρα είναι, απλώς, ενδιαφέρον. Την επόμενη φορά που θα εμφανιστεί, μπορεί να τη βρεις αστεία. Και την επόμενη φορά, μπορεί να μην την προσέξεις καν. Αυτή είναι η δύναμη του νʼ αγαπάς αυτό που υπάρχει.»

Διάβασε επίσης:Το «θέλω» σου το ακούς;

Φωτογραφία από unsplash

The post Σκέψεις: Πόσο μας επηρεάζουν και πώς μπορούμε να τις ελέγξουμε; appeared first on Miss or Madam.

Το μυαλό γίνεται απίστευτα δημιουργικό, οι ιδέες ξεδιπλώνονται και η έμπνευση χτυπάει κόκκινο την ώρα που απλά φροντίζεις την προσωπική σου υγιεινή. Τι έχει να πει η επιστήμη για όλα αυτά;

Πού οφείλεται το γεγονός, ότι γινόμαστε πιο δημιουργικοί την ώρα που κάνουμε ντους; Αυτοί είναι οι 4 λόγοι σύμφωνα με την επιστήμη.

1. Δεν έχεις να πάρεις αποφάσεις

Με το να αφήνεις το μυαλό σου να περιπλανιέται η σκέψη σου γίνεται πιο δημιουργική.

Αυτό που αποκαλούμε όμως “περιπλάνηση” στην πραγματικότητα είναι ο εγκέφαλός μας ο οποίος κάνει νέες και απροσδόκητες συνδέσεις μεταξύ ιδεών. Αυτό μπορεί να συμβεί μόνο όταν δεν έχουμε να πάρουμε κάποια σημαντική απόφαση, σύμφωνα με το Scientific American.

Επίσης, όπως παρατήρησε και ο Scott Kaufman, γνωστικός ψυχολόγος, την ώρα του μπάνιου οι άνθρωποι τείνουν να έχουν πιο καινοτόμες ιδέες, καθώς είναι πιο χαλαροί. Η χαλάρωση αυτή επιτρέπει στον εγκέφαλο να εφιστά την προσοχή του σε ιδέες και σκέψεις.

Οι σκέψεις που έχει κανείς να κάνει στο ντουζ αφορούν συνήθως το αν θα λουστεί ή όχι, αφήνοντας έτσι περισσότερο χώρο σε ιδέες που δεν συνειδητοποιούμε ότι τις έχουμε να ανέβουν στην επιφάνεια.

2. Δεν υπάρχει κανείς να σε κρίνει

“Αν μένεις ή εργάζεσαι μόνος έχεις περισσότερη ελευθερία για δημιουργικότητα” αναφέρει η Aimee Daramus, ψυχολόγος από το Σικάγο. Το ίδιο συναίσθημα λαμβάνει χώρα και την ώρα του μπάνιου. Το μυαλό δεν απασχολείται από την ύπαρξη άλλων ατόμων στον χώρο και αυτό μπορεί να ενισχύσει τη φαντασία.

Όταν κανείς είναι μόνος αφήνει το μυαλό του να περιπλανιέται ευκολότερα καθώς περιορίζονται οι αναστολές.

Άλλωστε το συναίσθημα της απομόνωσης είναι διαφορετικό από αυτό της μοναχικότητας και αντιμετωπίζεται με πολλή περισσότερη “ανεκτικότητα” από τον άνθρωπο.

3. Είσαι πιο χαλαρός

Η ζεστή ατμόσφαιρα, η απομόνωση και ο χαλαρωτικός ήχος του τρεχούμενου νερού μπορούν να δημιουργήσουν ένα απίστευτο κλίμα ηρεμίας.

“Το να είσαι χαλαρός επιτρέπει τόσο στις συναισθηματικές όσο και στις λογικές διεργασίες να απελευθερώνονται. Η χαλάρωση προωθεί την δημιουργικότητα. Οι στιγμές δημιουργικότητας λαμβάνουν χώρα όταν το μυαλό είναι ξεκούραστο και όχι όταν δουλεύει πάνω σε κάτι”, αναφέρει το New Scientist.

Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι πρέπει να μένουμε στο μπάνιο με τις ώρες αλλά μάλλον ότι οφείλουμε να “ξεκλέβουμε” λίγο χρόνο μες τη μέρα για να αδειάζουμε το μυαλό μας.

4. Δεν αφαιρείσαι

Η αλήθεια είναι πως δεν υπάρχουν και πολλά πράγματα που μπορείς να πάρεις μαζί σου στο μπάνιο. Κινητά, λάπτοπ, τηλεόραση ή βιβλία αποκλείονται και δεν έχεις παρά να “ζήσεις τη στιγμή”.

Το να είναι κανείς αφοσιωμένος στα ‘τελετουργικά’ που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια του μπάνιου αφήνει αυτομάτως λιγότερο χώρο για δυσάρεστες και αγχωτικές σκέψεις. Με άλλα λόγια κατά τη διάρκεια του μπάνιου είναι λιγότερο πιθανό να αγχωθείς.

Η έλλειψη περισπασμών, αυτομάτως επιτρέπει να βιώσεις τη στιγμή χωρίς να νιώθεις πίεση. Ο ήχος και η αίσθηση του νερού αφήνει το μυαλό πιο ελεύθερο να περιπλανηθεί και όταν αυτό συμβεί, μπορείς απλά να το “ακολουθήσει”.

Διάβασε επίσης: 10 χρυσές συμβουλές για αυτοπεποίθηση στα ύψη!

Πηγή:news247
Φωτογραφία από torwai/Getty

The post Γιατί οι καλύτερες ιδέες έρχονται την ώρα του μπάνιου; appeared first on Miss or Madam.

Το να ανακαλύψω ποιος είμαι είναι μια διαδικασία που δε σταματά ποτέ, καθώς η ζωή μας είναι πλούσια από εμπειρίες και μας προσφέρει διαρκώς ερεθίσματα. Έχουμε μία ταυτότητα που ορίζεται από κάποια ατομικά χαρακτηριστικά μας. Ωστόσο, κάθε εμπειρία, κάθε ιστορία προσθέτει ή αφαιρεί κάτι από το ποιοι είμαστε και το τι είναι σημαντικό για εμάς.

Πόσο εύκολο είναι, ωστόσο, σε μία εποχή που το «καλό», το «κακό», το «αρεστό» ή το «ιδανικό» ορίζεται με βάση τη δύναμη της οπτικής πραγματικότητας και της κοινωνικής πλειοψηφίας, να βρούμε αυτό που είμαστε και να ζήσουμε αυθεντικά σύμφωνα με αυτό που ορίζει η καρδιά μας και το μυαλό μας;

Πόσες φορές στη ζωή σας έχετε νιώσει ότι υποδύεστε ρόλους ή μένετε σε σχέσεις που δε σας ταιριάζουν; Πόσες φορές έχετε νιώσει οτι δεν αποκαλύπτετε κομμάτια του εαυτού σας και παραμένετε κρυμμένοι πίσω από μάσκες;

Τι εννοούμε, όταν μιλάμε για αυθεντικότητα;

Η αυθεντικότητα αναφέρεται στο πώς καταφέρνουμε να ζούμε, ακολουθώντας τις αρχές της γνησιότητας, της ειλικρίνειας, της αμεσότητας και της έκφρασης συναισθημάτων που, φυσικά, δεν παραβιάζει τα όρια των άλλων, αλλά βοηθά στη βελτίωση των σχέσεών μας και στην κάλυψη των εσωτερικών κι εξωτερικών αναγκών μας.

Το να ζούμε χωρίς προσποίηση και χωρίς υιοθέτηση προσωπείων μάς βοηθά να απολαμβάνουμε τη ζωή μας. Μας βοηθά να θέτουμε στόχους που μας ικανοποιούν και καλύπτουν ουσιαστικές μας ανάγκες.

Τα «πρέπει», υπό τους όρους της αυθεντικότητας, παίρνουν τη μορφή της αναγκαιότητας που πηγάζει από μέσα μας. Η αυθεντικότητα δε σχετίζεται με κοινωνικούς κανόνες που πρέπει να ακολουθήσουμε για να ανήκουμε σε μια νόρμα.

Το να πιέζεις τον εαυτό σου να γίνει κάτι που δεν είναι οδηγεί σε εσωτερικές συγκρούσεις. Αυτές, αργά ή γρήγορα, θα βρουν τρόπο να εκδηλωθούν, είτε μέσω συναισθηματικών και συμπεριφορικών ξεσπασμάτων, είτε μέσα από την εμφάνιση μιας ψυχικής διαταραχής, είτε μέσω της κατάχρησης ουσιών.

Το να είσαι αυθεντικός δε διδάσκεται. Το να είσαι αυθεντικός κατακτάται.

Δε χρειαζόμαστε κάποιον να μας δείξει πώς να είμαστε αυθεντικοί. Χρειάζεται να συνειδητοποιήσουμε γιατί είναι σημαντικό για εμάς να δομήσουμε τη ζωή μας με βάση αυτήν την αρχή. Τότε όλα παίρνουν τον δρόμο τους.

Το να ζω, λοιπόν, με αυθεντικότητα σημαίνει ότι:

• Μπορώ να εκφράζω ελεύθερα τη γνώμη μου, χωρίς να νιώθω ότι χρειάζεται να πείσω τους άλλους ή να αλλάξω την άποψή τους.
• Εκφράζω την άποψή μου ελεύθερα, αναγνωρίζοντας τον συναισθηματικό αντίκτυπο που μπορούν να έχουν τα λόγια μου στους άλλους. Η ευγένεια κι η αυθεντικότητα μπορούν να συμβαδίζουν. Ο παρορμητισμός και τα συναισθηματικά ξεσπάσματα που δεν επιδιώκουν την έκφραση συναισθημάτων και την εξέλιξη μιας σχέσης αλλά λειτουργούν σαν ένα είδος συναισθηματικής αποφόρτισης, αναμφισβήτητα, δεν προάγουν την αυθεντικότητα.
• Ακολουθώ τα όνειρά μου, ακόμα και αν μερικές φορές νιώθω ότι βαδίζω μόνος. Το πώς θα ζήσω τη ζωή μου δεν προσδιορίζεται από κανέναν αλλά μονάχα από τον ίδιο μου τον εαυτό και τις ανάγκες του. Ο Jorge Bucay, υπογραμμίζοντας την αξία αυτή, αναφέρει: «Μη διαπραγματεύεστε ποτέ την αυθεντικότητά σας με αντάλλαγμα μία ματιά επιδοκιμασίας.».
• Μπορώ να είμαι σε επαφή και «διάλογο» με τις εσωτερικές μου ανάγκες οι οποίες δεν έχουν πάντα σχέση με τις προσδοκίες του περιβάλλοντος και τις εξωτερικές επιταγές του κοινωνικού μου κόσμου.
• Σέβομαι. Σέβομαι τις εσωτερικές μου ανάγκες και προσδοκίες, αλλά σέβομαι και τη διαφορετικότητα του άλλου.
• Αποδέχομαι τα λάθη μου. Επομένως, επιτρέπω στον εαυτό μου να κάνει λάθη και να μαθαίνει από αυτά.
• Η σχέση μου με την αποτυχία είναι ανάλογη με τη σχέση μου με την επιτυχία. Ο φόβος της αποτυχίας δεν εμποδίζει τη λήψη αποφάσεων που ενέχουν ρίσκο αρκεί, βέβαια, να αναγνωρίζω τις συνέπειες που έχουν οι πράξεις μου σ’ εμένα και στους άλλους.
• Αποφεύγω την κακόβουλη κριτική που στόχο έχει να αποδοκιμάσει τον άλλο και τα επιτεύγματά του. Παράλληλα, η συμπεριφορά μου κι οι απόψεις μου δεν επηρεάζονται από την αποδοκιμασία του άλλου.

Πόσο αυθεντικοί είμαστε;

Η αυθεντικότητα δεν είναι κάτι που κυνηγάς. Ο Heidegger αναφέρει ότι η αυθεντικότητα είναι ένας εφικτός στόχος, τον οποίο προσπαθούμε συνεχώς στη ζωή να τον έχουμε.

Το κυνήγι της αυθεντικότητας, κατά τρόπο καταναγκαστικό ή τεχνητό, δεν είναι παρά μία ακόμα εκδήλωση μη-αυθεντικότητας. Το κριτήριο που θα με βοηθήσει να καταλάβω πόσο αυθεντικός είμαι έχει να κάνει με την προσωπική ευχαρίστηση και απόλαυση της ζωής.

Κάθε φορά που αναρωτιόμαστε πόσο αυθεντικά ζούμε τη ζωή μας ας ανατρέξουμε στο βιβλίο του Λέο Μπουσκάλια, «Η αγάπη». Σε ένα απόσπασμα αναφέρεται ότι το πιο δύσκολο πράγμα στον κόσμο είναι να είσαι κάτι που δεν είσαι. Το πιο εύκολο πράγμα είναι να είσαι εσύ.

Αν νιώθεις ότι είσαι εσύ και ότι όλο αυτό βγαίνει αβίαστα, τότε διαφύλαξε τις αρχές σου, γιατί αυτές είναι που σε βοηθάνε να παραμένεις αυθεντικός.

Φωτογραφία από Javardh

The post Χωρίς μάσκες: Ανακαλύπτοντας τον αυθεντικό εαυτό appeared first on Miss or Madam.

Τι είναι η Παιδοψυχολογία

Η Παιδοψυχολογία είναι ο κλάδος της Ψυχολογίας που σχετίζεται με τη μελέτη, αξιολόγηση και αντιμετώπιση της αναπτυξιακής πορείας του ατόμου από τη βρεφική ηλικία ως την ενηλικίωση.

Μελετά τους τομείς της ανάπτυξης που αφορούν:

• στη μάθηση
• στη σκέψη
• στην αντίληψη
• στη συμπεριφορά
• στα συναισθήματα.

Αξιολογεί και αντιμετωπίζει θεραπευτικά τυχόν ελλείμματα στους τομείς που αναφέρονται παραπάνω.

Ποιος είναι ο παιδοψυχολόγος

Παιδοψυχολόγος ορίζεται ο επιστήμονας / ειδικός που κατέχει ως βασικό τίτλο σπουδών πτυχίο Ψυχολογίας της ημεδαπής ή της αλλοδαπής.
Γνωρίζει, τις βασικές αρχές της ψυχολογίας και έχει πάρει ειδίκευση στον τομέα της αναπτυξιακής ψυχολογίας.
Αυτός σχετίζεται με τις δομές της ανάπτυξης που αφορούν στη νοημοσύνη, τις κινητικές λειτουργίες, τη συναισθηματική νοημοσύνη και τη συμπεριφορά (Wenar c. & Kerig. p.k., 2008).

Ο ρόλος του παιδοψυχολόγου είναι διττός

Συμβουλευτικός/ προληπτικός, σε σχέση με τα στάδια της ανάπτυξης, τα σημαντικά ορόσημα και την αξιολόγηση των τυπικών συμπεριφορών των παιδιών.

Θεραπευτικός/ παρεμβατικός, μέσω της αντιμετώπισης της ψυχοπαθολογίας. Αυτή, πολλές φορές, απαντάται στον δρόμο της ανάπτυξης, εκφραζόμενη μέσ’ από διαταραχές της ανάπτυξης, της μάθησης, της αντίληψη και της μνήμης.

Επίσης, διαταραχές της συμπεριφοράς του ατόμου, της συναισθηματικής του ωρίμασης και της ανάπτυξης της προσωπικότητας του παιδιού ή του εφήβου.

Τι εννοούμε όταν μιλάμε για ψυχοπαθολογία;

Με τον όρο ψυχοπαθολογία εννοούμε κάθε απόκλιση από αυτό που νοείται ως φυσιολογικό.
Η ψυχοπαθολογία, δηλαδή, αφορά σε κάθε πιθανή συμπεριφορά που δεν ακολουθεί τα πρότυπα στάδια ανάπτυξης.

Σημαντικό ρόλο στην ανάδειξη μιας ψυχοπαθολογικής κατάστασης διαδραματίζει ο χρόνος έναρξης ή η αλλαγή της συμπεριφοράς σε σχέση με τη χρονολογική ηλικία του παιδιού.

Συγκεκριμένα, μπορεί να αφορά:

• στη σωματική διάπλαση του ατόμου,
• στην ανάπτυξη του εγκεφάλου,
• στις ικανότητες της κίνησης,
• στην ανάπτυξη της γλώσσας,
• στις ικανότητες που σχετίζονται με την αντίληψη της πραγματικότητας,
• στη χωροχρονική αντίληψη,
• στις δεξιότητες της μνήμης και της προσοχής.

Παράλληλα, η ψυχοπαθολογία απαντά σε γονιδιακά σύνδρομα ή διαταραχές της ανάπτυξης που ξεκινούν με τη γέννηση ή κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Αναφέρεται και σε οποιαδήποτε απόκλιση της συμπεριφοράς, της διάθεσης και της λειτουργικότητας του παιδιού ή του εφήβου, η οποία μπορεί να επιφέρει αρνητικές συνέπειες στην ποιότητα ζωής του ίδιου και της οικογένειάς του.

Ψυχολόγος – παιδοψυχολόγος

Μπορεί να αξιολογήσει, να διαγνώσει και να δημιουργήσει το παρεμβατικό πρόγραμμα για τις δυσκολίες που σχετίζονται με την ανάπτυξη, που ξεκινά από τη βρεφική ηλικία ως την εφηβεία.

Μαζί με τους παιδοψυχιάτρους μπορεί να χρησιμοποιήσει σταθμισμένα ψυχοδιαγνωστικά εργαλεία για τη μέτρηση και αξιολόγηση της νοημοσύνης και της προσωπικότητας του ατόμου.

Ο συμβουλευτικός ρόλος του παιδοψυχολόγου

Η συμβουλευτική αποτελεί μία ξεχωριστή μορφή θεραπευτικής παρέμβασης στον κλάδο της Παιδοψυχολογίας και ασχολείται με συγκεκριμένα θέματα.
Ο συμβουλευτικός ρόλος του παιδοψυχολόγου χωρίζεται σε δύο κατηγορίες:

1. στη συμβουλευτική γονέων και
2. στη συμβουλευτική παιδιών και εφήβων.

Συμβουλευτική γονέων

Η συμβουλευτική γονέων αφορά στην παροχή συμβουλευτικής υποστήριξης προς τους γονείς παιδιών :

• που ακολουθούν την τυπική ροή της ανάπτυξης αλλά πιθανόν παρουσιάζουν δυσκολίες στη συμπεριφορά και στη συναισθηματική ωρίμανση
• βρίσκονται στον άξονα της ψυχοπαθολογίας.

Τα θέματα με τα οποία ασχολείται είναι τα εξής:

Εκπαίδευση γονέων σε στρατηγικές αντιμετώπισης των μη επιθυμητών συμπεριφορών από την πλευρά του παιδιού. Οι συμπεριφορές αυτές μπορεί να σχετίζονται με έντονη επιθετικότητα στο σχολείο ή στο σπίτι και μη ακολουθία κανόνων.
Επίσης, σχετίζονται με έλλειψη σεβασμού των ορίων που έχουν θέσει οι γονείς, συναισθηματική ανωριμότητα του παιδιού κ.ά.

Βελτίωση του τρόπου διαπαιδαγώγησης του παιδιού.

Εκμάθηση στρατηγικών για την αντιμετώπιση δυσκολιών στην καθημερινότητα του παιδιού, όπως εκπαίδευση τουαλέτας, ή ρουτινών υγιεινής κ.ά.

Παροχή υποστήριξης κι ενδυνάμωσης γονέων των οποίων τα παιδιά βρίσκονται στο φάσμα της ψυχοπαθολογία. Συγκεκριμένα, ο παιδοψυχολόγος παρέχει υποστήριξη και ενδυνάμωση σε γονείς παιδιών:

• που βρίσκονται στο φάσμα του Αυτισμού,
• με διαταραχή ελλειμματικής προσοχής,
• παιδιών με μαθησιακές δυσκολίες,
• γενετικά σύνδρομα,
• που έχουν διαγνωσθεί με διαταραχές της προσωπικότητας και της συμπεριφοράς. Π.χ. η ιδεο-ψυχαναγκαστική διαταραχή, οι αγχώδεις διαταραχές, η παιδική κι εφηβική κατάθλιψη, οι διαταραχές της διαγωγής κ.ά.

Εκπαίδευση γονέων στην κατανόηση των συναισθημάτων του παιδιού κι εκμάθηση στρατηγικών συναισθηματικής αγωγής. Έτσι θα βοηθήσουν το παιδί να γενικεύσει την έκφραση των συναισθημάτων του με τυπικά αποδεκτούς τρόπους σε όλα τα πλαίσια.
Θα μάθει, επίσης, να κατανοεί και να αποδέχεται τα συναισθήματα των άλλων μέσ’ από τη διαμόρφωση θετικών προτύπων των γονέων.

Αντιμετώπιση, από την πλευρά του γονέα, μιας δυσμενούς συνθήκης για το παιδί. Στόχος είναι η εξομάλυνσή της και η ψυχική υγεία του ίδιου αλλά και του παιδιού. Τέτοιες περιπτώσεις είναι τα διαζύγια ή η ενδοοικογενειακή βία.

Ο συμβουλευτικός ρόλος του παιδοψυχολόγου έχει ως στόχο να διαμορφώσει τις κατάλληλες συνθήκες στη σχέση γονέα-παιδιού. Θα εξελιχθεί, έτσι, σε μια υγιή σχέση, όπου και οι δύο θα εκφράζουν τα θέλω τους με κατανόηση κι ενσυναίσθηση.

Επιπλέον, στοχεύει στο να αντιμετωπίσουν οι γονείς τις ανησυχίες τους σχετικά με τον γονεϊκό τους ρόλο ή την ανάπτυξη του παιδιού τους. Απώτερος σκοπός είναι η κατανόηση και αποδοχή αυτών.

Συμβουλευτική παιδιών κι εφήβων

Η συμβουλευτική παιδιών κι εφήβων περιλαμβάνει:

Αντιμετώπιση των ανεπιθύμητων συμπεριφορών κι εκμάθηση των επιθυμητών.

Κατανόηση του εαυτού και ανάπτυξη των δομών της προσωπικότητας. Αυτές σχετίζονται με την εγκαθίδρυση μίας υγιούς εικόνας του εαυτού και μίας διαμορφωμένης ταυτότητας φύλου.

Ανάπτυξη της συναισθηματικής νοημοσύνης. Δηλαδή, της ικανότητας του ατόμου να αντιλαμβάνεται και να κατανοεί τόσο τα συναισθήματά του όσο και των άλλων.

Παράλληλα μπορεί και να τα εκφράζει με κοινωνικά αποδεκτούς τρόπους. Σε ένα δεύτερο επίπεδο, μπορεί να αναπτύξει την έννοια της ενσυναίσθησης (empathy). Η τελευταία αναφέρεται στην κατανόηση των συναισθημάτων του άλλου, τοποθετώντας τον εαυτό στη θέση του άλλου.

Ανάπτυξη μεταγνωστικών δεξιοτήτων.

Καταπολέμηση αρνητικών συναισθημάτων που σχετίζονται με το άγχος ή τον φόβο αποτυχίας ή αποχωρισμού.

Ανάπτυξη ικανοτήτων αυτορρύθμισης και αυτοελέγχου της συμπεριφοράς.

Ψυχολογική υποστήριξη σε καταστάσεις αντιμετώπισης κρίσεων στα διάφορα πλαίσια ενδιαφέροντος του παιδιού όπως το σχολείο ή το σπίτι. Αυτές αφορούν σε περιπτώσεις σχολικού εκφοβισμού, σωματικής ή ψυχολογικής κακοποίησης, διαζύγιο γονέων, απώλεια κάποιου από τους γονείς ή σημαντικού άλλου.

Ο θεραπευτικός / παρεμβατικός ρόλος του παιδοψυχολόγου;

Όσον αφορά στον θεραπευτικό ρόλο του ψυχολόγου, αυτός χωρίζεται σε δύο στάδια:
α) την ψυχολογική αξιολόγηση του βρέφους, του παιδιού ή του εφήβου,
β) τη θεραπευτική διαδικασία.

α) Ψυχολογική αξιολόγηση του βρέφους, του παιδιού ή του εφήβου

Το στάδιο αυτό σχετίζεται με τη δημιουργία και την καθοδήγηση του παρεμβατικού ή θεραπευτικού προγράμματος.

Συγκεκριμένα η αξιολόγηση αφορά:

• Τη λήψη ιατρικού ιστορικού που αφορά στην περίοδο της κύησης, αλλά και του τοκετού. Ακόμη, αφορά και σε τυχόν παθολογίες που αντιμετωπίζει το παιδί.
• Τη λήψη ψυχολογικού ιστορικού όλων των μελών της οικογένειας του θεραπευόμενου ατόμου, το οποίο αφορά στην ψυχική υγεία τους.
• Αξιολόγηση της γνωστικής ικανότητας που σχετίζεται με την ανάπτυξη των δομών της αντίληψης, της μνήμης, της σκέψης και της μάθησης.
• Αξιολόγηση της προσωπικότητας, η οποία σχετίζεται με τη δομή και τα χαρακτηριστικά της ιδιοσυγκρασίας του παιδιού.
• Αξιολόγηση της συναισθηματικής ανάπτυξης του παιδιού, η οποία σχετίζεται με την αντίληψη, την κατανόηση και την έκφραση των συναισθημάτων.
• Τον καθορισμό των σταδίων – σταθμών που θα πρέπει να έχει κατακτήσει το παιδί ανάλογα με την ηλικία.

Η αξιολόγηση δίνει τη δυνατότητα σε γονέα και θεραπευτή να διακρίνουν και να κατανοήσουν τα ελλείμματα και τις δυσκολίες του παιδιού. Παράλληλα, μπορεί να διαφανεί αν παρουσιάζεται κάποιο πρόβλημα που αφορά στην ψυχοπαθολογία του.

β) Θεραπευτική διαδικασία

Έπειτα από την αξιολόγηση των παραπάνω, ακολουθεί η θεραπευτική διαδικασία, η οποία αφορά στα παιδιά που παρουσιάζουν αποκλίσεις της ανάπτυξης.
Η παρέμβαση, ανάλογα με το είδος και τη φύση της διαταραχής, σχετίζεται, κυρίως, με τους παρακάτω τομείς:

• Ανάπτυξη γνωστικών δεξιοτήτων που αφορούν στην αντίληψη, οπτική και ακουστική, και στη μνήμη.
• Ανάπτυξη της συναισθηματικής νοημοσύνης μέσα από το συμβολικό παιχνίδι και τη χρήση κοινωνικών ιστοριών.
• Ανάπτυξη της κοινωνικοποίησης και των κοινωνικών δεξιοτήτων του παιδιού.
• Θεραπευτική αντιμετώπιση των συμπεριφορών που δημιουργούν δυσφορία στο παιδί ή στο περιβάλλον κι εκμάθηση κανόνων των τυπικών συμπεριφορών.
• Καθοδήγηση ομαδικών συνεδριών που σχετίζονται με την αυτόνομη διαβίωση των παιδιών, καθώς και την ένταξή τους στα διάφορα κοινωνικά πλαίσια.

Μέσα από τη θεραπευτική διαδικασία το παιδί θα μάθει να λειτουργεί και να εντάσσεται στα κοινωνικά πλαίσια χωρίς δυσφορία ή αρνητικά συναισθήματα.
Θα έχει, ακόμη, επιθυμητά επίπεδα προσαρμογής. Απώτερος στόχος είναι η ομαλή ένταξή του, η αυτονομία και η ανεξαρτητοποίησή του, στο βαθμό που η διαταραχή επιτρέπει.

Όσον αφορά στις βαριές ψυχικές διαταραχές, η θεραπευτική διαδικασία πρέπει να εξελίσσεται με την εποπτεία παιδοψυχιάτρου. Έτσι θα μπορεί να δίνεται, όπου είναι απαραίτητο, και φαρμακευτική αγωγή.
Τέτοιες διαταραχές είναι, για παράδειγμα, η παιδική κατάθλιψη, η σχιζοφρένεια ή άλλες διαταραχές της προσωπικότητας.

Για να επιτελέσει τον συμβουλευτικό ή θεραπευτικό του ρόλο, ο παιδοψυχολόγος θα πρέπει να κατέχει κάποιον ψυχοθεραπευτικό τίτλο. Τότε δύναται να γνωρίζει τις τεχνικές που θα μπορεί να εφαρμόσει κατά τη διάρκεια της θεραπείας.

Σημαντικές δεξιότητες του παιδοψυχολόγου για την εξέλιξη και αποδοτικότητα της θεραπευτικής διαδικασίας της συμβουλευτικής και της παρέμβασης.

Προκειμένου η θεραπευτική διαδικασία να λειτουργήσει εποικοδομητικά θα πρέπει ο παιδοψυχολόγος, όπως κι ο ψυχολόγος- ψυχοθεραπευτής, να διαθέτει κάποιες δεξιότητες.
Συγκεκριμένα:

Διαπροσωπικές δεξιότητες
Αφορούν στις δεξιότητες της επικοινωνίας, της αυθεντικής ακρόασης, της ενσυναίσθησης και της συναισθηματικής ανταπόκρισης. Επίσης, στη σωστή χρήση της γλώσσας αλλά και στην αντίληψη και κατανόηση της γλώσσας του σώματος.

Προσωπικές πεποιθήσεις και συμπεριφορές
Σχετίζονται με την ευαισθησία στις αξίες και του πελάτη, την άνευ όρων αποδοχή και την πίστη στη δύναμη της αλλαγής.

Αντιληπτικές δεξιότητες
Αναφέρονται στην ικανότητα να αντιλαμβάνεται το πρόβλημα του θεραπευόμενου, να το κατανοεί και να το αξιολογεί. Μπορεί, έτσι, να προβλέψει μελλοντικές συμπεριφορές κι επιπτώσεις, να έχει γνωστική ευελιξία και να θυμάται πληροφορίες για τον θεραπευόμενο.

Προσωπική σταθερότητα
Αναφέρεται στην απουσία των προσωπικών αναγκών ή παράλογων πεποιθήσεων, οι οποίες μπορεί να είναι δυσλειτουργικές για τη θεραπευτική διαδικασία. Αφορά, ακόμη, στην τοποθέτηση προσωπικών ορίων και στην ικανότητα να μπορεί να μπαίνει στη θέση του άλλου.

(McLeod, 2003)

Μέσα από τις δεξιότητες αυτές ο παιδοψυχολόγος, ως σύμβουλος, μπορεί να δομήσει μια πρόσφορη σχέση με τον πελάτη. Θα υπάρχει, επιπλέον, μια αρμονική επαφή στη θεραπευτική διαδικασία, η οποία διακατέχεται από τον σεβασμό και την αποδοχή. Επομένως, είναι λιγότερο πιθανόν να δημιουργηθούν αρνητικές εικόνες προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση.

Γιατί να επισκεφθείτε έναν παιδοψυχολόγο;

Σε κάποιες φάσεις της ζωής μας μπορεί να αντιμετωπίσουμε δυσκολίες ή καταστάσεις που δημιουργούν δυσάρεστα συναισθήματα. Αυτά πολλές φορές μπορεί να εμποδίζουν την ομαλή εξέλιξη της οικογένειας ή του παιδιού μας. Μπορεί, λοιπόν, να μειωθεί η λειτουργικότητα της οικογενειακής ζωής και της κοινωνικότητας και κατ΄επέκταση η ποιότητα ζωής.

Ο ψυχολόγος είναι ο ειδικός, ο οποίος έχει εξειδικευθεί στο να κατανοεί τα μείζονα, και μη, ζητήματα που απασχολούν τον άνθρωπο. Ακόμη, τον βοηθάει να αναπτύσσει δεξιότητες, οι οποίες τον καθιστούν ικανό να λύνει τα προβλήματά του.

Ο στόχος της ψυχοθεραπείας είναι να ζήσει το άτομο μία όσο το δυνατόν πιο ολοκληρωμένη ζωή, ικανοποιώντας τις βασικές του ανάγκες.

Στην ψυχοθεραπεία ο ενδιαφερόμενος έχει τη δυνατότητα να εκφράζει ελεύθερα τις σκέψεις και τα συναισθήματά του. Δεν έχει τον φόβο μήπως πληγώσει κάποιον, τον κατακρίνουν ή έχει άλλες δυσάρεστες συνέπειες.

Έχει την ευκαιρία να γνωρίσει καλύτερα τον εαυτό του, τα συναισθήματα και τη συμπεριφορά του. Μπορεί να ανακαλύπτει τις ανάγκες του, τους φόβους, τις προσδοκίες και τις πεποιθήσεις που καθορίζουν τη ζωή του.

Στην ψυχοθεραπευτική διαδικασία μπορεί να δοκιμάσει και να υιοθετήσει καινούργιους και πιο λειτουργικούς τρόπους σκέψης και συμπεριφοράς. Αυτοί μπορούν να αλλάξουν τη ζωή του προς την κατεύθυνση που θέλει, βρίσκοντας λύσεις σε θέματα που τον απασχολούν. Και όλα αυτά σε ένα ασφαλές πλαίσιο με την καθοδήγηση του θεραπευτή του.

Υπάρχουν φορές που η ψυχοθεραπεία δεν είναι δυνατόν να αλλάξει τις καταστάσεις που προκαλούν ψυχική δυσφορία ή ψυχολογικά και σωματικά συμπτώματα. Μπορεί, όμως, να βοηθήσει το άτομο να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει τις καταστάσεις αυτές. Θα απαλλαχθεί έτσι από τις αρνητικές συνέπειές τους.

Ο ψυχολόγος είναι εκπαιδευμένος στο να υποδείξει στον ενδιαφερόμενο ευνοϊκούς δρόμους και κατάλληλους τρόπους για μια αλλαγή στη ζωή του. Θα μπορέσει έτσι να πετύχει τους στόχους του.
Δε «θεραπεύει» μόνος του. Βοηθάει τον ενδιαφερόμενο, με διάφορες τεχνικές, να απαλλαγεί από τον ψυχικό του πόνο και να αλλάξει τη ζωή του. Να βάλει εφικτούς στόχους αυτοβελτίωσης μέσα από μία εποικοδομητική συνεργασία.

Έτσι, μέσ’ απ’ αυτήν τη διαδικασία το παιδί μπορεί να διαμορφώσει μέσα του έναν ψυχικά υγιή ενήλικο. Θα μπορεί να αντιμετωπίζει τις δυσκολίες χωρίς να δημιουργούνται ψυχικά τραύματα που, μακροπρόθεσμα, προκαλούν προβλήματα στις σχέσεις και στη ζωή του

Πότε να επισκεφθείτε έναν παιδοψυχολόγο;

Πολλές φορές η πιθανότητα επίσκεψης σε έναν παιδοψυχολόγο αγχώνει και προβληματίζει τους γονείς. Ωστόσο, η αποφυγή της μπορεί να επιφέρει, κάποιες φορές, περισσότερα αρνητικά αποτελέσματα.

Μια επίσκεψη στον παιδοψυχολόγο μπορεί να αποβεί σωτήρια σε κάποιες περιπτώσεις!

Φυσικά δεν είναι αναγκαίο όλα τα παιδιά να επισκεφθούν κάποιον παιδοψυχολόγο.

Ποιοι είναι οι λόγοι που πρέπει να μας οδηγήσουν σ’ έναν παιδοψυχολόγο;

Οι λόγοι για τους οποίους ένα παιδί, ένας έφηβος ή οι γονείς πρέπει να επισκεφθούν έναν ψυχολόγο είναι όταν:

• Οι γονείς έχουν απορίες ή διαφωνίες σχετικά με τη διαπαιδαγώγησή του.
• Η οικογένεια έχει βιώσει μια δυσμενή κατάσταση, όπως ένας χωρισμός, κάποια ασθένεια, ή θάνατος. Ό,τι συμβαίνει εντός του πλαισίου της οικογένειας έχει επιπτώσεις στην ψυχική υγεία του παιδιού. Η πρόληψη, λοιπόν, μπορεί να λειτουργήσει θετικά στην ανάπτυξη επικείμενης ψυχοπαθολογίας.
• Tο παιδί αντιμετωπίζει πρόβλημα στην εξέλιξή του και φαίνεται να μην ακολουθεί τις τυπικές καμπύλες ανάπτυξης. ‘Οταν πρέπει, επίσης, να γίνει αξιολόγηση της νοημοσύνης και των ικανοτήτων του.
• Παρουσιάζει μαθησιακές δυσκολίες, διάσπαση ελλειμματικής προσοχής, στερεοτυπικές συμπεριφορές ή άλλες δυσκολίες.
• Παρουσιάζει αλλαγή σε διάφορες σημαντικές συμπεριφορές.
• Παρατηρείται απότομη και ανεξήγητη αλλαγή της σχολικής επίδοσης ή απώλεια ενδιαφέροντος γι’ αυτό.
• Διαπιστώνονται απότομες εναλλαγές στις διατροφικές συνήθειες, δηλαδή, αρχίζει να τρώει βουλιμικά ή, αντίθετα, παρουσιάζει ανορεξία.
• Παρουσιάζει δυσκολίες στον ύπνο ή κάποια διαταραχή ύπνου, όπως αϋπνίες ή νυχτερινή ενούρηση χωρίς παθολογικά αίτια.
• Κλείνεται στον εαυτό του, αποφεύγει κάθε διάλογο ή επιτίθεται.
• Νιώθει άσχημα με τον εαυτό του, είναι αγχωμένο, πιεσμένο, θλιμμένο, φέρεται δειλά και δεν έχει αυτοπεποίθηση.
• Παρουσιάζει κατατονικά συναισθήματα που πιθανόν να συνδέονται με καταθλιπτική διάθεση.
• Μιλά για τον θάνατο, τον δικό του ή αγαπημένων του προσώπων, με επιμονή και για αρκετό χρονικό διάστημα.
• Παίρνει ναρκωτικά ή άλλες ουσίες (π.χ. πίνει συστηματικά) ή οι γονείς αντιλαμβάνονται πιθανή εξάρτηση από κάποια ουσία.
• Δείχνει να αποφεύγει ένα άτομο που του ήταν προσφιλές κι αυτό συμπίπτει με την έναρξη προκλητικής ερωτικής συμπεριφοράς.
• Παρουσιάζει τάσεις μυστικοπάθειας, λέει ψέματα στους γονείς ή σημαντικούς άλλους με στόχο την αποφυγή κριτικής ή επιπλήξεων.
• Παρουσιάζει αυτοτραυματικές συμπεριφορές ή τραυματίζει άλλους.
• Εμφανίζει παραβατική συμπεριφορά (κλοπές, βανδαλισμοί κτλ.).
• Φέρεται με ιδιαίτερα έντονη ανυπακοή στο σπίτι ή στο σχολείο.

Κατάλογος των γνωστότερων διαταραχών ή δυσκολιών όπου η συμβολή του παιδοψυχολόγου κρίνεται απαραίτητη

• διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές (αυτισμός της παιδικής ηλικίας),
• ΔΕΠ-Υ: Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής- Υπερκινητικότητας,
• αγχώδεις διαταραχές,
• φοβίες,
• επιθετικότητα,
• διαζύγιο γονέων ή πένθος,
• δυσκολίες προσαρμογής στα διάφορα πλαίσια,
• γενετικά σύνδρομα,
• διαχείριση κρίσεων,
• συναισθηματικές δυσκολίες,
• βαριές ψυχικές διαταραχές (κατάθλιψη της παιδικής ηλικίας ή παιδική σχιζοφρένεια κ.ά.),
• συμπεριφορικές δυσκολίες,
• εναντιωματική προκλητική διαταραχή,
• ψυχαναγκαστική- καταναγκαστική διαταραχή,
• διαταραχές πρόσληψης τροφής (ανορεξία, βουλιμία),
• διαχείριση του πόνου σε περιπτώσεις παιδιών με χρόνιες παθήσεις, όπως ο διαβήτης, οι εγκεφαλικές βλάβες, ο καρκίνος.

Βιβλιογραφία
Kerig, P. K. & Wenar, C. (2008). Εξελικτική ψυχοπαθολογία: Από βρεφική ηλικία στην εφηβεία Αθήνα: Gutenberg.
McLeod, J. (2003) Doing Counselling Research, 2nd edn. London: Sage

Photos by https://dadoudis.com/

The post Ο ρόλος του παιδοψυχολόγου. Το πότε, το πώς και το γιατί appeared first on Miss or Madam.