Διατροφική ετικέτα και διατροφική σήμανση τροφίμων

Κοιτάζοντας μια συσκευασία από οποιοδήποτε τρόφιμο, θα δούμε στο πίσω ή στο κάτω μέρος ένα πινακάκι που μας δίνει πληροφορίες, όσον αφορά στο τρόφιμο που πρόκειται να καταναλώσουμε.

Πόσοι, όμως, αλήθεια από εμάς γνωρίζουν να διαβάζουν και να αξιολογούν, σωστά, μία διατροφική ετικέτα; Ας τα πάρουμε, λοιπόν, από την αρχή και ας δούμε τι είναι η διατροφική ετικέτα.

Διάβασε επίσης: Η σωστή διατροφή διδάσκεται;

Διατροφική ετικέτα

Η διατροφική ετικέτα αποτελεί την «ταυτότητα» το τροφίμου. Παρέχει στους καταναλωτές πληροφορίες για το θρεπτικό περιεχόμενο των τροφών. Με βάση αυτές τις πληροφορίες μπορούμε να συγκρίνουμε μεταξύ τους παρόμοια προϊόντα από διαφορετικές εταιρείες, και να κάνουμε τις ορθότερες, για εμάς, επιλογές.

Σύμφωνα με τη νομοθεσία από τις 13/12/2014, οποιοδήποτε τυποποιημένο τρόφιμο κυκλοφορεί στην αγορά για τις χώρες της ΕΕ είναι υποχρεωμένο να αναφέρει τη διατροφική σήμανση και τη διατροφική του ετικέτα.

Από τον κανόνα αυτό εξαιρούνται τα ωμά και φρέσκα προϊόντα του σούπερ μάρκετ, όπως φρούτα, λαχανικά και ψάρια, όπου εκεί η διατροφική επισήμανση είναι προαιρετική.

Κάθε διατροφική ετικέτα πρέπει να περιέχει:

• Το όνομα του τροφίμου και την περιγραφή αυτού, όταν η εμπορική ονομασία δεν το προσδιορίζει, π.χ Γιολάντα (όνομα προϊόντος), γιαούρτι με φρούτα (περιγραφή προϊόντος).

• Τα συστατικά του με σειρά από αυτό που βρίσκεται σε μεγαλύτερη ποσότητα σε αυτό που βρίσκεται σε μικρότερη. Αν ένα συστατικό βρίσκεται σε ποσοστό μικρότερο του 25%, η κατασκευάστρια εταιρεία δεν είναι υποχρεωμένη να το αναφέρει.

Παρ’ όλα αυτά, πολλές φορές, θα δούμε να γράφεται «το προϊόν περιέχει ίχνη από» προς αποφυγή κατανάλωσής του από άτομα με κάποιες αλλεργίες.

• Λεπτομέρειες όσον αφορά στην παρασκευάστρια εταιρεία, στη χώρα προέλευσης και στη χώρα τυποποίησης.

• Την ποσότητα του τροφίμου ανά συσκευασία καθώς και τη φυσική κατάσταση στην οποία αυτό βρίσκεται, δηλαδή σε στερεή ή σε υγρή μορφή.

• Τη λίστα από τα συστατικά που περιέχει, δηλαδή τις πρώτες ύλες για την παρασκευή του.

Και εδώ βρίσκεται το εξής παράδοξο: ενώ για ολοκληρωμένο το προϊόν η κατασκευάστρια εταιρεία είναι υποχρεωμένη να δώσει λεπτομέρειες για τη χώρα παρασκευής κτλ., δεν είναι υποχρεωμένη να δώσει λεπτομέρειες για τις πρώτες ύλες που χρησιμοποίησε, πέρα από το να τις ονοματίσει.

• Τη διατροφική ετικέτα, δηλαδή πληροφορίες για ενέργεια, λίπος, ζάχαρη και αλάτι στο προϊόν.

• Συνθήκες αποθήκευσης ή μεταφοράς.

Σε πολλές συσκευασίες, για εμπορικούς λόγους, θα δούμε και τις ενδείξεις « χωρίς…», «με λιγότερο…», «φυσικό προϊόν».

Σε τι βοηθούν η διατροφική ετικέτα και η διατροφική σήμανση

Η διατροφική ετικέτα και επισήμανση μάς βοηθά να κάνουμε τις σωστές επιλογές τροφών μεταξύ παρόμοιων προϊόντων καθώς και να γνωρίσουμε πιο καλά το προϊόν που θα καταναλώσουμε, αφού μας δίνει πληροφορίες για την ποσότητα λίπους, ζάχαρης και άλατος που περιέχει αυτό.
Είναι, όμως, αρκετή; Η απάντηση είναι «όχι».

Διατροφική σήμανση

Δυστυχώς, στην πραγματικότητα, η διατροφική επισήμανση κάθε τροφίμου μάς δίνει αδρά κάποιες πληροφορίες γι’ αυτό. Από τη στιγμή που ο καταλανωτής δεν μπορεί να γνωρίζει τίποτα για τις πρώτες ύλες που χρησιμοποιήθηκαν ούτε για τον τρόπο παρασκευής του, στην ουσία δεν γνωρίζει το προϊόν.

Xρόνια τώρα έχουν ξεκινήσει δύο ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες, το «eat original», που έκλεισε πρόσφατα, και η «pro nutriscore», που συνεχίζει να συγκεντρώνει υπογραφές με στόχο να καταγράφονται περισσότερες λεπτομέρειες για τα φάρμακα ή γενικότερα βοηθήματα που χρησιμοποιήθηκαν κατά την καλλιέργεια των πρώτων υλών.

Μόνο τότε ο καταναλωτής θα μπορεί να αξιολογήσει πλήρως ένα προϊόν, πριν το καταναλώσει, και, νομίζω, ότι τότε θα κατανοήσουμε, πραγματικά, τη διαφορά μεταξύ προϊόντων βιολογικής καλλιέργειας και συμβατικής.

Ο αντίλογος στα παραπάνω θα ήταν ότι υπάρχουν κρατικοί ελεγκτικοί μηχανισμοί που ασχολούνται με την ασφάλεια κατανάλωσης τροφών, και δεν μπορεί ο καταναλωτής να γίνει ο ίδιος «αγορανομία». Αυτό είναι σίγουρο, όμως, στις αναλύσεις δεν ασχολούνται με ίχνη φαρμάκων που η μεμονωμένη πρόσληψή τους δεν θα φέρει κανένα πρόβλημα.

Τι γίνεται, όμως, από τη μακροχρόνια κατανάλωση του προϊόντος ή την κατανάλωση πολλών προϊόντων στα οποία έχει χρησιμοποιηθεί το ίδιο φυτοφάρμακο;

Για παράδειγμα, η γνωστή σε όλους γλυφοσάτη, με αντικρουόμενα αποτελέσματα, όσον αφορά στην καρκινογόνο δράση της.

Το 2016 ο ΠΟΥ και το FAO, μαζί, εξέδωσαν έκθεση που αναφέρει ότι η χρήση σκευασμάτων γλυφοσάτης δεν είναι απαραίτητα επιβλαβής για την υγεία, και καθόρισαν μέγιστα όρια αποδεκτής ημερήσιας πρόσληψης (mg/kg σωματικού βάρους ημερησίως) για τη χρόνια τοξικότητα.

Αυτή είναι, όμως, μία πληροφορία που ο καταναλωτής αυτήν τη στιγμή δεν μπορεί να πάρει.

Η ασφάλεια των τροφών είναι ένα θέμα που αφορά όλους μας, και γι’ αυτό, κατά την επιλογή, πρέπει να είμαστε δίπλα σχολαστικοί.

Ως καταναλωτές, καλό είναι να ζητάμε ενημέρωση για τα προϊόντα που θα καταναλώσουμε και να τη διεκδικούμε. Γιατί, όπως λέμε πάντα, η υγιεινή διατροφή δεν είναι τιμωρία, είναι προσπάθεια για μία καλύτερη ζωή.

Διάβασε επίσης: ΕΡΕΥΝΑ: Η υγιεινή διατροφή ωφελεί τον πλανήτη

Φωτογραφία από watchfit.com

Ακολουθήστε το Miss or Madam στο Facebook και στο Instagram.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.