Όχι γιατί με σόκαρε. Αλλά γιατί με άγγιξε εκεί που πονάει: στις πιο ήσυχες γωνιές της καθημερινότητας μας ως γονείς. Εκεί που δε μιλάμε εύκολα. Εκεί που η αγάπη μας για τα παιδιά μας συχνά χάνει τον δρόμο της, όχι από έλλειψη, αλλά από ταχύτητα, άγνοια ή απλή… κούραση.

Είναι μια σειρά που πρέπει να δουν όλοι οι γονείς, ειδικά εκείνοι που έχουν παιδιά στην εφηβεία ή που πλησιάζουν σε αυτήν. Γιατί δεν έχει δράματα και υπερβολές. Έχει κάτι χειρότερο: ρεαλισμό. Και αυτό πονάει.

Όπως έγραψε και το New York Magazine, το Adolescence μας βάζει χωρίς προσπάθεια μέσα στη ζωή του Jamie, ενός 13χρονου αγοριού με baby face, με εκείνη την αθωότητα που σε κάνει να θέλεις να τον προστατεύσεις από τον κόσμο. Και από τον ίδιο του τον εαυτό. Η οικογένειά του; Σχεδόν “κανονική”. Ένας πατέρας που δουλεύει από το πρωί ως το βράδυ και μεταφέρει, χωρίς να το ξέρει, πρότυπα «αντρικού μεγαλώματος»: να είσαι δυνατός, να μην εκφράζεις τα συναισθήματά σου, να τα καταφέρνεις, να παίζεις καλή μπάλα. Μια μαμά που προσπαθεί να κρατήσει τις ισορροπίες μέσα στο σπίτι, πιο ήρεμη, πιο γεφυρωτική, αλλά και η ίδια κουρασμένη.

Γιατί, όμως, προβλημάτισε η σειρά «Adolescence» τόσο πολύ τους γονείς;

Ίσως γιατί είδαν το παιδί τους. Ίσως γιατί ένιωσαν ότι το δωμάτιο με την κλειστή πόρτα, το βλέμμα που δεν τους κοιτάει πια στα μάτια, ο κόμπος στον λαιμό του παιδιού που δεν ξέρει πώς να τον ξεμπερδέψει… όλα αυτά τα έχουν ζήσει. Ίσως γιατί, όπως ο Jamie, έτσι και τα δικά τους παιδιά ζουν σε έναν κόσμο γεμάτο social media, likes, φίλτρα, συγκρίσεις.

Και ξέρεις τι κάνουμε συχνά; Κρυβόμαστε πίσω από τη φράση “έτσι είναι η νέα γενιά” ή “αυτά έχουν αλλάξει τώρα”. Κρυβόμαστε πίσω από την ίδια την τεχνολογία και την εξέλιξή της, χωρίς να αναλογιστούμε ότι έχουμε να κάνουμε με παιδιά. Με ανθρώπους που διαμορφώνονται τώρα. Όπως τους μαθαίνουμε να τρώνε σωστά, να λένε “ευχαριστώ” και “συγγνώμη”, έτσι πρέπει να τους μάθουμε και πώς να χειρίζονται το internet, τα social media, την οθόνη. Γιατί δεν είναι κάτι που «θα μάθουν μόνα τους». Είναι κάτι που πρέπει να τους το διδάξουμε, πρώτα με το παράδειγμα και μετά με τον έλεγχο.

Το δικό μου παιδί είναι 13. Και δεν έχει Instagram. Όχι γιατί δε ζητάει. Όχι γιατί δεν καταλαβαίνω την ανάγκη να είναι “μέσα”. Και εγώ είμαι. Του έχω, όμως, εξηγήσει τη σχέση μου με τα social media. Ξέρει ότι η δική μου παρουσία εκεί είναι καθαρά επαγγελματική. Ξέρει ότι όταν με βλέπει με το κινητό, είμαι στη δουλειά μου, όχι στο scroll. Και με τον ίδιο τρόπο του ζητάω να έχει επίγνωση και αυτοέλεγχο. Όχι επειδή “δεν πρέπει”, αλλά επειδή έχει επιλογή. Την επιλογή να είναι ακόμα παιδί.

Για να είμαι πιο ήρεμη αλλά και για να γνωρίζει ότι υπάρχουν όρια, εχω στο κινητό του το Family Link. Έχει συγκεκριμένο χρόνο καθημερινής χρήσης του internet, περίπου μία με μιάμιση ώρα τη μέρα, και μπορώ να ελέγχω ανά πάσα στιγμή πού μπαίνει, τι κατεβάζει, τι βλέπει. Δεν είναι θέμα αστυνόμευσης. Είναι θέμα εμπιστοσύνης με όρια. Γιατί η εμπιστοσύνη δε σημαίνει “άφησέ το να κάνει ό,τι θέλει”. Σημαίνει “είμαι εδώ, παρακολουθώ, καθοδηγώ”.

Και ναι, πολλές φορές σκέφτηκα πόσο viral θα μπορούσε να γίνει το παιδί μου. Είναι γεμάτος ενδιαφέροντα και ταλέντα, περιεχόμενο για μέρες και με πολλές καρδιές! Γιατί τα παιδιά “πουλάνε”! Αλλά επιλέγω να τον προστατεύσω. Όχι γιατί φοβάμαι. Αλλά γιατί τον σέβομαι.

Μήπως τελικά αυτή η σειρά μάς χτύπησε γιατί μας έβαλε μπροστά στον καθρέφτη;

Πόσες φορές έχουμε αγνοήσει ένα δάκρυ λέγοντας “ε, τώρα εφηβεία είναι”;
Πόσες φορές βολευτήκαμε όταν το παιδί μας έμεινε πίσω από μία οθόνη για να κάνουμε τις δουλειές μας ή απλά για να έχουμε λίγο την ησυχία μας;
Πόσες φορές είπαμε “αργότερα” και το “μετά” δεν ήρθε ποτέ;

Πόσες φορές ακούσαμε στ’ αλήθεια τι νιώθει το παιδί μας; Το αγκαλιάσαμε όταν δεν είχε λόγο να είναι καλά, το επιβραβεύσαμε όταν δεν τα κατάφερε, του σταθήκαμε χωρίς όρους;

Η σειρά «Adolescence» δε σου λέει τι να κάνεις. Δε σου δείχνει “το σωστό”.
Σου θυμίζει πόσο εύκολο είναι να ξεχάσεις. Και πόσο δύσκολο να είσαι εκεί παρών, ουσιαστικά, με ανοιχτή καρδιά και ανοιχτά αυτιά.

Και ίσως αυτό είναι που τελικά μας πόνεσε τόσο πολύ.

Ίσως τελικά, αυτή η σειρά να μη μας μίλησε μόνο για την εφηβεία. Ίσως να μας ψιθύρισε κάτι πιο δύσκολο: ότι η αληθινή σύνδεση με τα παιδιά μας ξεκινά από τη δική μας ειλικρίνεια.

Διάβασε επίσης: Συγκρούσεις με το παιδί μου στην εφηβεία

Άγχος στην εφηβεία

The post «Adolescence»: Μια σειρά που δεν τη βλέπεις απλώς, τη νιώθεις appeared first on Miss or Madam.

Η εφηβεία είναι μια φυσιολογική φάση στην ανάπτυξη ενός ατόμου που συνήθως καλύπτει την περίοδο από την παιδική ηλικία μέχρι την ενηλικίωση. Αυτή η φάση χαρακτηρίζεται από εντονότατες φυσικές, συναισθηματικές και κοινωνικές αλλαγές.

Η υποστήριξη, η κατανόηση και η ανοιχτή επικοινωνία μπορούν να βοηθήσουν στην καλύτερη διαχείριση αυτής της σημαντικής ζωτικής φάσης.

Παιδιά στην εφηβεία

Ορισμένα κύρια χαρακτηριστικά:

-Σημαντικές αλλαγές στο σώμα, την ανάπτυξη του στήθους ή την ανάπτυξη των γεννητικών οργάνων.

-Αυξημένες συναισθηματικές αλλαγές, αναζήτηση της ταυτότητας, διακυμάνσεις στη διάθεση και αυτογνωσία.

-Ενδιαφέρον για τις κοινωνικές σχέσεις, ανεξαρτησία από την οικογένεια, αναζήτηση νέων φίλων και αντίληψη του ρόλου του ατόμου στην κοινωνία.

-Τονίζεται, επίσης, η ανάγκη να καθοριστεί η ταυτότητα του ατόμου, συμπεριλαμβανομένων των προσανατολισμών στα ενδιαφέροντα, τις αξίες και τις πεποιθήσεις.

Κλιμακτήριος:

Κλιμακτήριος είναι η περίοδος μετάβασης από την αναπαραγωγική ηλικία στην εμμηνόπαυση. Είναι συνήθως συνδεδεμένη με φυσιολογικές αλλαγές στα επίπεδα ορμονών.

Οι γυναίκες μπορεί να αντιμετωπίζουν φυσικά και συναισθηματικά συμπτώματα, όπως εξάψεις, εφίδρωση, αλλαγές στη διάθεση και στον ύπνο, έλλειψη σεξουαλικού ενδιαφέροντος. Όμως, θα πρέπει να γνωρίζετε ότι δεν έχουν όλες οι γυναίκες ενοχλητικά συμπτώματα στην περίοδο της κλιμακτηρίου.

Εφηβεία – Κλιμακτήριος

Και στις δύο αυτές φάσεις, η καλή επικοινωνία είναι αναγκαία. Είναι σημαντικό να ακούτε τα παιδιά σας, να κατανοείτε τις ανάγκες τους και να προσφέρετε στήριξη. Στην περίπτωση της κλιμακτηρίου, η συμπαράσταση και η κατανόηση των φυσικών αλλαγών μπορεί να είναι εξίσου σημαντική.

Κάθε άνθρωπος βιώνει αυτά τα στάδια με διαφορετικό τρόπο, και η ενασχόληση με τις ανάγκες και των δύο μπορεί να ενισχύσει την ένωση και την ομαλή λειτουργία της οικογένειας.

Διάβασε επίσης: Διατροφή στην κλιμακτήριο

Άγχος στην εφηβεία

The post Παιδιά στην εφηβεία, μαμά στην κλιμακτήριο! appeared first on Miss or Madam.

Συναγερμό σήμαναν οι αμερικανικές υγειονομικές αρχές μετά τη δημοσίευση πολύ ανησυχητικών στοιχείων για την ψυχική υγεία των μαθητών λυκείου –και ιδίως των κοριτσιών– σε μια έκθεση που δείχνει ότι το 22% των εφήβων σκεφτόταν την αυτοκτονία.

Σχεδόν τρεις στις πέντε μαθήτριες λυκείου (ποσοστό 57%) αισθάνονταν θλίψη ή απόγνωση το 2021 καθημερινά για περίοδο τουλάχιστον δύο εβδομάδων, σε τέτοιο βαθμό που διέκοψαν τις συνήθεις δραστηριότητές τους, αναφέρεται στην έκθεση των Κέντρων Πρόληψης και Αντιμετώπισης Ασθενειών (CDC) που καταγράφει πώς εξελίχθηκε η ψυχολογική κατάσταση των εφήβων την τελευταία δεκαετία. Το ποσοστό αυτό είναι διπλάσιο σε σύγκριση με εκείνο των αγοριών και συνιστά επίσης ρεκόρ δεκαετίας. Το 2011 μόνο το 36% των κοριτσιών δήλωνε ότι αισθανόταν θλίψη ή απόγνωση για παρατεταμένο χρονικό διάστημα.

Ένα στα τρία κορίτσια (30%) σκέφθηκε σοβαρά να βάλει τέλος στη ζωή του. Το ποσοστό αυτό ανέρχεται στο 14% για τα αγόρια και στο 22% για το σύνολο των εφήβων αυτής της ηλικιακής ομάδας (15-18 ετών). Το 2011 για τα κορίτσια το ποσοστό αυτό ήταν 19%.

Μία στις πέντε κοπέλες (18%) βίωσε σεξουαλική βία και πάνω από μία στις δέκα (14%) είχε μια εξαναγκαστική σεξουαλική σχέση.

Το 22% των μαθητών λυκείου σκέφθηκε κάποια στιγμή να βάλει τέλος στη ζωή του – Τα στοιχεία αυτά προκύπτουν από ένα ερωτηματολόγιο που καλούνται να συμπληρώσουν κάθε δύο χρόνια οι μαθητές λυκείου στις ΗΠΑ.

«Δείχνουν ότι οι έφηβοί μας χρειάζονται περισσότερη υποστήριξη για να πετύχουν, να ελπίζουν και να ανθίσουν» ανέφερε σε μια ανακοίνωσή της η Ντέμπρα Χιούρι, στέλεχος των CDC. «Τα προγράμματα πρόληψης στα σχολεία έδειξαν ότι μπορούμε να ρίξουμε ένα ζωτικής σημασίας σωσίβιο σωτηρίας σε αυτά τα εντεινόμενα κύματα ψυχικών τραυμάτων», πρόσθεσε.

Σύμφωνα με την έκθεση, σχεδόν το 70% των μαθητών ΛΟΑΤΚΙ+ βίωσαν ένα συνεχές αίσθημα θλίψης ή απόγνωσης το 2021 και πάνω από ένας στους πέντε (22%) αποπειράθηκε να βάλει τέλος στη ζωή του.

Τα πιο πρόσφατα στοιχεία συλλέχθηκαν το φθινόπωρο του 2021, αφού επαναλειτούργησαν τα περισσότερα σχολεία τα οποία είχαν κλείσει λόγω της πανδημίας της Covid-19. Και άλλες μελέτες έδειξαν τις ολέθριες συνέπειες της πανδημίας για την ψυχική υγεία των εφήβων, ωστόσο η έρευνα των CDC υπογραμμίζει ότι η τάση αυτή είχε ξεκινήσει πριν από την εμφάνιση του νέου κορονοϊού.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Το 82% των εφήβων και νέων έχει γίνει μάρτυρας παραβιάσεων δικαιωμάτων των παιδιών

Sextortion: Τι είναι ο σεξουαλικός εκβιασμός και τι πρέπει να γνωρίζουν οι γονείς, για να προστατεύσουν τους εφήβους

The post ΗΠΑ: Το 22% των μαθητών λυκείου σκέφθηκε κάποια στιγμή να βάλει τέλος στη ζωή του appeared first on Miss or Madam.

Όσοι δεν κοιμούνται αρκετά, είναι επίσης πιο πιθανό να έχουν έναν συνδυασμό άλλων ανθυγιεινών χαρακτηριστικών, όπως αυξημένο λίπος γύρω από τη μέση, αυξημένη αρτηριακή πίεση, αυξημένα επίπεδα σακχάρου και λιπιδίων στο αίμα κ.α. Γενικότερα όσοι κοιμούνται λίγο, είναι πιθανότερο να εμφανίσουν μεταβολικό σύνδρομο ήδη από μικροί, κάτι που αυξάνει τον μελλοντικό καρδιαγγειακό κίνδυνο.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρ Χεσούς Μαρτίνεθ Γκόμεθ του Ισπανικού Εθνικού Κέντρου Καρδιαγγειακής Έρευνας (CNIC) στη Μαδρίτη, οι οποίοι έκαναν τη σχετική ανακοίνωση σε διεθνές συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Καρδιολογίας στη Βαρκελώνη, μελέτησαν 1.229 εφήβους, που φόρεσαν για μια εβδομάδα ειδική συσκευή καταγραφής της σωματικής δραστηριότητάς τους.

Έρευνα: Αυξημένος ο κίνδυνος παχυσαρκίας για τους εφήβους που δεν κοιμούνται αρκετά

Διαπιστώθηκε ότι στην ηλικία των 12 ετών μόνο το 34% των παιδιών κοιμούνταν τουλάχιστον οκτώ ώρες και το ποσοστό αυτό έπεφτε στο 23% για τα παιδιά 14 ετών και στο 19% για τα παιδιά 16 ετών. Τα αγόρια γενικά κοιμούνταν λιγότερο από τα κορίτσια. Οι έφηβοι που κοιμούνταν περισσότερο, είχαν επίσης καλύτερη ποιότητα ύπνου και ξυπνούσαν σπανιότερα μέσα στη νύχτα.

Τα ποσοστά υπέρβαρων/παχύσαρκων ήταν 27%, 24% και 21% αντίστοιχα για τα παιδιά 12, 14 και 16 ετών. Σε σύγκριση με εκείνους που κοιμούνταν αρκετά, μεταξύ των νέων που κοιμούνταν τις λιγότερες ώρες η πιθανότητα να είναι ο έφηβος υπέρβαρος ή παχύσαρκος, ήταν 21% και 72% μεγαλύτερη αντίστοιχα στις ηλικίες των 12 και 14 ετών.

«Η μελέτη μας δείχνει ότι οι περισσότεροι έφηβοι δεν κοιμούνται επαρκώς και αυτό συνδέεται με παραπανίσιο βάρος και με άλλα χαρακτηριστικά που ευνοούν την προσθήκη κιλών, κάτι που μπορεί να προοιωνίζει μελλοντικά προβλήματα», δήλωσε ο Γκόμεθ.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Άγχος στην εφηβεία

Δίαιτα στην παιδική & εφηβική ηλικία: ποια η επίδρασή της και πώς επιτυγχάνεται ένα υγιές βάρος

The post Οι έφηβοι που δεν κοιμούνται αρκετά έχουν αυξημένο κίνδυνο παχυσαρκίας appeared first on Miss or Madam.

Ο έφηβος βιώνει μία αντίφαση, ένα μπέρδεμα. Από τη μία θέλει να μεγαλώσει, να ανεξαρτητοποιηθεί, και από την άλλη αυτή η μετάβαση τον φοβίζει και θέλει να παραμείνει παιδί. Απώτερος σκοπός αυτών των διεργασιών, είναι να βρει ο έφηβος μία ταυτότητα με την οποία θα είναι ο ίδιος ικανοποιημένος.

Διάβασε επίσης: Εφηβεία: και τώρα τι γίνεται;

Τι να κάνει ο γονέας που έχει παιδί στην εφηβεία

Μόλις, ως γονέας, έχετε επιστρέψει στο σπίτι μετά από μια εξουθενωτική μέρα εργασίας γεμάτη προβλήματα και άγχος η αντοχή και υπομονή έχει φτάσει στα όρια.

Πολλοί από τους εφήβους είναι ευερέθιστοι, θυμώνουν εύκολα και νιώθουν απογοήτευση από πολλά γεγονότα. Η στάση σας δεν γίνεται, πλέον, αποδεκτή, και είναι πηγή συγκρούσεων.

Οι αντιδράσεις αυτές είναι αναμενόμενες, καθώς βρίσκονται σε μία μεταβατική φάση με ψυχολογικές και σωματικές αλλαγές, λόγω των ορμονικών εξελίξεων και της ανάπτυξης που χαρακτηρίζουν την εφηβεία.

Η πορεία προς την ανεξαρτησία τους και την αναζήτηση ταυτότητας, περνά από διάφορες δύσκολες φάσεις όπου ο θυμός και οι διαμάχες στην οικογένεια είναι αναπόφευκτες.

Είναι σημαντικό οι γονείς να μην παίρνουν προσωπικά τις αντιδράσεις των παιδιών τους στην εφηβική ηλικία. Ο καλύτερος τρόπος αντίδρασης των γονιών είναι να διατηρούν την ψυχραιμία τους και να παραμένουν συγκεντρωμένοι, ήρεμοι και ψύχραιμοι. Ο κύριος στόχος τους είναι η μείωση της έντασης.

Οι καβγάδες μπορούν να αποφευχθούν εάν οι γονείς αφήνουν, ευθύς εξαρχής, το παιδί τους να μιλήσει και να πει αυτά που θέλει. Ακούγοντας τον έφηβο προσεκτικά, χωρίς να κάνετε κριτική, χωρίς να το διακόπτεται, αποφεύγοντας σε αυτή τη στιγμή τις νουθεσίες, επιτρέπεται να φύγει πολλή από την ένταση που έχει συγκεντρωθεί.

Μετά από αυτήν την πρώτη προσέγγιση είναι καλό οι γονείς να ρωτούν το παιδί τους να πει το ίδιο τη λύση που σκέφτεται για το συγκεκριμένο ζήτημα που υπάρχει και συζητείται εκείνη τη στιγμή. Με την ένδειξη του σεβασμού αυτού, οι γονείς έχουν περισσότερες πιθανότητες να πάρουν πίσω τον ανάλογο σεβασμό από το παιδί τους. Μόνο μετά μπορούν οι ίδιοι να εισηγηθούν λύσεις για το πρόβλημα στον έφηβό τους. Η αναζήτηση ενός συμβιβασμού που να ικανοποιεί, τόσο τον έφηβο όσο και τους γονείς του, καθίσταται έτσι πιο εύκολη, και οι εκρήξεις θυμού ή οι καβγάδες μειώνονται.

Οι γονείς είναι καλό πάντοτε να θυμούνται ότι αποτελούν πρότυπα συμπεριφοράς για τα παιδιά τους. Για αυτό πρέπει η φωνή τους να παραμένει χαμηλή, να μη χρησιμοποιούν απρεπείς εκφράσεις, να μη μειώνουν το παιδί τους και να μην επαναφέρουν παλαιότερα προβλήματα.

Είναι, βέβαια, φυσιολογικό και οι γονείς να χάνουν την ψυχραιμία τους. Όμως, ακόμα και κάτω από αυτές τις δύσκολες συνθήκες, δεν πρέπει να είναι προσβλητικοί, διότι θα ενισχύσουν την άποψη στον έφηβό τους ότι δεν το σέβονται.

Οι γονείς που κατανοούν τον αγώνα που δίνουν καθημερινά οι έφηβοι είναι λιγότερο πιθανόν να εκλάβουν τη συμπεριφορά των εφήβων προσωπική προσβολή και να τη θεωρήσουν ως αγενή. Στην περίοδο της εφηβείας, τα πιο σημαντικά πράγματα τα οποία μπορούν οι γονείς να προσφέρουν είναι αγάπη, καλούς ακροατές, κατάλληλη ενθάρρυνση της ανεξαρτησίας, ασφαλές καταφύγιο στο σπίτι για επιστροφή, δομές, κανόνες και όρια και, προπαντός, υπομονή και κατανόηση.

Γράφει η Μανιού Μαρία Σύμβουλος ψυχικής υγείας – Ψυχοθεραπεύτρια, GLUK ambassador του Facebook Group Greek Ladies in the UK

Διάβασε επίσης: Άγχος στην εφηβεία

The post Συγκρούσεις με το παιδί μου στην εφηβεία appeared first on Miss or Madam.

Ο στόχος της εξέλιξής της είναι σαφής: να μπορέσει να δημιουργηθεί από το μεγάλο παιδί ο έτοιμος ενήλικος. Έτσι, η εφηβεία περιλαμβάνει ένα εξαιρετικά σύνθετο και περίπλοκο φαινόμενο, το οποίο εμπλέκει, εκτός από τον έφηβο, και τα άτομα του περιβάλλοντός του, όπως την οικογένειά του, τους συνομηλίκους του αλλά και τους άλλους ενηλίκους που τον περιβάλλουν.

Άγχος στην εφηβεία: τι το προκαλεί

Αρχικά, αυτό που φαίνεται να προκαλεί έντονο άγχος στον έφηβο είναι οι ταχείες σωματικές αλλαγές που συνδέονται με την ήβη. Στις σωματικές μεταβολές της ήβης περιλαμβάνεται και η ωρίμαση των χαρακτηριστικών του φύλου, δηλ. οι σωματικές μεταβολές που προκαλούνται από ορμόνες οι οποίες καθιστούν το άτομο ικανό για αναπαραγωγή αλλά και οι σεξουαλικές ορμόνες που δε σχετίζονται με την πράξη της αναπαραγωγής.

Οι σωματικές αλλαγές που παρατηρούνται στους εφήβους, οι οποίες σχετίζονται για πρώτη φορά στη ζωή του ατόμου με την πράξη της αναπαραγωγής -τα αγόρια έχουν την πρώτη τους εκσπερμάτιση μεταξύ 13 και 15 ετών, συνήθως κατά τη διάρκεια του ύπνου, ενώ τα κορίτσια ωριμάζουν σωματικά νωρίτερα από τα αγόρια και η αρχή της έμμηνου ροής, η πρώτη τους εμμηνόρροια, εμφανίζεται μεταξύ των 11 και 13 ετών- αποτελούν βασικούς στρεσογόνους παράγοντες και μπορούν να διαταράξουν την ψυχολογική υγεία των εφήβων.

Ως αποτέλεσμα των έντονων σωματικών αλλαγών, η εφηβεία θα φέρει στην επιφάνεια στοιχεία που το άτομο δε διέθετε για την κατανόηση του ρόλου του άνδρα και της γυναίκας.

Έτσι, το άτομο σε αυτήν την ηλικία καλείται να έρθει αντιμέτωπο με τους διαφορικούς ρόλους του φύλου του, κάτι που αποτελεί έναν, ακόμα, παράγοντα έκλυσης άγχους. Όλες οι αλλαγές που συμβαίνουν στην εφηβεία είναι η διαδικασία αναζήτησης της νέας ταυτότητας του εφήβου και του νεαρού ενήλικα, γι’ αυτό και η ψυχοκοινωνική ανάπτυξη του εφήβου εμπεριέχει, κυρίως, τη διαμόρφωση μίας ατομικής ταυτότητας, την προσπάθεια αυτονομίας και την ανάπτυξη υγιών σχέσεων με τους συνομηλίκους και τους γονείς.

Όλο αυτό το σύνολο των στόχων που καλείται να επιτελέσει το άτομο στην εφηβεία επιβαρύνει ακόμα περισσότερο την ψυχολογική κατάσταση του εφήβου και επιδεινώνει τα συναισθήματα άγχους που, ήδη, βιώνει. Παράλληλα, επιπρόσθετοι λόγοι για τους οποίους η εφηβεία σχετίζεται με έντονα συναισθήματα άγχους είναι το γεγονός ότι η εφηβεία εξομοιώνεται με μία δεύτερη φάση απομάκρυνσης-εξατομίκευσης, κατά την οποία το μικρό παιδί απελευθερώνεται προοδευτικά από τη συμβιωτική ενότητα που συγκροτούσε με τη μητέρα του, και η οποία θέτει σε αμφισβήτηση ολόκληρη την ισορροπία της οικογένειας.

Η κοινωνική ανάπτυξη του εφήβου

Η κοινωνική ανάπτυξη του εφήβου αποτυπώνεται στην τάση για ανεξαρτητοποίηση από τους ενηλίκους και για συμμόρφωση προς την ομάδα των συνομηλίκων. Ο έφηβος νιώθει έντονη την επιθυμία για αυτονομία και αυτοδιαχείριση, γεγονός που αποτελεί ακόμα έναν λόγο για να αισθάνεται άγχος, αφού κατά την εποχή που αναζητά μία ανεξάρτητη ταυτότητα εξαρτάται από τους γονείς του.

Σαν αποτέλεσμα, η εφηβεία θεωρείται περίοδος σύγκρουσης μεταξύ των γονέων και των παιδιών, αν και η σύγκρουση αυτή, γενικά, έχει να κάνει περισσότερο με επιφανειακά θέματα εξωτερικής εμφάνισης, παρά με ουσιαστικά θέματα αξιών. Παρόλ’ αυτά, ο έφηβος φαίνεται να βιώνει έντονα και το άγχος της σύγκρουσης με τους γονείς, κάτι που εκδηλώνεται και στη συμπεριφορά του προς αυτούς, μέσω ξεσπασμάτων που, πιθανόν, ξαφνιάζουν τους γονείς του.

Η συναισθηματική ζωή του εφήβου

Στον συναισθηματικό τομέα, κύριο αναπτυξιακό χαρακτηριστικό της εφηβικής ηλικίας είναι η μεγάλη ένταση και αστάθεια της ψυχικής διάθεσης. Η συναισθηματική ζωή του εφήβου περιγράφεται γεμάτη μεταπτώσεις και ταλαντεύσεις ανάμεσα σε αντιφατικές και συγκρουόμενες διαθέσεις, κατάσταση που θεωρείται ότι είναι αποτέλεσμα των βιολογικών αλλαγών της ήβης και, κυρίως, του ορμονικού συστήματος του εφήβου. Τα κυριότερα θέματα που απασχολούν τη συναισθηματική ζωή του εφήβου είναι η αγάπη, η φιλία, ο έρωτας, η χαρά, ο θυμός, ο φόβος, η ανησυχία, το άγχος, η ζήλια, η συμπάθεια και ο θαυμασμός.

Ο συνδυασμός όλων αυτών των αναπτυξιακών εξελίξεων σε κάθε επίπεδο καθορίζει και ανάλογους αναπτυξιακούς στόχους, τους οποίους ο έφηβος πρέπει να επιδιώξει και να πραγματοποιήσει.

Οι κυριότερες από τις νέες αυτές αναπτυξιακές απαιτήσεις είναι η αποδοχή της νέας μορφής που παίρνει το εφηβικό σώμα, η διαμόρφωση μίας ώριμης ετερόφυλης σχέσης, η εξασφάλιση μίας βέβαιης προοπτικής για οικονομική ανεξαρτησία με την επιλογή και τη συστηματική προετοιμασία για την άσκηση ενός επαγγέλματος, η απόκτηση συναισθηματικής αυτονομίας από τους γονείς και άλλους ενηλίκους, η διαμόρφωση μίας σαφούς και ολοκληρωμένης εικόνας για τον εαυτό και η αποσαφήνιση ενός σχεδίου ζωής. Όπως είναι επόμενο, η επίτευξη όλων των παραπάνω στόχων προκαλούν έντονη ανησυχία και άγχος στον έφηβο για την επιτυχή ολοκλήρωσή τους, αφού οι νέοι αυτοί αναπτυξιακοί σκοποί απαιτούν και ανάλογες αλλαγές και αναδιοργάνωση στον τομέα της προσωπικότητας του εφήβου.

Οι ψυχολογικές αντιδράσεις του εφήβου

Οι πιο συνήθεις ψυχολογικές αντιδράσεις του εφήβου στο άγχος που έχει σαν αφετηρία όλες αυτές τις αλλαγές είναι η επιθυμία να μένει μόνος του, η αποστροφή προς την εργασία, η έλλειψη συντονισμού στις κινήσεις, η ανία-πλήξη, η νευρικότητα-ανησυχία, η αυξημένη ευσυγκινησία, η αντιδραστική-εχθρική στάση προς τους άλλους, η εναντίωση προς κάθε μορφή εξουσίας, η υπεραπασχόληση με τα σεξουαλικά θέματα, η υπέρμετρη αιδημοσύνη, η έλλειψη αυτοπεποίθησης και η ονειροπόληση.

Το στάδιο της εφηβείας που είναι ιδιαίτερα αγχογόνο και εκρηκτικό παρατηρείται κατά την πρώιμη εφηβεία η οποία χαρακτηρίζεται και από διαφυλικές διαφορές, αφού τα αγόρια εισέρχονται σε αυτήν αργότερα από τα κορίτσια: η πρώιμη εφηβεία αρχίζει γύρω στα 11 χρόνια και συνεχίζεται περίπου ως τα 15. Κατά τη μεσαία φάση της περιόδου της εφηβείας, καθώς πλησιάζουν τα 18 έτη, πιθανόν να συνεχίζεται η προσπάθεια των εφήβων να εξοικειωθούν με έναν καινούργιο και μεταβαλλόμενο, ως προς τη σωματική εμφάνιση, εαυτό, με σεξουαλικές και κοινωνικές ταυτίσεις. Στην τελευταία φάση της εφηβείας, μετά τα 18, ίσως και αργότερα, έως τα 20 έτη, πολλές από τις αβεβαιότητες και τα άγχη των χρόνων που προηγήθηκαν, είναι πιθανό να μην έχουν, ακόμη, επιλυθεί και ίσως τότε ο έφηβος να νιώσει ότι, κατά κάποιον τρόπο, πρόκειται για μία πορεία που μόλις τώρα αρχίζει.

Τέλος, κατά τη μελέτη του άγχους στην εφηβεία, πρέπει να αναφερθεί και η κρίση της εφηβείας:

Η εμφάνιση της ήβης συνοδεύεται σχεδόν πάντοτε από μία κρίση αντίθετη προς τους ενηλίκους, κρίση η οποία μπορεί να γίνεται, ή όχι, φανερή. Όπως φαίνεται και από τα παραπάνω, η εφηβεία είναι μία περίοδος ταχείας αλλαγής και γι’αυτόν ακριβώς τον λόγο δεν μπορεί να είναι απαλλαγμένη από διαταραχές της συμπεριφοράς οι οποίες θα χαρακτηρίζονταν ως παθολογικές σε οποιαδήποτε άλλη περίοδο της ζωής.

Η κρίση της εφηβείας εντοπίζεται στο επίπεδο της φυσιολογικής ανάπτυξης, στον συναισθηματικό τομέα, στην κρίση της ήβης, των ιδεών, της ανεξαρτησίας, στη θρησκευτική κρίση και στην κρίση λόγω καταπίεσης. Λόγω του ότι οι έφηβοι, στην προσπάθεια για αυτονομία και διαμόρφωση ταυτότητας, κατακλύζονται από έντονες συναισθηματικές συγκρουσιακές καταστάσεις που απορρέουν, τόσο από τον κοινωνικό περίγυρο όσο και από ορμονικές διαταραχές, είναι απόλυτα δικαιολογημένο το γεγονός ότι αισθάνονται τόσο έντονα συναισθήματα άγχους και στρες.

Απ’ όλα τα παραπάνω, γίνεται φανερό ότι οι γονείς θα πρέπει να οπλιστούν με μεγάλη υπομονή για να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν το έντονο άγχος του έφηβου παιδιού τους. Οπωσδήποτε, θα πρέπει να έχουν υπ’ όψιν τους ότι η συμπεριφορά του εφήβου που τους προβληματίζει και τους αναστατώνει είναι αποτέλεσμα όλων των παραπάνω παραγόντων, και να κατανοήσουν την ψυχολογική του κατάσταση, είτε με το να έρθουν σε επαφή με ειδικούς που μπορούν να τους καθησυχάσουν είτε με το να αναλογιστούν τη δική τους συναισθηματική κατάσταση κατά την περίοδο της δικής τους εφηβείας. Σε κάθε περίπτωση, επειδή η εφηβική ηλικία είναι εξ ορισμού μία κρίσιμη ηλικία, τονίζεται ότι πολλές από τις συμπεριφορές που ανησυχούν τους γονείς είναι παροδικές και τείνουν να εκλείπουν με το πέρας της εφηβείας.

Αντίστοιχα, στις περιπτώσεις όπου κάποιες συμπεριφορές είναι μέρος μίας γενικότερης ψυχοπαθολογίας (π.χ. το παιδί που μιλά άσχημα ή βρίζει συχνά τους γονείς, αργότερα περνά στην πράξη τον λόγο του, χειροδικώντας ή παίζοντας ξύλο στο σχολείο ή όπου αλλού) είναι απαραίτητη η συμβολή του ειδικού. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, όταν οι γονείς έχουν αμφιβολία ή παρατηρούν σοβαρές αλλαγές στη συμπεριφορά του παιδιού, πάντοτε θα πρέπει να γίνεται αξιολόγηση από κάποιον ειδικό ψυχικής υγείας. Διότι είναι και ο πλέον κατάλληλος για να εκτιμήσει εάν κάποια συμπεριφορά είναι αποτέλεσμα των εσωτερικών συγκρούσεων της φυσιολογικής εξέλιξης της εφηβείας ή εάν υποδηλώνει συμπτώματα μίας γενικότερης ευάλωτης ψυχικής υγείας.

Ψυχολόγος – Σύμβουλος – Ψυχοθεραπεύτρια
Ατομική και Ομαδική Θεραπεία Παιδιού και Ενηλίκου
Πρώτη δημοσίευση του άρθρου στο kidsproject.gr

Διάβασε επίσης: Έρωτας στην εφηβεία: πώς να το διαχειριστούν οι γονείς

The post Άγχος στην εφηβεία appeared first on Miss or Madam.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε κατά το διάστημα 10/11/2020 έως 25/11/2020 σε αντιπροσωπευτικό δείγμα 689 παιδιών και εφήβων, εκ των οποίων 332 ηλικίας 7-13 ετών (52% αγόρια, 48% κορίτσια), και 357 ηλικίας 14-17 ετών (51,5 αγόρια, 48,5 κορίτσια).

Οι ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις της πανδημίας σε παιδιά και εφήβους

Σε ό,τι αφορά τις ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις της πανδημίας στα παιδιά που μετείχαν στην έρευνα, διαπιστώθηκε αύξηση των επιπέδων στρες, μοναξιάς, και του θυμού.

Συγκεκριμένα, 17% των παιδιών παρουσίασαν μεγάλη επιδείνωση του στρες τις τελευταίες δύο εβδομάδες, συγκριτικά με ανάλογο διάστημα πριν από την πανδημία. Ποσοστό 78% ανέφερε μικρές αλλαγές των επιπέδων του στρες και 5% βελτίωση των επιπέδων του στρες.

Όσον αφορά στη μοναξιά, 24% των παιδιών ανέφεραν μεγάλη επιδείνωση τις τελευταίες δύο εβδομάδες, συγκριτικά με ανάλογο διάστημα πριν από την πανδημία. Ποσοστό 74% ανέφερε μικρές αλλαγές των επιπέδων της μοναξιάς και 2% βελτίωση.

Όσον αφορά στον θυμό, 21,5% των συμμετεχόντων παιδιών παρουσίασαν επιδείνωση τις τελευταίες δύο εβδομάδες, συγκριτικά με ανάλογο διάστημα πριν από την πανδημία. Ποσοστό 75,5% ανέφερε μικρές αλλαγές των επιπέδων θυμού, και 3% βελτίωση.

Διάβασε επίσης: Ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη στην εφηβεία

Δε βρέθηκε σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο φύλων σε κανένα από τα αρνητικά συναισθήματα.

Ανάλογα ήταν και τα ευρήματα αναφορικά με τις ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις της πανδημίας στους εφήβους, στους οποίους, επίσης, βρέθηκε αύξηση των επιπέδων στρες, μοναξιάς και θυμού, ενώ, παράλληλα, παρατηρήθηκε βελτίωση στην αλτρουιστική, κοινωνικά επωφελή, συμπεριφορά.

Συγκεκριμένα, 20% των εφήβων παρουσίασαν μεγάλη επιδείνωση του στρες τις τελευταίες δύο εβδομάδες, συγκριτικά με ανάλογο διάστημα πριν από την πανδημία.

Ποσοστό 74% ανέφερε μικρές αλλαγές των επιπέδων του στρες και 6% βελτίωση αυτών. Όσον αφορά στη μοναξιά, 26,5% των εφήβων ανέφεραν μεγάλη επιδείνωση τις τελευταίες δύο εβδομάδες, συγκριτικά με ανάλογο διάστημα πριν από την πανδημία.

Ποσοστό 70% ανέφερε μικρές αλλαγές των επιπέδων της μοναξιάς και 3% βελτίωση. Όσον αφορά στον θυμό, 19,5% των συμμετεχόντων εφήβων παρουσίασαν επιδείνωση τις τελευταίες δύο εβδομάδες, συγκριτικά με ανάλογο διάστημα πριν από την πανδημία.

Ποσοστό 77,5% ανέφερε μικρές αλλαγές των επιπέδων του θυμού και 3% βελτίωση. Η κοινωνικά επωφελής συμπεριφορά βελτιώθηκε στο 16% των συμμετεχόντων, 79% είχε μικρές αλλαγές, και στο 5% παρατηρήθηκε επιδείνωσή της τις τελευταίες δύο εβδομάδες, συγκριτικά με το ανάλογο διάστημα πριν από την πανδημία.

Δε βρέθηκε σημαντική διαφοροποίηση μεταξύ αγοριών και κοριτσιών ως προς τις αλλαγές στα αρνητικά συναισθήματα ή στον αλτρουισμό. Αναφέρθηκε αύξηση του χρόνου χρήσης του ίντερνετ, των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και των ΜΜΕ στο 68% των εφήβων που συμμετείχαν στην έρευνα. Αυτή η αύξηση ήταν σημαντικά μεγαλύτερη στα κορίτσια, συγκριτικά με αυτή των αγοριών (73% έναντι 62,5%).

Διάβασε επίσης: Το άγχος στην εφηβεία

Τρόποι διαχείρισης των επιπτώσεων της πανδημίας

Από την έρευνα προέκυψε ότι οι πιο αποτελεσματικοί τρόποι στην αντιμετώπιση των ψυχολογικών επιπτώσεων της πανδημίας στα παιδιά ήταν: η επαφή με την οικογένεια (78%), η επαφή με φίλους (62,5%), το παιχνίδι εκτός (64%) ή εντός σπιτιού (50%), η χρήση του διαδικτύου (54%), η μουσική (52%), το περπάτημα (48%) ή άσκηση (56%). Άλλοι τρόποι που θεωρήθηκαν σημαντικοί στην αντιμετώπιση της πανδημίας ήταν τα χόμπι (π.χ. ένα μουσικό όργανο) (47%), το ηλεκτρονικό παιχνίδι (42%), η τηλεόραση (40%) και το κατοικίδιο (43,5%).

Οι πιο αποτελεσματικοί τρόποι στην αντιμετώπιση των ψυχολογικών συνεπειών της πανδημίας στους εφήβους/ες ήταν η άμεση κοινωνική επαφή ή συναναστροφή (60%), η άσκηση ή το περπάτημα (57%), η χρήση του διαδικτύου (60%) και τα χόμπι (54%).

Άλλοι τρόποι που θεωρήθηκαν σημαντικοί στην αντιμετώπιση της πανδημίας ήταν τα κοινωνικά μέσα δικτύωσης (43%) και το κατοικίδιο (45%). Τρόποι ψυχολογικής ανακούφισης που θα μπορούσαν να θεωρηθούν αρνητικοί είχαν πολύ μικρότερα ποσοστά: συνταγογραφούμενα φάρμακα (15%) και η χρήση ουσιών (καπνός, αλκοόλ ή άλλες ουσίες) (8%). Στα κορίτσια η καταφυγή στα συνταγογραφούμενα φάρμακα είναι μεγαλύτερη απ’ ό,τι στα αγόρια (18% έναντι 13%).

Η έρευνα

Η έρευνα διενεργήθηκε στο πλαίσιο της «Παγκόσμιας Μελέτης Υγείας και Λειτουργικότητας σε Περιόδους Μεταδοτικών Λοιμώξεων» (Μελέτη COH-FIT), που είναι μία μεγάλη, διεθνής μελέτη για τον γενικό πληθυσμό όλων των χωρών που πλήττονται από την πανδημία COVID-19.

Η μελέτη COH-FIT έχει στόχο τη διερεύνηση παραγόντων που επηρεάζουν τη σωματική και ψυχική υγεία σε καιρούς μεταδοτικών λοιμώξεων και περιοριστικών μέτρων (π.χ. περιορισμός κυκλοφορίας, κοινωνική αποστασιοποίηση, καραντίνα) και την αναγνώριση προστατευτικών παραγόντων που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην ανάπτυξη στρατηγικών πρόληψης και παρέμβασης κατά την πανδημία COVID-19 αλλά και μελλοντικά, σε περίπτωση εμφάνισης άλλων καταστάσεων πανδημίας.

Το ερευνητικό αυτό εγχείρημα προωθείται στην Ελλάδα από τη Β’ Πανεπιστημιακή Ψυχιατρική Κλινική του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) σε συνεργασία με πάνω από 200 ερευνητές σε ερευνητικούς φορείς και πανεπιστήμια τουλάχιστον 40 χωρών, ανά την υφήλιο, και υπό την αιγίδα μεγάλου αριθμού εθνικών και διεθνών επιστημονικών οργανισμών.

Εθνικοί συντονιστές/ερευνητική ομάδα της μελέτης COH-FIT (Ελλάδα) είναι οι: Βασίλειος-Παντελεήμων Μποζίκας, καθηγητής Ψυχιατρικής ΑΠΘ, Αγοραστός Θ. Αγοραστός, επίκουρος καθηγητής Ψυχιατρικής ΑΠΘ, Έλενα Δραγκιώτη, αναπληρώτρια καθηγήτρια Linköping University (Σουηδία) και Κωνσταντίνος Τσαμάκης, ψυχίατρος, επισκέπτης ερευνητής στο King’s College (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο).

Αγγέλα Φωτοπούλου, ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάβασε επίσης: Social media: πώς επηρεάζονται οι νεαρές ηλικίες

19 λόγοι που πρέπει να σας οδηγήσουν σ’ έναν παιδοψυχολόγο

The post Αύξηση των επιπέδων στρες, μοναξιάς, και του θυμού στα παιδιά και στους εφήβους appeared first on Miss or Madam.

– Αύξηση βάρους στην παιδική ηλικία και στην εφηβεία.

– Πότε πρέπει να ξεκινήσει να σας ανησυχεί;

– Ποιος είναι ο ρόλος της οικογενείας;

– Ποιες είναι οι διαταραχές στην εφηβεία;

Το Σάββατο, λοιπόν, στις 6-8 μ.μ. συνδεθείτε στον παρακάτω σύνδεσμο https://authgr.zoom.us/j/95729104178, εντελώς δωρεάν, και λύστε όλες σας τις απορίες.

Διάβασε επίσης: Ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη στην εφηβεία

Το άγχος στην εφηβεία

Παιδική παχυσαρκία: οι κίνδυνοι από τον εγκλεισμό λόγω κορωνοϊού

The post Αύξηση βάρους στην εφηβεία: διαδικτυακό σεμινάριο appeared first on Miss or Madam.

Η ακμή είναι μία κατάσταση η οποία θα εμφανιστεί στο 80% των ατόμων, κυρίως γυναικών, σε ηλικία συνήθως μεταξύ 11 και 30 ετών. Παρόλο που τυπικά αντιμετωπίζεται με αισθητική παρέμβαση και φαρμακευτική αγωγή, η αλλαγή διατροφικών συνηθειών παίζει σημαντικό ρόλο στην εμφάνιση ή και μείωση των συμπτωμάτων.

Διατροφή και ακμή – Αποφύγετε την κατανάλωση αμυλούχων τροφίμων με αυξημένο γλυκαιμικό δείκτη

Τα τρόφιμα με υψηλό γλυκαιμικό δείκτη, όπως λευκό ψωμί, ζυμαρικά, ρύζι, ζάχαρη, γλυκά, αναψυκτικά, fast food, φρουτοχυμοί, αυξάνουν την παραγωγή ινσουλίνης, η οποία με τη σειρά της ενεργοποιεί ένα σύνθετο μηχανισμό παραγωγής ορμονών, όπως του ινσουλινομιμητικού αυξητικού παράγοντα (IGF-1) και των ανδρογόνων. Αυτή η ανισορροπία ορμονών φαίνεται να προκαλεί αυξημένη παραγωγή σμήγματος και απόφραξη των πόρων.

Έτσι, επιλέξτε τρόφιμα με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη, όπως λαχανικά, όσπρια, λαδερά, ξηρούς καρπούς, ολικής άλεσης ψωμί και ζυμαρικά, καστανό ρύζι, δημητριακά ολικής αλέσεως, βρώμη, γλυκοπατάτα, κ.ά.

Αποφύγετε τα γαλακτοκομικά

Αυξημένη παραγωγή ινσουλίνης φαίνεται να προκαλεί και η κατανάλωση γαλακτοκομικών. Μάλιστα 2 μεγάλες μελέτες συμπέραναν ότι τα άτομα που καταναλώνουν γάλα, γιαούρτι ή τυρί, ανεξαρτήτως ποσότητας, είδους και συχνότητας, έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν ακμή.

Αντικαταστήστε τα γαλακτοκομικά, λοιπόν, με γαλακτοκομικά φυτικής προέλευσης, όπως γάλα ρυζιού, αμυγδάλου, σόγιας, τοφού, κ.ά.

Επιλέξτε τρόφιμα που μειώνουν τη φλεγμονή

Η ακμή χαρακτηρίζεται, επίσης, και από φλεγμονή. Εντάξτε, λοιπόν, στη διατροφή σας τρόφιμα με αντιοξειδωτικά, όπως ψευδάργυρο, σελήνιο, βιταμίνη Α, Ε και C και τρόφιμα πλούσια σε ω3, τα οποία φαίνεται να έχουν αντιφλεγμονώδη δράση. Αυτά είναι οι ξηροί καρποί, το ελαιόλαδο, τα λιπαρά ψάρια (σαρδέλες, σολομός), τα πράσινα λαχανικά, οι φράουλες, τα εσπεριδοειδή, το αβοκάντο, το συκώτι, το τσάι κ.ά.

Αυξήστε την κατανάλωση νερού

Η σωστή ενυδάτωση του οργανισμού είναι σημαντική για την καλή υγεία όλου του οργανισμού αλλά και του δέρματος. Παρόλο που, συνήθως, ένα δέρμα με ακμή είναι λιπαρό, δε σημαίνει, απαραίτητα, ότι είναι ενυδατωμένο.

Σίγουρα, υπάρχουν πολλά ακόμα που δε γνωρίζουμε για τη σχέση της διατροφής με την ακμή. Παρ’ όλα αυτά, υιοθετώντας μια ισορροπημένη διατροφή, όπως είναι η μεσογειακή δίαιτα, η πιθανότητα εμφάνισης ή επιδείνωσης της ακμής θα μειωθεί, βοηθώντας την αποτελεσματικότερη αντιμετώπισή της.

Ολυμπία Βλασερού
Διαιτολόγος- διατροφολόγος
Πρώτη δημοσίευση του άρθρου στο aisthitiki-simera.gr

Διάβασε επίσης: Αποτελεσματικοί τρόποι για απολέπιση του δέρματος, χωρίς τη χρήση scrub

Συμβουλές περιποίησης για την ηλικία των 30

The post Διατροφή και ακμή – Ο ρόλος της διατροφής στην εμφάνιση ή και μείωση των συμπτωμάτων ακμής appeared first on Miss or Madam.

Ως εφηβεία ορίζεται η εξελικτική διεργασία στη ζωή του ανθρώπου που αρχίζει, βιολογικά, με την ήβη, και τελειώνει, ψυχολογικά, με την τελική οργάνωση της σεξουαλικότητας.
Σ΄αυτήν την εξελικτική φάση, διαταράσσεται η ψυχική ισορροπία, και η προσωπικότητα χαρακτηρίζεται από ρευστότητα.
Το Εγώ είναι ευάλωτο εξαιτίας της εναλλαγής παλινδρομικών και προοδευτικών κινήσεων, επειδή προσπαθεί να οργανώσει τις νέες εμπειρίες της ήβης.

Ταυτόχρονα, ο έφηβος καλείται να ανταποκριθεί στις αυξημένες εσωτερικές και εξωτερικές απαιτήσεις για ανεξαρτητοποίηση από τους γονείς του, τους οποίους απο-εξιδανικεύει.

Η εφηβεία, αν και δεν είναι πάντα ταραγμένη και θορυβώδης, συνοδεύεται, πάντα, από εσωτερική ρευστότητα, που είναι ένδειξη ότι γίνονται διεργασίες αναδιοργάνωσης της προσωπικότητας, και είναι σημάδι υγείας.

Οι ψυχικές διεργασίες στην εφηβεία:

1. Αναβίωση της παιδικής σεξουαλικότητας. O έφηβος αναβιώνει οιδιποδειακές φαντασιώσεις. Υπάρχει, όμως, μία σημαντική διαφορά: είναι σωματικά ώριμος και μπορεί να κάνει πράξη συναισθήματα και φαντασιώσεις αιμομιξίας και φόνου. Προκειμένου να προστατευτεί από αυτά τα συναισθήματα, κινητοποιεί μηχανισμούς άμυνας.

– Μετάθεση της λίμπιντο: αποσύρει το ενδιαφέρον από τους γονείς του, και το επενδύει σε φίλους.

– Αναστροφή του συναισθήματος: η αγάπη προς τους γονείς γίνεται μίσος, και ο σεβασμός περιφρόνηση

– Απόσυρση και επένδυση της λίμπιντο στον εαυτό του: γίνεται άτρωτος και παντοδύναμος. Πιστεύει ότι θα σώσει τον κόσμο. Επιδίδεται σε επικίνδυνες συμπεριφορές.

– Παλινδρόμηση: όταν το άγχος είναι μεγάλο, το Εγώ κινητοποιεί τον μηχανισμό της παλινδρόμησης στην πρωτογενή ταύτιση. Έτσι, τα όρια μεταξύ εαυτού και αντικειμένου καταργούνται και χάνεται, προσωρινά, ο έλεγχος της πραγματικότητας.

2. Αίσθηση απώλειας του αντικειμένου. Ο έφηβος πιέζεται από εσωτερικές και εξωτερικές απαιτήσεις να απομακρυνθεί από τους γονείς του. Η αποεπένδυση από τους γονείς δημιουργεί συναισθήματα πένθους, και μια γενική συναισθηματική αστάθεια.

3. Η κίνηση μεταξύ παλινδρόμησης και ανάπτυξης. Σημαντικό χαρακτηριστικό όλων των σταδίων της εφηβείας είναι η ικανότητα της προσωπικότητας να κινείται μεταξύ παλινδρόμησης και ανάπτυξης. Η παλινδρόμηση σε αυτήν την περίπτωση δεν είναι μηχανισμός άμυνας αλλά μία στρατηγική κίνηση για να επαναδιαπραγματευτούν τα συστατικά της προσωπικότητας, και να δημιουργηθούν νέοι συνδυασμοί. Είναι μία παλινδρόμηση στην υπηρεσία της ανάπτυξης.

4. Η δεύτερη διεργασία αποχωρισμού- εξατομίκευσης. Όπως το νήπιο «σκάει σιγά σιγά από το αβγό» της συμβιωτικής σχέσης με τη μητέρα του, έτσι και ο έφηβος, σταδιακά, απομακρύνεται από τις εξαρτητικές σχέσεις με τους γονείς του.

5. Η επώδυνη βαθμιαία διαδικασία της απο-εξιδανίκευσης. Με την επίδραση της αναταραχής της ήβης, ο έφηβος βιώνει μία ναρκισσιστική κρίση και δεν ξέρει, πια, τι είναι. Νιώθει ότι χάνει τον έλεγχο, και, ταυτόχρονα, βιώνει ένα ναρκισσιστικό κενό από τη διαπίστωση ότι οι γονείς του δεν είναι τέλειοι. Για να αναπληρώσει αυτό το κενό, στρέφεται σε εξω-οικογενειακά πρότυπα (π.χ. τραγουδιστές, ηθοποιούς, ποιητές). Συχνά, στρέφεται προς έναν μεγαλύτερο αδερφό, φίλο ή δάσκαλο που έχει τα χαρακτηριστικά που θα ήθελε ο ίδιος να έχει.

6. Λειτουργίες της ομάδας των συνομηλίκων. Ένας άλλος τρόπος που χρησιμοποιεί ο έφηβος για να απομακρυνθεί από τους γονείς του και να καλύψει το κενό της απώλειας του αντικειμένου, είναι η καταφυγή σε ομάδες συνομηλίκων. Η παρέα γίνεται το βοηθητικό Εγώ του εφήβου, ρυθμίζει το άγχος και την αυτοεκτίμησή του και θέτει νέα πρότυπα συμπεριφοράς, συνήθως αντίθετα από τα παλιά. Το να ανήκει σε μια παρέα σημαίνει απόκτηση μιας προσωρινής ταυτότητας, για να τον αναγνωρίζουν οι άλλοι, μέχρι να κατακτήσει μια σταθερή αίσθηση του εαυτού. Για να ανήκει στην ομάδα, πρέπει να ακολουθεί την εκάστοτε μόδα.

7. Ο σχηματισμός της ταυτότητας. Ταυτότητα ορίζεται ως η σύνθεση όλων των πλευρών της προσωπικότητας, συνειδητών και ασυνειδήτων, σε μία ιεραρχία εικόνων του εαυτού. Η σύνθεση αυτή γίνεται κατά την εφηβεία.

Ο ρόλος των γονέων στην εξέλιξη του εφήβου

Οι έφηβοι δεν αναπτύσσονται μετέωροι. Είναι σημαντικό να ανήκουν σε μία δομή που δε θα καταρρεύσει από την επιθετικότητά τους, ούτε θα αντεκδικείται τις αντιπαραθέσεις που προκαλούν.

Η αποτυχία ή η αρρώστια του οιδιποδειακού γονέα μπορεί να προκαλέσει μια μαζική απογοήτευση στον έφηβο και να του στερήσει τη δυνατότητα να αποκτήσει, μέσα από τις αντιπαραθέσεις, τη συνέχεια του εαυτού του. Το παράδοξο είναι ότι για να μπορεί ο έφηβος να απο-εξιδανικεύσει, πρέπει να έχει έναν άξιο πατέρα και μία ικανή μητέρα, που δε θα φοβάται ότι αν τους ανταγωνιστεί, θα καταρρεύσουν, και αν τους αφήσει, θα πέσουν.

Μία ακόμα δυσκολία που συναντούν οι έφηβοι είναι η αδυναμία των γονιών να τους αποχωριστούν.
Είναι απαραίτητη η ικανότητα των γονιών να αντέχουν να αγνοούνται από τους εφήβους, χωρίς να το βιώνουν σαν δική τους αποτυχία.

Τα στάδια της εφηβείας

Η εφηβεία χωρίζεται σε τρία στάδια, που το καθένα έχει τις δικές του τυπικές συγκρούσεις και τα δικά του επιτεύγματα.

1. Αρχικό στάδιο (11-14 ετών)

Βασικό χαρακτηριστικό στη συμπεριφορά είναι η υπερκινητικότητα. Επίσης, εμφανίζουν απρόβλεπτες αντιδράσεις, ευερεθιστότητα και ασχολούνται πολύ με το σώμα τους.
Το αγόρι αντιδρά με παλινδρόμηση στο προγεννητικό στάδιο: εμφανίζει στοματική λαιμαργία, σαδιστικές τάσεις, ενασχόληση με μυρωδιές, ακαταστασία, βωμολοχία και φαλλική επιδειξιομανία.

Επενδύουν στη σχέση με άλλα αγόρια, κάνουν συγκρίσεις και μετρήσεις (πέους, ποιος ουρεί πιο μακριά) και επιδίδονται σε αμοιβαίο αυνανισμό, εξερευνήσεις του σώματος, επιδείξεις.

Το κορίτσι παραμένει υπερκινητικό, επιθετικό, ενεργητικό, ένα αγοροκόριτσο. Τα κορίτσια σε αυτό το στάδιο εμπιστεύονται μόνο η μία την άλλη. Ανταλλάσσουν αναφορές για το πότε είχαν περίοδο, μετρούν στήθη και γοφούς, σχολιάζουν τα μυστικά τους. Δείχνουν έντονο ενδιαφέρον για το σεξ.

Οι έφηβοι χρειάζονται χώρο και χρόνο δοκιμαστικών πράξεων και πειραματισμών, για να φτάσουν στην τελική οργάνωση της σεξουαλικότητάς τους. Μία ευκαιρία για δοκιμές και πειραματισμό είναι ο αυνανισμός. Αν και ο έφηβος συνειδητά μπορεί να πιστεύει ότι ο αυνανισμός είναι μια φυσιολογική λειτουργία, ασυνείδητα βιώνει ενοχές.

2. Μέσο στάδιο (14-17 ετών)

Κατά το στάδιο αυτό, η αποδέσμευση από τις εξαρτητικές σχέσεις αντικειμένου συνοδεύεται από ωρίμαση του Εγώ.
Ο έφηβος αυξάνει τον ανταγωνισμό προς τους γονείς, αντιστέκεται στις παρεμβάσεις τους, αμφισβητεί την κρίση τους, βρίσκει τα αστεία τους κακόγουστα, και τα γούστα τους αηδιαστικά.

Οι συνομήλικοι αποκτούν ιδιαίτερη σημασία στην αναζήτηση ιδεών, ιδανικών, ταυτότητας και σχέσεων αντικειμένου. Οι σχέσεις γίνονται λιγότερο ναρκισσιστικές και περισσότερο λιβιδινικές: ο έφηβος αναγνωρίζει τους άλλους ως ξεχωριστά άτομα στα οποία επενδύει.

Προσπαθώντας να κάνει κάτι με τη μοναξιά του, ο έφηβος αναπτύσσει δημιουργικότητα (γράφει ποίηση, τραγουδά, παίζει). Τα ερωτικά γράμματα που γράφονται για να σταλούν ή όχι, είναι μία προσπάθεια επαφής με το άλλο φύλο. Τα ατέλειωτα τηλεφωνήματα βοηθούν τον έφηβο να διατηρεί μια απόσταση από τον «σύντροφό του», να παραμένει, δηλαδή, μέσα και έξω από τη σχέση.

Η αυξανόμενη ικανότητα για αφαιρετική σκέψη ανοίγει στον έφηβο, ξαφνικά, τεράστιους ορίζοντες: μπαίνει στον χώρο της φιλοσοφίας και των ιδεών.

3. Τελικό στάδιο (17-20 ετών)

Κατά το στάδιο αυτό, οι βιολογικές αλλαγές της ήβης και η σωματική ωρίμανση ολοκληρώνονται και επικρατεί μία σχετική ψυχική ισορροπία. Είναι το στάδιο της σύνθεσης, του κατασταλάγματος της προσωπικότητας και της προσαρμογής.

Οι ετεροφυλικές σχέσεις διαρκούν περισσότερο και αποκτούν νόημα. Ο έφηβος νιώθει ότι κατασταλάζει και νιώθει αρμονία με τον εαυτό του.

Το τελικό στάδιο της εφηβείας συνεχίζεται και στη φοιτητική ζωή (20-25 ετών) που ο έφηβος καλείται να κάνει επιλογές για τη σταδιοδρομία, τους φίλους και, γενικά, τον μικρόκοσμο μέσα στον οποίο θέλει να ζήσει.

Λουκία Γεωργακοπούλου, Παιδοψυχίατρος στο κέντρων Επικοινωνία

Πρώτη δημοσίευση του άρθρου στο epikoinonia.net

Διάβασε επίσης: Το άγχος στην εφηβεία

Εφηβεία: και τώρα τι γίνεται;

The post Ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη στην εφηβεία appeared first on Miss or Madam.